ΔΑΣΙΚΕΣ ΕΚΤΑΣΕΙΣ – ΕΝΝΟΙΑ ΔΑΣΟΥΣ – ΝΟΜΟΛΟΓΙΑΚΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ – ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΛΟΓΩΝ ΕΦΕΣΗΣ. Με την κρινόμενη έφεση ζητείται η εξαφάνιση της 10/19 αποφάσεως του ΔιοικΕφΑθηνών, με την οποία έγινε δεκτή αίτηση ακυρώσεως και ακυρώθηκε η απόφαση με την οποία κηρύχθηκε ως αναδασωτέα έκταση στη θέση «Λόφος Κόκκου». Αντίθεση σε νομολογιακό προηγούμενο – Οι αποφάσεις, προς τις οποίες προβάλλεται αντίθεση της εκκαλουμένης, πρέπει να μνημονεύονται ειδικώς και το κριθέν με αυτές νομικό ζήτημα θα πρέπει να ήταν ουσιώδες. Προβάλλεται ότι η κρίση της εκκαλουμένης απόφασης, σύμφωνα με την οποία η ύπαρξη είτε χορτολιβαδικής βλάστησης, είτε ισχνής δασικής βλάστησης με μεμονωμένα πεύκα δεν αρκεί για να στοιχειοθετήσει δασικό οικοσύστημα, έρχεται σε αντίθεση με τις 32, 33, 34/2013 και 87/2015 αποφάσεις του ΣτΕ. Από τυχόν πλημμέλεια της αιτιολογίας της εκκαλουμένης αποφάσεως, που συνδέεται με το πραγματικό της υποθέσεως και τυχόν εσφαλμένο χαρακτηρισμό ως προς τη φύση της εκτάσεως, δεν μπορεί να προκύψει αντίθεση ή έλλειψη νομολογίας, που να καθιστά παραδεκτούς τέτοιους λόγους εφέσεως. Απορρίπτει την έφεση. [ Βλ.και τις υπ’ αρ. 32/2013(Ολ), 87/2015 και 2215/2015 αποφάσεις του ΣτΕ ]