ΚΗΡΥΞΗ ΑΠΕΡΓΙΑΣ – ΕΛΕΓΧΟΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ – ΑΡΜΟΔΙΑ ΟΡΓΑΝΑ – ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ. ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ. ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΑΓΩΓΗΣ. ΕΦΕΤΕΙΟ. Εν προκειμένω, τα ενάγοντα/ήδη εφεσίβλητα – Δημόσιο και το ΝΠΔΔ ”Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας”-, ισχυρίστηκαν ότι η εναγομένη, πρωτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση, της οποίας μέλη είναι οι ελεγκτές της εναέριας κυκλοφορίας , απηύθυνε στα μέλη της κάλεσμα για συμμετοχή στην 24ωρη πανελλαδική απεργία, για τις 28-02-2022 και ότι η εξαγγελθείσα συμμετοχή στην απεργία της ΑΔΕΔΥ είναι παράνομη, διότι κηρύχθηκε από αναρμόδια συνδικαλιστική οργάνωση, δεν τηρήθηκε ο νόμιμος τύπος κοινοποιήσεων και δεν διατέθηκε το αναγκαίο προσωπικό ασφαλείας. Κατ’ αρχάς, δεν επιτρέπεται η άσκηση στο δικαίωμα της απεργίας χωρίς να έχει προηγουμένως καθοριστεί το «προσωπικό ασφαλείας» και, όπου απαιτείται, το «προσωπικό ελάχιστης εγγυημένης υπηρεσίας» . Στην προκειμένη περίπτωση εφόσον είχε λήξει η ισχύς της διαιτητικής απόφασης, είχε ανασταλεί -διότι είχε προσβληθεί με έφεση από το δεύτερο ενάγον-, το προσωπικό ασφαλείας και το προσωπικό ελάχιστης εγγυημένης υπηρεσίας, που γνωστοποιήθηκε στον εργοδότη , δεύτερο ενάγον, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είχε καθοριστεί συμβατικά , παρότι η εναγόμενη και ήδη εκκαλούσα εκτός από τη μνεία των οριζόμενων στις διατάξεις του άρθρου 21 του ν. 1264/1982, κάνει μνεία και στη διαιτητική απόφαση του ΟΜΕΔ, η οποία όμως, είχε λήξει. Συνεπώς στην ένδικη περίπτωση εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρου 10 περ. β’ του άρθρου 21 ν. 1264/1982, σύμφωνα με την οποία παρέχεται η δυνατότητα στην συνδικαλιστική οργάνωση που ασκεί το δικαίωμα στην απεργία, και εν προκειμένω στην εκκαλούσα (εναγόμενη), να θέσει με ευθύνη της στη διάθεση του εργοδότη, δεύτερου ενάγοντος , πραγματικά, το προσωπικό ασφαλείας και το οποίο υπόκειται στο διευθυντικό δικαίωμα του δεύτερου ενάγοντος ως εργοδότη κι έτσι έσφαλε το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο στη σχετική του κρίση. Περαιτέρω, δεν αποδείχθηκε ότι το εν λόγω προσωπικό που γνωστοποιήθηκε στον εργοδότη ονομαστικά ανά βάρδια και Μονάδα, δεν κάλυπτε το 1/3 των στοιχειωδών αναγκών. Τέλος, εν προκειμένω, δεν αποδείχθηκε προφανής υπέρβαση των ορίων του άρθρου 281 ΑΚ, ώστε η άσκηση του δικαιώματος συμμετοχής στην απεργία να παρίσταται ως καταχρηστική. Η ένδικη αγωγή πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της. Δέχεται την έφεση κατά της υπ’αρ. 196/24 απόφασης του ΜονΠρωτΑθηνών. [ Αρ. 23 παρ. 1,2 Συντ., αρ. 19, 20 παρ. 1, 2, 21, 30 παρ. 8 Ν. 1264/82, αρ. 281 ΑΚ, αρ. 68, 70, 125 παρ. 1, 907, 908, 946, 947, 176 ΚΠολΔ ]