ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ – ΕΡΓΟ – ΜΕΛΗ ΕΙΔΙΚΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ – ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΟΥ. Περίπτωση δικηγόρων,που δυνάμει διαδοχικών συμβάσεων έργου ορισμένου χρόνου απασχολήθηκαν από το εναγόμενο Δημόσιο, προκειμένου να στελεχώσουν τις ειδικές επιτροπές προσφυγών των άρθρων 26 και 32 του π.δ. 114/2010. Ορθός νομικός χαρακτηρισμός συμβάσεων. Όταν οι παρεχόμενες υπηρεσίες από δικηγόρο δεν είναι συναφείς προς την άσκηση του δικηγορικού λειτουργήματος, αλλά μπορούν να εκτελεστούν και από τρίτο νομικό, η σύμβαση δεν προσλαμβάνει τον χαρακτήρα σύμβασης έμμισθης εντολής με πάγια αντιμισθία. Στην προκειμένη περίπτωση λοιπόν, η ένδικη αγωγή είναι απορριπτέα ως νομικά αβάσιμη, ως προς την κύρια και τις επικουρικές της βάσεις. Η σχέση δε, που συνέδεε τις ενάγουσες με το εναγόμενο ήταν εκείνη των συμβάσεων έργου, κι ως εκ τούτου δεν δικαιούνται, ούτε μισθούς υπερημερίας, ούτε την αστική ποινή, ούτε, επικουρικώς, αποζημίωση λόγω καταγγελίας. Απορρίπτει την έφεση.