ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ – ΧΡΕΗ – ΕΥΘΥΝΗ ΑΠΟΚΤΩΝΤΟΣ – ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΕΙΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΕΝΟΧΗ – ΑΠΟΔΕΙΞΗ. ΑΝΑΙΡΕΣΗ – ΛΟΓΟΙ. Παθητική εις ολόκληρον ενοχή μεταξύ του μεταβιβάζοντος και του αποκτώντος επιχείρηση – Δεν απαιτείται γνώση του αποκτώντος για την ύπαρξη των χρεών. Κρίση Εφετείου ότι δεν αποδείχθηκε στην επίδικη περίπτωση, καμία μεταβίβαση της ατομικής επιχείρησης της πρώτης εναγομένης, με αποτέλεσμα να μην καθιερώνεται αναγκαστική ευθύνη των εναγομένων εις ολόκληρον για τα προς τρίτους χρέη, όπως είναι και το έναντι της ενάγουσας χρέος. Ορθά το Εφετείο δέχθηκε ότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή του άρθρου 479 ΑΚ, διότι δεν έλαβε πράγματι χώρα μεταβίβαση επιχείρησης. Αβάσιμοι οι πρώτος και τρίτος λόγοι της αναίρεσης, για ευθεία και εκ πλαγίου παραβίαση του άρθρου 479 ΑΚ. Απορριπτέος ως απαράδεκτος ο δεύτερος λόγος, καθόσον τα παρατιθέμενα ως διδάγματα της κοινής πείρας, δεν έχουν το χαρακτήρα διδαγμάτων της κοινής πείρας. Απορρίπτει την αναίρεση.