ΔΙΚΗ ΟΤΑ – KATAΛΗΨΗ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΑΠΟ Ο.Τ.Α – ΑΓΩΓΗ – ΣΤΟΧΕΙΑ ΟΡΙΣΜΕΝΟΥ – ΑΠΟΔΟΣΗ ΩΦΕΛΗΜΑΤΩΝ – ΚΑΚΟΠΙΣΤΟΣ ΝΟΜΕΑΣ – ΔΙΑΦΟΡΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ. ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ΤΙΣ ΕΦΕΣΕΙΣ. Διαφορά από αγωγή με αίτημα την αναγνώριση κυριότητας, απόδοσης ακινήτων και απόδοσης ωφελημάτων λόγω αυθαίρετης κατάληψης ακινήτων από Ο.Τ.Α. Το Δικαστήριο κρίνει ότι η διαφορά που απορρέει από την παράνομη κατάληψη των επίδικων ακινήτων και την προσβολή του δικαιώματος κυριότητας των εναγόντων είναι διαφορά ιδιωτικού δικαίου και όχι διοικητική διαφορά ουσίας. Δέχεται ότι ο κακόπιστος νομέας υποχρεούται να αποδώσει τα ωφελήματα που αποκόμισε από τη χρήση του πράγματος, στα οποία περιλαμβάνεται και η εξοικονόμηση της δαπάνης που θα κατέβαλλε για μίσθωση άλλου όμοιου ακινήτου. Ωστόσο δεν αποδείχθηκε εν προκειμένω, βάσιμος ο ισχυρισμός των εναγόντων ότι η μισθωτική αξία των ακινήτων ανέρχεται στο ποσό των 350-550 ευρώ μηνιαίως για κάθε ακίνητο, προσκομίζοντας προς απόδειξη βεβαίωση εκτίμησης μισθωτικής αξίας της μεσίτη, καθώς δεν προκύπτει ότι η βεβαίωση αυτή έχει συνταχθεί από πιστοποιημένο εκτιμητή ακινήτων και δεν αναφέρεται στη βεβαίωση αυτή η μεθοδολογία και κυρίως δεν μνημονεύονται τα συγκριτικά στοιχεία στα οποία στήριξε την κρίση της περί της μισθωτικής αξίας των ακινήτων, η οποία παρουσιάζει ιδιαίτερα μεγάλη απόκλιση σε σχέση με την αποδειχθείσα πραγματική αξία των επιδίκων. Απορρίπτει τις εφέσεις κατά της υπ’ αρ. 2721/24 απόφασης του ΜονΠρωτΠειρ. [Aρ. 71, 962, 1094, 1096, 1098, 1100 ΑΚ, αρ. 104-106 ΕισΝΑΚ, αρ. 1, 216, 218, 368, 387, 388 ΚΠολΔ, αρ. 94 Συντ., αρ. 1 Ν.1406/83 ]