ΤΡΟΧΑΙΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ – ΘΑΝΑΤΟΣ ΠΕΖΟΥ – ΣΥΓΚΛΙΝΟΥΣΑ ΥΠΑΙΤΙΟΤΗΤΑ – ΟΔΗΓΟΣ ΑΝΗΛΙΚΟΣ. ΧΡΗΜΑΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ – ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ. ΨΥΧΙΚΗ ΟΔΥΝΗ. Περίπτωση τροχαίου ατυχήματος, συνεπεία του οποίου προκλήθηκε αρχικά ο σοβαρός τραυματισμός και εν συνεχεία ο θάνατος του αρχικώς ενάγοντος – πεζού, όταν αυτός παρασύρθηκε από το δίκυκλο μοτοποδήλατο που οδηγούσε η ανήλικη θυγατέρα των παρεμπιπτόντως εναγομένων. Προκύπτει ότι το ένδικο ατύχημα οφείλεται σε συγκλίνουσα αμελή συμπεριφορά, ήτοι σε ποσοστό 60% για την οδηγό και σε ποσοστό 40% για τον πεζό. Οι ενάγουσες, ως κληρονόμοι, δικαιούνται τη χρηματική ικανοποίηση που καθορίστηκε πρωτοδίκως – προ του θανάτου του αρχικώς ενάγοντος -κατά την κληρονομική τους μερίδα. Περαιτέρω, οι ενάγουσες δικαιούνται και χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης. Δεκτή η από 17-2-2020 έφεση.