ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΑΣ – ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΟΣ ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ – ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΑΠΟ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ – ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΣΥΜΒΑΣΗΣ – ΛΗΞΗ – ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ. Διαφορά από συμβάσεις διαφημιστικής πρακτορείας- Διάρκεια συμβάσεων – Αγωγικά κονδύλια αποζημίωσης -Έφεση. Επί της κρινόμενης υπόθεσης, αφενός δεν προκύπτει ότι η ενάγουσα εταιρεία – που δραστηριοποιείται στο χώρο της διαφήμισης – αποτελεί αναπόσπαστο και καθοριστικό μέρος του δικτύου της επιχειρηματικής δραστηριότητας της εναγομένης εταιρείας – που έχει εντελώς διάφορο αντικείμενο και δη ειδικεύεται στην εισαγωγή και πώληση καλλυντικών- , ούτε όμως η έννομη σχέση, που συνδέει τα συμβαλλόμενα μέρη φέρει χαρακτηριστικά που προσομοιάζουν με σχέση εμπορικής αντιπροσωπείας. Όσον αφορά τη διάρκεια της σύμβασης αυτή ορίστηκε μονοετής, ενώ προβλέφθηκε η δυνατότητα παράτασης, εφόσον 20 ημέρες προ της λύσεως λάβει χώρα αποστολή ειδοποίησης για παράταση, που δεν προκύπτει εν προκειμένω, και κατά συνέπεια η σύμβαση έληξε με την παρέλευση του καταληκτικού χρόνου ισχύος της, χωρίς να ορίζεται οποιοδήποτε δικαίωμα αποζημίωσης για την ενάγουσα. Έσφαλε το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που απέρριψε το αίτημα περί αποζημίωσης πελατείας, ως μη νόμιμο, ενώ έπρεπε να το κρίνει νόμιμο και να το απορρίψει ως ουσιαστικά αβάσιμο, ωστόσο οι σχετικοί λόγοι της έφεσης πρέπει να απορριφθούν,