ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΤΜΗΜΑ Β'

ΑΡΙΘΜΟΣ 804/2026

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από το Δικαστή Ιωάννη Κοσμάτο, Εφέτη, που ορίσθηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου, και το Γραμματέα Αθανάσιο Ιασωνίδη.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 6 Μαρτίου 2026, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΩΝ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΩΝ - ΑΙΤΟΥΝΤΩΝ - ΑΝΑΚΟΠΤΟΝΤΩΝ: 1) … και 2) ….οι οποίοι αμφότεροι, παραστάθηκαν με την 2-3- 2026 δήλωση κατ’ άρθρον 242 παρ.2 ΚΠολΔ, του πληρεξουσίου δικηγόρου Χρήστου Κυραλίδη (AM … …) και κατέθεσε προτάσεις.

ΤΗΣ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ-ΚΑΘΉΣ Η ΑΙΤΗΣΗ-ΚΑΘ’ ΗΣ ΑΝΑΚΟΠΗ: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «…», με τον διακριτικό τίτλο «....... … Μ.Α.Ε.Δ.Α.Δ.Π»), που εδρεύει στην Αθήνα, … (με αριθμό ΓΕΜΗ … και ΑΦΜ …, Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών), όπως εκπροσωπείται νόμιμα, αδειοδοτηθείσα σύμφωνα με το N.4354/2015 από την Τράπεζα της Ελλάδος, δυνάμει της με αριθμό … απόφασης της Επιτροπής Πιστωτικών και Ασφαλιστικών Θεμάτων(ΦΕΚ τ.Β' …),η οποία της από 21-7-2020 σύμβασης διαχείρισης επιχειρηματικών απαιτήσεων, νομίμως δημοσιευθείσας με αρ.πρωτ…. στον τόμο … με α/α … του Ενεχυροφυλακείου Αθηνών, ενεργεί, εν προκειμένω, υπό την ιδιότητα της ως μη δικαιούχος και μη υπόχρεος διάδικος και ως διαχειρίστρια των απαιτήσεων της αλλοδαπής εταιρίας με την επωνυμία «… COMPANY», με έδρα το …, με αριθμό μητρώου … και διεύθυνση …, όπως εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία έχει καταστεί ειδική διάδοχος της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία «… Α.Ε.», που εδρεύει στην Αθήνα (οδός …), με αριθμό ΓΕΜΗ … και ΑΦΜ …, η οποία παραστάθηκε με την 4-3-2026 δήλωση κατ’ άρθρον 242παρ.2ΚΠολΔ, της πληρεξούσιας δικηγόρου Μαρίας Καραντζίδου (AM …) και κατέθεσε προτάσεις.

Οι ανακόπτοντες και ήδη εκκαλούντες άσκησαν ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, την από 6-6-2023 και με αριθμό έκθ. κατάθεσης ΓΑΚ/.../ΕΑΚ/.../6-6-2023 ανακοπή κατά της από 23-12-2022 επιταγής προς πληρωμή κάτωθι αντιγράφου εξ απογράφου της υπ’αριθμ..../2022 Διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και της υπ’αριθμ....2023 έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Θεσσαλονίκης με έδρα το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης … ,σε βάρος της καθ’ ης η ανακοπή και ήδη εφεσίβλητης. Επί της ως άνω ανακοπής, εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών, η υπ’ αριθμ. 15.529/2023 οριστική απόφαση του ανωτέρω Δικαστηρίου, με την οποία απορρίφθηκε η ανακοπή. Την απόφαση αυτή προσέβαλαν οι ανακόπτοντες με την από 27-11-2023 έφεσή τους που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου στις 28-11-2023 με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ΓΑΚ/.../ΕΑΚ/.../28-11-2023, και στη Γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ΓΑΚ/.../ΕΑΚ/.../28-11-2023, για την οποία ορίσθηκε δικάσιμος η 22- 11-2024 και κατόπιν αιτήματος αναβολής των εκκαλούντων, η υπόθεση αναβλήθηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, κατά την οποία και συζητήθηκε. Στο ίδιο δικόγραφο οι εκκαλούντες σώρευσαν και αίτηση αναστολής της επισπευδόμενης διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης.

Κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου και κατά τη συζήτησή της, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως ανωτέρω αναφέρεται.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 27-11-2023 και με αριθμό έκθ. κατάθεσης ΓΑΚ/.../ΕΑΚ/.../28-11-2023 έφεση των πρωτοδίκως ηττηθέντων ανακοπτόντων κατά της υπ’ αριθμ.15.529/24-11-2023 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 495, 511, 513, 516, 517, 518 και 520 ΚΠολΔ), ήτοι εντός της προβλεπόμενης από τη διάταξη του άρθρου 518 παρ. 2 ΚΠολΔ διετούς προθεσμίας από τη δημοσίευση της εκκαλούμενης απόφασης, αφού ούτε οι εκκαλούντες επικαλούνται, αλλά ούτε και από τα προσκομιζόμενα έγγραφα προκύπτει, ότι έλαβε χώρα επίδοση αυτής. Πρέπει, επομένως, εφόσον για το παραδεκτό της, καταβλήθηκε από τους εκκαλούντες, κατά την κατάθεσή της, το προβλεπόμενο από τη διάταξη του άρθρου 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ, παράβολο (βλ.υπ’αριθμ…./ 2023 e-παράβολο ποσού 100,00ευρώ), να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω, κατά την αυτή ως άνω διαδικασία, ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 533παρ.1 ΚΠολΔ).

Με την από 6-6-2023 και με αριθμό έκθ. κατάθεσης ΓΑΚ/.../ΕΑΚ/.../6-6-2023 ανακοπή τους, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, οι ανακόπτοντες και ήδη εκκαλούντες ζήτησαν να ακυρωθούν, για τους λόγους που ειδικότερα εξέθεταν, η από 23-12-2023 επιταγή προς πληρωμή κάτωθι αντιγράφου εξ απογράφου της υπ’αριθμ..../2022 Διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και η υπ’αριθμ....2023 έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Θεσσαλονίκης με έδρα το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης … και να καταδικασθεί η καθ’ης η ανακοπή στη δικαστική τους δαπάνη. Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, με την εκκαλουμένη απόφασή του, απέρριψε την ανακοπή και καταδίκασε τους ανακόπτοντες στη δικαστική δαπάνη της καθ’ ης η ανακοπή ποσού 600,00 ευρώ. Κατά της απόφασης αυτής, παραπονούνται οι ανακόπτοντες-εκκαλούντες, με την κρινόμενη έφεσή τους, και ζητούν, για τους αναφερόμενους σ’ αυτή λόγους, οι οποίοι ανάγονται σε εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, την εξαφάνισή της, έτσι ώστε στη συνέχεια να γίνει δεκτή η ανακοπή τους και να ακυρωθούν οι ανωτέρω αναφερόμενες προσβαλλόμενες πράξεις εκτέλεσης. Επίσης στο δικόγραφο της έφεσης σωρεύεται και αίτηση αναστολής της αναγκαστικής εκτέλεσης που επισπεύδεται σε βάρος της εκκαλούσας - ανακόπτουσας, η οποία είναι νόμιμη, στηριζόμενη στη διάταξη του άρθρου 938παρ.2 ΚΠολΔ και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν.

Ι.Η διάταξη του άρθρου 625 ΚΠολΔ κατανέμει την προς έκδοση διαταγής πληρωμής καθ’ ύλην αρμοδιότητα μεταξύ ειρηνοδίκη και δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου, όμως, δεν διαλαμβάνει σχετικώς περί της κατά τόπον αρμοδιότητας. Συνεπώς, η κατά τόπον αρμοδιότητα ρυθμίζεται κατά τις γενικές διατάξεις και χωρεί και συμφωνία περί παρεκτάσεως αρμοδιότητας [Κεραμεύς/Κονδύλης/Νίκας, ΚΠολΔ II (2000) 625, αριθ. 2 επ.). Η έλλειψη τοπικής αρμοδιότητας του δικαστή που εκδίδει τη διαταγή πληρωμής δύναται να επιφέρει, μετά από ανακοπή, την ακύρωση της παρά τούτο εκδοθείσας διαταγής πληρωμής (ΑΠ 497/1993, ΕΕΝ 1994/330). Περαιτέρω, στο άρθρο 22 ΚΠολΔ ορίζεται ότι αρμόδιο κατά τόπο δικαστήριο είναι εκείνο στην περιφέρεια του οποίου έχει ο εναγόμενος την κατοικία του. Κατά τη διάταξη του άρθρου 25 παρ. 2 ΚΠολΔ τα μη φυσικά πρόσωπα που έχουν ικανότητα να είναι διάδικοι υπάγονται στην αρμοδιότητα του δικαστηρίου, στην περιφέρεια του οποίου έχουν την έδρα τους. Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 33 ΚΠολΔ διαφορές που αφορούν την ύπαρξη ή το κύρος δικαιοπραξίας εν ζωή και όλα τα δικαιώματα που πηγάζουν από αυτήν μπορούν να εισαχθούν και στο δικαστήριο, στην περιφέρεια του οποίου βρίσκεται ο τόπος όπου καταρτίστηκε η δικαιοπραξία, ή όπου πρέπει να εκπληρωθεί η παροχή. Παράλληλα, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 42 και 43 ΚΠολΔ προκύπτει ότι με γραπτή συμφωνία των διαδίκων (σύμβαση παρέκτασης αρμοδιότητας), προκειμένου για μελλοντικές διαφορές, πρωτοβάθμιο τακτικό δικαστήριο γίνεται κατά τόπον αρμόδιο για διαφορές που θα προέλθουν από ορισμένη έννομη σχέση, εκτός αν πρόκειται για διαφορές που δεν έχουν περιουσιακό χαρακτήρα. Με τη σύμβαση παρέκτασης οι συμβαλλόμενοι είτε δημιουργούν μία ακόμη συντρέχουσα με τις λοιπές δωσιδικία είτε καταργούν κάθε άλλη νόμιμη δωσιδικία και εισάγουν μία νέα συμβατική, καθορίζοντας το αποκλειστικό κατά τόπο αρμόδιο για την επίλυση της διαφοράς δικαστήριο. Πρόκειται αναμφισβήτητα για δικονομική σύμβαση, η οποία εντάσσεται συνήθως στο κείμενο σύμβασης ουσιαστικού Δικαίου. H περί παρεκτάσεως συμφωνία είναι δυνατό να διατυπώνεται στο αποδεικτικό της απαίτησης έγγραφο, χωρίς να αποκλείεται αυτή να αποδεικνύεται εξ ετέρου, συνυποβαλλόμενου στον δικαστή, εγγράφου, διότι η δικονομική αυτή σύμβαση δεν είναι περί των δικαιωμάτων που πηγάζουν εκ του τίτλου αλλά πρόσθετη. Η περί παρεκτάσεως της κατά τόπον αρμοδιότητας συμφωνία δεσμεύει οπωσδήποτε τους απευθείας συμβαλλομένους (ΕΘ 1312/2017, ΕλλΔ/νη 2018/465, ΕφΔωδ 154/2015 ΤΝΠ Νόμος). Τέλος, από τις διατάξεις των άρθρων 626 παρ. 3 και 630 ΚΠολΔ συνάγεται ότι μεταξύ των στοιχείων που πρέπει να περιέχονται στη διαταγή πληρωμής δεν περιλαμβάνονται και τα θεμελιωτικά της αρμοδιότητας του εκδίδοντος αυτήν δικαστού στοιχεία, η συνδρομή των οποίων ερευνάται προ της εκδόσεως και η έλλειψη των οποίων δύναται να επιφέρει μετά από άσκηση ανακοπής την ακύρωση της διαταγής πληρωμής, ανεξαρτήτως του αν τα στοιχεία από τα οποία προκύπτει η αναρμοδιότητα είχαν τεθεί υπόψη του εκδόντος την ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής δικαστού και τα παρείδε ή δεν του ετέθησαν πλην όμως εστερείτο τοπικής αρμοδιότητας να επιληφθεί { ΕΑ 3509/2021 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ}.

II.Κατά τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 6 του ν. 2251/1994 "περί προστασίας των καταναλωτών" όπως η διάταξη αυτή ισχύει μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο 2 του ν. 3587/2007 (ΦΕΚ A' 152/10.7.2007), οι όροι που έχουν διατυπωθεί εκ των προτέρων για απροσδιόριστο αριθμό μελλοντικών συμβάσεων (Γενικοί Όροι Συναλλαγών - ΓΟΣ) απαγορεύονται και είναι άκυροι, αν έχουν ως αποτέλεσμα τη διατάραξη της ισορροπίας των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των συμβαλλομένων μερών εις βάρος του καταναλωτή. Κατά δε την παρ. 7 του ίδιου παραπάνω άρθρου αναφέρονται ενδεικτικά οι Γ.Ο.Σ που θεωρούνται άνευ ετέρου από τον νόμο ως καταχρηστικοί, χωρίς να χρειάζεται ως προς αυτούς και η συνδρομή των προϋποθέσεων της γενικής ρήτρας της παρ. 6 του άρθρου 2 του ν. 2251/1994. Κατά την έννοια των παραπάνω διατάξεων, οι οποίες ως προς τον έλεγχο των Γ.Ο.Σ, αποτελούν εξειδίκευση του γενικού κανόνα του άρθρου 281 ΑΚ με τα αναφερόμενα σε αυτές κριτήρια για την κρίση της ακυρότητας και καταχρηστικότητας των όρων αυτών, λαμβάνεται υπόψη κατά κύριο λόγο το συμφέρον του καταναλωτή, με συνεκτίμηση, όμως, της φύσης των αγαθών ή υπηρεσιών που αφορά η σχετική σύμβαση, καθώς και του σκοπού της, πάντοτε δε στα πλαίσια επίτευξης σχετικής ισορροπίας των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των συμβαλλόμενων μερών. Ως μέτρο ελέγχου της διατάραξης της ισορροπίας αυτής χρησιμεύει κάθε φορά το ενδοτικό δίκαιο που ισχύει για τη συγκεκριμένη σύμβαση. Τα συμφέροντα, η διατάραξη της ισορροπίας των οποίων εις βάρος του καταναλωτή μπορεί να χαρακτηρίσει έναν γενικό όρο άκυρο ως καταχρηστικό, πρέπει να είναι ουσιώδη, η διατάραξη δε αυτή μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντική σύμφωνα με τις αρχές της καλής πίστης (Ολ. ΑΠ 6/2006, ΔΕΕ 2006/665, ΑΠ 430/2005, ΔΕΕ 2005/460). Προς τούτο λαμβάνονται υπόψη τα συμφέροντα των συμβαλλόμενων στη συγκεκριμένη σύμβαση μερών και εξετάζεται ποιό είναι το συμφέρον του προμηθευτή για διατήρηση του όρου που ελέγχεται και ποιο είναι εκείνο του καταναλωτή για κατάργηση του. Δηλαδή, ερευνάται ποιες συνέπειες θα έχει η διατήρηση ή κατάργηση του για κάθε πλευρά, πως θα μπορούσε κάθε μέρος να εμποδίζει την επέλευση του κινδύνου που θέλει να αποτρέψει ο συγκεκριμένος γενικός όρος και πως μπορεί κάθε μέρος να προστατευθεί από τις συνέπειες της επέλευσης του κινδύνου με δικές του ενέργειες. Οι Γ.Ο.Σ, τέλος, πρέπει, σύμφωνα με την αρχή της διαφάνειας, να παρουσιάζουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των μερών κατά τρόπο ορισμένο, ορθό και σαφή (ΑΠ 430/2005, ΔΕΕ 2005/460, ΕΘ 459/2011 Νόμος). Περαιτέρω, στο άρθρο 1 παρ. 4 του παραπάνω νόμου ορίζεται ότι καταναλωτής είναι κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, για το οποίο προορίζονται τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες που προσφέρονται στην αγορά ή το οποίο κάνει χρήση τέτοιων προϊόντων ή υπηρεσιών, εφόσον αποτελεί τελικό αποδέκτη τους. Αναγκαία προϋπόθεση, προκειμένου να θεωρηθεί ως καταναλωτής το πρόσωπο που επιζητεί την προστασία του νόμου, είναι να πρόκειται για προϊόντα ή υπηρεσίες που προσφέρονται στην αγορά και ο προμηθευόμενος τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες να είναι ο τελικός αποδέκτης τους. Καταναλωτής, άλλωστε, θεωρείται ο τελικός οικονομικός αποδέκτης των ανωτέρω προϊόντων και υπηρεσιών, που προσφέρονται στην αγορά, ανεξαρτήτως αν αποβλέπουν στην ικανοποίηση μη επαγγελματικών αναγκών, όπως απαιτούσε το προηγούμενο δίκαιο (άρθρο 2 αρ. 1 ν. 1961/1991). Καταναλωτής, επομένως, θεωρείται και ο έμπορος που λαμβάνει πίστωση από τράπεζα για να καλύψει τις χρηματικές ανάγκες του ως τελικός αποδέκτης υπηρεσιών, για να τις καταναλώσει και όχι να τις προσφέρει περαιτέρω με αντάλλαγμα και όταν συνάπτει συναλλαγές που είναι βοηθητικές για τη συγκεκριμένη εμπορική του δραστηριότητα (ЕЄ> 459/2011, ό.π, ΕΘ 2788/2009 ΤΝΠ Νόμος, ΕΑ 730/2005 ΕπισκΕμπΔ 2005 VI, Καρακώστα, Προστασία του καταναλωτή ν. 2251/1934, σελ. 35 και 10Ο επ., Ε. Περάκη, Η έννοια του καταναλωτή κατά το νέο ν. 2251/1994, ΔΕΕ 1995/32 επ.), ενώ σύμφωνα με την ανωτέρω διάταξη (όπως αυτή τροποποιήθηκε με την παρ. 5 του άρθρου 1 του ν. 3587/2007) κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που εγγυάται υπέρ καταναλωτή, εφόσον δεν ενεργεί στο πλαίσιο της επαγγελματικής ή επιχειρηματικής δραστηριότητας του, είναι, καταναλωτής. Συνεπώς ο εγγυητής υπέρ πιστούχου υπό τις παραπάνω προϋποθέσεις, είναι καταναλωτής (ΕφΘεσ 459/2011 ό.π, Χελιδόνη, ΕπισκεΕμπΔ 2000/385), διότι η εγγύηση είναι παρεπόμενη της πιστώσεως σύμβαση και η τράπεζα δεν θα είχε καταρτίσει τη σύμβαση πιστώσεως, εάν η εγγύηση δεν είχε προσλάβει το περιεχόμενο το οποίο η τράπεζα επιθυμεί, οπότε θα ήταν αντιφατικό να μην έχει ο εγγυητής την ιδιότητα του καταναλωτή (ΑΠ 13/2015, ΑΠ 1463/2017, ΕΘ 1034/2013 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ){ΤριμΕΑ 3794/2022 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ}.

III. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι ρήτρα περιεχόμενη σε ΓΟΣ τράπεζας, η οποία έχει ως αντικείμενο την απονομή αρμοδιότητας για όλες τις διαφορές που θα προκύψουν από σύμβαση δανείου που συνάπτει τράπεζα με τον πελάτη της, στο δικαστήριο στην περιφέρεια του οποίου βρίσκεται η έδρα της τράπεζας, επιβάλλει στον πελάτη-καταναλωτή την υποχρέωση να υπαχθεί στην αποκλειστική αρμοδιότητα δικαστηρίου, το οποίο μπορεί να είναι απομακρυσμένο από τον τόπο της κατοικίας του. Τούτο μπορεί να καταστήσει δυσχερή την παράσταση του πελάτη ενώπιον του δικαστηρίου. Αντιθέτως, τέτοια ρήτρα επιτρέπει στον χρήστη των Γ.Ο.Σ. (τράπεζα) να συγκεντρώνει κατά τρόπο λιγότερο δαπανηρό το σύνολο των διαφορών που αφορούν τη δραστηριότητα του στα δικαστήρια, στην περιφέρεια των οποίων βρίσκεται η έδρα του. Συνεπώς, μία ρήτρα παρεκτάσεως της αρμοδιότητας που περιλαμβάνεται σε σύμβαση τράπεζας και πελάτη της, χωρίς να αποτελέσει αντικείμενο ατομικής διαπραγμάτευσης, όπως απαιτείται κατά το άρθρο 42 ΚΠολΔ και η οποία απονέμει αποκλειστική αρμοδιότητα στα δικαστήρια, στην περιφέρεια των οποίων βρίσκεται η έδρα της τράπεζας, θεωρείται καταχρηστική και συνεπώς άκυρη κατά το άρθρο 2 παρ. 6 του ν. 2251/1994. Και τούτο διότι χωρίς να ανταποκρίνεται σε εύλογο συμφέρον του προμηθευτή, όπως, όταν είναι πραγματικά δυσχερής η οργάνωση νομικής υποστήριξης του προμηθευτή στον τόπο, τα δικαστήρια του οποίου είναι κατά τον ΚΠολΚ αρμόδια για την εκδίκαση της διαφοράς, δημιουργεί, παρά τις αρχές της καλής πίστεως, σημαντική ανισορροπία σε βάρος του καταναλωτή μεταξύ των εκ της συμβάσεως δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των συμβαλλομένων, (βλ. ΚΠολΔ, X. ΑΠΑΛΛΑΓΑΚΗ, υπ' άρθρο 42 αριθ. 2 σελ. 154). Αντίθετο των ανωτέρω δεν προκύπτει από το ότι ο ν. 2251/1994, σε: αντίθεση με τον προγενέστερο ν. 1961/1991, δεν περιέλαβε την περίπτωση παρέκτασης αρμοδιότητας στον ενδεικτικό κατάλογο καταχρηστικών ρητρών. Από τη μη αναφορά αυτή προκύπτει βούληση του νομοθέτη ότι δεν επιθυμεί στην περίπτωση αυτή απόλυτη καταχρηστικότητα του όρου. Όμως, ενδέχεται ο σχετικός όρος να είναι καταχρηστικός με τη συνδρομή των προϋποθέσεων της παρ. 6 του άρθρου 2 ν. 2251/1994 (ΑΠ 1219/2001 ΤΝΠ Νόμος, Μεντής Οι γενικοί όροι συναλλαγών σε καταναλωτικές και εμπορικές συμβάσεις, σελ. 162). Εξάλλου, ο περιεχόμενος σε συμβάσεις που καταρτίζονται μεταξύ πιστωτικών ιδρυμάτων και καταναλωτών ΓΟΣ, που προβλέπει αποκλειστική αρμοδιότητα Δικαστηρίων συγκεκριμένης πόλης για την επίλυση διαφορών που θα προκύψουν από τη σύμβαση μεταξύ πιστωτικού ιδρύματος και καταναλωτή, έχει κριθεί ως καταχρηστικός με αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις (ΕΑ 3509/2021 ΝΟΜΟΣ, με παραπομπές σε ΑΠ 430/2005, ΑΠ 1219/2001 κλπ){ΤριμΕφΑθ 3794/2022 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ}.

Από τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκομίζουν για να χρησιμεύσουν είτε ως αυτοτελή έγγραφα είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα : Κατόπιν αίτησης της εταιρίας διαχείρισης απαιτήσεων κατά το Ν.4354/2015 με την επωνυμία «......» και τον διακριτικό τίτλο «...A.Ε.Δ.A.Δ.Π.» εκδόθηκε από το Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η υπ’ αριθμ..../2022 διαταγή πληρωμής για απαίτησή της από την υπ’αριθμ..../14-5-2007 σύμβαση στεγαστικού δανείου και τις πρόσθετες αυτής πράξεις που συνήφθη μεταξύ της τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία «…. ΑΕ» και των ανακοπτόντων-εκκαλούντων, με την οποία διατάχθηκαν αυτοί (ανακόπτοντες-εκκαλούντες) να καταβάλουν στην εταιρία με την επωνυμία «….» ειδικό διάδοχο της ανωτέρω τραπεζικής εταιρίας, το ποσό των 168.957,54 ευρώ,που αποτελούσε μέρος της οφειλής τους, ποσού 259.973,95ευρώ,έντοκα από 10-2-2021, ήτοι από την επόμενη ημέρα από την επίδοση της καταγγελίας μέχρι ολοσχερούς εξόφλησης, καθώς και τα δικαστικά έξοδα για την έκδοση της διαταγής πληρωμής, ποσού 5.170 ευρώ. Ακριβές αντίγραφο από το πρώτο απόγραφο εκτελεστό της εν λόγιο διαταγής πληρωμής με την κάτω από αυτήν επίσης προσβαλλόμενη από 23-12-2022 επιταγή προς πληρωμή, επιδόθηκε στους ανακόπτοντες- εκκαλούντες στις 9-1-2023, με την οποία επιτάχθηκαν να καταβάλουν στην καθ’ ης η ανακοπή - εφεσίβλητη, διαχειρίστρια της απαίτησης, εταιρία με την επωνυμία ......» : 1 )για κεφάλαιο το ποσό των 168.957,54ευρώ,που αποτελούσε μέρος της οφειλής τους ποσού 259.973,95ευρώ,έντοκα από 10-2-2021, ήτοι από την επόμενη ημέρα από την επίδοση της καταγγελίας μέχρι ολοσχερούς εξόφλησης, 2) για δικαστική δαπάνη το ποσό των 5.170 ευρώ, 3) για έκδοση λήψη απογράφου, έκδοση αντιγράφου και σύνταξη επιταγή το ποσό των 50,00 ευρώ,4)για επίδοση επιταγής το ποσό των 50ευρώ. Με την υπ’αριθμ....2023 έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Θεσσαλονίκης με έδρα το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης ….,με επίσπευση της διαχειρίστριας εταιρίας, κατασχέθηκε αναγκαστικά, κατοικία σε συγκρότημα κατοικιών με .../2/0 στο … ΠΕ Θεσσαλονίκης, συγκυριότητας κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου των ανακοπτόντων- εκκαλούντων και ορίστηκε τιμή πρώτης προσφοράς για το 100% της κυριότητας το ποσό των 230.000ευρώ. Πριν την έκδοση της ανωτέρω διαταγής πληρωμής, η τραπεζική εταιρία με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ … Α.Ε.», δυνάμει της από 5-11-2021 σύμβασης πώλησης και μεταβίβασης απαιτήσεων, η οποία έχει καταχωρηθεί στο Ενεχυροφυλακείο Αθηνών με αριθμό πρωτοκόλλου …-2021 (τόμος … και αριθμός …), μεταβίβασε στην αλλοδαπή εταιρία με την επωνυμία «…» απαιτήσεις της από δάνεια και πιστώσεις, μεταξύ των οποίων, περιλαμβάνεται και η απαίτηση που απορρέει από την ως άνω σύμβαση στεγαστικού δανείου. Επίσης την ίδια ημέρα (5-11-2021) . Η τελευταία ανέθεσε τη διαχείριση των ως άνω απαιτήσεων στην εταιρία με: την επωνυμία «......», δυνάμει της από 5-11-2021 σύμβασης διαχείρισης επιχειρηματικών απαιτήσεων, η οποία έχει καταχωρηθεί στο Ενεχυροφυλακείο Αθηνών με αριθμό πρωτοκόλλου … (τόμος … και αριθμός …).

Με τον έκτο λόγο έφεσης, οι ανακόπτοντες και νυν εκκαλούντες, ισχυρίζονται ότι το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο κατ’ εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και εκτίμηση των αποδείξεων, απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμο τον έκτο λόγο ανακοπής, με τον οποίο ισχυριζόταν ότι η από 23-12-2022 επιταγή προς πληρωμή και η υπ’ αριθμ….-2023 έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας της Δικαστικής Επιμελήτριας του Εφετείου Θεσσαλονίκης με έδρα το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης … είναι άκυρες, λόγω ακυρότητας της υπ’ αριθ. .../2022 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, δυνάμει της οποίας επισπεύδεται η αναγκαστική εκτέλεση, δεδομένου ότι ο Δικαστής που εξέδωσε την εν λόγω διαταγή πληρωμής ήταν κατά τόπο αναρμόδιος. Ειδικότερα, ισχυριζόταν ότι ο όρος 8.10 εδ. α' της επίδικης σύμβασης δανείου, με τον οποίο συμφωνήθηκε μεταξύ αυτών και της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ … Α.Ε.», ότι «αρμόδια κατά τόπο για την επίλυση κάθε διαφοράς από την παρούσα είναι και τα Δικαστήρια των Αθηνών», είναι άκυρος ως καταχρηστικός, ως αντίθετος στη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 6 N. 2251/1994, καθώς αποτελεί προδιατυπωμένο όρο της ως άνω σύμβασης, και δεν έλαβε χώρα οποιαδήποτε διαπραγμάτευση μεταξύ αυτών και της τράπεζας, δεδομένου ότι με τον όρο αυτό υπήχθησαν οι διαφορές από τη σύμβαση στην αρμοδιότητα των Δικαστηρίων των Αθηνών, που ήταν η έδρα της Τράπεζας Πειραιώς, η οποία είναι ιδιαίτερα μακριά σε σχέση με την κατοικία τους στη Θεσσαλονίκη, γεγονός που καθιστά ιδιαίτερα δυσχερή και δαπανηρή την οργάνωση της νομικής τους παράστασης στα Δικαστήρια των Αθηνών, ενόψει και του τόπου κατάρτισης της σύμβασης που βρίσκεται στη Θεσσαλονίκης αλλά και του γεγονότος ότι η καθ’ης-εφεσίβλητη διαθέτει συνεργάτες δικηγόρους για να εκπροσωπήσουν αυτή στα Δικαστήρια της Θεσσαλονίκης. Από τα έγγραφα που οι διάδικοι νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν, αποδείχθηκε ότι δυνάμει της υπ’ αριθ. .../14-05-2007 σύμβασης στεγαστικού δανείου που καταρτίστηκε στη Θεσσαλονίκη στις 14-5-2007 μεταξύ των ανακοπτόντων-εκκαλούντων και της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ … Α.Ε.» νομίμως εκπροσωπούμενης, χορηγήθηκε στους ανακόπτοντες-εκκαλούντες στεγαστικό δάνειο, ποσού 260.000 ευρώ με σκοπό την αγορά και επισκευή - αποπεράτωση κατοικίας, υπό τους ειδικότερα διαλαμβανόμενους στην άνω σύμβαση όρους και συμφωνίες. Ακολούθως, καταρτίστηκαν στη Θεσσαλονίκη και οι από 28-09-2010, 27-07-2011, 01-10-2012, 12-06-2015, 22-02-2016 και 28-06-2016 πρόσθετες πράξεις της σύμβασης στεγαστικού δανείου, με τις οποίες ρυθμίστηκαν οι όροι της καταβολής, ενώ κατά τα λοιπά οι ανωτέρω πρόσθετες πράξεις όριζαν ότι ισχύουν οι όροι της αρχικής δανειακής σύμβασης. Μεταξύ των όρων της αρχικής δανειακής σύμβασης συμπεριλαμβανόταν και ο όρος 8.10, με τον οποίο συμφωνήθηκε ότι: «Αρμόδια κατά τόπο για την επίλυση κάθε διαφοράς από την παρούσα είναι και τα Δικαστήρια των Αθηνών» καθιδρύοντας συντρέχουσα αρμοδιότητα των Δικαστηρίων των Αθηνών για όλες τις διαφορές που θα προκόψουν από την εν λόγω σύμβαση. Με τον όρο αυτό, ο οποίος κατά τα εκτιθέμενα στην με αριθμό III νομική σκέψη αποτελεί γενικό όρο συναλλαγών, δηλαδή όρο που έχει διατυπωθεί εκ των προτέρων για απροσδιόριστο αριθμό μελλοντικών συμβάσεων, καθιερώνεται ρήτρα παρέκτασης της αρμοδιότητας, με την οποία για όλες τις διαφορές που θα προκόψουν από την άνω σύμβαση, επιβάλλεται στους ανακόπτοντες- εκκαλούντες (καταναλωτές), οι οποίοι συμβλήθηκαν στο τραπεζικό προϊόν του στεγαστικού δανείου, η υποχρέωση να υπαχθούν στη συντρέχουσα αρμοδιότητα των Δικαστηρίων των Αθηνών, έδρας της τότε συμβαλλόμενης τράπεζας αλλά και της καθ’ ης η ανακοπή-εφεσίβλητης που αποτελεί τον τόπο των συμφερόντων τους, τα οποία (Δικαστήρια Αθηνών) σε περίπτωση μη ύπαρξης της ρήτρας θα ήταν αναρμόδια, αποκλείοντας τον αρμόδιο κατά τις διατάξεις των άρθρων 22, 33, 625 ΚΠολΔ φυσικό δικαστή, δηλαδή τα Δικαστήρια της Θεσσαλονίκης που είναι ο τόπος της κατοικίας των ανακοπτόντων -εκκαλούντων, αλλά και τόπος κατάρτισης και εκπλήρωσης της δικαιοπραξίας, με αποτέλεσμα λόγω της χιλιομετρικής απόστασης να προκαλείται ιδιαίτερα σημαντική δυσχέρεια άσκησης των νομίμων δικαιωμάτων τους προς δικαστική προστασία έναντι της καθ' ης η ανακοπή-εφεσίβλητης, καθώς και αδικαιολόγητη αύξηση των προς τούτο δικαστικών εξόδων , και ακολούθως, ιδιαίτερα σημαντική συμβατική ανισορροπία σε βάρος τους (καταναλωτές) και υπέρ της καθ’ης η ανακοπή- εφεσίβλητης, η οποία είναι διαχειρίστρια των απαιτήσεων της ειδικής διαδόχου της τράπεζας (προμηθευτή). Η άνω ρήτρα παρέκτασης αρμοδιότητας (ΓΟΣ) δεν έχει αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης μεταξύ των διαδίκων μερών, όπως απαιτείται κατά τις διατάξεις των άρθρων 42 και 43 ΚΠολΔ, δεδομένου ότι οι ανακόπτοντες-εκκαλούντες δεν αποδείχθηκε ότι είχαν τη δυνατότητα να διαμορφώσουν κατά τρόπο διαφορετικό το περιεχόμενο του ένδικου προδιατυπωμένου όρου. Κατά συνέπεια, η άνω ρήτρα παρέκτασης της αρμοδιότητας εν προκειμένω» συνιστά ΓΟΣ, καταχρηστικό και ακολούθως άκυρο, κατά τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 6 του N. 2251/1994 «περί προστασίας των καταναλωτών» και τούτο, διότι κατά τα ανωτέρω, με αυτήν δυσχεραίνεται η άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων των ανακοπτόντων-εκκαλούντων και η παράστασή της στα Δικαστήρια των Αθηνών, που είναι απομακρυσμένα από τον τόπο της κατοικίας τους και τόπο κατάρτισης της σύμβασης και εκπλήρωσης της παροχής (Θεσσαλονίκη), ενώ αυξάνεται σημαντικά και αδικαιολόγητα το κόστος της δικαστικής δαπάνης των ανακοπτόντων-εκκαλούντων, χωρίς τούτο να δικαιολογείται και να εξισορροπείται από αντίστοιχο εύλογο συμφέρον της προμηθεύτριας τράπεζας, δεδομένου ότι τόσο η τράπεζα όσο και η καθ’ης- εφεσίβλητη, διαχειρίστρια της απαίτησης, εταιρία, απασχολούν συνεργαζόμενους δικηγόρους Θεσσαλονίκης και συστηματικά διεξάγουν δίκες στα Δικαστήρια της Θεσσαλονίκης (βλ. ΤριμΕΑ 3794/2022,ΕΑ 1805/2022,ΕΑ 2600/2023, ΕφΔωδ 100/2025 δημοσιευμένες σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Το γεγονός ότι μετά τη σύναψη της αρχικής δανειακής σύμβασης, συνήφθησαν μεταξύ των μερών πρόσθετες πράξεις στις οποίες αναφέρεται ότι κατά τα λοιπά ισχύουν οι όροι της αρχικής σύμβασης, δεν έχει ως συνέπεια ότι οι ανακόπτοντες-εκκαλούντες αποδέχθηκαν τον συγκεκριμένο όρο, διότι αντικείμενο αυτών(πρόσθετων πράξεων) ήταν μόνο η ρύθμιση του τρόπου καταβολής των δόσεων της αρχικής δανειακής σύμβασης. Επομένως, μοναδικός κατά τόπον αρμόδιος Δικαστής για την έκδοση της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής ήταν ο Δικαστής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, και ακολούθως η διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών εκδόθηκε από Δικαστή κατά τόπον αναρμόδιο και κατά συνέπεια, η έλλειψη τοπικής αρμοδιότητας του εκδώσαντος τη διαταγή πληρωμής Δικαστή έχει ως συνέπεια την ακυρότητα της διαταγής πληρωμής και συνακόλουθα δεν υφίσταται έγκυρος εκτελεστός τίτλος, που επιστηρίζει την επισπευδόμενη εκτέλεση σε βάρος της ακίνητης περιουσίας των ανακοπτόντων- εκκαλούντων. Κατά συνέπεια, το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που με την εκκαλούμενη απόφασή του απέρριψε τον έκτο λόγο της ανακοπής ως ουσιαστικά αβάσιμο και συνακόλουθα και την ανακοπή κατά της από 23-12-2022 επιταγής προς πληρωμή κάτωθι αντιγράφου εξ απογράφου της υπ’αριθμ..../2022 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και κατά της αριθμ....2023 έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας της Δικαστικής Επιμελήτριας του Εφετείου Θεσσαλονίκης με έδρα το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης …, έσφαλε ως προς την εφαρμογή του νόμου και την εκτίμηση των αποδείξεων. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτός ο υπό κρίση αντίστοιχος έκτος λόγος έφεσης και ως κατ' ουσίαν βάσιμος, και η έφεση στο σύνολο της, παρελκομένης της έρευνας των λοιπών λόγων έφεσης (ΑΠ 1464/2012 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), να εξαφανιστεί η εκκαλούμενη απόφαση, να κρατηθεί και δικαστεί η υπό κρίση ανακοπή , να γίνει δεκτός ο ανωτέρω έκτος λόγος ανακοπής ως βάσιμος κατ' ουσίαν και η ανακοπή , να ακυρωθεί η 23-12-2022 επιταγή προς πληρωμή κάτωθι αντιγράφου εξ απογράφου της υπ’αριθμ..../2022 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και η υπ’ αριθμ….-2023 έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας της Δικαστικής Επιμελήτριας του Εφετείου Θεσσαλονίκης με έδρα το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης ….. Επίσης, μετά την ευδοκίμηση του έκτου λόγου έφεσης και συνακόλουθα της έφεσης, η σωρευόμενη στο δικόγραφο της έφεσης, αίτηση αναστολής της διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης τυγχάνει άνευ αντικειμένου. Τα δικαστικά έξοδα των ανακοπτόντων-εκκαλούντων, για αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας (άρθρα 176 παρ. 1, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της καθ’ ης - εφεσίβλητης, λόγω της ήττας της, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό. Τέλος, μετά την αποδοχή της έφεσης πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του κατατεθέντος παράβολου στους καταθέσαντες εκκαλούντες (495 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων την από 27-11-2023 και με αριθμό έκθ. κατάθεσης ΓΑΚ/.../ΕΑΚ.../28-11-2023 στη Γραμματεία του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου-Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και ΓΑΚ/.../ΕΑΚ.../28-11-2023 στη Γραμματεία του Εφετείου Θεσσαλονίκης, έφεση κατά της υπ’ αριθμ. 15.529/2023 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (Ειδική Διαδικασία Περιουσιακών Διαφορών).

ΔΕΧΕΤΑΙ ΤΥΠΙΚΑ και ΚΑΤ’ ΟΥΣΙΑΝ την έφεση.

ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την εκκαλουμένη απόφαση.

ΔΙΑΚΡΑΤΕΙ την υπόθεση.

ΔΙΚΑΖΕΙ επί της από 6-6-2023 με αριθμ.εκθ.καταθ. ГАК/ .../ΕΑΚ/.../6-6-2023 ανακοπής ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

ΔΕΧΕΤΑΙ την ανακοπή.

ΑΚΥΡΩΝΕΙ : α) την από 23-12-2022 επιταγή προς πληρωμή κάτωθι αντιγράφου εξ απογράφου της υπ’αριθμ.../2022 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και β)την υπ’ αριθμ….-2023 έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας της Δικαστικής Επιμελήτριας του Εφετείου Θεσσαλονίκης με έδρα το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης …

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ τη σωρευόμενη στο δικόγραφο της έφεσης, αίτηση αναστολής της αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος της περιουσίας των ανακοπτόντων-εκκαλούντων.

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος της καθ’ ης η ανακοπή-εφεσίβλητης τα δικαστικά έξοδα των ανακοπτόντων-εκκαλούντων, για αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων διακοσίων (1.200,00) ευρώ.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή στους εκκαλούντες του παράβολου ποσού 100,00ευρώ, που καταβλήθηκε κατά την άσκηση της έφεσης με το υπ’ αριθμ. …./2023 e-παράβολο.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στη Θεσσαλονίκη, στις 13 Μάϊου 2026, απάντων των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους.

Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ