ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΤΜΗΜΑ 12ο - ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΑΠΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ

ΑΡΙΘΜΟΣ 4290/2025

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή Δωροθέα Νικάνδρου, Εφέτη, που όρισε το Τριμελές Συμβούλιο Διοίκησης του Εφετείου Αθηνών, και τη Γραμματέα Φωτεινή Μπριντζίκη.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του την 27 Μαρτίου 2025 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ;

ΤΟΥ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ - ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ: …, κατοίκου …, οδός ... αρ. 44, ΑΦΜ …., που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Μιχάλη Νικολιδάκη του Εμμανουήλ (κατοίκου Αθηνών, οδός … - AM … …).

ΤΗΣ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ - ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας ζημιών με την επωνυμία «...», όπως μετονομάστηκε η «...», που εδρεύει στη …. Αττικής, …., και εκπροσωπείται νόμιμα, ΑΦΜ …., που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Δημητρίου Παπαγιαννάκη του Κωνσταντίνου (κατοίκου … …. — AM … …), εταίρου της δικηγορικής εταιρείας με την επωνυμία ... & ΣΥΝΕΤΑΙΡΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ (με έδρα την αυτή ως άνω - AM … ….), με την από 24.3.2025 δήλωση, κατ’ άρθρ. 524 παρ. 1 σε συνδυασμό με 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Ο ενάγων ...ζήτησε να γίνει δεκτή η από 22.6.2022 υπ’ αριθ. έκθ. κατ. δικ. .../2022 αγωγή του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών απευθυνομένη.

Το Δικαστήριο εκείνο εξέδωσε αρχικά την 1437/2023 μη οριστική απόφασή του, με την οποία διέταξε επανάληψη της συζήτησης για να προσκομιστούν τα αναφερόμενα στο διατακτικό της έγγραφα, και στη συνέχεια την 1272/2024 οριστική απόφασή του, με την οποία δέχθηκε κατά ένα μέρος την αγωγή ως ουσιαστικά βάσιμη.

Κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκε η από 10.10.2024 υπ’ αριθ. έκθ. κατ. ενδίκου μέσου .../2024 έφεση του ενάγοντος ..., δικάσιμος προς συζήτηση, της οποίας ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου ορίστηκε με την .../2024 έκθεση κατάθεσης δικογράφου και πράξη ορισμού συζήτησης αυτή που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους παραστάθηκαν όπως σημειώνεται ανωτέρω και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και τις έγγραφες προτάσεις, που κατέθεσαν.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Η υπό κρίση από 10.10.2024 υπ’ αριθ. έκθ. κατ. ενδίκου μέσου .../2024 και έκθ. κατ. δικ. .../2024 έφεση του πρωτοδίκως εν μέρει ηττηθέντος ενάγοντος ... κατά της 1272/2024 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία περιουσιακών διαφορών (διαφορές για ζημίες από αυτοκίνητα, άρθρ. 614 περ. 6 ΚΠολΔ), έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα πριν την επίδοση της εκκαλουμένης οριστικής απόφασης, η οποία δεν προκύπτει από την παραδεκτή, επισκόπηση της δικογραφίας ούτε κάποιος από τους διαδίκους ισχυρίζεται ότι έχει λάβει χώρα τέτοια (δημοσίευση της εκκαλουμένης απόφασης 15.7.2024 - κατάθεση του δικογράφου της έφεσης στη Γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου την 15.10.2024, άρθρ. 495 επ., 511, 513 παρ.ΐβ' και 2, 516, 517, 518 παρ. 2 και 520 ΚΠολΔ), αρμόδια δε φέρεται προς συζήτηση στο παρόν Δικαστήριο (άρθρ. 19 ΚΠολΔ). Πρέπει, επομένως, η υπό κρίση έφεση, για το παραδεκτό της οποίας έχει κατατεθεί από τον εκκαλούντα το, κατ’ άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ, παράβολο ποσού 100 ευρώ (βλ. το αναφερόμενο στην έκθεση κατάθεσης ενδίκου μέσου …./2024 е- παράβολο), καθώς και το κατ’ άρθρ. 61 ν. 4194/2013 γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών και ενσήμων (βλ. το αναφερόμενο στην αυτή έκθεση κατάθεσης ενδίκου μέσου …./2024 γραμμάτιο ΔΣΑ) να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της κατά την ίδια ως άνω ειδική διαδικασία (άρθρ. 591 παρ. 7 και 533 παρ.1 ΚΠολΔ).

Π. Α. Με την από 22.6.2022 υπ’ αριθ. έκθ. κατ. δικ. .../2022 αγωγή του ο ενάγων ...ισχυρίστηκε ότι κατά το τροχαίο οδικό ατύχημα, που έλαβε χώρα στις από τις περιγραφόμενες συνθήκες από αποκλειστική υπαιτιότητα του (μη διαδίκου στην παρούσα δίκη) .... κατά την οδήγηση του αναφερόμενου ιδιωτικής χρήσης επιβατικού αυτοκινήτου, το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την πρόκληση ζημιών σε τρίτους από την κυκλοφορία του στην εναγόμενη ασφαλιστική εταιρία ... ΑΑΕΖ, υπέστη ο ίδιος, που οδηγούσε το αναφερόμενο ιδιωτικής χρήσης φορτηγό αυτοκίνητο, κυριότητας της (μη διαδίκου στην παρούσα δίκη) ... ..., τις εκτιθέμενες σωματικές βλάβες, για τις οποίες άσκησε κατά της εναγόμενης την από 30.6.2015 υπ’ αριθ. έκθ. κατ. δικ. .../2015 αγωγή ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Ότι ακολούθως η κατάσταση της υγείας του (ενάγοντος) παρουσίασε απρόβλεπτη δυσμενή εξέλιξη, οφειλόμενη στον ένδικο τραυματισμό του, ενώ επιπρόσθετα συνεπεία του επίδικου τροχαίου ατυχήματος κατέστη αυτός μόνιμα μερικά σωματικά ανάπηρος, κατά τα αναλυτικά εκτιθέμενα στην αγωγή. Με βάση το ιστορικό αυτό ζήτησε ο ενάγων, όπως το αίτημα της αγωγής του παραδεκτά περιορίστηκε σε έντοκο αναγνωριστικό, να αναγνωριστεί η υποχρέωση της εναγομένης να του καταβάλει ως συμπληρωματική χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, συνεπεία της απρόβλεπτης επιδείνωσης της υγείας του μετά την άσκηση της αρχικής αγωγής του, το ποσό των 50.000 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και ως ιδιαίτερη αποζημίωση, κατ’ άρθρ. 931 ΑΚ, λόγω της μόνιμης σωματικής αναπηρίας και παραμόρφωσής του εξαιτίας του ένδικου τραυματισμού του, που έχει δυσμενή επίδραση στην επαγγελματική, κοινωνική και οικογενειακή του ζωή το ποσό των 150.000 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της προγενέστερης από 9.1.2010, άλλως από την επομένη της επίδοσης της από 15.6.2017 υπ’ αριθ. έκθ. κατ. .../.../2017 αγωγής του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου απευθυνομένης, από το δικόγραφο της οποίας παραιτήθηκε, και συγκεκριμένα από 16.7.2017 μέχρι την εξόφληση, καθώς και να καταδικαστεί η εναγομένη στα δικαστικά του έξοδα.

Β. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την 1437/2023 μη οριστική απόφασή του έκρινε την αγωγή επαρκώς ορισμένη, απορριπτομένου του περί του αντιθέτου ισχυρισμού της εναγομένης, και νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 297,298,299, 330 εδ. β’, 340, 345, 346, 914, 929, 931, 932 AK, 1, 2, 4, 5, 9 και 10 ν. ΓπΝ/1922, που διατηρήθηκε σε ισχύ κατ’ άρθρ. 47 και 114 ΕισΝΑΚ, 10 παρ. 1 π.δ. 237/1986, το οποίο κωδικοποίησε το ν. 489/1976, και 70,176 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ. Κατά την κατ’ ουσίαν δε έρευνα της αγωγής, αφού απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την ένσταση παραγραφής της αξίωσης του άρθρ. 931 ΑΚ, που προέβαλε η εναγομένη, δεχθέν ως ουσιαστικά βάσιμη την αντένσταση περί διακοπής της παραγραφής, που προέβαλε ο ενάγων, δέχθηκε ότι υφίστατο δεδικασμένο απορρέον από την 5502/2018 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, (α) ως προς το ζήτημα της υπαιτιότητας για την πρόκληση του ένδικου ατυχήματος, για το οποίο κρίθηκαν συνυπαίτιοι ο οδηγός του ζημιογόνου και ασφαλισμένου στην εναγομένη αυτοκινήτου (μη διάδικος στην παρούσα δίκη) ... ... και ο (μη διάδικος στην παρούσα δίκη) ..., οδηγός του με αριθ. κυκλ. ...ιδιωτικής χρήσης φορτηγού αυτοκινήτου, ασφαλισμένου στην ασφαλιστική εταιρεία ...ΑΕΓΑ, (β) ως προς το ζήτημα της συνυπαιτιότητας του ενάγοντος στο μέγεθος του τραυματισμού του, για το οποίο κρίθηκε συνυπαίτιος ο ενάγων κατά ποσοστό 30% λόγω της παράλειψης χρήσης εκ μέρους του ζώνης ασφαλείας, (γ) ως προς τις σωματικές βλάβες του ενάγοντος, που συνίσταντο σε πολλαπλός ρήξεις ήπατος, κατάγματα πλευρών και στέρνου, αιμοπερικάρδιο και κατάγματα μηριαίων άμφω, για τις οποίες εισήχθη στη ΜΕΘ μέχρι 17.12.2014, υποβλήθηκε δύο φορές σε λαπαροτομία κι διόρθωση των καταγμάτων με τοποθέτηση ενδομυελικών ήλων, τραχειοστομία και υποστήριξη με αντιβιοτική αγωγή, θρέψη και ελεγχόμενη χορήγηση υγρών, παρέμεινε νοσηλευόμενος μέχρι 16.1.2015, νοσηλεύθηκε ως πολυτραυματίας στο Κέντρο Αποθεραπείας και Αποκατάστασης Τρικάλων ... ΑΕ από 16.1.2015 έως 13.2.2015 και (δ) ως προς την ηθική βλάβη, που υπέστη συνεπεία του ένδικου τραυματισμού του, για την αποκατάσταση της οποίας του επιδικάστηκε ως χρηματική ικανοποίηση το ποσό των 25.000 ευρώ, λαμβανομένης υπόψη, μεταξύ άλλων, της ψυχικής ταλαιπωρίας του και των ως άνω σωματικών του βλαβών. Στη συνέχεια το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ανέβαλε την έκδοση οριστικής απόφασης και διέταξε την επανάληψη της συζήτησης, κατ’ άρθρ. 254 ΚΠολΔ, προκειμένου να προσκομιστούν με επιμέλεια του επιμελέστερου των διαδίκων οι σχετικές με την κατάσταση της υγείας του ενάγοντος αποφάσεις του Κέντρου Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕΠΑ). Ακολούθως εκδόθηκε η 1272/2024 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία, αφού έλαβε υπόψη της και τα έγγραφα που προσκομίστηκαν, δέχθηκε εν μέρει την αγωγή ως ουσιαστικά βάσιμη και πιο συγκεκριμένα αναγνώρισε την υποχρέωση της εναγομένης να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 5.000 ευρώ ως συμπληρωματική χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης συνεπεία της απρόβλεπτης επιδείνωσης της υγείας του με το νόμιμο τόκο επιδικίας από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση, απέρριψε ως προώρως ασκηθείσα την αξίωση για πρόσθετη αποζημίωση κατ’ άρθρ. 931 ΑΚ και επέβαλε σε βάρος της εναγομένης ένα μέρος των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος.

Γ. Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται ο ενάγων και ήδη εκκαλών με την κρινόμενη έφεσή του και για τους αναφερόμενους σε αυτή λόγους, που ανάγονται σε κακή εκτίμηση των αποδείξεων, και ζητεί την εξαφάνισή της προκειμένου να γίνει καθ’ ολοκληρίαν δεκτή η αγωγή του.

Ш. Α. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 321, 322, 324 και 331 του ΚΠολΔ και 914, 297 και 298 του ΑΚ προκύπτει ότι η τελεσίδικη απόφαση, που εκδόθηκε επί αγωγής αποζημίωσης λόγω θανάτωσης ή βλάβης του σώματος ή της υγείας προσώπου, αποτελεί δεδικασμένο για τη νέα δίκη αποζημίωσης με την ίδια ιστορική και νομική αιτία ως προς τις συνθήκες, υπό τις οποίες έλαβε χώρα η αδικοπραξία, την ευθύνη του υπαιτίου, την τυχόν συνυπαιτιότητα του παθόντος και τη ζημία, που υπέστη ο ενάγων για το χρονικό διάστημα που αναφέρεται στην πρώτη αγωγή, όχι όμως και για το μεταγενέστερο χρόνο, κατά τον οποίο η αδικοπραξία είναι δυνατόν να εξακολουθήσει να αναδίδει επιζήμιες συνέπειες, γιατί αυτές δεν είχαν προβληθεί, ούτε καταστεί αντικείμενο έρευνας κατά την πρώτη αγωγή (ΑΠ 735/2021 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Επομένως, αν υπάρξει τελεσίδικη κρίση ως προς την αδικοπρακτική ευθύνη του υπόχρεου για ορισμένο χρονικό διάστημα, το παραγόμενο από την απόφαση αυτή δεδικασμένο εκτείνεται και ευθέως (άρθρα 322 και 324 του ΚΠολΔ) και εμμέσως (άρθρο 331 του ΚΠολΔ) μόνο στο χρονικό διάστημα, για το οποίο ζητήθηκε αποζημίωση, και δεν εκτείνεται και στην μελλοντική αξίωση, εφόσον αυτή δεν κατήχθη σε δίκη και δεν κρίθηκε. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 932 ΑΚ «Σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία, το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη κατά την κρίση του χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Αυτό ισχύει, ιδίως, για εκείνον που έπαθε προσβολή της υγείας, της τιμής ή της αγνείας του ή στερήθηκε την ελευθερία του». Από το συνδυασμό της διάταξης αυτής προς εκείνες των άρθρων 321 και 324 του ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δεδικασμένο, το οποίο προκύπτει από τελεσίδικη δικαστική απόφαση, που επιδικάζει στον παθόντα χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, δεν εμποδίζει τη μεταγενέστερη, με νέα αγωγή, μεταξύ των ίδιων προσώπων, επιδίωξη περαιτέρω πρόσθετης χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης. Το ίδιο ισχύει και για την κατ’ άρθρ. 931 ΑΚ ιδιαίτερη πρόσθετη αποζημίωση. Τούτο, όμως, προϋποθέτει απρόβλεπτη, δυσμενή εξέλιξη της υγείας του παθόντος (μεταγενέστερες δυσμενείς συνέπειες και επιπλοκές), δηλαδή στηρίζεται σε περιστατικά μιας ήδη επελθούσας στο παρελθόν ζημιογόνου αιτίας, τα οποία δεν μπορούσαν να ληφθούν υπόψη στην προηγούμενη δίκη γιατί δεν ήταν αντικειμενικώς διαγνωστά και η επέλευσή τους δεν ήταν προβλεπτή από την αρχή κατά τα διδάγματα της ιατρικής επιστήμης. Επομένως, δεν καλύπτονται από το δεδικασμένο της τελεσίδικης απόφασης, η οποία εκδόθηκε επί της πρώτης αγωγής του παθόντος, οι δυσμενείς συνέπειες που αποτελούν επιδείνωση της υπάρχουσας κατάστασης της υγείας του και δεν μπορούσαν να προβλεφθούν από την αρχή ότι θα επέλθουν κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, δηλαδή δεν μπορούσε κανείς να υπολογίσει την έλευσή τους κατά το πέρας της προφορικής συζήτησης ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που είναι ο κρίσιμος χρόνος για τον υπολογισμό της κάθε είδους αποζημίωσης του παθόντος, επομένως, και της εύλογης χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης και της ιδιαίτερης πρόσθετης αποζημίωσης του άρθρου 931 ΑΚ (ΑΠ 1362/2023 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΜονΕφΑθ 2823/2023 ΕπΣυγκΔ 2024.534, ΜονΕφΠατρ 96/2018 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Το γεγονός αυτό της επιδείνωσης της υγείας του θα πρέπει ο παθών να επικαλεστεί με την αγωγή του για το ορισμένο της, εκθέτοντας τα πραγματικά περιστατικά, που συνιστούν την επιδείνωση, κατά τα άρθρα 111,118 αριθ. 4 και 216 παρ. 1 ΚΠολΔ (ΑΠ 210/2020, ΑΠ 637/2017 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΑΘ 3462/2021 ΒΝΠ ΣΟΛΩΝ). Ωστόσο, δεν δικαιολογεί τις περαιτέρω αξιώσεις κάθε απόκλιση από την άμεσα και σοβαρά αναμενόμενη εξέλιξη των συνεπειών της αδικοπραξίας, αλλά σημασία έχουν, μόνον, οι μεταγενέστερες συνέπειες και επιπλοκές, τις οποίες το δικαστήριο, κατά το χρόνο έκδοσης της προηγούμενης απόφασής του δεν έλαβε υπόψη του, διότι, όπως προεκτέθηκε, αυτές δεν έπρεπε σοβαρά να αναμένονται (ΑΠ 694/2024, ΑΠ 981/2023 ΤΝΠ ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ, ΑΠ 790/2015, ΑΠ 1126/2014 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, Μ. Περτσελάκη «Η αποζημίωση λόγω αδικοπραξίας», εκδ. 2020, σ. 442). Κατά πόσον το Δικαστήριο έλαβε υπόψη του κατά την επιδίκαση των πιο πάνω ποσών τη μελλοντική δυσμενή εξέλιξη αποτελεί ζήτημα, που διαπιστώνεται με την ερμηνεία της προηγούμενης απόφασης (ΑΠ 637/2017, ΑΠ 213/2017, ΑΠ 1435/2013 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), τέτοια, όμως, πρόσθετη αποζημίωση ή χρηματική ικανοποίηση αναγνωρίζεται, έστω και εάν στην προηγούμενη δικαστική απόφαση δεν γίνεται λόγος για πρόκληση νέων βλαβών στο μέλλον (ΑΠ 268/2008 ΤΝΠ ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ, ΕφΑΘ 1270/2024, ΕφΑΘ 867/2023 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Πάντως, η τελεσίδικη απόφαση, με την οποία απορρίπτεται η αγωγή ως προώρως ασκηθείσα, δεν δημιουργεί δεδικασμένο ως προς την ουσία του δικαιώματος, γιατί με αυτήν δεν τέμνεται η διαφορά ούτε η απόρριψη της αγωγής αυτής επέρχεται για τυπικούς λόγους, όπως αντιθέτως συμβαίνει όταν η παροχή δικαστικής προστασίας ματαιώνεται για λόγους μη αναγόμενους στη νομική ή ουσιαστική βασιμότητα της υπό διάγνωση απαίτησης, αλλά για λόγους δικονομικούς, δηλαδή συνεπαγόμενους ακυρότητα ή απαράδεκτο του αγωγικού δικογράφου, όπως λ,χ. επί αοριστίας του (ΑΠ 565/2023 ιστοσελίδα ΑΠ, ΑΠ 14/2022, ΑΠ 416/2019, ΑΠ 1445/2018, ΑΠ 2153/2013, ΕφΠειρ 42/2024 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Εξάλλου, από τις ίδιες πιο πάνω διατάξεις προκύπτει, επίσης, ότι εκείνος που δεν ζήτησε με προηγούμενη αγωγή του ολόκληρη την απαίτησή του, αλλά μόνο μέρος της, δεν εμποδίζεται να επιδιώξει με νέα αγωγή και το υπόλοιπο, εφόσον αυτό δεν αποτέλεσε αντικείμενο της πρώτης δίκης. Εάν, όμως, αποτέλεσε αντικείμενο της δίκης εκείνης (πρώτης) και απορρίφθηκε, δεν μπορεί να ζητήσει παρόμοια απαίτηση με την νέα αγωγή, εκτός αν επικαλεσθεί νεότερα περιστατικά, που θα γίνουν αντικείμενο απόδειξης, από τα οποία δημιουργήθηκε αυτή η απαίτηση και έχουν ως γενεσιουργό αιτία την ίδια δικαιοπραξία που κρίθηκε με την προηγούμενη τελεσίδικη απόφαση (ΕφΠατρ 96/2018, ΕφΑΘ 138/2010 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).

Β. Περαιτέρω, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 931 του ΑΚ «Η αναπηρία ή η παραμόρφωση που προξενήθηκε στον παθόντα λαμβάνεται υπόψη κατά την επιδίκαση της αποζημίωσης αν επιδρά στο μέλλον του». Ως «αναπηρία» θεωρείται κάποια έλλειψη της σωματικής, νοητικής ή ψυχικής ακεραιότητας του προσώπου, ενώ ως «παραμόρφωση» νοείται κάθε ουσιώδης αλλοίωση της εξωτερικής εμφάνισης του προσώπου, η οποία καθορίζεται όχι αναγκαία κατά τις απόψεις της ιατρικής, αλλά κατά τις αντιλήψεις της ζωής. Περαιτέρω, ως «μέλλον» νοείται η επαγγελματική, οικονομική και κοινωνική εξέλιξη του προσώπου. Δεν απαιτείται βεβαιότητα δυσμενούς επιρροής της αναπηρίας ή παραμόρφωσης στο μέλλον του προσώπου. Αρκεί και απλή δυνατότητα κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων. Στον επαγγελματικό - οικονομικό τομέα η αναπηρία ή η παραμόρφωση του ανθρώπου, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, αποτελεί αρνητικό στοιχείο στα πλαίσια του ανταγωνισμού και της οικονομικής εξέλιξης και προαγωγής του. Οι δυσμενείς συνέπειες είναι περισσότερο έντονες σε περιόδους οικονομικών δυσχερειών και στενότητας στην αγορά εργασίας. Οι βαρυνόμενοι με αναπηρία ή παραμόρφωση μειονεκτούν και κινδυνεύουν να βρεθούν εκτός εργασίας έναντι των υγιών συναδέλφων τους. Η διάταξη του άρθρου 931 του ΑΚ προβλέπει επιδίκαση από το δικαστήριο χρηματικής παροχής στον παθόντα αναπηρία ή παραμόρφωση, εφόσον συνεπεία αυτών επηρεάζεται το μέλλον του. Η χρηματική αυτή, παροχή δεν αποτελεί αποζημίωση, εφόσον η τελευταία εννοιολογικά συνδέεται με την επίκληση και απόδειξη ζημίας περιουσιακής, δηλαδή διαφοράς μεταξύ της περιουσιακής κατάστασης μετά το ζημιογόνο γεγονός και εκείνης που θα υπήρχε χωρίς αυτό. Εδώ, στην αξίωση της ΑΚ 931 προέχον και κρίσιμο είναι το γεγονός της αναπηρίας ή της παραμόρφωσης ως βλάβης του σώματος ή της υγείας του προσώπου, δηλαδή ως ενός αυτοτελούς έννομου αγαθού, που απολαύει και συνταγματικής προστασίας, σύμφωνα με τις παραγράφους 3 και 6 του άρθρου 21 του Συντάγματος, όχι μόνο στις σχέσεις των πολιτών προς το Κράτος, αλλά και στις μεταξύ των πολιτών σχέσεις, χωρίς αναγκαία η προστασία αυτή να συνδέεται με αδυναμία πορισμού οικονομικών ωφελημάτων ή πλεονεκτημάτων. Έτσι, ορθότερη κρίνεται η ερμηνεία της διάταξης του άρθρου 931 ΑΚ, σύμφωνα με την οποία προβλέπεται από τη διάταξη αυτή η επιδίκαση στον παθόντα αναπηρία ή παραμόρφωση ενός εύλογου χρηματικού ποσού ακριβώς λόγω της αναπηρίας ή της παραμόρφωσης, χωρίς σύνδεση με συγκεκριμένη περιουσιακή ζημία, η οποία, άλλωστε και δεν μπορεί να προσδιορισθεί. Επομένως, το ποσό που δικαιούται ο παθών κατά το άρθρο 931 ΑΚ δεν υπολογίζεται με τα μέτρα της αποζημίωσης, αλλά εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστή να το καθορίσει κατά δίκαιη κρίση σε εύλογο χρηματικό ποσό με βάση αφενός μεν το είδος, την έκταση και τις συνέπειες της αναπηρίας ή παραμόρφωσης του παθόντος, αφετέρου δε την ηλικία, το φύλο, τις κλίσεις του και τον τυχόν βαθμό συνυπαιτιότητάς του. Είναι πρόδηλο ότι η κατά τη διάταξη του άρθρου 931 του ΑΚ αξίωση για αποζημίωση λόγω αναπηρίας ή παραμόρφωσης είναι διαφορετική τόσο από την κατά τη διάταξη του άρθρου 929 του ΑΚ αξίωση αποζημίωσης για διαφυγόντα εισοδήματα του παθόντος, που, κατ’ ανάγκη, συνδέεται με επίκληση και απόδειξη συγκεκριμένης περιουσιακής ζημίας λόγω της ανικανότητάς του προς εργασία, όσο και από την κατά τη διάταξη του άρθρου 932 του ΑΚ αξίωση για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Αυτονόητο είναι ότι όλες οι παραπάνω αξιώσεις μπορούν να ασκηθούν είτε σωρευτικά, είτε μεμονωμένα, αφού πρόκειται για αυτοτελείς αξιώσεις και η θεμελίωση κάθε μιας από αυτές δεν προϋποθέτει αναγκαία την ύπαρξη και των λοιπών (ΟλΑΠ 18/2008, ΑΠ 736/2021, ΑΠ 154/2020, ΑΠ 1321/2019, ΑΠ 419/2019 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Για την πληρότητα της αγωγής για ιδιαίτερη κατ’ άρθρ. 931 ΑΚ αποζημίωση απαιτείται, αλλά και αρκεί να εκτίθενται στο δικόγραφό της το είδος της αναπηρίας, η μονιμότητα αυτής, η επίδρασή της στην ζωή του παθόντος ενάγοντος, καθώς και το ανάλογο για την αποκατάστασή της ποσό πρόσθετης αποζημίωσης (ΑΠ 1362/2023, ΜονΕφΑΘ 289/2025 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).

IV. Από την επανεκτίμηση της ένορκης κατάθεσης του μάρτυρα του ενάγοντος ... ..., που εξετάσθηκε στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και περιέχεται στα .../2023 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασής του (η εναγομένη δεν ζήτησε την εξέταση μάρτυρα), η οποία εκτιμάται μόνη της και σε συνδυασμό με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα κατά το λόγο γνώσης και το βαθμό αξιοπιστίας του, και όλων των εγγράφων, που νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι είτε προς άμεση απόδειξη είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, για μερικά από τα οποία γίνεται ιδιαίτερη σημείωση κατωτέρω, χωρίς πάντως να παραλείπεται κάποιο κατά την εκτίμηση της ουσίας της υπόθεσης, αποδείχθηκαν, σε σχέση με τους λόγους της υπό κρίση έφεσης και τα πληττόμενα κεφάλαια της εκκαλουμένης απόφασης, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Με την 5502/2018 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε κατόπιν άσκησης έφεσης κατά της 2014/2017 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών επί της ασκηθείσας ενώπιον του Δικαστηρίου εκείνου από 30.6.2015 υπ’ αριθ. έκθ. κατ. δικ. .../.../2015 αγωγής του (τότε και νυν) ενάγοντος ... ...κατά της (τότε και νυν) εναγομένης ασφαλιστικής εταιρείας ... -και η οποία δεν αναιρέθηκε κατά το κρίσιμο εν προκειμένω μέρος της με την 176/2022 απόφαση του Αρείου Πάγου (Δ’ Πολιτικό Τμήμα)-, κρίθηκε με δύναμη δεδικασμένου μεταξύ των διαδίκων, κατά το ενδιαφέρον για την παρούσα δίκη τμήμα της, ότι στις ...και περί ώρα 19.00 στο 4° χιλιόμετρο της Ε.Ο. Τρικάλων - Άρτας το με αριθ. κυκλ. ...ιδιωτικής χρήσης φορτηγό (ΙΧΦ), οδηγούμενο από τον ενάγοντα... ..., που δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας, με συνεπιβάτη την κυρία του οχήματος, ... ..., συγκρούστηκε υπό τις ειδικότερες συνθήκες και περιστάσεις, που έγιναν δεκτές και περιγράφονται στην ως άνω απόφαση, με το με αριθ. κυκλ. ...ιδιωτικής χρήσης επιβατικό (ΙΧΕ) αυτοκίνητο, που οδηγούσε ο (μη διάδικος στην παρούσα δίκη) ... ..., το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την πρόκληση ζημιών σε τρίτους στην εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία, από αποκλειστική υπαιτιότητα αυτού του τελευταίου. Κρίθηκε, επίσης, ότι ο ενάγων συντέλεσε στην έκταση των σωματικών βλαβών, που υπέστη, εξ οικείου πταίσματος και συγκεκριμένα λόγω της παράλειψής του να χρησιμοποιήσει ζώνη, ασφαλείας, ως όφειλε, προσδιορίστηκε δε το ποσοστό συνυπαιτιότητάς του εκ της αιτίας αυτής σε 30%. Περαιτέρω κρίθηκε με δύναμη δεδικασμένου ότι συνεπεία του ένδικου ατυχήματος ο ενάγων ...τραυματίσθηκε και μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Τρικάλων, όπου διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί ρήξεις ήπατος, κατάγματα πλευρών και στέρνου, αιμοπερικάρδιο και κατάγματα μηριαίων άμφω, ότι εισήχθη αυθημερόν στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ), όπου νοσηλεύθηκε μέχρι 17.12.2014, ότι υποβλήθηκε δύο φορές σε λαπαροτομία και έγινε διόρθωση των καταγμάτων των μηρών του με τοποθέτηση ενδομυελικών ήλων, ότι παρουσίασε μετεγχειρητική φλεγμονή στο ήπαρ, η οποία αντιμετωπίστηκε με αντιβίωση και παροχετεύσεις, ότι έγινε τραχειοστομία και υποστήριξη με αντιβιοτική αγωγή, θρέψη και ελεγχόμενη χορήγηση υγρών, ότι στις ...μεταφέρθηκε από τη ΜΕΘ στην θωρακοχειρουργική κλινική του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας για περαιτέρω αντιμετώπιση του υπολειμματικού πνευμοθώρακα, υποβληθείς σε παροχέτευση του ηπατικού αποστήματος και σε υποστήριξη λόγω της παρατεταμένης παραμονής του στη ΜΕΘ. Ότι μετά την έξοδό του από το άνω νοσοκομείο την 16.1.2015 συνέχισε τη νοσηλεία του στο κέντρο αποθεραπείας και αποκατάστασης ... ΑΕ μέχρι 13.2.2015. Ότι δεν υφίσταται καμία αιτιώδης σύνδεση μεταξύ των σωματικών κακώσεων, που υπέστη ο ενάγων εξαιτίας του επίδικου τροχαίου ατυχήματος, και του μετατραυματικού στρες, που βίωσε εκ της αιτίας αυτής, με τα καρδιολογικά προβλήματα, που αντιμετώπιζε ήδη από το έτος 2001, ούτε με τις τρεις αγγειοπλαστικές επεμβάσεις, στις οποίες υποβλήθηκε τα έτη 2015 και 2016 και οι οποίες οφείλονταν στις στενώσεις των αγγείων της καρδιάς του και όχι στο στρες, που δημιουργήθηκε από τον ένδικο τραυματισμό του. Τέλος, κρίθηκε με δύναμη δεδικασμένου από την ως άνω 5502/2018 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου ότι συνεπεία του ένδικου τραυματισμού του ο ενάγων υπέστη ηθική βλάβη, για την αποκατάσταση της οποίας δικαιούται χρηματική ικανοποίηση, την οποία προσδιόρισε στο ποσό των 25.000 ευρώ. Από την επισκόπηση της απόφασης αυτής σε συνδυασμό με την προσκομιζόμενη από 26.1.2018 (υπ’ αριθ. έκθ. κατ. ενδίκου μέσου .../2018 και έκθ. κατ. δικ. …/2018) έφεση του (τότε και νυν) ενάγοντος - εκκαλούντος ... ..., επί της οποίας εξεδόθη, προκύπτει ότι για τον προσδιορισμό αυτό το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο έλαβε υπόψη του όλα τα πραγματικά περιστατικά, που ισχυρίστηκε και επικαλέστηκε ο ενάγων τόσο με την από 30.6.2015 υπ’ αριθ. έκθ. κατ. δικ. .../.../2015 αγωγή του, όσο και με τις επ’ αυτής έγγραφες προτάσεις του, επί της οποίας εκδόθηκε η 2014/2017 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, αλλά και με την έφεσή του κατ’ αυτής και τα προσκομισθέντα προς απόδειξη αυτών έγγραφα. Πιο συγκεκριμένα, με τον δεύτερο λόγο της από 26.1.2018 έφεσής του ο εκκαλών - ενάγων ισχυρίστηκε ότι μετά την άσκηση της ως άνω αρχικής αγωγής του και εξαιτίας των σωματικών κακώσεων, που υπέστη κατά το ένδικο ατύχημα, επιδεινώθηκε η υγεία του και ότι, κατ’ ακριβή αντιγραφή, από την «...από 15-6-2016 γνωστοποίηση αποτελέσματος πιστοποίησης αναπηρίας της Δ/νσης Αναπηρίας και Ιατρικής της Εργασίας της Διοίκησης του Ι.K.A-E.T.A.M προκύπτει ότι σύμφωνα με την υπ’ αριθ. .../3802 από 12-5-2016 απόφαση της Επιτροπής του Υποκ/τος Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.ΑΜ/ΚΕ.Π.Α της Νομαρχιακής Μονάδας Υγείας Τρικάλων το ποσοστό αναπηρίας του, εξαιτίας των ένδικων ορθοπαιδικών κ.λ.π. συναφών κακώσεών του ως και των προαναφερθέντων καρδιολογικών προβλημάτων του ανέρχεται σε ποσοστό 67 % κατά το χρονικό διάστημα από 1-2-2016 μέχρι 28-2-2017 και από 24-4-2017 γνωστοποίηση αποτελέσματος πιστοποίησης αναπηρίας της Δ/νσης Ιατρικής Αξιολόγησης του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης προκύπτει ότι σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. .../... από ...απόφαση της Επιτροπής του Υποκ/τος Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ/ΚΕ.Π.Α. της Νομαρχιακής Μονάδας Υγείας Τρικάλων το ποσοστό αναπηρίας του, εξαιτίας των ένδικων ορθοπαιδικών κ.λ.π. συναφών κακώσεων του ως και των προαναφερθέντων καρδιολογικών προβλημάτων του ανέρχεται σε ποσοστό 84 % από 1-3-2017 μέχρι 28- 2-2018». Ομοίως στην 176/2022 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία εκδόθηκε κατόπιν αίτησης αναίρεσης του (τότε και νυν) ενάγοντος κατά της 5502/2018 απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου, αναφέρεται, επί λέξει, ότι «...Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως,..., ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση ότι το Εφετείο, δεν έλαβε υπόψη έγγραφα που ο ίδιος επικαλέστηκε και προσκόμισε προς απόδειξη ισχυρισμών του που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, και δη.... 2) την από 26-6-2015 ιατρική βεβαίωση του Ορθοπεδικού-Χειρουργού ... ..., την από 15-6- 2016 γνωστοποίηση αποτελέσματος πιστοποίησης αναπηρίας της Δ/νσης Αναπηρίας και Ιατρικής Εργασίας και Διοίκησης του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ και την από 24-4-2017 γνωστοποίηση αποτελέσματος πιστοποίησης αναπηρίας της Δ/νσης Ιατρικής Αξιολόγησης του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, έγγραφα από τα οποία προκύπτει η πορεία και η εξέλιξη της υγείας του μετά τον τραυματισμό του κατά το ένδικο ατύχημα. Όπως όμως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το Εφετείο βεβαιώνει ότι για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα έλαβε υπόψη “όλα τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα,... ”. Από τη ρητή αυτή διαβεβαίωση, σε συνδυασμό και με το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης αποφάσεως, δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι το Εφετείο, για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, έλαβε υπόψη του και εκτίμησε και τα παραπάνω νομίμως προσκομισθέντα από τον αναιρεσείοντα, μετ’ επικλήσεως, έγγραφα, τα οποία περιλαμβάνονται στην κατηγορία των εγγράφων και δεν αποτελούν ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο». Από την μνημονευόμενη στην ένδικη αγωγή υπ’ αριθ. .../... από 12-5-2016 απόφαση της Επιτροπής του Υποκ/τος Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.ΑΜ/ΚΕ.Π.Α της Νομαρχιακής Μονάδας Υγείας Τρικάλων, όπως το περιεχόμενό της εκτίθεται στην ένδικη αγωγή και δεν αμφισβητείται από την εναγομένη, προκύπτει ότι ο ενάγων κρίθηκε με συνολικό ποσοστό αναπηρίας 67 % κατά ιατρική πρόβλεψη από 1.2.2016 έως 28.2.2017 που οφείλονταν στα ηλωθέντα κατάγματα των μηριαίων χωρίς μείζονα λειτουργικά προβλήματα, βράχυνση δεξιού σκέλους 3 εκατ., εκφυλιστική σπονδυλοπάθεια ΟΜΣΣ χωρίς ουσιώδη υπολειπόμενη ημερολογιακή (προφανώς εννοείται νευρολογική) σημειολογία εκ των σκελών, παλαιό έμφραγμα μυοκαρδίου-στεφανιαία νόσο, παλαιές αγγειοπλαστικές (2001, 2015) με καλά διατηρημένο κλάσμα εξώθησης, ενώ με την, επίσης, μνημονευόμενη στην υπό κρίση αγωγή υπ’ αριθμ. .../... από ...απόφαση της Επιτροπής του Υποκ/τος Ι.Κ.Α. — Ε.Τ.Α.Μ/ΚΕ.Π.Α. της Νομαρχιακής Μονάδας Υγείας Τρικάλων, όπως το περιεχόμενό της εκτίθεται στην υπό κρίση αγωγή και δεν αμφισβητείται από την εναγόμενη, το συνολικό ποσοστό αναπηρίας του ανέρχεται σε ποσοστό 84 % από 1-3-2017 μέχρι 28-2-2018 οφειλόμενη στο παλαιό έμφραγμα του μυοκαρδίου, τη στεφανιαία νόσο τριών αγγειοπλαστικών (2001, 2015) και πρόσφατη (14.9.2014) με υπολειπόμενη ισχαιμία, ηλωθέντα κατάγματα των μηριαίων χωρίς μείζονα λειτουργικά προβλήματα, βράχυνση δεξιού σκέλους 3 εκατ., εκφυλιστική σπονδυλοπάθεια ΟΜΣΣ χωρίς ουσιώδη υπολειπόμενη νευρολογική σημειολογία εκ των σκελών. Περαιτέρω, σύμφωνα με την προσκομιζόμενη από 26.2.2015 ιατρική βεβαίωση του ορθοπεδικού — χειρουργού ... ..., η οποία προσκομίστηκε και λήφθηκε υπόψη από το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της ως άνω έφεσης επί της οποίας η 5502/2018 τελεσίδικη απόφαση, κατά την εξέταση του ενάγοντος από τον ιατρό αυτό στις 26.6.2015, επί λέξει, «II. ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ :.... διαπιστώθηκαν τα κατωτέρω: 1) Ότι κατά τη μετάβαση του παραπάνω ασθενούς στο Ιατρείο μου εβάδιζε με τη χρήση δύο βακτηριών μασχάλης, χωρίς φόρτιση των πασχόντων σκελών του, και με τη βοήθεια της συζύγου του. 2) Ότι εξαιτίας των σωματικών κακώσεων, που υπέστη κατά το προκείμενο τροχαίο και των συνεπεία τούτων χειρουργικών επεμβάσεων, στις οποίες υποβλήθηκε, εδημιουργήθησαν δύσμορφες ουλές κ.λ.π. βλάβες στη μεσότητα της κοιλίας, στον πρόσθιο τράχηλο, στη δεξιά μασχαλιαία χώρα ως και στον δεξιό και στον αριστερό μηρό, όπως ακριβώς αυτές περιγράφονται με κάθε λεπτομέρεια στην από 30-3-2015 ιατρική γνωμάτευση του Πλαστικού-Χειρουργού κ. ... ... και 3) Ότι από τον ακτινολογικό έλεγχό του διαπιστώθηκε ότι στο προελθόν από το τροχαίο ατύχημά του κάταγμα του δεξιού μηρού του υπάρχει ενδομυελικός ήλος με μια βίδα κεντρικά και μια βίδα περιφερικά και ότι στο προελθόν από το τροχαίο τούτο ατύχημα κάταγμα του αριστερού μηρού του υπάρχει ενδομυελικός ήλος και III. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ. Κατόπιν των ανωτέρω αποφαίνομαι ως ακολούθως: α) Ότι οι ανωτέρω δύσμορφες ουλές κ,λ.π. βλάβες δημιουργούν στον ασθενή σοβαρά λειτουργικά, επαγγελματικά, αισθητικά, κοινωνικά και ψυχολογικά προβλήματα και ότι ως εκ τούτου έχουν ανάγκη πλαστικών χειρουργικών επεμβάσεων, β) Ότι εξαιτίας των ανωτέρω σωματικών κακώσεων, που υπέστη κατά το εν λόγω τροχαίο ατύχημα, τυγχάνει από του χρόνου του ατυχήματος του μέχρι σήμερα πλήρως ανίκανος για κάθε εργασία και έχει επίσης από του χρόνου του ατυχήματος του μέχρι σήμερα ανάγκη συνεχούς περιποιήσεως και φροντίδας από άλλα πρόσωπα για το λόγο ότι εξαιτίας των ανωτέρω σωματικών κακώσεών του νοσηλεύτηκε από του χρόνου του ατυχήματος του (...) μέχρι της ...το Γενικό Νοσοκομείο Τρικάλων, από ...μέχρι ...το Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας, από ...μέχρι 13-2-2015 μέχρι σήμερα», δηλαδή μέχρι 26-6-2015, «είτε παραμένει κλινήρης στην οικία του είτε βαδίζει με μεγάλη δυσκολία και μόνο με τη χρήση δύο βακτηριών μασχάλης και με τη βοήθεια άλλου προσώπου και γ) Ότι σύμφωνα με τις προβλέψεις μου δεν αναμένεται πλήρης αποκατάσταση της ανωτέρω βλάβης της υγείας του... ». Με βάση όλα τα ανωτέρω αποδεικνύεται ότι οι ως άνω συνέπειες του ένδικου τραυματισμού του ενάγοντος στην υγεία του λήφθηκαν υπόψη τόσο από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών κατά την έκδοση της 2014/2017 οριστικής απόφασής του, όσο και από το Μονομελές Εφετείο Αθηνών κατά την έκδοση της 5502/2018 τελεσίδικης απόφασής του (και ήδη αμετάκλητης καθ’ ο μέρος δεν αναιρέθηκε από την 176/2022 απόφαση του Αρείου Πάγου) ως προσδιοριστικοί παράγοντες της εύλογης χρηματικής ικανοποίησης του ενάγοντος, η οποία καθορίστηκε από την ως άνω 5502/2018 απόφαση στο ποσό των 25.000 ευρώ, λαμβανομένου υπόψη και του γεγονότος ότι κρίσιμος χρόνος για τον υπολογισμό της ζημίας του παθόντος, άρα και της ηθικής βλάβης, που υπέστη, είναι ο χρόνος συζήτησης της υπόθεσης στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο (και εν προκειμένω η 28.4.2017), οπότε και λαμβάνεται υπόψη η τότε κατάσταση της υγείας του παθόντος, το δε Δικαστήριο συνεκτιμά μόνον τα αποτελούντα μέρος της ιστορικής βάσης της αγωγής στοιχεία. Ωστόσο, η ως άνω τελεσίδικη απόφαση δεν αποτελεί δεδικασμένο για τις απαιτήσεις του ενάγοντος από το ένδικο ατύχημα, που δεν ασκήθηκαν με την προγενέστερη αγωγή του, ούτε για τις απαιτήσεις μεταγενέστερου από την πρώτη αυτή αγωγή χρόνου, ενώ αν υπήρξε απρόβλεπτη επιδείνωση της κατάστασης της υγείας του συνεπεία του ένδικου ατυχήματος, που δεν περιέχεται στην ως άνω αρχική αγωγή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 5502/2008 τελεσίδικη απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου και δεν μνημονεύεται σε αυτήν, δικαιούται αυτός πρόσθετη χρηματική ικανοποίηση κατά τα αναλυτικά εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη της παρούσας. Τούτο, η κρίση, δηλαδή, περί του ότι τα επικαλούμενα από τον ενάγοντα πρόσθετα πραγματικά περιστατικά αφορούν παθήσεις του ενάγοντα συνεπεία του ένδικου τραυματισμού του οι οποίες ανέκυψαν μετά την άσκηση της αρχικής αγωγής του και συνιστούν ή όχι απρόβλεπτη επιδείνωση της κατάστασης της υγείας του, κατά την έννοια που προαναφέρθηκε στη μείζονα σκέψη, εναπόκειται στην ουσιαστική διερεύνηση της υπόθεσης. Στην προκειμένη υπόθεση αναφορικά με την υπό κρίση αγωγή και πιο συγκεκριμένα τα περιεχόμενα σε αυτήν πραγματικά περιστατικά για την θεμελίωση της απρόβλεπτης επιδείνωσης της υγείας του ενάγοντος αποδείχθηκαν τα εξής: Σύμφωνα με την προσκομιζόμενη .../29.8.2019 γνωστοποίηση αποτελέσματος πιστοποίησης αναπηρίας του ΕΦΚΑ Τοπικού Υποκ/τος Μισθωτών Τρικάλων, ο ενάγων είχε συνολικό ποσοστό αναπηρίας 75% κατά ιατρική πρόβλεψη από 9.7.2019 έως 31.7.2021, που οφείλεται σε 1. Στεφανιαία νόσο, παλαιό έμφραγμα μυοκαρδίου, αγγειοπλαστική (7/15) και (9/16) με ελαφρά μειωμένη συσταλτικότητα αριστερής κοιλίας (Κ.Ε. = 45%), 2) μικτή διαταραχή άγχους και κατάθλιψης, 3) αρθρίτιδα δεξιού κάτω άκρου, οστεοαρθρίτιδα του ίδιου και βράχυνση δεξιού κάτω άκρου 3 cm, 4) διαλείποντες ουροκαθετηριασμοί, ποσοστό 20 % δε οφείλεται σε ψυχιατρική πάθηση, ενώ παρουσιάζει ανικανότητα για το επάγγελμά του με ποσοστό ανατομοφυσιολογικής βλάβης 75 %. Ακολούθως, σύμφωνα με την προσκομιζόμενη .../5.8.2021 γνωστοποίηση αποτελέσματος πιστοποίησης αναπηρίας του ΕΦΚΑ Τοπικού Υποκ/τος Μισθωτών Τρικάλων, ο ενάγων είχε συνολικό ποσοστό αναπηρίας 75% κατά ιατρική πρόβλεψη από 1.8.2021 έως 31.8.2023, που οφείλεται σε 1. Στεφανιαία νόσο, παλαιό έμφραγμα μυοκαρδίου, αγγειοπλαστική (7/15) και (9/16) με ελαφρά μειωμένη συσταλτικότητα αριστερής κοιλίας (Κ.Ε. = 45%), 2) μικτή διαταραχή άγχους και κατάθλιψης, 3) αρθρίτιδα δεξιού κάτω άκρου, οστεοαρθρίτιδα του ίδιου και βράχυνση δεξιού κάτω άκρου 3 cm, ποσοστό 20 % δε οφείλεται σε ψυχιατρική πάθηση, ενώ παρουσιάζει ανικανότητα για το επάγγελμά του με ποσοστό ανατομοφυσιολογικής βλάβης 75 %. Περαιτέρω, σύμφωνα με την προσκομιζόμενη …./10.10.2023 γνωστοποίηση αποτελέσματος πιστοποίησης αναπηρίας του е-ЕФКА Τ.Δ. Τρικάλων με έδρα τα Τρίκαλα, ο ενάγων βρέθηκε με ποσοστό αναπηρίας 81 % κατά ιατρική πρόβλεψη από 1.9.2023 έως 31.8.2025, που οφείλεται σε: 1. παρουσία εμφυτεύματος και μοσχεύματος στεφανιαίας αγγειοπλαστικής - στεφανιαία νόσο (με ποσοστό αναπηρίας 40 % - κύρια πάθηση), 2. Χαλαρή νευροπαθητική κύστη που δεν ταξινομείται αλλού-χειρουργική πάθηση ουροποιογεννητικού συστήματος (με ποσοστό αναπηρίας 50 % - συνυπάρχουσα πάθηση), 3. Σπονδυλοαρθρίτιδα Ε.Π.Π.Α. — (ορθοπαιδική πάθηση με ποσοστό αναπηρίας 20 % - συνυπάρχουσα πάθηση) και 4. Μικτή αγχώδης και καταθλιπτική διαταραχή Ε.Π.Π.Α (συναισθηματικές διαταραχές με ποσοστό αναπηρίας 20% - συνυπάρχουσα πάθηση). Εξάλλου, στις 30.5.2022 ο ενάγων εξετάστηκε από τον ορθοπαιδικό χειρουργό ….., ο οποίος, αφού μελέτησε και τα ιατρικά έγγραφα που το προσκομίστηκαν, διαπίστωσε, επί λέξει, τα εξής: «...ήμερα, η κατάσταση της ορθοπαιδικής υγείας του έχει απροσδόκητα επιδεινωθεί με ενοχλήσεις και βλάβες από περισσότερες αρθρώσεις. Ενοχλήσεις με ανάλογη παθολογία συναντάται στα ισχία, στα γόνατα και στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Ο ασθενής βαδίζει με χωλότητα και χαρακτηριστική ιδιότυπη βάδιση λόγω της ανισοσκελίας και της αρθρίτιδας αμφοτέρων των ισχίων του. Για να αντιμετωπίσει την ανισοσκελία αναγκάζεται να χρησιμοποιεί πάτο στο δεξί του υπόδημα. Η μονοποδική στήριξη είναι ασταθής και επισφαλής και ιδία δεξιά. Το βαθύ κάθισμα περιορίζεται λόγω δυσκαμψίας των ισχίων και των γονάτων. Η ανισοσκελία μετράται στα 3,2 εκατοστά. Η απόσταση μεταξύ του ομφαλού και έσω σφυρού δεξιά μετράται στα 89 εκατοστά σε σχέση με τα 92,2 αριστερά. Το δεξιό ισχίο παρουσιάζει δυσκαμψία επί εδάφους μετατραυματικής αρθρίτιδας. Η κάμψη περιορίζεται στις 100°, η έξω στροφή στις 30°, η έσω στροφή στις 10° και η απαγωγή στις 40°. Ανάλογη όμως δυσκαμψία παρουσιάζει πλέον και το αριστερό ισχίο πιθανώς λόγω της καταπόνησης εξαιτίας του μεγαλύτερου μήκους του αριστερού σκέλους και του άλγους του δεξιού ισχίου. Σε αυτό η κάμψη περιορίζεται στις 100°, η έξω στροφή στις 35°, η έσω στροφή είναι καταργημένη και η απαγωγή είναι 30°. Η αμφοτερόπλευρη πλέον αρθρίτιδα των ισχίων επιβεβαιώνεται σε πρόσφατο ακτινολογικό έλεγχο όπου διαπιστώνονται αλλοιώσεις με σκλήρυνση της αρθρικής επιφάνειας των κοτυλών και υπερτροφικούς σχηματισμούς στην περιοχή των τροχαντήρων. Το δεξιό γόνατο παρουσιάζει επώδυνο περιορισμό του εύρους κίνησης με την κάμψη να είναι 90° και την έκταση 0°. Η ψηλάφηση του έσω διαμερίσματος είναι επώδυνη, ενώ όλο το γόνατο είναι πρησμένο και επώδυνο λόγω υμενίτιδας ένεκα της αρθρίτιδας. Άλγος διαπιστώνεται και στην έξω επιφάνεια του δεξιού μηρού λόγω μυοκήλης από τις χειρουργικές προσπελάσεις. Το αριστερό γόνατο παρουσιάζει ανάλογη δυσκαμψία με κάμψη στις 100° και έκταση στις 0°. Ο ακτινολογικός έλεγχος καταδεικνύει αρθριτιδικές αλλοιώσεις αμφοτέρων των γονάτων με στένωση των έσω μεσάρθριων διαστημάτων. Από τον κλινικό έλεγχο της ΟΜΣΣ διαπιστώνεται μεγάλος περιορισμός της κάμψης και της πλάγιας κλίσης με άλγος κατά την ψηλάφηση της κατώτερης οσφυϊκής μοίρας. Η δυσκαμψία είναι τέτοια που αδυνατεί να δέσει τα κορδόνια των παπουτσιών του. Στον ακτινολογικό έλεγχο διαπιστώνεται σπονδυλοαρθροπάθεια ιδιαίτερα της κατώτερης ΟΜΣΣ με μεγάλου βαθμού ελάττωση του διαστήματος Ο5-Ι1. Η αρθρίτιδα της ΟΜΣΣ αποτελεί συνέπεια της ανισκοσκελίας και της αρθρίτιδας των ισχίων, απότοκα του τροχαίου ατυχήματος. Οι παραπάνω διαπιστώσεις από τον κλινικό και ακτινολογικό έλεγχο του ασθενούς αποτελούν απρόβλεπτες επιδεινώσεις της προελθούσας από το τροχαίο ατύχημα βλάβης της υγείας του. Ο κ. ...ήμερα ένεκα του τροχαίου ατυχήματος της 2/11/2014, παρουσιάζει μη αναμενόμενες ορθοπαιδικές παθήσεις, οι οποίες καταλείπουν μόνιμη αναπηρία που σύμφωνα με την υπ’ αριθ. Φ. 80100/50885/1033 από 31-12-2018 απόφαση “Περί Ενιαίου Πίνακα Προσδιορισμού Ποσοστών Αναπηρίας”, των Υπουργών Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης - Οικονομικών (Φ.Ε.Κ. 5987 Β731-12-2018) υπολογίζεται ως εξής: 1) Όσον αφορά την μετατραυματική αρθρίτιδα αμφοτέρων των ισχίων σύμφωνα με την ίδια απόφαση προκύπτει βαθμός αναπηρίας 20%, 2) Όσον αφορά την ανισοσκελία της τάξης των 3,2 εκατοστών σύμφωνα με την ίδια απόφαση ... προκύπτει βαθμός αναπηρίας 10 %, 3) Όσον αφορά την αμφοτερόπλευρη αρθρίτιδα των γονάτων, σύμφωνα με την ίδια απόφαση .... προκύπτει βαθμός αναπηρίας 10 % και 4) Όσον αφορά την σπονδυλοαρθροπάθεια με στένωση του Ο5-11 διαστήματος, σύμφωνα με την ίδια απόφαση προκύπτει βαθμός αναπηρίας 10%. Οπότε το συνολικό ποσοστό αναπηρίας βάσει του Φ.Ε.Κ. 5987/Β/31-12-2018 υπολογίζεται ως εξής.· ... Άρα το συνολικό ποσοστό αναπηρίας του κ. ... ...ένεκα του τροχαίου ατυχήματος της 2/11/2024 σήμερα έχει αιφνιδίως αυξηθεί και υπολογίζεται σε 41,68%, η οποία είναι μόνιμη και περαιτέρω αυξανόμενη και επιδεινούμενη. Η παραπάνω αναπηρία του ασθενούς με τους πολλαπλούς περιορισμούς που συνεπάγεται επηρεάζει και δυσχεραίνει όλες τις εκφάνσεις της ζωής του ασθενούς, επαγγελματική - οικονομική, οικογενειακή και κοινωνική». Με βάση όλα τα ανωτέρω αποδεικνύεται ότι μετά την άσκηση και συζήτηση της πρώτης από 30.6.2015 υπ’ αριθ. έκθ. κατ. δικ. .../.../2015 αγωγής, επί της οποίας εκδόθηκε η 5502/2018 τελεσίδικη απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, η οποία επικυρώθηκε ως προς το κεφάλαιο της ηθικής βλάβης από την 176/2022 απόφαση του Αρείου Πάγου, ο ενάγων εμφάνισε ως απότοκο του ένδικου τραυματισμού του κατά το επίδικο τροχαίο ατύχημα μετατραυματική αρθρίτιδα αμφοτέρων των ισχίων και των γονάτων του, η οποία συνιστά μεταγενέστερη δυσμενή εξέλιξη της κατάστασης της υγείας του, που δεν μπορούσε να προβλεφθεί ούτε να ληφθεί υπόψη στην προηγούμενη δίκη γιατί δεν ήταν αντικειμενικώς διαγνωστή και η επέλευσή της δεν ήταν προβλεπτή από την αρχή κατά τα διδάγματα της ιατρικής επιστήμης. Πιο συγκεκριμένα, η νέα αυτή παθολογία δεν θα μπορούσε κατά τα διδάγματα της ιατρικής επιστήμης και της κοινής πείρας να προβλεφθεί ως σοβαρά αναμενόμενο αποτέλεσμα των κακώσεων, που αποδεικνύονται από τα προσκομισθέντα από τον ενάγοντα κατά την συζήτηση της αρχικής αγωγής του και της έφεσης επί της εκδοθείσας απόφασης ιατρικά έγγραφα, τα οποία λήφθηκαν υπόψη κατά την έκδοση της 2014/2017 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και της 5502/2018 απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου όσον αφορά τον προσδιορισμό της χρηματικής ικανοποίησης λόγω της ηθικής βλάβης του. Αντίθετα, δεν συνιστούν απρόβλεπτη επιδείνωση της υγείας του ενάγοντος ως απότοκο του ένδικου ατυχήματος, -ακόμη και αν, ορισμένες από αυτές, επήλθαν μετά την άσκηση και τη συζήτηση της αρχικής αγωγής του-, με αποτέλεσμα να καλύπτονται από το δεδικασμένο της 5502/2018 απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου, η οποία επικυρώθηκε κατά το αντίστοιχο περί ηθικής βλάβης κεφάλαιό της με την 176/2022 απόφαση του Αρείου Πάγου, οι εξής κακώσεις: 1) η σπονδυλοαρθρίτιδα - σπονδυλοαρθροπάθεια ΟΜΣΣ - σπονδυλοαρθροπάθεια με στένωση του Ο5-Ι1 διαστήματος, καθώς οι παθήσεις αυτές, που προήλθαν από το ένδικο ατύχημα, μνημονεύονται στις ανωτέρω σημειούμενες .../3802 από 12-5-2016 και .../... από ...αποφάσεις της Επιτροπής του Υποκ/τος Ι.Κ. Α. - E T. Α.Μ/ΚΕ.Π. Α. της Νομαρχιακής Μονάδας Υγείας Τρικάλων, οι οποίες προσκομίστηκαν από τον ενάγοντα προς απόδειξη της αρχικής αγωγής του και λήφθηκαν υπόψη από τα ως άνω Δικαστήρια, 2) η ανισοσκελία του δεξιού κάτω άκρου του, η οποία αναφέρεται (προσδιοριζόμενη σε 3 εκατοστά) στις αυτές ως άνω αποφάσεις της Επιτροπής του Υποκ/τος Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ/ΚΕ.Π.Α., αποτελεί συνέπεια του ένδικου ατυχήματος καιλήφθηκε υπόψη κατά τον προσδιορισμό της εύλογης χρηματικής ικανοποίησης του ενάγοντος από τα προαναφερόμενα Δικαστήρια κατά την εκδίκαση της αρχικής αγωγής του και 3) η μικτή αγχώδης και καταθλιπτική διαταραχή, η οποία συνδέεται αιτιωδώς με τις κακώσεις που αναφέρονται στην αρχική αγωγή του, γίνεται μνεία αυτής στην αρχική του αγωγή και δεν συνιστά επιδείνωση της κατάστασης της υγείας του και μάλιστα απρόβλεπτη. Επομένως, εφόσον η υγεία του ενάγοντος επιδεινώθηκε απρόβλεπτα μετά τον κατά τα ανωτέρω κρίσιμο χρόνο προσδιορισμού της ηθικής του βλάβης και δη το χρόνο συζήτησης της από 30.6.2015 υπ’ αριθ. έκθ. κατ. δικ. .../.../2015 αγωγής ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την εμφάνιση μετατραυματικής αρθρίτιδας αμφοτέρων των ισχίων και των γονάτων του, που δεν καλύπτεται από το δεδικασμένο της ως άνω τελεσίδικης απόφασης, που εκδόθηκε επί της πρώτης αυτής αγωγής, δικαιούται αυτός πρόσθετης χρηματικής ικανοποίησης, η οποία, λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών του ατυχήματος, της αποκλειστικής υπαιτιότητας του οδηγού του ζημιογόνου και ασφαλισμένου στην εναγομένη αυτοκινήτου, της συνυπαιτιότητας του ενάγοντος στην έκταση των σωματικών του βλαβών, της ψυχικής και σωματικής ταλαιπωρίας και των πόνων, που βίωσε ο ενάγων συνεπεία της απρόβλεπτης δυσμενούς εξέλιξης της υγείας του, του άγχους για την πορεία της αποκατάστασής της, του γεγονότος ότι η απρόβλεπτη αυτή επιδείνωση οφείλεται στον ένδικο τραυματισμό του και όχι σε υπαιτιότητα του ίδιου, καθώς και της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασής του (ηλικίας 53 ετών κατά το χρόνο του ένδικου ατυχήματος, έτος γεν. 1961, οικογενειάρχης), όχι και της εναγομένης ασφαλιστικής εταιρείας, της οποίας η ευθύνη είναι εγγυητική (ΑΠ 917/2022, ΑΠ 301/2021, ΑΠ 142/2019 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), πρέπει να προσδιοριστεί στο ποσό των 8.000 ευρώ, το οποίο κρίνεται εύλογο, δίκαιο και σύμφωνο με την αρχή της αναλογικότητας. Κατά συνέπεια, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο προσδιόρισε την πρόσθετη χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης που δικαιούται ο ενάγων στο ποσό των 5.000 ευρώ, έσφαλε ως προς την εφαρμογή του νόμου και την εκτίμηση των αποδείξεων, αφού το ποσό αυτό υπολείπεται και μάλιστα καταφανώς των επιδικαζομένων σε ανάλογες περιπτώσεις από τα Δικαστήρια. Πρέπει, επομένως, να γίνει δεκτός ως βάσιμος ο πρώτος λόγος της ένδικης έφεσης, αφού δε εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση κατά το σχετικό κεφάλαιό της, κρατηθεί και δικαστεί κατ’ ουσίαν η υπόθεση κατ’ αυτό από το παρόν Δικαστήριο (άρθρ. 535 παρ. 1 ΚΠολΔ), να αναγνωριστεί η υποχρέωση της εναγόμενης να καταβάλει στον ενάγοντα ως πρόσθετη χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη το ποσό των 8.000 ευρώ. Εξάλλου, όσον αφορά το αίτημα για επιδίκαση στον ενάγοντα ιδιαίτερης, κατ’ άρθρ. 931 ΑΚ, αποζημίωσης η αγωγή περιέχει όλα τα αναγκαία για την πληρότητα της στοιχεία και συγκεκριμένα το είδος της αναπηρίας του ενάγοντος, τη μονιμότητα της, την επίδρασή της στην ζωή του, καθώς και το ανάλογο για την αποκατάστασή της ποσό ιδιαίτερης πρόσθετης αποζημίωσης. Κατά συνέπεια, οι αιτιάσεις της εναγομένης περί αοριστίας του σχετικού κονδυλίου, τις οποίες επαναφέρει στο παρόν Δικαστήριο, είναι αβάσιμες και ως εκ τούτου απορριπτέες. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι συνεπεία του ένδικου ατυχήματος ο ενάγων υπέστη τις ως άνω σωματικές κακώσεις, συνεπεία των οποίων εμφανίζει ανισοσκελία του δεξιού άκρου κατά 3,2 εκατοστά, χαρακτηριστική ιδιότυπη βάδιση λόγω αυτής, χωλότητα και αρθρίτιδα αμφοτέρων των ισχίων του. Η στήριξή του είναι ασταθής και επισφαλής ιδίως δεξιά, ενώ εμφανίζει μόνιμα δυσκαμψία και περιορισμό των κινήσεων των ισχίων και του δεξιού γόνατος, σύμφωνα με τα ανωτέρω αποδειχθέντα με βάση την από 30.5.2022 ιατρική γνωμοδότηση του ορθοπαιδικού χειρουργού ... .... Πέραν της μικτής αγχώδους και καταθλιπτικής διαταραχής, την οποία εμφανίζει σταθερά από το 2015 συνεπεία του ένδικου ατυχήματος και των εξ αυτού σωματικών κακώσεων, έχει ποσοστό αναπηρίας, το οποίο προσδιορίζεται λόγω της μετατραυματικής αρθρίτιδας αμφοτέρων των ισχίων σε 20 %, λόγω της ανισκοσκελίας της τάξης των 3,2 εκατοστών σε 10 %, λόγω της αμφοτερόπλευρης αρθρίτιδας των γονάτων σε 10 % και λόγω της σπονδυλοαρθροπάθειας με στένωση του Ο5-Ι1 διαστήματος σε 10 % και συνολικά εκ των ως άνω ορθοπαιδικών παθήσεων σε 41,68 %, είναι δε αυτή μόνιμη και περαιτέρω αυξανόμενη και επιδεινούμενη, όπως τούτο βεβαιώνεται από την από 30.5.2022 ιατρική γνωμοδότηση του ως άνω ιατρού ... ... σε συνδυασμό με τις ανωτέρω σημειούμενες αποφάσεις γνωστοποίησης αποτελέσματος αναπηρίας, που αφορούν το χρονικό διάστημα από 1.2.2016 έως 31.8.2025 συνεχώς και αδιάλειπτος, χωρίς η μονιμότητα αυτή να ανατρέπεται από το γεγονός ότι στην .../10.10.2023 γνωστοποίηση αποτελέσματος πιστοποίησης αναπηρίας της Δ/νσης Ιατρικής Αξιολόγησης αναφέρεται ότι οι ως άνω παθήσεις είναι αναστρέψιμες. Επιπρόσθετα συνεπεία του ένδικου τραυματισμού του και των συνεπεία αυτού χειρουργικών επεμβάσεων και της τραχειοστομίας, στις οποίες υποβλήθηκε, ο ενάγων έφερε δύσμορφες ουλές και συγκεκριμένα (α) στη μεσότητα της κοιλίας ουλή μήκους 30 εκατοστών, εκ των οποίων 18 εκατοστά υπερομφάλια και 12 εκατοστά υπομφάλια και παρομφαλικά, έκτυπη, δύσμορφη και μονίμως κνησμώδης, (β) στον κατώτερο πρόσθιο τράχηλο εισέλκουσα ουλή στην ανατομική περιοχή της σφαγής με βάθος περίπου ενός (1) εκατοστού και με διάμετρο περίπου τριών (3) εκατοστών, η οποία αντιστοιχεί σε ουλή μετά από σύγκλειση της τραχειοστομίας, (γ) στη δεξιά πρόσθια μασχαλιαία χώρα και σε απόσταση πέντε (5) περίπου εκατοστών από τη μαστική θηλή ουλή ανώμαλη, έκτυπη, εξέρυθρη, δύσμορφη και μονίμως κνησμώδης διαστάσεων 7 επί 4 εκατοστών, η οποία αντιστοιχεί στο σημείο εμπήξεως της υπεζωκοτικής αναρρόφησης, (δ) στον έξω αριστερό μηρό διατεταγμένες εκ των άνω προς τα κάτω ουλές παράλληλης φοράς προς τον άξονα του μέλους, εισέλκουσες (βαθουλωτικές), χαρακτηριστικής δυσμορφίας και επώδυνες ακόμη και σε απλές δραστηριότητες όπως κατά την ένδυση και (ε) στον αριστερό μηρό ανάλογες ουλές με τις ουλές υπό στοιχ. (δ) με την τομή του μέσου μηρού να έχει μήκος 12 εκατοστών. Σύμφωνα με την από 30.3.2015 ιατρική γνωμάτευση του πλαστικού χειρουργού ... ... οι δύσμορφες αυτές ουλές προκαλούν στον ασθενή σοβαρά λειτουργικά, αισθητικά, ψυχολογικά προβλήματα και έχουν ανάγκη πλαστικών χειρουργικών αποκαταστάσεων, στις οποίες ο ενάγων δεν προέβη λόγω οικονομικής δυσπραγίας, δυνάμει δε της προσκομιζόμενης 4934/2022 απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου αναγνωρίστηκε η αξίωσή του για καταβολή αποζημίωσης ύψους 9.960,20 ευρώ για την διενέργεια των χειρουργικών αυτών επεμβάσεων. Οι ως άνω ουλές, τις οποίες ο ενάγων έφερε τουλάχιστον μέχρι το έτος 2022, εμπίπτουν στην έννοια της παραμόρφωσης κατά την έννοια του άρθρου 931 ΑΚ, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη της παρούσας. Επιπρόσθετα η προκληθείσα στον ενάγοντα κατά τα ανωτέρω αναπηρία, με την έννοια της έλλειψης της σωματικής ακεραιότητάς του, έχει δυσμενή επίδραση στο μέλλον του και σε όλες τις εκφάνσεις της επαγγελματικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής του, προκαλώντας δυσκολίες στην καθημερινότητα του, στην επαγγελματική του δραστηριότητα, στην άθλησή του, στη συμμετοχή του σε κοινωνικές, οικογενειακές και προσωπικές συναναστροφές, καθιστώντας τον γενικά ένα άτομο που μειονεκτεί έναντι των συνομηλίκων του. Ο ισχυρισμός της εναγόμενης ότι ο ενάγων πριν το ένδικο ατύχημα έπασχε από στεφανιαία νόσο και από χαλαρή νευροπαθητική κύστη, που τον καθιστούσαν αυτοτελώς ανάπηρο σε ποσοστό 40 % και 50 % αντίστοιχα, με αποτέλεσμα τυχόν πρόσθετο ποσοστό αναπηρίας από το ένδικο ατύχημα, αν ήθελε θεωρηθεί μόνιμο, δεν είχε κάποια περαιτέρω δυσμενή επίδραση στην μελλοντική οικονομική και κοινωνική ζωή του, είναι ουσιαστικά αβάσιμος και απορριπτέος. Συνεπώς, λόγω της αναπηρίας του ενάγοντος συνεπεία του ένδικου ατυχήματος και της επίδρασής της στο μέλλον του συντρέχει νόμιμη περίπτωση επιδίκασης σε αυτόν ιδιαίτερης πρόσθετης αποζημίωσης, κατ’ άρθρ. 931 ΑΚ, η οποία, λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών τέλεσης του ένδικου ατυχήματος, της αποκλειστικής υπαιτιότητας του οδηγού του ζημιογόνου και ασφαλισμένου στην εναγομένη οχήματος, της συνυπαιτιότητας του ενάγοντος στην έκταση των σωματικών βλαβών του, της ηλικίας του, των λοιπών ως άνω συνθηκών του βίου του και της μη πλήρους αποκατάστασης της υγείας του, πρέπει να καθοριστεί στο ποσό των 20.000 ευρώ, το οποίο κρίνεται εύλογο και σύμφωνο με τη συνταγματική αρχή της αναλογικότητας, απορριπτομένου του επιπλέον αιτούμενου ποσού ως υπερβολικού και αναπόδεικτου (σημειώνεται ότι ο ενάγων αιτείται ιδιαίτερη πρόσθετη αποζημίωση για την αιτία αυτή το πρώτον με την ένδικη αγωγή). Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο απέρριψε το σχετικό αγωγικό κονδύλιο ως προώρως ασκούμενο, έσφαλε ως προς την εφαρμογή του νόμου και την εκτίμηση των αποδείξεων. Πρέπει, επομένως, να γίνει δεκτός ως βάσιμος ο δεύτερος λόγος της υπό κρίση έφεσης, αφού δε εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση κατά το σχετικό κεφάλαιό της, κρατηθεί και δικαστεί κατ’ ουσίαν η υπόθεση κατ’ αυτό από το παρόν Δικαστήριο (άρθρ. 535 παρ. 1 ΚΠολΔ), να αναγνωριστεί η υποχρέωση της εναγόμενης να καταβάλει στον ενάγοντα ως ιδιαίτερη, κατ’ άρθρ. 931 ΑΚ, αποζημίωση το ποσό των 20.000 ευρώ.

V. Μετά ταύτα, μη υπάρχοντος άλλου λόγου έφεσης προς εξέταση, πρέπει η υπό κρίση έφεση να γίνει δεκτή τυπικά και κατ’ ουσίαν, να διαταχθεί η επιστροφή στον εκκαλούντα του αναφερόμενου στο σκεπτικό της παρούσας παράβολου έφεσης λόγω της μερικής νίκης του, κατ’ άρθρ. 495 παρ. 3 ΚΠολΔ, και να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση στο σύνολό της χάριν ενότητας του τίτλου, συνακόλουθα δε και ως προς τη διάταξη επιβολής δικαστικών εξόδων. Στη συνέχεια, πρέπει, αφού κρατηθεί η υπόθεση από το Δικαστήριο τούτο και δικαστεί εκ νέου στην ουσία της (άρθρο 535 παρ. 1 ΚΠολΔ), να γίνει εν μέρει δεκτή η υπό κρίση αγωγή ως ουσιαστικά βάσιμη και να αναγνωριστεί η υποχρέωση της εναγόμενης ασφαλιστικής εταιρείας να καταβάλει στον ενάγοντα ...το συνολικό ποσό των (8.000 ευρώ για ΑΚ 932 συν 20.000 ευρώ για ΑΚ 931 =) 28.000 ευρώ με το νόμιμο τόκο επιδικίας για μεν την κατ’ άρθρ. 932 ΑΚ αξίωση από την επομένη της επίδοσης της αγωγής μέχρι την εξόφληση, για δε την κατ’ άρθρ. 931 ΑΚ αξίωση από την επομένη της επίδοσης της από 15.6.2017 υπ’ αριθ. έκθ. κατ. δικ. .../.../2017 αγωγής του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, από το δικόγραφο της οποίας παραιτήθηκε παραδεκτά και νομότυπα (βλ. την …2017 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή ….). Σημειώνεται ότι το αίτημα περί εξαίρεσης των επιδικαζομένων απαιτήσεων από τον τόκο επιδικίας απορρίφθηκε από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ως ουσιαστικά αβάσιμο, το σχετικό δε κεφάλαιο δεν προσβάλλεται με έφεση και, συνεπώς, δεν έχει μεταβιβαστεί στο παρόν Δικαστήριο. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα για αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας πρέπει να κατανεμηθούν μεταξύ των διαδίκων ανάλογα με την έκταση της νίκης και της ήττας καθενός και να επιβληθεί σε βάρος της εναγομένης- εφεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας ένα μέρος των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος- εκκαλούντος, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας (άρθρ. 178 παρ.1, 183 και 191 παρ.2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.

ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και κατ’ ουσίαν την έφεση.

ΑΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή στον εκκαλούντα του αναφερόμενου στο σκεπτικό της παρούσας παράβολου έφεσης, ποσού εκατό (100) ευρώ.

ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την 1272/2024 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (διαδικασία διαφορών για ζημιές από αυτοκίνητα).

ΚΡΑΤΕΙ την υπόθεση και ΔΙΚΑΖΕΙ κατ’ ουσίαν επί της από 22.6.2022 υπ’ αριθ. έκθ. κατ. δικ. .../2022 αγωγής ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών απευθυνομένης.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ό,τι κρίθηκε απορριπτέο.

ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την αγωγή.

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ την υποχρέωση της εναγόμενης ασφαλιστικής εταιρείας ... ΑΜΑΕ να καταβάλει στον ενάγοντα ... ... το ποσό των είκοσι οκτώ χιλιάδων (28.000) ευρώ με το νόμιμο τόκο (α) επί του ποσού των οκτώ χιλιάδων (8.000) ευρώ από την επομένη της επίδοσης της αγωγής μέχρι την εξόφληση και (β) επί του ποσού των είκοσι χιλιάδων (20.000) ευρώ από την επομένη της επίδοσης της από 15.6.2017 υπ’ αριθ. έκθ. κατ. δικ. .../.../2017 αγωγής του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών απευθυνομένης.

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος της εναγομένης-εφεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας μέρος των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος-εκκαλούντος για αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας, το οποίο προσδιορίζει στο ποσό των χιλίων τετρακοσίων ( 1.400) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΗΚΕ και ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα στις …Αυγούστου 2025 σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του χωρίς να παρίστανται οι διάδικοι και οι πληρεξούσιες δικηγόροι τους.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ