ΠΙΛΟΤΙΚΗ ΔΙΚΗ – ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑ – ΑΝΑΚΛΗΣΗ – ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΜΗ ΕΠΑΝΑΠΡΟΩΘΗΣΗΣ – ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ – ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΠΟΛΙΤΗ ΤΡΙΤΗΣ ΧΩΡΑΣ. ΑΙΤΗΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗΣ. ΕΠΙΛΥΣΗ ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΓΙΑ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΕΚΔΙΚΑΣΗ. Δίκη-Πιλότος. Η υπόθεση εισήχθη στην Ολομέλεια με πράξη της Επιτροπής του αρ. 1 παρ. 1 του Ν. 3900/10 και πράξη του Προέδρου του ΣτΕ, λόγω της σπουδαιότητάς της. Πρόσφυγες – Το καθεστώς του πρόσφυγα δύναται να ανακαλείται από το οικείο κράτος μέλος όταν μπορεί να θεωρηθεί “για εύλογους λόγους” ότι το πρόσωπο “συνιστά κίνδυνο για την ασφάλεια” του κράτους και εφόσον τηρούνται οι προβλεπόμενοι στο αρ. 45 της Οδ.2013/32/ΕΕ διαδικαστικοί κανόνες. Οι διατάξεις των Οδ.2011/95/ΕΚ και 2013/32/ΕΕ πρέπει να ερμηνεύονται σύμφωνα με τη Σύμβαση της Γενεύης και τις συναφείς διεθνείς συμβάσεις. Πότε το δικαίωμα άμυνας δύναται να υπόκειται σε περιορισμούς. Εξουσίες της αρμόδιας αρχής σε περίπτωση ανάκλησης του καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Οι Ανεξάρτητες Επιτροπές Προσφυγών συνιστούν όργανα δικαιοδοτικού χαρακτήρα που πληρούν την έννοια του “δικαστηρίου”, κατά το αρ. 46 της Οδ.2013/32/ΕΕ σε συνδυασμό και με το αρ. 267 της ΣΛΕΕ. Η ασκούμενη ενώπιον των Επιτροπών προσφυγή συνεπάγεται εξέταση της υπόθεσης πλήρως και εξ υπαρχής, κατά νόμο και κατ’ ουσίαν. Με το αρ. 76 του Ν.4939/22 κατοχυρώνεται, ως κανόνας, το δικαίωμα του πληρεξουσίου δικηγόρου ή άλλου εξουσιοδοτημένου συμβούλου που παρέχει συνδρομή στον υπήκοο τρίτης χώρας, το καθεστώς προστασίας του οποίου επανεξετάζεται, να έχει πρόσβαση στις πληροφορίες του φακέλου. Η εξαίρεση από τον κανόνα της πρόσβασης είναι επιτρεπτή υπό αυστηρές, διαδικαστικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις. Ο περιορισμός δεν ισχύει για την Ανεξάρτητη Επιτροπή Προσφυγών, καθώς και για το δικαστήριο που εξετάζει την αίτηση ακυρώσεως κατά της απόφασης ανάκλησης. Το αρ. 76 παρ. 4 του Ν.4939/22 τυγχάνει εφαρμογής όταν η Διοίκηση ανακαλεί, κατά το αρ. 13 παρ. 4 του ιδίου Νόμου, το καθεστώς πρόσφυγα που έχει χορηγηθεί σε υπήκοο τρίτης χώρας. Το δικαίωμα πρόσβασης του ενδιαφερομένου στις πληροφορίες του φακέλου, διά του δικηγόρου ή του εξουσιοδοτημένου συμβούλου του, δύναται, κατ’ εξαίρεση, να υπόκειται σε περιορισμούς, μετά από στάθμιση μεταξύ του δικαιώματος ακροάσεως και του δικαιώματος πραγματικής προσφυγής και συμφερόντων που άπτονται της εθνικής ασφάλειας. Η εξαίρεση, όμως, από τον κανόνα της πρόσβασης στις πληροφορίες είναι επιτρεπτή υπό τις αυστηρές, διαδικαστικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις. Η παρ. 4 του αρ. 76 του Ν.4939/22 είναι συμβατή με το αρ. 23 παρ. 1 της Οδ.2013/32/ΕΕ. Αρχή της μη επαναπροώθησης [principe de non refoulement], η οποία θεσπίζεται με το αρ. 33 της Σύμβασης της Γενεύης. Όταν το αρμόδιο όργανο ανακαλεί το καθεστώς πρόσφυγα, διότι ο υπήκοος τρίτης χώρας “συνιστά κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια”, δύναται να εκδίδει ταυτοχρόνως και απόφαση επιστροφής, στην οποία απαιτείται να προσδιορίζεται η τρίτη χώρα προς την οποία πρέπει αυτός να απομακρυνθεί. Η κρίση για τη συνδρομή των προϋποθέσεων ανάκλησης του καθεστώτος πρόσφυγα είναι αυτοτελής και ανεξάρτητη από την κρίση για την έκδοση απόφασης επιστροφής και τον προσδιορισμό της χώρας στην οποία διατάσσεται η απομάκρυνση. Η αρχή της μη επαναπροώθησης πρέπει να τηρείται σε όλα τα στάδια της διαδικασίας επιστροφής, και την ίδια υποχρέωση έχουν η Ανεξάρτητη Επιτροπή Προσφυγών και οι αστυνομικές αρχές κατά την εκτέλεση της απόφασης επιστροφής. Η κρίση περί ενδεχόμενης παραβίασης της αρχής της μη επαναπροώθησης πρέπει να είναι εξατομικευμένη και επίκαιρη. Την τήρηση της αρχής της μη επαναπροώθησης υποχρεούται να διασφαλίζει, αυτεπαγγέλτως, και το αρμόδιο δικαστήριο. Οι διατάξεις του Ν.3907/11 και του αρ.100 παρ. 10 του Ν.4939/22 δεν έρχονται σε αντίθεση προς το αρ.5 της Οδ.2008/115/ΕΚ. Επίλυση των προδικαστικών ερωτημάτων και παραπομπή της αίτησης ακύρωσης κατά της απόφασης της Επιτροπής Προσφυγών στο Δ’ Τμήμα. [ Aρ. 1 παρ. 1-2 Ν.3900/10, αρ. 76 παρ. 4, 100 παρ. 10 Ν.4939/22, αρ.20 Ν.3907/11 ]