ΑΝΑΙΡΕΣΗ – ΖΗΤΗΜΑ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ”ΠΕΡΙΕΛΘΟΝΤΟΣ” ΤΟΥ ΑΡ.938 ΑΚ. ΚΑΘΕΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΑΓΟΡΑΣΤΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ – ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΔΑΠΑΝΗΣ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣΤΡΙΑΣ ΛΟΓΩ ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΗΣ ΤΙΜΗΣ ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΛΟΓΩ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΣΕ ”ΚΑΡΤΕΛ” – ΥΠΟ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ Η ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΑΥΤΗ ΣΥΝΙΣΤΑ ”ΠΕΡΙΕΛΘΟΝ” ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΑΡ.938 ΑΚ. ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ ΑΞΙΩΣΗΣ ΑΠΟ ΑΔΙΚΟΠΡΑΞΙΑ – ΜΗ ΝΟΜΙΜΗ ΒΑΣΗ ΑΓΩΓΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΟ ΠΛΟΥΤΙΣΜΟ. ΕΓΚΥΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΠΩΛΗΣΗΣ – ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΞΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΟΥ ΠΛΟΥΤΙΣΜΟΥ. ΕΝΩΣΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ. ΕΣΦΑΛΜΕΝΟ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΟ ΑΝΑΙΡΕΣΙΒΑΛΛΟΜΕΝΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΚΑΙ ΟΡΘΟ ΔΙΑΤΑΚΤΙΚΟ. ΔΕΚΤΗ Η ΑΙΤΗΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ – ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ. Εν προκειμένω, δημιουργείται ζήτημα με γενικότερο ενδιαφέρον, και συγκεκριμένα το εάν περιλαμβάνεται ή όχι στην έννοια του περιελθόντος κατ’ άρθρο 938 ΑΚ, και συνεπώς εάν αποτελεί ή όχι αποδοτέα ωφέλεια σύμφωνα με τις διατάξεις για τον αδικαιολόγητο πλουτισμό, μετά την παραγραφή της αξίωσης από αδικοπραξία, η δαπάνη, συνιστάμενη στο επιπλέον ποσό, το οποίο η αντισυμβαλλόμενη της αναιρεσείουσας εταιρεία εμπορίας γαλακτοκομικών προϊόντων, οιονεί καθολική διάδοχος της οποίας είναι η πρώτη αναιρεσίβλητη, θα έπρεπε να καταβάλει για την αγορά από την αναιρεσείουσα των αναφερόμενων στην αγωγή ποσοτήτων γάλακτος αντί εύλογου και καθοριζόμενου υπό συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού τιμήματος, και το οποίο (επιπλέον ποσό) αυτή φέρεται ότι εξοικονόμησε, αγοράζοντας από την αναιρεσείουσα τις ποσότητες βάσει συμβατικού όρου αντί τιμήματος οριζόμενου από την ίδια (αγοράστρια), το οποίο ήταν χαμηλότερο, λόγω της συμμετοχής της αγοράστριας σε καρτέλ μεταξύ εταιρειών. Το Εφετείο, απέρριψε ως μη νόμιμη την επικουρική βάση της αγωγής με την αιτιολογία ότι δεν εκτίθεται στην αγωγή κάποια ωφέλεια ή εξοικονόμηση δαπάνης της αγοράστριας εταιρείας, χωρίς να αρκεί η αναφερόμενη στην αγωγή εξοικονόμηση της καταβολής του επιπλέον ποσού, επειδή το σχετικό κονδύλιο συνιστά μόνο αποζημίωση λόγω αδικοπραξίας και όχι αποδοτέα ωφέλεια. Ωστόσο, η κρίση αυτή δεν είναι ορθή, διότι η δαπάνη, την οποία η αγοράστρια του γάλακτος εξακολουθητικά εξοικονομούσε και την οποία, άλλως, θα κατέβαλλε, ως πρόσθετη δαπάνη για την απόκτηση των ένδικων ποσοτήτων γάλακτος από την πωλήτρια, υπό συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού, θα μπορούσε να συνιστά “περιελθόν”, κατά την έννοια του αρ. 938 ΑΚ, υπό προϋποθέσεις. Η παραγραφή της απαίτησης από την αδικοπραξία δεν μπορεί να αποτελέσει νόμιμη βάση αγωγής της πωλήτριας κατά της αγοράστριας, με αίτημα την απόδοση του αδικαιολόγητου πλουτισμού, αφού τέτοιος, κατά τον νόμο, δεν υπάρχει. Εξετάζεται το ζήτημα και από την άποψη του ενωσιακού και του εναρμονιστικού αυτού εσωτερικού δικαίου. Εν τέλει στην υπό κρίση υπόθεση, η κάθετη σύμβαση μεταξύ αγοράστριας εταιρείας και παραγωγού γάλακτος δεν είναι άκυρη. Εξ αυτού του λόγου αποκλείεται η αξίωση αδικαιολόγητου πλουτισμού της ενάγουσας κατά της εναγόμενης. Κατόπιν τούτων, το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης, αναφορικά με την απόρριψη της επικουρικής βάσης της αγωγής ως μη νόμιμης, κρίνεται εσφαλμένο, αλλά το διατακτικό της είναι ορθό. Δέχεται την αναίρεση – Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλον δικαστή. [ Αρ. 297, 298, 330, 361, 904 παρ. 1, 937,938 ΑΚ, αρ. 559 αρ.1 ΚΠολΔ, αρ. 81 ΕΚ, αρ.101,267 ΣΛΕΕ, αρ. 1 Ν.3959/11, Οδ.2014/104/ΕΕ ]