ΔΑΣΙΚΕΣ ΕΚΤΑΣΕΙΣ – ΑΥΘΑΙΡΕΤΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ – ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ – ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ. ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΑΚΡΟΑΣΕΩΣ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΠΑΡΟΧΟΥ. ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΡ. 52 ΠΑΡ.7 Ν.4280/14 – ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΤΑΜΕΛΗ ΣΥΝΘΕΣΗ. ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ΕΝ ΜΕΡΕΙ ΤΗΝ ΕΦΕΣΗ – ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ. Αυθαίρετες κατασκευές σε δασικές εκτάσεις- Πρωτόκολλο ειδικής αποζημίωσης – Κατεδάφιση κτηνοτροφικής μονάδας. Ειδικότερα, με την κρινόμενη έφεση ζητείται η εξαφάνιση της υπ’αρ. 826/20 αποφάσεως του ΔιοικΕφΑθ, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση ακυρώσεως των ήδη εκκαλούντων κατά πρωτοκόλλου επιβολής ειδικής αποζημίωσης της Διεύθυνσης Δασών. Κατ’αρχάς, η επίδικη ειδική αποζημίωση έχει χρηματικό χαρακτήρα και είναι, ως εκ τούτου, επιδεκτική επιμερισμού, δεν αποτελεί κοινή, αλλά διαιρετή οφειλή κατά το λόγο της κληρονομικής μερίδας κάθε κληρονόμου. Αβάσιμος κρίνεται ο ισχυρισμός των αιτούντων περί παραβιάσεως του δικαιώματος ακροάσεως, καθώς προέκυψε ότι είχαν έγκαιρη και πλήρη γνώση της πράξεως κατεδαφίσεως και της επερχόμενης εκδόσεως του προσβαλλομένου πρωτοκόλλου. Περαιτέρω, ορθώς κρίθηκε και με την εκκαλουμένη, κατά την έννοια του άρθρου 52 παρ. 7 του Ν. 4280/14, ότι η Διοίκηση δεν στερείται της δυνατότητας να εκδώσει τα σχετικά πρωτόκολλα επιβολής ειδικής αποζημίωσης, των οποίων η ισχύς και μόνο αναστέλλεται κατά τη διάρκεια της σχετικής προθεσμίας και τα οποία, λαμβανομένης υπόψη και της παρατάσεως της προθεσμίας αυτής μέχρι 31.12.2022, αποτελούν μοχλό πίεσης για την ταχύτερη διευθέτηση του ζητήματος – Ωστόσο, ενόψει της σημασίας του τιθέμενου ζητήματος σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 52 παρ. 7 του Ν. 4280/14, το Τμήμα κρίνει ότι η υπόθεση πρέπει, ως προς τον λόγο αυτό, να παραπεμφθεί στην επταμελή σύνθεση του Τμήματος. Απορρίπτει εν μέρει την έφεση – Παραπέμπει κατά τα λοιπά. [ Αρ. 12 παρ.2 Ν. 3900/10, αρ. 58 παρ.1 Π.Δ.18/89, αρ.15 παρ. 3 Ν. 4446/16, αρ. 67Α, 71 Ν. 998/79, αρ.114 Ν. 1892/90, αρ. 145 παρ. 2 Ν.4483/17, αρ. 52 παρ. 7 Ν. 4280/14 ]