ΙΔΙΟΓΡΑΦΗ ΔΙΑΘΗΚΗ – ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΑΠΟ ΥΙΟΘΕΤΗΜΕΝΟ ΤΕΚΝΟ. ΥΙΟΘΕΣΙΑ ΕΝΗΛΙΚΟΥ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥ – ΣΚΟΠΟΣ – ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΣΧΕΣΕΩΝ – ΑΠΟΔΕΙΞΗ. ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΟ ΔΙΚΑΙΟ. ΑΙΤΗΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ – ΛΟΓΟΙ. Στην επίδικη περίπτωση ο ενάγων – αλβανικής ιθαγένειας – επεδίωξε την ακύρωση ιδιόγραφης διαθήκης του θετού πατέρα του, με την οποία ο τελευταίος κατέλειπε την περιουσία του στην εναγομένη. Αποδείχθηκε ότι ο θανών δρομολόγησε τις διαδικασίες για υιοθεσία του ενάγοντος όχι λόγω της ποιότητας και της εντάσεως των σχέσεών τους, αλλά για να αποφύγει ο τελευταίος την απέλαση από την Ιταλία. Δεν αποδείχθηκε λοιπόν, ότι είχε αναπτυχθεί ουσιαστική σχέση γονέα-τέκνου. Περαιτέρω, η υπ’ αρ. 172/2002 τελεσίδικη απόφαση του Πολιτικού Δικαστηρίου της Ρώμης, που αναγνώρισε την υιοθεσία του ενάγοντος, δεν αναγνωρίστηκε στην Ελλάδα, καθότι δεν κινήθηκε η σχετική διαδικασία. Οι ουσιαστικές δε, προϋποθέσεις για την τέλεση της υιοθεσίας θα κριθούν για τον αποβιώσαντα υιοθετούντο με βάση το ελληνικό δίκαιο και για τον ενάγοντα κατά το αλβανικό. Το Εφετείο απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος και επικύρωσε την απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, που είχε απορρίψει την αγωγή λόγω έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης του ενάγοντος. Αναιρετικοί λόγοι – Κατ’ αρχάς η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας που ταυτίζεται, με βάση τα προσκομισθέντα από τους..