Αποτελούμενο από τη Δικαστή Θεοδώρα Τσαμαδιά, Εφέτη, την οποία όρισε το Τριμελές Συμβούλιο Διεύθυνσης του Εφετείου και από τη Γραμματέα Χριστίνα Παραστατίδου.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του την 24η Φεβρουαρίου 2023, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
ΤΗΣ ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ-ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «…. Α.Β.Ε.Ε.», που εδρεύει στη …. του Δήμου Χαλκηδόνας Θεσσαλονίκης (… χλμ. παλαιάς Ε.Ο. Χαλκηδόνας – Βέροιας) με Α.Φ.Μ. …, όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου της Ευθύμιου Αναγνώστου (Α.Μ. … Δ.Σ.Θ.).
ΤΗΣ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ-ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «….Α.Ε.», που εδρεύει στη δημοτική κοινότητα και ενότητα … του Δήμου Δέλτα Θεσσαλονίκης με Α.Φ.Μ. …, όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θεόδωρο Ζέρβα (Α.Μ. … Δ.Σ.Θ.) με δήλωση, κατά το άρθρο 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.
Η εφεσίβλητη ζήτησε να γίνει δεκτή η από 29-5-2019 και με αριθμό κατάθεσης …/30-5-2019 (ΓΑΚ …/2019) αγωγή, που άσκησε κατά της εκκαλούσας ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.
Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με τη με αριθμό 11783/2020 οριστική του απόφαση, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή.
Την απόφαση αυτή προσέβαλε η εναγόμενη με την από 26-5-2021 έφεσή της, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου με αριθμό εκθέσεως …/26-5-2021 (ΓΑΚ …/2021) και σε εκείνη του παρόντος Δικαστηρίου με αριθμό εκθέσεως …/26-5-2021 (ΓAK …/2021 ), η συζήτηση της οποίας προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο της 25-2-2022 και γράφηκε στο πινάκιο του παρόντος Β’ Τμήματος με αριθμό 19, από την οποία αναβλήθηκε, μετά από κοινό αίτημα των διαδίκων, για τη σημερινή δικάσιμο και γράφηκε στο πινάκιο με αριθμό 2.
Η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το πινάκιο και συζητήθηκε.
Ο πληρεξούσιος δικηγόρος της εκκαλούσας παραστάθηκε στο ακροατήριο αυτοπροσώπως, αναφέρθηκε στις νομίμως κατατεθείσες προτάσεις του και ζήτησε να γίνουν δεκτές, ενώ ο πληρεξούσιος δικηγόρος της εφεσίβλητης δεν παραστάθηκε αυτοπροσώπως, αλλά υπέβαλε μονομερή δήλωση, σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ.2 του ΚΠολΔ και προκατέθεσε προτάσεις.
ΑΦΟΥ ΜΕΑΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η υπό κρίση, με αριθμό έκθεσης κατάθεσης …/26-5-2021 (ΓΑΚ ../2021) και με αριθμό προσδιορισμού …/26-5-2021 (ΓΑΚ …/2021) έφεση, η οποία στρέφεται κατά της με αριθμό 11783/2020 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 495, 511, 513, 516, 517 και 518 του ΚΠολΔ, καθότι: 1) η μεν εκκαλούμενη απόφαση επιδόθηκε στην εκκαλούσα στις 26-4-2021, σύμφωνα με την επισημείωση του δικαστικού επιμελητή στην περιφέρεια του Εφετείου Θεσσαλονίκης …. στο προσκομιζόμενο με επίκληση από αυτή αντίγραφό της, το δε δικόγραφο της έφεσης κατατέθηκε στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου στις 26-52021, ήτοι εντός της τριακονθήμερης προθεσμίας από την επίδοση της απόφασης, που η διάταξη του άρθρου 518 παρ. 1 ΚΠολΔ τάσσει για την άσκηση του ένδικου μέσου της έφεσης και 2) η εκκαλούσα έχει καταθέσει το νόμιμο παράβολο, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ.3 ΚΠολΔ (σχετ. η επισυναπτόμενη στο δικόγραφο της έφεσης βεβαίωση της Γραμματέως του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου περί κατάθεσης του υπ’ αριθ. …/2021 e-παραβόλου, ποσού 100 ευρώ). Πρέπει, επομένως, να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθούν περαιτέρω, ως προς τη βασιμότητά τους, οι λόγοι της, κατά την ίδια διαδικασία (άρθρο 533 παρ. 1 ΚΠολΔ).
Στην εξεταζόμενη υπόθεση, με την από 29-5-2019 και με αριθμό κατάθεσης …/30-5-2019 (ΓΑΚ ../2019) αγωγή, που άσκησε η ενάγουσα και ήδη εφεσίβλητη κατά της εναγόμενης και ήδη εκκαλούσας ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, εξέθετε ότι δυνάμει των από 27-5-2008, 11-6-2009, 16-4-2010, 4-8-2011, 23-8-2012 και 15-9-2014 συμφωνητικών, που καταρτίστηκαν μεταξύ αυτής, που δραστηριοποιείται στον τομέα επεξεργασίας, λεύκανσης, τυποποίησης και συσκευασίας ρυζιού και της εναγόμενης, η οποία έχει ως αντικείμενο δραστηριότητας την ξήρανση υγρού ρυζιού και διατηρεί προς τούτο ξηραντήριο και αποθηκευτικούς χώρους, ανέθεσε στην εναγόμενη, κατά τις χρονικές περιόδους των ετών 2008, 2009, 2010, 2011, 2012 και 2014, διάρκειας της κάθε μίας από 15 Σεπτεμβρίου του έτους σύναψης του συμφωνητικού έως 15 Σεπτεμβρίου του επόμενου έτους, να αποξηραίνει τις ποσότητες ρυζιού, ποικιλίας αναποφλοίωτου μακρύσπερμου Β’, τις οποίες αυτή (ενάγουσα) αποκτούσε κατά πλήρη και αποκλειστική κυριότητα με αγορά από παραγωγούς αγρότες της περιοχής και μετέφερε η ίδια ή οι παραγωγοί στις εγκαταστάσεις της εναγομένης και, μετά τη διαδικασία ξήρανσης, η εναγόμενη όφειλε να της αποδίδει τμηματικά επεξεργασμένη (αποξηραμένη) ολόκληρη την παραδοθείσα ποσότητα ρυζιού, μειωμένη κατά συγκεκριμένη ποσότητα, που αντιστοιχούσε στη δικαιολογημένη απώλεια ποσότητας του προϊόντος, οφειλόμενη σε μείωση του βάρους της λόγω της επερχόμενης κατά την επεξεργασία απώλειας υγρασίας. Ότι για τον υπολογισμό των εκπεστέων κιλών είχε συμφωνηθεί ρητά μεταξύ τους μαθηματικός τύπος, σύμφωνα με τον οποίο το ποσοστό που θα εξέπιπτε θα προέκυπτε από τη διαφορά μεταξύ της υγρασίας εισαγωγής του προϊόντος και της υγρασίας εξαγωγής, πολλαπλασιαζόμενης με συντελεστή 1,4% για κάθε μονάδα υγρασίας και σύμφωνα με ρητό όρο των προαναφερόμενων συμφωνητικών, το ποσοστό της υγρασίας εξαγωγής, συμφωνήθηκε: α) για τις περιόδους από 15-92008 έως 15-9-2009 και από 15-9-2009 έως 15-9-2010 σε 13,5±0,5%, β) για την περίοδο από 15-9-2010 έως 15-9-2011 σε 14-14,5%, γ) για τις περιόδους από 15-9-2011 έως 15-9-2012, από 15-9-2012 έως 15-9-2013 και από 15-9-2014 έως 15-9-2015 σε 14% ± 0,5%. Ότι ενόψει των ανωτέρω, η παραδοτέα κάθε φορά στην ενάγουσα ποσότητα ξηρού ρυζιού προέκυπτε μετά την αφαίρεση από την αρχική ποσότητα υγρού ρυζιού των εκπεστέων κιλών. Ότι η εναγόμενη, σε εκτέλεση των ως άνω συμφωνητικών, επεξεργάστηκε ποσότητες ρυζιού, κυριότητάς της, που της παρέδωσε, πλην όμως δεν της απέδωσε την οφειλόμενη, κατά τα μεταξύ τους συμφωνηθέντα, ποσότητα ξηρού ρυζιού, αλλά της απέδωσε μέρος μόνο αυτής και συγκεκριμένα: α) για τη σεζόν 2008, ενώ αυτή της παρέδωσε 10.304,220 μετρικούς τόνους (έκαστος 1.000 κιλά) υγρού ρυζιού, με μέση ετήσια υγρασία εισαγωγής 16,999%, συμφωνημένη υγρασία εξαγωγής 14%, συντελεστή έκπτωσης 4,1986 (ήτοι υγρασία εισαγωγής συμφωνημένη υγρασία εξαγωγής X 1,4) και εκπεστέους μετρικούς τόνους (μετρικούς τόνους) 432,639, η εναγόμενη αντί να της παραδώσει 9.871,581 μ.τ. ξηρού ρυζιού, της παρέδωσε 9.846,739 μ.τ., παρακρατώντας 24,842 μ.τ., β) για τη σεζόν 2009, ενώ αυτή της παρέδωσε 14.595,720 μετρικούς τόνους υγρού ρυζιού, με μέση ετήσια υγρασία εισαγωγής 16,530%, συμφωνημένη υγρασία εξαγωγής 14%, συντελεστή έκπτωσης 3,542% και εκπεστέους μ.τ. 516,910, η εναγόμενη, αντί να της παραδώσει 14.078,810 μ.τ. ξηρού ρυζιού, της παρέδωσε 13.946,560 μ.τ., παρακρατώντας 132,250 μ.τ., γ) για τη σεζόν 2010, ενώ αυτή της παρέδωσε 11.168,100 μετρικούς τόνους υγρού ρυζιού, με μέση ετήσια υγρασία εισαγωγής 17,510%, συμφωνημένη υγρασία εξαγωγής 14%, συντελεστή έκπτωσης 4,914% και εκπεστέους μ.τ. 548,780, η εναγόμενη, αντί να της παραδώσει 10.619,320 μ.τ. ξηρού ρυζιού, της παρέδωσε 10.467,780 μ.τ., παρακρατώντας 151,540 μ.τ., δ) για τη σεζόν 2012, ενώ αυτή της παρέδωσε 6.848,890 μετρικούς τόνους υγρού ρυζιού, με μέση ετήσια υγρασία εισαγωγής 16,716%, συμφωνημένη υγρασία εξαγωγής 14%, συντελεστή έκπτωσης 3,8024% και εκπεστέους μ.τ. 260,500, η εναγόμενη, αντί να της παραδώσει 6.588,390 μ.τ. ξηρού ρυζιού, της παρέδωσε 6.484,072 μ.τ., παρακρατώντας 104,318 μ.τ. και ε) για τη σεζόν 2014, ενώ αυτή της παρέδωσε 5.165,140 μετρικούς τόνους υγρού ρυζιού, με μέση ετήσια υγρασία εισαγωγής 17,321%, συμφωνημένη υγρασία εξαγωγής 14%, συντελεστή έκπτωσης 4,6494% και εκπεστέους μ.τ. 240,060, η εναγόμενη αντί να της παραδώσει 4.925,080 μ.τ. ξηρού ρυζιού, της παρέδωσε 4.872,870 μ.τ., παρακρατώντας 52,210 μ.τ. Ότι όχλησε επανειλημμένα προφορικά την εναγόμενη για την απόδοση της ως άνω ποσότητας ξηρού ρυζιού, ανερχόμενης συνολικά σε 455,330 μ.τ., αξίας 156.178,19 ευρώ και ήδη με την από 14-9-2015 εξώδικη δήλωσή της, όχλησε εκ νέου την εναγόμενη, τάσσοντάς της προθεσμία τριών εργάσιμων ημερών από την επίδοση για την απόδοση της ως άνω ποσότητας ρυζιού, άλλως για την καταβολή της αξίας της, πλην όμως η εναγόμενη με την από 22-9-2015 εξώδικη απάντησή της, που της κοινοποίησε στις 25-9-2015, αρνήθηκε για πρώτη φορά την απόδοση, αμφισβητώντας την κυριότητα της ενάγουσας επί της ανωτέρω ποσότητας και αντιποιήθηκε τη νομή της. Με βάση το ιστορικό αυτό και, αφού παραδεκτώς με τις προτάσεις της έτρεψε το αρχικό καταψηφιστικό αίτημα της αγωγής σε αναγνωριστικό και παραιτήθηκε από το παρεπόμενο αίτημα περί κήρυξης της απόφασης προσωρινός εκτελεστής, η ενάγουσα ζήτησε να αναγνωριστεί κυρία ποσότητας 455,33 μ.τ. ξηρού ρυζιού, ποικιλίας αναποφλοίωτου μακρύσπερμου Β’, την οποία παρέδωσε στην εναγόμενη προς ξήρανση κατά τα έτη 2008, 2009, 2010, 2012, 2014 στο πλαίσιο των προαναφερόμενων συμβάσεων έργου, που καταρτίσθηκαν μεταξύ τους και να αναγνωριστεί η υποχρέωση της εναγόμενης και κάθε τρίτου που έλκει δικαιώματα από αυτήν ή κατέχει στο όνομά της να της την αποδώσει. Επικουρικά δε, για την περίπτωση που η εναγόμενη δεν είχε στη νομή και κατοχή της την ως άνω ποσότητα και αδυνατούσε να της την αποδώσει αυτούσια, η ενάγουσα ζήτησε να αναγνωριστεί η υποχρέωση της εναγόμενης να της καταβάλει ως αποζημίωση το ισότιμο της αξίας της σε χρήμα, ήτοι 156.178,19 ευρό με τον νόμιμο τόκο από την 18-9-2015, που παρήλθε η προθεσμία που της έταξε, άλλως από την επίδοση της αγωγής και την καταδίκη της εναγόμενης στα δικαστικά της έξοδα. Επί της αγωγής αυτής, που συζητήθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, εκδόθηκε η εκκαλούμενη, με αριθμό 11783/2020, οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία, αφού κρίθηκε ότι στο δικόγραφο της αγωγής σωρεύονται παραδεκτώς διεκδικητική αγωγή κινητών πραγμάτων, τα αιτήματα της οποίας περιορίσθηκαν σε αναγνωριστικά και επικουρικά αγωγή περί καταβολής αποζημίωσης για την περίπτωση αδυναμίας απόδοσης των πραγμάτων και, όσον αφορά το κύριο αίτημά της κρίθηκε ορισμένη και νόμιμη η αγωγή, ως στηριζόμενη στα άρθρα 513, 1034, 1094 ΑΚ και 176 ΚΠολΔ, ενώ ως προς το αίτημα της αναγνώριση της υποχρέωσης της εναγόμενης να καταβάλει στην ενάγουσα το αιτούμενο ποσό ως αποζημίωση κατά τη διάταξη του άρθρου 1097 ΑΚ για την περίπτωση αδυναμίας απόδοσης του πράγματος στο στάδιο της εκτέλεσης, κρίθηκε απορριπτέα ως μη νόμιμη, μετά την μετατροπή των καταψηφιστικών αιτημάτων σε αναγνωριστικά. Αφού δε απορρίφθηκε ως μη νόμιμη και η προβληθείσα από την εναγόμενη ένσταση καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος της ενάγουσας, έγινε εν μέρει δεκτή δε η αγωγή ως βάσιμη και από ουσιαστική άποψη, κατά το κύριο αίτημά της που κρίθηκε νόμιμο, αναγνωρίσθηκε η ενάγουσα κυρία συνολικής ποσότητας 203,56 μ.τ. αναποφλοίωτου μακρύσπερμου ξηρού ρυζιού Β’ και δη α) ποσότητας 109,31 μ.τ. εσοδείας 2010-2011, που προέκυψε από την ξήρανση της παραδοθείσας από την ενάγουσα στην εναγόμενη ποσότητας 11.168,100 μ.τ. υγρού ρυζιού και β) ποσότητας 94,25 μ.τ. εσοδείας 2014-2015, που προέκυψε από την ξήρανση της παραδοθείσας στην εναγόμενη από την ενάγουσα ποσότητας 5.165,140 τ.μ. υγρού ρυζιού και αναγνωρίσθηκε η υποχρέωση της εναγόμενης, καθώς και κάθε τρίτου που έλκει από αυτή δικαιώματα ή κατέχει στο όνομά της, να αποδώσει τις ως άνω ποσότητες ρυζιού στην ενάγουσα. Επίσης καταδικάσθηκε η εναγόμενη στα δικαστικά έξοδα της ενάγουσας, ύψους 2.200 ευρώ. Κατά της απόφασης αυτής και μόνο κατά το κεφάλαιό της που έκανε δεκτής αγωγή και το οποίο την βλάπτει, παραπονείται με την κρινόμενη έφεσή της η εν μέρει ηττηθείσα εναγόμενη για κακή εκτίμηση των αποδείξεων και με ειδικό λόγο της έφεσής της επαναφέρει τον πρωτοδίκως απορριφθέντα ισχυρισμό της, περί καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος της ενάγουσας. Ζητεί δε, την εξαφάνιση της εκκαλουμένης, ως προς το προσβληθέν με την έφεση κεφάλαιό της, ώστε να απορριφθεί εξολοκλήρου η εναντίον της αγωγή και να καταδικασθεί η εφεσίβλητη στα δικαστικά της έξοδα και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας.
Κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 281 ΑΚ, που ορίζει ότι η άσκηση του δικαιώματος απαγορεύεται αν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη, τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος, για να θεωρηθεί η άσκηση του δικαιώματος καταχρηστική, θα πρέπει η προφανής υπέρβαση των ως άνω αξιολογικών ορίων να προκύπτει από την προηγηθείσα συμπεριφορά του δικαιούχου ή από την πραγματική κατάσταση που δημιουργήθηκε ή από τις περιστάσεις που μεσολάβησαν ή από άλλα περιστατικά, τα οποία, χωρίς κατά νόμο να εμποδίζουν την γέννηση ή να επάγονται την απόσβεση του δικαιώματος, καθιστούν μη ανεκτή την άσκησή του, κατά τις περί δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου κοινωνικού ανθρώπου (ΟλΑΠ 16/2006 ΕλλΔνη 2006.1331, ΟλΑΠ 7/2002 ΕΕΝ 2003.168, ΟλΑΠ 8/2001 ΝοΒ 49.1814). Απαιτείται δηλαδή, για να χαρακτηρισθεί καταχρηστική η άσκηση δικαιώματος, να έχει δημιουργηθεί στον υπόχρεο από τη συμπεριφορά του δικαιούχου, σε συνάρτηση και με εκείνη του υπόχρεου, και μάλιστα ευλόγως, η πεποίθηση ότι ο δικαιούχος δεν πρόκειται να ασκήσει το δικαίωμά του. Απαιτείται ακόμη οι πράξεις του υπόχρεου και η δημιουργηθείσα από αυτόν κατάσταση, επαγόμενη ιδιαιτέρως επαχθείς για τον υπόχρεο επιπτώσεις, να τελούν σε αιτιώδη σύνδεσμο με την προηγηθείσα συμπεριφορά του δικαιούχου (ΑΠ 1567/2008, ΑΠ 704/2007 ΤρΝομΠλΝομος). Η ανωτέρω διάταξη, όμως, έχει εφαρμογή στην περίπτωση άσκησης δικαιώματος από το δικαιούχο, όταν δηλαδή αυτός προβαίνει στην επιδίωξη της παρεχόμενης από το νόμο προστασίας, για να επιτύχει την πραγματοποίηση της κατάστασης που αρμόζει στο δικαίωμα του και όχι όταν ο διάδικος αρνείται, απλά ή αιτιολογημένα, να δεχθεί την ύπαρξη ή την άσκηση του δικαιώματος του αντιδίκου του (ΑΠ 764/2001 ΔΕΕ 2001.1013, ΑΠ 950/1989 ΕλλΔνη 32.77, ΑΠ 1417/1984 ΝοΒ 33.1002, ΕφΠειρ 871/2002 ΠειρΝομ 2002.472). Εξάλλου, μόνη η μακρά αδράνεια του δικαιούχου, ακόμη και αν δημιούργησε στον οφειλέτη την πεποίθηση ότι αυτός δε θα ασκήσει το δικαίωμά του, δεν καθιστά τη μεταγενέστερη άσκησή του καταχρηστική υπό την ειδικότερη μορφή της αποδυνάμωσης του δικαιώματος, εκτός αν συνοδεύεται από ειδικές συνθήκες και περιστάσεις, έτσι ώστε η, με τη μεταγενέστερη άσκηση του δικαιώματος, ανατροπή της κατάστασης που δημιουργήθηκε, να συνεπάγεται επαχθείς, όχι δε κατ’ ανάγκη και αφόρητες ή υπέρμετρα επαχθείς συνέπειες, για την αποτροπή των οποίων κρίνεται, με γνώμονα την καλή πίστη και τα χρηστά ήθη, επιβεβλημένη η θυσία του αξιούμενου δικαιώματος. Περαιτέρω η καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος προϋποθέτει τη γέννηση και την ύπαρξή του. Συνεπώς, η επίκληση περιστατικών, η αλήθεια των οποίων αποκλείει τη γέννηση ή συνεπάγεται την κατάλυση του δικαιώματος, δεν θεμελιώνει και ένσταση καταχρηστικής άσκησής του, αφού μόνο υπαρκτό δικαίωμα είναι λογικώς δυνατό να ασκηθεί, ώστε να νοείται καταχρηστική άσκησή του, αλλά είτε συνιστά αιτιολογημένη άρνηση της στηριζόμενης στο δικαίωμα αυτό αγωγής είτε θεμελιώνει άλλη παρακωλυτική ή καταλυτική του δικαιώματος ένσταση (ΟλΑΠ 17/1995, ΑΠ 999/2019, ΑΠ 894/2007, ΑΠ 1799/2006, ΤρΝομΠλΝομος).
Στην προκειμένη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο της κρινόμενης έφεσής της, η εκκαλούσα επαναφέρει τον πρωτοδίκως απορριφθέντα ισχυρισμό της, περί καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος της ενάγουσας, αιτιώμενη ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο από εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου απέρριψε την από το άρθρο 281 ΑΚ ένστασή της, καθόσον όπως είχε επικαλεστεί και στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο α) η αγωγή ασκήθηκε καταχρηστικά εκ μέρους της ενάγουσας για δήθεν ελλείμματα στις ποσότητες προϊόντος που της παραδόθηκαν από αυτή μέχρι και 11 χρόνια πριν την άσκησή της, χωρίς μέχρι την 15-9-2015 να έχει διαμαρτυρηθεί, με συνέπεια να έχει δημιουργηθεί σε αυτή (εναγόμενη) ευλόγως η πεποίθηση λόγω και της συνεχούς σύναψης ετήσιων συμβάσεων από το έτος 2008 έως το έτος 20114, πλην της περιόδου 2013-2014 ότι δεν υπάρχει πρόβλημα ούτε πρόκειται η ενάγουσα να στραφεί δικαστικά εναντίον της για τυχόν ελλειμματική ποσότητα παράδοσης, β) η ενάγουσα στράφηκε εναντίον της, διότι αυτή (εναγόμενη) αποφάσισε να μην συνεργαστεί μαζί της κατά τη σεζόν 2015- 2016 και γ) η ενάγουσα, μετά την απόρριψη ως αόριστης της με αριθμό κατάθεσης …/2015 αγωγής, που άσκησε εναντίον της, η οποία αφορούσε αξίωση αποζημίωσης για παρακρατηθείσα ποσότητα ύλης, επιχειρεί, χρησιμοποιώντας διαφορετική νομική βάση να καρπωθεί παράνομο όφελος σε βάρος της.
Οι ανωτέρω ισχυρισμοί της εκκαλούσας-εναγόμενης συνιστούν άρνηση της αγωγής, εφόσον αυτή δεν προβαίνει σε ρητή ή σιωπηρή κατάφαση της ιστορικής της βάσης, αλλά την αρνείται, προβάλλοντας τις ανωτέρω αιτιολογίες και συνεπώς αποκλείει την ύπαρξη του ασκούμενου με την αγωγή δικαιώματος της ενάγουσας. Δεν θεμελιώνουν επομένως, σύμφωνα και με τα προαναφερθέντα στη νομική σκέψη, ένσταση καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος της ενάγουσας οι ανωτέρω ισχυρισμοί της εναγόμενης, που αποτελούν αιτιολογημένη άρνηση της ιστορικής βάσης της αγωγής, καθόσον μόνο υπαρκτό δικαίωμα είναι λογικώς δυνατό να ασκηθεί, ώστε να νοείται καταχρηστική άσκησή του. Ακόμη δε, και εάν υποτεθεί ότι τα επικαλούμενα ως άνω περιστατικά δεν αποτελούν απλώς άρνηση της αγωγής, αλλά επιχειρείται να ανατραπεί το αγωγικό δικαίωμα με βάση το άρθρο 281 ΑΚ, τα περιστατικά αυτά που επικαλείται η εναγόμενη και αληθή υποτιθέμενα δεν αρκούν για να περιαγάγουν την άσκηση του δικαιώματος της ενάγουσας για αναγνώριση της κυριότητά της στις επίδικες ποσότητες ρυζιού και της αναγνώριση^της υποχρέωσης της εναγόμενης να της τις αποδώσει σε προφανή υπέρβαση των ακραίων αξιολογικών ορίων, που επιβάλλουν η καλή πίστη, τα χρηστά συναλλακτικά ήθη, ο κοινωνικός και οικονομικός σκοπός του δικαιώματος, καθόσον δεν αποτελούν περιστατικά που μπορούν να καταστήσουν καταχρηστική την άσκηση του ένδικου αυτού δικαιώματος. Συνεπώς, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που απέρριψε ως μη νόμιμη την ως άνω, εκ του άρθρου 281 ΑΚ, ένσταση καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος της ενάγουσας, που προέβαλε η εναγόμενη, έστω και με εν μέρει διαφορετική αιτιολογία, η οποία αντικαθίσταται παραδεκτά από την αιτιολογία της παρούσας απόφασης (534 ΚΠολΔ), ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και δεν έσφαλε, παρά τα αβασίμως υποστηριζόμενα από την εκκαλούσα με τον ανωτέρω λόγο της έφεσής της, που κρίνεται, ως εκ τούτου, απορριπτέος.
Από όλα ανεξαιρέτως τα επικαλούμενα και νομοτύπως προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα, ειδικώς μνημονευόμενα κατωτέρω ή μη, χωρίς, πάντως, να παραλείπεται κανένα κατά την εκτίμηση της ουσίας της υπόθεσης (ΑΠ 386/2015, ΤρΝομΠλΝόμος, ΑΠ 1804/2012, ΧρΙΔ 2013.372) εκτιμώμενα αυτοτελώς ως έγγραφα αποδεικτικά μέσα ή ως δικαστικά τεκμήρια, σε συνδυασμό με τη με αριθμό …/7-10-2019 ένορκη βεβαίωση ενώπιον του Ειρηνοδίκη Θεσσαλονίκης του μάρτυρα Ε. Μ. του Ν., που προσκομίζει με επίκληση η εκκαλούσα-εναγόμενη, η οποία ελήφθη μετά από νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση της αντιδίκου της, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη με αριθμό ../1-10-2019 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης …. και τη με αριθμό …/23-2-2022 ένορκη βεβαίωση ενώπιον της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης …. της μάρτυρος Σ. του Ν., που παραδεκτώς, κατ’ άρθρο 529 παρ.1εδ.α’ ΚΠολΔ, προσκομίζει με επίκληση η εφεσίβλητη-ενάγουσα στην παρούσα δίκη, μετά νομίμου επικλήσεως με τις προτάσεις της στο παρόν δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, η οποία ελήφθη νομοτύπως μετά από εμπρόθεσμη κλήτευση της αντιδίκου της, σύμφωνα με την προσκομιζόμενη …/17-2-2022 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης …, καθώς και από τις λαμβανόμενες υπόψη εν προκειμένω ως δικαστικά τεκμήρια α) ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων Ε. και Ε. Μ., οι οποίοι εξετάστηκαν στο ακροατήριο του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, στα πλαίσια άλλης δίκης μεταξύ των ίδιων διαδίκων, που ανοίχθηκε με τη με αριθμό κατάθεσης …/2015 αγωγή, επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθμό 7102/2017 οριστική απόφαση του δικαστηρίου εκείνου και εν συνεχεία η με αριθμό 2667/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, καταθέσεις που περιλαμβάνονται στα από 16-12-2016 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του ως άνω πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, τα οποία προσκομίζουν με επίκληση αμφότερες οι διάδικες, β) τη με αριθμό …/21-12-2016 ένορκη βεβαίωση ενώπιον της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης ….. των μαρτύρων Α. του…. και Ε. του Α., που προσκομίζει με επίκληση η εφεσίβλητη-ενάγουσα και γ) τη με αριθμό …/15-12-2016 ένορκη βεβαίωση ενώπιον του Ειρηνοδίκη Θεσσαλονίκης του μάρτυρα Α. του Γ., που προσκομίζει με επίκληση η εκκαλούσα-εναγόμενη, οι οποίες, επίσης, ελήφθησαν νομότυπα και εμπρόθεσμα εξ αφορμής της προαναφερθείσας δίκης μεταξύ των ίδιων διαδίκων, καθώς και από τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, που λαμβάνονται αυτεπαγγέλτως υπόψη από το Δικαστήριο (336 παρ.4 ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν πλήρως τα ακόλουθα πραγματικά γεγονότα: Μεταξύ της ενάγουσας εταιρίας, που εδρεύει στο Δήμο … του Νομού Θεσσαλονίκης και, μεταξύ άλλων, έχει ως αντικείμενο τη βιομηχανική παραγωγή, μεταποίηση, επεξεργασία, τυποποίηση και συσκευασία ρυζιού και της εναγόμενης εταιρίας, που εδρεύει στο Δήμο Χαλκηδόνας του Νομού Θεσσαλονίκης, που έχει ως αντικείμενο δραστηριότητάς της, μεταξύ άλλων, την ξήρανση και αποθήκευση ρυζιού, διαθέτουσα προς το σκοπό αυτό ειδικές εγκαταστάσεις, όπως αποθηκευτικό συγκρότημα οκτώ κυψελών με ξηραντήριο, καταρτίσθηκαν συμβάσεις έργου και υπογράφηκαν μεταξύ τους, μεταξύ άλλων και τα από 16-4-2010 και από 15-9-2014 ιδιωτικά συμφωνητικά. Ειδικότερα, δυνάμει του ιδιωτικών αυτών συμφωνητικών και βάσει των διαλαμβανόμενων σε αυτά σχετικών όρων, η εναγόμενη ανέλαβε την υποχρέωση, να παραλαμβάνει, να ξηραίνει και να παραδίδει στην ενάγουσα, πάντα σύμφωνα με τις οδηγίες της, τις ποσότητες αναποφλοίωτου ρυζιού, υγιούς, ανόθευτου και εμπορεύσιμου, που αυτή (ενάγουσα) θα της παρέδιδε κατά το αντίστοιχο χρονικό διάστημα από 15-9-2010 έως και 15-9-2011 και από 15-9-2014 έως και 15-9-2015, αντί αμοιβής της για την ξήρανση 13 ευρώ ανά μετρικό τόνο εισερχόμενου υγρού προϊόντος (ξηραντικά), 4 ευρώ ανά μετρικό τόνο εξερχόμενου ξηρού προϊόντος για τη μεταφορά από τη …. στις εγκαταστάσεις της ενάγουσας (μεταφορικά) και 1,47 ευρώ ανά μετρικό τόνο ανά μήνα για την αποθήκευση ποσοτήτων (αποθήκευτρα) από την 1-1-2011 έως την 15-9-2011 και από την 1-1-2015 έως την 15-9-2015, αντίστοιχα. Κατά τις σχετικές συμφωνίες η εναγόμενη όφειλε, μετά την ξήρανση της ποσότητας ρυζιού, που είχε παραλάβει από την ενάγουσα, να της αποδώσει την ίδια ποσότητα ρυζιού, αλλά μειωμένη, κατά συγκεκριμένο υπολογισμό, που συμφωνήθηκε μεταξύ τους, λόγω της μείωσης του βάρους που θα είχε η παραδοθείσα από την ενάγουσα προς ξήρανση ποσότητα υγρού ρυζιού από την επερχόμενη, κατά την επεξεργασία ξήρανσης αυτού, απώλεια της υγρασίας, που είχε κατά το χρόνο παράδοσής του το προϊόν προς ξήρανση. Ειδικότερα, συμφωνήθηκε ότι από τη διαφορά μεταξύ του ποσοστού υγρασίας της παραδοθείσας από την ενάγουσα στην εναγόμενη ποσότητας ρυζιού (υγρασίας εισαγωγής του προϊόντος) και του ποσοστού υγρασίας της ποσότητας ξηρού ρυζιού κατά τον χρόνο εξαγωγής, πολλαπλασιαζόμενης (της διαφοράς) με συντελεστή 1,4% για κάθε μονάδα υγρασίας, θα προέκυπτε η μείωση της ποσότητας που θα έπρεπε η εναγόμενη να παραδώσει στην ενάγουσα, μετά την ξήρανση του προϊόντος. Συμφωνήθηκε δε, για το ανωτέρω χρονικό διάστημα, από 15-9-2010 έως 15-9-2011, ότι η υγρασία εξαγωγής θα ανέρχεται σε ποσοστό 14-14,5% και για το διάστημα από 15-9-2014 έως 15-9-2015 σε ποσοστό 14% ± 0,5%, όπως ορίσθηκε από την ενάγουσα. Σε εκτέλεση των ως άνω συμφωνιών, η ενάγουσα, αφού αγόραζε από παραγωγούς διάφορες ποσότητες και ποιότητες υγρού ρυζιού, εκδίδοντας τα σχετικά παραστατικά αγοράς και αποκτούσε την κυριότητα αυτών, τις μετέφερε τμηματικά, μέσω και των πωλητών παραγωγών, που ενεργούσαν κατ’ εντολή της, στις εγκαταστάσεις της εναγόμενης. Η τελευταία, αφού προέβαινε σε ζύγιση της εισερχόμενης ποσότητας υγρού ρυζιού και στη μέτρηση της υγρασίας αυτού, παρουσία εκπροσώπου της ενάγουσας, προέβαινε στη συνέχεια στην ξήρανση του προϊόντος, εκδίδοντας σχετικό παραστατικό και στην αποθήκευση και συντήρηση αυτού, εκδίδοντας έτερο παραστατικό. Στη συνέχεια η εναγόμενη, αφού προέβαινε σε ζύγιση της εξερχόμενης από τις αποθήκες της ποσότητας ξηρού ρυζιού και στη μέτρηση της υγρασίας του, μετέφερε με ευθύνη της και με δικά της μεταφορικά μέσα τμηματικά την ποσότητα ξηρού ρυζιού στις εγκαταστάσεις της ενάγουσας, εκδίδοντας τρίτο παραστατικό. Η ενάγουσα δε, αφού προέβαινε σε ζύγιση και υγρασιομέτρηση της παραδοθείσας σε αυτή από την εναγόμενη τμηματικής ποσότητας ξηρού ρυζιού, προέβαινε σε παραλαβή της. Κατά τον ανωτέρω τρόπο, κατά το χρονικό διάστημα από 15-9-2010 έως 15-9-2011, η ενάγουσα παρέδωσε στην εναγόμενη προς ξήρανση 11.168.100 κιλά ή 11.168,100 μετρικούς τόνους, υγρού ρυζιού ποικιλίας αναποφλοίωτου μακρύσπερμου Β’, που είχε αποκτήσει κατά κυριότητα με αγορά από διάφορους παραγωγούς, όπως αποδεικνύεται από τα παραστατικά που προσκόμισε με επίκληση και περιέχονται στο φάκελο No..των σχετικών της, με μέση ετήσια υγρασία εισαγωγής 17,51% και συμφωνημένη μέγιστη υγρασία εξαγωγής 14%14,5% και η εναγόμενη της παρέδωσε 10.467.780 κιλά (10.467,780 μ.τ.) ξηρού ρυζιού της ανωτέρω ποικιλίας. Ο ισχυρισμός της εναγόμενης ότι κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα από 15-9-2010 έως 15-9-2011 η ενάγουσα της παρέδωσε προς ξήρανση 11.149.720 κιλά της ως άνω ποικιλίας ρυζιού και ότι αυτή της απέδωσε 10.536.380 κιλά και όχι 10.467.780 κιλά ξηρού ρυζιού, όπως ισχυρίζεται η ενάγουσα, δεν αποδείχθηκε ούτε από τις καρτέλες εξαγωγών της προς την ενάγουσα των ετών 2010-2011 και 2011-2012 ούτε από το προσκομιζόμενο και επικαλούμενο ως ενιαίο σχετικό της ΙΗ, ήτοι τα αντίγραφα των δελτίων απόστολος της με αριθμούς από ../22-9-2010 έως ../13-9-2011.
Διότι, όπως προκύπτει από τις ανωτέρω καρτέλες εξαγωγών της προς την ενάγουσα των ετών 2010-2011 και 2011-2012, στην καρτέλα εξαγωγών των ετών 2010-2011, μετά την καταχώριση του τελευταίου Δελτίου Αποστολής με αύξοντα αριθμό …/13-9-2011, η εναγόμενη περιέλαβε και τα με αριθμούς .., .. και ../10-10-2011 Δελτία Αποστολής, αντίστοιχων κιλών 22.020, 28.700 και 14.660 (σύνολο 65.380), τα οποία, όμως, έχει να καταχωρηθούν στην επόμενη συγκεντρωτική καρτέλα των ετών 2011-2012, στην αρχή της οποίας έχουν καταχωρηθεί με αύξοντα αριθμό από ../5-10-2011 έως ../9-10-2011 δεκαέξι (16) δελτία αποστολής και στη συνέχεια ακολουθούν καταχωρηθέντα τα Δελτία Αποστολής με αύξοντα αριθμό ../11-10-2011 έως 3475/17-5-2012, ενώ παραλείπονται από την καρτέλα αυτή (2011-2012), τα ως άνω (.., .. και ../10-10-2011) Δελτία Αποστολής, στην οποία, σύμφωνα με τον αύξοντα αριθμό εκδόσεώς τους έπρεπε να έχουν καταχωρηθεί. Τα ανωτέρω, ότι δηλαδή η εναγόμενη λανθασμένα περιέλαβε τις ανωτέρω ποσότητες των Δελτίων Αποστολής .., .. και ../10-10-2011 στις ποσότητες που παρέδωσε κατά τη σεζόν 2010-2011, επιβεβαιώνονται και από την προσκομιζόμενη με επίκληση από την ενάγουσα και λαμβανόμενη εν προκειμένω υπόψη ως δικαστικό τεκμήριο με αριθμό …/21-12-2016 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα Α. Τ.. Η ενάγουσα, υπολογίζοντας ως συντελεστή έκπτωσης το ποσοστό 4,914%, που προκύπτει από τη διαφορά της υγρασίας εισαγωγής 17,510% μείον τη συμφωνημένη υγρασία εξαγωγής 14%, πολλαπλασιαζόμενη με το ποσοστό 1,4% για κάθε μονάδα υγρασίας (17,510% – 14% = 3,51% X 1 4%), σύμφωνα με τον οποίο οι εκπεστέοι μετρικοί τόνοι ρυζιού στα 11.168.100 κιλά υγρού ρυζιού (11.168,100 μ.τ.), που παρέδωσε προς ξήρανση, ανέρχονται σε 548.800 κιλά (548,800 μ.τ.), ισχυρίζεται ότι η εναγόμενη παρακράτησε κατά το ανωτέρω διάστημα 2010-2011 και δεν της απέδωσε 151,540 μ.τ. (151.540 κιλά) ρυζιού, ποικιλίας αναποφλοίωτου μακρύσπερμου Β’, καθόσον, σύμφωνα με τα μεταξύ τους συμφωνηθέντα, έπρεπε να της παραδώσει 10.619,320 μ.τ. (10.619.320 κιλά) ξηρού ρυζιού (11.168.100 548.800 κιλά) και της απέδωσε 10.467,780 μ.τ. (10.467.780 κιλά). Ο υπολογισμός αυτός της ενάγουσας γίνεται διότι λαμβάνει ως δεδομένο ότι το ποσοστό υγρασίας εξαγωγής του προϊόντος 14%, που αναφέρεται ως συμφωνημένη μέγιστη υγρασία εξαγωγής από τα ξηραντήρια της εναγόμενης, στο προαναφερθέν, από 164-2010, ιδιωτικό συμφωνητικό, είναι και το ποσοστό υγρασίας του παραδοθέντος σε αυτή προϊόντος πλην, όμως, μετά την αποθήκευσή του στις αποθήκες (σιλό) της εναγόμενης και μέχρι την εξαγωγή του από αυτές και την παράδοσή του στην ενάγουσα, το ποσοστό υγρασίας του ρυζιού μεταβαλλόταν, λόγω του αέρα συντήρησης που υπήρχε στις αποθήκες και συνεπώς το ποσοστό υγρασίας εξαγωγής, κατά το χρόνο παράδοσής του από την εναγόμενη στην ενάγουσα δεν ανερχόταν στο σταθερό ποσοστό 14%, που έπρεπε να έχει το προϊόν, κατά την εξαγωγή του από τα ξηραντήρια. Η κρίση του Δικαστηρίου ότι η υγρασία εξαγωγής του προϊόντος κατά το χρόνο παράδοσής του στην ενάγουσα δεν συμφωνήθηκε σταθερή, κατά τα ανωτέρω, όπως ισχυρίζεται η ενάγουσα, στηρίζεται στα προσκομιζόμενα από τους διαδίκους από 27-5-2008, 1 1-62009, 16-4-2010, 4-8-2011, 23-8-2012 και 15-9-2014 ιδιωτικά συμφωνητικά, από την εκτιμώμενη εν προκειμένω ως δικαστικό τεκμήριο ένορκη κατάθεση του μάρτυρα της ενάγουσας Ε. Χ., διευθυντή παραγωγής της επιχείρησής της από το έτος 1999, ο οποίος αναφέρει ότι άλλη ήταν η συμφωνία για 13,50% ή 14% και άλλη η συμφωνία για ξηραντικά και αποθήκευτρα, συνδυαζόμενη και με τη με αριθμό …/23-2-2022 ένορκη βεβαίωση της μάρτυρος της ενάγουσας Σ. Μ., σύμφωνα με την οποία με βάση το συμφωνηθέν ποσοστό 14% η εναγομένη υπολόγιζε τα αποθήκευτρα που εισέπραττε για τις ποσότητες που παρέμεναν αποθηκευμένες στις αποθήκες της μετά την ξήρανση και μέχρι την παράδοση του προϊόντος στην ενάγουσα, αλλά και συνδυαζόμενη με την από 19-8-2013 επιστολή της ίδιας (ενάγουσας) προς την εναγόμενη, στην οποία αναφέρει ρητά ότι για την εσοδεία 2012-2013 υπολείπεται ποσότητα 104,318 μ.τ. πλην, όμως, «η μέγιστη υγρασία εξαγωγής ορίζεται στο 14% ± 0,5% δηλαδή minimum 13,5%, το οποίο αντιστοιχεί σε ποσότητα παράδοσης ίσης με 58,213 μ.τ. ακόμη». Η ανωτέρω κρίση επιβεβαιώνεται και από τη με αριθμό …/7-10-2019 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα της εναγόμενης Ε. , ο οποίος αναφέρει ότι η μέγιστη υγρασία εξαγωγής, όπως αποτυπώνεται στα ανωτέρω συμφωνητικά, είναι αυτή που έπρεπε να έχει το ξηρό προϊόν κατά την εξαγωγή του από το ξηραντήριο και ότι μέσα στα σιλό (αποθήκες) της εναγόμενης η υγρασία του προϊόντος ήταν δυνατόν να είναι χαμηλότερη επειδή το προϊόν^που συντηρούνταν με αέρα, απέβαλλε υγρασία. Επομένως, για το επίδικο χρονικό διάστημα 2010-2011, μετά την εξαγωγή του από τις αποθήκες της εναγόμενης και την παράδοσή του στην ενάγουσα, η πραγματική μεσοσταθμική υγρασία εξαγωγής, που είχε η ανωτέρω ποσότητα αναποφλοίωτου μακρύσπερμου Β’ ρυζιού ανερχόταν σε ποσοστό 13,730%. Σύμφωνα δε με αυτή την τιμή, ο συντελεστής έκπτωσης ανέρχεται σε 5,292% (υγρασία εισαγωγής 17,510% υγρασία εξαγωγής 13,73% X 1,4% για κάθε μονάδα υγρασίας). Συνεπώς, η εκπεστέα ποσότητα υγρού ρυζιού ανέρχεται σε 591.015 κιλά (11.168.100 κιλά υγρού ρυζιού X συντελεστή έκπτωσης 5,292%) και βάσει του υπολογισμού αυτού η εναγόμενη όφειλε να αποδώσει στην ενάγουσα 10.577.085 κιλά ξηρού ρυζιού, ποικιλίας αναποφλοίωτου μακρύσπερμου Β’ (11.168.100 κιλά 591.015 κιλά) και εφόσον, από τα παραστατικά που προσκόμισε η ενάγουσα αποδείχθηκε ότι παρέλαβε στις αποθήκες της από την εναγόμενη για το ως άνω χρονικό διάστημα,από το Σεπτέμβριο του 2010 μέχρι το Σεπτέμβριο του 2011, 10.467.780 κιλά, η εναγόμενη παρακράτησε και δεν της απέδωσε ποσότητα 109.305 κιλών (109,31 μ.τ.) αναποφλοίωτου μακρύσπερμου Β’ ρυζιού, αποκλειστικής της κυριότητας. Περαιτέρω, από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά μέσα, αποδείχθηκε ότι κατά το χρονικό διάστημα από 15-9-2014 έως 15-9-2015 η ενάγουσα παρέδωσε στην εναγόμενη προς ξήρανση 5.165.140 κιλά υγρού ρυζιού ποικιλίας αναποφλοίωτου μακρύσπερμου Β’, τα οποία είχε αποκτήσει κατά κυριότητα με αγορά από διάφορους παραγωγούς, με μέση ετήσια υγρασία εισαγωγής 17,321% και συμφωνημένη μέγιστη υγρασία εξαγωγής 14% ± 0,5%. Με πραγματική μεσοσταθμική υγρασία εξαγωγής 13,925%, ο συντελεστής έκπτωσης διαμορφώνεται σε 4,7544% κατά τα ανωτέρω συμφωνηθέντα (ήτοι υγρασία εισαγωγής 17,321% υγρασία εξαγωγής 13.925% X 1,4% για κάθε μονάδα υγρασίας) και η εκπεστέα ποσότητα υγρού ρυζιού ανέρχεται σε 198.020 κιλά (5.165.140 κιλά υγρού ρυζιού X συντελεστή έκπτωσης 4,7544%). Επομένως, η εναγόμενη όφειλε να παραδώσει στην ενάγουσα 4.967.120 κιλά ξηρού ρυζιού (5.165.140 κιλά 198.020 κιλά), πλην, όμως, όπως ισχυρίζεται η ενάγουσα και προκύπτει από τα παραστατικά που προσκομίζει, η εναγόμενη της παρέδωσε 4.872.870 κιλά ξηρού ρυζιού της ανωτέρω ποικιλίας και επομένως έχει παρακρατήσει ποσότητα 94.250 κιλών (94,25 μ.τ.), αποκλειστικής κυριότητας της ενάγουσας, την οποία οφείλει να της αποδώσει. Ο ισχυρισμός της εναγόμενης ότι κατά το χρονικό διάστημα από 15-9-2014 έως 15-9-2015 παρέλαβε από την ενάγουσα ποσότητα 7.928.570 κιλών αναποφλοίωτου ρυζιού και της παρέδωσε ποσότητα 7.494.480 κιλών δεν αποδείχθηκε από τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από αυτή στοιχεία. Ειδικότερα, από την καρτέλα εξαγωγών 2014-2015 που προσκομίζει, προκύπτει ότι έχουν καταχωρηθεί σε αυτή 256 Δελτία Αποστολής, με αύξοντα αριθμό από …. έως …/28-7-2015, βάσει των οποίων η εναγόμενη παρέδωσε συνολικά στην ενάγουσα 7.494.480 κιλά ρυζιού, πλην, όμως, από τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα ως ενιαίο σχετικό ΚΑ αντίγραφα των 162 Δελτίων Αποστολής, με αύξοντα αριθμό από …/16-10-2014 έως …/12-3-2015, στα οποία αναφέρονται, βάσει και των ζυγολογίων που υπέγραψε η ενάγουσα, ποσότητες αναποφλοίωτου μακρύσπερμου ρυζιού Β προκύπτει ότι η εναγόμενη παρέδωσε στην ενάγουσα κατά το ανωτέρω διάστημα 4.804.890 κιλά της ανωτέρω ποικιλίας ρυζιού, για την οποία η ενάγουσα διαπίστωσε διαφορές και άσκησε την ένδικη αγωγή. Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που με την εκκαλούμενη απόφασή του αναγνώρισε την ενάγουσα κυρία ποσότητας αναποφλοίωτου μακρύσπερμου ξηρού ρυζιού Β’ 109,31 μ.τ. εσοδείας 2010-2011, που προέκυψε από την ξήρανση της παραδοθείσας από αυτή στην εναγόμενη ποσότητας 11.168,100 μ.τ. υγρού ρυζιού και ποσότητας 94,25 μ.τ. εσοδείας 2014-2015, που προέκυψε από την ξήρανση της παραδοθείσας από αυτή στην εναγόμενη ποσότητας 5.165,140 μ.τ. υγρού μακρύσπερμου ρυζιού Β’ και στη συνέχεια αναγνώρισε την υποχρέωση της εναγόμενης, καθώς και κάθε τρίτου που έλκει από αυτή δικαιώματα ή κατέχει στο όνομά της, να αποδώσει τις ανωτέρω ποσότητες στην ενάγουσα, ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις που τέθηκαν υπόψη του και δεν έσφαλε, παρά τα αντιθέτως υποστηριζόμενα από την εκκαλούσα-εναγόμενη με τον πρώτο λόγο της έφεσής της, που κρίνεται απορριπτέος ως αβάσιμος. Όπως προαναφέρθηκε η εναγόμενη αποδέχθηκε και δεν προσβάλλει με την κρινόμενη έφεσή της την εκκαλούμενη απόφαση κατά τα κεφάλαιά της με τα οποία εκδίκασε τις επιμέρους αγωγικές αξιώσεις της ενάγουσας για την αναγνώριση της κυριότητάς της επί των ποσοτήτων ρυζιού, που ισχυρίσθηκε ότι δεν της απέδωσε η εναγόμενη και αφορούσαν τις εσοδείες των ετών 2008-2009, 2009-1010 και 2012-2013. Δεδομένου δε, ότι η ένδικη αγωγή, έχουσα το χαρακτήρα διεκδικητικής αγωγής συγκεκριμένων κινητών πραγμάτων, που ισχυρίσθηκε η ενάγουσα ότι παρακράτησε η εναγόμενη και δεν της απέδωσε κατά τα χρονικά διαστήματα των ετών 2008-2009, 2009-1010, 2010-2011, 2012-2013 και 2014-2015 (τραπέντος του αιτήματος της σε αναγνωριστικό κυριότητας επίσης συγκεκριμένων κινητών πραγμάτων), αλυσιτελώς προβάλλει η εκκαλούσα-εναγόμενη με την ένδικη έφεση τον ισχυρισμό ότι δεν οφείλει να αποδώσει στην ενάγουσα τις ανωτέρω ποσότητες των οποίων αυτή αναγνωρίσθηκε κυρία, λόγω συμψηφισμού των ποσοτήτων αυτών με τις ποσότητες ρυζιού, που αφορούσαν τις εσοδείες των ετών 2008-2009, 2009-1010 και 2012-2013, κατά τις οποίες κρίθηκε με την εκκαλούμενη απόφαση ότι αυτή παρέδωσε επιπλέον των οφειλομένων ποσοτήτων στην ενάγουσα. Μετά ταύτα η ένδικη έφεση, μη υπάρχοντας άλλου λόγου της προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της ως αβάσιμη από ουσιαστική άποψη, να διαταχθεί η εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του προαναφερθέντος παράβολου, που η εκκαλούσα κατέθεσε, κατά την άσκησή της (άρθρο 495 παρ.4 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί η τελευταία, λόγω της ήττας της, στα δικαστικά έξοδα της εφεσίβλητης του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, κατόπιν παραδοχής σχετικού αιτήματος της τελευταίας, περιλαμβανομένου στις έγγραφες προτάσεις της (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζονται στο διατακτικό της παρούσας.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων τη με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ../26-5-2021 (ΓΑΚ ../2021) και με αριθμό έκθεσης προσδιορισμού …/26-5-2021 (ΓΑΚ ../2021) έφεση κατά της με αριθμό 11783/2020 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία.
ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και απορρίπτει κατ’ ουσία την έφεση.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ να εισαχθεί στο Δημόσιο Ταμείο το υπ’ αριθ. …/2021 e-παράβολο, ποσού 100 ευρώ, που η εκκαλούσα κατέθεσε κατά την άσκηση της έφεσής της.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την εκκαλούσα στην καταβολή των δικαστικών εξόδων της εφεσίβλητης του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων (600) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 27η Ιουλίου 2023, με την παρουσία της γραμματέως και χωρίς να παρίστανται οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους.
Η Δικαστής Η Γραμματέας
[ ΠΗΓΗ : κος Ι. Ιωαννίδης , Δικηγόρος Θεσσαλονίκης ]