ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΤΜΗΜΑ Α΄

ΑΡΙΘΜΟΣ 645/2026

Συγκροτήθηκε από τη Δικαστή Αρίστη Ελένη Χαμπεροπούλου, Εφέτη, την οποία όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Εφετείου και από τη γραμματέα Φωτεινή Μποροδήμου.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στη Θεσσαλονίκη την 7η Μαρτίου 2025 για να δικάσει την έφεση μεταξύ των :

Εκκαλούντος : …., κατοίκου …, με ΑΦΜ … Δ.Ο.Υ. …., που εκπροσωπήθηκε βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ του πληρεξουσίου του δικηγόρου Γρηγορίου Λαγομάτη (AM …) που προκατέθεσε προτάσεις.

Εφεσιβλήτων: 1)…, κατοίκου …., επί της οδού …., με ΑΦΜ … Δ.Ο.Υ. ... και 2) …., κατοίκου …, επί της οδού … , με ΑΦΜ … Δ.Ο.Υ. ... , που παραστάθηκαν δια του πληρεξουσίου τους δικηγόρου Μιχαήλ Ζαχαριάδη (ΑΦΜ …) που κατέθεσε προτάσεις.

Ο ενάγων και ήδη εκκαλών άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών την από 15-6-2019 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης της γραμματέως του προαναφερθέντος Πρωτοδικείου .../2019 αγωγή του εις βάρος των εναγόμενων και ήδη εφεσιβλήτων. Συζήτησης γενομένης αυτής την 28-1-2020 αντιμωλία των διαδίκων με την τακτική διαδικασία, εκδόθηκε η με αριθμό 267/2021 μη οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών , δυνάμει της οποίας αναβλήθηκε η έκδοση οριστικής απόφασης και ορίσθηκε προθεσμία τριών μηνών από την δημοσίευση της απόφασης προκειμένου να προσκομισθεί πληρεξουσιότητα των εναγόμενων προς το δικηγόρο τους Μιχαήλ Ζαχαριάδη. Η υπόθεση εισήχθη εκ νέου προς συζήτηση ενώπιον του ιδίου Δικαστηρίου δυνάμει της με αριθμό κατάθεσης … 2021 κλήσης των εναγόμενων , συζήτησης γενομένης δε αυτής την 7-12-2021 εκδόθηκε η με αριθμό 195/2023 μη οριστική απόφαση, δυνάμει της οποίας διατάχθηκε η επανάληψη της συζήτησης στο ακροατήριο προκειμένου να προσκομιστεί από τον ενάγοντα , εντός τριμήνου από τη δημοσίευση της απόφασης, το αναλογούν στο αγωγικό αίτημα δικαστικό ένσημο. Τέλος η υπόθεση εισήχθη προς συζήτηση δυνάμει της από 28-4-2023 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης της γραμματέως του Πρωτοδικείου ... .../2023 κλήσης, συζήτησης γενομένης δε αυτής, αντιμωλία των διαδίκων, η αγωγή απορρίφθηκε. Την απόφαση αυτή εκκαλεί ο ηττηθείς ενάγων με την από 28-9- 2024 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ενώπιον της γραμματέως του Πρωτοδικείου ... …/2024 έφεσή του, δικάσιμο της οποίας ορίσθηκε (βλ. την με αριθμό έκθεσης κατάθεσης προσδιορισμού δικασίμου της γραμματέως του παρόντος Δικαστηρίου .../2024) η ανωτέρω αναφερόμενη.

Κατά τη δικάσιμο αυτή η υπόθεση εκφωνήθηκε κατά τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν ως ανωτέρω αναφέρεται και η υπόθεση συζητήθηκε.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση έφεση του ηττηθέντος ενάγοντος, κατά της με αριθμό 472/2024 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών και, σύμφωνα με το άρθρο 513 παρ.2 ΚΠολΔ, των μη οριστικών με αριθμούς 267/2021 και 195/2023 αποφάσεων του ιδίου Δικαστηρίου, που εκδόθηκαν αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, αρμοδίως φέρεται ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (άρθρο 19 ΚΠολΔ), και έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, όπως άλλωστε δεν αμφισβητούν οι εφεσίβλητοι, δοθέντος ότι η εκκαλούμενη απόφαση δημοσιεύθηκε την 23-07-2024 και η έφεση ασκήθηκε δια καταθέσεως του δικογράφου αυτής στη γραμματεία του Πρωτοδικείου ... την 1-10-2024 όπως προκύπτει από την παρά πόδας του εφετήριου δικογράφου με αριθμό 49/2024 έκθεση κατάθεσης της Γραμματέως του άνω Δικαστηρίου, δηλαδή, εντός της καταχρηστικής προθεσμίας των δύο ετών , η οποία άρχεται από την επομένη της δημοσίευσης της εκκαλουμένης απόφασης ημέρα (κατ' άρθρο 518 παρ. 2 ΚΠολΔ). Επιπλέον ως προς το παραδεκτό της άνω έφεσης, καταβλήθηκε από τον εκκαλούντα, το νόμιμο ηλεκτρονικό παράβολο με αριθμό … ποσού 100,00 ευρώ (άρθρο 495 παρ. 3Αβ ΚΠολΔ). Συνεπώς, πρέπει η άνω έφεση να γίνει τυπικά δεκτή και να εξετασθεί το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της, μέσα στα πλαίσια που καθορίζονται από αυτήν (άρθρα 522 και 533 παρ. 1 ΚΠολΔ), κατά την ίδια ως άνω τακτική διαδικασία.

Κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων 2 και 8 του ν. ΓπΟΗ/1912 “Περί δικαστικών ενσήμων”, όπως ερμηνεύθηκε αυθεντικά με το άρθρο 7 παρ. 1 του ν.δ/τος 1544/1942 και τροποποιήθηκε με το άρθρο 11 του ν.δ. 4189/1961, η παράλειψη προκαταβολής από τον ενάγοντα του οφειλομένου κατά τα άρθρα 2 και 3 του ν. ΓπΟΗ/1912 τέλους δικαστικού ενσήμου, η οποία εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, δεν επάγεται απαράδεκτο της αγωγής ή της συζητήσεώς της, αλλά ο παραλείπων την καταβολή ενάγων, λογίζεται, κατά νόμιμο πλάσμα, ως μη εμφανιζόμενος και δικάζεται ερήμην, με επακόλουθο να απορρίπτεται η αγωγή του, λόγω πλασματικής ερημοδικίας, ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 272 παρ. 1 του ΚΠολΔ, όπως αυτή ισχύει με το άρθρο 2 άρ. δεύτερο παρ. 2 του ν. 4335/2015 (ΑΠ 538/2019, ΑΠ 1293/2018, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Η απόρριψη, όμως, αυτή έχει την έννοια ότι αναφέρεται σε κήρυξη ακυρότητας λόγω μη προσήκουσας παράστασης του ενάγοντος, όπως αυτή επιβάλλεται από την ανωτέρω δικονομικού δικαίου διάταξη του άρθρου 2 του ν. ΓΠΟΗ/1912, επί αγωγής υποκείμενης σε τέλος δικαστικού ενσήμου. Η ακυρότητα δε αυτή, που εξετάζεται και αυτεπαγγέλτως, συνεπάγεται ακολούθως και την πλασματική ερημοδικία αυτού και την απόρριψη της αγωγής για ουσιαστικό και όχι για τυπικό λόγο. Ως εκ τούτου, η απόρριψη της αγωγής για τον παραπάνω λόγο συνεπάγεται τη δημιουργία δεδικασμένου περί της ουσιαστικής αβασιμότητας της αγωγής, όταν η σχετική απόφαση καταστεί τελεσίδικη (ΑΠ 1572/2013, Α.Π. 1337/2011 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), ανεξαρτήτως μάλιστα εάν ο ενάγων θεωρήθηκε ως κατ’ αντιμωλία δικαζόμενος, αφού τελικώς η αγωγή απορρίπτεται λόγω μη καταβολής του δικαστικού ενσήμου (ΑΠ 65/2022 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Κατά της αποφάσεως που απορρίπτει την αγωγή λόγω μη καταβολής του τέλους δικαστικού ενσήμου ο ενάγων δικαιούται να ασκήσει έφεση, μοναδικός λόγος της οποίας δύναται να είναι η άρση της ειρημένης παραλείψεως, δηλαδή η εκ των υστέρων καταβολή του άνω τέλους. Αν ο λόγος αυτός είναι βάσιμος, η πρωτόδικη απόφαση εξαφανίζεται, μετά δε την εξαφάνισή της, χωρεί ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, νέα συζήτηση της υποθέσεως, κατά την οποία ο ενάγων, κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 528 ΚΠολΔ, δύναται να προτείνει όλους τους πραγματικούς ισχυρισμούς, τους οποίους και πρωτοδίκως ηδύνατο να προτείνει, χωρίς να δεσμεύεται από τους περιορισμούς του άρθρου 527 του ΚΠολΔ (ΑΠ 538/2019, ΑΠ 668/2015, ΑΠ 1572/2013, ΑΠ 1095/2006 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Στη προκειμένη περίπτωση, δυνάμει της με αριθμό 472/2024 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών (εκκαλουμένης), αφού ανακλήθηκε εν μέρει η με αριθμό 195/2023 μη οριστική απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου, κρίθηκε ότι ο ενάγων, επειδή δεν κατέθεσε εμπρόθεσμα, κατ'άρθρο 237 παρ.1 ΚΠολΔ, το αναλογούν στην αξίωσή του δικαστικό ένσημο, πρέπει να δικαστεί ερήμην και να απορριφθεί κατ'ουσίαν η αγωγή του. Ο ηττηθείς ενάγων, ο οποίος παρά την ερημοδικία του στο πρώτο βαθμό παραδεκτώς παρίσταται στην παρούσα δίκη με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ του πληρεξουσίου του δικηγόρου καθόσον το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο θεώρησε αυτόν κατ'αντιμωλία δικαζόμενο (βλ. την αυτολεξεί διατύπωση του διατακτικού της εκκαλουμένης «ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων»), τυχόν δε σφάλμα του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου δεν δύναται να επιφέρει δυσμενείς για το διάδικο δικονομικές συνέπειες, διατείνεται ότι με την έφεσή του ότι κατέβαλε το αναλογούν τέλος δικαστικού ενσήμου και ζητεί αφού αυτή (έφεση) γίνει δεκτή, να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη και να γίνει δεκτή στο σύνολό της η αγωγή του. Από τα έγγραφα της δικογραφίας προκύπτει ότι ο εκκαλών, συμμορφωθείς στην με αριθμό 195/2023 μη οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου ..., κατέβαλε και προσκομίζει με επίκληση προς τούτο στο παρόν δευτεροβάθμιο δικαστήριο το αναλογούν για το αντικείμενο της αγωγής του τέλος δικαστικού ενσήμου και δη το με αριθμό … e - παράβολο ποσού 741,44€ σε συνδυασμό με την από 4-7-2023 απόδειξη ηλεκτρονικής συναλλαγής της τράπεζας Πειραιώς. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτός ο μοναδικός λόγος της έφεσης ως βάσιμος, να γίνει δεκτή η έφεση ως βάσιμη κατ’ ουσίαν, να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη οριστική απόφαση και οι συμπροσβαλλόμενες με την έφεση μη οριστικές αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών και να χωρήσει νέα συζήτηση της υπόθεσης. Δεκτής γενομένης της εφέσεως πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του παράβολου άσκησης αυτής στον εκκαλούντα.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 929 εδάφ. α'Α.Κ. : "Σε περίπτωση βλάβης του σώματος ή της υγείας προσώπου η αποζημίωση περιλαμβάνει, εκτός από τα νοσήλια και τη ζημία που έχει ήδη επέλθει, ο,τιδήποτε ο παθών θα στερείται στο μέλλον ή θα ξοδεύει επιπλέον εξαιτίας της αύξησης των δαπανών του", ενώ, κατά τη διάταξη του άρθρου 298 του ίδιου Κώδικα :Ή αποζημίωση περιλαμβάνει τη μείωση της υπάρχουσας περιουσίας του δανειστή (θετική ζημία), καθώς και το διαφυγόν κέρδος. Τέτοιο κέρδος λογίζεται εκείνο που προσδοκά κανείς με πιθανότητα σύμφωνα με τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις και ιδίως τα προπαρασκευαστικά μέτρα που έχουν ληφθεί". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι, αυτός που υπέστη βλάβη στο σώμα του ή την υγεία του και, εξαιτίας τούτου, κατέστη ανίκανος για εργασία, έχει το δικαίωμα να ζητήσει, ως αποζημίωση, από τον κατά νόμο υπόχρεο και το διαφυγόν κέρδος, (ΑΠ 210/2020, ΑΠ 67/2017, ΑΠ 938/2010, ΑΠ 426/2000 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Στο νομοθετικό ορισμό της έννοιας του διαφυγόντος κέρδους περιλαμβάνονται και τα, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων ή κατά τις συντρέχουσες ειδικές περιστάσεις, με πιθανότητα προσδοκώμενα έσοδα, τα οποία ο ζημιωθείς δικαιούχος, θα προσποριζόταν από σύμβαση από την άσκηση του επαγγέλματος του αν δεν μεσολαβούσε το ζημιογόνο γεγονός. Για την εφαρμογή της εν λόγω διάταξης του άρθρου 298 Α.Κ., αρκεί η πραγματική δυνατότητα του ζημιωθέντος προς πορισμό εισοδήματος από την παρεχόμενη, αντί οικονομικού ανταλλάγματος εργασία και συνεπώς, η ύπαρξη της από αυτήν αναφυόμενης αξίωσης (ΑΠ 67/2017, ΑΠ 600/2009 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Δεν απαιτείται γι’ αυτό βεβαιότητα, αλλά αρκεί πιθανότητα κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, πράγμα που πρέπει να προκύπτει από τις ιδιαίτερες περιστάσεις, ιδίως δε από τα μέτρα που λήφθηκαν προς τούτο (ΑΠ 325/2016 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Για να γίνει δεκτή η σχετική αξίωση πρέπει ο ενάγων να επικαλεστεί και να αποδείξει συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά, τα οποία πιθανολογούν τη ζημία του και θα καταστήσουν δυνατή στο δικαστή της ουσίας την εκτίμηση της πιθανότητας επέλευσης της ζημίας. Είναι διαφορετικό ζήτημα το θέμα, αν στην αγωγή η ζημία του ενάγοντος εμφανίζεται μεν ως πιθανή κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, όμως από τις αποδείξεις προκύπτει ότι αυτή είναι απλά ενδεχόμενη, οπότε στην περίπτωση αυτή η αγωγή απορρίπτεται ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν (ΑΠ 1053/2021, ΑΠ 1205/2018, ΑΠ 67/2017, ΑΠ 1107/2015 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).

Με την από 15-6-2019 αγωγή ο ενάγων εξέθετε ότι το έτος 2011 ήταν επαγγελματίας αυτοκινητιστής, ήτοι οδηγός φορτηγού δημοσίας χρήσεως και ιδιοκτήτης του με αριθμού κυκλοφορίας ...ΔΧΦ, το οποίο ήταν ενταγμένο στην IME ΔΟΜ ΕΠΕ . Ότι εξαιτίας της σωματικής βλάβης που υπέστη την 14-7-2011 από το δάγκωμα του σκύλου ιδιοκτησίας του πρώτου εναγόμενου ... ..., τη φύλαξη του οποίου είχε αναλάβει ο δεύτερος εναγόμενος ... ..., εντός του προαύλιου χώρου της αποθήκης χαρτικών και ειδών βιβλιοπωλείου του τελευταίου, υπέστη ζημία ύψους 70.000€, η οποία αποτελεί την αμοιβή που μετά βεβαιότητας, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων και ένεκα των προπαρασκευστικών μέτρων που είχε λάβει θα ελάμβανε για την εκτέλεση συνολικά επτά δρομολογίων και δη ένα ανά μήνα αρχής γενομένης την 14-7-2011 από ... προς ... με φορτίο μάρμαρα της επιχείρησης ..., με έδρα τη ..., στη συνέχεια από το ... στη Ρωσία με φορτίο νήματα και τέλος από τη Ρωσία στην Ελλάδα με φορτίο καουτσούκ, κατόπιν συμφωνίας του με τη μεταφορική εταιρία ...GR, που έλαβε χώρα την 1- 7-2011, κατά τα αναλυτικότερα εκτιθέμενα στην αγωγή του. Με βάση αυτά αιτήθηκε να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, με προσωρινά εκτελεστή απόφαση, να του καταβάλλουν ευθυνόμενοι εις ολόκληρον έκαστος το ποσό των 70.000€, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της από 15-7-2014 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης στη γραμματεία του Πρωτοδικείου ... ...2014 αγωγής του, την οποία επέδωσε νομίμως στους εναγόμενους την 28-7-2020, με την οποία αιτήθηκε το ως άνω ποσό με την ίδια ιστορική και νομική αιτία, πλην όμως το κονδύλιο αυτό απορρίφθηκε ως αόριστο τελεσιδίκως, άλλως από την επομένη της επίδοσης της υπό κρίση αγωγής και μέχρι την εξόφληση. Να απαγγελθεί σε βάρος ενός έκαστου των εναγόμενων προσωπική κράτηση διάρκειας τουλάχιστον ενός έτους ως μέσο εκτέλεσης της εκδοθείσας απόφασης και να καταδικαστούν οι εναγόμενοι στα δικαστικά του έξοδα. Η αγωγή, η οποία είναι υποστατή καθόσον ακριβές αντίγραφο αυτής επιδόθηκε αυθημερόν με την κατάθεσή της στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου στους δι'αυτής εναγόμενους, ήτοι την 11-7-2019 (βλ. σχετικ. τις με αριθμό ... και …/11-7-2019 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου ... … αντίστοιχα), είναι ορισμένη και νόμιμη στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων που αναφέρονται στη μείζονα σκέψη ανωτέρω σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 297, 330, 346, 481, 482, 914, 924 ΑΚ, 176, 180, 1047 ΚΠολΔ και 314 ПК, ενώ απορριπτέο ως μη νόμιμο καθίσταται στο παρόν δικονομικό στάδιο το αίτημα περί κηρύξεως της αποφάσεως ως προσωρινώς εκτελεστής, διότι η εκδοθείσα από το εφετείο οριστική απόφαση είναι τελεσίδικη και δεν δημιουργείται πλέον θέμα προσωρινής εκτελέσεως (βλ-Φραγκίστα -Γέσιου/Φαλτσή, Δίκαιον αναγκ. εκτελέσεως, 1978/1986 παρ. 16 IV). Πρέπει επομένως, εφόσον ως προελέχθη, καταβλήθηκε το αναλογούν στο αγωγικό αίτημα τέλος δικαστικού ενσήμου, να εξεταστεί περαιτέρω κατά την ουσιαστική της βασιμότητα.

Κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 422 του ΚΠΟΛΔ, ως αυτό ίσχυε κατά το χρόνο της πρώτης συζήτησης της ένδικης αγωγής και λήψης της με αριθμό .../2019 ένορκης βεβαίωσης του ... ..., "Ο διάδικος που επιδιώκει τη λήψη ένορκης βεβαίωσης, σύμφωνα με όσα ορίζονται στο προηγούμενο άρθρο, επιδίδει δύο (2) τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από την βεβαίωση στον αντίδικο κλήση, η οποία αναφέρει την αγωγή, το ένδικο βοήθημα ή μέσο, που αφορά η βεβαίωση, τόπο, ημέρα και ώρα που θα δοθεί, το ονοματεπώνυμο, το επάγγελμα και τη διεύθυνση της κατοικίας του μάρτυρα". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι οι ένορκες βεβαιώσεις είναι επιτρεπτό αποδεικτικό μέσο κατά την αντίστοιχη πρωτοβάθμια ή δευτεροβάθμια διαδικασία της υπόθεσης και λαμβάνονται υπόψη μόνο αν σωρευτικά συντρέχουν και οι δύο απαιτούμενες προϋποθέσεις, δηλαδή α) να έχουν συνταχθεί πριν από την ημέρα της δικασίμου της υπόθεσης ενώπιον του αντίστοιχου δικαστηρίου, στο οποίο προσκομίζονται και β) να έχουν ληφθεί μετά προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από αυτές. Στη περίπτωση που οι αντίδικοι είναι πλείονες, ακόμη και αν μεταξύ τους υπάρχει απλή και όχι αναγκαστική ομοδικία, πρέπει να κλητευθούν όλοι, εκτός αν τα με την ένορκη βεβαίωση εκτιθέμενα αρμόζουν αποκλειστικά και μόνο στο πρόσωπο ορισμένου από τους ομοδίκους. Διαφορετικά η ένορκη βεβαίωση δεν λαμβάνεται υπόψη, ούτε και έναντι εκείνου, που τυχόν κλητεύθηκε να παραστεί. Τούτο δε διότι, αν τα αναφερόμενα στην ένορκη βεβαίωση περιστατικά αφορούν τα στοιχεία της αξίωσης, τα οποία είναι κοινά για όλους τους ομοδίκους, κατ' ανάγκην, εφόσον και επί απλής ομοδικίας η διαδικασία διεξάγεται ενιαίως ή θα ληφθούν αυτά υπόψη για την απόδειξη της ύπαρξης της αξίωσης ή δεν θα ληφθούν (ΕφΑΘ 159/2025, ΕφΑΘ 4126/2021 TNnQualex, ΑΠ 1169/2019, ΑΠ 1744/2009 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ) .

Από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη με αριθμό ….-2019 ένορκη βεβαίωση του … ενώπιον του Ειρηνοδίκη ... που δόθηκε με επιμέλεια του δευτέρου εναγόμενου ... ..., κατόπιν νομίμου και εμπροθέσμου κλητεύσεως του ενάγοντος (βλ. την με αριθμό …-2019 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο πρωτοδικείο ... ….) και από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που επικαλούνται και νομίμως προσκομίζουν οι διάδικοι σε μερικά από τα οποία γίνεται παρακάτω ειδική μνεία, χωρίς, πάντως, να παραλείπεται κανένα κατά την εκτίμηση της ουσίας της υπόθεσης, από τα οποία άλλα λαμβάνονται υπόψη προς άμεση απόδειξη και άλλα για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (άρθρα 339, 395 ΚΠολΔ), μεταξύ δε των τελευταίων και οι ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων που περιέχονται στα με αριθμό ..../2016 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών και λήφθηκαν στα πλαίσια έτερης πολιτικής δίκης μεταξύ των ιδίων διαδίκων καθώς και τα έγγραφα της ποινικής διαδικασίας που επακολούθησε του επίδικου συμβάντος, χωρίς να ληφθεί υπόψη όμως η επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από τον ενάγοντα με αριθμό .../26-11-2029 ένορκη βεβαίωση του ... ... που δόθηκε ενώπιον του Ειρηνοδίκη ... καθόσον ως αποδεικνύεται εκλήθη νομίμως και εμπροθέσμως να παραστεί σε αυτήν μόνο ο δεύτερος εναγόμενος ... ... (βλ. την επικαλούμενη από τον ενάγοντα και προσκομιζόμενη με αριθμό ….-2019 έκθεσης επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο ... …) ο δε ενάγων δεν επικαλείται, πολλώ μάλλον αποδεικνύει, κλήση του πρώτου εναγόμενου, τα δε με την ένορκη βεβαίωση εκτιθέμενα αφορούν τα στοιχεία της αξίωσης και δεν αφορούν μόνο τον κληθέντα εναγόμενο, με συνέπεια η ένορκη αυτή βεβαίωση να συνιστά ανυπόσταστο αποδεικτικό μέσο, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη ανωτέρω, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ως κρίθηκε τελεσιδίκως, με την με αριθμό 56/2019 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου επί της από 15-7-2014 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης της γραμματέως του Πρωτοδικείου ..../2014 αγωγής, και αποτελεί δεδικασμένο μεταξύ των διαδίκων ως προς την τελεσθείσα σε βάρος του ενάγοντος αδικοπραξία, την 14-7-2011 και περί ώρα 8.15, ο ενάγων μετέβη με τη σύζυγό του ... ... στην αποθήκη χαρτικών και ειδών βιβλιοπωλείου του δεύτερου εναγόμενου ... ... που βρίσκεται στο … χλμ της εθνικής οδού …. Η ως άνω αποθήκη βρίσκεται εντός αύλειου χώρου στον οποίο η είσοδος γίνεται από μια μεγάλη καγκελόπορτα. Την ώρα εκείνη η αποθήκη ήταν κλειστή, λίγη ώρα αργότερα δε κατέφθασαν ταυτόχρονα σχεδόν με τα αυτοκίνητά τους ο δεύτερος εναγόμενος και ο υπάλληλος αυτού ... ..., οι οποίοι, αφού άνοιξαν την καγκελόπορτα, εισήλθαν στον αύλειο χώρο, ακολουθούμενοι από το όχημα του ενάγοντος. Εκεί βρισκόταν λυμένος και κυκλοφορούσε ελεύθερα ένας σκύλος ράτσας πιτ-μπουλ, κύριος του οποίου ήταν ο πρώτος εναγόμενος ... .... Ο τελευταίος είχε εγκατασταθεί πριν 6 μηνών περίπου στη Θεσσαλονίκη, όπου αναζητούσε εργασία, είχε δε αφήσει το σκύλο στις εγκαταστάσεις της επιχείρησης του θείου του, ο οποίος είχε αναλάβει τη φύλαξη, εποπτεία και φροντίδα του, ενώ ταυτοχρόνως τον χρησιμοποιούσε για τη φύλαξη της επιχείρησής του κατά τις βραδινές ώρες, επιτρέποντας τον να κυκλοφορεί ελεύθερα, ενώ το πρωί, όταν άνοιγε η αποθήκη για τους πελάτες, τον έδενε. Όταν ο ενάγων και η σύζυγός του αντιλήφθηκαν ότι ο σκύλος είχε γίνει ανήσυχος εξαιτίας της παρουσίας τους, ζήτησαν από τον δεύτερο εναγόμενο (Σ. ...) να τον δέσει για να μπορέσουν αν αποβιβασθούν με ασφάλεια από το όχημά τους. Τότε ο δεύτερος εναγόμενος ζήτησε από τον υπάλληλό του, με την παρουσία του οποίου ο σκύλος ήταν εξοικειωμένος, να δέσει τον σκύλο, ο οποίος και ακολούθησε τον Λ. ... προς το σημείο όπου τον έδεναν. Τη στιγμή εκείνη ο ενάγων και η σύζυγός του αποβιβάσθηκαν από το όχημά τους, πλην όμως ο σκύλος γύρισε ξαφνικά προς το μέρος τους, έτρεξε προς τον ενάγοντα, τον δάγκωσε αρκετές φορές στο αριστερό πόδι, τον έριξε στο έδαφος και τον έσυρε για λίγα μέτρα παράλληλα με το όχημά του, ώσπου τελικά ο Λ. ... τον χτύπησε με ένα ξύλο και κατάφερε να τον απομακρύνει από τον ενάγοντα, ο οποίος είχε ήδη τραυματισθεί στο πόδι. Κατά τα ανωτέρω αποκλειστικά υπαίτιος για τον τραυματισμό του ενάγοντος υπήρξε ο δεύτερος εναγόμενος (Σ. ...) , διότι δεν φρόντισε να λάβει τα απαραίτητα μέτρα φύλαξης του σκύλου, τα οποία κατά τις αντιλήψεις των συναλλαγών και ενόψει των ιδιοτήτων του σκύλου και του τρόπου χρησιμοποίησής του ήταν αναγκαία και επιβεβλημένα, ώστε να τον αποτρέψουν από την πρόκληση ζημίας σε τρίτους, με αποτέλεσμα αυτός να επιτεθεί στον ενάγοντα και να τον τραυματίσει στο πόδι. Ειδικότερα ο δεύτερος εναγόμενος ως κάτοχος του σκύλου (καθώς είχε την φυσική εξουσία πάνω σ' αυτόν, και είχε αναλάβει να του παρέχει τροφή, να τον στεγάζει και να τον φροντίζει ήδη επί έξι μήνες πριν από το επίδικο συμβάν, και τον χρησιμοποιούσε ως φύλακα της επιχείρησής του τις βραδινές ώρες), αλλά και ως προστηθείς στη φύλαξη του σκύλου από τον πρώτο εναγόμενο (...) ιδιοκτήτη του σκύλου επέδειξε πταίσμα στη φύλαξή του, διότι αν και γνώριζε καλά ότι τα σκυλιά της συγκεκριμένης ράτσας είναι άγρια και εμφανίζουν από τη φύση τους επιθετικές τάσεις, δεν μερίμνησε να του περάσει πρώτα ένα λουρί στο λαιμό και ακολούθως να τον παραδώσει στον υπάλληλο του, προκειμένου ο τελευταίος να έχει τον έλεγχό του και να μπορέσει να τον δέσει, ή έστω να του βάλει φίμωτρο στο στόμα, με αποτέλεσμα η παράλειψη αυτή να οδηγήσει στην επίθεση του σκύλου στον ενάγοντα. Σύμφωνα δε με την προαναφερθείσα απόφαση, δεν αποδείχθηκε ότι ο ενάγων προκάλεσε καθ' οιονδήποτε τρόπο τον σκύλο ώστε ο τελευταίος να επιδείξει επιθετική συμπεριφορά απέναντι του, όπως ισχυρίσθηκαν οι εναγόμενοι, και επομένως η σχετική ένσταση των τελευταίων περί συντρέχοντος πταίσματος του ενάγοντα ως προς τον τραυματισμό του (άρθρο 300 ΑΚ) απορρίφθηκε ως αβάσιμη στην ουσία της. Μετά από τον τραυματισμό του ο ενάγων μεταφέρθηκε στο γενικό νοσοκομείο των ..., όπου υποβλήθηκε σε εξετάσεις και διαπιστώθηκε ότι υπέστη πολλαπλά δαγκώματα από σκύλο, τα οποία αντιμετωπίσθηκαν με συντηρητική αγωγή και παρέμεινε για νοσηλεία στη χειρουργική κλινική έως τις 23-7-2011, οπότε έλαβε εξιτήριο με οδηγίες για κλινοστατισμό και λήψη αντιπηκτικής - φαρμακευτικής αγωγής. Στις 12-8-2011 εισήχθη εκ νέου στο νοσοκομείο ... λόγω υποξείας φλεβοθρόμβωσης στον αριστερό μηρό εξαιτίας των τραυμάτων του, και του συστήθηκε να φοράει ελαστική κάλτσα μέτριας πιέσεως έως τη μεσότητα του μηρού, ενώ στις 12-9- 2011 υπέστη πνευμονική εμβολή λόγω των δαγκωμάτων του σκύλου και εισήχθη και πάλι στο νοσοκομείο των ... όπου παρέμεινε για νοσηλεία έως τις 22-9-2011, και όταν έλαβε εξιτήριο του συστήθηκε θεραπεία με ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους και συνέχιση της αντιπηκτικής αγωγής (την οποία συνέχισε να λαμβάνει έως το τέλος του 2012), καθώς και αναρρωτική άδεια έξι μηνών, διότι λόγω της φύσης της εργασίας του (επαγγελματίας οδηγός Δ.Χ. φορτηγού) ήταν αδύνατο να οδηγήσει. Με την υπό κρίση αγωγή ο ενάγων εκθέτει ότι πέρα της ηθικής βλάβης που υπέστη από τον τραυματισμό του, για την οποία τελεσιδίκως του επιδικάσθηκε δυνάμει της με αριθμό 56/2019 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης χρηματική ικανοποίηση ύψους 10.000€, υπέστη και ζημία που συνίσταται στην απώλεια της αμοιβής του από τη σύμβαση μεταφοράς που είχε καταρτίσει με την μεταφορική εταιρία με την επωνυμία ...GR την οποία κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων θα αποκόμιζε. Ειδικότερα ισχυρίζεται ότι, ως αυτοκινητιστής και ιδιοκτήτης του ΔΧΦ οχήματος με πινακίδες κυκλοφορίας … ..., το οποίο είναι ενταγμένο κατά χρήση στην .. ΕΠΕ, κατήρτισε την 1-7- 2011 προφορική σύμβαση με τη μεταφορική εταιρία ...GR δυνάμει της οποίας ανέλαβε να πραγματοποιήσει με το φορτηγό του σε διάστημα επτά μηνών αντίστοιχα σε αριθμό, ήτοι επτά [7], δρομολόγια από ... προς ... μεταφέροντας μάρμαρα της επιχείρησης …, στη συνέχεια από το ... στη Ρωσία με φορτίο νήματα και τέλος από τη Ρωσία στην Ελλάδα με φορτίο καουτσούκ, ξεκινώντας το πρώτο δρομολόγιο την 14-7-2011, ήτοι την ημέρα του ως άνω συμβάντος και ότι η αμοιβή του, αφαιρώντας όλες τις αναγκαίες για την εκτέλεση των δρομολογίων δαπάνες, με τις οποίες θα επιβαρυνόταν ο ίδιος, θα ανερχόταν στο συνολικό ποσό των 70.000€ το οποίο και αιτείται ως διαφυγόν κέρδος του από τους εναγόμενους. Από τα ως άνω αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι ο ενάγων κατά το χρόνο του ατυχήματος ασκούσε το επάγγελμα του αυτοκινητιστή και ήταν ιδιοκτήτης του ως άνω φορτηγού δημοσίας χρήσεως με το οποίο εκτελούσε διεθνείς μεταφορές και για το οποίο διέθετε το με αριθμό …./2011 δελτίο ελέγχου καταλληλότητας του οχήματος από το Τελωνείο Θεσσαλονίκης. Η σύζυγος αυτού, ... ..., καταθέτοντας ενόρκως ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών την 10-2-2015 κατά τη συζήτηση της από 15-7-2014 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης της γραμματέως του Πρωτοδικείου ... …./2014 προγενέστερης αγωγής του ενάγοντος κατά των εναγόμενων, επί της οποίας εκδόθηκε η αναφερόμενη στην αρχή του παρόντος σκεπτικού απόφαση, κατέθεσε ότι η επικαλούμενη από τον ενάγοντα συμφωνία είχε καταρτισθεί για 6 δρομολόγια, ότι από την εργασία αυτή ο ενάγων θα αποκόμιζε 80.000 με 90.000€ τα οποία απώλεσε , ότι είχε βίζα 6 μηνών δίχως να διευκρινίζει για ποια χώρα, και ότι πρώτη φορά ο ενάγων θα έκανε αυτές τις διαδρομές. Επίσης προς απόδειξη του ισχυρισμού του ο ενάγων επικαλείται και προσκομίζει ένα άνευ ημεροχρονολογίας έγγραφο της εταιρίας ...GR σύμφωνα με το οποίο η εταιρία αυτή είχε καταρτίσει προφορική σύμβαση μεταφοράς με τον ενάγοντα προκειμένου ο τελευταίος να προβεί σε επτά διαδοχικές μεταφορές μαρμάρων του ομίλου ... από τη ... προς το ... με ναύλο 10.700€, εν συνεχεία θα μετέφερε νήματα από το ... προς τη Ρωσία με αξία φορτίου 3.700€ και τέλος από τη Ρωσία θα μετέφερε στην Ελλάδα καουτσούκ με ναύλο 2.000€, με ημερομηνία πρώτου δρομολογίου την ημέρα του ατυχήματος, ήτοι με συνολικό ναύλο ύψους 16.400€ ανά δρομολόγιο. Τα ανωτέρω όμως δεν καθίστανται πειστικά καθόσον, ως αποδεικνύεται, παρότι ο ενάγων αυθημερόν με το ατύχημα θα ξεκινούσε το πρώτο του δρομολόγιο προς το ..., από το προσκομιζόμενο από τον ίδιο διαβατήριο αποδεικνύεται ότι είχε εκδώσει μεν επαγγελματική βίζα τρίμηνης διάρκειας και δη την με αριθμό …. με ημερομηνία έκδοσης την 1-7-2011 και λήξης την 28-9-2011 βίζα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, πλην όμως δεν είχε εκδώσει την απαραίτητη για την είσοδό του στο ... βίζα, η οποία εκδίδεται από το αντίστοιχο Προξενείο της χώρας στην Ελλάδα. Επιπλέον δεν αποδείχθηκε ότι είχε αποσταλεί έγκριση από την Προξενική Διεύθυνση του Υπ. Εξωτερικών του ..., για την απαραιτήτως υποβληθείσα από την εταιρία παραλαβής των εμπορευμάτων πρόσκληση, στο ως άνω προξενείο προκειμένου να εκδοθεί επαγγελματική για τον ενάγοντα βίζα, (βλ. το προσκομιζόμενο από τους εναγόμενους έγγραφο με τα απαραίτητα δικαιολογητικά έκδοσης βίζας για το ... το 2011 και την προσκομιζόμενη από αυτούς ένορκη βεβαίωση). Ακόμα ουδόλως αποδεικνύονται οι τόποι φόρτωσης των εμπορευμάτων στην Ελλάδα, στο ... και στη Ρωσία, στοιχεία απαραίτητα για τον υπολογισμό των αποστάσεων που έπρεπε να διανύσει ανά μήνα ο ενάγων, ώστε να κριθεί το εφικτό του εγχειρήματος που διατείνεται ότι είχε αναλάβει όσο και για τον υπολογισμό του ύψους των δαπανών του, οι οποίες κατά τους ισχυρισμούς του βάραιναν τον ίδιο, αλλά και ούτε οι εταιρίες που έδωσαν τις παραγγελίες μεταφοράς των προϊόντων από το ... προς τη Ρωσία και από τη Ρωσία προς την Ελλάδα, ενώ δεν προσκομίζεται κάποιο έγγραφο που να αποδεικνύει ότι η εταιρία … GR είχε όντως συνάψει σύμβαση μεταφοράς εμπορευμάτων με την εταιρία .... Επομένως, εφόσον δεν αποδείχθηκε η σύναψη της σύμβασης μεταφοράς που επικαλείται ο ενάγων, ο οποίος και φέρει το βάρος απόδειξης αυτής, κρίση που δεν δύναται να ανατραπεί μόνο από την εκδοθείσα βίζα για τη χώρα της Ρωσίας και από την ύπαρξη του δελτίου ελέγχου του οχήματος του από το τελωνείο Θεσσαλονίκης και του δελτίου (TIR) καθώς τα τελευταία σε κάθε περίπτωση ήταν αναγκαία για την άσκηση του επαγγέλματος του εφόσον διενεργούσε διεθνείς μεταφορές, η αγωγή πρέπει να απορριφθεί ως ουσία αβάσιμη. Λόγω της τελικής ήττας του ενάγοντος ο τελευταίος πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα των εναγομένων - εφεσιβλήτων και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας κατόπιν νομίμου αιτήματος αυτών κατ'άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ σε συνδυασμό με τα άρθρα 63 παρ.1, 68 παρ.1 και 69 παρ.1 ν. 4194/2013, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο διατακτικό της παρούσας απόφασης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.

ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και κατ'ουσίαν την από 28-9-2024 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ενώπιον της γραμματέως του Πρωτοδικείου ... /2024 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης προσδιορισμού δικασίμου της γραμματέως του παρόντος Δικαστηρίου .../2024 έφεση.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή του παράβολου άσκησης αυτής στον εκκαλούντα.

ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ τη με αριθμό 472/2024 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών και τις με αριθμό 267/2021 και 195/2023 μη οριστικές αποφάσεις του ιδίου Μονομελούς Πρωτοδικείου.

ΚΡΑΤΕΙ και δικάζει την από 15-6-2019 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης της γραμματέως του Πρωτοδικείου ... .../2019 αγωγή.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ως ουσία αβάσιμη την ως άνω αγωγή.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον εκκαλούντα στα δικαστικά έξοδα των εφεσιβλήτων και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας τα οποία ορίζει στο ποσό των τεσσάρων

χιλιάδων διακοσίων (4.200) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση αυτού στον ίδιο τόπο χωρίς την παρουσία των διαδίκων ή /και των πληρεξουσίων τους δικηγόρων την 21 Απριλίου 2026.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ