ΑΙΤΗΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΟΡΘΩΣΗ – ΜΗ ΤΗΡΗΣΗ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΩΝ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΩΝ ΔΕΣΜΕΥΣΕΩΝ – ΕΝΟΤΗΤΑ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΙΣΗΣ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΔΙΑΔΙΚΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ – ΑΥΤΕΠΑΓΓΕΛΤΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ ΟΡΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΥΠΑΓΩΓΗΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΚΕΙΤΑΙ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ – ΑΡΧΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ. Μεταξύ των αυτεπαγγέλτως ερευνόμενων πλημμελειών της αναιρεσιβαλλομένης που δύναται να εξετάσει αυτεπαγγέλτως ο αναιρετικός δικαστής περιλαμβάνονται και όσες, αν δεν εξετάζονταν και διορθώνονταν κατ’ αναίρεση παρά το ότι προκύπτουν ευθέως εκ της αναιρεσιβαλλομένης, θα έθεταν την εθνική έννομη τάξη σε σύγκρουση με την ενωσιακή, παραβιάζοντας την επί του άρθρου 28 παρ. 2 του Συντάγματος, με τη σχετική ερμηνευτική δήλωση στο άρθρο αυτό, απορρέουσα υποχρέωση της εθνικής δικαιοσύνης να διασφαλίζει την αποτελεσματικότητα του δικαίου της Ένωσης. Στην προκειμένη περίπτωση, ο Κανονισμός 1260/1999 του Συμβουλίου προέβλεψε ότι ένα χρηματοδοτούμενο έργο («πράξη») διατηρεί το δικαίωμά του στη χρηματοδότηση μόνον εάν, επί διάστημα πέντε ετών, από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης της αρμόδιας εθνικής αρχής, σχετικά με την κοινοτική χρηματοδότησή του δεν υποστεί σημαντική τροποποίηση. Όμως, με την εθνική απόφαση υπαγωγής του επίδικου έργου στην κοινοτική χρηματοδότηση επιβλήθηκε στον τελικό αποδέκτη αναιρεσείοντα