ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΤΜΗΜΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ

ΑΡΙΘΜΟΣ 4893/2025

Αποτελούμενο από τη Δικαστή, Ιωάννα Κουκουράκη, Εφέτη, η οποία ορίσθηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διευθύνσεως του Εφετείου Αθηνών, και από το Γραμματέα, Μιχάλη Αλεξάκη.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 15 Μαΐου 2025, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Α. Του ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ - ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ - ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ: …., κατοίκου Αθηνών, οδός ... αρ. ..., ΑΦΜ …., για τον εαυτό του ατομικά και ως συνασκούντος την επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων του, ..., ... και ..., ο οποίος εμφανίστηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου και παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου του, Γεννήματα Θεοδώρας.

Β. Της ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΟΥ - ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ - ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ: …., κατοίκου Αθηνών, οδός ... αρ. ..., ΑΦΜ ..., ατομικά και ως συνασκούσας την επιμέλεια του προσώπου των άνω ανηλίκων τέκνων της, η οποία εμφανίστηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου και παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου της, Χριστίνας Φλώρου.

Ο υπό στοιχ. (Α) εκκαλών - ενάγων - εναγόμενος, άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών την από 26-2-2023 και με αριθμό κατάθεσης .../2023 αγωγή, κατά της νυν εφεσιβλήτου - εναγόμενης - ενάγουσας. Επίσης, η τελευταίας άσκησε εναντίον του και ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, την από 21-9-2023 και με αριθμό κατάθεσης .../2023 αγωγή. Επί των δικογράφων αυτών εκδόθηκε η με αριθμ. 50143/2024 οριστική απόφαση αυτού, κατά την ειδική διαδικασία των οικογενειακών διαφορών, που, αφού συνεκδίκασε τις άνω αγωγές, έκανε εν μέρει δεκτές αμφότερες.

Την απόφαση αυτή προσέβαλλε, ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ο ενάγων - εναγόμενος και ήδη υπό στοιχ. (Α) εκκαλών, με την από 21- 12-2024 (αριθμ. έκθ. καταθ. .../24-12-2024) έφεσή του. Η έφεση αυτή προσδιορίστηκε στη γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου, για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης αυτής, με αρ. πιν. … (βλ. εκθ. καταθ. και προσδιορισμού ΕΑ .../24-12-2024) με επιμέλεια της πληρεξούσιας δικηγόρου του εκκαλούντος.

Κατά τη δικάσιμο αυτή η υπόθεση εκφωνήθηκε, με τη σειρά της, από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκε, ενώ οι διάδικοι οι οποίοι παραστάθηκαν, όπως ανωτέρω, ανέπτυξαν τις απόψεις τους, με τις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσαν.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΚΑΙ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Συζητείται, νόμιμα, ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης αυτής, η από 21-12-2024 (αριθμ. έκθ. καταθ. .../24-12-2024) έφεση του ήδη υπό στοιχ. (Α) εκκαλούντος.

Η έφεση, στρεφόμενη κατά της υπ’ αριθμ. 50143/2024 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των οικογενειακών διαφορών, κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 495 παρ. 1 και 2, 496, 499, 511,513 παρ. 1 β, 516 παρ. 1,517,518 παρ. 1, 520 παρ. 1, και 524 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ.), καθώς από το επικαλούμενο και προσκομιζόμενο από τον εκκαλούντα, αντίγραφο της εκκαλουμένης, με επισημείωση του δικαστικού επιμελητή, στην περιφέρεια του Εφετείου Αθηνών, με έδρα στην περιφέρεια του Πρωτοδικείου Αθηνών, ..., προκύπτει, ότι ακριβές φωτοτυπικό αντίγραφο της εκκαλουμένης, επεδόθη στο διάδικο αυτό την 27-11-2024, ώρα 18:20 μ.μ., επομένως η προθεσμία των τριάντα (30) ημερών, προς άσκηση της εφέσεως, από την επίδοση της εκκαλουμένης, που προβλέπεται στη διάταξη του άρθ. 518 παρ. 1 ΚΠολΔ, θα εξέπνεε την 27-12-2024. Επομένως, η έφεση ασκήθηκε εμπρόθεσμα, δια καταθέσεως δικογράφου, στη γραμματεία του εκδόσαντος την εκκαλουμένη, Δικαστηρίου, την 24-12-2024, εντός της άνω προθεσμίας. Πρέπει, επομένως, να γίνει τυπικά δεκτή η έφεση και να ερευνηθεί, περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της, κατά την ίδια ως άνω ειδική διαδικασία (άρθρο 533 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.), εντός των ορίων που καθορίζονται απ’ αυτήν (άρθρο 522 Κ.Πολ.Δ.).

Στην προκειμένη περίπτωση, ο ενάγων (εναγόμενος) και ήδη εκκαλών, με την από 26-2-2023 και με αριθμό κατάθεσης .../2023 αγωγή, κατά της νυν εφεσιβλήτου ζητούσε : 1) Να λυθεί ο γάμος του με την αντίδικό του, λόγω υπερδιετούς διάστασης των συζύγων. 2) Να του ανατεθεί οριστικά και αποκλειστικά, η επιμέλεια του προσώπου των ανηλίκων τέκνων, που έχει αποκτήσει, κατόπιν του νόμιμου γάμου, με την αντίδικό του, διότι αυτό επιβάλλεται από το συμφέρον των ανηλίκων, μετά τη διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης των γονέων τους. 3) Να υποχρεωθεί η αντίδικός του να του προκαταβάλλει, συνολικά, ως συνεισφορά της στη μηνιαία διατροφή των ανηλίκων, το ποσό των 380 ευρώ, για λογαριασμό του ανηλίκου ..., το ποσό των 390 ευρώ, για λογαριασμό της ανήλικης ... και το ποσό των 250 ευρώ, για λογαριασμό του ανηλίκου ..., κατά μήνα, καθόσον με τα ανήλικα διαμένει ο ήδη εκκαλών - ενάγων (εναγόμενος), από τότε που διασπάστηκε η έγγαμη σχέση των διαδίκων και των οποίων ασκούσε (και ασκεί) την επιμέλεια, με το νόμιμο τόκο σε περίπτωση καθυστέρησης και μέχρι την εξόφληση. 4) Να απειληθεί κατά της αντιδίκου του, χρηματική ποινή, εκ ποσού 600 ευρώ και προσωπική κράτηση, διάρκειας τριών (3) μηνών, για κάθε παράβαση των διατάξεων της εκδοθεισομένης απόφασης. 5) Να κηρυχθεί η εκδοθεισομένη απόφαση προσωρινά εκτελεστή (πλην του αιτήματος αναφορικά με το διαζύγιο) καθώς και να καταδικαστεί η αντίδικός του στην καταβολή της δικαστικής του δαπάνης.

Επίσης η εναγόμενη - ενάγουσα, ήδη εφεσίβλητη, κατά του αντιδίκου της είχε ασκήσει την από 21-9-2023 με αριθμό έκθεσης κατάθεσης .../2023 αγωγή της, με την οποία εξέθετε ότι ο εναγόμενος εν διαστάσει σύζυγός της, ασκούσε την επιμέλεια του προσώπου των ανηλίκων τέκνων τους ενάντια στο συμφέρον αυτών, καθώς διαβάλλει στα παιδιά το πρότυπο και το πρόσωπο της μητέρας, τους φέρεται ο ίδιος σκαιά, προβαίνει σε συναισθηματικούς εκβιασμούς σε βάρος των παιδιών και εμποδίζει επανειλημμένως την επικοινωνία των ανηλίκων τέκνων μαζί της. Με αυτό το ιστορικό αυτό ζητούσε: 1) Να κηρυχθεί λυμένος ο γάμος της με τον αντίδικό της, λόγω υπερδιετούς διάστασης των συζύγων. 2) Να ανατεθεί σ’ αυτήν αποκλειστικά και οριστικά, η επιμέλεια του προσώπου των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων (..., ... και ...). 3) Επικουρικά, σε περίπτωση που δεν ήθελε γίνει δεκτό το αίτημα για αποκλειστική ανάθεση σ’ αυτήν, της επιμέλειας του προσώπου των ανηλίκων, ζητούσε να ρυθμιστεί το δικαίωμα επικοινωνίας της με τα ανήλικα τέκνα της, με τον τρόπο που εξέθετε στο δικόγραφο. 4) Ζητούσε να υποχρεωθεί ο αντίδικός της να της προκαταβάλλει, συνολικά, ως συνεισφορά του στη μηνιαία διατροφή των ανηλίκων, το ποσό των 250 ευρώ, για λογαριασμό του ανηλίκου ..., το ποσό των 200 ευρώ, για λογαριασμό της ανήλικης ... και το ποσό των 150 ευρώ, για λογαριασμό του ανηλίκου ..., κατά μήνα, για διάστημα δύο (2) ετών από την άσκηση της αγωγής. 5) Περαιτέρω ζητούσε να απειληθεί κατά του αντιδίκου της, χρηματική ποινή, εκ ποσού 500 ευρώ και προσωπική κράτηση, διάρκειας ενός (1) έτους, για κάθε παράβαση των διατάξεων της εκδοθεισομένης απόφασης και να καταδικαστεί ο αντίδικός της, στη δικαστική της δαπάνη.

Επί των αγωγών αυτών εξεδόθη η υπ’ αρίθμ. 50143/2024 απόφαση του ΜΠΑ (εκκαλουμένη), με την οποία, αφού συνεκδικάστηκαν οι άνω αγωγές έγιναν μερικά δεκτές αμφότερες. Συγκεκριμένα, ως προς την πρώτη από τις άνω αγωγές κρίθηκε ως μη νόμιμο το αίτημα περί απειλής χρηματικής ποινής και προσωπικής κράτησης σε βάρος της εναγομένης, λόγω του διαπλαστικού χαρακτήρα της εκδοθεισομένης απόφασης, (αναφορικά με το αίτημα αποκλειστικής ανάθεσης της επιμέλειας του προσώπου των ανηλίκων) και το αίτημα της αναπληρωματικής εκτέλεσης, λόγω της άμεσης εκτελεστότητας, δια κατασχέσεως, της όποιας χρηματικής απαίτησης ήθελε επιδικασθεί, από την αξίωση καταβολής διατροφής. Επίσης, ως προς τη δεύτερη αγωγή απορρίφθηκε ομοίως ως μη νόμιμο (με την ίδια αιτιολογία), το αίτημα περί απειλής χρηματικής ποινής και προσωπικής κράτησης σε βάρος του εναγομένου.

Περαιτέρω, έγιναν αμφότερες οι αγωγές δεκτές, ως προς το αίτημα της απαγγελίας της λύσης του μεταξύ των διαδίκων, τελεσθέντος την 2-5-2009, στον Ιερό Ναό …. …., γάμου. Εν συνεχεία, ως προς αμφότερες τις αγωγές, κρίθηκε ότι διατηρείται η εκ του νόμου από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας στο σύνολό της και της επιμέλειας του προσώπου των ανηλίκων, από αμφότερους τους γονείς διαδίκους (εκτός από τις συνήθεις πράξεις επιμέλειας του προσώπου που κρίθηκε ότι μπορούσε να ενεργεί μόνη η μητέρα και θα ενημέρωνε στη συνέχεια τον πατέρα, όταν τούτο απαιτείτο και όχι για τα απλά καθημερινά ζητήματα, στις δε περιπτώσεις πράξεων που θα είχαν επείγοντα χαρακτήρα, θα ενημέρωνε τον πατέρα, άμεσα και σε κάθε περίπτωση εντός ευλόγου χρόνου από τη διενέργεια των πράξεων αυτών), προσδιορίστηκε ως τόπος σταθερής διαμονής των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, η κατοικία της εναγόμενης - ενάγουσας - μητέρας τους, που ευρίσκετο (τότε) στην περιοχή του …. Αττικής, επί της οδού ... αρ. .... Επίσης υποχρεώθηκε ο εναγόμενος - πατέρας να προκαταβάλλει στην ενάγουσα - μητέρα, για λογαριασμό των ανηλίκων τέκνων τους, ως μηνιαία διατροφή σε χρήμα, ποσό εκ 200 ευρώ, για κάθε ανήλικο, εντός του πρώτου πενθημέρου έκαστου ημερολογιακού μήνα, για χρονικό διάστημα δύο (2) ετών από την άσκηση της αγωγής και κηρύχθηκε η απόφαση ως προς την αμέσως παραπάνω διάταξή της, προσωρινά εκτελεστή. Επίσης, ρυθμίστηκε το δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας του ενάγοντος - πατέρα με τα ανήλικα τέκνα του και ορίστηκε ότι ο πατέρας έχει δικαίωμα να επικοινωνεί μαζί τους, ως ακολούθως: α) κάθε Τρίτη και Πέμπτη από ώρα 18:00 έως ώρα 20:30 και κάθε δεύτερο και Τέταρτο Παρασκευοσαββατοκύριακο έκαστου μηνός από ώρα 20:00 μ.μ. της Παρασκευής έως ώρα 20:00 της Κυριακής, β) Κατά τις εορτές του Πάσχα κατά τα έτη με μονό αριθμό, από το Μεγάλο Σάββατο και ώρα 10.00 π.μ. έως το Σάββατο του Θωμά και ώρα 10:00 π.μ. και κατά τα έτη με ζυγό αριθμό, από το Σάββατο του Λαζάρου και ώρα 10:00 π.μ. έως το Μεγάλο Σάββατο και ώρα 10:00 π.μ. Τις υπόλοιπες ημέρες αναστέλλετο το δικαίωμα επικοινωνίας, γ) Κατά τις εορτές των Χριστουγέννων, κατά τα έτη με μονό αριθμό, από 23 Δεκεμβρίου και ώρα 10:00 π.μ. έως 30 Δεκεμβρίου και ώρα 10:00 π.μ. και τα ζυγά έτη, από ώρα 30 Δεκεμβρίου και ώρα 10:00 π.μ. έως 6 Ιανουάριου και ώρα 10:00 π.μ. Τις υπόλοιπες ημέρες αναστέλλετο το δικαίωμα επικοινωνίας, δ) Τα καλοκαίρια, τα μονά έτη, τον Ιούλιο από ώρα 10:00 π.μ. της 10ης Ιουλίου έως ώρα 20:00 της 20ης Ιουλίου και τα ζυγά έτη, από ώρα 10:00 π.μ. της 10ης Αυγούστου έως ώρα 20:00 της 20ης Αυγούστου. Κατά τη διάρκεια της θερινής άδειας της ενάγουσας - εναγομένης - μητέρας αναστέλλετο το δικαίωμα επικοινωνίας του ενάγοντος - εναγόμενου - πατέρα, ε) Προβλέφθηκε ότι ο ενάγων - εναγόμενος - πατέρας είχε δικαίωμα να επικοινωνεί με τα ανήλικα τέκνα του μέσω διαδικτύου (viber, skype, WhatsApp, messenger) ή σταθερής ή κινητής τηλεφωνικής σύνδεσης, καθημερινά (πλην των ημερών που ασκεί το δικαίωμα επικοινωνίας με αυτά), κατόπιν συνεννόησης, υποχρεούμενης της ενάγουσας - εναγομένης - μητέρας να ανέχεται και να διευκολύνει την επικοινωνία αυτή. Ορίστηκε ότι η παραλαβή και παράδοση των ανηλίκων κατά την άσκηση του δικαιώματος επικοινωνίας θα γινόταν, από και στην, οικία της μητέρας με την οποία αυτά ορίστηκε ότι θα διέμεναν. Ορίστηκε ότι το πρόγραμμα επικοινωνίας του πατέρα με τα ανήλικα δύνατο να τροποποιείται, κατόπιν συνεννόησης και συμφωνίας των γονέων τους και σε συνάρτηση με τις σχολικές και μελλοντικές εξωσχολικές δραστηριότητές τους, που πρέπει να προγραμματίζονται, στο μέτρο του δυνατού, σε ημέρες και ώρες, ώστε να μην παρακωλύεται η άσκηση του σχετικού δικαιώματος του, ο οποίος, στις περιπτώσεις που τυχόν συνέπιπταν με τις μέρες άσκησης του δικαιώματος της επικοινωνίας, όφειλε να τα συνοδεύει σε αυτές και απειλήθηκε σε βάρος της μητέρας προσωπική κράτηση διάρκειας ενός (1) μηνός και χρηματική ποινή εκ ποσού εκατό ευρώ (100) ευρώ, για κάθε υπαίτια παραβίαση της προηγούμενης διάταξης και συμψηφίστηκαν τα δικαστικά έξοδα, στο σύνολό τους μεταξύ των διαδίκων.

Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται ο ενάγων - εναγόμενος, ήδη εκκαλών, με την από 21-12-2024 έφεση (αρ. εκθ. καταθ. .../24- 12-2024), για τους λόγους που αναφέρονται σ’ αυτήν, οι οποίοι ανάγονται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, μόνο όμως αναφορικά με τη διάταξη περί ανάθεσης του συνόλου της επιμέλειας του προσώπου των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων σε αμφότερους τους γονείς, του καθορισμού ως κατοικίας των ανηλίκων, αυτής της μητέρας, της επιδίκασης στη μητέρα, διατροφής για λογαριασμό των ανηλίκων και της ρύθμισης της επικοινωνίας του πατέρα, καθώς ως προς τη διάταξη της απαγγελίας της λύσης του γάμου που είχε τελεστεί μεταξύ των διαδίκων η εκκαλουμένη απόφαση δεν προσβάλλεται, επομένως, ως προς τη διάταξη αυτή κατέστη τελεσίδικη. Ειδικότερα, με την κρινόμενη έφεση εκτίθεται ότι εσφαλμένα με την εκκαλουμένη ορίστηκε ότι η επιμέλεια του προσώπου των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, όπως και το σύνολο της γονικής μέριμνας, ανετέθη σε αμφότερους τους γονείς διαδίκους και ορίστηκε ως τόπος κατοικίας αυτών η κατοικία της μητέρας, ενώ έπρεπε να ανατεθεί η επιμέλεια του προσώπου τους αποκλειστικά στον πατέρα, καθώς τούτο επιβάλει το βέλτιστο συμφέρον των τέκνων, ενόψει της αδιαλλαξίας της μητέρας, η οποία αντιδρά σε οποιαδήποτε απόφαση του πατέρα και φέρει προσκόμματα σε οποιαδήποτε δραστηριότητα των ανηλίκων, της αδιαφορίας της, στην ουσία, για το συμφέρον των τέκνων και την ψυχική τους ισορροπία, ένεκα της εμμονικής της τάσης να καταδιώκει τον πατέρα και της άρνησής της να συνεργαστεί μαζί του, για το καλό των παιδιών τους, η οποία αποδεικνύεται από την καθημερινή όχληση του πατέρα και των παιδιών, τα οποία διαρρήδην αρνούνται να μετοικήσουν στην οικία της μητέρας, στο ..., γιατί δεν θέλουν να αποκοπούν από το σχολικό και κοινωνικό τους περιβάλλον, στην περιοχή …. της Αθήνας, στην οποία μεγάλωσαν από τη γέννησή τους, η δε μητέρα για να αποκόψει τον πατέρα μετώκησε αιφνιδιαστικά στην περιοχή του Περιστεριού για να καταστήσει ανέφικτη την άσκηση της συνεπιμέλειας του προσώπου των ανηλίκων τέκνων, από αμφότερους τους γονείς (και την εναλλαγή της κατοικίας των ανηλίκων στην κατοικία έκαστου γονέα εναλλάξ, όπως αμφότεροι, κατά το παρελθόν είχαν συναποφασίσει). Επίσης εκτίθεται στην έφεση αυτή ότι εσφαλμένως εκτιμήθηκαν τα εισοδήματα αμφότερων των γονέων και οι ανάγκες των ανηλίκων και επιδικάστηκαν στη μητέρα τα άνω ποσά διατροφής, ενώ αν ορθώς είχε ερμηνευτεί και εφαρμοστεί ο νόμος και είχαν εκτιμηθεί οι αποδείξεις, θα είχε ανατεθεί αποκλειστικά στον πατέρα η άσκηση της επιμέλειας του προσώπου των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων και θα είχε γίνει δεκτή η δική του αγωγή επιδίκασης διατροφής στο σύνολό της. Με το ιστορικό αυτό ζητείται να εξαφανιστεί, άλλως να μεταρρυθμιστεί η εκκαλουμένη απόφαση, επί σκοπώ να γίνει δεκτή καθ’ ολοκληρίαν η αγωγή του ενάγοντα - εναγομένου - εκκαλούντος, να απορριφθεί η αγωγή της αντιδίκου του καθώς και να καταδικασθεί η αντίδικός του στη δικαστική του δαπάνη, αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.

Οι ανωτέρω λόγοι έφεσης, είναι παραδεκτοί και νόμιμοι και πρέπει να ερευνηθούν ως προς την ουσιαστική αυτών βασιμότητα.

Επί των λόγων αυτών πρέπει να επισημανθούν τα εξής: Κατά τη διάταξη του άρθρου 1510 παρ. 1 ΑΚ, όπως ισχύει μετά την έναρξη ισχύος, από 16-9-2021 του ν. 4800/2021, η μέριμνα για το ανήλικο τέκνο είναι καθήκον και δικαίωμα των γονέων, την ασκούν από κοινού και εξίσου και περιλαμβάνει την επιμέλεια του προσώπου, τη διοίκηση της περιουσίας του και την εκπροσώπηση του τέκνου σε κάθε υπόθεση, δικαιοπραξία ή δίκη που αφορούν το πρόσωπο ή τη περιουσία του, πρόκειται δε για δικαιώματα προσωποπαγή (αναπαλλοτρίωτα), που, όμως, την άσκησή τους, είναι δυνατόν να τη στερηθεί (ολικά ή μερικά) ο γονέας με δικαστική απόφαση. Η δε επιμέλεια του τέκνου, σύμφωνα με το άρθρο 1518 παρ. 1 ΑΚ, περιλαμβάνει ιδίως την ανατροφή, την επίβλεψη, την μόρφωση και την εκπαίδευσή του, καθώς και τον προσδιορισμό του τόπου διαμονής του. Κατά τις διατάξεις του άρθρου 1513 ΑΚ, εάν υπάρχει διακοπή της συμβίωσης των συζύγων ή διαζύγιο, εξακολουθούν οι γονείς να ασκούν εκ του νόμου από κοινού και εξίσου τη γονική μέριμνα και την επιμέλεια (συνεπιμέλεια), εκτός απ’ τις συνήθεις πράξεις επιμέλειας του προσώπου του τέκνου ή την τρέχουσα διαχείριση της περιουσίας του ή πράξεις που έχουν επείγοντα χαρακτήρα (άρθ. 1516 ΑΚ), τις οποίες ασκεί ο γονέας με τον οποίο διαμένει το τέκνο κατόπιν άτυπης ενημέρωσης του άλλου γονέα. Εξάλλου, η έννοια του όρου «εξίσου» δεν έχει την έννοια της «ισόχρονης» κατανομής της διαμονής του τέκνου στις οικίες και των δύο γονέων, η οποία άλλωστε εξαρτάται από συγκεκριμένους βιοτικούς ή και συγκυριακούς παράγοντες και η οποία ούτε και υπό το καθεστώς της έγγαμης συμβίωσης είναι δεδομένη, αλλά σημαίνει την εξακολούθηση της κοινής τους ευθύνης στην ανατροφή του τέκνου τους, η οποία εκφράζεται με την ισότιμη συμμετοχή τους στις κρίσιμες αποφάσεις που αφορούν την επιμέλεια του ανηλίκου, τη διοίκηση της περιουσίας του, την εκπροσώπησή του σε κάθε υπόθεση ή δικαιοπραξία ή δίκη που αφορούν το ίδιο ή την περιουσία του και την εν γένει επίλυση των καθημερινών προβλημάτων του. Ωστόσο, κατ’ εξαίρεση του ανωτέρω κανόνα της από κοινού άσκησης της γονικής μέριμνας και μετά το διαζύγιο ή τη διακοπή της έγγαμης συμβίωσης, προβλέπει το άρθρο 1514 παρ. 2 ΑΚ ότι αν αυτή η από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας, είναι αντίθετη προς το συμφέρον του τέκνου ή ασκείται αντίθετα προς το συμφέρον του τέκνου υπάρχει δυνατότητα διαφορετικής ρύθμισης εκ μέρους του δικαστηρίου. Τέτοιες περιπτώσεις ενδεικτικά αναφέρει ο νόμος στις περιπτώσεις που ο ένας γονέας αδιαφορεί ή δεν συμπράττει στη γονική μέριμνα, ή δεν τηρεί την τυχόν υπάρχουσα συμφωνία για την άσκηση ή τον τρόπο άσκησής της, ή αν η συμφωνία αυτή είναι αντίθετη προς το συμφέρον του τέκνου. Οι λόγοι για τους οποίους δεν μπορεί να λειτουργήσει η κοινή μέριμνα μπορεί να είναι είτε ανυπαίτιοι για τον έναν ή και τους δύο γονείς (πχ παντελώς διαφορετικές απόψεις σε θέματα διαπαιδαγώγησης, μεγάλη απόσταση του τόπου διαμονής των δύο γονέων, έντονη επαγγελματική απασχόληση του ενός γονέα, μακροχρόνια απουσία του ενός γονέα), είτε υπαίτιοι (λ.χ. πλήρης αποδόμηση των μεταξύ των μερών σχέσεων, χωρίς να υφίσταται καμία πρόθεση και δυνατότητα συνεννόησης, χρησιμοποίηση της άσκησης της επιμέλειας ως πρόσχημα για την εκδήλωση αισθημάτων εκδίκησης του άλλου γονέα, ψευδείς καταγγελίες εγκλημάτων κατά της γενετήσιας αξιοπρέπειας του τέκνου, κοκ). Στις περιπτώσεις αυτές καθένας από τους γονείς προσφεύγει σε διαμεσολάβηση, πλην των περιπτώσεων ενδοοικογενειακής βίας, και εν τέλει και επί αποτυχίας αυτής, αποφασίζει το δικαστήριο. Κατά δε την παρ. 3 του άρθρου 1514 το Δικαστήριο μπορεί να υιοθετήσει διάφορες λύσεις: α) να κατανείμει την άσκηση της γονικής μέριμνας μεταξύ των γονέων, να εξειδικεύσει τον τρόπο άσκησής της στα κατ' ιδίαν θέματα ή να αναθέσει την άσκηση της γονικής μέριμνας στον ένα γονέα ή σε τρίτο, β) να διατάξει πραγματογνωμοσύνη ή τη λήψη οποιουδήποτε άλλου πρόσφορου μέτρου, και γ) να διατάξει διαμεσολάβηση ή την επανάληψη διακοπείσας διαμεσολάβησης, ορίζοντας συγχρόνως τον διαμεσολαβητή. Ειδικότερα, στη σχετική δίκη το Δικαστήριο έχει τις ακόλουθες δυνατότητες: Καταρχήν, εάν, παρά τα εκτιθέμενα στην αγωγή περί διαφωνίας, αποδεικνύεται ότι οι σχέσεις των γονέων δεν είναι αποδομημένες και ότι υπάρχει δυνατότητα σύμπραξης στα περισσότερα, τουλάχιστον, από τα κατ’ ιδίαν ζητήματα επιμέλειας του τέκνου τους, το δικαστήριο μπορεί να διατηρήσει την από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας, ρυθμίζοντας παράλληλα τα ζητήματα αυτά. Στην περίπτωση αυτή δεν αλλάζει ο φορέας της γονικής μέριμνας που είναι και οι δύο γονείς, αλλά διευκρινίζονται επιμέρους ζητήματα, όπως π.χ. είναι η ρύθμιση της διαμονής του ανηλίκου, η οποία μπορεί να ορίζεται εναλλασσόμενη (ΕφΘεσ 848/2022, ΜΠΑ 12827/2022 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ) ή να ανατίθεται και μόνο στον ένα γονέα. Αντίθετα, εάν το δικαστήριο κρίνει ότι δεν μπορεί να διατηρηθεί ένα ελάχιστο επίπεδο συνεννόησης μεταξύ των γονέων, είτε διότι οι διαπροσωπικές τους σχέσεις είναι σε τέτοιο βαθμό τεταμένες, ώστε να αποκλείεται κάθε επικοινωνία για τα ζητήματα επιμέλειας του τέκνου τους, είτε ότι διαφωνούν για τα περισσότερα από τα ζητήματα της επιμέλειας, τότε προφανώς δε μπορεί να λειτουργήσει η από κοινού άσκηση της επιμέλειας, οπότε προκρίνονται οι υπόλοιπες λύσεις. Σχετικά, υπάρχει η δυνατότητα κατανομής στην άσκησή της, ως τέτοια δε πρέπει να νοηθεί ο διαμερισμός της από κοινού άσκησης της επιμέλειας, είτε με βάση το χρονικό, είτε με βάση το λειτουργικό κριτήριο. Με όποιο τρόπο και αν κατανεμηθεί η άσκηση της επιμέλειας μεταξύ των γονέων, όμως, εξακολουθεί να πρόκειται για άσκηση κοινής επιμέλειας (συνεπιμέλειας), υπό την έννοια ότι κανένας γονέας δεν έχει αποκλειστεί από αυτήν. Πάντοτε όμως, σκοπός της κατανομής της άσκησης της επιμέλειας είναι να εξασφαλίζει την από κοινού συμμετοχή των γονέων στην άσκησή της και την ισόρροπη ανάπτυξη του παιδιού, που γίνεται δέκτης των διαφορετικών αντιλήψεων και τρόπων σκέψης των γονέων του. Τέλος, παρέχεται φυσικά στο Δικαστήριο και η δυνατότητα της αποκλειστικής ανάθεσης της άσκησης της επιμέλειας στον ένα γονέα. Η δυνατότητα αυτή πρέπει να επιλέγεται αρχικά σε περίπτωση που το δικαστήριο διαπιστώσει ότι ο άλλος γονέας είναι αδιάφορος ή παντελώς ακατάλληλος να ανταποκριθεί στα γονικά του καθήκοντα. Επίσης, στις περιπτώσεις εκείνες που θα ήταν δυνατή η αφαίρεσή της από τον ένα γονέα, λόγω κακής άσκησης (1532 ΑΚ). Τούτο μπορεί να συμβεί ιδίως: α) όταν, σε προγενέστερο χρόνο, ο ένας γονέας υπαίτια δεν συμμορφώθηκε σε αποφάσεις και διατάξεις εισαγγελικών αρχών που αφορούσαν το τέκνο ή σε προϋπάρχουσα συμφωνία για την άσκηση της γονικής μέριμνας, β) όταν τούτος διαταράσσει τη συναισθηματική σχέση του τέκνου με τον άλλο γονέα και την οικογένεια του ή προκαλεί διάρρηξη της σχέσης του τέκνου με αυτούς, γ) όταν υπαίτια έχει παραβεί τους όρους της συμφωνίας ή της δικαστικής απόφασης για την επικοινωνία του τέκνου με τον γονέα με τον οποίο δεν διαμένει και η με κάθε άλλο τρόπο παρεμπόδιση της επικοινωνίας, δ) όταν κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης ή και στο πλαίσιο ασφαλιστικών μέτρων, είχε κάνει κακή άσκηση της γονικής μέριμνας ή είχε παραλείψει υπαίτια την άσκηση του δικαιώματος επικοινωνίας που του χορηγήθηκε με την απόφαση των ασφαλιστικών μέτρων, ε) όταν αδικαιολόγητα αρνήθηκε στο παρελθόν να καταβάλει τη διατροφή που επιδικάστηκε στο τέκνο του από το δικαστήριο ή συμφωνήθηκε μεταξύ των γονέων, και στ) όταν καταδικάστηκε, με οριστική δικαστική απόφαση, για ενδοοικογενειακή βία ή για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ή για εγκλήματα οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής. Η λύση της αποκλειστικής ανάθεσης στον ένα γονέα της επιμέλειας είναι η προκρινόμενη και όταν υπάρχει αποδόμηση των προσωπικών σχέσεων των γονέων, ώστε να μη μπορεί να εφαρμοστεί η από κοινού επιμέλεια. Αν η άσκηση της γονικής μέριμνας μοιραστεί ανάμεσα στους γονείς, λόγω διάστασής τους, ο γονέας στον οποίο έχει ανατεθεί η επιμέλεια ή ο γονέας με τον οποίο διαμένει το τέκνο, αποφασίζει μόνος του για τα καθημερινά θέματα του τέκνου, δεν μπορεί, όμως, κατ’ άρθρο 1519 ΑΚ να αποφασίζει μόνος του για θέματα που επηρεάζουν καίρια τη ζωή του τέκνου, ήτοι για την ονοματοδοσία του τέκνου, για το θρήσκευμα, για σημαντικά ζητήματα της υγείας του, καθώς και για ζητήματα που επιδρούν αποφασιστικά στο μέλλον του, για τα οποία απαιτείται κοινή απόφαση των γονέων, διότι η κρίση για σημαντικά ζητήματα παραμένει στο πυρήνα της γονικής μέριμνας, που εν προκειμένω ανήκει και στους δύο γονείς (ΑΠ 1321/1992, Αρμ.48.340, ΕφΘεσ 564/2008, Αρμ 2008.1836). Η κρίση του δικαστηρίου αναφορικά με την αποκλειστική ανάθεση της επιμέλειας στον ένα γονέα ή της συνεπιμέλειας σε αμφότερους, στηρίζεται στο βέλτιστο συμφέρον του παιδιού, το οποίο πρέπει να προάγεται στη συγκεκριμένη περίπτωση από την ουσιαστική συμμετοχή και των δυο γονέων στην ανατροφή και στη φροντίδα του (άρθ. 1511 παρ. 1 εδ. α ΑΚ. Βλ. και Κώνστα, Το βέλτιστο συμφέρον του τέκνου και η ρυθμιστικός του ρόλος μετά τις τροποποιήσεις στο Οικογενειακό Δίκαιο, ΕλΔ 2021.1061, ΑΠ 155/2022, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ και υπό το προϊσχύσαν δίκαιο ΑΠ 1286/2018, ΑΠ 121/2011, ΑΠ 1736/2007, ΕφΑΘ 218/2018, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Ταυτόχρονα το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη την ικανότητα και πρόθεση καθενός εκ των γονέων να σεβαστεί τα δικαιώματα του άλλου, τη συμπεριφορά κάθε γονέα κατά το προηγούμενο χρονικό διάστημα και τη συμμόρφωσή του με τις νόμιμες υποχρεώσεις του, δικαστικές αποφάσεις, εισαγγελικές διατάξεις και προηγούμενες συμφωνίες που είχε συνάψει με τον άλλο γονέα και αφορούν το τέκνο (άρθρο 1511 παρ. 2 ΑΚ), ενώ ανάλογα με την ωριμότητα του τέκνου πρέπει να ζητείται και να συνεκτιμάται η γνώμη του (άρθρο 1511 παρ. 4 ΑΚ). Το συμφέρον του παιδιού προσδιορίζεται εξατομικευμένα με αναφορά σε συγκεκριμένο εκάστοτε παιδί και τις ανάγκες του, όπως αυτές προσδιορίζονται ιδίως από την κατάσταση της υγείας του, την ηλικία του, τις οικογενειακές και κοινωνικές συνθήκες, υπό τις οποίες διαβιώνει το παιδί, και αναλύεται στις επί μέρους πτυχές του δικαιώματος της προσωπικότητας του παιδιού, δηλαδή κυρίως στη ζωή, σωματική ακεραιότητα, υγεία, συναισθηματική και ψυχολογική ασφάλεια και σταθερότητα, διανοητική πρόοδο, κοινωνική ένταξη και αποδοχή, υπευθυνότητα, κοινωνική συνείδηση και ανεξαρτησία του παιδιού. Επίσης, το παιδί εξελίσσεται και μαζί του εξελίσσονται οι ανάγκες του και αναπροσδιορίζεται το συμφέρον του. Στη δικαστική, συνεπώς, κρίση καταλείπεται ευρύ πεδίο ώστε, αφού ληφθούν υπόψη, όλες οι σχέσεις και οι περιστάσεις, να καταλήξει σε ρύθμιση τέτοια, που να εξυπηρετείται καλύτερα το συμφέρον του ανηλίκου τέκνου. Κρίσιμα προς τούτο στοιχεία είναι, μεταξύ άλλων, η καταλληλότητα του ή των γονέων για την ανάληψη του έργου της διαπαιδαγώγησης και της περίθαλψης του ανηλίκου τέκνου, και οι έως τότε δεσμοί του τέκνου με τους γονείς και αδελφούς του. Για το σκοπό αυτό λαμβάνεται υπόψη η προσωπικότητα και η παιδαγωγική καταλληλότητα του κάθε γονέα και συνεκτιμώνται οι συνθήκες κατοικίας και η οικονομική κατάσταση τούτων (ΑΠ 155/2022, ΑΠ 952/2007, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Από το συνδυασμό, επίσης, των ίδιων ως άνω διατάξεων συνάγεται, ότι οι ικανότητες των γονέων, το περιβάλλον, το επάγγελμα, η πνευματική τους ανάπτυξη και η δράση τους στο κοινωνικό σύνολο, η ικανότητα προσαρμογής τους στις απαιτήσεις της σύγχρονης κοινωνίας μέσα στα πλαίσια της λογικής και ορθολογικής αντιμετώπισης των θεμάτων των νέων, η σταθερότητα των συνθηκών ανάπτυξης του τέκνου χωρίς εναλλαγές στις συνθήκες διαβίωσης, περιλαμβάνονται στα κριτήρια προσδιορισμού του συμφέροντος του τέκνου. Αυτό δε ισχύει ανεξάρτητα από την υπαιτιότητα των γονέων ως προς το διαζύγιο ή τη διακοπή της έγγαμης συμβίωσης, εκτός εάν, η συμπεριφορά του υπαίτιου έχει επιδράσει και στην άσκηση της γονικής μέριμνας - επιμέλειας, ώστε να ανακύπτει αντίθεση στο συμφέρον του τέκνου, λόγω της έκτασης και της βαρύτητας της συμπεριφοράς του αυτής, δηλωτικής της δομής του χαρακτήρα του και της εν γένει προσωπικότητας του, έτσι ώστε και έναντι του τέκνου να αναμένεται από αυτόν η τήρηση της ίδιας συμπεριφοράς (ΑΠ 535/2022, ΑΠ 1218/2006, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Επιπρόσθετα, σύμφωνα και με τη διάταξη του άρθρου 1514 παρ. 3 τελ. εδ. Α.Κ., ουσιώδους σημασίας είναι και η ύπαρξη ιδιαίτερου δεσμού του τέκνου προς τον ένα από τους γονείς του και η περί αυτού ρητώς εκφραζόμενη προτίμησή του, την οποία συνεκτιμά το δικαστήριο ύστερα και από τη στάθμιση του βαθμού της ωριμότητάς του.

Με δεδομένη την ύπαρξη του εν λόγω δεσμού του τέκνου προς το συγκεκριμένο γονέα, αυτός μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει τη δυνατότητα αποτελεσματικότερης διαπαιδαγώγησης προς όφελος του ανηλίκου και επομένως ότι είναι ο πλέον κατάλληλος για την επιμέλεια του, όμως υπό την αυτονόητη προϋπόθεση ότι ο ιδιαίτερος αυτός δεσμός του τέκνου προς τον ένα από τους γονείς του έχει αναπτυχθεί φυσιολογικά και αβίαστα ως ψυχική στάση, η οποία είναι προϊόν της ελεύθερης και ανεπηρέαστης επιλογής του ανηλίκου, που έχει την στοιχειώδη ικανότητα διάκρισης (ΑΠ 822/2022, ΑΠ 1473/2021, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Περαιτέρω, οι διατάξεις του άρθρου 1520 ΑΚ, όπως αντικαταστάθηκαν με τις διατάξεις του άρθρου 13 του N 4800/21.05.2021 και οι οποίες (διατάξεις), δυνάμει του άρθρου 18 του ίδιου Νόμου, εφαρμόζονται και στις εκκρεμείς υποθέσεις επί των οποίων δεν έχει εκδοθεί, μέχρι την έναρξη ισχύος του νόμου (16.09.2021), αμετάκλητη δικαστική απόφαση, ορίζουν τα εξής: «Ο γονέας με τον οποίο δεν διαμένει το τέκνο, έχει το δικαίωμα και την υποχρέωση της, κατά το δυνατό, ευρύτερης επικοινωνίας με αυτό, στην οποία περιλαμβάνονται τόσο η φυσική παρουσία και επαφή του με το τέκνο, όσο και η διαμονή του τέκνου στην οικία του. Ο γονέας με τον οποίο διαμένει το τέκνο οφείλει να διευκολύνει και να προωθεί την επικοινωνία του τέκνου με τον άλλο γονέα σε τακτή χρονική βάση. Ο χρόνος επικοινωνίας του τέκνου με φυσική παρουσία με τον γονέα, με τον οποίο δεν διαμένει, τεκμαίρεται στο ένα τρίτο (1/3) του συνολικού χρόνου, εκτός αν ο γονέας αυτός ζητά μικρότερο χρόνο επικοινωνίας, ή επιβάλλεται να καθορισθεί μικρότερος ή μεγαλύτερος χρόνος επικοινωνίας για λόγους που αφορούν στις συνθήκες διαβίωσης ή στο συμφέρον του τέκνου, εφόσον, σε κάθε περίπτωση, δεν διαταράσσεται η καθημερινότητα του τέκνου. Αποκλεισμός ή περιορισμός της επικοινωνίας είναι δυνατός μόνο για εξαιρετικά σοβαρούς λόγους, ιδίως όταν ο γονέας με τον οποίον δεν διαμένει το τέκνο, κριθεί ακατάλληλος να ασκεί το δικαίωμα επικοινωνίας. Για τη διαπίστωση της ακαταλληλότητας του γονέα το δικαστήριο μπορεί να διατάξει κάθε πρόσφορο μέσο, ιδίως την εκπόνηση εμπεριστατωμένης έκθεσης κοινωνικών λειτουργών ή ψυχιάτρων ή ψυχολόγων. Οι γονείς δεν έχουν το δικαίωμα να εμποδίζουν την επικοινωνία του τέκνου με τους ανώτερους ανιόντες και τους αδελφούς του, εκτός αν συντρέχει σπουδαίος λόγος. Τα σχετικά με την επικοινωνία ζητήματα καθορίζονται ειδικότερα είτε με έγγραφη συμφωνία των γονέων είτε από το δικαστήριο.... Στην περίπτωση αυτή εφαρμόζεται και η παρ. 4 του άρθρου 1511. Όταν συντρέχει περίπτωση κακής ή καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας, ο άλλος γονέας ή κάθε ένας από τους γονείς, αν πρόκειται για επικοινωνία με τρίτο, μπορεί να ζητήσει από το δικαστήριο τη μεταρρύθμιση της επικοινωνίας». Με τις ανωτέρω διατάξεις καθιερώνεται ελάχιστο τεκμήριο χρόνου επικοινωνίας του τέκνου με τον γονέα, με τον οποίο δεν διαμένει, που συμβάλλει στην ενίσχυση των μεταξύ τους δεσμών και σχέσεων, στην ομαλή ψυχική και πνευματική ανάπτυξη του τέκνου και στην ολοκλήρωση της προσωπικότητάς του. Η ρύθμιση του δικαιώματος επικοινωνίας από το δικαστήριο γίνεται με γνώμονα πάντοτε το συμφέρον του τέκνου. Τούτο αποτελεί αόριστη νομική έννοια και γενική ρήτρα, που εξειδικεύεται ανάλογα με τις συνθήκες κάθε περιπτώσεως. Για να κριθεί τι αποτελεί συμφέρον του ανηλίκου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, θα εκτιμηθούν τα περιστατικά που διαπιστώθηκαν βάσει αξιολογικών κριτηρίων που αντλεί το δικαστήριο από τους κανόνες της λογικής και τα διδάγματα της κοινής πείρας και σχετικά με το πρόσωπο του ανηλίκου, θα ληφθούν δε υπόψη και τα πορίσματα της εξελικτικής ψυχολογίας και παιδοψυχιατρικής. Για τη διαπίστωση του συμφέροντος του ανηλίκου θα ληφθούν υπόψη και θα αξιολογηθούν όλα τα επωφελή για το ανήλικο στοιχεία και περιστάσεις, χωρίς να επιδρά στην απόφαση κανένας από τους διαφορετικούς παράγοντες που συνοδεύουν το πρόσωπο κάθε γονέα, η τυχόν υπαιτιότητα του γονέα στη διακοπή της συμβιώσεως, οι προκύπτουσες συντρέχουσες συνθήκες και περιστάσεις κάτω από τις οποίες θα ασκείται αυτή η προσωπική επικοινωνία. Το δικαστήριο, επίσης, με την απόφασή του μπορεί να επιβάλει, εφόσον είναι αναγκαίο για την προστασία του συμφέροντος του τέκνου, περιορισμούς στην άσκηση της επικοινωνίας, οι οποίοι μπορούν να αναφέρονται στον τόπο και τον χρόνο της επικοινωνίας, την παρουσία τρίτων προσώπων κατά τη διάρκεια της ή ακόμη να συνίστανται στη λήψη μέτρων που διαμορφώνουν την επικοινωνία με ιδιαίτερο τρόπο, λόγω ειδικών περιστάσεων (ΑΠ 156/2023, ΑΠ 1023/2020, ΑΠ1286/2018, ΑΠ 58/2017, ΑΠ1589/2011, ΑΠ1166/2010 ΤΝΠ Νόμος). Περαιτέρω, ο υπολογισμός του ενός τρίτου (1/3) του συνολικού χρόνου του παιδιού πρέπει κατά κανόνα να ερμηνευτεί ως το ένα τρίτο (1/3) της εκάστοτε χρονικής περιόδου που διανύει το παιδί στη ζωή του (σχολική χρονιά, θερινές ή εορταστικές διακοπές κ.ο.κ.) χωρίς να ενδιαφέρει ο στενός εννοιοκρατικός και μαθηματικός υπολογισμός του 1/3 εκ του συνόλου των ημερών ενός έτους. Στη συνέχεια της παρ. 1 εξειδικεύεται η έννοια της επικοινωνίας: αυτή περιλαμβάνει τόσο τη φυσική παρουσία και επαφή του γονέα με το τέκνο, όσο και τη διαμονή του τέκνου στην οικία του. Καθίσταται έτσι σαφές, ότι η επικοινωνία δεν περιλαμβάνει μόνο τη διαμονή του παιδιού στην οικία του γονέα, αλλά και άλλες μορφές επαφής, με φυσική παρουσία (λ.χ. ο γονέας δειπνεί με το παιδί ή το συνοδεύει σε δραστηριότητες) ή όχι (λ.χ. βιντεοκλήση, απλή τηλεφωνική επικοινωνία). Ωστόσο, η επικοινωνία χωρίς φυσική παρουσία δεν προσμετράται για τον υπολογισμό του 1/3, όπως ρητά προβλέπεται στο 3ο εδάφιο της παρ. 1. Στο σημείο αυτό θα πρέπει άλλωστε να παρατηρηθεί ότι, ναι μεν το άρθρο 1520 παρ. 1 εδ. a AK κάνει λόγο για κατά το δυνατό ευρύτερη επικοινωνία στην οποία περιλαμβάνεται και η διαμονή στην οικία του δικαιούχου (κάτι που αφορά τον τόπο της επικοινωνίας), οι λέξεις όμως «κατά το δυνατό» υποδηλώνουν αυτό που είναι και αυτονόητο: ότι η διαμονή στην οικία του δικαιούχου συνήθως είναι επιθυμητή από αυτόν, δεν είναι όμως πάντα απεριόριστα δυνατή. Η επικοινωνία του παιδιού με τον γονέα βέβαια δεν πρέπει να διαταράσσει την «καθημερινότητα» του παιδιού (1520 παρ. 1 εδ. γ' ΑΚ). Αυτό σημαίνει ότι ο γονέας που επιδιώκει διευρυμένη επικοινωνία έχει τη δυνατότητα και την υποχρέωση να υλοποιήσει το πρόγραμμα δραστηριοτήτων του παιδιού, που έχει συμφωνηθεί από τους δύο γονείς ή οριστεί από το δικαστήριο. Πλην, όμως, η μέριμνα να μη διαταραχθεί η σχολική τους φοίτηση και καθημερινότητα δεν θα πρέπει να οδηγεί στη λύση τα παιδιά να διαμένουν όλες τις εργάσιμες ημέρες με τον έχοντα την επιμέλεια γονέα και όλα τα Σαββατοκύριακα και διακοπές με τον άλλο γονέα, με αποτέλεσμα μεγάλες στρεβλώσεις στην ανάπτυξη της σχέσης τους με καθένα από τους δύο. Τούτο δε διότι θα βιώνουν μία απολύτως διχοτομική κατάσταση, όπου ο περιορισμένος χρόνος τους με τον έχοντα την επιμέλεια γονέα (λόγω σχολείου, μελέτης, εξωσχολικών δραστηριοτήτων, και ταυτόχρονα εργασίας και οικιακών δραστηριοτήτων του γονέα) θα χαρακτηρίζεται από υποχρεώσεις και όρια ενώ ο ποιοτικός χρόνος που θα περνούν με τον άλλο γονέα θα έχει ως κύριο χαρακτηριστικό την ευχαρίστηση.

Κατόπιν των ανωτέρω εκτεθεισών νομικών σκέψεων, επί των πιο πάνω νομίμων λόγων των εφέσεων πρέπει να σημειωθούν τα εξής: Από την επανεκτίμηση των καταθέσεων των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης, που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και περιέχονται στα υπ’ αριθμ. 5130/2024 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, από τις με αριθμό πρωτ. ………….. ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον του δικηγόρου Αθηνών, Σ. (….), των …. και …., που λήφθηκαν με επιμέλεια του ήδη εκκαλούντος, κατόπιν νόμιμης κλήτευσης της αντιδίκου του (βλ. τη με αριθμό …. έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στην περιφέρεια του Εφετείου Αθηνών, με έδρα στην περιφέρεια του Πρωτοδικείου Αθηνών, …., της από 14-5-2025 κλήσης), οι οποίες λήφθηκαν προς αντίκρουση των ισχυρισμών της εφεσίβλητης, από όλα χωρίς εξαίρεση τα έγγραφα, που οι διάδικοι νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν, είτε για να ληφθούν υπόψη ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα, είτε ως δικαστικά τεκμήρια, για μερικά από τα οποία γίνεται ειδική αναφορά κατωτέρω, χωρίς όμως να έχει παραλειφθεί κάποιο για την ουσιαστική διάγνωση της ένδικης διαφοράς, από τις προσκομιζόμενες από τους διαδίκους φωτογραφίες, των οποίων η γνησιότητα δεν αμφισβητείται από τον αντίδικο εκείνου που τις προσκομίζει (άρθρα 444 αρ. 3, 448 παρ. 2, 457 ΚΠολΔ) (ΕφΑιγ 101/2021, ΕφΠετρ 7612020 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), από τις εκτυπώσεις των μηνυμάτων κινητής τηλεφωνίας (sms) και των μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, που ανταλλάχθηκαν μεταξύ των διαδίκων (ΕφΠειρ 28/2021, ΕφΑιγ 3912021, ΕφΠειρ 576/2020, ΕφΠειρ 55/2020 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), καθώς και τις ομολογίες των διαδίκων, που περιέχονται στις προτάσεις τους, και οι οποίες λαμβάνονται υπόψη σε συνδυασμό με τις άλλες αποδείξεις και εκτιμώνται ελεύθερα (597 παρ. 1 ΚΠολΔ), από την από 6-3-2024 Έκθεση Κοινωνικής Έρευνας, που υπογράφεται από τις κοινωνικές λειτουργούς ………………… και συντάχθηκε με αφορμή την υπόθεση με αρ. φακ. …. που εκκρεμεί στην Εισαγγελία Ανηλίκων Αθηνών, αλλά και από τα διδάγματα της κοινής πείρας, που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως (άρθρο 336 παρ. 4 ΚΠολΔ), αποδεικνύονται τα κάτωθι πραγματικά περιστατικά: Οι διάδικοι τέλεσαν νόμιμο θρησκευτικό γάμο, στον Ιερό Ναό … στο ... Αττικής, στις 2 Μαΐου 2009, από τον οποίο απέκτησαν τρία (3) εισέτι ανήλικα τέκνα, τον ..., που γεννήθηκε στις 30-7-2009, ηλικίας σήμερα 16 ετών, την ..., που γεννήθηκε στις 2-8-2011, ηλικίας σήμερα 14 ετών και το ..., που γεννήθηκε στις 4-7-2015, ηλικίας σήμερα 10 ετών. Μετά την τέλεση του γάμου τους, εγκαταστάθηκαν στην περιοχή ... της Αθήνας, σε διαμέρισμα της κυριότητας της μητέρας του εκκαλούντος, επί της οδού ... αρ. 19, την οποία αυτή είχε παραχωρήσει, άνευ ανταλλάγματος στον υιό της και αποτέλεσε την οικογενειακή στέγη των διαδίκων. Αρχικά, η έγγαμη συμβίωση των διαδίκων υπήρξε αρμονική, προοδευτικά όμως, άρχισαν να δημιουργούνται εντάσεις, που οδήγησαν στην διακοπή της έγγαμης συμβίωσης, το Σεπτέμβριο του έτους 2018. Έτσι, αποχώρησε η εφεσίβλητη από την οικογενειακή στέγη, στην οποία παρέμεινε ο εκκαλών με τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων, σε συμμόρφωση της από 25-9-2018 προσωρινής Διαταγής του Προέδρου Υπηρεσίας του ΜΠΑ, που διέταξε την μετοίκηση της ήδη εφεσίβλητης από την οικογενειακή στέγη. Η τελευταία αρχικά εγκαταστάθηκε σε μισθωμένο διαμέρισμα στην ίδια περιοχή, επί της οδού ... αρ. 30, σε απόσταση 600 μ. από την πρώην οικογενειακή στέγη. Με την άνω προσωρινή διαταγή, με την οποία διατάχθηκε η μετοίκηση της συζύγου από την οικογενειακή στέγη, ανατέθηκε προσωρινά η επιμέλεια του προσώπου των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων στον πατέρα και κατ' αυτόν τον τρόπο τα ανήλικα εξακολούθησαν να διαμένουν μαζί του, στην πρώην οικογενειακή στέγη, στην οδό ... αριθ. ... στην περιοχή .... Να σημειωθεί ότι στο έργο της ανατροφής των παιδιών, τον πατέρα βοηθούσε, κατόπιν της διάσπασης της έγγαμης συμβίωσης αλλά και πριν και εξακολουθεί να βοηθά, η γιαγιά της πατρικής γραμμής. Ο ίδιος δε από το έτος 2013 που η επιχείρηση στην οποία εργαζόταν (με διακριτικό τίτλο «...») έκλεισε αποφάσισε, από κοινού με την ήδη εφεσίβλητη, να παραμείνει στο σπίτι, απασχολούμενος με την ανατροφή των παιδιών και το νοικοκυριό, ενώ εκείνη έπρεπε να γυρίσει στην εργασία της, μετά την περίοδο της λοχείας, από τη γέννηση του δεύτερου παιδιού τους. Ως το έτος 2015 ο πατέρας παρέμεινε στο σπίτι, απασχολούμενος με τα παιδιά και το νοικοκυριό και κατά τις λίγες, ελεύθερες ώρες του, απασχολείτο με κατ’ οίκον επιδιορθώσεις ηλεκτρονικών υπολογιστών, σε οικιακούς χρήστες (είναι απόφοιτος του κλάδου ηλεκτρονικών, μέσης εκπαίδευσης), αποκερδαίνοντας μικροποσά, ενώ τα εισοδήματα της οικογένειας προέρχονταν, κυρίως, από το μισθό της μητέρας. Με αυτά τα δεδομένα, κατά το διάστημα που ο πατέρας δεν εργαζόταν σε καθημερινή βάση, ο ίδιος αποκλειστικά ήταν επιφορτισμένος με τη φροντίδα των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων. Κατόπιν της διάσπασης της έγγαμης συμβίωσης κατόπιν αντιθέτων αιτήσεων των διαδίκων, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, εξεδόθη από εκείνο το Δικαστήριο η υπ' αριθ. 7924/2018 απόφαση. Σύμφωνα με αυτή, η οποία εξεδόθη κατά τους όρους του από 29- 10-2018 ιδιωτικού συμφωνητικού, το οποίο υπεγράφη μεταξύ των διαδίκων, στα πλαίσια μιας συμβιβαστικής επίλυσης της διαφοράς, ανετέθη προσωρινά η επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων σε αμφότερους τους γονείς, με το σύστημα της εναλλασσόμενης κατοικίας των ανηλίκων, στην κατοικία εκάτερου γονέα, ορίζοντας ότι η μητέρα θα ασκούσε την επιμέλεια των τέκνων, την πρώτη και την τρίτη εβδομάδα έκαστου μηνός και ο πατέρας την δεύτερη και την τέταρτη εβδομάδα έκαστου μηνός. Εν συνεχεία η μητέρα αιφνιδίως, το μήνα Σεπτέμβριο του έτους 2022 μετώκησε στην πατρική της οικία στο ... Αττικής, επί της οδού ... αρ. ..., μαζί με τον πατέρα της, καθόσον, κατά τους ισχυρισμούς της, έληξε η μίσθωση της οικίας της, στην περιοχή του ..., ενώ δεν μπορούσε να ανταποκριθεί οικονομικά, στη σύναψη νέας μίσθωσης στην ίδια περιοχή. Με την μετακίνηση αυτή κατέστη πρακτικά αδύνατη η άσκηση της συνεπιμέλειας του προσώπου των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, από αμφότερους τους γονείς, όπως είχε συμφωνηθεί με το από 29-10-2018 συμφωνητικό. Τούτο γιατί η μετακίνησή τους, από την περιοχή του ..., όπου ευρισκόταν το σχολείο τους, οι δραστηριότητες τους, οι φίλοι τους, το εν γένει περιβάλλον τους, στην περιοχή του Περιστεριού, ανά εβδομάδα, ανέτρεπε άρδην την καθημερινότητα και τη ζωή των ανηλίκων και τα αποσταθεροποιούσε πλήρως. Έτσι ο πατέρας άσκησε ενώπιον του ΜΠΑ αίτηση μεταρρύθμισης της υπ’ αρίθμ. 7024/2018 απόφασης του ΜΠΑ, διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων. Επί της αιτήσεως αυτής εξεδόθη η από 19-10-2022 προσωρινή διαταγή του Προέδρου Υπηρεσίας του ΜΠΑ, με την οποία μεταρρυθμίστηκε η υπ' αριθ. 7924/2018 απόφαση του ΜΠΑ και ανατέθηκε προσωρινά, αποκλειστικά, η επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων στον πατέρα, ορίστηκε ως τόπος κατοικίας των τέκνων, η πρώην οικογενειακή στέγη, ήτοι το διαμέρισμα επί της οδού ... αριθ. ... στην περιοχή ... και υποχρεώθηκε η μητέρα να καταβάλλει στον πατέρα, για λογαριασμό των ανηλίκων τέκνων, το ποσό των 490 ευρώ μηνιαίως, συνολικά. Επί της αιτήσεως δε μεταρρύθμισης της υπ’ αριθμ. 7924/2018 απόφασης του ΜΠΑ, εξεδόθη η υπ’ αριθ. 1965/2023 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (Διαδικασίας Ασφαλιστικών Μέτρων), με την οποία ανατέθηκε προσωρινά, αποκλειστικά, η επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων στον πατέρα, ορίστηκε ως τόπος κατοικίας των τέκνων η πρώην οικογενειακή στέγη (επί της οδού ... αριθ. ... στην περιοχή ...) και υποχρεώθηκε η μητέρα να καταβάλλει στον πατέρα για λογαριασμό των ανηλίκων τέκνων, το ποσό των 540 ευρώ μηνιαίως, συνολικά και ρυθμίστηκε το δικαίωμα επικοινωνίας της μητέρας με τα ανήλικα τέκνα της. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την απόφαση αυτή η επικοινωνία της μητέρας με τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων καθορίστηκε ως εξής: 1) Κάθε Τρίτη και Πέμπτη, από ώρα 18:00 ως 20:30, οπότε θα συνόδευε τα ανήλικα στις εξωσχολικές δραστηριότητες (πλην εορτών Χριστουγέννων - Πρωτοχρονιάς, Πάσχα και θερινών διακοπών Ιουλίου και Αυγούστου, διαστήματα για τα οποία προβλέφθηκαν ειδικές ρυθμίσεις). 2) Κάθε πρώτο και τρίτο Παρασκευοσαββατοκύριακο κάθε μήνα από 18:00 της Παρασκευής έως 19.00 μ.μ. την Κυριακή, (πλην εορτών Χριστουγέννων - Πρωτοχρονιάς, Πάσχα και θερινών διακοπών Ιουλίου και Αυγούστου, διαστήματα για τα οποία προβλέφθηκαν ειδικές ρυθμίσεις). 3) Κατά τις εορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς επί μία εβδομάδα τα Χριστούγεννα ή την Πρωτοχρονιά, εναλλάξ κατ' έτος, κατόπιν συνεννόησης μεταξύ των διαδίκων, άλλως από τις 23 Δεκεμβρίου και ώρα 10.00 π.μ. έως τις 29 Δεκεμβρίου και ώρα 20.00 μ.μ., κατά τα έτη που λήγουν σε μονό αριθμό και από τις 30 Δεκεμβρίου και ώρα 10.00 π.μ. έως τις 6 Ιανουάριου και ώρα 17.00 μ.μ., κατά τα έτη που λήγουν σε ζυγό αριθμό. 4) Κατά τις εορτές του Πάσχα επί μία εβδομάδα, την Μεγάλη εβδομάδα ή την εβδομάδα της Διακαινησίμου, εναλλάξ κατ' έτος, κατόπιν συνεννόησης μεταξύ των διαδίκων, άλλως από τη Μεγάλη Δευτέρα και ώρα 10.00 π.μ. έως την Κυριακή του Πάσχα και ώρα 20.00 μ.μ., κατά τα έτη που λήγουν σε μονό αριθμό και από τη Δευτέρα του Πάσχα και ώρα 10.00 π.μ. έως την Κυριακή του Θωμά και ώρα 17.00 μ.μ., κατά τα έτη που λήγουν σε ζυγό αριθμό. 5) Κατά τις θερινές διακοπές (Ιουλίου - Αυγούστου) για 10 συνεχείς διανυκτερεύσεις, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, κατόπιν συνεννόησης μεταξύ των διαδίκων, άλλως από ώρα 9.00 π.μ. της 1ης Ιουλίου έως ώρα 18.00 μ.μ. της 11ης Ιουλίου και από ώρα 9.00 π.μ. της 1ης Αυγούστου έως ώρα 18.00 μ.μ. της 11ης Αυγούστου, κατά τα μονά έτη και από ώρα 9.00 π.μ. της 16ης Ιουλίου έως ώρα 18.00 μ.μ. της 26ης Ιουλίου και από ώρα 9.00 π.μ. της 16ης Αυγούστου έως ώρα 18.00 μ.μ. της 26ης Αυγούστου, κατά τα ζυγά έτη. 6) Στα γενέθλια και οι ονομαστικές εορτές των τέκνων ορίστηκε με την απόφαση αυτή, ότι η επικοινωνία θα γινόταν με συμφωνία των διαδίκων, εναλλάξ κατ’ έτος. 7) Ορίστηκε καθημερινή τηλεφωνική επικοινωνία ή μέσω διαδικτυακής εφαρμογής (Skype) ή τηλεφωνικής με εικόνα Viber, από τις ώρες 18:00 μ. μ. έως ώρα 20:30 και εφόσον τα τέκνα δεν απασχολούνται σε εκπαιδευτικές και αθλητικές δραστηριότητες. Ορίστηκε ότι η παραλαβή των τέκνων θα γινόταν από τη μητέρα, κατά την έναρξη του χρόνου επικοινωνίας, από την οικία του πατέρα, υφισταμένης αντίστοιχα της υποχρέωσης αυτού να παραδίδει τα τέκνα στη μητέρα, με την αντίστοιχη υποχρέωση της τελευταίας να επαναφέρει το τέκνα στον πατέρα, στην οικία αυτού, κατά το πέρας της χρονικής διάρκειας της επικοινωνίας. Η μητέρα ισχυρίζεται ότι ο πατέρας παρεμπόδιζε την επικοινωνία της με τα τέκνα, γεγονός που δεν αποδεικνύεται ως αληθές. Έχει υποβάλλει εγκλήσεις σε βάρος του πατέρα σχετικώς, οι οποίες, όμως δεν έχουν εισέτι κριθεί από ποινικό Δικαστήριο. Αντιθέτως η ίδια με την υπ’ αριθμ. 2307/2022 απόφαση του Γ’ Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών, κηρύχθηκε ένοχη για την πράξη της ενδοοικογενειακής απλής σωματικής βλάβης, του άρθ. 6 παρ. 1 ν. 3500/2006, σε βάρος του τότε εν διαστάσει συζύγου της και της επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης έξι (6) μηνών, με το ελαφρυντικό του άρθ. 84 παρ. 2“ Π.Κ. Αποδεικνύεται ότι κατ’ εκείνο το χρονικό διάστημα που είχε καθοριστεί η επικοινωνία της μητέρας με τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων, όσες φορές η επικοινωνία δεν επετεύχθη, τούτο ήταν αποτέλεσμα της άρνησης των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων να την ακολουθήσουν, γεγονός που τα ίδια επιβεβαίωσαν ενώπιον της Δικαστή του Δικαστηρίου τούτου, κατά την επικοινωνία Δικαστή και ανηλίκων, στα πλαίσια του άρθ. 612 Κ.Πολ.Δ. και 1511 παρ. 4 Α.Κ., ενώ κατά την ίδια επικοινωνία διατύπωσαν τη ρητή τους επιθυμία να παραμείνουν με τον πατέρα τους. Και ενώ έτσι είχαν τα πράγματα, από την έκδοση της υπ’ αριθμ. 1965/2023 απόφασης του ΜΠΑ, διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων και μετά, κατόπιν της συζήτησης των κρινόμενων, ως άνω, αγωγών ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, επ’ αυτών εξεδόθη η εκκαλουμένη απόφαση, με την οποία κατά τα άνω, ανατέθηκε από κοινού η επιμέλεια του προσώπου των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, και στους δύο γονείς, ενώ κατοικία αυτών ορίστηκε η κατοικία της μητέρας, επί της οδού ... αρ. ..., στο ... Αττικής. Η απόφαση αυτή ουδέποτε εκτελέστηκε αναφορικά με τα δύο (2) μεγαλύτερα τέκνα των διαδίκων, τα οποία, κατά την επικοινωνία τους με τη Δικαστή του Δικαστηρίου τούτου, δήλωσαν ότι αρνήθηκαν και αρνούνται να την ακολουθήσουν. Αρνήθηκαν να μετακομίσουν από την περιοχή του ..., αρνήθηκαν να αλλάξουν σχολείο και κοινωνικό περιβάλλον. Το ίδιο είχαν δηλώσει και στη μητέρα τους, με αποτέλεσμα αυτή να ζητήσει, το μήνα Δεκέμβριο του έτους 2024, με αίτηση διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του ΜΠΑ, να της επιτραπεί να εγγράψει τα ανήλικα σε σχολεία στην περιοχή του Περιστεριού. Επίσης είχε ζητήσει τη χορήγηση προσωρινής διαταγής, σχετικώς. Συζήτησης γενόμενης επί του αιτήματος χορήγησης της προσωρινής διαταγής, την 18-12-2024, τα ανήλικα επανέλαβαν στη Δικαστή εκείνου του Δικαστηρίου, την απόφασή τους να μην ακολουθήσουν τη μητέρα τους και εξέφρασαν την επιθυμία να παραμείνουν σε σχολείο στην περιοχή του .... Κατόπιν, το αίτημα χορήγησης προσωρινής διαταγής απορρίφθηκε και η συζήτηση της αίτησης λήψης ασφαλιστικών μέτρων, κατά την ορισθείσα δικάσιμο της 7-4-2025 ματαιώθηκε. Κατόπιν η μητέρα, με δεδομένη την άρνηση των τέκνων να αλλάξουν περιβάλλον, αναγκάστηκε εκ νέου, να μισθώσει οικία στην περιοχή του ... στην Αθήνα, επί της οδού ... αρ. ..., με ημερομηνία έναρξης της μισθώσεως την 1-2-2025. Στην οικία αυτή αρνήθηκαν να εγκατασταθούν τα δύο μεγαλύτερα τέκνα, μόνο κατά τους τελευταίους μήνες εγκαταστάθηκε μαζί με τη μητέρα το μικρότερο από αυτά, ο ..., ο οποίος κατά την επικοινωνία του με τη Δικαστή του Δικαστηρίου τούτου δήλωσε ότι επιθυμεί να βλέπει τη μητέρα του και ότι θέλει και τους δύο γονείς του, σε αντίθεση με τα δύο μεγαλύτερα παιδιά, τα οποία απερίφραστα δήλωσαν ότι δεν πρόκειται να ακολουθήσουν τη μητέρα, η ... μάλιστα της χρεώνει ότι κωφεύει σε ό,τι η ανήλικη της εκθέτει, είναι ανένδοτη και δεν αφουγκράζεται καθόλου τα παιδιά της, αντιθέτως είναι εριστική και στείρα πείσμων απέναντι τους. Με αυτά τα δεδομένα, αποδεικνύεται ότι, εν τοις πράγμασι, από τον χρόνο της διάσπασης της έγγαμης συμβίωσης και εντεύθεν, ο πατέρας διέμενε και διαμένει, ουσιαστικά, με τα ανήλικα τέκνα του, στην πρώην οικογενειακή στέγη και ασκούσε και ασκεί την επιμέλεια αυτών, ήδη από τη γέννησή τους, μέχρι σήμερα, σχεδόν αποκλειστικά. Η μητέρα, παρότι επιδίωξε την εκτέλεση της εκκαλουμένης απόφασης, ωστόσο δημιούργησε και δημιουργεί προστριβές και εντάσεις. Συγκεκριμένα την 3-1-2025 όπως αποδεικνύεται από το με αρ. πρωτ. … απόσπασμα ημερησίου δελτίου οχήματος του υπ’ αριθ. ΕΑ -... περιπολικού οχήματος, κλήθηκε η αστυνομία γιατί ενώ ο ανήλικος ... και η ..., είχαν καλέσει τον πατέρα του για να τους παραλάβει από την οικία της μητέρας στο ..., εκείνη κλείδωσε την πόρτα και απαγόρευσε την έξοδο των παιδιών. Το γεγονός αυτό, της απαγόρευσης της εξόδου των παιδιών το διαπίστωσαν οι ίδιοι οι αστυνομικοί, όπως και οι ίδιοι είδαν τα ανήλικα να έχουν βγει στο μπαλκόνι και τα άκουσαν να φωνάζουν ότι θέλουν να πάνε με τον πατέρα τους, ενώ άκουσαν τον ανήλικο ... να λέει ότι η μητέρα του του έπαιρνε το τηλέφωνο από τα χέρια, προκειμένου να μην καλέσει τον πατέρα του. Την επόμενη ημέρα ενώ ο πατέρας ήταν καθ’ οδόν για να παραλάβει τα τέκνα του (στα πλαίσια της επικοινωνίας, σύμφωνα με την εκκαλουμένη), ήδη η μητέρα είχε καλέσει την αστυνομία, ισχυριζόμενη ότι τάχα ο πατέρας παραβίασε την εκκαλουμένη αφού δεν είχε προσέλθει να παραλάβει τα τέκνα. Τούτα προκύπτουν από το με αρ. πρωτ. …. απόσπασμα ημερησίου δελτίου του υπ’ αριθ. ΕΑ - ... περιπολικού οχήματος. Επεισόδια συνεχίστηκαν όλες τις πρώτες ημέρες του Ιανουάριου του έτους 2025, με επαναλαμβανόμενη την θέση των παιδιών ότι θέλουν να παραμείνουν με τον πατέρα τους. Επίσης εντάσεις η μητέρα έχει δημιουργήσει και στο χώρο του σχολείου των παιδιών, όταν αυτά αρνούνται να την ακολουθήσουν και στους χώρους των εξωσχολικών δραστηριοτήτων (αγγλικά και tae Kwon do), όπου απείλησε τους υπεύθυνους να μη δεχθούν τα παιδιά καθόσον η ίδια δεν είχε συναινέσει στην εγγραφή τους. Το γεγονός δε αυτό παραδέχθηκε και η μάρτυρας της μητέρας, στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου, προσπαθώντας όμως να δικαιολογήσει αυτή τη συμπεριφορά, γιατί ακριβώς η μητέρα δεν είχε ερωτηθεί για την επιλογή του συγκεκριμένου φροντιστηρίου και χώρου άθλησης. Με αυτά τα δεδομένα αποδεικνύεται ότι ο πατέρας έχει συναίσθηση του γονεϊκού του ρόλου και έχει ανταποκριθεί με επάρκεια στο ρόλο αυτό όλα αυτά τα χρόνια, αν και, τρέφει ιδιαιτέρως αρνητικά αισθήματα απέναντι στη μητέρα, όπως και η ίδια εξάλλου, γεγονός το οποίο εκφράζει με κάθε δυνατό τρόπο. Αποτέλεσμα τούτων είναι ότι οι γονείς είναι εκατέρωθεν προκατειλημμένοι. Αμφότεροι οι γονείς προσπαθούν να επιδείξουν στοργή και αγάπη για τα τέκνα τους. Όπως προεξετέθη, ο πατέρας από τη γέννηση των παιδιών έχει ανταποκριθεί στις γονεϊκές του υποχρεώσεις. Τούτο δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από τη μητέρα, λαμβανομένου υπόψη ότι η ίδια είχε συναινέσει στην ανάθεση της επιμέλειας του προσώπου των τέκνων τους εναλλασσόμενα, όπως προεξετέθη. Βεβαίως η ίδια ισχυρίζεται ότι τα παιδιά, ο πατέρας, δεν τα φροντίζει και επειδή ο ίδιος είναι χορτοφάγος δεν τους παρέχει τροφή με πρωτεΐνες κλπ. Τούτοι οι ισχυρισμοί δεν αποδεικνύονται αληθείς. Κατ’ αρχάς, από την επικοινωνία του Δικαστηρίου με τα ανήλικα δεν διαπιστώθηκε με τις ίδιες τις αισθήσεις του Δικαστηρίου, ότι πρόκειται για παιδιά αφρόντιστα ή ανορεξικά ή λιποβαρή ή παιδιά που πάσχουν από διατροφικές ή αναπτυξιακές διαταραχές. Επιπλέον, όπως και η ίδια η μητέρα παραδέχεται, ενόψει του ότι ο πατέρας εργάζεται, το γεύμα των παιδιών επιμελείται, τις καθημερινές, η γιαγιά της πατρικής γραμμής και το διαιτολόγιο των παιδιών περιέχει τροφές από όλες τις ομάδες. Επιπλέον από την άνω έκθεση κοινωνικής έρευνας δεν αποδεικνύεται το διισχυριζόμενο από τη μητέρα, ότι δεν οριοθετεί ο πατέρας τα παιδιά ή ότι αδιαφορεί. Συγκεκριμένα στην έκθεση αυτή αναφέρεται ότι τη βασική φροντίδα των παιδιών την παρέχει ο πατέρας και οι βασικές ανάγκες των παιδιών είναι επαρκώς καλυμμένες (σελ. 8), ενώ τα ίδια συμμορφώνονται με τους κανονισμούς που τίθενται από τον πατέρα, καθώς εκφράζουν ένα ποιοτικό πλαίσιο συνεννόησης και κατανόησης με τον ίδιο (σελ. 9). Βεβαίως και η μητέρα προσπαθεί να επιδείξει στοργή και αγάπη για τα τέκνα της και καταβάλλει προσπάθεια προκειμένου να καλλιεργήσει στενούς συναισθηματικούς δεσμούς μαζί τους, για τούτο άλλωστε μετώκησε εκ νέου στην περιοχή του ..., κατόπιν της άρνησης των παιδιών να την ακολουθήσουν στο ... Αττικής. Όμως, σύμφωνα με την έκθεση κοινωνικής έρευνας τα παιδιά δείχνουν να μην ανατροφοδοτούνται θετικά από τη συνύπαρξη με τη μητέρα. Θέλουν την επικοινωνία μαζί της, ωστόσο σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο, το οποίο να μην τα επανατραυματίζει συναισθηματικά. Η μητέρα φαίνεται να μην κατανοεί επαρκώς τη συναισθηματική κατάσταση των παιδιών, με αποτέλεσμα τα παιδιά να εκτίθενται σε δυσάρεστες για τα ίδια καταστάσεις, στα πλαίσια της διεκδίκησης της επιμέλειας τους από τη μητέρα (σελ. 8), ενώ η ίδια η μητέρα φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται πλήρως τη βαρύτητα των ενεργειών της, με αποτέλεσμα να λειτουργεί χαοτικά και με ένταση, γεγονός που αναδεικνύει τις επικοινωνιακές δυσκολίες με τα τέκνα της (σελ. 11). Έτσι, συμπεραίνεται στην έκθεση της κοινωνικής έρευνας, συνίσταται η παραμονή των παιδιών στην κατοικία του πατέρα, ενώ η άλλοτε οικογενειακή οικία στην οποία εξακολουθούν, κατά κανόνα, να διαβιούν (εκτός από τον ανήλικο ... που στον παρόντα χρόνο διαβιεί στο σπίτι της μητέρας του), ήταν και παραμένει απολύτως κατάλληλη για τη διαβίωση των τέκνων. Με τα δεδομένα αυτά, παρά τις διαφωνίες των γονέων, οι οποίες μόνες αυτές δεν μπορούν, σύμφωνα με τις ανωτέρω εκτεθείσες νομικές σκέψεις, να αποτελέσουν λόγο αποκλεισμού της από κοινού από τους γονείς, άσκησης της γονικής μέριμνας και της επιμέλειας των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, πρέπει να διατηρηθεί η εκ του νόμου, από κοινού, από αμφότερους τους γονείς, άσκηση του συνόλου της γονικής μέριμνας των ανηλίκων και της επιμέλειας του προσώπου τους, με τους κάτωθι όμως προσδιορισμούς και διακρίσεις. Πρέπει, σύμφωνα με τις ανωτέρω εκτεθείσες νομικές σκέψεις να καθοριστεί ως τόπος κατοικίας των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, αυτός του πατέρα και για τα τρία (3) ανήλικα τέκνα των διαδίκων, δηλαδή συμπεριλαμβανομένου και του ανήλικου ... που στον παρόντα χρόνο διαβιεί με τη μητέρα, γιατί είναι κάθετα αντίθετος με το βέλτιστο συμφέρον των τέκνων, ο χωρισμός των αδελφών. Η παραμονή των ανηλίκων στην κατοικία του πατέρα εξυπηρετεί την ανάγκη να αποφευχθεί, προς το βέλτιστο συμφέρον της ψυχικής υγείας των ανηλίκων, μια ακόμα αλλαγή στην καθημερινότητα τους, η οποία θα σηματοδοτούσε αποσταθεροποίηση αυτής. Έτσι, δεν πρέπει να καθοριστεί εναλλασσόμενη κατοικία των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, στις οικίες εκάτερου γονέα, ανά μία εβδομάδα, όπως είχε οριστεί στο παρελθόν, ακόμα και αν πλέον, κατά τα άνω, οι κατοικίες των γονέων είναι κοντά. Με τα δεδομένα αυτά το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που έκρινε διαφορετικά και όρισε ως κατοικία των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων αυτή της μητέρας, στο ... Αττικής, επί της οδού ... αρ. ..., έσφαλλε, γενόμενου εν μέρει δεκτού, ως εν μέρει ουσιαστικά βάσιμου του σχετικού λόγου της εφέσεως. Κατόπιν αυτών, κρίνεται ότι πρέπει να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση, ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα και να διακρατηθεί η υπόθεση από το Δικαστήριο τούτο, το οποίο πρέπει να εκδικάσει στην ουσία την υπόθεση, αποφαινόμενο ως ανωτέρω. Περαιτέρω, κατόπιν του καθορισμού της κατοικίας των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, στην κατοικία του πατέρα και ενόψει του ότι οι σχέσεις των γονέων είναι αποδομημένες και αδυνατούν να συνεννοηθούν μεταξύ τους για οποιοδήποτε θέμα αφορά τα τέκνα τους, παρά δε την παρέλευση ικανού χρονικού διαστήματος από την οριστική διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης, λύση στο πρόβλημα, ενόψει της άσκησης της συνεπιμέλειας του προσώπου των ανηλίκων από αμφότερους τους γονείς, θα δώσει το λειτουργικό κριτήριο, σύμφωνα με τις ανωτέρω εκτεθείσες νομικές σκέψεις, με το οποίο θα κατανεμηθούν οι τομείς της επιμέλειας σε εκάτερο των γονέων, ώστε, με την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου τούτου, να ελαχιστοποιηθούν οι μεταξύ των γονέων έριδες και διαπληκτισμοί και η ανάγκη της συνεχούς προσφυγής τους ενώπιον των Δικαστικών αρχών. Η μητέρα, κυρίως, η οποία με τη συμπεριφορά της διχάζει τα συναισθήματα των ανηλίκων τέκνων της, τα οποία είναι οι αποδέκτες της συμπεριφοράς αυτής, οφείλει ομού με τον πατέρα, να σταματήσει άμεσα τις μεταξύ τους διενέξεις και να εργασθεί ομού με τον πατέρα, με νηφαλιότητα και ψυχραιμία προς την κατεύθυνση αμοιβαίας συνεργασίας αναφορικά με τα ζητήματα που τα αφορούν και αμφότεροι να εμφυσήσουν προς αυτά αισθήματα αγάπης και εμπιστοσύνης τόσο ως προς το πρόσωπό τους, όσο και ως προς το πρόσωπα του άλλου γονέα, έτσι ώστε να συνδράμουν στην ανάπτυξη των σχέσεών τους και με τους δύο γονείς τους, προκειμένου στο μέλλον να εξελιχθούν σε ολοκληρωμένες προσωπικότητες, πνευματικά, συναισθηματικά και ψυχολογικά. Επειδή όμως ακόμα διαφαίνεται μακρινή η ένταξη αμφοτέρων των γονέων σε κοινό πρόγραμμα γονικής συμβουλευτικής και ψυχολογικής υποστήριξης προκειμένου να βοηθηθούν στη διαχείριση των συναισθημάτων τους και άλλων πρακτικών ή ψυχολογικών ζητημάτων που έχουν προκόψει με τη διαμόρφωση της νέας οικογένειας μετά το διαζύγιο και να λάβουν βοήθεια στην άσκηση του γονεΐκού τους ρόλου, με γνώμονα αποκλειστικά το βέλτιστο συμφέρον των τέκνων, κρίνεται ότι στο παρόν στάδιο, ενώ δεν συντρέχει λόγος παρέκκλισης από τον κανόνα της από κοινού και εξίσου άσκησης της γονικής μέριμνας, όπως επιτάσσει η διάταξη του άρθρου 1513 Α.Κ. και ενόψει του ότι λόγω της απόστασης μεταξύ των κατοικιών των γονέων, κρίνεται επιτακτικό, αφ’ ενός μεν, όπως προεξετέθη, τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων να διαβούν σε περιβάλλον σταθερής διαμονής, κατά τρόπον ώστε να αισθάνονται ασφάλεια και ηρεμία, συναισθήματα που οπωσδήποτε δεν θα μπορεί να αισθανθούν στην περίπτωση διαδοχικής εναλλαγής κατοικίας μεταξύ των γονέων τους, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, λόγος για τον οποίο ως κατοικία τους θα πρέπει να οριστεί η κατοικία του πατέρα, ως προς δε, τις επιμέρους εκφάνσεις της επιμέλειας του προσώπου τους, πρέπει να γίνει ο κάτωθι διαχωρισμός, κατ’ άρθ. 1519 Α.Κ.: Για τα ζητήματα υγείας των ανηλίκων τέκνων, θα πρέπει να αποφασίζουν και οι δύο γονείς από κοινού, ως συνασκούντες την επιμέλεια του προσώπου τους, εκτός από τα εντελώς επείγοντα και εντελώς τρέχοντα ζητήματα, τα οποία θα αντιμετωπίζει ο κάθε γονέας όταν αυτό το θέμα ανακύπτει και τα τέκνα διαμένουν μετ’ αυτού, ακόμα και στο πλαίσιο της επικοινωνίας μητέρας και παιδιών. Βεβαίως στην περίπτωση αυτή ο γονέας που θα αντιμετωπίζει το εντελώς τρέχον και επείγον περιστατικό, οφείλει να ενημερώσει ατύπως σχετικώς τον άλλο γονέα. Επίσης τα ζητήματα της ανατροφής, τα ζητήματα της ψυχοσωματικής ανάπτυξής των τέκνων των διαδίκων, τα ζητήματα που πιθανώς θα ανακύψουν ως προς την ανάγκη παρακολούθησης ειδικών θεραπειών (ψυχοθεραπειών, λογοθεραπειών, εργοθεραπειών), πρέπει να παραμείνουν στη σφαίρα της συναπόφασης αμφοτέρων των γονέων. Ως προς τα ζητήματα εκπαίδευσης, κρίνεται ότι προς το βέλτιστο συμφέρον των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, για τα ζητήματα επιλογής σχολείου, επιλογής προσώπου φύλαξης των παιδιών κατά το χρόνο εργασίας της πατέρα, φροντιστηρίου ξένων γλωσσών και φροντιστήριο (ή ιδιαίτερο μάθημα) ενισχυτικής διδασκαλίας, όπως και για τα ζητήματα αθλητικών και καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων (αθλήματα, εικαστικά, μαθήματα χορού κλπ), θα αποφασίζει αποκλειστικά ο πατέρας. Βεβαίως και στις περιπτώσεις αυτές πρέπει να ενημερώνεται ο άλλος γονέας, επισημαίνεται δε ότι οι εξωσχολικές δραστηριότητες για τις οποίες θα αποφασίζει αποκλειστικά ο πατέρας δεν πρέπει να βαρύνουν μόνο τις ημέρες επικοινωνίας των ανηλίκων τέκνων με τη μητέρα, αλλά να κατανέμονται σε όλη τη διάρκεια της εβδομάδας, ενώ αν συμπίπτουν με χρόνο επικοινωνίας, η μητέρα οφείλει να συνοδεύει τα ανήλικα, όταν χρειάζεται, στις δραστηριότητες αυτές. Επίσης, επισημαίνεται ότι για τις δραστηριότητες για τις οποίες θα αποφασίζει αποκλειστικά ο πατέρας θα πρέπει να ενημερώνεται ατύπως και η μητέρα ενώ, κατά τους αθλητικούς ή καλλιτεχνικούς αγώνες ή προπονήσεις ή εκδηλώσεις που θα λαμβάνουν μέρος τα ανήλικα θα έχουν δικαίωμα να παρίστανται αμφότεροι οι γονείς τους. Η κρίση του Δικαστηρίου για όλα τα προαναφερόμενα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά έχει έρεισμα στο σύνολο όλων ανεξαιρέτως των αποδεικτικών μέσων που αξιολογήθηκαν και δεόντως συνεκτιμήθηκαν από το Δικαστήριο τούτο, με αποκλειστικό κριτήριο το βέλτιστο συμφέρον των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων και προς αποφυγήν περαιτέρω ερίδων και διαπληκτισμών μεταξύ των γονέων. Με αυτό το σκεπτικό έσφαλλε το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που ανέθεσε σε αμφότερους τους γονείς, το σύνολο των εξουσιών και δικαιωμάτων που περιλαμβάνονται στην επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων τους, γενόμενου εν μέρει δεκτού, ως εν μέρει ουσιαστικά βάσιμου των σχετικού λόγου της έφεσης. Κατόπιν αυτών, κρίνεται ότι πρέπει να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση και ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα και να διακρατηθεί η υπόθεση από το Δικαστήριο τούτο, το οποίο πρέπει να εκδικάσει στην ουσία την υπόθεση, αποφαινόμενο ως ανωτέρω. Κατόπιν της απόφασης του Δικαστηρίου τούτου, για τις εκφάνσεις της επιμέλειας των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων που παραμένουν στη σφαίρα άσκησης αμφοτέρων των γονέων και τις εκφάνσεις της επιμέλειας που ανατίθενται αποκλειστικά στον πατέρα, πρέπει να ρυθμιστεί το δικαίωμα της μητέρας των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων για την επικοινωνία της μετ’ αυτών, δεδομένου ότι, όπως προεξετέθη, μετά την οριστική διακοπή της έγγαμης συμβίωσης, τούτη επιδεικνύει μεγάλο ενδιαφέρον για τα ανήλικα και αυτονόητο, μετά ταύτα, τυγχάνει το δικαίωμά της για προσωπική επικοινωνία μ’ αυτά ενόψει, κατά τα άνω, της χωριστής εγκατάστασής της από τα παιδιά. Άλλωστε η επικοινωνία της μητέρας με τα ανήλικα επιβάλλεται και είναι βέβαιο ότι θα συμβάλλει στη δημιουργία μεταξύ τους ισχυρού ψυχικού και συναισθηματικού δεσμού και στην ορθή διαπαιδαγώγησή τους. Κατόπιν όλων αυτών, το Δικαστήριο, με αποκλειστικό γνώμονα το καλώς νοούμενο συμφέρον των ανήλικων, ερευνώντας το επικουρικό αίτημα της αγωγής της μητέρας, περί ρύθμισης της επικοινωνίας της μετά των τέκνων της, ενόψει της απόρριψης της αποκλειστικής ανάθεσης της επιμέλειας του προσώπου των ανηλίκων τέκνων στην ίδια και του καθορισμού ως κατοικίας των ανηλίκων, αυτής του πατέρα, πρέπει να ρυθμίσει την επικοινωνία αυτή. Με αυτά τα δεδομένα το Δικαστήριο τούτο άγεται στην κρίση ότι το δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας της μητέρας με τα ανήλικα πρέπει να ρυθμιστεί ως ακολούθως: α) Κάθε Τετάρτη, από την λήξη του σχολικού προγράμματος, με την παραλαβή τους από το σχολείο, μέχρι ώρα περίπου 8.00 πμ της επομένης, όπου θα τα μεταφέρει στο σχολείο τους, β) Κάθε δεύτερο Παρασκευοσαββατοκύριακο, δηλαδή Παρασκευοσαββατοκύριακο ανά Παρασκευοσαββατοκύριακο, εναλλάξ, αρχής γενομένης από το πρώτο Παρασκευοσαββατοκύριακο μετά τη δημοσίευση της απόφασης αυτής, με παραλαβή τους από το σχολείο την Παρασκευή, με τη λήξη του σχολικού προγράμματος, μέχρι το πρωί της Δευτέρας, όπου θα τα παραδίδει πάλι περί ώρα 8:00 π.μ., στο σχολείο τους, γ) Κατά τις εορτές των Χριστουγέννων και Νέου Έτους, κατά τα έτη που λήγουν σε άρτιο (ζυγό) αριθμό, από ώρα 12.00 της 23ης Δεκεμβρίου έως ώρα 18.00 της 30ης Δεκεμβρίου, κατά δε τα έτη που λήγουν σε περιττό (μονό) αριθμό, από ώρα 12:00 της 30ης Δεκεμβρίου έως ώρα 18.00 της 6ης Ιανουάριου του επομένου έτους, δ) Κατά τις εορτές του Πάσχα, κατά τα έτη που λήγουν σε περιττό (μονό) αριθμό, από ώρα 12.00 της Δευτέρας της Διακαινησίμου έως ώρα 18.00 της Κυριακής του Θωμά, κατά δε τα έτη που λήγουν σε άρτιο (ζυγό) αριθμό, από ώρα 12.00 της Μεγάλης Δευτέρας έως ώρα 18.00 της Κυριακής του Πάσχα, ε) Κατά τα τριήμερα της Καθαράς Δευτέρας και του Αγίου Πνεύματος, πρέπει να οριστεί, ότι εφόσον συμπίπτουν με χρόνο επικοινωνίας της μητέρας, αυτή θα επιστρέφει τα ανήλικα στον πατέρα, το βράδυ της Δευτέρας, ώρα 20:00 μ.μ., ενώ επίσης εφόσον οι αργίες της 28ης Οκτωβρίου και της 25ης Μαρτίου συμπέσουν με χρόνο επικοινωνίας της μητέρας, ήτοι ημέρα Τετάρτη, αυτή θα έχει δικαίωμα να τα παραλαμβάνει από το πρωί, από την κατοικία του πατέρα, ήτοι ώρα 10:00 π.μ. στ) Κατά τις εορτές και τα γενέθλια των ανηλίκων, αυτά θα παραμένουν με τη μητέρα, εφόσον συμπέσουν οι ημέρες αυτές με ημέρα επικοινωνίας της μητέρας, η τελευταία όμως έχει δικαίωμα να παρίσταται σε γιορτή που τυχόν θα διοργανωθεί από τον πατέρα, επ’ ευκαιρία της επετείου, ζ) Κατά την περίοδο των θερινών διακοπών, επί δύο (2) συνεχόμενες εβδομάδες κατά το μήνα Ιούλιο και δύο (2) συνεχόμενες βδομάδες κατά το μήνα Αύγουστο, κατόπιν συνεννόησης των διαδίκων, με βάση και τις επαγγελματικές υποχρεώσεις τους, η) Πρέπει να οριστεί ότι η μητέρα δικαιούται κατά τους χρόνους που δεν θα διαμένει με τα τέκνα της, καθημερινή τηλεφωνική επικοινωνία ή με άλλο ηλεκτρονικό μέσο (π.χ. βιντεοκλήση), ως δύο (2) φορές την ημέρα, διάρκειας έκαστης επικοινωνίας μέχρι είκοσι (20) λεπτά της ώρας, κατά δε τις απογευματινές και βραδινές ώρες, εντός του χρονικού διαστήματος από ώρα 19:00 ως ώρα 21:00, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα επιβαρύνεται το καθημερινό πρόγραμμα των ανηλίκων τέκνων, κατόπιν συνεννόησης των διαδίκων. Αυτονόητο είναι ότι το ίδιο δικαίωμα θα έχει και ο πατέρας, κατά τους χρόνους παραμονής των ανηλίκων με τη μητέρα. Πρέπει δε να οριστεί ότι σε όλες τις προαναφερόμενες περιπτώσεις, η μητέρα θα παραλαμβάνει τα τέκνα της από την κατοικία του πατέρα, όπου θα τα παραδίδει, πλην των περιπτώσεων που θα τα παραλαμβάνει από το σχολείο και θα τα παραδίδει στο σχολείο, όπως ανωτέρω διευκρινίσθηκε, εκτός αν, τα ίδια τα τέκνα, ενόψει της ηλικίας τους και της εγγύτητας των κατοικιών των γονέων τους, μπορούν μόνα τους να μετακινούνται, από και προς την κατοικία εκάτερου γονέα και στο σχολείο. Επίσης πρέπει να οριστεί ότι κατά τις εορτές Χριστουγέννων - Νέου Έτους, τις εορτές του Πάσχα και τις θερινές διακοπές θα αργεί η επικοινωνία της μητέρας, όπως έχει οριστεί υπό τα ανωτέρω στοιχεία (α) και (β). Επίσης πρέπει να απειληθεί σε βάρος του πατέρα προσωπική κράτηση διάρκειας ενός (1) μηνός και χρηματική ποινή ποσού εκατό ευρώ (100) για κάθε υπαίτια παραβίαση της αμέσως προηγούμενης διάταξης. Σημειώνεται ότι ο άνω τρόπος επικοινωνίας κρίνεται κατάλληλος και συμφέρον για τα ανήλικα, καθόσον, μπορεί μεν, σύμφωνα με τις ανωτέρω εκτεθείσες νομικές σκέψεις, να ορίστηκε τεκμαρτός χρόνος επικοινωνίας του γονέα με τον οποίο δεν διαμένουν τα ανήλικα, στο 1/3 του χρόνου των ανηλίκων, κατ’ άρθ. 1520 παρ. 1 εδ. γ ΑΚ, όμως η εφαρμογή της διάταξης αυτής δεν έχει το νόημα ότι όλος ο ποιοτικός χρόνος των παιδιών, χωρίς σχολικές και λοιπές υποχρεώσεις πρέπει να περνάει με το γονέα με τον οποίο δεν διαμένουν μόνιμα, καθόσον επιβαρύνεται ο άλλος γονέας μόνο με υποχρεώσεις, χωρίς δικαιώματα. Άλλωστε κατά τις θερινές διακοπές η μητέρα, κατά τα άνω, θα περνά έναν (1) ολόκληρο μήνα με τα ανήλικα (χωρισμένο σε δύο δεκαπενθήμερα), γεγονός που θα συσφίξει τον ψυχικό τους δεσμό, ενώ ο χρόνος αυτός συνιστά το Vi του χρόνου των θερινών διακοπών των παιδιών. Ο άνω τρόπος ρύθμισης της επικοινωνίας μητέρας και παιδιών κρίνεται ως πλέον κατάλληλος και ανταποκρινόμενος στο συμφέρον των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων γιατί παρέχει στη μητέρα τη δυνατότητα άμεσης γνώσης για την ανάπτυξη των παιδιών της και παρακολούθησης της όλης κατάστασης, της πορείας και της προόδου τους, ενώ της δίνει και τη δυνατότητα να συμβάλει θετικά στην πρόοδο αυτή. Να σημειωθεί ότι αμφότεροι οι γονείς οφείλουν να λειτουργήσουν υποστηρικτικά στη δημιουργία και στη διατήρηση ομαλής σχέσης και ψυχικού δεσμού των παιδιών με τον άλλο γονέα, καθώς και να μην τα επηρεάζουν αρνητικά έναντι του άλλου, ούτε να υπονομεύουν, με οποιοδήποτε τρόπο, τη σχέση των ανηλίκων με κάποιον από τους γονείς, ενόψει του ότι η άσκηση αρνητικής επίδρασης σε βάρος του άλλου γονέα και η δημιουργία προσκομμάτων στην επικοινωνία αποτελεί κακή άσκηση της επιμέλειας και μπορεί να οδηγήσει στην αφαίρεσή της. Με αυτά τα δεδομένα το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που έκρινε διαφορετικά και συγκεκριμένα ρύθμισε την επικοινωνία πατέρα και παιδιών και όχι την επικοινωνία της μητέρας με τα παιδιά, έσφαλε γενόμενου εν μέρει δεκτού του σχετικού λόγου της έφεσης. Με αυτά τα δεδομένα, πρέπει να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση και στη συνέχεια να διακρατηθεί η υπόθεση από το Δικαστήριο τούτο για να δικαστεί στην ουσία της, κατ’ άθρ. 535 παρ. 1 Κ.Πολ,Δ. και κατόπιν, να ρυθμιστεί η επικοινωνία της μητέρας με τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων με το ανωτέρω περιεχόμενο, κατά τα πιο πάνω αποδεικνυόμενα. Περαιτέρω, γενόμενης εν μέρει δεκτής της από 26-2-2023 (αρ. εκθ. καταθ. .../2023) αγωγής του πατέρα και κατόπιν του καθορισμού ως τόπου κατοικίας των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, της κατοικίας του πατέρα, πρέπει να ερευνηθεί το αίτημα της αγωγής αυτής περί επιδίκασης διατροφής στον πατέρα για λογαριασμό των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, ενώ γενόμενου δεκτού του σχετικού λόγου έφεσης πρέπει να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη ως προς τη διάταξή της περί επιδίκασης διατροφής στη μητέρα για λογαριασμό των ανηλίκων τέκνων της, αίτημα της από 21-9-2023 (αρ. εκθ. καταθ. .../2023) αγωγής το οποίο πρέπει να απορριφθεί, κατόπιν εξαφάνισης της εκκαλουμένης, ως προς τη συγκεκριμένη διάταξη. Επί του αιτήματος επιδίκασης διατροφής στον πατέρα, της από 26-2-2023 (αρ. εκθ. καταθ. .../2023) αγωγής, πρέπει να σημειωθούν τα εξής: Αποδεικνύεται ότι τα τέκνα των διαδίκων είναι ανήλικα και αδυνατούν να διαθρέψουν τον εαυτό τους γιατί δεν διαθέτουν προσωπική περιουσία και δεν έχουν τη δυνατότητα να εργασθούν, λόγω της παιδικής τους ηλικίας και των αναγκών της εκπαίδευσής τους. Επομένως, δικαιούνται να λαμβάνουν διατροφή σε χρήμα, προκαταβαλλόμενη κατά μήνα, από τους υπόχρεους γονείς τους, οι οποίοι ενέχονται ανάλογα με τις οικονομικές τους δυνάμεις (άρθρα 1486 παρ. 2 και 1489 παρ. 2 του ΑΚ). Όπως προεξετέθη, η οικία του πατέρα εξακολουθεί να αποτελεί τη σταθερή διαμονή των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, όπου και εκπληρούνται οι διατροφικές ανάγκες αυτών και ως εκ τούτου είναι ο μόνος δικαιούχος άσκησης της σχετικής αξίωσης των ανηλίκων. Από τα προσκομιζόμενα αποδεικτικά μέσα, προκύπτει ότι η μητέρα εργάζεται στο Σούπερ Μάρκετ ... και τα μηνιαία εισοδήματα της ανέρχονται στο ποσό των 1.100 ευρώ περίπου, κατά μήνα. Έχει στην κυριότητα της μια ημιτελή κατοικία στο ... Αττικής, άνωθεν της πατρικής της οικίας, όπου διέμενε μέχρι πρόσφατα, η οποία δεν της αποφέρει εισοδήματα, όμως, λαμβάνεται υπόψιν ως στοιχείο προσδιοριστικό της οικονομικής της δυνατότητας. Ήδη μισθώνει κατοικία στην περιοχή ... στην Αθήνα, επί της οδού ... αρ. ..., έναντι μηνιαίου μισθώματος 500 ευρώ, ενώ επιβαρύνεται και με τις λειτουργικές δαπάνες της οικίας της. Άλλη περιουσία ή εισοδήματα από οποιαδήποτε άλλη πηγή δεν αποδείχτηκε ότι διαθέτει, ούτε αυτοκίνητο για τις μετακινήσεις των ανηλίκων. Ο πατέρας εργάζεται ως οδηγός στην εταιρεία με το διακριτικό τίτλο «...» και τα μηνιαία εισοδήματα του ανέρχονται στο ποσό των 900 ευρώ, περίπου. Διαμένει σε οικία ιδιοκτησίας της μητέρας του, την οποία του έχει παραχωρήσει και συνεπώς δεν επιβαρύνεται με δαπάνη μισθώματος, επιβαρύνεται όμως με την αναλογία του στις λοιπές λειτουργικές δαπάνες της οικίας του. Είναι ιδιοκτήτης ενός ΙΧΕ, παλαιού, μάρκας «...», τύπου «...», έτους πρώτης κυκλοφορίας 2002, αξίας 2.000 ευρώ περίπου, το οποίο χρησιμοποιεί για τις μετακινήσεις του ιδίου και των παιδιών του. Άλλη περιουσία ή εισοδήματα από οποιαδήποτε άλλη πηγή δεν πιθανολογήθηκε ότι διαθέτει. Ο ... όπως προαναφέρθηκε, είναι ηλικίας 16 ετών περίπου και είναι μαθητής της β’ τάξης του λυκείου, η ... είναι ηλικίας περίπου 14 ετών και είναι μαθήτρια της γ1 τάξης του γυμνασίου και ο ... είναι ηλικίας περίπου 10 ετών και είναι μαθητής της πέμπτης τάξης του δημοτικού σχολείου. Τα έξοδα τους ανά μήνα για τροφή, ένδυση, υπόδηση, εκπαίδευση (μαθήματα αγγλικών, αθλητικές δραστηριότητες) και ψυχαγωγία ανέρχονται στο ποσό των 400 ευρώ για κάθε τέκνο. Το ποσό αυτό είναι ανάλογο με τις ως άνω συγκεκριμένες ανάγκες τους, όπως αυτές προκύπτουν από την κοινή πείρα και τις συνθήκες ζωής τους (αρθ. 1493 ταυ ΑΚ), που αναφέρθηκαν παραπάνω και ανταποκρίνονται στα απαραίτητα έξοδα για τη διατροφή, συντήρηση και την εν γένει εκπαίδευση τους (αρθ. 1493 εδ. β' του ΑΚ). Στα ποσά που αντιστοιχούν στη διατροφή των ανηλίκων τέκνων, συνυπολογίζεται και η παροχή προσωπικής εργασίας και φροντίδων του πατέρα τους για την ανατροφή τους, η οποία είναι αποτιμητή σε χρήμα, καθώς και η παροχή στέγης (ΑΠ 397/1993, ΕΑ 10762/1997 ΕλΔ/νη 1998- 1354). Με βάση τα προεκτιθέμενα η συμμετοχή της μητέρας στη διατροφή των τέκνων της ανέρχεται στο ποσό των 200 ευρώ για κάθε τέκνο. Κατά το υπόλοιπο ποσό των 200 ευρώ για κάθε τέκνο που απαιτείται για τη διατροφή τους συμμετέχει και ο πατέρας τους με τα εισοδήματα του, την παροχή στέγης και την προσφορά των προσωπικών υπηρεσιών του προς τα ανήλικα, υποβοηθούμενος και από τη γιαγιά της πατρικής γραμμής, που είναι αποτιμητή σε χρήμα. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει η από 26-2-2023 (αρ. εκθ. καταθ. .../2023) αγωγή, ως προς το αίτημα καταβολής μηνιαίας διατροφής, στον πατέρα, για λογαριασμό των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, να γίνει εν μέρει δεκτή και ως προς την ουσιαστική αυτής βασιμότητα και να υποχρεωθεί η μητέρα, να καταβάλει στον πατέρα, για λογαριασμό του κάθε τέκνου, ποσό διακοσίων (200,00) ευρώ μηνιαίως, ως συνεισφορά της για τη διατροφή τους, από την κοινοποίηση της αγωγής αυτής και για χρονικό διάστημα δύο (2) ετών, προκαταβλητέων των ποσών αυτών εντός των πρώτων πέντε (5) ημερών έκαστου μηνός, με το νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση πληρωμής κάθε ληξιπρόθεσμης μηνιαίας παροχής μέχρι την πλήρη εξόφληση. Με αυτά τα δεδομένα, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που κατέληξε στην προαναφερθείσα, διαφορετική κρίση, ήτοι, ότι οφείλεται από τον πατέρα διατροφή στη μητέρα και όχι το αντίστροφο, εσφαλμένα εκτίμησε τις αποδείξεις, γενομένου εν μέρει δεκτού του σχετικού λόγου της έφεσης. Κατόπιν αυτών, πρέπει να γίνει δεκτή η έφεση, ως προς τη σχετική διάταξη, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση και, αφού διακρατηθεί η υπόθεση, ως προς το κεφάλαιο αυτό και εκδικασθεί από το Δικαστήριο τούτο, να υποχρεωθεί η μητέρα να καταβάλλει για τη διατροφή των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, στον πατέρα, για λογαριασμό του κάθε τέκνου ποσό διακοσίων (200,00) ευρώ μηνιαίως, ως συνεισφορά της για τη διατροφή τους, από την κοινοποίηση της κρινόμενης αγωγής και για διάστημα δύο (2) ετών, προκαταβλητέων των ποσών αυτών εντός των πρώτων πέντε ημερών έκαστου μηνός, νομιμότοκα από την καθυστέρηση κάθε μηνιαίας παροχής και ως την εξόφληση. Κατόπιν των ανωτέρω κρίσεων, μη υπαρχόντων άλλων πληττόμενων κεφαλαίων της εκκαλουμένης και άλλων λόγων έφεσης προς κρίση πρέπει να διαταχθούν, ως προς την κατοικία των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, ως προς την επιμέλεια του προσώπου των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, ως προς την επικοινωνία της μητέρας τους μετ’ αυτών και ως προς την καταβαλλόμενη από την μητέρα στον πατέρα, για λογαριασμό τους, διατροφής, τα ανωτέρω. Επίσης, πρέπει να σημειωθεί ότι τα δικαστικά έξοδα, πέραν των προκαταβληθέντων, αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας, πρέπει να συμψηφισθούν μεταξύ των διαδίκων λόγω της συγγενικής σχέσεως των γονέων, με τα ανήλικα τέκνα τους, που είναι διάδικοι στις κρινόμενες αγωγές επιδίκασης διατροφής (άρθρα 183 και 179 ΚΠολΔ), νομίμως εκπροσωπούμενα και λόγω της εύλογης αμφιβολίας ως προς την έκβαση της δίκης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει, αντιμωλία των διαδίκων, την από 21-12-2024 (αρ. εκθ. καταθ. .../24-12-2024) έφεση, κατά της υπ’ αριθμ. 50143/2024 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των οικογενειακών διαφορών.

Δέχεται τυπικά και ουσιαστικά την έφεση.

Εξαφανίζει την εκκαλουμένη, υπ’ αρίθμ. 50143/2024 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ειδικής διαδικασίας οικογενειακών διαφορών, μόνο όμως ως προς το κεφάλαιο του καθορισμού της κατοικίας των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, της ανάθεσης της επιμέλειας του προσώπου των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, σε αμφότερους τους γονείς, με την άσκηση απάντων των πράξεων αυτής, από αμφότερους από κοινού, ως προς το κεφάλαιο, περί ρύθμισης του δικαιώματος της επικοινωνίας του πατέρα με τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων και ως προς τη διάταξη περί καταδίκης του ενάγοντα - εναγομένου, ήδη εκκαλούντα - πατέρα, σε καταβολή διατροφής, για λογαριασμό των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων.

Κρατεί την υπόθεση και δικάζει επί της από 26-2-2023 (αρ. εκθ. καταθ. .../2023) αγωγής και επί της από 21-9-2023 (αρ. εκθ. καταθ. .../2023 αγωγής, ως προς τα ανωτέρω κεφάλαια, τις οποίες συνεκδικάζει.

Απορρίπτει ό,τι κρίθηκε απορριπτέο στο σκεπτικό.

Δέχεται εν μέρει αμφότερες τις αγωγές, ως προς τα αντίστοιχα αιτήματα, με τα κεφάλαια της εκκαλουμένης που εξαφανίζονται.

Διατηρεί την εκ του νόμου από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας (στο σύνολό της) του προσώπου των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, από αμφότερους τους γονείς. Προσδιορίζει ως τόπο σταθερής διαμονής των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων την κατοικία του πατέρα τους, που βρίσκεται στην περιοχή ... Αθήνας, επί της οδού ... αρ. ... Αναθέτει οριστικά την άσκηση της επιμέλειας του προσώπου των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, σε αμφοτέρους τους διαδίκους - γονείς. Ορίζει, ως προς τις επιμέρους εκφάνσεις της επιμέλειας του προσώπου τους, ότι: α) Για τα ζητήματα υγείας των ανηλίκων τέκνων, θα πρέπει να αποφασίζουν και οι δύο γονείς από κοινού, ως συνασκούντες την επιμέλεια του προσώπου τους, εκτός από τα εντελώς επείγοντα και εντελώς τρέχοντα ζητήματα, τα οποία θα αντιμετωπίζει ο κάθε γονέας όταν αυτό το θέμα ανακύπτει και τα τέκνα διαμένουν μετ’ αυτού, ακόμα και στο πλαίσιο της επικοινωνίας μητέρας και παιδιών. Στην περίπτωση αυτή ο γονέας που θα αντιμετωπίζει το εντελώς τρέχον και επείγον περιστατικό, οφείλει να ενημερώσει ατύπως σχετικώς τον άλλο γονέα, β) Τα ζητήματα της ανατροφής, τα ζητήματα της ψυχοσωματικής ανάπτυξης των τέκνων των διαδίκων, τα ζητήματα που πιθανώς θα ανακύψουν ως προς την ανάγκη παρακολούθησης ειδικών θεραπειών (ψυχοθεραπειών, λογοθεραπειών, εργοθεραπειών), παραμένουν στη σφαίρα της συναπόφασης αμφοτέρων των γονέων, γ) Τα ζητήματα εκπαίδευσης, ειδικότερα: τα ζητήματα επιλογής σχολείου, επιλογής προσώπου φύλαξης των παιδιών κατά το χρόνο εργασίας του πατέρα, φροντιστηρίου ξένων γλωσσών και φροντιστήριο (ή ιδιαίτερο μάθημα) ενισχυτικής διδασκαλίας, τα ζητήματα αθλητικών και καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων (αθλήματα, εικαστικά, μαθήματα χορού κλπ), θα αποφασίζει αποκλειστικά ο πατέρας. Ορίζεται ότι στις περιπτώσεις αυτές πρέπει να ενημερώνεται ο άλλος γονέας και ότι οι εξωσχολικές δραστηριότητες για τις οποίες θα αποφασίζει αποκλειστικά ο πατέρας δεν πρέπει να βαρύνουν αποκλειστικά τις ημέρες επικοινωνίας των ανηλίκων τέκνων με τη μητέρα τους, αλλά να κατανέμονται σε όλη τη διάρκεια της εβδομάδας, σε κάθε περίπτωση όταν συμπίπτουν οι δραστηριότητες με ημέρες επικοινωνίας με τη μητέρα, αυτή οφείλει να τα συνοδεύει σ’ αυτές, εφόσον είναι αναγκαίο. Ορίζεται ότι για τις δραστηριότητες για τις οποίες θα αποφασίζει αποκλειστικά ο πατέρας θα ενημερώνεται ατύπως και η μητέρα ενώ, κατά τους αθλητικούς ή καλλιτεχνικούς αγώνες ή προπονήσεις ή εκδηλώσεις που θα λαμβάνουν μέρος τα ανήλικα έχουν δικαίωμα να παρίστανται αμφότεροι οι γονείς τους.

Υποχρεώνει την εναγόμενη - ενάγουσα - εφεσίβλητη - μητέρα, να καταβάλλει στον ενάγοντα - εναγόμενο - εκκαλούντα - πατέρα, για λογαριασμό των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, ως συνεισφορά της (της μητέρας), διατροφή σε χρήμα, εκ ποσού διακοσίων (200) ευρώ για λογαριασμό έκαστου ανηλίκου, για χρονικό διάστημα δύο (2) ετών από την άσκηση της από 26-2-2023 (αρ. εκθ. καταθ. .../2023) αγωγής, με τον νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση κάθε καταβολής μέχρι την εξόφληση, το ποσό δε αυτό ορίζεται καταβλητέο εντός του πρώτου πενθημέρου έκαστου ημερολογιακού μηνός.

Ρυθμίζει την άσκηση του δικαιώματος επικοινωνίας της μητέρας με τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων και ορίζει ότι αυτή θα επικοινωνεί μαζί του ως ακολούθως: α) Κάθε Τετάρτη από την λήξη του σχολικού προγράμματος, με την παραλαβή τους από το σχολείο, μέχρι ώρα περίπου 8.00 πμ της επομένης, όπου θα τα μεταφέρει στο σχολείο τους, β) Κάθε δεύτερο Παρασκευοσαββατοκύριακο, δηλαδή Παρασκευοσαββατοκύριακο ανά Παρασκευοσαββατοκύριακο, εναλλάξ, αρχής γενομένης από το πρώτο Παρασκευοσαββατοκύριακο μετά τη δημοσίευση της απόφασης αυτής, με παραλαβή τους από το σχολείο την Παρασκευή, με τη λήξη του σχολικού προγράμματος, μέχρι το πρωί της Δευτέρας, όπου θα τα παραδίδει πάλι περί ώρα 8:00 π.μ., στο σχολείο τους, γ) Κατά τις εορτές των Χριστουγέννων και Νέου Έτους, κατά τα έτη που λήγουν σε άρτιο (ζυγό) αριθμό, από ώρα 12.00 της 23ης Δεκεμβρίου έως ώρα 18.00 της 30ης Δεκεμβρίου, κατά δε τα έτη που λήγουν σε περιττό (μονό) αριθμό, από ώρα 12:00 της 30ης Δεκεμβρίου έως ώρα 18.00 της 6ης Ιανουάριου του επομένου έτους, δ) Κατά τις εορτές του Πάσχα, κατά τα έτη που λήγουν σε περιττό (μονό) αριθμό, από ώρα 12.00 της Δευτέρας της Διακαινησίμου έως ώρα 18.00 της Κυριακής του Θωμά, κατά δε τα έτη που λήγουν σε άρτιο (ζυγό) αριθμό, από ώρα 12.00 της Μεγάλης Δευτέρας έως ώρα 18.00 της Κυριακής του Πάσχα, ε) Κατά τα τριήμερα της Καθαράς Δευτέρας και του Αγίου Πνεύματος, ορίζεται ότι εφόσον συμπίπτουν με χρόνο επικοινωνίας της μητέρας αυτή θα επιστρέφει τα ανήλικα στον πατέρα, το βράδυ της Δευτέρας, ώρα 20:00 μ.μ., ενώ επίσης εφόσον οι αργίες της 28ης Οκτωβρίου και της 25ης Μαρτίου συμπέσουν με χρόνο επικοινωνίας της μητέρας, ήτοι ημέρα Τετάρτη, αυτή έχει δικαίωμα να τα παραλαμβάνει από το πρωί, από την κατοικία του πατέρα, ήτοι ώρα 10:00 π.μ. στ) Κατά τις εορτές και τα γενέθλια των ανηλίκων, αυτά θα παραμένουν με τη μητέρα, εφόσον συμπέσουν οι ημέρες αυτές με ημέρα επικοινωνίας της μητέρας, η τελευταία όμως έχει δικαίωμα να παρίσταται σε γιορτή που τυχόν θα διοργανωθεί από τον πατέρα, επ’ ευκαιρία της επετείου, ζ) Κατά την περίοδο των θερινών διακοπών, επί δύο (2) συνεχόμενες εβδομάδες, κατά το μήνα Ιούλιο και δύο (2) συνεχόμενες βδομάδες κατά το μήνα Αύγουστο, κατόπιν συνεννόησης των διαδίκων, με βάση και τις επαγγελματικές υποχρεώσεις τους, η) Ορίζεται ότι η μητέρα δικαιούται κατά τους χρόνους που δεν θα διαμένει με τα τέκνα, καθημερινή τηλεφωνική επικοινωνία ή με άλλο ηλεκτρονικό μέσο (π.χ. βιντεοκλήση), ως δύο (2) φορές την ημέρα, διάρκειας έκαστης κλήσης, μέχρι είκοσι (20) λεπτά της ώρας, κατά δε τις απογευματινές και βραδινές ώρες, εντός του χρονικού διαστήματος από ώρα 19:00 ως ώρα 21:00, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα επιβαρύνεται το καθημερινό πρόγραμμα των ανηλίκων τέκνων, κατόπιν συνεννόησης των διαδίκων. Το ίδιο δικαίωμα θα έχει και ο πατέρας παραμονής των ανηλίκων με τη μητέρα. Ορίζεται ότι σε όλες τις προαναφερόμενες περιπτώσεις, η μητέρα θα παραλαμβάνει τα τέκνα της από την κατοικία του πατέρα, όπου θα τα παραδίδει, πλην των περιπτώσεων που θα τα παραλαμβάνει από το σχολείο και θα τα παραδίδει στο σχολείο, όπως ανωτέρω διευκρινίσθηκε, εκτός αν, τα ίδια τα τέκνα, ενόψει της ηλικίας τους και της εγγύτητας των κατοικιών των γονέων τους, μπορούν μόνα τους να μετακινούνται, από και προς την κατοικία εκάτερου γονέα και στο σχολείο. Επίσης ορίζεται ότι κατά τις εορτές Χριστουγέννων - Νέου Έτους, τις εορτές του Πάσχα και τις θερινές διακοπές θα αργεί η επικοινωνία της μητέρας, όπως έχει οριστεί υπό τα ανωτέρω στοιχεία (α) και (β).

Απειλεί σε βάρος του πατέρα, ως μέσο εκτέλεσης της ανωτέρω διάταξης προσωπική κράτηση διάρκειας ενός (1) μηνός και χρηματική ποινή εκ ποσού εκατό (100) ευρώ, για κάθε παραβίαση της ανωτέρω διάταξης.

Συμψηφίζει μεταξύ των διαδίκων, το σύνολο της δικαστικής δαπάνης, αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας, πλην όσων είχαν προκαταβληθεί.

Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε έκτακτη, δημόσια στο ακροατήριό του συνεδρίαση, στις ...., χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων τους δικηγόρων.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ