ΤΡΟΧΑΙΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ – ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΑ – ΕΛΛΕΙΨΗ ΥΠΑΙΤΙΟΤΗΤΑΣ – ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΖΩΟ – ΘΑΝΑΤΟΣ ΠΕΖΟΥ – ΨΥΧΙΚΗ ΟΔΥΝΗ. ΕΦΕΣΗ – ΕΞΟΔΑ. Περίπτωση σύγκρουσης της μοτοσυκλέτας που οδηγούσε ο πρώτος εναγόμενος με αδέσποτο ζώο που αιφνιδίως άλλαξε πορεία, με συνέπεια να εκτιναχθεί το ζώο εκτός του οδοστρώματος, να επιπέσει επί του πεζού, πατέρα των εναγόντων και να προκαλέσει το θανάσιμο τραυματισμό του. Προκύπτει ότι η επέλευση του ένδικου ατυχήματος δεν οφείλεται στον οδηγό της μοτοσυκλέτας, ο οποίος δεν έβαινε με μεγαλύτερη από την επιτρεπόμενη ταχύτητα και δεν μπορούσε να προβλέψει την αιφνίδια κίνηση του σκύλου. Τίθεται και το ζήτημα, εάν υπήρχαν ουσιαστικές σχέσεις μεταξύ του θανόντος και των εναγόντων τέκνων του – Η εξέταση, όμως, του θέματος αυτού, παρέλκει, καθώς δεν διαπιστώθηκε υπαιτιότητα του εναγομένου. Λόγω της δυσχέρειας στην ερμηνεία των εφαρμοστέων κανόνων δικαίου, τα δικαστικά έξοδα έπρεπε να συμψηφιστούν συνολικά μεταξύ των διαδίκων – Δεκτή η έφεση ως προς τα δικαστικά έξοδα – Απορρίπτει κατά τα λοιπά.