ΜΙΣΘΩΣΗ ΠΡΑΓΜΑΤΟΣ – ΟΦΕΙΛΗ ΜΙΣΘΩΜΑΤΩΝ – ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ ΜΙΣΘΩΤΗ ΚΑΙ ΔΙΑΔΟΧΟΥ ΤΟΥ. ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΜΙΣΘΙΟΥ. ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣ. Αγωγή υπό πτώχευση εταιρείας, η οποία νόμιμα εκπροσωπείται από τη σύνδικο της πτωχεύσεως, που ισχυρίσθηκε, ότι εκμίσθωσε στην πρώτη εναγομένη εταιρεία ενιαίο οικόπεδο με τις επ’ αυτού ιδιόκτητες εγκαταστάσεις της και ότι, ακολούθως, στα πλαίσια προπτωχευτικής διαδικασίας εξυγίανσης της μισθώτριας και την επικύρωση αυτής, η δεύτερη εναγομένη που υπεισήλθε στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της πρώτης, αρνείται να της καταβάλει τα οφειλόμενα μισθώματα. Κατ’ αρχάς δεν συνέτρεχε, εν προκειμένω νόμιμη περίπτωση διαγραφής των απαιτήσεων της ενάγουσας, και μάλιστα χωρίς προηγουμένως να τηρηθεί η διαδικασία εγκρίσεως από το πτωχευτικό δικαστήριο. Αοριστία της ένστασης συμψηφισμού της εναγομένης, από δαπάνες που πραγματοποίησε στο μίσθιο. Περαιτέρω, κι αν ακόμα υποτεθεί, ότι η δεύτερη εναγομένη εμποδίζεται πράγματι στην χρήση του μισθίου, συνεπεία της μη αλλαγής του φορέα της άδειας, η έλλειψη αυτή τελούσε εξ αρχής σε γνώση της αρχικής μισθώτριας, η οποία αποδέχθηκε τους όρους κι έτσι και η δεύτερη εναγομένη, ως ειδική διάδοχος, δεν νομιμοποιείται στην προβολή της σχετικής ενστάσεως. Δικαιολογημένα δε, αρνείται και η σύνδικος της πτωχεύσεως της ενάγουσας να συμπράξει στην αλλαγή φορέα – με..