ΚΤΗΣΗ ΚΥΡΙΟΤΗΤΑΣ ΑΚΙΝΗΤΟΥ – ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ – ΠΡΑΞΕΙΣ ΝΟΜΗΣ ΔΙΚΑΙΟΠΑΡΟΧΩΝ – ΕΚΤΑΚΤΗ ΧΡΗΣΙΚΤΗΣΙΑ – ΑΙΤΗΜΑ ΓΙΑ ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΓΓΡΑΦΗΣ. ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ – ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΑΓΩΓΗΣ – ΕΦΕΤΕΙΟ. Στην προκειμένη περίπτωση, οι ενάγοντες, ήδη εκκαλούντες, ισχυρίστηκαν ότι είναι συγκύριοι ακινήτου, ότι ειδικότερα τόσο οι δικαιοπάροχοι των α’ και β’ εναγόντων, όσο και ο γ’ ενάγων νέμονταν με διάνοια συγκυρίων το επίδικο ακίνητο, ενεργώντας πράξεις νομής για διάστημα μεγαλύτερο των είκοσι (20) ετών και ότι προσμετρώντας στο χρόνο νομής τους τον χρόνο νομής των δικαιοπαρόχων τους, έχουν καταστεί συγκύριοι του επιδίκου με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, ωστόσο, μετά το πέρας της κτηματογράφησης, το επίδικο εσφαλμένα αναγράφεται στα οικεία βιβλία ότι ανήκει στην κυριότητα των εναγόμενων – Ισχυρίζονται περαιτέρω, ότι οι εναγόμενοι παρανόμως κατέχουν το επίδικο ακίνητο και αρνούνται να τους το αποδώσουν – Ζήτησαν λοιπόν, να αναγνωριστούν συγκύριοι του ακινήτου κατά ποσοστό 1/3 εξ αδιαιρέτου έκαστος, να διαταχθεί η διόρθωση της εσφαλμένης πρώτης κτηματολογικής εγγραφής και να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να τους το αποδώσουν. Αποδείχτηκε ότι τόσο οι α’, ε’ εναγόμενοι από το έτος 2007, όσο και οι β’, γ’, δ’ εναγόμενοι, από τον χρόνο θανάτου του αποβιώσαντος πατέρα τους, ήτοι τον Ιούνιο του 2018, έχουν υπεισέλθει στη νομή του ποσοστού που αντιστοιχεί σε έκαστο εξ αυτών και έχουν καταστεί συγκύριοι του επιδίκου ακινήτου τουλάχιστον από το 1952, προσμετρώντας στη νομή των αμέσων δικαιοπαρόχων τους τη νομή των απώτερων δικαιοπαρόχων τους. Επίσης, αποδείχτηκε ότι από τον χρόνο υπεισέλευσης των εναγόμενων στη νομή του επιδίκου ακινήτου, οι τελευταίοι ενεργούσαν όλες τις προσιδιάζουσες στην φύση και τον προορισμό του πράξεις νομής με διάνοια κυρίου και καλή πίστη. Περαιτέρω αποδείχτηκε ότι, μεταξύ των πράξεων νομής που ασκούν οι εναγόμενοι, περιλαμβάνεται και η από το 2013 συστηματική ανάθεση εκ μέρους των τελευταίων σε μεσίτες εύρεσης ενδιαφερόμενων αγοραστών για το επίδικο. Από την άλλη πλευρά δεν αποδεικνύεται η άσκηση πράξεων νομής των εναγόντων, καθώς επίσης και των δικαιοπαρόχων τους, επί του επιδίκου, υπό την έννοια της καθολικής φυσικής εξουσίασης αυτού με διάνοια κυρίου και καλή πίστη για διάστημα τουλάχιστον είκοσι (20) ετών, κι έτσι δεν επήλθε η κτήση της συγκυριότητάς τους με έκτακτη χρησικτησία. Απορρίπτει την ένδικη αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη. Δέχεται την έφεση κατά της υπ’αρ. 6976/24 απόφασης του ΜονΠρωΑθ. [ Αρ.70, 106, 176, 522, 527, 528 ΚΠολΔ, αρ. 249, 271, 974, 976, 1041-1043, 1045, 1051 ΑΚ, αρ. 6 παρ.1-2 Ν.2664/98 ]