ΔΑΝΕΙΑ – ΕΓΓΥΗΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ – ΕΝΣΤΑΣΗ ΔΙΖΗΣΕΩΣ. Περίπτωση οφειλής πιστούχου (πρωτοφειλέτριας) επιχείρησης, εγγυημένης (οφειλής) από το Ελληνικό Δημόσιο – Αγωγή της δανείστριας τράπεζας κατά του Δημοσίου – Προβολή της ένστασης διζήσεως από το εναγόμενο. Κατ’ αρχάς εφόσον η κύρια έννομη σχέση του δανείου,διέπεται καθ’ ολοκληρίαν από το ιδιωτικό δίκαιο, η υπό κρίση διαφορά που γεννήθηκε με κατάπτωση της εγγυήσεως του Δημοσίου συνιστά, ιδιωτική διαφορά. Εν προκειμένω, δεν αποδείχθηκε ότι η εκκαλούσα προέβη σε οποιαδήποτε πράξη εκτελέσεως σε βάρος της κινητής περιουσίας της πρωτοφειλέτριας. Η έκδοση δε, διαταγής πληρωμής με επιταγή προς εκτέλεση, δεν συνιστά από μόνη της πράξη αναγκαστικής εκτέλεσης. Δεκτή η ένσταση διζήσεως. Απορρίπτει την έφεση.