ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΣ ΕΠΙΒΑΤΗ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟΥ – ΑΔΙΚΟΠΡΑΞΙΑ – ΕΥΘΥΝΗ ΟΔΗΓΟΥ – ΑΠΟΔΕΙΞΗ. Περίπτωση τραυματισμού επιβάτιδος λεωφορείου, η οποία ισχυρίζεται ότι η πτώση της εντός του λεωφορείου οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα (αμέλεια) του πρώτου εναγομένου οδηγού. Κρίνεται ότι ο τραυματισμός της δεν μπορεί να αποδοθεί σε υπαιτιότητα (αμέλεια) του πρώτου εναγομένου οδηγού, ο οποίος κινείτο με μικρή ταχύτητα και δικαιολογημένα προέβη σε απότομη τροχοπέδηση του λεωφορείου, προ του ενδεχομένου της παράσυρσης πεζού, αλλά της ιδίας, η οποία δεν επέδειξε την επιμέλεια που όφειλε και μπορούσε ως μέση συνετή επιβάτιδα αστικού λεωφορείου. Συνεπώς, μη στοιχειοθετούμενης υπαιτιότητας του πρώτου εναγομένου, δεν γεννάται αξίωση της ενάγουσας προς αποζημίωσή της. Απορρίπτει την έφεση.