Αποτελούμενο από τη Δικαστή Ευλαμπία Καπελούζου, Πρωτοδίκη, την οποία όρισε ο Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Πρωτοδικείου και τη Γραμματέα Χρυσούλα Σαχίνη.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 28η Μαρτίου 2023, για να δικάσει την υπόθεση:
ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ: Υπό εκκαθάριση τελούσας εταιρείας με την επωνυμία … που εδρεύει στην περιοχή … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία υπέβαλε νομότυπα και εμπρόθεσμα προτάσεις δια της πληρεξούσιας δικηγόρου της Ελένης Κρικέτου (ΑΜ ΔΣΠ ….), κατοίκου Πειραιώς, … και δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο από πληρεξούσιο δικηγόρο.
ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ: 1) Υπό εκκαθάριση τελούσας εταιρείας με την επωνυμία … που εδρεύει στον …..επί της οδού … και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) … ατομικώς και υπό την ιδιότητά του ως νομίμου εκπροσώπου της ως άνω εταιρείας, οι οποίοι υπέβαλαν νομότυπα και εμπρόθεσμα προτάσεις δια του πληρεξούσιου δικηγόρου τους Παναγιώτη Πατουλιώτη (ΑΜ ΔΣΑ ….), κατοίκου Πειραιώς, οδός …, συνεργάτη της δικηγορικής εταιρείας με την επωνυμία … που εδρεύει στην ίδια ως άνω διεύθυνση και δεν εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο από πληρεξούσιο δικηγόρο.
Η ενάγουσα ζητεί να γίνει δεκτή η από 17-6-2022 αγωγή, η οποία κατατέθηκε στη Γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου …../17-6-2022, μετά το πέρας των προθεσμιών που προβλέπουν τα άρθρα 237 και 238 ΚΠολΔ προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και γράφτηκε στο πινάκιο.
Κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου και συζητήθηκε.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 534, 540, 543 και 914 ΑΚ συνάγεται ότι η ύπαρξη πραγματικού ελαττώματος του αντικειμένου σύμβασης πώλησης δεν ιδρύει από μόνη της ευθύνη από αδικοπραξία, κατά την έννοια των διατάξεων του τελευταίου των παραπάνω άρθρων, αφού χωρίς τη συμβατική σχέση, δηλαδή τη σύμβαση πώλησης, δεν αποτελεί πράξη παράνομη. Όταν όμως ο πωλητής αποσιωπά δολίως την ύπαρξη του ελαττώματος από τον αγοραστή κατά το χρόνο μετάθεσης του κινδύνου στον τελευταίο (χρόνο κατάρτισης της σύμβασης και παράδοσης του πράγματος) συντρέχουν τότε πρόσθετα πραγματικά στοιχεία, τα οποία μαζί με τη συμβατική παράβαση συνθέτουν το πραγματικό της αδικοπραξίας, και συγκεκριμένα, της αστικής απάτης (άρθρα 147, 149 ΑΚ). Περαιτέρω, δόλια αποσιώπηση υπάρχει ο πωλητής, κατά τον παραπάνω χρόνο μετάθεσης του κινδύνου στο αγοραστή, ενώ γνωρίζει την ύπαρξη ουσιώδους πραγματικού ελαττώματος, κατά την έννοια των άρθρων 534 και 535 ΑΚ, και επιπλέον, ότι η ανακοίνωσή του στον αγοραστή που το αγνοεί, θα απέτρεπε αυτόν από την αγορά, δεν του το ανακοινώνει, όπως από την καλή πίστη και τη μεταξύ τους σχέση επιβάλλεται, λόγω των ανωτέρω ιδιοτήτων τους (ΑΠ 25/1998, ΑΠ 752/1994, ΕφΠειρ 382/2013, ΕφΙωαν 495/2007, ΕφΑθ 302/2006, όλες δημοσιευμένες στη ΝΟΜΟΣ). Ειδικότερα, όταν υπάρχει ενδοσυμβατική ευθύνη για πραγματικό ελάττωμα του πωληθέντος πράγματος, για τη θεμελίωση και εξωσυμβατικής ευθύνης από αδικοπραξία του πωλητή θα πρέπει η ύπαρξη του ελαττώματος κατά το χρόνο που ο κίνδυνος του πράγματος μεταβαίνει στον αγοραστή να αποδίδεται σε υπαίτια συμπεριφορά του πωλητή, με την οποία αυτός με πρόθεση επιδιώκει να παραγάγει, ενισχύσει ή διατηρήσει πεπλανημένη αντίληψη ή εντύπωση στον αγοραστή αναφορικά με την ύπαρξη του ελαττώματος του πράγματος, ανεξάρτητα από το αν η συμπεριφορά αυτή συνίσταται σε παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή σε απόκρυψη ή αποσιώπηση ή ατελή ανακοίνωση των αληθινών γεγονότων, των οποίων η αποκάλυψη στον αγοραστή που τα αγνοεί επιβάλλεται από την καλή πίστη ή την υφιστάμενη ιδιαίτερη σχέση μεταξύ πωλητή και αγοραστή (ΑΠ 1190/2007-ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 25/1998-ΝοΒ 47/391, ΕφΑθ 1274/2011-ΕπισκΕμπΔικ 2011/845, ΕφΑθ 3715/2009-ΔΕΕ 2009/1244, ΕφΘεσ 867/2008-Αρμ 2009/362). Στην προκείμενη περίπτωση, με την υπό κρίση αγωγή, όπως αυτή παραδεκτώς με τις έγγραφες προτάσεις της ενάγουσας διορθώθηκε και συμπληρώθηκε (άρθρ. 224 εδ. β΄ ΚΠολΔ), η ενάγουσα εταιρεία εκθέτει ότι την 30-7-2020 αγόρασε από την πρώτη εναγόμενη εταιρεία, της οποίας ο δεύτερος εναγόμενος τυγχάνει μοναδικός εταίρος και διαχειριστής, το ξύλινο επαγγελματικό σκάφος … με αριθμό νηολογίου Πειραιώς …, χαρακτηρισμένο ως ελληνικό παραδοσιακό, έτους κατασκευής 1993, το οποίο μετονομάστηκε σε………….. έναντι τιμήματος 170.000 ευρώ. Ότι ο δεύτερος εναγόμενος, ο οποίος ήταν ο κατασκευαστής και ναυπηγός που ναυπήγησε το ένδικο σκάφος, τον Αύγουστο του 2019, ότε υπεγράφη το από 13-8-2019 προσύμφωνο πώλησης, παρέστησε ψευδώς στο …., βασικό μέτοχο της ενάγουσας, που είχε αναλάβει τις διαπραγματεύσεις της αγοραπωλησίας, ότι το εν λόγω σκάφος ήταν από τα καλύτερα και πλέον ασφαλή παραδοσιακά πλοία που υπήρχαν, ότι είχε κατασκευαστεί με τα καλύτερα υλικά και τον καλύτερο εξοπλισμό, πληρώντας όλες τις νόμιμες προδιαγραφές και τους διεθνείς κανονισμούς ασφαλείας, πλην όμως ότι επειδή βρισκόταν σε ακινησία για τρία έτη απαιτούνταν να διενεργηθούν επ’ αυτού κάποιες βασικές εργασίες επισκευής και συντήρησης, ώστε να είναι αξιόπλοο, ύψους κατά προσέγγιση 25.000 ευρώ, τις οποίες ανέλαβε να εκτελέσει ο ίδιος με δαπάνες της ενάγουσας. Ότι η αλήθεια, την οποία γνώριζαν οι εναγόμενοι, η μεν πρώτη ως κυρία του σκάφους και ο δεύτερος ως ναυπηγός, κατασκευαστής, χρήστης και ουσιαστικά ιδιοκτήτης του, ήταν ότι το πωληθέν σκάφος ήταν αναξιόπλοο κι είχε σοβαρά πραγματικά ελαττώματα, καθότι έφερε διαβρωμένους και διάτρητους αγωγούς καυσαερίων των κύριων μηχανών του και μη ναυτικού τύπου καλωδιώσεις, εγκυμονώντας κινδύνους πρόκλησης πυρκαγιάς και ναυαγίου. Ότι τις παραπάνω ψευδείς παραστάσεις ο δεύτερος εναγόμενος επανέλαβε συστηματικά την 22-4-2020, 25-5-2020, 11-6-2020, 3-7-2020, 17-7-2020, ότε υπεγράφησαν τροποποιητικά του προσυμφώνου συμφωνητικά και την 30-7-2020, ότε υπεγράφη το οριστικό συμφωνητικό πώλησης, προκειμένου να ενισχύσει και διατηρήσει την πλάνη του … και της ενάγουσας. Ότι την 2-9-2020, κατά τον πρώτο πλου του σκάφους μετά την παράδοσή του στην ενάγουσα, κι ενώ αυτό έπλεε στη θαλάσσια περιοχή Λευκαντί της Εύβοιας, εκδηλώθηκε πυρκαγιά στο σκάφος, η οποία προκλήθηκε αποκλειστικά λόγω των παραπάνω πραγματικών ελαττωμάτων που δολίως οι εναγόμενοι αποσιώπησαν από την ενάγουσα και συνεπεία της οποίας το σκάφος κάηκε ολοσχερώς και βυθίστηκε. Ότι από την παραπάνω παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του δεύτερου εναγομένου, η οποία πληροί την ειδική υπόσταση του αδικήματος της κακουργηματικής απάτης, συνιστώντας αδικοπραξία, η ενάγουσα ζημιώθηκε: α) κατά το ποσό των 158.000 ευρώ και δη 130.000 ευρώ που κατέβαλε έναντι του ανωτέρω τιμήματος και 28.000 ευρώ που κατέβαλε για τις προαναφερθείσες βασικές επισκευές, β) κατά το ποσό των 2.767,31 ευρώ που δαπάνησε για τον εξοπλισμό, τον εφοδιασμό, τη λειτουργία και την εκμετάλλευση του σκάφους, γ) κατά το ποσό των 9.443 ευρώ που δαπάνησε για την ανέλκυση του σκάφους, την ανύψωσή του με γερανό στη θαλάσσια περιοχή της Νέας Λαμψάκου Εύβοιας και την καταβολή προστίμου για πρόκληση θαλάσσιας ρύπανσης, δ) κατά το ποσό των 1.721,20 ευρώ που δαπάνησε ως τμήμα του κόστους διαχείρισης αποβλήτων και παροχής υπηρεσιών αντιρρύπανσης και ε) κατά το ποσό των 403 ευρώ που δαπάνησε ως τέλη ελλιμενισμού του σκάφους στη Μαρίνα Ζέας για το μήνα Αύγουστο 2020, ήτοι συνολικά κατά το ποσό των 172.334,51 ευρώ. Ότι επιπλέον η παραπάνω αδικοπρακτική συμπεριφορά προκάλεσε στην ενάγουσα μεγάλη ηθική βλάβη και δη έπληξε την πίστη, τη φήμη, τη δραστηριότητα και το εμπορικό της μέλλον, για το λόγο δε αυτό η τελευταία δικαιούται να λάβει ως εύλογη χρηματική ικανοποίηση το ποσό των 70.000 ευρώ. Ότι για την αποκατάσταση της περιουσιακής και μη ζημίας της ενάγουσας ενέχονται εις ολόκληρον οι εναγόμενοι και δη ότι η ευθύνη της πρώτης εναγομένης θεμελιώνεται, κατ’ άρθρο 71 ΑΚ, στην ιδιότητα του δεύτερου εναγομένου ως νομίμου εκπροσώπου, μοναδικού διαχειριστή και οργάνου, ο οποίος είχε πλήρη εξουσία εκπροσώπησής της και προέβη στην εγκληματική πράξη της απάτης στο όνομα και για λογαριασμό της. Ότι επικουρικά υφίσταται ενδοσυμβατική ευθύνη των εναγομένων, οι οποίοι πώλησαν στην ενάγουσα το επίδικο σκάφος με σοβαρά και επικίνδυνα πραγματικά ελαττώματα, τα οποία προϋπήρχαν της πώλησης και γνώριζαν καλά οι εναγόμενοι. Με βάση το ιστορικό αυτό, η ενάγουσα ζητεί, κυρίως με βάση τις διατάξεις περί αδικοπραξιών κι επικουρικά με βάση τις διατάξεις περί πώλησης: 1) να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, ο καθένας εις ολόκληρον, να της καταβάλουν το ποσό των 172.334,51 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής, ως αποζημίωση για την περιουσιακή της ζημία και 2) να αναγνωριστεί ότι οι εναγόμενοι υποχρεούνται, ο καθένας εις ολόκληρον, να της καταβάλουν το ποσό των 70.000 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Επίσης, ζητεί να κηρυχθεί η απόφαση που θα εκδοθεί προσωρινά εκτελεστή, να διαταχθεί σε βάρος του δεύτερου εναγομένου προσωπική κράτηση διάρκειας ενός έτους, ως μέσο αναγκαστικής εκτέλεσης της εκδοθησόμενης απόφασης και να καταδικαστούν οι εναγόμενοι στην εν γένει δικαστική της δαπάνη. Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα η κρινόμενη αγωγή αρμοδίως καθ’ ύλην και κατά τόπον εισάγεται στο Δικαστήριο αυτό (άρθρα 7, 8, 9, 10, 12 παρ. 1, 13, 14 παρ. 2, 22 και 25 παρ. 2 ΚΠολΔ σε συνδυασμό με άρθρο 51 παρ. 1 περ. α’, 2, 3Α, 3Β περ. α΄, 4 Ν. 2172/1993, λόγω της ναυτικής φύσης της διαφοράς), προκειμένου να εκδικασθεί κατά την προκείμενη τακτική διαδικασία. Είναι δε ορισμένη και νόμιμη ως προς την κύρια βάση της που ερείδεται στις διατάξεις περί αδικοπραξιών, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 71, 297, 298, 299, 147, 149, 340, 345, 346, 481, 914, 919, 926, 932 ΑΚ, 386 παρ. 1 εδ. β΄ ΠΚ, 70, 176, 907 και 908 παρ. 1 περ. δ΄ ΚΠολΔ, πλην του παρεπόμενου αιτήματος περί προσωπικής κράτησης σε βάρος του δεύτερου εναγομένου, το οποίο πρέπει να απορριφθεί ως μη νόμιμο, καθόσον σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1048 περ. γ΄ ΚΠολΔ δεν διατάσσεται προσωπική κράτηση κατά προσώπων που συμπλήρωσαν το εξηκοστό πέμπτο έτος της ηλικίας τους κι εν προκειμένω ο δεύτερος εναγόμενος διάγει το 77ο έτος της ηλικίας του (βλ. το νομίμως προσαγόμενο υπ’ αριθ. … διαβατήριό του). Ως προς την επικουρική της βάση που ερείδεται στις διατάξεις περί πώλησης η κρινόμενη αγωγή τυγχάνει ως προς το δεύτερο εναγόμενο απορριπτέα ως απαράδεκτη λόγω έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης, καθόσον αυτός, σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στην αγωγή, δεν έφερε την ιδιότητα του πωλητή (πωλήτρια του σκάφους ήταν η πρώτη εναγόμενη εταιρεία) και συνεπώς δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος στη σύμβαση πώλησης του ένδικου σκάφους. Κατά τα λοιπά η κρινόμενη αγωγή ως προς την επικουρική της βάση και καθ’ ο μέρος στρέφεται σε βάρος της πρώτης εναγομένης τυγχάνει νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 340, 346, 361, 513, 522, 534, 535, 537, 540, 543 ΑΚ, ως τα πέντε τελευταία ίσχυαν πριν την τροποποίησή τους από τις διατάξεις του Ν. 4967/2022, 176, 219, 907 και 908 παρ. 1 περ. στ΄ ΚΠολΔ, πλην του αιτήματος περί καταβολής χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, το οποίο τυγχάνει απορριπτέο ως μη νόμιμο, καθόσον η επιδίκαση τέτοιας αξίωσης προϋποθέτει τη στοιχειοθέτηση αυτοτελώς αδικοπραξίας από τον υπόχρεο σε βάρος του δικαιούχου αυτής και δεν δικαιολογείται από την παραβίαση και μόνο συμβατικής υποχρέωσης μεταξύ των συμβαλλομένων. Κατόπιν τούτων, πρέπει η αγωγή, κατά το μέρος που κρίθηκε παραδεκτή και νόμιμη, να ερευνηθεί περαιτέρω και ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα, δεδομένου ότι α) για το παραδεκτό της συζήτησής της προσκομίζεται α1) η από 11-6-2022 έγγραφη ενημέρωση του νόμιμου εκπρόσωπου της ενάγουσας από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της για τη δυνατότητα επίλυσης της ένδικης διαφοράς με διαμεσολάβηση, κατ’ άρθρο 3 παρ. 2 Ν. 4640/2019 και α2) το από 8-11-2022 πρακτικό περάτωσης υποχρεωτικής αρχικής συνεδρίας (ΥΑΣ) διαμεσολάβησης, υπογεγραμμένο από τη διαμεσολαβήτρια και τα συμμετέχοντα μέρη και β) καταβλήθηκε το αντίστοιχο για το καταψηφιστικό αντικείμενό της τέλος δικαστικού ενσήμου με τις νόμιμες υπέρ τρίτων προσαυξήσεις (βλ. το υπό τον κωδικό … e-παράβολο της ΓΓΠΣ του Υπουργείου Οικονομικών, σε συνδυασμό με την από 7-11-2022 απόδειξη πληρωμής της …), ενώ για το αντίστοιχο αναγνωριστικό αντικείμενο της αγωγής δεν απαιτείται η καταβολή τέλους δικαστικού ενσήμου (άρθρο 2 παρ. 1 του ν. ΓΠΟΗ/1912 σε συνδυασμό με το άρθρο 7 παρ. 3 του ν.δ. 1544/1942, ως ισχύει μετά την αντικατάστασή του από το άρθρο 42 παρ. 1 του Ν. 4640/2019).
Κατά το άρθρο 440 ΑΚ ο συμψηφισμός επιφέρει απόσβεση των μεταξύ δύο προσώπων αμοιβαίων απαιτήσεων, όσο καλύπτονται, αν είναι ομοειδείς κατά το αντικείμενο και ληξιπρόθεσμες. Επέρχεται, δε, ο συμψηφισμός κατά το άρθρο 441 του ίδιου Κώδικα με δήλωση του ενός προς τον άλλο, η οποία επιφέρει την απόσβεση των αμοιβαίων απαιτήσεων από τότε που συνυπήρξαν, δηλαδή ο συμψηφισμός ενεργεί αναδρομικά (ΑΠ 1487/2008-ΧρΙΔ 2009/306). Κατά το άρθρο 450 παρ. 1 ΑΚ δεν επιτρέπεται συμψηφισμός κατά απαίτησης, η οποία προέρχεται από αδίκημα που διαπράχθηκε από δόλο. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, απαγορεύεται συμψηφισμός, αν η ενέργεια του υπόχρεου σε αποζημίωση από αδίκημα είναι δόλια, χωρίς και να είναι απαραίτητο η αδικοπραξία αυτού (υπόχρεου) να συνιστά ποινικό αδίκημα. Απαγορεύεται έτσι ο συμψηφισμός στον οφειλέτη του αδικήματος ή της αποζημίωσης από αδικοπραξία, ενώ αντίθετα ο δικαιούχος της απαίτησης από το αδίκημα ή την αδικοπραξία, μπορεί να την προτείνει για να αποσβέσει άλλη οφειλή του προς τον αδικήσαντα. Η απαγόρευση αυτή δεν περιλαμβάνει συμψηφισμό κατά απαίτησης που προέρχεται από δόλια παράβαση συμβατικής υποχρέωσης, ωστόσο, αν με τη δόλια αθέτηση διαπράττεται και αδίκημα, τότε ο συμψηφισμός είναι ανεπίτρεπτος (ΕφΑθ 966/2022-Δ/ΝΗ 2022/823, Πολυζωγόπουλος, σε Αστικό Κώδικα ΓεωργιάδηΣταθόπουλου, υπό το άρθρο 450 αριθ. 3, 4, 6 και 8). Στην προκείμενη περίπτωση, από τις νομίμως προσαγόμενες από την ενάγουσα υπ’ αριθ. … ένορκες βεβαιώσεις των …, …, αντίστοιχα, ενώπιον της Ειρηνοδίκη Πειραιώς, οι οποίες λήφθηκαν νομότυπα κατόπιν εμπρόθεσμης προ 2 τουλάχιστον εργασίμων ημερών κλήσης των εναγομένων (βλ. τις υπ’ αριθ. … εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Πειραιώς …), τη νομίμως προσαγόμενη από την ενάγουσα υπ’ αριθ. … ένορκη βεβαίωση του … ενώπιον της Ειρηνοδίκη Πειραιώς, η οποία λήφθηκε νομότυπα προς αντίκρουση των ισχυρισμών των εναγομένων κατόπιν εμπρόθεσμης προ 2 τουλάχιστον εργασίμων ημερών κλήσης αυτών (βλ. τις υπ’ αριθ. … εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Αθηνών με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών …), τις νομίμως προσαγόμενες από τους εναγόμενους υπ’ αριθ. … ένορκες βεβαιώσεις των … αντίστοιχα, ενώπιον του Συμβολαιογράφου Πειραιώς ……, οι οποίες λήφθηκαν νομότυπα κατόπιν εμπρόθεσμης προ 2 τουλάχιστον εργασίμων ημερών κλήσης της ενάγουσας (βλ. την υπ’ αριθ. 2 έκ θεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Πειραιώς με έδρα το Πρωτοδικείο Πειραιώς …), χωρίς όμως να λαμβάνεται υπόψιν ούτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων η προσαγόμενη από τους εναγομένους υπ’ αριθ. … ένορκη βεβαίωση του … ενώπιον του ίδιου ως άνω Συμβολαιογράφου Πειραιώς, η οποία συνιστά ανυπόστατο αποδεικτικό μέσο, καθότι λήφθηκε χωρίς προηγούμενη εμπρόθεσμη κλήτευση της ενάγουσας (βλ. ΑΠ 516/2010, ΑΠ 1429/1997, δημοσιευμένες στη ΝΟΜΟΣ), καθώς και από όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν, τα οποία μπορούν να χρησιμεύσουν είτε προς άμεση απόδειξη είτε ως βάση για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (άρθρα 336 παρ. 3, 339 και 395 ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η πρώτη εναγόμενη εταιρεία συστάθηκε με σκοπό την αγορά, ναυπήγηση και ιδιοκτησία πλοίων υπό ελληνική σημαία και την εκμετάλλευση ιδιόκτητων πλοίων και τουριστικών σκαφών, ενώ μοναδικός εταίρος και διαχειριστής αυτής τυγχάνει ο δεύτερος εναγόμενος. Η πρώτη εναγομένη υπήρξε πλοιοκτήτρια του Ε/Γ-Τ/Ρ σκάφους … με αριθμό νηολογίου Πειραιώς …., κ.ο.χ. 44, ολικού μήκους 19,82 μέτρων, πλάτους 4,80 μέτρων, βυθίσματος 3,22 μέτρων, έτους κατασκευής 1993, το οποίο ήταν ξύλινο και χαρακτηρισμένο ως ελληνικό παραδοσιακό. Η ενάγουσα εταιρεία συστάθηκε την 27-8-2019 από το … με αποκλειστικό σκοπό την κτήση κυριότητας, εκμετάλλευση και διαχείριση ιδιόκτητων πλοίων αναψυχής με ελληνική σημαία που χαρακτηρίζονται ως επαγγελματικά. Δυνάμει του από 13-8-2019 προσυμφώνου, που υπεγράφη μεταξύ της πρώτης εναγομένης, νομίμως εκπροσωπουμένης από το δεύτερο εναγόμενο και του …, ο οποίος ενεργούσε για λογαριασμό της υπό σύσταση τότε ενάγουσας εταιρείας, συμφωνήθηκε η πώληση του παραπάνω επαγγελματικού σκάφους στην ενάγουσα, έναντι τιμήματος 170.000 ευρώ. Περαιτέρω, επειδή το σκάφος βρισκόταν σε ακινησία τα τελευταία χρόνια και απαιτούνταν να διενεργηθούν επ’ αυτού κάποιες εργασίες επισκευής και συντήρησης, η πωλήτρια εταιρεία ανέλαβε την υποχρέωση, προς εξυπηρέτηση της αγοράστριας, να πραγματοποιήσει με δαπάνες της αγοράστριας κάθε απαραίτητη ενέργεια επισκευής, ώστε το σκάφος να καταστεί αξιόπλοο. Οι παραπάνω εργασίες κοστολογήθηκαν κατά προσέγγιση στο ποσό των 25.000 ευρώ, το οποίο καταβλήθηκε κατά την ημερομηνία υπογραφής του προσυμφώνου, ενώ επιπλέον καταβλήθηκε και το ποσό των 20.000 ευρώ, ως προκαταβολή έναντι του συμφωνηθέντος τιμήματος. Το υπόλοιπο του τιμήματος συμφωνήθηκε να καταβληθεί εν μέρει και δη ως προς το ποσό των 80.000 ευρώ κατά την ημερομηνία της οριστικής συμφωνίας και ως προς το ποσό των 70.000 ευρώ τμηματικά σε δόσεις, ενώ ρητώς ορίστηκε πως η σύμβαση πώλησης τελούσε υπό τη διαλυτική αίρεση της πλήρους εξόφλησης του πιστωθέντος τιμήματος των 70.000 ευρώ. Ως ημερομηνία πώλησης και παράδοσης του σκάφους ορίστηκε η 25-9-2019, υπό την προϋπόθεση ότι προηγουμένως θα έχουν πραγματοποιηθεί οι ανωτέρω επισκευές, ώστε το σκάφος να είναι αξιόπλοο, ενώ με τον υπ’ αριθ. 6 όρο του προσυμφώνου ορίστηκε ότι «Μέχρι την παράδοση του σκάφους στον αγοραστή το σκάφος θα είναι στην ευθύνη της πωλήτριας η οποία και θα βαρύνεται με όλα τα έξοδα αυτού. Το σκάφος θα παραδοθεί στον αγοραστή ελεύθερο από οιεσδήποτε ζημίες και με όλα τα πιστοποιητικά του συμπεριλαμβανομένου του πρωτοκόλλου γενικής επιθεώρησης και του πιστοποιητικού καταμέτρησης, σε ισχύ και χωρίς οιεσδήποτε προϋποθέσεις ή συστάσεις από τις αρμόδιες αρχές κατά την παράδοση αυτού. Όλος ο εγκατεστημένος μηχανολογικός, ηλεκτρολογικός και ηλεκτρονικός εξοπλισμός του σκάφους θα πρέπει να είναι σε καλή κατάσταση και απόλυτα λειτουργικός σύμφωνα με τη διεθνή ναυτιλιακή πρακτική κατά την παράδοση του σκάφους». Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου προέκυψε η ανάγκη διενέργειας πρόσθετων εργασιών επισκευής του πωλούμενου σκάφους, οι οποίες βάρυναν την πρώτη εναγομένη πωλήτρια, πλην όμως η τελευταία αδυνατούσε λόγω οικονομικής δυσπραγίας να ανταποκριθεί σε αυτές. Για το λόγο δε αυτό ζήτησε από την ενάγουσα, με διαδοχικές τροποποιήσεις του παραπάνω προσυμφώνου, να της καταβάλει διάφορα ποσά, τα οποία καταλογίστηκαν ως επιπλέον προκαταβολή έναντι του συμφωνηθέντος τιμήματος, ενώ ταυτόχρονα με κάθε καταβολή παρατεινόταν ο χρόνος κατάρτισης της οριστικής σύμβασης και παράδοσης του σκάφους και τροποποιείτο το πλάνο αποπληρωμής του υπολειπόμενου τιμήματος. Ειδικότερα μεταξύ πρώτης εναγομένης και ενάγουσας υπεγράφησαν τα κάτωθι τροποποιητικά του προσυμφώνου ιδιωτικά συμφωνητικά: α) το από 22-4-2020 (α΄ τροποποιητικό) συμφωνητικό, δυνάμει του οποίου, αφού κατονομάστηκε η ενάγουσα ως αγοράστρια του σκάφους, υπεισερχόμενη σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του αρχικού αγοραστή που προβλέπονταν από το παραπάνω προσύμφωνο, κατέβαλε στην πρώτη εναγομένη το ποσό των 32.122 ευρώ και ορίστηκε ως ημερομηνία οριστικής πώλησης του σκάφους η 25-5-2020, β) το από 25-5-2020 (β΄ τροποποιητικό) συμφωνητικό, δυνάμει του οποίου η ενάγουσα κατέβαλε, καθ’ υπόδειξη της πρώτης εναγομένης, το ποσό των 10.000 ευρώ στον καραβομαραγκό … για την αντικατάσταση του πίσω πρυμναίου ιστού και ορίστηκε ως ημερομηνία οριστικής πώλησης η 19-6-2020, γ) το από 11-6-2020 (γ΄ τροποποιητικό) συμφωνητικό, δυνάμει του οποίου η ενάγουσα κατέβαλε, καθ’ υπόδειξη της πρώτης εναγομένης, το ποσό των 2.146 ευρώ στον ελαιοχρωματιστή …, ενώ επιπλέον κατέβαλε στην πρώτη εναγομένη το ποσό των 3.000 ευρώ, πλην όμως όχι έναντι του συμφωνηθέντος τιμήματος, αλλά ως επιπλέον χρηματικό ποσό του ήδη καταβληθέντος (ποσού των 25.000 ευρώ) για τη διενέργεια επισκευών επί του σκάφους, δ) το από 3-7-2020 (δ΄ τροποποιητικό) συμφωνητικό, δυνάμει του οποίου η ενάγουσα κατέβαλε στην πρώτη εναγομένη το ποσό των 18.000 ευρώ για την εξόφληση οφειλών, βαρών και χρεών του σκάφους που βάρυναν την τελευταία και ε) το από 17-7-2020 (ε΄ τροποποιητικό) συμφωνητικό, δυνάμει του οποίου η ενάγουσα κατέβαλε στην πρώτη εναγομένη το ποσό των 37.732 ευρώ για την εξόφληση οφειλών, βαρών και χρεών του σκάφους που βάρυναν την τελευταία. Τελικώς, την 30-7-2020 υπεγράφη το οριστικό συμφωνητικό αγοραπωλησίας, δυνάμει του οποίου πωλήθηκε το ένδικο σκάφος στην ενάγουσα και η τελευταία κατέβαλε στην πρώτη εναγομένη το ποσό των 10.000 ευρώ, ενώ το υπολειπόμενο μέρος του τιμήματος, το οποίο μετά τις παραπάνω καταβολές ανερχόταν σε 40.000 ευρώ, συμφωνήθηκε να καταβληθεί σε δύο ετήσιες ισόποσες δόσεις των 20.000 ευρώ εκάστη, εκ των οποίων η πρώτη πληρωτέα την 31-10-2021 και η δεύτερη την 31-10-2022. Συνεπώς, η ενάγουσα από την υπογραφή του προσυμφώνου μέχρι και την υπογραφή του οριστικού συμφωνητικού πώλησης κατέβαλε στην πρώτη εναγομένη το συνολικό ποσό των (20.000 + 32.122 + 10.000 + 2.146 + 18.000 + 37.732 + 10.000 =) 130.000 ευρώ έναντι του τιμήματος και το ποσό των (25.000 + 3.000 =) 28.000 ευρώ για επισκευές στο σκάφος, ήτοι συνολικά για τις ανωτέρω αιτίες το ποσό των (130.000 + 28.000 =) 158.000 ευρώ. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι καίτοι μεταξύ των συμβαλλομένων στην πώληση μερών υπεγράφη το από 30-7-2020 πρωτόκολλο παράδοσης και παραλαβής, το σκάφος περιήλθε στην κατοχή της ενάγουσας περί τα τέλη Αυγούστου του 2020, καθότι ο δεύτερος εναγόμενος της είχε παραδώσει μεν τα κλειδιά του σκάφους, αλλά όχι και την κάρτα εισόδου στη Μαρίνα Ζέας, όπου το σκάφος ελλιμενιζόταν από την 9-7-2020. Ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι θα μπορούσε η ενάγουσα με την επίδειξη του εγγράφου εθνικότητας του πλοίου να εκδώσει δική της κάρτα εισόδου στην παραπάνω Μαρίνα προβάλλεται αλυσιτελώς, αφού το έγγραφο εθνικότητας για το επίδικο πλοίο, το οποίο μετονομάστηκε σε … εκδόθηκε την 19-8-2020. Την 1-9-2020 και περί ώρα 09.30 π.μ. ο … επιχείρησε να εκτελέσει τον πρώτο πλου με το επίδικο σκάφος, επί του οποίου επέβαιναν τρία ακόμη άτομα, αποπλέοντας από τη Μαρίνα Ζέας με τελικό προορισμό το λιμένα Χαλκίδας. Ωστόσο, την 2-9-2020 και περί ώρα 05.00 π.μ., ενώ το σκάφος έπλεε στη θαλάσσια περιοχή Λευκαντί Ευβοίας άρχισε να βγαίνει καπνός από το μηχανοστάσιό του. Ο …, κυβερνήτης αυτού, έκανε κράτει τις μηχανές και, αφού τις έσβησε, άρχισε να ρίχνει νερό στη μηχανή με τους πυροσβεστήρες. Το ίδιο έκαναν και οι λοιποί επιβαίνοντες, ενώ χρησιμοποίησαν ακόμη και θαλασσινό νερό, το οποίο έριξαν με κουβάδες στη μηχανή του σκάφους. Ακολούθως, ο κυβερνήτης οδήγησε για λόγους ασφαλείας το σκάφος σε αμμώδη αβαθή, όπου το τελευταίο προσάραξε σε απόσταση περί τα 200 μέτρα από την ακτή. Άμεσα και αφού ενημερώθηκε το Κεντρικό Λιμεναρχείο Χαλκίδας, η Πυροσβεστική Υπηρεσία και ο ΟΛΝΕ, κατέφτασε στο σημείο το ναυαγοσωστικό σκάφος Ε/Γ-Ν/… με κυβερνήτη το …, ναυαγοσώστη και ανάδοχο ναυαγοσωστικής κάλυψης της εν λόγω θαλάσσιας περιοχής, το οποίο μετέφερε ασφαλώς τους επιβαίνοντες στην παρακείμενη ακτή. Στο μεταξύ είχε εκδηλωθεί πυρκαγιά στο σκάφος, η οποία είχε πάρει μεγάλες διαστάσεις και τελικώς κατασβέστηκε περί ώρα 11.15 π.μ. της ίδιας ημέρας με τη συνδρομή του σώματος της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Χαλκίδας. Συνεπεία της παραπάνω πυρκαγιάς το επίδικο σκάφος κάηκε ολοσχερώς και παρέμεινε στο παραπάνω σημείο ημιβυθισμένο και αναξιόπλοο. Στα πλαίσια της διενεργηθείσας από το Κεντρικό Λιμεναρχείο Χαλκίδας αστυνομικής προανάκρισης για το αδίκημα του εμπρησμού εξ αμελείας διορίσθηκαν πραγματογνώμονες ο ναυπηγός – μηχανολόγος μηχανικός … και ο επιπυραγός Πυροσβεστικού Σώματος …, οι οποίοι, αφού διενήργησαν επανειλημμένως αυτοψία επί του επίδικου σκάφους τόσο όσο αυτό βρισκόταν στη θάλασσα, όσο και μετά την ανέλκυσή του, συνέταξαν την από 15-2-2021 τεχνική έκθεση πραγματογνωμοσύνης. Ειδικότερα, οι διορισθέντες πραγματογνώμονες, αφού διαπίστωσαν ότι η φωτιά εκδηλώθηκε στον εσωτερικό χώρο του μηχανοστασίου, στηριζόμενοι ιδίως: α) στην ύπαρξη εμφαινόμενων διατρήσεων και σημαντικών φθορών από διάβρωση στους χαλύβδινους αγωγούς καυσαερίων των δύο κύριων μηχανών του σκάφους και β) στη χρήση και εγκατάσταση καλωδιώσεων “μη ναυτιλιακού τύπου”, οι οποίες δεν ήταν μονωμένες και προστατευμένες έναντι υγρασίας, θερμοκρασίας περιβάλλοντος χώρου κ.α., κατέληξαν στο ότι «.. μπορεί να στοιχειοθετηθεί ως ισχυρή, αν όχι βεβαία, η εκδοχή της πρόκλησης της πυρκαγιάς από χρήση ακατάλληλων υλικών και ελλιπή συντήρηση επί του σκάφους που πηγάζει από εγκατάσταση ακατάλληλου ηλεκτρολογικού εξοπλισμού (καλωδιώσεις μη ναυτικού τύπου) επί του σκάφους και ελλείψεις στην αποτελεσματική συντήρηση στον εξοπλισμό του μηχανοστασίου (διαβρωμένοι και διάτρητοι αγωγοί απαγωγής καυσαερίων). Κατ’ επέκταση της πιο πάνω εκδοχής – καθόσον το σκάφος βρισκόταν σε πορεία πλεύσης και εφόσον στον αναφερόμενο χώρο είχαν δημιουργηθεί αντίξοες συνθήκες υπερθέρμανσης του χώρου – οι προκλήσεις βραχυκυκλωμάτων, επί των ηλεκτρικών εγκαταστάσεων, δηλαδή καλωδιώσεων – ηλεκτρικών πινάκων – ηλεκτρικών κινητήρων, άπαντα ευρισκόμενα στον ευρύτερο χώρο του μηχανοστασίου του σκάφους, δύναται να θεωρηθούν ως η βασική αιτία της ταχείας εξάπλωσης της πυρκαγιάς αρχικώς στο χώρο του μηχανοστασίου και στη συνέχεια σε ολόκληρο το υπόλοιπο σκάφος». Τα προαναφερθέντα ευρήματα των πραγματογνωμόνων, ήτοι οι διαβρωμένοι και διάτρητοι αγωγοί απαγωγής καυσαερίων των κύριων μηχανών του σκάφους και οι εγκατεστημένες καλωδιώσεις μη ναυτικού τύπου, τα οποία υπήρχαν κατά το χρόνο κατάρτισης της σύμβασης πώλησης και παράδοσης του σκάφους στην ενάγουσα, συνιστούν πραγματικά ελαττώματα, ήτοι ατέλειες του πωληθέντος σκάφους …, που αφορούν στην ιδιοσυστασία και την κατάστασή του κατά τον κρίσιμο χρόνο της μετάθεσης του κινδύνου στην αγοράστρια ενάγουσα, οι οποίες επηρέασαν αρνητικά, όχι μόνο την εμπορική του αξία, αλλά, όπως αποδείχθηκε, και τη χρησιμότητα και δη την αξιοπλοΐα αυτού. Περαιτέρω, όμως τα ίδια ως άνω ελαττώματα συνιστούν και έλλειψη συνομολογημένων ιδιοτήτων, αφού βάσει του υπ’ αριθ. 6 όρου του προσυμφώνου η πωλήτρια πρώτη εναγομένη είχε εγγυηθεί για την καλή και σύμφωνη με τη διεθνή ναυτιλιακή πρακτική λειτουργία του μηχανολογικού και ηλεκτρολογικού εξοπλισμού του σκάφους. Οι εναγόμενοι με τις νομίμως κατατεθείσες έγγραφες προτάσεις τους αρνούνται την ένδικη αγωγή, ισχυριζόμενοι ότι ο δεύτερος από αυτούς, που ναυπήγησε το σκάφος, εκ της κατασκευής του, η οποία ξεκίνησε το έτος 1993 και περατώθηκε το έτος 1999-2000, είχε εγκαταστήσει σε αυτό τις προβλεπόμενες καλωδιώσεις ναυτικού τύπου, προσκομίζουν δε προς απόδειξη του ισχυρισμού τους τα υπ’ αριθ. … τιμολόγια – δελτία αποστολής της εταιρείας …, καθώς και τα υπ’ αριθ. … δελτία αποστολής/τιμολόγια της επιχείρησης … Όμως, από τα παραπάνω προσαγόμενα τιμολόγια – δελτία αποστολής σε συνδυασμό με το νομίμως προσαγόμενο «ειδικό βιβλίο προμήθειας εγχώριων υλικών και αντικειμένων χωρίς ΦΠΑ» αποδεικνύεται μεν ότι τον Ιούνιο και Ιούλιο του έτους 1999 αγοράστηκαν από την πρώτη εναγομένη και εγκαταστάθηκαν επί του επίδικου σκάφους καλώδια ναυτικού τύπου με μόνωση E.P.R. και επένδυση P.V.C., πλην όμως ουδόλως αποδεικνύεται ότι οι ως άνω καλωδιώσεις παρέμειναν οι ίδιες και δεν αντικαταστάθηκαν με καλωδιώσεις μη ναυτικού τύπου τα επόμενα είκοσι ένα έτη που μεσολάβησαν μέχρι την επίδικη πώληση και την παράδοση του σκάφους στην ενάγουσα. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο δεύτερος εναγόμενος, καθ’ όλο το χρονικό διάστημα που διήρκεσε η διαδικασία της πώλησης, ισχυριζόταν στην ενάγουσα ότι το επίδικο σκάφος ήταν κατασκευασμένο από τον ίδιο με πολύ καλής ποιότητας υλικά και με κατάλληλο και ασφαλή εξοπλισμό, ότι πληρούσε τις διεθνείς προδιαγραφές και τους κανονισμούς, ότι το είχε προσέξει και το είχε συντηρήσει ο ίδιος με κάθε επιμέλεια γιατί το είχε για τον εαυτό του, ότι το πωλούσε επειδή σκόπευε να συνταξιοδοτηθεί, ότι λόγω της ακινησίας του επί τρία έτη χρειαζόταν μόνο βασική συντήρηση για την επαναλειτουργία του, καθώς κι ότι είχε πραγματοποιήσει κάθε απαραίτητη εργασία επισκευής και συντήρησης πριν την παράδοσή του στην ενάγουσα. Η παραπάνω κρίση του Δικαστηρίου στηρίζεται ιδίως στην ένορκη βεβαίωση της …, καθώς και στην από 2-9-2020 ένορκη κατάθεση που έδωσε ο …, στα πλαίσια της διενεργηθείσας από το Κεντρικό Λιμεναρχείο Χαλκίδας αστυνομικής προανάκρισης, λίγες μόλις ώρες μετά την πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στο σκάφος, όπου επί λέξει κατέθεσε: «Το σκάφος αγοράστηκε πριν από τρεις (3) ημέρες από μονοπρόσωπη εταιρεία. Προ της αγοράς του σκάφους υπήρχε δέσμευση από τη μεριά του πωλητή ότι αυτό θα συντηρηθεί, θα επισκευαστούν τυχόν βλάβες και θα μου παραδοθεί κατά την αγοραπωλησία αξιόπλοο και ασφαλές. Διαβεβαιώθηκα ότι το σκάφος είναι ασφαλές αφού συντηρήθηκε κανονικά και μάλιστα το οικονομικό κόστος της συντήρησης βάρυνε εμένα». Ωστόσο, τα παραπάνω γεγονότα αποδείχθηκαν ψευδή, αφού, σύμφωνα με την προαναφερθείσα τεχνική έκθεση πραγματογνωμοσύνης, το σκάφος ήταν πλημμελώς συντηρημένο (βλ. διαβρωμένοι και διάτρητοι αεραγωγοί), ενώ ο εγκατεστημένος ηλεκτρολογικός εξοπλισμός του (ήτοι οι καλωδιώσεις) ήταν ακατάλληλος. Ο δεύτερος εναγόμενος τελούσε σε γνώση της ύπαρξης των πιο πάνω πραγματικών ελαττωμάτων κατά το χρόνο πώλησης και παράδοσής του στην ενάγουσα, καθόσον αφενός είχε ο ίδιος κατασκευάσει και χρησιμοποιούσε το επίδικο σκάφος, τουλάχιστον από το έτος 2000, ότε κατά τους ισχυρισμούς του περατώθηκε η κατασκευή του, αφετέρου ήταν αυτός που επί της ουσίας είχε αναλάβει τις εργασίες επισκευής και συντήρησής του ενόψει της επικείμενης πώλησης. Όμως, παρότι αυτός γνώριζε τα παραπάνω ελαττώματα του σκάφους δεν γνωστοποίησε αυτά στην ενάγουσα – αγοράστρια, ούτε έθεσε ζήτημα αντικατάστασης των καλωδιώσεων και των αγωγών απαγωγής καυσαερίων των δύο κύριων μηχανών του σκάφους, όπως όφειλε να πράξει σύμφωνα με τις αρχές της καλής πίστης και των συναλλακτικών ηθών, ενόψει του ανωτέρω συμβατικού δεσμού της εκπροσωπούμενης από αυτόν πωλήτριας με την ενάγουσα. Έπραξε δε τούτο, προκειμένου να καταστεί δυνατή η σύναψη της επίδικης σύμβασης πώλησης, η οποία δεν θα καταρτιζόταν, αν ο εναγόμενος δεν αποσιωπούσε δολίως από την ενάγουσα τα εν λόγω ελαττώματα. Ενισχυτικό στοιχείο της κρίσης του Δικαστηρίου για τη δόλια αποσιώπηση εκ μέρους του δεύτερου εναγομένου των πιο πάνω ελαττωμάτων, κατά τον κρίσιμο χρόνο, αποτελεί το ότι δυνάμει του υπ’ αριθ. 8 όρου του από 22-4-2020 τροποποιητικού του προσυμφώνου ιδιωτικού συμφωνητικού ο δεύτερος εναγόμενος, ενεργώντας ως νόμιμος εκπρόσωπος της πωλήτριας πρώτης εναγομένης, εγγυήθηκε στην αγοράστρια ενάγουσα ότι απαραίτητες εργασίες επισκευής του σκάφους, προκειμένου αυτό να καταστεί αξιόπλοο, ήταν αυτές που διενεργήθηκαν και περιλαμβάνονταν στο Παράρτημα ΙΙ του ως άνω συμφωνητικού, ήτοι εργασίες επίπλωσης, καθαρισμού, βαφής, ελέγχου σωστικών μέσων, επιθεώρησης πυροσβεστήρων, διαβεβαιώνοντάς την ουσιαστικά ότι δεν απαιτούνταν εργασίες συντήρησης των μηχανικών μερών του και δη εργασίες συντήρησης του ηλεκτρολογικού και μηχανολογικού εξοπλισμού του, με αποτέλεσμα η ενάγουσα να μην προσφύγει σε ειδικό, προκειμένου να ελέγξει την κατάσταση του σκάφους πριν προβεί στην κατάρτιση της οριστικής σύμβασης, δείχνοντας εμπιστοσύνη στις διαβεβαιώσεις του για την αξιοπλοΐα του πωλούμενου σκάφους. Η κατά τα άνω κρίση του Δικαστηρίου δεν μπορεί να αναιρεθεί από τον ισχυρισμό των εναγομένων ότι η πυρκαγιά οφείλεται σε βραχυκύκλωμα που προκλήθηκε από τις πλημμελείς εργασίες τοποθέτησης καμερών επί του σκάφους, στις οποίες προέβη η ενάγουσα. Τούτο διότι από τις ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων των εναγομένων, αποδεικνύεται μεν ότι η ενάγουσα είχε πράγματι εγκαταστήσει κάμερες σε διάφορα σημεία του επίδικου σκάφους, όπως και οθόνη παρακολούθησης των καμερών (monitor) στη γέφυρα αυτού, πλην όμως από κανένα εισφερόμενο από τους εναγόμενους αποδεικτικό μέσο δεν αποδεικνύεται ο ισχυρισμός τους ότι οι εν λόγω κάμερες είχαν τοποθετηθεί πλημμελώς, ούτε άλλωστε ότι η πλημμελής εγκατάσταση και δυσλειτουργία τους συνετέλεσε αιτιωδώς στην πρόκληση της πυρκαγιάς στο ένδικο σκάφος. Όμως, ανεξαρτήτως της ουσιαστικής ή μη βασιμότητάς του, ο παραπάνω ισχυρισμός προβάλλεται αλυσιτελώς, καθόσον σε κάθε περίπτωση δεν αναιρείται το γεγονός της ύπαρξης των παραπάνω πραγματικών ελαττωμάτων του σκάφους, τα οποία υπήρξαν η βασική αιτία της πρόκλησης της πυρκαγιάς (βλ. την από 15-2-2021 τεχνική έκθεση πραγματογνωμοσύνης) και τα οποία ο δεύτερος εναγόμενος γνώριζε και αποσιώπησε δολίως από την ενάγουσα. Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η κατά τα άνω συμπεριφορά του δεύτερου εναγομένου συνιστά αδικοπραξία και δη απάτη σε βάρος της ενάγουσας, δημιουργώντας υποχρέωση αυτού προς αποκατάσταση της προκληθείσας σε αυτήν περιουσιακής και μη ζημίας. Παράλληλη, όμως, υποχρέωση προς αποζημίωση της ενάγουσας υπέχει, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 71 ΑΚ, και η πρώτη εναγομένη, διότι η εξαπάτηση της ενάγουσας έγινε από το δεύτερο εναγόμενο, ο οποίος ήταν νόμιμος εκπρόσωπος και διαχειριστής της, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που του είχαν ανατεθεί και δη κατά την εκτέλεση της διαδικασίας πώλησης του σκάφους … το οποίο μετονομάστηκε σε … Ειδικότερα, αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα, πέραν του προαναφερθέντος ποσού των 158.000 ευρώ που κατέβαλε στην πρώτη εναγομένη έναντι του συμφωνηθέντος τιμήματος και για την εκτέλεση των επισκευών του σκάφους, ζημιώθηκε επιπλέον κατά το ποσό των: 1) 134,01 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά ναυτικών εγχειριδίων και χαρτών (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγια της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας), 2) 56 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά σταντ πεζοδρομίου με αφισοθήκη (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της επιχείρησης του …), 3) 9,99 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά κλειδιού INOX (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας …, 4) 20 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά κλειδαριάς και λουκέτου (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας …), 5) 113,29 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά ανεμιστήρα, μασκών, γαντιών, καθαριστικών, μεγεθυντικών φακών κλπ (βλ. υπ’ αριθ. ΤΔΑ-00Α-… τιμολόγιο της εταιρείας …»), 6) 80,60 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά κρίκου και γάντζου (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας …»), 7) 36 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά ενισχυτή κεντρικής κεραίας (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας …»), 8) 49,97 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά ξυλείας (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας …, 9) 53,03 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά βερνικιού ξύλων, πινέλων, διαλυτικού νίτρου κλπ (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας … 10) 19,43 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά σιδερόχαρτων και γυαλόχαρτων (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας … 11) 24,94 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά αναλώσιμων για εκτυπωτές (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας … 12) 50 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά καλύμματος σκάφους (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας …), 13) 91,62 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά καστανιών, σωλήνων, λαμαρινών κλπ (βλ. υπ’ αριθ… τιμολόγια της εταιρείας … 14) 5,63 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά καναλιού διανομής (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας …»), 15) 43 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά ταινιών, χρωμάτων κλπ (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας …, 16) 29,76 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά πήλινων ταψιών (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της επιχείρησης … 17) 149,99 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά πάνινης τέντας (βλ. υπ’ αριθ… τιμολόγιο της επιχείρησης του …), 18) 43,40 ευρώ που κατέβαλε για εκτυπώσεις σε μουσαμά και χαρτί (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας …), 19) 9,37 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά τροφοδοτικού USB (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας …»), 20) 220 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά κεραίας τηλεόρασης και βάσης inox (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας …), 21) 306,08 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά αδιάβροχου καραβόπανου (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας …), 22) 223,85 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά τηλεόρασης (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας …), 23) 118 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά καθαριστικού ξύλων teak και λοιπών ειδών καθαρισμού (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας …), 24) 10,12 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά βάσης τηλεόρασης με βραχίονα (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας …), 25) 123,94 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά μπαταριών (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας … 26) 95,89 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά ταινιών, μπαταριών κλπ (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας …»), 27) 27,43 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά ιμάντα, βαλβίδας και θερμοστάτη (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγια της εταιρείας … 28) 240,06 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά αφρολέξ μαξιλαριού (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της επιχείρησης …), 29) 12,40 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά λαμών (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας …), 30) 74,88 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά ασύρματου router (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της επιχείρησης του …), 31) 95,69 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά κομπρεσέρ αέρος (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας …»), 32) 64,89 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά υποβρύχιας κάμερας και κάρτας μνήμης (βλ. υπ’ αριθ… τιμολόγιο της εταιρείας «…»), 33) 39 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά κιαλιών (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας … 34) 31,69 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά πλαστικού σωλήνα σπιράλ (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας …»), 35) 8,23 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά βραχίονα για μόνιτερ (βλ. υπ’ αριθ… τιμολόγιο της εταιρείας …), 36) 25 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά μπαταρίας (βλ. υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της εταιρείας …), 37) 30,13 ευρώ που κατέβαλε για την αγορά βέλκρο (βλ. υπ’ αριθ… τιμολόγιο της …, 38) 4.680 ευρώ που κατέβαλε για την αμοιβή του δύτη … για την ανέλκυση του σκάφους που περατώθηκε την 21-12-2020 (βλ. από 20-12-2020 απόδειξη μεταφοράς της …), 39) 2.002 ευρώ που κατέβαλε για την αμοιβή του δύτη … για την πρώτη απόπειρα ανέλκυσης του σκάφους που έγινε την 24-9-2020, πλην όμως απέτυχε (βλ. τις από 25-9-2020 αποδείξεις μεταφοράς της ίδιας ως άνω Τράπεζας), 40) 1.902 ευρώ ως αμοιβή της ιδιωτικής εταιρείας ανυψώσεων – μεταφορών … για τη μίσθωση γερανού προκειμένου να ανελκυστεί το σκάφος (βλ. τις από 24-12-2020 και 5-3-2021 αποδείξεις μεταφοράς της ίδιας ως άνω Τράπεζας), 41) 800 ευρώ που κατέβαλε ως πρόστιμο για την πρόκληση θαλάσσιας ρύπανσης από την προσάραξη και βύθιση του επίδικου σκάφους (βλ. την από 24-10-2020 απόδειξη πληρωμής λογαριασμού της ίδιας ως άνω Τράπεζας), 42) 29,35 ευρώ για παράβολο ανέλκυσης που κατέβαλε κατά την πρώτη απόπειρα ανέλκυσης (βλ. την από 25-9-2020 απόδειξη πληρωμής λογαριασμού της ίδιας ως άνω Τράπεζας), 43) 29,35 ευρώ για παράβολο ανέλκυσης που κατέβαλε κατά την επιτυχή ανέλκυση του σκάφους (βλ. την από 16-12-2020 απόδειξη πληρωμής λογαριασμού της ίδιας ως άνω Τράπεζας), 44) 1.721,20 ευρώ που κατέβαλε ως αμοιβή στην εταιρεία … για την παροχή υπηρεσιών διαχείρισης αποβλήτων και αντιρρύπανσης και δη ως υπερβάλλον ποσό του καταβληθέντος από την ασφαλιστική εταιρεία … ανωτάτου ορίου ασφαλιστικής κάλυψης για την πρόκληση θαλάσσιας ρύπανσης (βλ. το υπ’ αριθ. … τιμολόγιο της παραπάνω εταιρείας σε συνδυασμό με την από 10-10-2020 απόδειξη μεταφοράς της …) και 45) 403 ευρώ που κατέβαλε ως τέλη ελλιμενισμού του σκάφους στη Μαρίνα Ζέας για το μήνα Αύγουστο του 2020 (βλ. την από 3-8-2020 απόδειξη μεταφοράς της ίδιας ως άνω Τράπεζας), ήτοι συνολικά για όλες τις ανωτέρω αιτίες η ενάγουσα ζημιώθηκε κατά το ποσό των 14.334,21 ευρώ. Κατόπιν όλων των προαναφερθέντων αποδείχθηκε ότι η συνολική περιουσιακή ζημία της ενάγουσας ανήλθε στο ποσό των (158.000 + 14.334,21 =) 172.334,21 ευρώ, για το οποίο ενέχονται οι εναγόμενοι εις ολόκληρον. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι έγινε ευρέως γνωστό στην τοπική κοινωνία της Μήλου, όπου έχει την έδρα της η ενάγουσα κι επρόκειτο να δραστηριοποιηθεί με την εκμετάλλευση ενός τουριστικού ημερόπλοιου, ότι έπεσε θύμα απάτης κι αγόρασε ένα ελαττωματικό κι επικίνδυνο σκάφος, ενώ επίσης η απώλεια του μοναδικού περιουσιακού της στοιχείου της προκάλεσε σοβαρά λειτουργικά προβλήματα, καθόσον πλέον αδυνατούσε να δραστηριοποιηθεί. Τα παραπάνω γεγονότα έπληξαν την πίστη, τη φήμη και το εμπορικό μέλλον της, προκαλώντας στην ενάγουσα εταιρεία ηθική βλάβη, για την αποκατάσταση της οποίας δικαιούται να λάβει χρηματική ικανοποίηση. Λαμβανομένων υπόψη των ειδικότερων συνθηκών υπό τις οποίες έλαβε χώρα η αδικοπραξία, του βαθμού του πταίσματος του δεύτερου εναγόμενου, του είδους, της φύσης και της έκτασης των ανωτέρω ελαττωμάτων του πωληθέντος σκάφους, της στέρησης της χρήσης του από την ενάγουσα, για την οποία αυτό προοριζόταν και αποτελούσε το μοναδικό περιουσιακό της στοιχείο και της στενοχώριας που δοκίμασε η ίδια από την παραπάνω αιτία, καθώς και της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης των διαδίκων, το Δικαστήριο κρίνει ότι δικαιούται να λάβει το ποσό των 5.000 ευρώ, που μετά τη στάθμιση των κατά νόμο στοιχείων σύμφωνα και με τους κανόνες της ανθρώπινης εμπειρίας και λογικής κρίνεται εύλογο (άρθρο 932 ΑΚ), για το οποίο επίσης ενέχονται εις ολόκληρον οι εναγόμενοι. Οι τελευταίοι με τις νομίμως κατατεθείσες έγγραφες προτάσεις τους ζητούν επικουρικά να συμψηφιστεί η επιδικασθησόμενη απαίτηση της ενάγουσας με αμοιβαία, ομοειδή και ληξιπρόθεσμη ανταπαίτηση ποσού 40.000 ευρώ που διατηρεί έναντι αυτής η πρώτη εναγομένη, η οποία αφορά το πιστωθέν κατάλοιπο του τιμήματος της επίδικης πώλησης που είχε συμφωνηθεί να καταβληθεί σε δύο ισόποσες δόσεις των 20.000 ευρώ εκάστη, πληρωτέες η πρώτη την 31-10-2021 και η δεύτερη την 31-10-2022. Ωστόσο, η παραπάνω ένσταση συμψηφισμού είναι απορριπτέα ως μη νόμιμη, καθόσον, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 450 παρ. 1 ΑΚ και τα διαλαμβανόμενα στην προπαρατεθείσα νομική σκέψη, απαγορεύεται ο συμψηφισμός ανταπαίτησης κατά απαίτησης που προέρχεται από αδικοπραξία, και επομένως η πρώτη εναγομένη, ευθυνόμενη έναντι της ενάγουσας σε αποζημίωση λόγω αδικοπραξίας, δεν μπορεί να προτείνει παραδεκτώς σε συμψηφισμό προς την απαίτηση αυτή της ενάγουσας την επικαλούμενη ανταπαίτησή της από τη σύμβαση. Τέλος, ομοίως απορριπτέο τυγχάνει και το αίτημα των εναγομένων περί αναβολής της δίκης κατ’ άρθρο 250 ΚΠολΔ, διότι η ποινική διαδικασία που επικαλούνται είναι εκκρεμής στο στάδιο της ανάκρισης κι ως εκ τούτου η αμετάκλητη περάτωση αυτής αναμένεται να καθυστερήσει επί ικανό χρόνο, κατόπιν δε τούτου το παρόν Δικαστήριο κρίνει ότι δεν διευκολύνεται η διεξαγωγή της παρούσας δίκης με την αναβολή της συζήτησης, κατά το προαναφερθέν άρθρο.
Κατ’ ακολουθίαν όλων των ανωτέρω πρέπει η ένδικη αγωγή να γίνει εν μέρει δεκτή ως βάσιμη κατ’ ουσία και: 1) να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να καταβάλουν στην ενάγουσα, καθένας εις ολόκληρον, το ποσό των 172.334,21 ευρώ και 2) να αναγνωριστεί ότι οι εναγόμενοι υποχρεούνται να καταβάλουν στην ενάγουσα, καθένας εις ολόκληρον, το ποσό των 5.000 ευρώ, τα παραπάνω δε ποσά με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της ένδικης αγωγής και μέχρι την ολοσχερή της εξόφληση. Το παρεπόμενο αίτημα περί κήρυξης της παρούσας προσωρινά εκτελεστής πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμο, δεδομένου ότι δεν αποδείχθηκε ότι από την καθυστέρηση της εκτέλεσης της απόφασης μπορεί να προκληθεί σημαντική ζημιά στην ενάγουσα, ούτε ότι συντρέχουν εξαιρετικοί προς τούτο λόγοι. Τέλος, πρέπει να καταδικασθούν οι εναγόμενοι στην καταβολή μέρους των δικαστικών εξόδων της ενάγουσας, λόγω της μερικής νίκης και μερικής ήττας εκάστου διαδίκου (άρθρο 178 παρ. 1, 180 παρ. 3 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα κατωτέρω στο διατακτικό της παρούσας.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.
ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την αγωγή.
ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ τους εναγομένους να καταβάλουν στην ενάγουσα, καθένας εις ολόκληρον, το ποσό των εκατόν εβδομήντα δύο χιλιάδων τριακοσίων τριάντα τεσσάρων ευρώ και είκοσι ενός λεπτών (172.334,21), με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της κρινόμενης αγωγής και μέχρι την ολοσχερή της εξόφληση.
ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ότι οι εναγόμενοι υποχρεούνται να καταβάλουν στην ενάγουσα, καθένας εις ολόκληρον, το ποσό των πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της ένδικης αγωγής και μέχρι την ολοσχερή της εξόφληση.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους εναγομένους στα δικαστικά έξοδα της ενάγουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των επτά χιλιάδων εκατό πενήντα (7.150) ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στον Πειραιά χωρίς την παρουσία των διαδίκων ή των πληρεξουσίων δικηγόρων τους, την 21-6-2023.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ