ΔΗΜΟΙ – ΕΡΓΑΤΕΣ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΣ – ΔΙΑΔΟΧΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ – ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΣΕ ΑΟΡΙΣΤΟΥ – ΜΗ ΝΟΜΙΜΗ ΑΓΩΓΗ. Αγωγή εργαζομένων στον τομέα της καθαριότητας του εφεσίβλητου Δήμου, οι οποίοι απασχολήθηκαν με διαδοχικές εξάμηνες συμβάσεις εργασίας, ενώ κάλυπταν πάγιες ανάγκες του – Αίτημα να αναγνωριστεί ότι συνδέονται µε τον εφεσίβλητο Δήμο µε µία ενιαία σύµβαση εξαρτηµένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου. Κρίση ότι η αγωγή δεν είχε έρεισμα στο νόμο, διότι ο εργοδότης τους ως ΝΠΔΔ (ΟΤΑ), θα έπρεπε να είχε οργανικές θέσεις εργασίες για να προβεί σε προσλήψειςι και μάλιστα τηρώντας την έχουσα αυξημένη τυπική ισχύ διάταξη του άρθρου 103 του Συντάγματος, αλλά και αυτή του άρθρου 21 του ν. 2190/1994, η οποία ρυθμίζει, μέσω αξιοκρατικής διαδικασίας, την πρόσληψη και απασχόληση στο Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Επιπλέον δεν συντρέχουν για τους εκκαλούντες οι προϋποθέσεις του π.δ. 164/2004, διότι οι συναφθείσες συμβάσεις εργασίας όχι μόνο δεν ήταν ενεργές κατά την έναρξη ισχύος του, αλλά καταρτίστηκαν για πρώτη φορά πολύ μετά τη θέση σε ισχύ του. Απορρίπτει την έφεση.