ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ – ΕΝΝΟΙΑ ΜΟΝΟΜΕΡΟΥΣ ΒΛΑΠΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΒΟΛΗΣ ΤΩΝ ΟΡΩΝ. ΘΕΣΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΑΣΦΑΛΟΥΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ – ΑΠΟΔΟΧΕΣ – ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΔΙΕΥΘΥΝΟΝΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ. ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ – ΗΘΙΚΗ ΒΛΑΒΗ. ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΕΦΕΣΗΣ. Περίπτωση εργαζομένου-βοηθού διευθυντή ασφαλούς διαχείρισης – Καταγγελία της σύμβασης συνεπεία βίαιης συμπεριφοράς του εναγόμενου – εκπροσώπου της εναγομένης εργοδότριας σε βάρος του ενάγοντος – Εργατικές απαιτήσεις για αποζημίωση απόλυσης, αμοιβή υπερεργασίας και παράνομης υπερωριακής απασχόλησης τα Σάββατα, υπόλοιπο επιδόματος εορτών, υπόλοιπο αποζημίωσης μη ληφθείσας άδειας και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης που αυτός υπέστη από τη συμπεριφορά του δεύτερου εναγόμενου, που συνιστά μονομερή βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας του. Κατ’αρχάς, δεν εξειδικεύεται στο δικόγραφο η μειωτική προς τον ενάγοντα συμπεριφορά του δεύτερου εναγόμενου – Συνεπώς, δεν θεμελιώνεται η μονομερής μεταβολή που γίνεται καθ’ υπέρβαση της άσκησης του διευθυντικού δικαιώματος. Προϋποθέσεις χαρακτηρισμού μισθωτού ως “διευθύνοντος υπαλλήλου” – Προκύπτει ότι ο ενάγων είχε ιδιαίτερη θέση ευθύνης και εμπιστοσύνης στην πρώτη εναγόμενη και το γεγονός ότι ο δεύτερος εναγόμενος ήταν παράλληλα γενικός διευθυντής και είχε τον τελικό λόγο δεν αποκλείει τον υψηλό βαθμό ευθύνης του ενάγοντος – Συνάγεται ότι ο ενάγων κατείχε θέση εποπτείας, διοίκησης, διεύθυνσης και εμπιστοσύνης με την έννοια του άρθρου 2 της Διεθνούς Διάσκεψης Εργασίας της Ουάσινγκτον, διατελών διευθύνων και όχι απλός υπάλληλος. Συνεπώς, ο ενάγων υπάγεται στην εξαίρεση από την εφαρμογή των διατάξεων της εργατικής νομοθεσίας ως προς τα όρια εργασίας και την εβδομαδιαία ανάπαυση. Η ένδικη αγωγή πρέπει να απορριφθεί ως προς τον δεύτερο εναγόμενο ως μη νόμιμη, να γίνει εν μέρει δεκτή για την πρώτη εναγόμενη και να υποχρεωθεί η τελευταία να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 2.190,74 ευρώ ως υπόλοιπο της αναλογίας του δώρου Χριστουγέννων 2019. Ορθά το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο έκρινε μη νόμιμη την αγωγή κατά το μέρος που ο ενάγων ζητεί να αναγνωριστεί ότι υπέστη βλαπτική μεταβολή των όρων της σύμβασής του, η οποία εξομοιούται με καταγγελία και ζητούσε αποζημίωση απόλυση. Απορρίπτει την έφεση κατά της υπ’ αρ. 2703/23 απόφασης του ΜονΠρωτΠειρ. [ Αρ. 648, 652 παρ. 1, 653, 656, 349, 351, 57, 200, 288 ΑΚ, αρ. 1, 3, 7 ν. 2112/1920, αρ. 5 παρ. 3 Ν. 3198/1955, αρ. 2 της Διεθνούς Συμβάσεως Εργασίας Ν.2269/1920 ]