ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή Ειρήνη Φραγκιαδάκη, Πρωτόδικη, την οποία όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Πρωτοδικείου Αθηνών και από τη Γραμματέα Μαρία Χορού.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του την 1-9-2021 για να δικάσει την υπόθεση:
ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ: Ι. του Π. , κατοίκου Αθηνών (οδός …. αρ. …), με ΑΦΜ …, ο οποίος δεν εμφανίστηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.
ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ: της εταιρείας με την επωνυμία «….. Ανώνυμος Τουριστική Ξενοδοχειακή Τεχνική Ναυτιλιακή Πρακτορειακή & Εμπορική Εταιρεία» και το διακριτικό τίτλο «……», που εδρεύει στη …. Αττικής (οδός ….. αρ. ….) και εκπροσωπείται νόμιμα, με ΑΦΜ …., η οποία δεν εμφανίστηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.
Με την …26-5-2021 Πράξη της Προέδρου του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου αυτού με αρ. κατ. …../2021, μετά την επιστροφή της δικογραφίας κατόπιν της ΕΠ …../1-3-2021 πράξης αφαίρεσης δικογραφιών της Προέδρου του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Πρωτοδικείου Αθηνών, από τη Δικαστή που δίκασε επί της από 29-12-2016 αγωγής, η οποία κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου αυτού με αρ. κατ. …../2016, προσδιορίστηκε αρχικά για τη δικάσιμο της 31-5-2017 και μετ’ αναβολή για τη δικάσιμο της 19-4-2019, οπότε και συζητήθηκε, παρισταμένου του ενάγοντας δια του πληρεξούσιου δικηγόρου Κωνσταντίνου Σαμαράκη (AM ΔΣΑ …..) και της εναγομένης εκπροσωπούμενης από τον πρόεδρο του Δ.Σ. και διευθύνοντα σύμβουλο αυτής, Ν. του Γ., ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου Κωνσταντίνου Γωνιανάκη (AM ΔΣΑ ….), προσδιορίστηκε οίκοθεν νέα δικάσιμος για την ανασυζήτηση της αγωγής η σημερινή και γράφτηκε στο πινάκιο.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Δυνάμει της …./26-5-2021 με αρ. κατ. …../2021 Πράξης της Προέδρου του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Πρωτοδικείου Αθηνών, που έχει νόμιμα (άρθρα 126 και 129 παρ. 1 ΚΠολΔ) και εμπρόθεσμα (άρθρο 228 ΚΠολΔ) κοινοποιηθεί στους διαδίκους με την επιμέλεια της Γραμματείας του Δικαστηρίου αυτού κατ’ άρθρο 307 εδ. β’ ΚΠολΔ (βλ. αποδεικτικά επίδοσης με αρ. εσωτ. πρωτ. …../15-6-2021 και …../23-6-2021 της επιμελήτριας Δικαστηρίων του Πρωτοδικείου Αθηνών …..), εισάγεται νόμιμα κατ’ άρθρο 307 ΚΠολΔ για ανασυζήτηση η από 29-12-2016 με αρ. κατ. …../2016 αγωγή, για το λόγο ότι επί της ως άνω υπόθεσης δεν εκδόθηκε απόφαση παρά την πάροδο χρονικού διαστήματος μεγαλύτερου του έτους από τη συζήτησή της κατά τη δικάσιμο της 19-4-2019, μετά την οποία η Δικαστής που δίκασε επέστρεψε τη δικογραφία κατόπιν της ΕΠ …./1-3-2021 πράξης αφαίρεσης δικογραφιών της Προέδρου του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Πρωτοδικείου Αθηνών. Σημειώνεται, ότι κατά την ορθότερη άποψη, η σημερινή συζήτηση αποτελεί συνέχεια της προηγούμενης (βλ. ΕφΘεσ 151/2012, ΕφΑΘ 3334/2011 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), συνεπώς οι διάδικοι παρίστανται όπως ακριβώς και στη δικάσιμο της 19-4-2019, κατά τα αναφερόμενα στα πρακτικά εκείνης της συνεδρίασης.
Με την υπό κρίση αγωγή του ο ενάγων ιστορεί ότι είναι διπλωματούχος ξεναγός και προσελήφθη το έτος 2009 από την εναγόμενη, η οποία ασκεί επιχείρηση τουριστικού ταξιδιωτικού πρακτορείου, για να παρέχει τις υπηρεσίες του υπό την ανωτέρω ειδικότητα, δυνάμει αλλεπάλληλων συμβάσεων εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου. Ότι από της προσλήψεώς του μέχρι το έτος 2014 παρείχε προσηκόντως τις υπηρεσίες του στην εναγομένη, διενεργώντας ξεναγήσεις αποκλειστικά στη γερμανική γλώσσα, σύμφωνα με το εκάστοτε πρόγραμμα και τις οδηγίες της εναγομένης. Ότι για τα έτη 2011 έως και 2014 (επίδικο διάστημα) υφίσταται διαφορά στις πράγματι καταβληθείσες αποδοχές του με εκείνες που η εναγόμενη όφειλε να του καταβάλει, καθώς δεν του κατέβαλε τα αναφερόμενα στην αγωγή ποσά, που αφορούν υπόλοιπα δεδουλευμένων και νόμιμες προσαυξήσεις και πρόσθετες αμοιβές των αποδοχών του (για υπερωρίες, εργασία την Κυριακή, σίτιση, πεζοπορίες κλπ) συνολικού ποσού 16.633,62€, ενώ ακόμη δεν του κατέβαλε επιδόματα εορτών και αδείας του επίδικου διαστήματος συνολικού ποσού 10.056,39€, καθώς επίσης του οφείλει πρόσθετη αμοιβή για τις παρασχεθείσες υπηρεσίες του στο πλαίσιο της ετήσιας Διεθνούς Έκθεσης Τουρισμού στο Βερολίνο κατά τα έτη 2011 έως και 2014, συνολικού ποσού 3.045€. Ότι τα παραπάνω οφειλόμενα η εναγομένη δεν του έχει εισέτι καταβάλει καίτοι οχλήθηκε προς τούτο. Με βάση το ιστορικό αυτό και επικουρικά με τις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού διατάξεις, ζητεί να υποχρεωθεί η εναγομένη, με απόφαση που θα κηρυχθεί προσωρινώς εκτελεστή, να του καταβάλει συνολικό ποσό 29.734,01€ (16.633,62 + 10.056,39 + 3.045), με τον νόμιμο τόκο από τη λήξη εκάστης επιμέρους συμβάσεως ορισμένου χρόνου, άλλως από την 1π Ιανουάριου του επόμενου έτους κάθε σύμβασης, άλλως από την επίδοση της αγωγής και να καταδικαστεί η εναγομένη στα δικαστικά του έξοδα. Με το περιεχόμενο αυτό και αιτήματα, η αγωγή αρμοδίως καθ’ ύλην και κατά τόπον εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, (άρθρα 16 αρ. 2, 25 παρ. 2 ΚΠολΔ), για να δικαστεί με την προκειμένη ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών (άρθρα. 591, 614 αρ. 3, 621 622 ΚΠολΔ). Όμως, ως προς το κεφάλαιο της διαφοράς αποδοχών για τις 41 πραγματοποιηθείσες εκδρομές στο διάστημα από 1-1-2011 έως το τέλος του 2014, συνολικού ποσού 16.633,62€, ο ενάγων εκθέτει μεν την προκύπτουσα διαφορά μεταξύ του πράγματι καταβληθέντος ποσού, όπως αυτό είχε υπολογιστεί από την εναγομένη και του ποσού που προκύπτει ως καταβλητέο, σύμφωνα με τους δικούς του υπολογισμούς, στους οποίους περιλαμβάνονται προσαυξήσεις και αμοιβές για πρόσθετες παροχές (υπερωρίες, εργασία την Κυριακή, σίτιση κλπ), όμως σε καμία περίπτωση δεν αναφέρει πώς γίνεται ο καταλογισμός τόσο του πράγματι καταβληθέντος ποσού, όσο και της επίδικης διαφοράς του από το καταβλητέο, ήτοι ποιες αιτίες αφορά το ποσό εκάστης προκύπτουσας διαφοράς, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί η ορθότητα του υπολογισμού αυτού από το Δικαστήριο στο στάδιο των αποδείξεων, ούτε γίνεται σχετική διευκρίνιση με τις προτάσεις, πρέπει συνεπώς, το αγωγικό αυτό κεφάλαιο ν’ απορριφθεί στο σύνολό του πρωτίστως ως απαράδεκτο λόγω αοριστίας, τόσο ως προς την κύρια όσο και ως προς την επικουρική νομική βάση της αγωγής. Άλλωστε, η αοριστία αυτή, η οποία αφορά το ύψος των αποδοχών του ενάγοντας, καλύπτει και το αμέσως συνεχόμενο με το προηγούμενο, κεφάλαιο για οφειλές δώρων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα, αποδοχών και επιδόματος αδείας του επίδικου διαστήματος (έτη 2011 έως και 2014), συνολικού ποσού 10.056,39€, το οποίο για τους ίδιους ως άνω λόγους τυγχάνει απορριπτέο ως απαράδεκτο λόγω αοριστίας. Κατά τα λοιπά και δη ως προς το αίτημα για αμοιβή συνολικού ποσού 3.045€ για παροχή εργασίας ορισμένου χρόνου στο εξωτερικό κατά το επίδικο διάστημα, η αγωγή είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 341, 345, 346, 648, 653, 655, 904 επ. ΑΚ, 68, 176, 907, 908 παρ. 1 περ. ε’ ΚΠολΔ. Πρέπει συνεπώς, η αγωγή, κατά το μέρος που κρίθηκε νόμιμη, να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν, δεδομένου ότι για το αντικείμενό της, κατά το ποσό που υπερβαίνει εκείνο της αρμοδιότητας του Ειρηνοδικείου (άρθρο 71 ΕισΝΚΠολΔ), έχει καταβληθεί το αναλογούν τέλος δικαστικού ενσήμου με τις υπέρ λοιπών ταμείων προσαυξήσεις (βλ. προσκομιζόμενη από 19-4-2019 εκτύπωση από την ηλεκτρονική εφαρμογή της Τράπεζας Πειραιώς περί εξόφλησης του με κωδικό ….. eΠαραβόλου).
Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων, που εξετάστηκαν επιμελεία των διαδίκων στο ακροατήριο, ενός από κάθε πλευρά, οι οποίες περιέχονται στα πρακτικά της από 19-4-2019 δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου αυτού, από τη με αρ. …../18-4-2019 ένορκη βεβαίωση του Γ. του Ι. ενώπιον του συμβολαιογράφου Αθηνών ….., η οποία έχει ληφθεί νόμιμα (άρθρα 421 και 422 ΚΠολΔ) επιμελεία της εναγομένης με εμπρόθεσμη κλήση του αντιδίκου της επιδοθείσα στον πληρεξούσιο δικηγόρο του κατ’ άρθρο 143 ΚΠολΔ (βλ. προσκομιζόμενη υπ’ αριθμ. …./15-42019 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών …..), την οποία η εναγομένη προσκομίζει με επίκληση στις κατατεθείσες επ’ ακροατηρίω προτάσεις της στη δικάσιμο της 19-4-2019, αλλά και από όλα τα έγγραφα, που οι διάδικοι προσκομίζουν με επίκληση στις προτάσεις τους, οι οποίες είχαν νόμιμα κατατεθεί (άρθρο 591 παρ. 1 γ’ ΚΠολΔ) κατά τη δικάσιμο της 19-42019, αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο ενάγων είναι διπλωματούχος ξεναγός με αρ. ξεναγικής αδείας …… και είναι μέλος του Σωματείου Διπλωματούχων Ξεναγών από τις 5-7-2001 (βλ. προσκομιζόμενη με αρ. πρωτ. …/21-7-2016 βεβαίωση του Δ.Σ. του οικείου Σωματείου). Δραστηριοποιείται επαγγελματικά ως ξεναγός, συνεργαζόμενος με ταξιδιωτικά γραφεία της Ελλάδας και του εξωτερικού και παρέχει τις υπηρεσίες του πραγματοποιώντας ξεναγήσεις αποκλειστικά στη γερμανική γλώσσα. Στο πλαίσιο της ως άνω επαγγελματικής του δραστηριότητας, ξεκίνησε η συνεργασία του με την εναγομένη, ήδη από το έτος 2009. Όμως, από κανένα των ανωτέρω αποδεικτικών μέσων δεν αποδεικνύεται ότι ο ενάγων μετέβη για λογαριασμό της εναγομένης στη Διεθνή Έκθεση Τουρισμού του Βερολίνου δυνάμει σχετικής σύμβασης εργασίας ορισμένου χρόνου, για να απασχοληθεί επί πενθήμερο για 12 ώρες ημερησίως κατά τα έτη 2011, 2012, 2013 και 2014, καθώς το μόνο έγγραφο που προσκομίζει ότι εισήλθε στην έκθεση αυτή με στοιχεία της εναγομένης, αφορά το έτος 2010 μη επίδικο (βλ. Σχ. 80 προτάσεων ενάγοντας μη μεταφρασμένο). Από την επισκόπηση δε, του προσκομιζόμενου με τις προτάσεις σε μετάφραση από τον πληρεξούσιο του ενάγοντος ιδιωτικού εγγράφου (Σχετ. 82), που τιτλοφορείται «Βεβαίωση» και το οποίο συνιστά απάντηση του Διευθυντή του εδρεύοντας στη …. Γερμανίας ταξιδιωτικού Γραφείου …. στην από 10-7-2016 «επερώτηση» του ενάγοντος για το χρονικό της μεταξύ τους γνωριμίας και συνεργασίας, κανένα ασφαλές συμπέρασμα δεν μπορεί να εξαχθεί κατά την κρίση του Δικαστηρίου, αφενός διότι το εν λόγω πρόσωπο δεν είναι αρμόδιο να προβαίνει σε βεβαιώσεις με αποδεικτική αξία μεγαλύτερη της ελεύθερης εκτίμησης του Δικαστηρίου, αφετέρου διότι με τον τρόπο αυτό καταστρατηγείται ο θεσμός της εμμάρτυρης απόδειξης και της απόδειξης με ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον των αρμόδιων αρχών, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του ΚΠολΔ. Περί του αντιθέτου μάλιστα, ότι δηλαδή την εκπροσώπηση της εναγόμενης στη Διεθνή Έκθεση Τουρισμού στο Βερολίνο αναλάμβανε υπάλληλος της εναγομένης και όχι ξεναγός, όπως εν προκειμένω ο ενάγων, κατέθεσαν με σαφήνεια και κατηγορηματικότητα τόσο η μάρτυρας της εναγομένης στο ακροατήριο, όσο και ο ως άνω ενόρκως βεβαιώσας, ενώ ο μάρτυρας του ενάγοντος ως προς το γεγονός αυτό τίποτα το συγκεκριμένο δεν κατέθεσε. Πρέπει συνεπώς, η αγωγή ν’ απορριφθεί ως προς το κεφάλαιο αυτό ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν. Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η υπό κρίση αγωγή πρέπει ν’ απορριφθεί στο σύνολό της, κατά τις αναφερόμενες ανωτέρω στο σκεπτικό διακρίσεις και να καταδικαστεί ο ενάγων λόγω της ήττας του, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της εναγομένης, κατόπιν σχετικού νομίμου αιτήματος της (άρθρα 176, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αγωγή.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον ενάγοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της εναγομένης, τα οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων πενήντα (650) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4-10-23, απόντων των διαδίκων και των πληρεξούσιων δικηγόρων τους.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
[ ΠΗΓΗ : κος Ι. Ιωαννίδης , Δικηγόρος Θεσσαλονίκης ]