ΝΗΣΟΣ – ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ – ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ. ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ – ΑΝΑΚΛΗΣΗ. ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ. ΠΑΡΑΛΕΙΨΗ ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΗΣ ΝΟΜΙΜΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΙΩΠΗΡΗ ΑΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΝΑ ΑΠΟΦΑΝΘΕΙ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΕΩΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ [Ν.3028/02] Η’ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΓΙΑ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ. ΔΕΚΤΗ ΕΝ ΜΕΡΕΙ Η ΑΙΤΗΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗΣ – ΑΝΑΠΟΜΠΗ ΣΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ. Προστασία νήσου με την έκδοση διαδοχικών διοικητικών πράξεων – Οι αιτούντες επιδιώκουν να ακυρωθεί η τεκμαιρόμενη απόρριψη εκ μέρους του Δημοσίου της αίτησής τους, με την οποία είχαν ζητήσει την ανάκληση πράξεων, με τις οποίες τους επιβλήθηκε δέσμευση της ιδιοκτησίας τους, λόγω των υπαρχόντων σε αυτήν αρχαιολογικών ευρημάτων. Ειδικότερα ισχυρίζονται ότι η σιωπηρή απόρριψη του αιτήματος ανάκλησης των δεσμευτικών της ιδιοκτησίας τους πράξεων συνιστά παράλειψη νόμιμης οφειλόμενης ενέργειας. Ωστόσο, η σιωπηρή απόρριψη του αιτήματος ανάκλησης, έστω και μερικής, εκ μέρους της Διοίκησης κανονιστικών πράξεων δεν δύναται να στοιχειοθετήσει παράλειψη νόμιμης οφειλόμενης ενέργειας. Περαιτέρω, στην προκειμένη περίπτωση οι αιτούντες με την από 11.11.2014 αίτησή τους αναφέρονται στις προσπάθειες πώλησης της νήσου από τις αρχές του 1980 και στη μη ευδοκίμησή τους, λόγω των επιβληθέντων περιορισμών, με σειρά διοικητικών πράξεων, οι οποίοι κατέληξαν στην ΚΥΑ και στην απαγόρευση πώλησης ή και μίσθωσης της νήσου. Εξαιτίας των ανωτέρω ουσιωδών και οριστικών περιορισμών της ιδιοκτησίας τους ζητήθηκε με την ως άνω αίτηση, μεταξύ άλλων, “πλήρης αποζημίωση” κατά αρ.19 παρ. 3 του Ν.3028/02, εναλλακτικά δε η αναγκαστική απαλλοτρίωση, άλλως απευθείας εξαγορά της νήσου – Κρίνεται ότι η προσβαλλόμενη σιωπηρή άρνηση εκ μέρους της Διοίκησης να αποφανθεί επί της από 11.11.2014 αίτησης συνιστά, όπως βασίμως προβάλλεται, παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας που πρέπει, για τον λόγο αυτό να ακυρωθεί και η υπόθεση κατά το μέρος αυτό να αναπεμφθεί στη Διοίκηση. Τέλος, ο ισχυρισμός των αιτούντων ότι η Διοίκηση παρέλειψε νόμιμη οφειλόμενη ενέργεια, αφήνοντας αναπάντητο το αίτημα καταβολής πλήρους αποζημίωσης, κατ’αρ. 105 ΕισΝΑΚ, πρέπει να απορριφθεί, διότι δε θεμελιώνεται παράλειψη νόμιμης οφειλόμενης ενέργειας κατά το αρ. 45 παρ. 4 του Π.Δ.18/1989, δεδομένου ότι η αναζήτηση αποζημίωσης, οφειλόμενης στη μακρόχρονη δέσμευση της ιδιοκτησίας τους, δύναται να επιδιωχθεί με την άσκηση αγωγής, η οποία εξάλλου έχει ήδη ασκηθεί. Δέχεται εν μέρει την αίτηση – Ακυρώνει τη παράλειψη της Διοίκησης να αποφανθεί επί της από 11.11.2014 αίτησης των αιτούντων και αναπέμπει κατά το μέρος αυτό την υπόθεση στη Διοίκηση για νέα, νόμιμη κρίση. [ Αρ.21 παρ. 1-2 Ν.1650/86, αρ.5 παρ. 1, 17, 25 παρ. 1 Συντ., αρ.1 ΠΠΠ ΕΣΔΑ, αρ.3 παρ. 1 ΚΥΑ Φ.110/3/330340/Σ.120/7.4.2014, αρ. 22 Ν. 1650/86 ]