ΕΡΤ Α.Ε. – ΔΙΑΔΟΧΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΟΥ ΜΟΥΣΙΚΟΥ – ΑΡ.103 ΣΥΝΤ. – ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ ΣΕ ΑΟΡΙΣΤΟΥ – ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΥΠΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ Π.Δ. 164/04. ΟΡΘΟΣ ΝΟΜΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΩΣ ΑΠΛΗΣ ΣΧΕΣΗΣ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΛΟΓΩ ΜΗ ΤΗΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΜΗ ΔΥΝΑΜΕΝΗ ΝΑ ΤΡΑΠΕΙ ΣΕ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ – ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΑΠΟΛΥΣΗΣ. ΕΦΕΤΕΙΟ. Ο ενάγων εκθέτει ότι εργάσθηκε στην εναγομένη ”ΕΡΤ Α.Ε”, ως μουσικός στην Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα, δυνάμει διαδοχικών συμβάσεων εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου, από 7-12-2010 έως 31-12-2022, οπότε και έλαβε χώρα παράνομα και καταχρηστικά η καταγγελία της σύμβασης εργασίας του – Ζητούσε, δε, να αναγνωριστεί ότι με την εναγομένη συνδέεται με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, να αναγνωριστεί ότι είναι άκυρη η απόλυσή του, να υποχρεωθεί η εναγομένη να αποδέχεται την εργασία του και να του καταβάλει μισθούς υπερημερίας. Ωστόσο, οι συμβάσεις έργου του ενάγοντος (αρχική και παρατάσεις), καταρτίσθηκαν όλες μετά την έναρξη ισχύος του αναθεωρημένου αρ. 103 του Συντ., στο οποίο προστέθηκαν οι παρ. 7 και 8, σύμφωνα με το οποίο, δεν είναι δυνατή η εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 671 ΑΚ, ούτε η διάταξη του άρθρου 8 παρ. 3 του N. 2112/1920 και απαγορεύεται πλέον, όχι μόνο η μετατροπή των διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου και μίσθωσης έργου σε αορίστου, ακόμη και εάν καλύπτουν αυτές πάγιες και διαρκείς ανάγκες, αλλά ακόμη και ο ορθός χαρακτηρισμός τους. Επιπρόσθετα, οι επίδικες συμβάσεις έργου δεν είναι δυνατόν να μετατραπούν ούτε ακόμη και με την Οδηγία 1999/70/ΕΚ. Επομένως, η εναγομένη δεν έχει την ευχέρεια σύναψης συμβάσεων αορίστου χρόνου, επιπλέον δε, ο ενάγων δεν εμπίπτει ούτε στις μεταβατικές διατάξεις του άρθρου 11 ΠΔ 164/2004, αφού οι συναφθείσες με την εναγομένη διαδοχικές συμβάσεις έργου, όχι μόνο δεν ήταν ενεργές κατά την έναρξη ισχύος αυτού, αλλά καταρτίσθηκαν για πρώτη φορά πολύ μετά την θέση σε ισχύ του ΠΔ 164/04. Περαιτέρω, το χρονικό διάστημα από 7-7-2014 έως 31-12-2022, μεταξύ των διαδίκων υφίστατο η προσιδιάζουσα στην εξαρτημένη εργασία σχέση προσωπικής και νομικής εξάρτησης, ώστε η μεταξύ τους έννομη σχέση να συνιστά, κατ’ ορθότερο νομικό χαρακτηρισμό, όχι σύμβαση έργου, αλλά απλή σχέση εξαρτημένης εργασίας, και όχι σύμβαση, καθώς δεν τηρήθηκαν οι διατυπώσεις του νόμου, πλην όμως η εν λόγω σχέση εξαρτημένης εργασίας δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αορίστου χρόνου. Τέλος, ο ενάγων δικαιούται να λάβει ως αποζημίωση το ποσό που δικαιούται ο αντίστοιχος εργαζόμενος αορίστου χρόνου, σε περίπτωση καταγγελίας της σύμβασής του, όπως το ποσό αυτό υπολογίστηκε στην εκκαλουμένη απόφαση, για τον υπολογισμό και το ύψος του οποίου δεν υφίσταται λόγος έφεσης. Απορρίπτει τις εφέσεις κατά της υπ’ αρ. 83/24 απόφασης του ΜονΠρωτΑθ. [ Αρ. 7 ΠΔ 164/04, Οδ. 1999/70/ΕΚ, αρ.. 648, 649, 669, 672 ΑΚ, αρ. 26 παρ. 3, 87 παρ. 3, αρ.103 παρ.3,8 Συντ. , ΚΥΑ 2/11.6.2013, αρ.14β N. 3429/05, αρ. 66 παρ. 1 Ν. 4002/11 ΚΥΑ ΟΙΚ02/11-6- 2013, αρ. 1 παρ. 2- 3 N. 4324/15, αρ. 1 παρ. 2-3 N. 4173/13, αρ. 6 N. 2527/97 ]