ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ 627/2026

 

Συγκροτήθηκε από τη δικαστή, Βασιλική Ζώτου, Εφέτη, την οποία όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Εφετείου Θεσσαλονίκης και από τη γραμματέα Ευδοκία Ράμτσιου.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του την 6η Φεβρουάριου 2026 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

A. ΤΟΥ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ-ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ: ... ... του ..., κατοίκου περιοχής …. Θεσσαλονίκης, επί της οδού …, με Α.Φ.Μ. …., που παραστάθηκε διά του πληρεξουσίου δικηγόρου Σωτήριου Κωνσταντινίδη του Δ.Σ. …. (Α.Μ….), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

ΤΟΥ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΟΥ-ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΜΕΝΟΥ ΛΟΓΩ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΥΣΑ: ... ... του ..., νόμιμα εκπροσωπούμενου, λόγω της ανηλικότητάς του από τη μητέρα του-ενάγουσα, ...του ..., με Α.Φ.Μ. …, αμφοτέρων κατοίκων Θεσσαλονίκης, επί της οδού …., αριθμοί …., η οποία παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου Καλυψούς Γούλα του Δ.Σ. …. (Α.Μ. …), η οποία κατέθεσε προτάσεις.

Β. ΤΗΣ ΑΝΤΕΚΑΛΟΥΣΑΣ-ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ: ...του ..., κατοίκου Θεσσαλονίκης, επί της οδού ..., αριθμοί..., με Α.Φ.Μ. ..., ως ασκούσας αποκλειστικά την επιμέλεια και για λογα­ριασμό του ανήλικου τέκνου της, ... ..., η οποία παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου Καλυψούς Γούλα του Δ.Σ. …. (Α.Μ. …), η οποία κατέθεσε προτάσεις.

ΤΟΥ ΑΝΤΕΦΕΣΙΒΛΗΤΟΥ-ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ: ... ... του ..., κατοίκου περιοχής …. Θεσσαλονίκης, επί της οδού …., με Α.Φ.Μ. …., που παραστάθηκε διά του πληρεξουσίου δικηγόρου Σωτήριου Κωνσταντινίδη του Δ.Σ. … (Α.Μ. ….), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η αντεκαλούσα - ενάγουσα άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρω­τοδικείου Θεσσαλονίκης (Ειδική Διαδικασία Διαφορών από την οικογένεια, τον γάμο και την ελεύθερη συμβίωση) την από 01-04-2024 και με αριθμό κατάθ. Γ.Α.Κ./Ε.Α.Κ./.../2024 αγωγή, με αντικείμενο την επιδίκαση διατροφής υπέρ ανήλικου τέκνου κατά του εναγομένου και ήδη εκκαλούντος στην υπό στοιχείο Α' έφεση και αντεφεσίβλητου, επί της οποίας εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων η με αριθμό 3162/2025 οριστική απόφαση του ως άνω δικαστηρίου, που δέχθηκε εν μέρει την αγωγή. Κατά της απόφασης αυτής ο μεν εναγόμενος και ήδη εκκαλών στην υπό στοιχείο Α' έφεση παραπονείται με την από 13-03-2025 έφεσή του, που κατατέθηκε στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου με αρ. κατάθ. Γ.Α.Κ./Ε.Α.Κ./.../04-04-2025 και στη γραμματεία αυτού του δικαστηρίου με αριθμό κατάθ. Γ.Α.Κ./Ε.Α.Κ./.../ 09-04-2025, η ο­ποία προσδιορίστηκε να συζητηθεί αρχικά στις 24-10-2025 και μετ'αναβολή κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, η δε αντεκκαλούσα παραπονείται με την από 19-09-2025 αντέφεσή της, που κατατέθηκε στη γραμματεία αυτού του δικαστηρίου με αριθμό κατάθ. Г.А.К./ Ε.Α.Κ. /.../23-09-2025, η οποία προσδιορίστηκε να συζητη­θεί αρχικά στις 24-10-2025 και μετ'αναβολή κατά τη δικάσιμο που αναφέ­ρεται στην αρχή της παρούσας.

Κατά τη συζήτηση της έφεσης και της αντέφεσης στο ακροατήριο, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων παραστάθηκαν όπως αναφέρεται παραπάνω και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στις προτάσεις τους.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

 

Νόμιμα εισάγονται προς συζήτηση: α) η από 31-07-2025 (κατατεθείσα στη γραμματεία του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης με Γ.Α.Κ. .../2025 και Ε.Α.Κ. .../2025 και στη γραμματεία του Εφετείου Θεσσαλονίκης με Γ.Α.Κ. .../ 2025 και Ε.Α.Κ. .../2025) έφεση του εκκα­λούντος - εναγομένου κατά του ανηλίκου τέκνου των διαδίκων, εκπροσωπούμενου από τη μητέρα του, ..., αντεκκαλούσα -ενάγουσα και β) η από 19-09-2025 (κατατεθείσα στη γραμματεία του παρόντος δικαστηρίου με Γ.Α.Κ. .../2025 και Ε.Α.Κ. .../ 2025) αντέφεση της ενάγουσας κατά του αντεφεσίβλητου-εναγομένου προς ε­ξαφάνιση, άλλως μεταρρύθμιση της με αριθ. 3162/18-02-2025 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (ειδική δια­δικασία διαφορών από την οικογένεια, τον γάμο και την ελεύθερη συμβίω­ση), το οποίο δικάζοντας αντιμωλία των διαδίκων την από 01.04.2024 και με αριθ. κατ. Γ.Α.Κ./Ε.Α.Κ./.../2024 αγωγή, με αντικείμενο την επιδίκαση διατροφής υπέρ ανήλικου τέκνου δέχθηκε εν μέρει την αγωγή. Η ως άνω έφεση αρμοδίως και παραδεκτά εισάγεται προς συζήτηση στο Δι­καστήριο αυτό (άρθρο 19 ΚΠολΔ), σύμφωνα με τις νόμιμες διατυπώσεις (άρθρα 495 παρ. 1, 2, 498, 511, 513 παρ. 1β, 516 παρ. 1, 517, 518 παρ. 2, 520 παρ. 1 ΚΠολΔ) και δη με κατάθεσή της στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου στις 04-04-2025 (βλ. τη συνημμένη επ'αυτής υπ' αριθμ. ΓΑ.Κ./Ε.Α.Κ./... /.../2025 έκθεση κατάθεσης δικογράφου ένδικου μέσου της αρμόδιας γραμματέα του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης) και εμπροθέσμως, προ πάσης επιδόσεως της εκκαλουμένης και εντός της, κατ’ άρθρο 518 παρ. 2 ΚΠολΔ, καταχρηστικής διετούς προθεσμίας από τη δημοσίευση της εκκαλουμένης που έλαβε χώρα στις 18-02-2025, εφόσον δεν προκύπτει από τα προσκομιζόμενα έγγραφα, ούτε οι διάδικοι επικαλούνται, ότι έχει γίνει επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης, ενώ, εφόσον η εκδικαζόμενη διαφορά λόγω της φύσεώς της ως οικογενειακή ανήκει στις απαριθμούμενες στο άρθρο 592 αρ. 3 ΚΠολΔ ως προς τις οποίες δεν οφείλεται παράβολο κατ’ άρθρο 495 παρ. 3 τελ. εδ. ΚΠολΔ, δεν απαιτείται για το παραδεκτό της έφεσης η καταβολή σχετικού παράβολου.

Με την με αριθ. κατάθεσης Γ.Α.Κ./Ε.Α.Κ./.../2024 αγωγή η ενάγουσα εξέθετε ότι από τον γάμο της με τον εναγόμενο απέκτησαν μεταξύ άλλων τον ανήλικο υιό τους, ... ..., που γεννήθηκε στις 02.06.2008. Ότι, ήδη, δυνάμει της με αριθμό 10315/2016 αμετάκλητης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης απαγγέλθηκε η λύση του γάμου τους συναινετικά, ενώ, δυνάμει της από 23.12.2015 έγγραφης συμφωνίας τους που επικυρώθηκε με την ως άνω απόφασης συμφωνήθηκε ότι η γονική μέριμνα του ως άνω ανηλίκου θα ασκείται από κοινού από αμφότερους τους γονείς του και η άσκηση της επιμέλειας του προσώπου του θα ασκείται, αποκλειστικά από τη μητέρα του, καθώς και ότι ο εναγόμενος υποχρεούται να καταβάλλει ως συνεισφορά του στην κάλυψη των βιοτικών του αναγκών το ποσό των εκατόν εξήντα (160) ευρώ, μηνιαίως, έως την 31η Δεκεμβρίου του έτους 2017, πλέον λοιπών δαπα­νών, όπως αυτές αναλυτικά εκτίθενται στην αγωγή. Επικαλούμενη δε την πάροδο του ανωτέρω χρονικού διαστήματος ως προς το οποίο ρυθμίστηκε η υποχρέωση του εναγόμενου για συνεισφορά στη διατροφή του ανήλικου, την μεταβολή των συνθηκών στις οποίες στηρίχθηκε η ως άνω συμφωνία, τις προσδιοριστικές του ύψους της διατροφής ανάγκες και την απορία του τέκνου, καθώς και τα περιουσιακά στοιχεία του εναγόμενου και της ιδίας, ζήτησε με προσωρινά εκτελεστή απόφαση να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να της καταβάλλει, ως συνεισφορά στη μηνιαία διατροφή του ανήλικου, εντός του πρώτου πενθημέρου κάθε ημερολογιακού μήνα, για το χρονικό διάστημα από της επίδοσης της αγωγής μέχρι την 31η Ιουλίου του έτους 2024, το ποσό των 700 ευρώ, για το χρονικό διάστημα από 1η Αυγούστου του έτους 2024 μέχρι την 31η Ιουλίου του έτους 2025, το ποσό των 1.250 ευρώ, και για το χρονικό διάστημα από 1η Αυγούστου του έτους 2025 έως τη 02α Ιουνίου του έτους 2026, το ποσό των 1.375 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από της καθυστέρησης καταβολής έκαστης μηνιαίας δόσης και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση, και να καταδικασθεί ο εναγόμενος στην καταβολή των δικαστικών της εξόδων. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο με την εκκαλούμενη απόφαση, αφού έκρινε την αγωγή παραδεκτή και νόμιμη, τη δέχθηκε εν μέρει ως ουσιαστικά βάσιμη και υποχρέωσε, με προσωρινά εκτελεστή απόφαση, τον εναγόμενο να καταβάλλει στην ενάγουσα ως ασκούσα αποκλειστικά την επιμέλεια του ανήλικου τέκνου τους για λογαριασμό του, ως συνεισφορά στην τακτική μηνιαία διατροφή του, για το χρονικό διάστημα από την 25η Απριλίου του έτους 2024 μέχρι και την 31η - Ιουλίου του έτους 2024, το ποσό των πεντακοσίων πενήντα (550) ευρώ, για το χρονικό διάστημα από την 01η Αυγούστου του έτους 2024 μέχρι την 31η Ιουλίου του έτους 2025, το ποσό των εξακοσίων εβδομήντα (670) ευρώ, και, για το χρονικό διάστημα από την 01η Αυγούστου του έτους 2025 έως την 01η Ιουνίου του έτους 2026, το ποσό των επτακοσίων είκοσι (720) ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση καταβολής κάθε μηνιαίας δόσης μέχρι την εξόφληση, και καταδίκασε τον εναγόμενο στην πληρωμή μέρους των δικαστικών εξόδων της ενάγουσας. Ήδη με την υπό κρίση έφεση ο εκκαλών - εναγόμενος ως ηττηθείς διάδικος παραπονείται παραπονούνται για λόγους που ανάγονται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων και ζητά να εξαφανιστεί άλλως μεταρρυθμιστεί η εκκαλουμένη απόφαση ώστε να απορριφθεί η ένδικη αγωγή, άλλως να ορισθεί ότι η μηνιαία ως διατροφή του ανηλίκου τέκνου τους συνεισφορά του ανέρχεται στο ποσό των διακοσίων (200,00) ευρώ και να καταδικασθεί η τελευταία στη δικαστική του δαπάνη.

Περαιτέρω, στη διάταξη του άρθρου 523 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. ορίζεται ότι «ο εφεσίβλητος μπορεί και αφού περάσει η προθεσμία της έφεσης να ασκήσει αντέφεση ως προς τα κεφάλαια της απόφασης που προσβάλλονται με την έφεση και ως προς εκείνα που συνέχονται αναγκαστικά με αυτά και αν ακόμη αποδέχθηκε την απόφαση ή παραιτήθηκε από την έφεση». Από το συνδυασμό της ως άνω διατάξεως με τη διάταξη του άρθρου 522 ιδίου Κώδικα συνάγεται, ότι η αντέφεση για να είναι παραδεκτή πρέπει να αφορά τα κεφάλαια της αποφάσεως που προσβάλλονται με την έφεση ή τα αναγκαίως με αυτά συνεχόμενα, δηλαδή το περιεχόμενό τους πρέπει να βρίσκεται μέσα στα όρια του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της εφέσεως, αφού με την έφεση δεν μεταβιβάζεται στο σύνολο της η υπόθεση στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, αλλά μόνο κατά τα καθοριζόμενα από αυτή όρια (ΑΠ 604/2025, ΑΠ 359/2023, ΑΠ 212/2006, ΑΠ 604/2006 όλες δημοσιευμένες στην ΤΝΠ Νόμος).

Στην προκειμένη περίπτωση, η εφεσίβλητη - ενάγουσα μετά την άσκηση της υπό κρίση εφέσεως, άσκησε με ιδιαίτερο δικόγραφο, την από 19-09-2025 (με αριθμ. καταθ. .../23-09-2025) αντέφεση, που κατέθεσε στη γραμματεία του δικαστηρίου τούτου στις 23-09-2025, ενώ την επέδωσε στον εκκαλούντα - εναγόμενο στις 23-09-2025 (βλ. την υπ' αριθμ. …..2025 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Θεσσαλονίκης ….). Με την αντέφεση αυτή - που σημειωτέον ισχύει ως αυτοτελής έφεση, καθόσον ασκήθηκε εντός της προθεσμίας της έφεσης για την αντεκκαλούσα, ήτοι, προ πάσης επιδόσεως της εκκαλουμένης και εντός της, κατ’ άρθρο 518 παρ. 2 ΚΠολΔ, κατα­χρηστικής διετούς προθεσμίας από τη δημοσίευση της εκκαλουμένης που έ­λαβε χώρα στις 18-02-2025 και με τους διαλαμβανόμενους σ' αυτήν λόγους, αναγόμενους σε κακή εκτίμηση των αποδείξεων, ζητεί, τη μεταρρύθμιση της εκκαλούμενης απόφασης με σκοπό, να γίνει δεκτή εν όλω η ένδικη αγωγή της και να καταδικασθεί ο εφεσίβλητος στη δικαστική της δαπάνη και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας. Σύμφωνα λοιπόν, με τα αναφερόμενα στην αμέσως προηγούμενη νομική σκέψη, εφόσον με την ένδικη αντέφεση της ενάγουσας, διατυπώνονται παράπονα για το κεφάλαιο της διατροφής του ανηλίκου τέκνου των διαδίκων, το οποίο προσβάλλεται και με την έφεση, πρέπει αυτή (η ένδικη αντέφεση), να γίνει τυπικά δεκτή (άρθρο 532 ΚΠολΔ). Επομένως, οι υπό κρίση έφεση και αντέφεση ως εκκρεμείς ε­νώπιον του παρόντος δικαστηρίου και στρεφόμενες κατά της με αριθ. 3162/2025 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσα­λονίκης κατά την ειδική διαδικασία των οικογενειακών διαφορών πρέπει να συνεκδικασθούν, λόγω της προφανούς μεταξύ τους συνάφειας και για τους σκοπούς διευκόλυνσης και επιτάχυνσης της διαδικασίας (άρθρ. 31 παρ. 1, 246, 285 εδ. α' και 591 ΚΠολΔ, βλ. και ΑΠ 110/2017) και να ερευνηθούν περαιτέρω από το παρόν δικαστήριο, κατά την ίδια ως άνω ειδική διαδι­κασία διαφορών από την οικογένεια, τον γάμο και την ελεύθερη συμβίωση, κατά την οποία εκδόθηκε η εκκαλουμένη απόφαση, ως προς το παραδεκτό και τη νομική και ουσιαστική βασιμότητα των λόγων τους, που συνίστανται στην εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και στην κακή εκτίμηση των αποδείξεων μέσα στα όρια που καθορίζονται από αυτές (άρθρα 522, 524 και 533 § 1 του ΚΠολΔ).

Από τις διατάξεις των άρθρων 1485,1486,1489 και 1493 ΑΚ προκύπτει ότι οι γονείς, είτε υπάρχει μεταξύ τους γάμος και συμβιώνουν είτε έχει διακοπεί η έγγαμη συμβίωση είτε έχει εκδοθεί διαζύγιο, έχουν κοινή και ανάλογη με τις δυνάμεις τους υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους, ακόμη και εάν αυτό έχει περιουσία, της οποίας, όμως, τα εισοδήματα ή το προϊόν της εργασίας του ή άλλα τυχόν εισοδήματα του δεν αρκούν για τη διατροφή του (ΑΠ 1016/2019, ΜΕφΑιγ 73/2021 ΤΝΠ Νόμος). Η διατροφή προκαταβάλλεται σε χρήμα κάθε μήνα, εκτός αν συντρέχουν ιδιαίτεροι λόγοι να καταβληθεί με άλλο τρόπο (ΜΕφΘεσ 1303/2019 ΤΝΠ Νόμος). Το μέτρο της διατροφής προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του ανήλικου δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες ζωής του, η δε δικαιούμενη (ανάλογη) διατροφή του περιλαμ­βάνει όλα τα αναγκαία έξοδα για την τροφή, την ένδυση, την ιατρική περί­θαλψη, τη μόρφωση, την κοινωνική παράσταση και την ψυχαγωγία, ενώ στις ανάγκες της λειτουργίας του κοινού σπιτιού περιλαμβάνονται η θέρ­μανση, η ηλεκτροδότηση, η ύδρευση, η συντήρηση και η καθαριότητα του σπιτιού, η αγορά οικιακών συσκευών, η πληρωμή των λογαριασμών τηλεπικοινωνίας και των κοινοχρήστων των διαμερισμάτων (1493 εδ. β' ΑΚ), οι οποίες θα υπολογιστούν συνολικά και θα επιμεριστούν ανά μήνα με καταβολή σε χρήμα ή σε είδος (1496 και 1497 ΑΚ). Το μέτρο της διατροφής θα προσδιοριστεί με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου τέκνου όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του, ήτοι από τους συγκεκριμένους όρους διαβίωσης, ανάλογα με την ηλικία, τον τόπο κατοικίας, την ανάγκη εκπαίδευσης και την κατάσταση υγείας του, σε συνδυασμό πάντα με την περιουσιακή κατάσταση των υπόχρεων γονέων (ΑΠ 1016/2019, ΑΠ 995/2019, ΕφΔωδ 42/2020 ΤΝΠ Νόμος). Ως συνθήκες ζωής νοούνται οι συγκεκριμένοι όροι διαβίωσης, που ποικίλουν ανάλογα με την ηλικία, τον τόπο κατοικίας, την ανάγκη επιτήρησης, εκπαίδευσης και την κατάσταση υγείας του δικαιούχου, σε συνδυασμό με την περιουσιακή κατάσταση του υπόχρεου (ΑΠ 1612/2017, ΜΕφΠειρ 27/2022, ΕφΑΘ 257/ 2019 δημοσιευμένες σε ΤΝΠ Νόμος). Για να καθοριστεί το ποσό της δικαιούμενης διατροφής αξιολογούνται κατ’ αρχήν τα εισοδήματα των γονέων από οποιαδήποτε πηγή και στη συνέχεια προσδιορίζονται οι ανάγκες του τέκνου, καθοριστικό, δε, στοιχείο είναι οι συνθήκες της ζωής του, δηλαδή οι όροι διαβίωσης του, χωρίς όμως να ικανοποιούνται οι παράλογες αξιώσεις και η σπατάλη χρημάτων (ΜΕφΠειρ 63/2020, ΜΕφΑιγ 69/2020 δημοσιευμένες σε ΤΝΠ Νόμος). Για την αποτίμηση των δυνάμεων των γονέων λαμβάνονται υπόψη, εκτός των εισοδημάτων και της περιουσίας έκαστου γονέα, και οι δυνατότητες για προσωπική εργασία αυτών. Υπό την έννοια αυτή, ως δυνάμεις, λογίζονται οι εν γένει οικονομικές δυνατότητες, τις οποίες, κατά τις αρχές της καλής πίστης (άρθρο 288 Α.Κ.), διαθέτει ή είναι σε θέση να αναπτύξει ή να ποριστεί ο κάθε γονέας, με την κατάλληλη αξιοποίηση όχι μόνο του κεφαλαίου της περιουσίας του, αλλά και της εκάστοτε δυνατότητάς του για εργασία, που είναι πρόσφορη για την εκπλήρωση της σχετικής υποχρέωσης διατροφής (ΜΕφΠειρ 180/2021 σε ΤΝΠ Νόμος). Οι δυνάμεις του κάθε γονέα λειτουργούν αφενός ως κριτήριο προσδιοριστικό του ύψους της συνεισφοράς του κάθε γονέα καθορίζεται κατά το λόγο των δικών του δυνάμεων προς το άθροισμα των δυνάμεων και των δύο (ΕφΠατρΙ 95/2020, ΕφΔωδ 154/2005 δημοσιευμένες σε ΤΝΠ Νόμος). Κρίσιμος χρόνος για τη συνδρομή των προϋποθέσεων της διατροφικής αξίωσης και τον προσδιορισμό της έκτασης και του ύψους της διατροφής είναι ο χρόνος συζήτησης της σχετικής αγωγής ή, αν πρόκειται για διατροφή παρελθόντος χρόνου, ο της υπερημερίας (ΜΕφΠατρ 155/2021, ΜΕφΠατρ 195/2020 δημοσιευμένες σε ΤΝΠ Νόμος). Εξάλλου, η υποχρέωση δια­τροφής είναι κατά κανόνα χρηματική υποχρέωση, χωρίς όμως να αποκλεί­εται η εκπλήρωση της και σε είδος. Παροχές σε είδος, που συνυπολογίζονται στην υποχρέωση του γονέα για διατροφή του τέκνου, είναι, μεταξύ άλλων, η συνεισφορά της οικοκυράς, η παροχή οικίας, καθώς και η παροχή προσωπικών υπηρεσιών για την ανατροφή, περιποίηση, φροντίδα και επιμέλεια του τέκνου (ΜΕφΠειρ 201/2020 ΤΝΠ Νόμος). Έτσι ο γονέας, που συζεί με το ανήλικο τέκνο, μπορεί, κατά τον υπολογισμό του οφειλόμενου από αυτόν ποσού διατροφής του, να συνυπολογίσει οτιδήποτε συνδέεται με την εξαιτίας της συνοίκησης πραγματική διάθεση χρημάτων για τις ανάγκες του τέκνου, όπως ενοίκιο, κατανάλωση ρεύματος, ύδατος, θέρμανσης κλπ, καθώς και άλλες προσωπικές υπηρεσίες που απορρέουν από αυτή (ΑΠ 1612/2017, ΜΕφΔωδ 31/2021 δημοσιευμένες σε ΤΝΠ Νόμος). Η κατά τα άνω υποχρέωση των γονέων προς διατροφή του τέκνου τους βαρύνει αυτούς, κατά άρθρο 1489 παρ. 2 ΑΚ, ανάλογα με τις δυνάμεις τους. Ο εναγόμενος, συνεπώς γονέας, προς καταβολή ολόκληρου του ποσού της διατροφής, μπορεί να επικαλεστεί, κατ’ ένσταση (άρθρο 262 Κ.Πολ. Δ), ότι και ο άλλος γονέας έχει την οικονο­μική δυνατότητα, σε σχέση με τη δική του και σε συνδυασμό με τις λοιπές υποχρεώσεις του, να καλύψει μέρος της ανάλογης διατροφής του ανηλί­κου, οπότε, με την απόδειξη της ένστασης αυτής, περιορίζεται η υποχρέωση του εναγόμενου γονέα κατά το ποσό που αντιστοιχεί στην οικονομική δυνατότητα και στη βάση αυτής υποχρέωση εισφοράς του άλλου γονέα (ΑΠ 680/2010, ΜΕφΠατρ 155/ 2021, ΜΕφΠατρ 195/2020, ΕφΑΘ 26/2018 δημοσιευμένες σε ΤΝΠ Νόμος). Σε αυτή την περίπτωση, αν δεν υποβληθεί η σχετική ένσταση, δεν δύναται το δικαστήριο να ερευνήσει αυτεπαγγέλτως την οικονομική δυνατότητα του άλλου γονέα και να κανονίσει, ανάλογα με τις δυνάμεις του κάθε γονέα, το επιδικαστέο σε βάρος του εναγόμενου ποσό της διατροφής (ΜΕφΠατρ 180/2021, ΜΕφΘεσ 1303/2019 δημοσιευμένες σε ΤΝΠ Νόμος). Σε περίπτωση όμως, που, σύμφωνα και με τα ανωτέρω εκτιθέμενα δεν ζητείται με την αγωγή το σύνολο του ποσού, στο οποίο αποτιμώνται οι διατροφικές ανάγκες του δικαιούχου, αλλά μόνο το μέρος το οποίο, κατά την άποψη του ενάγοντος, πρέπει να βαρύνει τον εναγόμενο γονέα, σε αναλογία προς τις οικονομικές δυνάμεις αυτού και του άλλου γονέα (του εναγόμενου), ο αμυντικός ισχυρισμός ότι η αναλογία αυτή είναι διαφορετική από εκείνη που αναφέρεται στην αγωγή λειτουργεί ως άρνηση. Τότε, ο συσχετισμός των οικονομικών δυνάμεων των δύο γονέων πρέπει να γίνει από το δικαστήριο αυτεπαγγέλτως, σύμφωνα προς τα εκατέρωθεν αποδεικνυόμενα πραγ­ματικά περιστατικά και δη ανεξάρτητα από την πληρότητα της σχετικής καταχώρισης του ισχυρισμού στα πρακτικά ή τις προτάσεις του εναγομένου (ΜΕφΠειρ 180/2021, ΜΕφΑιγ 73/2021, ΜΕφΠατρ 155/2021 δημοσιευμένες σε ΤΝΠ Νόμος, με εκεί περαιτέρω παραπομπές σε νομολογία και θεωρία). Περαιτέρω, οι διατάξεις περί διατροφής μεταξύ ανιόντων και κατιόντων, αποτελούν κανόνες αναγκαστικού δικαίου (άρθρο 3 ΑΚ), πλην, όμως, δεν αποκλείεται, για τον λόγο αυτό, να ρυθμιστεί η διατροφή με σύμβαση (άρθρο 361 ΑΚ), η οποία υπογράφεται μεταξύ των ενδιαφερομένων, στο πλαίσιο συναινετικού διαζυγίου, και με την οποία ρυθμίζονται ζητήματα επιμέλειας και επικοινωνίας τέκνων με τους γονείς τους, με τον περιορισμό, ότι η σύμβαση αυτή δεν ενέχει χαρακτήρα παραίτησης από τη διατροφή για το μέλλον (άρθρο 1499 ΑΚ). Αν στη συμφωνία δεν προσδιορίστηκε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, η διατροφή οφείλεται χωρίς χρονικό περιορισμό μέχρι την ενηλικίωση του τέκνου, χωρίς να απαιτείται όχληση για την επιδίκασή της (ΕφΔωδ 323/2022 ΤΝΠ Νόμος). Πάντως, η ρύθμιση του δικαιώματος διατροφής από τον νόμο με σύμβαση δεν μεταβάλλει την υποχρέωση διατροφής σε ενοχική υποχρέωση από σύμβαση και, ως εκ τούτου, μπορεί να τροποποιηθεί ή και να καταργηθεί, με νεότερη συμφωνία των συμβαλλομένων, ή να μεταρρυθμισθεί από το δικαστήριο, αν μεταβλήθηκαν, ουσιωδώς, οι όροι της διατροφής (ΑΠ 402/2020 ΝοΒ 2021, 80). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 1494 ΑΚ, «αν αφότου εκδόθηκε η απόφαση που προσδιορίζει τη διατροφή, μεταβλήθηκαν οι όροι της διατροφής, το δικαστήριο μπορεί να μεταρρυθμίσει την απόφασή του ή και να διατάξει την παύση της διατροφής». Κατά την ορθότερη άποψη, η παραπάνω διάταξη εφαρμόζεται, αναλογικά, και όταν το ύψος της διατροφής καθορίστηκε, συμβατικά, με συμφωνία μεταξύ των μερών (ο.π. ΑΠ 402/2020, ΕφΑιγ 92/2019 ΤΝΠ Νόμος, Απ. Γεωργιάδη, Οικογενειακό Δίκαιο [3η έκδοση-2022], σελ. 784, του ιδίου, Σύντομη Ερμηνεία ΑΚ, άρθρο 1494, αρ. 2), χωρίς να απαιτείται συνδρομή των προϋποθέσεων της ΑΚ 388. Στην περίπτωση, λοιπόν, που η διατροφή που οφείλεται από τον νόμο έχει ρυθμιστεί με σύμβαση, ο ενάγων για διατροφή, για να επιτύχει αναπροσαρμογή του ύψους της διατροφής, πρέπει στην αγωγή του να αναφέρει τη σύμβαση και τους όρους της, να επικαλεστεί ότι, μετά την κατάρτισή της, μεσολάβησε ουσιαστική μεταβολή των συνθηκών, στις οποίες βασίστηκε η συμφωνία αυτή, και να ζητήσει να μεταβληθεί το ποσό της διατροφής που καταβάλλει ο εναγόμενος με βάση τη σύμβαση (ο.π. ΕφΔωδ 323/2022).

Από την εκτίμηση της νομίμως επικαλούμενης και προσκομιζόμενης από τον εναγόμενο με τις κατ'έφεση προτάσεις του υπ'αρ. πρωτοκόλλου ….2024 ένορκης βεβαίωσης της μάρτυρα, ... ... του …. ενώπιον του δικηγόρου του Δικηγορικού Συλλόγου …, Ι. Του .... (Α.Μ.Δ.Σ. … …), που δόθηκε πρωτοδίκως, με πρωτοβουλία του εναγομένου, μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση της αντιδίκου, κατ’ άρθρ. 422 παρ. 1 ΚΠολΔ (βλ. την υπ'αρ. ….2024 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στην περιφέρεια του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με έδρα στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, …), των ένορκων καταθέσεων των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης που εξετάστηκαν νόμιμα στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, οι οποίες περιέχονται στα απομαγνητοφωνημένα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, σε συνδυασμό με όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που οι διάδικοι νόμιμα επικαλούνται και προ­σκομίζουν, για κάποια από τα οποία γίνεται ιδιαίτερη μνεία παρακάτω, χωρίς όμως να παραλείπεται κανένα κατά την εκτίμηση της ουσίας της δια­φοράς, λαμβανόμενα υπόψη είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, καθώς και τα νέα έγγραφα που προσκο­μίζονται παραδεκτά το πρώτον ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου (άρθρο 527 ΚΠολΔ), δίχως, όμως, να λαμβάνονται υπόψη άπαντα τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από τους διαδίκους αποδεικτικά μέσα που προσκομίστηκαν στην πρωτοβάθμια δίκη με την προσθήκη επί των προτάσεών τους, μεταξύ των οποίων και η με αρ. πρωτοκόλλου …. 2024 ένορκη βεβαίωση των μαρτύρων ανταπόδειξης …. και …. που δόθηκε ενώπιον του δικηγόρου Θεσσαλονίκης, Χ. (AM ….), καθώς δεν προβλήθηκε αφενός από την ενάγουσα σε προγενέστερο στάδιο κάποιος αυτοτελής ισχυρισμός ώστε να είναι αναγκαία η αντίκρουσή του με την ένορκη αυτή βεβαίωση, αφετέρου ο εναγόμενος προέβαλε τον αυτοτελή ισχυρισμό της ένστασης διακινδύνευσης, πλην όμως η ενάγουσα δεν επικαλείται ότι προσκομίζει με την προσθήκη έγγραφα προς αντίκρουση αυτού, όπως απαιτείται (ΑΠ 321/2018, ΑΠ 616/2015, ΑΠ 543/2014, ΕφΔωδ 29/2021, ΕφΑιγ 35/2020, ΕφΛαρ 245/2019, ΕφΔωδ 215/2017, ΕφΠειρ 294/2016, άπασες δημοσιευμένες σε ΤΝΠ Νόμος), συγχρόνως δε με αυτά επιχειρείται η αξιολόγηση των αποδείξεων και η επεξεργασία των ισχυρισμών που προβάλλει ο εναγόμενος (ΠΠρΘεσ 4108/2021 ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ), οι μη αμφισβητηθείσες από τους διαδίκους φωτογραφίες (σε φωτοτυπία) που επικαλείται και προσκομίζει η ενάγουσα-αντεκκαλούσα (άρθρο 444 § 1 περ. γ' ΚΠολΔ), από τις ομολογίες των διαδίκων που εκτιμώνται ελεύθερα (άρθρο 597 ΚΠολΔ) και από τα διδάγματα της κοινής πείρας, τα οποία λαμβάνονται αυτεπαγγέλτως υπόψη από το Δικαστήριο (άρθρ. 336 § 4 ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Οι διάδικοι τέλεσαν νόμιμο πολιτικό γάμο στις 18.12.1999 στο Δημοτικό Κατάστημα ..., από τον οποίο απέκτησαν δύο τέκνα, τον ... ..., ο οποίος γεννήθηκε την 28η Ιουνίου του έτους 2004, ήδη ενήλικο, και τον ... ..., που γεννήθηκε στις 02.06.2008. Ο γάμος τους δεν εξελί­χθηκε ομαλά και λύθηκε συναινετικά με την υπ’ αριθμ. 10315/2016 αμετάκλητη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, όπως αυτή διορθώθηκε με τη με αριθμό 4010/2017 απόφαση του ως άνω δι­καστηρίου, που επικύρωσε το από 23.12.2015 ιδιωτικό συμφωνητικό, με το οποίο ρυθμίστηκε η από κοινού άσκηση γονικής μέριμνας των ανηλίκων τέκνων τους, ανατέθηκε η άσκηση της επιμέλειας αυτών αποκλειστικά στη μητέρα, συμφωνήθηκε να αποχωρήσει ο εναγόμενος από την κείμενη στη Θεσσαλονίκη, επί της οδού ..., αριθμοί ..., οικογενειακή στέγη και να εξακολουθήσουν να διαμένουν σε αυτή τα ανήλικα τέκνα με τη μητέρα τους, ρυθμίστηκε το δικαίωμα επικοινωνίας του πατέρα με αυτά και συμ­φωνήθηκε η καταβολή εκ μέρους του εναγόμενου μηνιαίας διατροφής ποσού εκατόν εξήντα (160,00) ευρώ για κάθε τέκνο για χρονικό διάστημα δύο (2) ετών, ήτοι από την 1.1.2016 έως την 31.12.2017. Επιπλέον, οι διάδικοι συμφώνησαν ότι αυτοί θα επιβαρύνονται από κοινού και κατά το ήμισυ με τις δαπάνες που αφορούν α) στην εξακολούθηση της φοίτησης του ανηλίκου τέκνου τους, ..., στο ιδιωτικό εκπαιδευτήριο «...», από το διδακτικό έτος 2015 - 2016 μέχρι την εκ μέρους του ολοκλήρωση της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, β) στην αγορά σχολικών ειδών (γραφική ύλη, είδη ζωγραφικής, όργανα σχεδίασης, σχολική τσάντα, σχολικά, βοηθήματα, ξενόγλωσσα βιβλία και βοηθήματα), γ) στις ιατρικές δαπάνες είτε αφορούν προγραμματισμένες επισκέψεις ιατρικών ελέγχων, είτε έκτακτων, συμπεριλαμβανομένων των ορθοδοντικών εργασιών, δ) στη συμμετοχή του σε οργανωμένες πολιτιστικές δραστηριότητες του σχολείου του και εκδρομές, ε) στη συμμετοχή του σε εξετάσεις ξένων γλωσσών για τη λήψη πτυχίων γλωσσομάθειας, και στ) στη διοργάνωση πάρτι γενεθλίων και ονομαστικής εορτής, υπό τον όρο της προγενέστερης συμφωνίας του εναγόμενου ως προς το ύψος των ως άνω εξόδων. Ωστόσο, έχει παρέλθει το χρονικό διάστημα, για το οποίο είχε ρυθμιστεί το δικαίωμα διατροφής του ανήλικου τέκνου των διαδίκων. Να σημειωθεί ότι ορισμένη χρονική διάρκεια είχε η συμφωνία των διαδίκων ως προς το κό­στος κάλυψης των διδάκτρων φοίτησης του ανηλίκου τέκνου τους σε ιδιω­τικό εκπαιδευτήριο, αφού ορίστηκε ότι η σχετική ρύθμιση θα ισχύει, μέχρι την περάτωση του προγράμματος σπουδών του στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, ενώ η συμφωνία για τη συμμετοχή του εναγομένου κατά το ήμισυ στην κάλυψη των ανωτέρω υπό στοιχεία β' έως στ' δαπανών έλαβε χώρα άνευ χρονικού περιορισμού, ώστε, σύμφωνα και με τα αναφερόμενα στην προηγηθείσα νομική σκέψη, η σχετική συμφωνία έχει χρονική διάρκεια μέχρι την ενηλικίωση του ως άνω τέκνου τους και εξακολουθεί να ισχύει. Ωστόσο, και μετά την 31η Δεκεμβρίου του έτους 2017 και μέχρι τον χρόνο συζήτησης της ένδικης αγωγής, ο εναγόμενος εξακολούθησε να καταβάλλει ως μέρος της συνεισφοράς του στην κάλυψη των βιοτικών ανα­γκών του ανηλίκου το ποσό των 160 ευρώ, μηνιαίως, συμμορφούμενος, κατά τα λοιπά, και με την αναληφθείσα εκ μέρους του υποχρέωση κάλυψης του ημίσεος των ως άνω αναγκών του. Συνεπώς, οι διάδικοι συμφώνησαν άτυπα, αλλά ρητά, να εξακολουθήσει ο εναγόμενος να συνεισφέρει στη διατροφή του ανηλίκου, όπως είχε προσδιοριστεί με το από 23.12.2015 ιδιωτικό συμφωνητικό, και χωρίς χρονικό περιορισμό, με αποτέλεσμα η νεότερη αυτή συμφωνία τους να έχει ισχύ μέχρι την ενηλικίωση του τέκνου τους, ....... Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι το ανήλικο τέκνο των διαδίκων στερείται οποιοσδήποτε περιουσίας και εισοδήματος από οποιαδήποτε πηγή, ενώ λόγω της ηλικίας του και της μαθητικής του ιδιότητας (μαθητής της πρώτης τάξης του Λυκείου κατά τον χρόνο συζήτησης της υπό κρίση αγωγής) αδυνατεί να εργαστεί, προ- κειμένου να αυτοδιατραφεί και συνεπώς έχει δικαίωμα διατροφής σε χρήμα έναντι των γονέων του, οι οποίοι ενέχονται ανάλογα με τις οικονομικές τους δυνάμεις, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 1486 παρ. 2 και 1489 παρ. 2 του ΑΚ, ως τέτοιων νοούμενων του εισοδήματος τους από κάθε βιοποριστική πηγή αλλά και της κινητής και ακίνητης περιουσίας τους (ΕφΠειρ 476/2016 ΤΝΠ Νόμος). Ο εναγόμενος και ήδη εκκαλών - αντεφεσίβλητος πατέρας του ανήλικου κατά τον χρόνο άσκησης της από 01-04-2024 (αριθ.καταθ. .../ 2024) αγωγής, κατά του οποίου κρίνονται οι προϋποθέσεις επιδικάσεως διατροφής και ο καθορισμός της έκτασης και του ύψους της, εργάζεται με σύμβαση παροχής εξαρτημένης εργασίας, αόριστου χρόνου και πλήρους απασχόλησης, στην ανώνυμη τραπεζική εταιρεία, με την επωνυμία «… BANK». Κατά τον χρόνο συζήτησης της ένδικης αγωγής αποδεικνύεται ότι οι καθαρές μηνιαίες αποδοχές του εναγομένου ανέρχονται στο ποσό των 1.492 ευρώ (βλ. την από 14.05.2024 ανάλυση μισθοδοσίας), συνυπολογιζομένων δε και των επιδομάτων εορτών και αδείας, στο ποσό των 1.741 ευρώ περίπου. Ο εναγόμενος διατείνεται με την υπό κρίση έφεση ότι μετά τη συζήτηση της ένδικης αγωγής και πριν την έκδοση της εκκαλουμένης και δη από 1.01.2025 τελεί σε υποχρεωτική μακροχρόνια άδεια με αποδοχές, συμμετέχοντας στο πρόγραμμα εθελούσιας εξόδου προσωπικού της ως άνω τραπεζικής εταιρίας, δυνάμει της από 19.12.2024 σύμβασης που συνήφθη μεταξύ αυτού και της τελευταίας, γεγονός που έχει περιορίσει τις μηνιαίες αποδοχές του στο ποσό των 936,16 ευρώ. Ο εν λόγω ισχυρισμός ως οψιγενής προβάλλεται παραδεκτά το πρώτον ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου (άρθρα 527 ΚΠολΔ) και τυγχάνει βάσιμος, όπως αποδεικνύεται από τις νομίμως επικαλούμενες και προσκομιζόμενες από τον εκκαλούντα αναλύσεις μισθοδοσίας του τελευταίου για το χρονικό διά­στημα από τον Ιανουάριο του 2025 έως και τον Ιανουάριο του 2026. Η αντεκκαλούσα ισχυρίζεται ότι ο εναγόμενος συνεπεία της εισαγωγής του στο πρόγραμμα εθελούσιας εξόδου από την τράπεζα έχει λάβει χρηματικό ποσό ή θα λάβει τέτοιο, το οποίο υπερβαίνει τις 150.000 ευρώ, αδυνατώντας να το προσδιορίσει επακριβώς, λόγω μη προσκόμισης από τον εκκαλούντα της από 19.12.2024 σύμβασης, υποβάλλοντας και σχετικό αίτημα προσκόμισης αυτής. Ωστόσο, από την από 03-02-2026 βεβαίωση της εν λόγω τράπεζας που νόμιμα επικαλείται και προσκομίζει ο εκκαλών προκύπτει ότι με τη λήξη της μακροχρόνιας άδειας στις 31.12.2030 αναμένεται αυτός να λάβει και αντίστοιχη αποζημίωση, όπως αυτή προβλέπεται στη σχετική με αριθμό 107/2024 εγκύκλιο της τράπεζας και ως εκ τούτου τα αντιθέτως υποστηριζόμενα από την αντεκκαλούσα με σχετικό λόγο της υπό κρίση αντέφεσης τυγχάνουν απορριπτέα ως αβάσιμα, απορριπτομένου επίσης ως αβάσιμου και του σχετικού αιτήματος της τελευταίας περί επίδειξης της ως άνω 19.12.2024 σύμβασης, καθόσον το παρόν δικαστήριο έχει σχηματίσει επαρκή δικανική πεποίθηση, αναφορικά με το ύψος των μηνιαίων αποδοχών του εναγόμενου. Επιπλέον, ο εναγόμενος διαθέτει ακίνητη περιουσία και συγκεκριμένα είναι α) συγκύριος κατά ποσοστό 50%, εξ αδιαιρέτου, επί ενός διαμερίσματος του τρίτου ορόφου της κείμενης επί της οδού ..., αριθμοί ..., στη Θεσσαλονίκης, οικοδομής, εμβαδού 72,70 τ.μ., το οποίο άλλοτε απο­τελούσε τη συζυγική εστία, και σε αυτό μετά τη λύση του γάμου των διαδίκων εξακολουθούν να διαμένουν η ενάγουσα μετά των τέκνων τους, χωρίς την καταβολή ανταλλάγματος, και β) αποκλειστικός κύριος κατά ποσοστό 100%, εξ αδιαιρέτου, επί ενός διαμερίσματος του δευτέρου ορόφου οικοδομής, κείμενης επί της οδού ..., αριθμός ..., στην πε­ριοχή … Θεσσαλονίκης, εμβαδού 49 τ.μ., στο οποίο διαμένει ο ίδιος, ώστε ο εναγόμενος να μην έχει εισοδήματα από τις παραπάνω ακίνητα. Επίσης, ο εναγόμενος είναι κύριος, σε ποσοστό 50%, εξ αδιαιρέτου του με αριθμό κυκλοφορίας ...Ι.Χ.Ε αυτοκινήτου, μάρκας ..., έτους πρώτης κυκλοφορίας 2003, το οποίο χρησιμοποιεί για τις μετακινήσεις του. Άλλη κινητή ή ακίνητη περιουσία ή εισοδήματα από άλλες πηγές δεν αποδεικνύεται ότι διαθέτει ο εναγόμενος, αλλά ούτε και αξιόλογες τραπεζικές καταθέσεις, όπως, αβάσιμα, διατείνεται η ενάγουσα. Να σημειωθεί ότι ο εναγόμενος δεν επαναφέρει ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου τον ισχυρισμό που προέβαλε ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου ότι καταβάλλει, μηνιαίως, το ποσό των 398 ευρώ, προς αποπληρωμή δανειακών υποχρεώσεων, τις οποίες ανέλαβε κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσής του με τη μητέρα του ενάγοντος, ο οποίος απορρίφθηκε ως αναπόδεικτος. Περαιτέρω, ο εναγόμενος, αφού διαμένει σε κατοικία αποκλειστικής του κυριότητας επί της οδού επί της οδού ... αρ. ..., στην περιοχή ... Θεσσαλονίκης, δεν βαρύνεται με δαπάνες στέγασης, αλλά μόνο με τις αναλογούσες τον ίδιο λειτουργικές δαπάνες της εν λόγω κατοικίας, ενώ επιβαρύνεται με τους φό­ρους που αντιστοιχούν στην ως άνω περιγραφόμενη ακίνητη περιουσία του. Οι εν λόγω δαπάνες εκ μέρους του εναγόμενου δεν προαφαιρούνται από τα εισοδήματα του, αλλά λαμβάνονται υπόψη ως προσδιοριστικά στοιχεία των συνθηκών διαβίωσής του (ΑΠ 156/2017, ΕφΑΘ 493/2018 ΤΝΠ Νόμος). Δεν αποδείχθηκε ότι επιβαρύνεται με την υποχρέωση διατροφής τρίτου προσώπου, υποχρεωμένου από το νόμο να διατρέφει, πλην του ανηλίκου, καθόσον ο έτερος υιός των διαδίκων, ... ..., είναι φοιτητής στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής και παράλληλα εργάζεται, χωρίς να αποδεικνύεται ότι ο εναγόμενος εξακολουθεί να καταβάλλει σε αυτόν κάποιο ποσό διατροφής. Άλλη περιουσία ή εισοδήματα από οποιαδήποτε άλλη πηγή, δεν αποδεί­χθηκε ότι έχει ο εναγόμενος, ο οποίος επιβαρύνεται με τις συνήθεις δαπάνες διατροφής, ένδυσης και εν γένει διαβίωσης, οι οποίες είναι οι ανάλογες με την οικονομική και κοινωνική κατάστασή του. Αναφορικά με την κατάσταση της υγείας του εναγομένου, αποδεικνύεται ότι το έτος 2019 λόγω πτώσης υπέστη κάκωση κεφαλής, ινιακά και αυχενική μυελοπάθεια και υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση αποσυμπίεσης αυχενικού μυέλου και σπονδυλοδεσίας. Ακολούθως, τον Σεπτέμβριο του έτους 2023 ο εναγόμενος υπέστη εγκεφαλικό έμφρακτο επεισόδιο και νοσηλεύθηκε στη Νευρολογική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης ..., κατά το χρονικό διάστημα από 29.09.2023 έως και 19.10.2023. Από το επικαλούμενο και προσκομιζόμενο από τον εναγόμενο από 19.10.2023 ενημερωτικό σημείωμα ασθενούς του ως άνω Νοσοκομείου, αποδεικνύεται ότι κατά τον χρόνο εξόδου του από αυτού, ο εναγόμενος διαπιστώθηκε πάσχων από ιδιοπαθή (πρωτοπαθή) υπέρταση, διαταραχές του μεταβολισμού των λιποπρωτεϊνών και άλλες λιπιδαιμίες, εγκεφαλικό έμφρακτο και αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, προς αντιμετώ­πιση των οποίων τέθηκε υπό φαρμακευτική αγωγή, όπως αυτή κα­ταγράφεται στο εν λόγω έγγραφο. Ο εναγόμενος - εκκαλών ισχυρίζεται ότι λόγω των ανωτέρω σοβαρών ιατρικών θεμάτων έχει επηρεαστεί σε μόνιμη βάση η σωματική του λειτουργικότητα και υποβάλλεται σε συνεχείς δαπάνες για τις περιοδικές επισκέψεις σε ιατρούς και αγορά φαρμάκων. Ωστόσο, ο ως άνω ισχυρισμός τυγχάνει απορριπτέος ως αβάσιμος, καθόσον από τα ιατρικά έγγραφα που επικαλείται και προσκομίζει ο ίδιος δεν προκύπτει μόνιμη και σταθερή βλάβη της υγείας του και δη ορθοπαιδικής και νευρολογικής φύσεως που να εμποδίζουν σε σημαντικό βαθμό τη λειτουργικότητα του σε καθημερινή βάση, ενώ για την χορήγηση της φαρμακευτικής αγωγής που λαμβάνει μετά τα ως άνω ιατρικά περιστατικά και τις ιατρικές επισκέψεις για την παρακολούθηση της πορεί­ας της υγείας του δεν επιβαρύνεται με αυξημένες δαπάνες, καθόσον αφε­νός το μεγαλύτερο μέρος της δαπάνης για τη λήψη φαρμακευτικής αγωγής καλύπτεται από τον ασφαλιστικό του φορέα και η συμμετοχή του δεν ξεπερνά το ποσό των 25 ευρώ μηνιαίως, αφετέρου δεν παρακολουθείται από ιδιώτες ιατρούς, αλλά υποβάλλεται σε εξετάσεις (εργαστηριακές και μη) σε δημόσιους φορείς και νοσοκομεία. Το γεγονός δε ότι ο ίδιος από τον Ιανουάριο του 2025 αιτήθηκε να συμμετέχει στο προαναφερόμενο πρόγραμμα εθελούσιας εξόδου από την τράπεζα “... BANK”, δεν αποδεικνύει δίχως άλλο ότι η κατάσταση της υγείας του είναι τόσο σοβαρή, ώστε να απαιτούνται αυξημένες δαπάνες γαι την αντιμετώπισή της, τη στιγμή που ο εναγόμενος ούτε επικαλείται, πολλώ δε μάλλον δεν αποδεικνύει ότι προηγήθηκε της προαναφερθείσας αιτήσεώς του κάποιο επεισόδιο που να βεβαιώνει την επιδείνωση της κατάστασης της υγείας του και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που να αδυνατεί να εργαστεί. Από την άλλη πλευρά, η ενάγουσα μητέρα του ανηλίκου εργάζεται με σύμβαση παροχής εξαρτημένης εργασίας, αόριστου χρόνου και πλήρους απασχόλη­σης, ως υπάλληλος στην ανώνυμη τραπεζική εταιρεία, με την επωνυμία «... BANK», έναντι καθαρών μηνιαίων αποδοχών, ανερχόμενων στο ποσό των 1.547 ευρώ μηνιαίως, συνυπολογιζομένων δε των επιδομάτων εορτών και αδείας, στο ποσό των 1.805 ευρώ περίπου. Είναι κυρία κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου επί ενός διαμερίσματος του τρίτου ορόφου της κείμενης επί της οδού ..., αριθμοί ...., στη Θεσσαλονίκης, οικο­δομής, εμβαδού 72,70 τ.μ., όπου διαμένει μετά των τέκνων της, ώστε δεν έχει εισοδήματα από την αιτία αυτή, και κυρία κατά ποσοστό 100% επί ενός διαμερίσματος, κείμενου στο ισόγειο διώροφης οικοδομής, στη ... Χαλκιδικής, εμβαδού 34,04 τ.μ., το οποίο χρησιμοποιεί ως εξοχική κατοικία της ιδίας και των τέκνων της, χωρίς να της αποφέρει εισοδήματα, μη υποχρεούμενη να προβεί σε εκμετάλλευση αυτού με την εκμίσθωσή του, παρά τα αντιθέτως υποστηριζόμενα από τον εκκαλούντα. Επιπλέον, η ενάγουσα είναι κυρία σε ποσοστό 50%, εξ αδιαιρέτου του με αριθμό κυκλοφορίας ...Ι.Χ.Ε αυτοκινήτου, μάρκας ..., έτους πρώτης κυκλοφορίας 2003, την κατοχή του οποίου έχει ο εναγόμενος, καθώς και κυρία, κατά ποσοστό 10%, του με αριθμό κυκλοφορίας ...Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου, μάρκας ..., τύπου ..., έτους πρώτης κυκλοφορία 2014. Άλλη κινητή ή ακίνητη περιουσία ή εισοδήματα από άλλες πηγές δεν αποδεικνύεται ότι διαθέτει η μητέρα του ανηλίκου τέκνου των διαδίκων, ούτε και αξιόλογες αποταμιεύσεις. Επιπλέον, η ενάγουσα καταβάλλει μηνιαίως το ποσό των 500 ευρώ για την αποπληρωμή έξι (6) πιστωτικών καρτών που διατηρεί στο όνομά της και χρησιμοποιεί προς κάλυψη μέρους των καταναλωτικών αναγκών της ιδίας και των τέκνων της, καθώς και το ποσό των 483 ευρώ μηνιαίως περίπου για την εξυπηρέτηση έτερου δανείου, το οποίο είχε λάβει, κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσής της με τον εναγόμενο και έχει ζητήσει και λάβει προκαταβολικά πέντε μηνιαίους μισθούς από την εργασία της, και δη το ποσό των 6.849,30 ευρώ, προκειμένου να ανταπεξέλθει στις αυξημένες ανάγκες διαβίωσής της, αιτία για την οποία παρακρατείται το ποσό των 147 ευρώ μηνιαίως απευθείας από τις αποδοχές της, μέχρι και τον Σεπτέμβριο του έτους 2026. Οι προαναφερόμενες δαπάνες δεν προαφαιρούνται από τα εισοδήματα της ενάγουσας, αλλά λαμβάνονται υπόψη ως στοιχείο προσδιοριστικό της αξίας της περιουσίας της, καθώς και ως στοιχείο προσδιοριστικό των συνθηκών διαβίωσής της (ΑΠ 567/2025 ΤΝΠ Νόμος, ο.π. ΕφΑΘ 26/2018, ΕφΔωδ 112/2017 ΤΝΠ Νόμος). Η ενάγουσα, όπως προαναφέρθηκε, κατοικεί μετά των ανήλικων τέκνων της στο επί της οδού ..., αριθμοί ..., στη Θεσσαλονίκη διαμέρισμα, συνιδιοκτησίας της, δίχως να καταβάλλει αντάλλαγμα στον έτερο συγκύριο εναγόμενο και ως εκ τούτου δεν βαρύνεται και με δαπάνη στέγασης. Βαρύνεται, όμως, με την αναλογία της στις δαπάνες λειτουργίας και συντήρησης της οικίας της (θέρμανση, υδροδότηση, ηλεκτροδότηση, κοινόχρηστα, έξοδα επισκευής κ.λπ.), ενώ οι λοιπές δαπάνες διαβίωσής της είναι οι συνήθεις των ατόμων της ηλικίας της, της κοινωνικής και οικονομικής της κατάστασης και της κατάστασης της υγείας της (σίτιση, ένδυση, υπόδηση, μετακινήσεις, ψυχαγωγία, παραθέριση, πληρωμή φορολογικών υποχρεώσεων κ.λπ.), καθώς το γεγονός αφενός ότι έχει πραγματοποιήσει δύο ταξίδια στο εξωτερικό μετά των τέκνων της, αφετέρου ότι μισθώνει θέση στάθμευσης για το όχημά της στην περιοχή της εργασίας της στο κέντρο της πόλης της Θεσσαλονίκης έναντι μηνιαίου μισθώματος 250,00 ευρώ δεν καταδεικνύει ότι αυτή διάγει πολυτελή και ιδιαίτερα δαπανηρό βίο. Επίσης, δεν αποδεί­χθηκε ότι επιβαρύνεται με την υποχρέωση διατροφής τρίτου προσώπου, υποχρεωμένου από το νόμο να διατρέφει, πλην του ανηλίκου. Αναφορικά με τις δαπάνες διαβίωσης του τελευταίου αποδεικνύεται ότι κατά τον χρόνο συζήτησης της αγωγής φοιτά στην πρώτη τάξη του Λυκείου των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων με την επωνυμία «…. Α.Ε.», τα δίδακτρα του οποίου ανέρχονται μηνιαίως στο ποσό των (5.000 ευρώ : 12 μήνες=) 417 ευρώ περίπου. Ο εκκαλών διατείνεται ότι η αλλαγή του σχολικού περιβάλλοντος του ανηλίκου από το προηγούμενο ιδιωτικό σχολείο “….” στο οποίο φοιτούσε πριν τον χρόνο συζήτησης της ένδικης αγωγής, στο παραπάνω ιδιωτικό σχολείο με διπλάσια δί­δακτρα σε σχέση με το προηγούμενο αποτελεί δαπάνη πολυτελή που δεν δικαιολογείται από τα εισοδήματα αμφοτέρων των διαδίκων. Ο ως άνω ισχυρισμός του εκκαλούντος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι ο ανήλικος φοιτούσε και σε προγενέστερο χρόνο σε ιδιωτικό σχολείο, μαζί με τον μεγαλύτερης ηλικίας αδερφό του, και η επαύξηση των διδάκτρων στο παραπάνω ιδιωτικό εκπαιδευτήριο δικαιολογείται από τη φοίτηση του ανηλίκου στις τάξεις του Λυκείου έναντι αυτών του Γυμνασίου στο “….”. Περαιτέρω, ο ανήλικος κατά το διδακτικό έτος 2023 - 2024 παρακολουθεί επιπλέον μαθήματα άλγεβρας και τριγωνομετρίας στο φροντιστήριο «...» έναντι διδάκτρων (600 ευρώ: 10 μήνες=) 60,00 ευρώ μηνιαίως, σύμφωνα με τα διδάγματα κοινής πείρας, και συμμετέχει στην ακαδημία καλαθοσφαίρισης του αθλητικού ομίλου «...», με μηνιαίο κόστος (360 ευρώ : 12 μήνες= 30,00, ενώ κατά τα έτη 2025 και 2026 δεν αποδεικνύεται ότι αυτός βαρύνεται με την παραπάνω δαπάνη, γεγονός που δικαιολογείται από το βεβαρυμένο πρό­γραμμα του ιδίου λόγω της φοίτησής του στις δύο τελευταίες τάξεις του Λυκείου και της παρακολούθησης των κάτωθι αναφερόμενων μαθημάτων ενισχυτικής διδασκαλίας. Πιο συγκεκριμένα, αποδεικνύεται ότι ο ανήλικος επιθυμεί να συμμετάσχει στις Πανελλήνιες Εξετάσεις, με σκοπό την εισαγωγή του στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και δη σε Σχολή του Πολυτεχνείου, όπως και ο αμφιθαλής αδερφός του, γεγονός που καθιστά επιβεβλημένη την από μέρους του παρακολούθηση ενισχυτικής διδασκαλίας στα μαθήματα της φυσικής, της χημείας, των μαθηματικών και της έκθεσης, με ετήσιο κόστος, που δεν υπερβαίνει, σύμφωνα και με τα διδάγματα κοινής πείρας, το ποσό των 3.500 ευρώ για το διδακτικό έτος 2024 - 2025 και το ποσό των 4.500 ευρώ για το διδακτικό έτος 2025 - 2026, τα δε αντίθετα υποστηρίζουσα η αντεκκαλούσα με σχετικό λόγο της υπό κρίση αντέφεσης τυγχάνουν απορριπτέα ως αβάσιμα, καθόσον αφε­νός δεν προσκομίζεται σχετική απόδειξη πληρωμής των ανάλογων διδά­κτρων, αφετέρου στην από 18-09-2025 προσκομισθείσα από την εφεσίβλητη - αντεκκαλούσα βεβαίωση του Φροντιστηρίου “...” γίνεται μνεία ότι τα “οφειλόμενα” δίδακτρα ανέρχονται στο συνολικό ποσό των 9.000 ευρώ, χωρίς όμως να εξειδικεύεται αν αυτά αφορούν τη συγκεκριμένη διδακτική περίοδο 2025-2026 ή και την προγενέστερη περίοδο 2024-2025, όπου φοιτούσε ο εν λόγω ανήλικος. Περαιτέρω, ο τε­λευταίος βαρύνεται με την ανάλογη συμμετοχή του στα λειτουργικά έξοδα (θέρμανση, ύδρευση, ηλεκτρικό ρεύμα, τηλέφωνο κ.ο.κ.) του διαμερίσματος συνιδιοκτησίας των γονέων του (κατά ποσοστό 1/3), η οποία (αναλογία) από τους σχετικούς επικαλούμενους και προσκομιζόμενους από την ενάγουσα μηνιαίους λογαριασμούς, σε συνδυασμό και με τα διδάγματα κοινής πείρας που λαμβάνονται υπόψη αυτεπάγγελτα από το παρόν δικαστήριο (άρθρα 591 παρ. 1 και 336 αριθμός 4 ΚΠολΔ), δεν υπερβαίνει μηνιαίως το ποσό των 60 ευρώ. Οι λοιπές δαπάνες διαβίωσης του ανηλίκου όπως σίτισης, ένδυσης, υπόδησης, ψυχαγωγίας, ανατροφής και λοιπών εξωσχολικών δραστηριοτήτων, συμμετοχής του σε κοινωνικές εκδηλώσεις και εκδρομές (σχολικές και μη), που είναι απαραίτητες για την κοινωνικοποίησή του και την ψυχαγωγία του εν γένει, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, πέραν της καλυπτόμενης από τον ασφαλιστικό φορέα που είναι ασφαλισμένο εμμέσως, είναι οι συνήθεις δαπάνες διαβιώσεώς τέκνων της ιδίας ηλικίας και περιουσιακής κατάστασης των γονέων του. Επιπλέον, ο ανήλικος έχει ανάγκη παροχής καθημερινής φροντίδας και περιποίησης (καθαριότητα σπιτιού, πλύσιμο και σιδέρωμα ρούχων, μα­γείρεμα, μετακινήσεις κ.λπ.), την οποία του παρέχει αποκλειστικά η μητέρα του και η οποία αποτιμάται σε χρήμα, λαμβανομένων υπόψη της ηλικίας του και της συναφούς με αυτή δυνατότητας αυτοεξυπηρέτησής του στο ποσό των 70 ευρώ μηνιαίως. Από τα παραπάνω αποδειχθέντα προκύπτει ότι έχουν μεταβληθεί ουσιωδώς οι συνθήκες, στις οποίες στηρίχθηκε η προαναφερθείσα άτυπη, πλην όμως ρητή, συμφωνία των διαδίκων, και δη οι ανάγκες του ανηλίκου τέκνου αυτών έχουν αυξηθεί σημαντικά, κυρίως α­ναφορικά με την παρακολούθηση ενισχυτικής διδασκαλίας ενόψει της συμμετοχής στις Πανελλήνιες εξετάσεις το διδακτικό έτος 2025-2026, με αποτέλεσμα το ποσό των εκατόν εξήντα (160) ευρώ που καταβάλλει ο εναγόμενος ως μηνιαία συνεισφορά του για την εν γένει διατροφή του ανηλίκου και ειδικότερα για την κάλυψη των, πέραν των προαναφερόμενων υπό στοιχείο α' έως στ', βιοτικών του αναγκών, κατά την κρίση του παρόντος δικαστηρίου, δεν επαρκεί. Με βάση επομένως τις ως άνω οικο­νομικές δυνατότητες των διαδίκων και τις εν γένει περιστάσεις, η κατά μήνα διατροφή του ανήλικου τέκνου των διαδίκων ανέρχεται κατά το χρονικό διάστημα από την επόμενη ημέρα της επίδοσης της αγωγής, ήτοι από την 25η Απριλίου του έτους 2024 (βλ. την υπ'αρ. ….2024 έκθεση επίδοση του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με έδρα στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, …) μέχρι και την 31η Ιουλίου του έτους 2024, στο ποσό των 900,00 ευρώ, για το χρονικό διάστημα από την 01η Αυγούστου του έτους 2024 μέχρι την 31η Ιουλίου του έτους 2025, στο ποσό των 1.000,00 ευρώ και για το χρονικό διάστημα από την 01η Αυγούστου του έτους 2025 έως την 01η Ιουνίου του έτους 2026 (καθόσον στις 2 Ιουνίου του 2026 ο ανήλικος ενηλικιώνεται), στο ποσό των 1.150,00 ευρώ. Το ανά περίοδο αναφερόμενο ποσό είναι ανάλογο με τις ανάγκες του, όπως προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του (ηλικία, τόπος κατοικίας, ανάγκες διαπαι­δαγώγησης και κοινωνικοποίησης, οικονομικές δυνατότητες των γονέων, ΑΠ 541/2015, ΑΠ 83/2009) και ανταποκρίνεται στα απαραίτητα έξοδα για τη συντήρηση, τη διατροφή, την ψυχαγωγία, την εκπαίδευση, τη συμμετοχή του σε κοινωνικές εκδηλώσεις, την ιατροφαρμακευτική του περίθαλψη, καθώς την αναλογία συμμετοχής του στις λειτουργικές δα­πάνες της κατοικίας που διαμένει το ανήλικο τέκνο, ενώ συνυπολογίζονται και οι αποτιμώμενες σε χρήμα, συναφείς με την επιμέλεια του, υπηρεσίες της ενάγουσας μητέρας του. Από το ποσό αυτό ο εναγόμενος πατέρας του είναι σε θέση, με βάση την οικονομική του δυνατότητα και την προσωπική του κατάσταση, συσχετιζόμενη με την αντίστοιχη οικονομική δυνατότητα και την προσωπική κατάσταση της μητέρας του, να συνεισφέρει μηνιαίως για το χρονικό διάστημα από την 25η Απριλίου του έτους 2024 μέχρι και την 31η Ιουλίου του έτους 2024 το ποσό των 530 ευρώ, για το χρονικό διάστημα από την 01η Αυγούστου του έτους 2024 μέχρι την 31η Δεκεμβρίου του έτους 2024 το ποσό των 580 ευρώ, για το χρονικό διάστημα από 1η Ιανουαρίου του έτους 2025 έως την 31η Ιουλίου του έτους 2025 το ποσό των 380 ευρώ και για το χρονικό διάστημα από την 01η Αυγούστου του έτους 2025 έως την 01η Ιουνίου του έτους 2026, το ποσό των 440 ευρώ. Τα ανωτέρω ποσά ο εναγόμενος πρέπει να υποχρεωθεί να καταβάλλει ως συνεισφορά του στην τακτική σε χρήμα διατροφή του ανήλικου τέκνου του στην ασκούσα αποκλειστικά την επιμέλεια του μητέρα του εντός του πρώτου πενθημέρου κάθε μήνα, νομιμοτόκως από την καθυστέρηση της πληρωμής κάθε δόσης και μέχρι την πλήρη εξόφληση. Το υπόλοιπο χρηματικό ποσό ανά χρονική περίοδο που είναι αναγκαίο για τη διατροφή του ανηλίκου τέκνου βαρύνει τη μητέρα του και το οποίο οφείλει αυτή να καλύψει, επιμερισμό στον οποίο προβαίνει αυτεπαγγέλτως το παρόν δικαστήριο, δεδομένου ότι με την υπό κρίση αγωγή δεν ζητείται ολόκληρο το ποσό της απαιτούμενης για το εν λόγω ανήλικο τέκνο διατροφής, αλλά μόνο το ποσό που αντιστοιχεί στην υποχρέωση συμ­μετοχής του εναγομένου - εκκαλούντος - αντεφεσίβλητου στη διατροφή αυτή, μετά την αφαίρεση της συμμετοχής της μητέρας του (ΕφΔωδ 104/2024, ΕφΑΘ 3510/2024, ΕφΑΘ 856/2020, ΕφΠειρ 476/2016, ΕφΠειρ 749/2014 ΤΝΠ Νόμος). Ακολούθως, πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη η ένσταση του εναγόμενου - εκκαλούντος περί διακινδύνευσης της δικής του διατροφής, και παραπομπής του ανηλίκου τέκνου του για την διατροφή του στην ενάγουσα μητέρα του, καθώς, από τα προαναφερθέντα και με βάση τα ως άνω εισοδήματα του, προκύπτει ότι ο εναγόμενος μπορεί να καταβάλλει το ως άνω ποσό για την κάλυψη μέρους της διατροφής του ανηλίκου τέκνου που έχει αποκτήσει με την ενάγουσα, χωρίς να κινδυνέψει η δική του διατροφή, ενόψει και του ότι δεν βαρύνεται με τη διατροφή άλλου προσώπου (ΕφΑΘ 442/2025, ΕφΠειρ 78/2025 δημ. στην ΤΝΠ Νόμος, ΕφΛαρ. 369/2018 ΤΝΠ ΔΣΑ). Επομένως, το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που με την εκκαλούμενη απόφαση του έκρινε διαφορετικά ως προς την οικονομική δυνατότητα του εναγομένου, το ύψος των αναγκών διαβίωσης του ανηλίκου τέκνου των διαδίκων και επιδίκασε μεγαλύτερο ποσό διατροφής του τελευταίου ανά χρονική περίοδο, εσφαλ­μένα εφάρμοσε το νόμο και εκτίμησε τις αποδείξεις και συνεπώς οι σχε­τικοί λόγοι της υπό κρίση έφεσης πρέπει να γίνουν δεκτοί ως βάσιμοι στην ουσία τους, απορριπτομένης ως ουσιαστικά αβάσιμης της υπό κρίση αντέφεσης, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση και στη συνέχεια, αφού κρατηθεί η υπόθεση από το παρόν Δικαστήριο (άρθρο 535 παρ. 1 ΚΠολΔ), να δικασθεί από το παρόν δικαστήριο, η οποία αγωγή είναι νόμιμη, ερειδομένη στις διατάξεις των άρθρων 340, 345, 346, 1389, 1390, 1461, 1463, 1465, 1485, 1486, 1489 παρ. 2, 1493, 1494, 1496 και 1516 ε­δάφιο τελευταίο ΑΚ, και ακολούθως η αγωγή να γίνει κατά ένα μέρος δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη και να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να καταβάλλει στην ενάγουσα, ως ασκούσα αποκλειστικά την επιμέλεια του ανήλικου τέκνου τους για λογαριασμό του, για την συνεισφορά στην τακτική μηνιαία διατροφή του, για το χρονικό διάστημα από την 25η Απριλίου του έτους 2024 μέχρι και την 31η Ιουλίου του έτους 2024 το ποσό των πεντακοσίων τριάντα (530,00) ευρώ, για το χρονικό διάστημα από την 01η Αυγούστου του έτους 2024 μέχρι την 31η Δεκεμβρίου του έτους 2024 το ποσό των πεντακοσίων ογδόντα (580,00) ευρώ, για το χρονικό διάστημα από 1η Ιανουαρίου του έτους 2025 έως την 31η Ιουλίου του έτους 2025 το ποσό των τριακοσίων ογδόντα (380,00) ευρώ και για το χρονικό διάστημα από την 01η Αυγούστου του έτους 2025 έως την 01η Ιουνίου του έτους 2026 το ποσό των τετρακοσίων σαράντα (440,00) ευρώ μηνιαίως εντός του πρώτου πενθημέρου κάθε μήνα με το νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση πληρωμής κάθε μηνιαίας δόσης μέχρι την εξόφληση. Τα δικαστικά έξοδα πρέπει να συμψηφιστούν μεταξύ των διαδίκων και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, εκτός αυτών που έχουν προκαταβληθεί κατ' άρθρο 173 § 4 ΚΠολΔ (ΕφΔωδ 87/2022, ΕφΠειρ 214/2016 ΤΝΠ Νόμος, ΜονΕφΠειρ 126/2015 ΕλλΔνη 57/801), καθόσον πρόκειται για διαφορά ανήλικου τέκνου και του εναγόμενου γονέα του, ήτοι για διαφορά μεταξύ συγγενών εξ αίματος πρώτου βαθμού (άρθρα 179 εδ. α', 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), κατά τα ειδικότερα διαλαμβανόμενα στο διατακτικό.

 

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων α) την από 31-07-2025 (κατατεθείσα στη γραμματεία του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης με Γ.Α.Κ. .../ 2025 και Ε.Α.Κ. .../2025 και στη γραμματεία του Εφετείου Θεσσαλονίκης με Γ.Α.Κ. .../ 2025 και Ε.Α.Κ. .../2025) έφεση του εκκαλούντος - εναγομένου κατά του ανηλίκου τέκνου των διαδίκων, εκπροσω­πούμενου από την ενάγουσα - μητέρα του, ..., και β) την από 19-09-2025 (κατατεθείσα στη γραμματεία του παρόντος δικαστηρίου με Γ.Α.Κ. .../2025 και Ε.Α.Κ. .../ 2025) αντέφεση της ενάγουσας κατά του αντεφεσίβλητου-εναγομένου.

ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και κατ’ ουσίαν την ως άνω έφεση.

ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την εκκαλουμένη με αριθμό 3162/18-02-2025 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (Ειδική Διαδικασία διαφορών από την οικογένεια, τον γάμο και την ελεύθερη συμβίωση).

ΚΡΑΤΕΙ και δικάζει την από 01.04.2024 και με αριθ. κατ. Γ.Α.Κ./Ε.Α.Κ. Γ.Α.Κ./Ε.Α.Κ./.../2024 αγωγή.

ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει αυτήν.

ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ τον εναγόμενο να καταβάλλει στην ενάγουσα, ως α­σκούσα αποκλειστικά την επιμέλεια του ανήλικου τέκνου τους για λογαρια­σμό του, για την συνεισφορά στην τακτική μηνιαία διατροφή του, για το χρονικό διάστημα από την 25η Απριλίου του έτους 2024 μέχρι και την 31η Ιουλίου του έτους 2024 το ποσό των πεντακοσίων τριάντα (530,00) ευρώ, για το χρονικό διάστημα από την 01 n Αυγούστου του έτους 2024 μέχρι την 31η Δεκεμβρίου του έτους 2024 το ποσό των πεντακοσίων ογδόντα (580,00) ευρώ, για το χρονικό διάστημα από 1η Ιανουαρίου του έτους 2025 έως την 31η Ιουλίου του έτους 2025 το ποσό των τριακοσίων ογδόντα (380,00) ευρώ και για το χρονικό διάστημα από την 01η Αυγούστου του έτους 2025 έως την 01η Ιουνίου του έτους 2026 το ποσό των τετρακοσίων σαράντα (440,00) ευρώ, μηνιαίως, εντός του πρώτου πενθημέρου κάθε μήνα με το νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση πληρωμής κάθε μηνιαίας δόσης μέχρι την εξόφληση.

ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ επί της ουσίας την αντέφεση.

ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ μεταξύ των διαδίκων τα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας, εκτός αυτών που έχουν προκαταβληθεί έναντι εξόδων από τον εναγόμενο-εκκαλούντα-αντεφεσίβλητο στην ενάγουσα-εφεσίβλητη-αντεκκαλούσα.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε στη Θεσσαλονίκη σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Απριλίου 2026, χωρίς να παρίστανται οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους.

 

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ