ΤΡΟΧΑΙΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ – ΘΑΝΑΤΟΣ ΠΕΖΟΥ – ΨΥΧΙΚΗ ΟΔΥΝΗ – ΔΙΚΑΙΟΧΟΣ ΣΥΖΥΓΟΣ ΜΕ ΑΝΟΙΑ. Περίπτωση παράσυρσης πεζού από μοτοσυκλέτα – Αγωγή συγγενών (σύζυγος, τέκνα, νύφες και εγγόνια) για χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης. Κρίση ότι το ένδικο τροχαίο ατύχημα οφείλεται σε συγκλίνουσα υπαιτιότητα και των δύο προσώπων, ήτοι σε ποσοστό 60% για τον πεζό και ποσοστό 40% για τον οδηγό της δίκυκλης μοτ/τας. Περαιτέρω, κρίνεται ότι η σύζυγος του θανόντος, δικαιούται χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης, ακόμη και αν βρίσκεται σε κατάσταση άνοιας που δεν μπορεί να επικοινωνεί με το περιβάλλον της και δεν θυμάται το θανόντα σύζυγό της – Έσφαλε το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο. Εν κατακλέιδι, οι ενάγοντες υπέστησαν ψυχική οδύνη και πρέπει να επιδικασθεί σ’ αυτούς χρηματική ικανοποίηση. Δεκτή εν μέρει η αγωγή – Δεκτές οι εφέσεις.