ΤΡΑΠΕΖΕΣ – ΔΑΝΕΙΑ – ΓΟΣ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ – ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΟΤΗΤΑ. Διαφορά από την καταγγελία συμβάσεων στεγαστικού δανείου σε ελβετικό φράγκο – Αίτημα εναγουσών να αναγνωριστεί η ακυρότητα των καταγγελιών ως καταχρηστικών. Προστασία καταναλωτή. Προκύπτει ότι η συμπεριφορά της εναγόμενης τράπεζας και ειδικότερα το γεγονός ότι αυτή αδιαφορούσε για την κάλυψη των ληξιπρόθεσμων οφειλών και τη μερική εξόφληση των δανείων, με τον προτεινόμενο από τις ενάγουσες τρόπο, δηλαδή μέσω συμψηφισμού με το προϊόν της ρευστοποίησης των καταθέσεων που οι δύο πρώτες ενάγουσες τηρούσαν σε κοινούς λογαριασμούς τους, δεν είναι τέτοια που θα μπορούσε να προσδώσει «καταχρηστικότητα» στην καταγγελία. Επίσης, προκύπτει ότι η εναγόμενη προέβη στις επίδικες καταγγελίες μετά από αναμονή έξι ολόκληρων μηνών κατά τις οποίες οι δανειολήπτριες ήταν υπερήμερες. Απορρίπτει την αγωγή.