ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ – ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΕΝΩΠΙΟΝ ΟΘΟΝΗΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ – Π.Δ. 398/94 – ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ – ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΓΙΑ ΟΛΙΓΟΛΕΠΤΑ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΧΡΟΝΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΝΑΠΑΥΣΗΣ – ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΙΣ ΟΡΓΑΝΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ – ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΚΑΤ’ΑΡ.105 ΕισΝΑΚ – ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ ΣΥΝΙΣΤΑΜΕΝΗΣ ΣΕ ΑΠΟΔΟΧΕΣ. ΗΘΙΚΗ ΒΛΑΒΗ. ΕΦΕΣΗ. Eν προκειμένω, η εκκαλούσα είναι μόνιμη υπάλληλος του εφεσίβλητου Νοσοκομείου που υπηρετούσε ενώπιον οθόνης ηλεκτρονικού υπολογιστή, χωρίς να έχει μεριμνήσει το εφεσίβλητο να τηρεί τις προβλεπόμενες στο π.δ. 398/1994 διατάξεις περί ασφαλείας στην εργασία και προστασίας της υγείας των εργαζομένων, είτε χορηγώντας της το προβλεπόμενο διάλειμμα ανά δίωρο απασχόλησης, είτε απασχολώντας την σε καθήκοντα άνευ χρήσης ηλεκτρονικού υπολογιστή ανά δίωρο απασχόλησης ενώπιον οθόνης – Ειδικότερα, δε, προέβαλε ότι εξαιτίας της αποστέρησης των λειτουργικών διαλειμμάτων, δικαιούται αποζημίωση, κατά τα άρθρα 105-106 ΕισΝΑΚ, καθώς και χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής της βλάβης. Προκύπτει ότι τα όργανα του Νοσοκομείου, ως εργοδότη, παρέλειψαν παντελώς να συμμορφωθούν προς τις προβλεπόμενες από το π.δ. 398/1994 προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας των εργαζομένων. Εκ του γεγονότος ότι, κατά τα οριζόμενα στο π.δ. 398/1994, ο εργοδότης υποχρεούται να οργανώνει ολιγόλεπτες διακοπές της ημερήσιας εργασίας ενώπιον οθόνης οπτικής απεικόνισης, προκύπτει ότι ο χρόνος αυτός ολιγόλεπτων διακοπών αποτελεί χρόνο εργασίας, εντός του νόμιμου ωραρίου και όχι χρόνο ανάπαυσης, για τον οποίο ο εργαζόμενος θα εδικαιούτο πρόσθετης αμοιβής. Η προβαλλόμενη λοιπόν, διακινδύνευση της υγείας της εκκαλούσας από την ως άνω παράνομη παράλειψη των οργάνων του εφεσιβλήτου, δεν συνδέεται, πάντως, αιτιωδώς με τη διεκδικούμενη αποζημίωση, συνιστάμενη στις κατώτατες αποδοχές που θα κατέβαλλε το εφεσίβλητο σε υπάλληλο της αυτής κατηγορίας για την απασχόλησή του ενώπιον της οθόνης εργασίας κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων. Ορθώς λοιπόν, κρίθηκε με την εκκαλουμένη, ότι η αγωγή, κατά την κύρια βάση της και καθό μέρος ζητείτο αποζημίωση αποδοχών ποσού 4.528,20 ευρώ, ήταν απορριπτέα ως αβάσιμη. Τέλος, κρίνεται ότι η εκκαλούσα δικαιούται να λάβει από το εφεσίβλητο Νοσοκομείο το ποσό των 500 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική της βλάβη. Απορρίπτει την έφεση κατά της υπ’αρ. 20684/18 απόφασης του ΔιοικΠρωτΑθηνών.