ΣΥΜΒΑΣΗ ΔΑΝΕΙΟΥ – ΕΙΚΟΝΙΚΟΤΗΤΑ – ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ – ΑΠΟΔΕΙΞΗ. Περίπτωση εικονικής σύναψης σύμβασης δανείου μεταξύ της εναγόμενης εταιρίας και της ενάγουσας- εργαζόμενης αυτής και τότε συζύγου του βασικού μετόχου της εταιρίας. Προκύπτει ότι η σύναψη της ένδικης σύμβασης στόχευσε στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων και ικανοποίηση του ιδρυτή και βασικού της μετόχου, με τη μορφή της άνευ νομικής υποχρέωσης διαρκούς χρηματοδότησής του. Επρόκειτο συνεπώς για εικονική και ως εκ τούτου άκυρη δανειακή σύμβαση. Πλην, όμως, η εικονική δικαιοπραξία υπέκρυπτε δωρεά προς την ενάγουσα μέσω της εταιρίας, με πρόθεση καταστρατήγησης των φορολογικών διατάξεων προς διευκόλυνση της αγοράς ακινήτου στο όνομα της ενάγουσας. Τέλος, η επιδιωχθείσα από την εναγόμενη είσπραξη απαίτησης από το δάνειο εντάσσεται στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης, που ξεκίνησε μεταξύ των δύο συζύγων και μεταφέρθηκε στους κόλπους της εναγόμενης οικογενειακής κατ’ ουσίαν επιχείρησης. Δεκτή η αγωγή.