ΠΩΛΗΣΗ ΑΚΙΝΗΤΟΥ – ΝΟΜΙΚΟ ΕΛΑΤΤΩΜΑ – ΚΥΡΙΟΤΗΤΑ ΠΩΛΗΤΗ – ΔΙΑΖΕΥΚΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΑΓΟΡΑΣΤΗ – ΥΠΑΝΑΧΩΡΗΣΗ. Με την αγωγή της η εκκαλούσα-ενάγουσα εξέθεσε ότι δυνάμει του συμβολαίου, η πρώτη εφεσίβλητη, εκπροσωπούμενη από τη δεύτερη – μητέρα της – ως πληρεξούσια αυτής, πώλησε σε αυτήν ακίνητο, και ισχυρίζεται ότι παρέστησαν σε αυτήν ψευδώς, ότι η πρώτη είναι κυρία του πωληθέντος ακινήτου και ότι η δεύτερη εφεσίβλητη είχε, επίσης, την κυριότητα του κατά το χρόνο της μεταβίβασής του στην ομόδικη θυγατέρα της, ωστόσο με αφορμή την πρόθεσή της ενάγουσας να το πωλήσει, διαπίστωσε ότι συνέτρεχε έλλειψη κυριότητας του ακινήτου στα πρόσωπα των εφεσιβλήτων. Αποδείχθηκε ότι η εκκαλούσα, ως αγοράστρια, απέστειλε στην πρώτη εφεσίβλητη, ως πωλήτρια εξώδικη δήλωσή της με την οποία κάλεσε αυτήν να της επιστρέψει το τίμημα της πώλησης, η εν λόγω δε, δήλωση συνιστά νόμιμη υπαναχώρησή της ως αγοράστριας – Ως εκ τούτου, η εκκαλούσα άσκησε το δικαίωμα επιλογής μεταξύ των διαζευκτικώς συρρεόντων δικαιωμάτών της, αναλώνοντάς το, στο διαπλαστικό της δικαίωμα, ώστε να μην μπορεί πλέον να αξιώνει με την υπό κρίση αγωγή της την αποζημίωση του άρθρου 382 ΑΚ. Απορρίπτει την αγωγή – Δέχεται την έφεση.