ΤΡΟΧΑΙΟ ΑΤΥΧΗΜΑ – ΑΔΕΙΑ ΟΔΗΓΗΣΗΣ ΜΟΤΟΠΟΔΗΛΑΤΟΥ – ΜΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ – ΥΠΑΙΤΙΟΤΗΤΑ. ΑΝΑΓΩΓΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΑΣΦ.ΕΤΑΙΡΙΑΣ – ΠΑΡΕΜΠΙΠΤΟΥΣΑ ΑΓΩΓΗ. Περίπτωση τροχαίου ατυχήματος με εμπλοκή οχήματος – μοτοποδηλάτου του οποίου ο οδηγός δεν είχε έγκυρη άδεια οδηγήσεως αυτού, καθώς αυτή έχει λήξει, όταν συμπλήρωσε το 65° έτος της ηλικίας του και δεν είχε ανανεώσει αυτή – Η παράλειψή του και μόνο αυτή θεμελιώνει κατά το νόμο αξίωση της παρεμπιπτόντως ενάγουσας ασφαλιστικής εταιρείας εναντίον του, δεν απαιτείται δηλαδή να υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της ελλείψεως της άδειας και της ζημίας, που προκαλεί ο οδηγός. Εν προκειμένω, κρίθηκε δεσμευτικώς για το παρόν Δικαστήριο, με την υπ’αριθμ 6177/2018 απόφαση ότι η έφεση γίνεται δεκτή και εν μέρει η κύρια αγωγή και συγκεκριμένα ότι ο εναγόμενος οδηγός του δικύκλου μοτοποδηλάτου ήταν υπαίτιος στην πρόκληση του τροχαίου ατυχήματος με παθόντα τον ενάγοντα, ενώ τέλος υποχρέωσε την εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία να καταβάλει στον τελευταίο αποζημίωση, πρόσθετη αποζημίωση κατ’ άρθρο 931ΑΚ και ηθική βλάβη. Η εναγομένη της κύριας αγωγής ασφαλιστική εταιρεία διατηρεί αναγωγικά δικαιώματα κατά του ασφαλισμένου της και υπαιτίου του ενδίκου τροχαίου, για τα ποσά που αυτή υποχρεούται να καταβάλει στον ενάγοντα της κύριας αγωγής. Δεκτή η παρεμπίπτουσα αγωγή. Δεκτή η έφεση.