ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ 380/2026

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή Φωτεινή Λιάρα, Εφέτη, την οποία όρισε η Προϊσταμένη του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Εφετείου Θεσσαλονίκης και τη Γραμματέα Αναστασία Τσερτσόγλου.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 31 Οκτωβρίου 2025, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ :

ΤΗΣ ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ - ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «...» και τον διακριτικό τίτλο «...Α.Ε.» (Α.Φ.Μ. ...), όπως νόμιμα εκπροσωπείται, η οποία εδρεύει στους … και παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου της Γεωργίου Κυρίτση, του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης (Α.Μ. ….), που κατέθεσε προτάσεις.

ΤΩΝ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ - ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ: 1) … (Α.Φ.Μ. …), κατοίκου Θεσσαλονίκης (…) και 2) … (Α.Φ.Μ. ….), κατοίκου Θεσσαλονίκης (…), εκ των οποίων ο πρώτος παραστάθηκε δια και ο δεύτερος μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου τους Ιωάννας Φωτιάδου, του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης (Α.Μ. …), που κατέθεσε προτάσεις.

Οι ενάγοντες και ήδη εφεσίβλητοι άσκησαν ενώπιον του Ειρηνοδικείου ... κατά της εναγομένης και ήδη εκκαλούσας την από 17-05-2022 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ...-2022 αγωγή τους, ζητώντας τα σε αυτήν αναφερόμενα. Το ανωτέρω Δικαστήριο, με τη με αριθμό 382/29-11-2022 απόφασή του, κήρυξε εαυτό αναρμόδιο καθ’ ύλην προς εκδίκαση της αγωγής και παρέπεμψε αυτήν στο Μονομελές Πρωτοδικείο ...,προκειμένου να εκδικασθεί κατά την τακτική διαδικασία. Ακολούθως, με την από 02-05-2023 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ...2023 κλήση των καλούντων-εναγόντων κατά της καθ’ ης η κλήση - εναγομένης εισήχθη προς συζήτηση η υπόθεση ενώπιον του ως άνω Δικαστηρίου (ήτοι του Μονομελούς Πρωτοδικείου ....) και εκδόθηκε, ερήμην της εναγομένης, η με αριθμό 131/19-07- 2024 απόφασης του, δυνάμει της οποίας αυτή έγινε εν μέρει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη. Η εκκαλούσα - εναγόμενη ως εν μέρει ηττηθείσα πρωτοδίκως διάδικος εκκαλεί την απόφαση αυτή με την από 15-11-2024 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ενώπιον της Γραμματείας του Πρωτοδικείου ...2024 έφεσή της (αριθμός κατάθεσης ενώπιον της Γραμματείας του παρόντος Δικαστηρίου ...2025), ζητώντας την εξαφάνισή της και την απόρριψη της αγωγής στο σύνολό της.

Κατά τη συζήτησή της υπόθεσης στο ακροατήριο και την εκφώνησή της από την οικεία σειρά του πινακίου, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων παραστάθηκαν στο ακροατήριο του Δικαστηρίου και αναφέρθηκαν στις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσαν, ζητώντας αμφότεροι να γίνουν δεκτά όσα σε αυτές αναφέρονται.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ί.Κατά το άρθρο 528 ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του από το άρθρο 44 παρ. 2 του N. 3994/2011 «Αν ασκηθεί έφεση από τον διάδικο που δικάστηκε ερήμην, η εκκαλούμενη απόφαση εξαφανίζεται μέσα στα όρια που καθορίζονται από την έφεση και τους πρόσθετους λόγους, ανεξάρτητα από τη διαδικασία που τηρήθηκε. Ο εκκαλών δικαιούται να προβάλει όλους τους ισχυρισμούς που μπορούσε να προτείνει πρωτοδίκως». Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι αν ασκηθεί έφεση από εναγόμενο που δικάστηκε ερήμην, με συνέπεια να θεωρηθούν ομολογημένοι, κατά το άρθρο 271 παρ.3 ΚΠολΔ, οι αγωγικοί πραγματικοί ισχυρισμοί και να γίνει δεκτή η αγωγή, η εκκαλουμένη απόφαση με μόνη την κατ’ άρθρο 532 ΚΠολΔ, τυπικά παραδεκτή άσκηση της έφεσης εξαφανίζεται, μέσα στα όρια που καθορίζονται από την έφεση και τους τυχόν πρόσθετους αυτής λόγους, προκειμένου να ανατραπεί το σε βάρος του εναγομένου τεκμήριο ομολογίας. Επομένως, αν στην έφεση περιέχεται άρνηση της αγωγής, η απόφαση εξαφανίζεται στο σύνολό της, χωρίς να απαιτείται να γίνει προηγουμένως δεκτός κάποιος λόγος έφεσης και η υπόθεση συζητείται εκ νέου στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, στο οποίο ο εκκαλών - εναγόμενος μπορεί να προβάλει όλους τους πραγματικούς ισχυρισμούς, που θα μπορούσε να είχε προτείνει στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, αν είχε παραστεί (ΑΠ 285/2023, ΑΠ 287/2022, ΑΠ 229/2020, ΑΠ 579/2018, Δημοσίευση Νόμος).

2. α) Από τη διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ, που ορίζει ότι όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει, συνδυαζόμενη με εκείνες των άρθρων 297, 298, 330 και 932 του ίδιου κώδικα, προκύπτει ότι προϋποθέσεις της υποχρέωσης προς αποζημίωση ή και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης, είναι: 1) ζημιογόνος συμπεριφορά (πράξη ή παράλειψη), 2) παράνομος χαρακτήρας της πράξης ή παράλειψης, 3) υπαιτιότητα, 4) ζημία και 5) πρόσφορος αιτιώδης σύνδεσμος, μεταξύ ζημιογόνου συμπεριφοράς (νόμιμου λόγου ευθύνης) και αποτελέσματος (ζημίας). Παράνομη, κατά την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ, είναι η συμπεριφορά, που αντίκειται σε απαγορευτικό ή επιτακτικό κανόνα δικαίου, ο οποίος απονέμει δικαίωμα ή προστατεύει συγκεκριμένο συμφέρον του ζημιωθέντος, μπορεί δε η συμπεριφορά αυτή να συνίσταται σε θετική ενέργεια ή σε παράλειψη ορισμένης ενέργειας. Για την κατάφαση της παρανομίας δεν απαιτείται παράβαση συγκεκριμένου κανόνα δικαίου, αλλά αρκεί η αντίθεση της συμπεριφοράς στο γενικότερο πνεύμα του δικαίου ή στις επιταγές της έννομης τάξης, εφόσον ενέχει παράβαση των γενικών υποχρεώσεων, που επιβάλλουν να μην προσβάλλει κανείς το πρόσωπο ή τα προστατευόμενα υλικά ή ηθικά αγαθά του άλλου. Έτσι, παρανομία συνιστά και η παράβαση της γενικής υποχρέωσης πρόνοιας και ασφάλειας στο πλαίσιο της συναλλακτικής και γενικότερα της κοινωνικής δραστηριότητας των ατόμων, δηλαδή η παράβαση της, κοινωνικώς επιβεβλημένης και εκ της θεμελιώδους δικαιϊκής αρχής της συνεπούς συμπεριφοράς απορρέουσας, υποχρέωσης λήψης ορισμένων μέτρων επιμέλειας για την αποφυγή πρόκλησης ζημίας σε έννομα αγαθά τρίτων προσώπων (ΑΠ 392/2024, ΑΠ 167/2024, ΑΠ 698/2021, ΑΠ 655/2019, ΑΠ 10/2021, ΑΠ 1177/2018, ΑΠ 345/2017, Δημοσίευση Νόμος). H παράλειψη, ως όρος της αδικοπραξίας, συντρέχει, όταν υπήρχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση προφύλαξης του προσβληθέντος δικαιώματος ή συμφέροντος και αποτροπής του ζημιογόνου αποτελέσματος και για να οδηγήσει σε υποχρέωση αποζημίωσης, πρέπει να είναι παράνομη. Αυτό συμβαίνει όταν ο υπαίτιος παραλείπει να προβεί σε ορισμένη θετική ενέργεια έναντι συγκεκριμένου προσώπου ή της ολότητας, στην οποία έχει υποχρέωση να προβεί από το νόμο, από δικαιοπραξία, από την απαγόρευση της καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος ή από τη συναλλακτική καλή πίστη, όπως αυτή διαμορφώνεται κατά την κρατούσα κοινωνική αντίληψη, που απορρέει από τα άρθρα 281 και 288 ΑΚ, ή από το γενικό πνεύμα του δικαίου, καθώς και όταν, από προηγούμενη συμπεριφορά του ιδίου, δημιουργήθηκε πραγματική κατάσταση επικίνδυνη για τα δικαιώματα και τα έννομα συμφέροντα τρίτων (ΑΠ 865/2025, ΑΠ 59/2025, ΑΠ 13/2025, ΑΠ 1931/2024, Δημοσίευση Νόμος). Εξάλλου, καλή πίστη, υπό την αντικειμενική έννοια που απαντάται στα άρθρα 200, 281 και 288 Α.Κ, είναι η συναλλακτική ευθύτητα, την οποία επιδεικνύει ο χρηστός και εχέφρων συναλλασσόμενος. Υπό την έννοια συνεπώς αυτή, η καλή πίστη συνιστά κριτήριο συμπεριφοράς και, άρα, κανόνα δικαίου, ενώ υπαίτια είναι η συμπεριφορά, που επιτρέπει να αποδοθεί στο δράστη προσωπική μομφή, δηλαδή η υπαιτιότητα βασίζεται στον ψυχικό δεσμό του δράστη με την αδικοπραξία, σε αυτήν δε περιλαμβάνονται ο δόλος και η αμέλεια του παρανόμως πράξαντος ή παραλείψαντος. Ειδικότερα, αμέλεια, ως μορφή υπαιτιότητας, κατά το άρθρο 330 ΑΚ, υπάρχει όταν, εξαιτίας της παράλειψης του δράστη να καταβάλει την επιμέλεια, που απαιτείται στις συναλλαγές [αυτή δηλαδή που πρέπει να καταβάλλεται κατά τη συναλλακτική καλή πίστη από το δράστη στον κύκλο της αρμοδιότητας του, είτε υπάρχει προς τούτο σαφές νομικό καθήκον, είτε όχι, αρκεί να συμπεριφέρθηκε κατά τρόπο αντίθετο από εκείνον, που επιβάλλεται από τις περιστάσεις], αυτός (δράστης) είτε δεν προέβλεψε την επέλευση του ζημιογόνου αποτελέσματος, είτε προέβλεψε μεν το ενδεχόμενο επέλευσής του, ήλπισε όμως ότι θα το αποφύγει, ενώ βαριά αμέλεια μπορεί να θεωρηθεί ότι υφίσταται, όταν η παρέκκλιση από τη συμπεριφορά του μέσου επιμελούς ανθρώπου είναι σημαντική, ασυνήθης, ιδιαιτέρως μεγάλη και φανερώνει πλήρη αδιαφορία του δράστη για τα παράνομα σε βάρος τρίτων αποτελέσματα της (ΑΠ 210/2023, ΑΠ 263/2021, ΑΠ 693/2020, ΑΠ 262/2020, Δημοσίευση Νόμος). Η υπαιτιότητα ως όρος της αδικοπρακτικής ευθύνης διακρίνεται από τον παράνομο χαρακτήρα της προσβολής δικαιώματος ή έννομου συμφέροντος, ενδέχεται όμως η αμέλεια στη συμπεριφορά να την καθιστά συγχρόνως και παράνομη ή αντιστρόφως η πράξη της παράνομης προσβολής να υποδηλώνει η ίδια και την ύπαρξη υπαιτιότητας με την μορφή ειδικότερα της αμέλειας, που συμβαίνει όταν η προσβολή συνίσταται στην παράβαση του γενικού καθήκοντος επιμέλειας, σύμφωνα με το οποίο αξιώνεται από κάθε κοινωνό να συμπεριφέρεται, όπως ο μέσος συνετός συναλλασσόμενος, άσχετα αν κατά τα λοιπά η συμπεριφορά του αποτελεί ή όχι και παράβαση συγκεκριμένου απαγορευτικού ή επιτακτικού κανόνα δικαίου (ΑΠ 392/2024, ΑΠ 322/2018, ΑΠ 1361/2013). Εξάλλου, αιτιώδης συνάφεια υπάρχει, όταν ή πράξη ή η παράλειψη του ευθυνόμενου προσώπου ήταν κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ικανή και μπορούσε να επιφέρει, κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, το επιζήμιο αποτέλεσμα και επέφερε πράγματι αυτό στη συγκεκριμένη περίπτωση (ΑΠ 167/2024, ΑΠ 10/2021, ΑΠ 895/2019, Δημοσίευση Νόμος). Μάλιστα, το σχετικό ζήτημα κρίνεται εκ των προτέρων και ποτέ εκ των υστέρων και δεν εξετάζονται οι ατομικές δυνατότητες και γνώσεις του συγκεκριμένου βλάψαντος, αλλά η δυνατότητα πρόγνωσης του μέσου συνετού ανθρώπου (ΑΠ 167/2024 όπ.π, ΑΠ 2061/2022, Δημοσίευση Νόμος), β) Περαιτέρω, η αθέτηση μιας σύμβασης, καθ’ εαυτή, δεν συνιστά αδικοπραξία. Βέβαια, αποτελεί πράξη παράνομη, όμως οι έννομες συνέπειες της παράβασης ρυθμίζονται όχι από τις περί αδικοπραξιών διατάξεις, αλλά από τις διατάξεις για τη μη εκπλήρωση της παροχής (αδυναμία παροχής, υπερημερία του οφειλέτη, πλημμελής εκπλήρωση της σύμβασης κλπ). Πλην όμως, μερικές φορές είναι δυνατό ένα και το αυτό βιοτικό γεγονός να συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις τόσο της αντισυμβατικής συμπεριφοράς, όσο και της αδικοπραξίας. Έτσι, η υπαίτια (από δόλο ή αμέλεια) και ζημιογόνος πράξη ή παράλειψη, με την οποία παραβιάζεται μία σύμβαση και γεννάται ενδοσυμβατική ευθύνη του οφειλέτη, μπορεί, πέρα από την αξίωση που πηγάζει από τη σύμβαση, να θεμελιώσει ευθύνη και από αδικοπραξία, αν, και χωρίς τη συμβατική σχέση διαπραττόμενη, θα ήταν καθαυτή παράνομη, ως αντικείμενη στο γενικό καθήκον που επιβάλλει το άρθρο 914 ΑΚ, να μη ζημιώνει κάποιος υπαιτίως άλλον (ΟλΑΠ 967/1973, ΑΠ 392/2024, ΑΠ 167/2024, ΑΠ 1593/2022, ΑΠ 560/2022, ΑΠ 1099/2021, ΑΠ 587/2020, Δημοσίευση Νόμος). Σε μία τέτοια περίπτωση υπάρχει συρροή συμβατικής και αδικοπρακτικής ευθύνης, ο δε δανειστής έχει το δικαίωμα να στηρίζει την αξίωσή του για αποζημίωση, είτε στη σύμβαση είτε στην αδικοπραξία, είτε επιβοηθητικά και στις δύο. Επί συρροής δε των αξιώσεων, που αποβλέπουν στον ίδιο σκοπό, δηλαδή στην ίδια παροχή, είναι δυνατή η παράλληλη άσκηση όλων των αξιώσεων, όχι όμως και η ικανοποίηση αυτών, αφού η ικανοποίηση της μιας έχει ως αποτέλεσμα την απόσβεση της άλλης, εκτός αν με αυτή ζητείται κάτι περισσότερο, όπως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης από την αδικοπραξία (άρθρα 299,932 ΑΚ), οπότε σώζεται μόνον ως προς αυτό (ΑΠ 560/2022, ΑΠ 659/2021, ΑΠ 862/2020, ΑΠ 504/2016, Δημοσίευση Νόμος), γ) Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 914, 297 και 298 ΑΚ προκύπτει ότι επί καταστροφής, λόγω αδικοπραξίας πράγματος, η ανόρθωση της θετικής ζημίας του παθόντος ανάγεται στην αντικειμενική αξία του πράγματος. Ως χρόνος προσδιορισμού της αντικειμενικής αξίας του καταστραφέντος πράγματος λαμβάνεται ο χρόνος έκδοσης της απόφασης και ως τέτοιος νοείται, κατά τους δικονομικούς κανόνες, ο χρόνος της πρώτης ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου συζήτησης (ΟλΑΠ 3/2005, ΑΠ 272/2020, ΑΠ 638/2019, ΑΠ142/2019, Δημοσίευση Νόμος). Επισημαίνεται ότι, μετά την τροποποίηση του ΚΠολΔ, από τον N.4335/2015, ως κρίσιμος χρόνος για τον υπολογισμό της αποζημίωσης, θεωρείται κατά κανόνα η εκατοστή ημέρα από την κατάθεση της αγωγής, με βάση τα οριζόμενα στο νέο 237 τταρ. 1 ΚΠολΔ (και ήδη ενενηκοστή από 01-01-2022, μετά την τροποποίηση του εν λόγω άρθρου με τον N.4842/2021, αλλά και τις μεταγενέστερες τροποποιήσεις του με τους N.5221/2025 και 5282/2026). Η αντικειμενική αξία του καταστραφέντος πράγματος και εντεύθεν η θετική ζημία του παθόντος υπολογίζονται με βάση την κατάσταση που βρισκόταν το πράγμα κατά τον χρόνο της καταστροφής και όχι ανάλογα με την δαπάνη η οποία απαιτείται για την απόκτηση ή κατασκευή άλλου ομοίου πράγματος καινούργιου. Και αυτό γιατί, στην τελευταία περίπτωση ο ζημιωθείς θα αποκόμιζε και ωφέλεια, πράγμα που θα ήταν αντίθετο στην έννοια του διαφέροντος και τη διέπουσα αυτό γενική αρχή της αποκατάστασης του δανειστή στην προ του ζημιογόνου γεγονότος κατάσταση (ΑΠ 272/2020, όπ.π., ΑΠ 1511/2017 δημοσιευμένη στην ιστοσελίδα του Αρείου Πάγου), δ) Τέλος, με τις διατάξεις του άρθρου 926 ΑΚ καθορίζονται, στο πλαίσιο της αδικοπρακτικής ευθύνης, οι κατηγορίες των περιπτώσεων στις οποίες αναγνωρίζεται από το νόμο ευθύνη περισσοτέρων προσώπων. Οι περιπτώσεις αυτές είναι τρεις: α) κοινή πράξη περισσοτέρων προσώπων, β) παράλληλη ευθύνη περισσοτέρων προσώπων και γ) περιπτώσεις διαζευκτικής αιτιότητας. Στην έννοια της κοινής πράξης εμπίπτει και η περίπτωση της αναγκαίας αιτιότητας. Αναγκαία δε αιτιότητα υφίσταται όταν η ζημία επήλθε με τις ενέργειες δύο ή περισσότερων προσώπων, από τις οποίες όμως καθεμιά μόνη της δεν θα μπορούσε να επιφέρει τη ζημία, η οποία και προκαλείται ακριβώς από τη σύμπτωση των περισσότερων πράξεων. Στην εν λόγω κατηγορία εντάσσεται και η περίπτωση, όπου η ζημία είναι αποτέλεσμα διαδοχικών αμελών παραλείψεων. Όταν συντρέχει μία από τις πιο πάνω τρεις περιπτώσεις εφαρμογής του άρθρου 926 ΑΚ, θεμελιώνεται εις ολόκληρον ευθύνη των περισσοτέρων προσώπων, δηλαδή δημιουργείται παθητική εις ολόκληρον ενοχή κατά την έννοια του άρθρου 481 ΑΚ. Προϋπόθεση όμως της εις ολόκληρον ευθύνης δεν είναι η κοινή εναγωγή από τον ζημιωθέντα περισσοτέρων προσώπων, φερομένων ως συνοφειλετών, αλλά η πραγματική συνδρομή των νόμιμων όρων ευθύνης για τον κάθε συνοφειλέτη χωριστά (ΑΠ 96/2018, ΑΠ 462/2017, Δημοσίευση Νόμος, Γ.Γεωργιάδης, σε Γεωργιάδη ΣΕΑΚ, έκδοση 2010, άρθρο 926, αριθμ.8, σελ.1884, Ι.Καράκωστας, Αστικός Κώδικας, Ερμηνεία-Σχόλια-Νομολογία, Τόμος Έκτος, Ειδικό Ενοχικό, έκδοση 2009, άρθρο 926, αριθμ.7).

3. Κατά το άρθρο 822 του ΑΚ «Με τη σύμβαση της παρακαταθήκης ο θεματοφύλακας παραλαμβάνει από άλλον κινητό πράγμα για να το φυλάξει με την υποχρέωση να το αποδώσει όταν του ζητηθεί. Αμοιβή μπορεί να απαιτηθεί μόνον όταν συμφωνηθεί ή συνάγεται από τις περιστάσεις», ενώ κατά το άρθρο 823 του ΑΚ «Ο θεματοφύλακας οφείλει να καταβάλει την επιμέλεια, που καταβάλλει στις δικές του υποθέσεις. Αν όμως οφείλεται αμοιβή για τη φύλαξη, ευθύνεται για κάθε πταίσμα». Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι με τη σύμβαση παρακαταθήκης ο θεματοφύλακας παραλαμβάνει από τον παρακαταθέτη κινητό πράγμα με την υποχρέωση φύλαξης και απόδοσης αυτού αυτουσίου, όταν του ζητηθεί. Η σύμβαση αυτή καταρτίζεται με την παράδοση του πράγματος (re) και είναι κατά κανόνα άτυπη, μπορεί δε να καταρτισθεί και με μόνη τη συμφωνία πριν από την παράδοση του πράγματος, σύμφωνα με την αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων (άρθρο 361 Α.Κ.), ρητώς, αλλά και σιωπηρώς, όταν η συμφωνία για φύλαξη του πράγματος συνάγεται από τις συντρέχουσες περιστάσεις. Ως φύλαξη νοείται η επιμελής και ειδική, προσωπική ή μέσω των εντεταλμένων οργάνων, επίβλεψη, η οποία απαιτείται κατά τη συναλλακτική αντίληψη, για τη συντήρηση του πράγματος. Επιπροσθέτως, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 822 και 823 ΑΚ, προς εκείνες των άρθρων 361, 330-336 ΑΚ, συνάγεται ότι η σύμβαση παρακαταθήκης μπορεί κατ’ αρχήν να καταρτίζεται και στο πλαίσιο άλλης ρυθμισμένης σύμβασης, οπότε για τη μικτή αυτή σύμβαση, εάν μεν κάθε παροχή, ανεξάρτητα από τον τύπο στον οποίον ανήκει, είναι της αυτής σπουδαιότητας για τους συμβαλλομένους, θα εφαρμοσθούν οι για τον τύπο καθεμιάς ισχύοντες κανόνες, εάν δε η μία από τις δύο είναι απλώς παρακολουθηματική της άλλης και οι εξ αυτής υποχρεώσεις, είτε ανήκουν στις συνήθεις υποχρεώσεις από την κύρια σύμβαση, είτε είναι παρακολουθηματικές της κύριας συμβάσεως, οι για την κύρια σύμβαση εφαρμοστέες διατάξεις είναι κρίσιμες για την όλη σύμβαση. Όταν για τη φύλαξη του πράγματος οφείλεται αμοιβή, οπότε θα πρόκειται κατά κανόνα για αυτοτελή σύμβαση παρακαταθήκης, στο πλαίσιο άλλης κύριας σύμβασης, τότε ο θεματοφύλακας ευθύνεται για κάθε πταίσμα, δηλαδή για δόλο ή αμέλεια, η οποία (αμέλεια) υπάρχει όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια του μετρίως συνετού κοινωνικού ανθρώπου στον κύκλο της επαγγελματικής του δραστηριότητας. Διαφορετικά ο θεματοφύλακας ευθύνεται πάντοτε για βαριά αμέλεια και καταρχήν και για ελαφρά αμέλεια, με δυνατότητα να απαλλαγεί από την ευθύνη αυτή, αν αποδείξει ότι και στις δικές του υποθέσεις επιδεικνύει την ίδια έλλειψη επιμέλειας, φέροντας και το σχετικό βάρος απόδειξης, ήτοι οφείλει να επικαλεσθεί και αποδείξει ότι και στις δικές του υποθέσεις δεν είναι πιο επιμελής. Για να απαλλαγεί από την ευθύνη του, επί αδυναμίας παροχής, ο θεματοφύλακας πρέπει να αποδείξει ότι η αδυναμία οφείλεται σε γεγονός, για το οποίο δεν έχει ευθύνη αυτός ή τα πρόσωπα, για το πταίσμα των οποίων ευθύνεται, όπως για δικό του πταίσμα, κατά τις προαναφερόμενες διαβαθμίσεις. Ο παρακαταθέτης μπορεί να απαιτήσει την απόδοση του πράγματος και σε περίπτωση αδυναμίας αυτούσιας απόδοσης αυτού, αποζημίωση, είτε με ευθεία αγωγή από τη σύμβαση παρακαταθήκης, είτε με τις διατάξεις περί αδικοπραξίας, αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις προς τούτο, διότι επέρχεται αλλοίωση του αντικειμένου της ενοχής και η αρχική του υποχρέωση προς εκπλήρωση της παροχής μετατρέπεται σε δευτερογενή υποχρέωση αποζημίωσης, η οποία, εκτός άλλων, περιλαμβάνει την αξία του πράγματος, καθώς και κάθε άλλη ζημία, που ενδεχομένως υπέστη (ΑΠ 1282/2023, ΑΠ 1334/2019, ΑΠ 1657/2017, ΑΠ 647/2017, ΑΠ 504/2016, Δημοσίευση Νόμος).

4. Στην προκειμένη περίπτωση, οι ενάγοντες και ήδη άσκησαν ενώπιον του Ειρηνοδικείου ... κατά της εναγομένης και ήδη την από 17-05-2022 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ...-2022 αγωγή τους, δυνάμει της οποίας, κατ’ ορθήν εκτίμηση του περιεχομένου της, ισχυρίσθηκαν ότι η εναγόμενη ανώνυμη εταιρία λειτουργεί επιχείρηση οργανωμένης κατασκήνωσης (camping), στην αναφερόμενη σε αυτήν (αγωγή) περιοχή και ότι στο πλαίσιο της εν λόγω δραστηριότητας της, δυνάμει έγγραφων συμβάσεων, που συνάπτονταν μεταξύ τους, εκμίσθωνε στον μεν πρώτο ενάγοντα από το έτος 2013, τη με αριθμό «36» θέση, στον δε δεύτερο από το έτος 2011 τη με αριθμό «31» θέση, για το χρονικό διάστημα από την 01η Μαϊου έως την 30η Σεπτεμβρίου έκαστου έτους, για να τοποθετούν τα τροχόσπιτα, όπου διέμεναν με τις οικογένειές τους, καθώς και τον εξοπλισμό τους. Ότι η τελευταία σύμβαση μίσθωσης, με συνολικό μίσθωμα δύο χιλιάδων διακοσίων (2.200,00) ευρώ, το οποίο καταβλήθηκε από αμφότερους, εμπρόθεσμα, καταρτίσθηκε τον μήνα Μάιο του έτους 2018. Ότι κατά τα μεταξύ των ιδίων και της εναγομένης συμφωνηθέντα, τα τροχόσπιτα και όλος ο εξοπλισμός και τα λοιπά αντικείμενα, που παραθέτουν στο δικόγραφό τους, θα παρέμεναν στον χώρο του camping, όχι μόνο κατά την περίοδο λειτουργίας αυτού, αλλά και κατά το χρονικό διάστημα από τον Οκτώβριο έως τον Απρίλιο (του επόμενου έτους), ενόψει του ότι κατά τον Μάιο θα ακολουθούσε η σύναψη νέας σύμβασης μίσθωσης. Ότι επιπλέον, κατά τα μεταξύ τους συμφωνηθέντα, η εναγομένη είχε υποχρέωση να φυλάσσει τον χώρο στάθμευσης των τροχόσπιτων και τον χώρο εν γένει εναπόθεσης του εξοπλισμού τους και μετά την λήξη της τουριστικής περιόδου και να διατηρεί την κατασκήνωση ασφαλή. Ότι η με το άνω περιεχόμενο προφορικώς συναφθείσα μεταξύ τους συμφωνία, η οποία αφορούσε την παραμονή των τροχόσπιτών τους και των λοιπών αντικειμένων κυριότητας τους, στον χώρο του camping, κατά το χρονικό διάστημα από τον Οκτώβριο έως τον Απρίλιο, συνιστούσε αυτοτελή σύμβαση παρακαταθήκης. Ότι στις 13-10-2018 εκδηλώθηκε πυρκαγιά στον χώρο του camping, η οποία ξεκίνησε από το τροχόσπιτο «34», ιδιοκτησίας της μη διαδίκου ..., επεκτάθηκε στα τροχόσπιτα των ιδίων (εναγόντων) και στο κείμενο στη θέση «32» τροχόσπιτο του ομοίως μη διαδίκου ..., όλα δε τα ανωτέρω τέσσερα (4) τροχόσπιτα, καθώς και τα λοιπά αντικείμενα κυριότητας τους, τα οποία φυλάσσονταν εντός αυτών, καθώς και στον περιβάλλοντα χώρο τους, καταστράφηκαν ολοσχερώς. Ότι το γεγονός αυτός προκάλεσε στους ίδιους θετική ζημία, συνιστάμενη στην αξία των ολοσχερώς καταστραφέντων πραγμάτων τους (τροχόσπιτου, εξοπλισμού αυτού και λοιπών αντικειμένων κυριότητας τους), αλλά και ηθική βλάβη, καθόσον βίωσαν μεγάλη στεναχώρια, για την αποκατάσταση της οποίας δικαιούνται χρηματικής ικανοποίησης. Ότι υπαίτια για την ανωτέρω ζημία είναι και η εναγομένη, διότι παρέλειψε (δια των νόμιμων εκπροσώπων της), υπαιτίως και συγκεκριμένα από βαριά αμέλεια, την υποχρέωση να διατηρεί ασφαλή την κατασκήνωση, κυρίως ως προς την ηλεκτρολογική εγκατάστασή της, προς τον σκοπό αποτροπής κινδύνου πρόκλησης φωτιάς, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο δικόγραφο. Ότι η σχετική παράλειψή της να διατηρεί, ως όφειλε, μία άρτια ηλεκτρολογική εγκατάσταση, στον χώρο του camping, τον οποίο η ίδια εξουσίαζε και να λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα για την ασφάλεια αυτού, αντίκειται στο νόμο και στη συναλλακτική καλή πίστη, όπως αυτή διαμορφώνεται κατά την κρατούσα κοινωνική αντίληψη, καθώς και στο γενικό πνεύμα του δικαίου, κατά τα ιστορούμενα εκτενέστερα στο τελευταίο (δικόγραφο αγωγής). Με βάση το ιστορικό αυτό και επικαλούμενοι οι ενάγοντες επιπροσθέτως ότι εν προκειμένω υπάρχει συρροή συμβατικής και αδικοπρακτικής ευθύνης της αντιδίκου τους, ζήτησαν να υποχρεωθεί η εναγομένη να καταβάλει α) στον πρώτο εξ αυτών і) το συνολικό ποσό των σαράντα έξι χιλιάδων διακοσίων εξήντα ευρώ (46.260,00), για την αποκατάσταση της θετικής ζημίας, που υπέστη, παραθέτοντας τα επιμέρους καταστραφέντα εκ της πυρκαγιάς αντικείμενα κυριότητας του και τις επιμέρους αξίες αυτών, που συναπαρτίζουν την ανωτέρω συνολική αξίωσή του και ιι) το ποσό των πέντε χιλιάδων (5.000,00) ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση του, λόγω ηθικής βλάβης και β) στον δεύτερο і) το συνολικό ποσό των σαράντα οκτώ χιλιάδων διακοσίων ένα ευρώ (48.201,00), για την αποκατάσταση της θετικής ζημίας, που υπέστη, παραθέτοντας τα επιμέρους καταστραφέντα εκ της πυρκαγιάς αντικείμενα κυριότητας του και τις επιμέρους αξίες αυτών, που συναπαρτίζουν την ανωτέρω συνολική αξίωσή του και ιι) το ποσό των πέντε χιλιάδων (5.000,00) ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση του, λόγω ηθικής βλάβης, την καταβολή δε των παραπάνω ποσών αμφότεροι ζήτησαν με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής και έως την ολοσχερή εξόφληση. Όπως και στο εισαγωγικό τμήμα της παρούσας αναφέρεται, επί της ανωτέρω αγωγής, εκδόθηκε αρχικά η με αριθμό 382/2022 απόφαση του Ειρηνοδικείου ..., δυνάμει της οποίας το τελευταίο κήρυξε εαυτό αναρμόδιο καθ’ ύλην για την εκδίκασή της και παρέπεμψε την υπόθεση στο Μονομελές Πρωτοδικείο ..., προκειμένου να συζητηθεί, κατά την τακτική διαδικασία. Ακολούθως, με την από 02-05-2023 και με αριθμό κατάθεσης ...2023 κλήση των καλούντων -εναγόντων κατά της καθ’ ης η κλήση - εναγομένης, η υπόθεση εισήχθη προς συζήτηση ενώπιον του ανωτέρω Δικαστηρίου και εντέλει εκδόθηκε ερήμην της εναγομένης, η με αριθμό 131/19-07-2024 απόφαση αυτού, δυνάμει της οποίας η αγωγή, στην οποία σωρεύονταν αξίωση των εναγόντων για αποζημίωση, λόγω θετικής ζημίας τους και αξίωση αυτών για χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης, έγινε εν μέρει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη, ως προς δε την πρώτη εκ των παραπάνω αξιώσεων, συνεπεία του υφιστάμενου εκ της ερημοδικίας της παραπάνω διαδίκου τεκμηρίου ομολογίας. Κατά της ως άνω απόφασης του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, η εναγομένη ως εν μέρει ηττηθείσα διάδικος, άσκησε την από 15-11-2024 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου ...2024 έφεσή της (αριθμός έκθεσης προσδιορισμού δικασίμου ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου …2025), η οποία έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 495 παρ.1, 496, 498, 511, 513 παρ.1, 516 παρ.1, 517 και 518 παρ.1 ΚΠολΔ). Ειδικότερα, η έφεση κατατέθηκε στη Γραμματεία του ως άνω πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου στις 18-11-2024 (βλ. την προαναφερόμενη με αριθμό ….-2025 κατάθεσης της αρμόδιας Γραμματέα κάτω από το δικόγραφο της έφεσης), ενώ η εκκαλούμενη απόφαση επιδόθηκε στην εκκαλούσα στις 17-10-2024, όπως προκύπτει από τη με αριθμό ….-2024 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της Περιφέρειας του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με έδρα το Πρωτοδικείο... ... ..., ήτοι το κρινόμενο ένδικό μέσο ασκήθηκε εντός της προθεσμίας των τριάντα (30) ημερών από την επίδοση της τελευταίας, ενόψει του ότι η 30η ημέρα ήταν Σάββατο και η πρώτη μη εξαιρετέα ημέρα που ακολούθησε ήταν η 18η-11ου-2024, ημέρα Δευτέρα (άρθρα 145, 495 παρ.1, 496, 498, 511, 513 παρ.1, 516 παρ.1, 517 και 518 παρ. 1 του ΚΠολΔ). Επιπλέον, η έφεση αρμόδια και παραδεκτά φέρεται προς συζήτηση ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου (άρθρα 498 και 19 ΚΠολΔ), δοθέντος ότι για το παραδεκτό της έχει κατατεθεί από την εκκαλούσα το προβλεπόμενο από το άρθρο 495 ΚΠολΔ παράβολο Δημοσίου, συνολικού ποσού εκατό (100,00) ευρώ, όπως ρητά μνημονεύεται στη συνταχθείσα από τη Γραμματέα του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου ανωτέρω έκθεση κατάθεσης. Επομένως, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στη με αριθμό (1) νομική σκέψη, εφόσον η εκκαλούσα - εναγομένη αμφισβητεί την αντικειμενική ορθότητα του τεκμηρίου ομολογίας της, που προέκυψε από την ερημοδικία της, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, αλλά και την κρίση αυτής επί του αγωγικού αιτήματος περί χρηματικής ικανοποίησης, λόγω ηθικής βλάβης, ζητώντας ακολούθως την εξαφάνισή της ως προς όλα τα κεφάλαια και τις διατάξεις της, δυνάμει των οποίων έγινε εν μέρει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη η σε βάρος της ασκηθείσα αγωγή, ώστε να απορριφθεί η τελευταία, πρέπει, ενόψει του ότι η έφεση είναι τυπικά παραδεκτή, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη, ως προς όλες τις βλαπτικές για την ίδια (εκκαλούσα) διατάξεις της και να λάβει χώρα νέα κρίση της νομικής και ουσιαστικής βασιμότητας της, κατά το αντίστοιχο σκέλος της, οπότε και η ανωτέρω διάδικος (εκκαλούσα) δικαιούται να προβάλει ενώπιον του παρόντος δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, όλους τους πραγματικούς ισχυρισμούς, που θα μπορούσε να προτείνει πρωτοδίκως, αν είχε παραστεί στην πρωτοβάθμια συζήτηση. Εξάλλου, με το ως άνω περιεχόμενο και αιτήματα η υπό κρίση αγωγή, για την οποία καταβλήθηκε πρωτόδικα το απαιτούμενο τέλος δικαστικού ενσήμου, όπως ρητά μνημονεύθηκε στην εκκαλουμένη με αριθμό 131/2024 απόφαση, παραδεκτά εισήχθη προς συζήτηση αρχικά ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου ... (κατόπιν παραπομπής σε αυτό) και ήδη ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου κατά την προκειμένη τακτική διαδικασία. Εκ των αιτημάτων του πρώτου ενάγοντος, τυγχάνουν απορριπτέα ως αόριστα - δεκτού γενομένου ως εν μέρει βάσιμου του σχετικού ισχυρισμού περί αοριστίας της εναγομένης - τα ακόλουθα επιμέρους κονδύλια: 1) το αιτηθέν ποσό των 1.000,00 ευρώ, για «έπιπλο κουζίνας 2 τεμαχίων, διαστάσεων 1μΧ3μ», διότι δεν αναφέρεται το είδος αυτού και το υλικό κατασκευής του, 2) το αιτηθέν ποσό των 500,00 ευρώ, για μία ψησταριά, διότι δεν αναφέρονται το είδος (ήτοι εάν πρόκειται για ψησταριά κάρβουνου, υγραερίου, ηλεκτρική κλπ) και οι διαστάσεις αυτής, 3) το αιτηθέν ποσό των 200,00 για τραπέζι -πάγκο, διότι δεν αναφέρονται οι διαστάσεις και το υλικό κατασκευής του, 4) το αιτηθέν ποσό των 100,00 ευρώ, για διακοσμητικά είδη, διότι δεν αναφέρεται το είδος αυτών, παρά μόνο περιγράφονται ως «διάφορα», 5) το αιτηθέν ποσό των 100,00 ευρώ για πιάτα, διότι δεν αναφέρονται ο αριθμός αυτών, 6) το αιτηθέν ποσό των 200,00 ευρώ για πλαστικά πιάτα, ποτήρια και πιρούνια, διότι δεν αναφέρεται ο αριθμός αυτών, 7) το αιτηθέν ποσό των 300,00 ευρώ για διάφορα CD και DVD, διότι δεν αναφέρεται ο αριθμός αυτών, 8) το αιτηθέν ποσό των 50,00 ευρώ για 8 σαμπουάν και αφρόλουτρα, διότι δεν αναφέρεται το καθαρό περιεχόμενο έκαστου, 8) το αιτηθέν ποσό των 50,00 ευρώ για χαρτικά, λαδόκολλες και αλουμινόχαρτα, διότι δεν αναφέρονται οι επιμέρους καταστραφείσες ποσότητες-συσκευασίες, 9) το αιτηθέν ποσό των 200,00 ευρώ για διάφορα τρόφιμα, διότι δεν αναφέρονται τα επιμέρους είδη, 10) το αιτηθέν ποσό των 200,00 ευρώ, για «διάφορα ποτά», διότι δεν αναφέρονται τα επιμέρους είδη και οι ποσότητες αυτών, 11) το αιτηθέν ποσό των 200,00 ευρώ για φάρμακα, διότι δεν αναφέρονται τα επιμέρους είδη και οι ποσότητες αυτών, 12) το αιτηθέν ποσό των 100,00 ευρώ για διάφορα καλλυντικά, διότι δεν αναφέρονται τα επιμέρους είδη και οι ποσότητες αυτών, 13) το επιμέρους ποσό των 600,00 ευρώ για 150 εργαλεία, διότι δεν αναφέρονται τα επιμέρους είδη, 14) τα αιτηθέντα ποσά των 3.000,00 και 2.000,00 ευρώ για εσωτερική και εξωτερική σιδηροκατασκευή αντίστοιχα, διότι δεν αναφέρονται οι διαστάσεις των εν λόγω κατασκευών και η ποσότητα και το είδος των χρησιμοποιηθέντων σιδήρων και 15) τα αιτηθέντα ποσά των 800,00 και 2.000,00 ευρώ για τέντα και σκελετό αυτής, διότι δεν αναφέρονται οι διαστάσεις και το είδος των χρησιμοποιηθέντων υλικών για την κατασκευή της. Περαιτέρω, η αγωγή είναι απορριπτέα ως προς τα κάτωθι επιμέρους κονδύλια, που αξιώνει ως αποζημίωση ο πρώτος ενάγων, ήτοι: ί) το ποσό των 100,00 ευρώ για (2) γυναικείες μπλούζες «adidas», ii) το ποσό των 50,00 ευρώ για (1) ζακέτα γυναικεία «zara», iii) το ποσό των 20,00 ευρώ για (4) κολλάν γυναικεία, ίν) το ποσό των 50,00 ευρώ για (1) μπουρνούζι γυναικείο «NEF-NEF», ν) το ποσό των 70,00 ευρώ για (2) μπουρνούζια παιδικά «NEF-NEF», vi) το ποσό των 20,00 ευρώ για (1) πιτζάμα γυναικεία «ΗΛΙΟΣ», vii) το ποσό των 100,00 ευρώ για (1) μπουφάν γυναικείο «NIKE», viii) το ποσό των 120,00 ευρώ για (4) παιδικά παντελόνια, ix) το ποσό των 200,00 ευρώ για (6) παιδικές μπλούζες, χ) το ποσό των 90,00 ευρώ για (2) ζευγάρια παιδικά αθλητικά παπούτσια, xi) το ποσό των 55,00 ευρώ για (1) ζευγάρι γυναικείες παντόφλες και xii) το ποσό των 40,00 ευρώ για (6) ζευγάρια παιδικές σαγιονάρες, καθόσον όλα τα ανωτέρω δεν ανήκουν, εκ του είδους τους, στον ενάγοντα, αλλά στα λοιπά μέλη της οικογένειας του και ως εκ τούτου ο ίδιος δεν νομιμοποιείται να αξιώσει την αξία αυτών ως αποζημίωση. Περαιτέρω, εκ των αιτημάτων του δεύτερου ενάγοντος, τυγχάνουν απορριπτέα ως αόριστα - δεκτού γενομένου ως εν μέρει βάσιμου του σχετικού ισχυρισμού περί αοριστίας της εναγομένης - τα ακόλουθα επιμέρους κονδύλια: 1) το αιτηθέν ποσό των 200,00 ευρώ για ψησταριά, διότι δεν αναφέρεται το είδος αυτής (ήτοι εάν πρόκειται για ψησταριά κάρβουνου, υγραερίου, ηλεκτρική κλπ) και οι διαστάσεις της, 2) το επιμέρους ποσό των 100,00 ευρώ, για εργαλεία ψαρέματος, διότι δεν αναφέρονται τα είδη αυτών, 3) το επιμέρους ποσό των 400,00 ευρώ για δύο ποδήλατα ενηλίκων, διότι δεν αναφέρεται το είδος αυτών, 4) το επιμέρους ποσό των 50,00 ευρώ για τρόμπες ποδηλάτων και ανταλλακτικά ποδηλάτων, διότι δεν αναφέρεται ο αριθμός των επιμέρους αντικειμένων και τα είδη των ανταλλακτικών, 5) το αιτηθέν ποσό των 35,00 ευρώ για ηλεκτρική τρόμπα, διότι δεν αναφέρεται η χρήση για την οποία προοριζόταν, 6) το αιτηθέν ποσό των 60,00 ευρώ για σαγιονάρες, σαμπό, παπούτσια θαλάσσης, παιδικά και μεγάλα, διότι δεν αναφέρονται τα συγκεκριμένα είδη, που ανήκουν στον δεύτερο ενάγοντα, για τα οποία και μόνο ο ίδιος νομιμοποιείται να αξιώσει αποζημίωση, ως κύριος αυτών, 7)

τо επιμέρους ποσό των 125,00 ευρώ για έξι τουλάχιστον ζεύγη βατραχοπέδιλα, μάσκες παιδικές και ενηλίκων, διότι δεν αναφέρονται τα συγκεκριμένα είδη, που ανήκουν στον δεύτερο ενάγοντα, για τα οποία και μόνο ο ίδιος νομιμοποιείται να αξιώσει αποζημίωση, ως κύριος αυτών, 8) το ποσό των 65,00 ευρώ για πλαστικές μπάλες, κουβαδάκια και φτυαράκια, διότι δεν αναφέρεται ο ακριβής αριθμός αυτών κατ’ είδος, 9) το αιτηθέν ποσό των 50,00 ευρώ για δύο βαλιτσάκια ραπτικής, διότι δεν αναφέρεται το υλικό αυτών και το περιεχόμενό τους (ποια είδη ραπτικής περιείχαν), 10) το επιμέρους ποσό των 60,00 ευρώ για ένα γεμάτο νεσεσέρ ανδρικό, διότι δεν αναφέρεται το ακριβές περιεχόμενό του, 11) το επιμέρους ποσό των 40,00 ευρώ για μία επαγγελματική βαλίτσα φαρμακείου, διότι δεν αναφέρεται το περιεχόμενο αυτής, 12) το επιμέρους ποσό των 85,00 ευρώ για ειδική λαμαρινένια κατασκευή ανεμοπροστασίας, διότι δεν αναφέρονται οι διαστάσεις αυτής, 13) το αιτηθέν ποσό των 50,00 ευρώ για μεταλλικά εργαλεία κουζίνας, διότι δεν αναφέρονται το είδος και ο αριθμός αυτών, 14) το αιτηθέν ποσό των 40,00 ευρώ για γυάλινα ποτήρια μικρά και μεγάλα, διότι δεν αναφέρεται ο αριθμός αυτών, 15) το αιτηθέν ποσό των 75,00 ευρώ για ηλεκτρικό πιστόλι βαφής, διότι δεν αναφέρεται η χρήση για την οποία προοριζόταν (αν επρόκειτο για οικιακό ή επαγγελματικό εργαλείο, αν χρησιμοποιείτο για τοίχους, ξύλα, μέταλλα κλπ.), 16) το αιτηθέν ποσό των 120,00 ευρώ για μεγάλη βαλίτσα εργαλείων, διότι δεν αναφέρονται το είδος και η ποσότητα των περιεχομένων σε αυτήν εργαλείων, 17) το αιτηθέν ποσό των 150,00 ευρώ για διάφορα εργαλεία χειρός, διότι δεν αναφέρονται το είδος και η ποσότητα των εργαλείων, 18) το αιτηθέν ποσό των 90,00 ευρώ για 6 φωτιστικά και προβολάκια, διότι δεν αναφέρονται τα επιμέρους χαρακτηριστικά αυτών (διαστάσεις και υλικό κατασκευής), 19) το αιτηθέν ποσό των 280,00 ευρώ για διάφορα αναλώσιμα υδραυλικά και εργαλεία, διότι δεν αναφέρονται η ποσότητα και το είδος αυτών, 20) το αιτηθέν ποσό των 60,00 ευρώ για ιμάντες στήριξης, μεγάλους και μικρούς, διότι δεν αναφέρονται το υλικό και οι διατάσεις αυτών, 21) το αιτηθέν ποσό των 20,00 ευρώ για αναλώσιμα απορρυπαντικά, διότι δεν αναφέρονται το είδος και η ποσότητα αυτών, 22) το αιτηθέν ποσό των 4.150,00 ευρώ για «ξύλινο πάτωμα με πάγκους εργασίας βερνικωμένα», διότι δεν αναφέρεται το είδος του ξύλου, με το οποίο κατασκευάσθηκε και οι διαστάσεις αυτού, 23) το αιτηθέν ποσό των 600,00 ευρώ για σίδερα τέντας, διότι δεν αναφέρονται οι διαστάσεις και η ποιότητα αυτών, 24) το αιτηθέν ποσό των 1.200,00 ευρώ για σίδερα τέντας, διότι δεν αναφέρονται οι διαστάσεις και η ποιότητα αυτών, 25) το αιτηθέν ποσό των 155,00 ευρώ για 15 τεμάχια λευκά μάρμαρα 60 εκ.Χ33 εκ, διότι δεν αναφέρονται η προέλευση και η ποιότητα αυτών και 25) το αιτηθέν ποσό των 70,00 ευρώ για «εσώρουχα γυναικεία και ανδρικά», διότι δεν συγκεκριμενοποιείται η αξία των ανηκόντων στον ίδιο ανδρικών εσωρούχων, την αξία και μόνο των οποίων νομιμοποιείται να ζητήσει ως αποζημίωση. Περαιτέρω, η αγωγή είναι απορριπτέα ως προς τα κάτωθι επιμέρους κονδύλια, που αξιώνει ως αποζημίωση ο δεύτερος ενάγων: ί) το ποσό των 100,00 ευρώ για (10) γυναικείες μπλούζες και παντελόνια κάπρι, ϋ) το ποσό των 50,00 ευρώ για (8) γυναικεία παρεό και iii) το ποσό των 140,00 ευρώ για (4) ολόσωμα γυναικεία μαγιώ, καθόσον όλα τα ανωτέρω δεν ανήκουν, εκ του είδους τους, στον ενάγοντα, αλλά στη σύζυγό του και ως εκ τούτου ο ίδιος δεν νομιμοποιείται να αξιώσει την αξία αυτών ως αποζημίωση. Κατά το λοιπό περιεχόμενό της η αγωγή είναι ορισμένη και είναι νόμιμη, στηριζόμενη στα άρθρα 288, 297, 298, 330, 346, 361, 822, 823, 914 και 932 ΑΚ, 176 και 183 ΚΠολΔ. Επομένως πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω και ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα, αφού για το παραδεκτό της συζήτησής της έχει τηρηθεί η διαδικασία του N. 4640/2019, όπως προκύπτει από τις συνημμένες στην αγωγή από 13-04-2022 έγγραφες ενημερώσεις των διαδίκων για τη δυνατότητα επίλυσης της διαφοράς με διαμεσολάβηση, υπογεγραμμένες από τους ενάγοντες αντίστοιχα, ενώ στη σελίδα 6 της εκκαλουμένης βεβαιώνεται ότι υπεγράφη μεταξύ των διαδίκων το από 05- 07-2023 πρακτικό περάτωσης της υποχρεωτικής αρχικής συνεδρίας διαμεσολάβησης. Σημειώνεται ότι τα όσα ισχυρίζεται η εναγομένη περί μη προσήκουσας παράστασης του πρώτου ενάγοντος, λόγω μη απόδειξης της πληρεξουσιότητας προς την παριστάμενη στο ακροατήριο δικηγόρο Ιωάννα Φωτιάδου τυγχάνουν απορριπτέα, καθόσον, όπως προκύπτει από την από 26-02-2026 βεβαίωση της Γραμματέως στον φάκελο της δικογραφίας, ο ανωτέρω διάδικος κλήθηκε κατ’ άρθρο 227 παρ.1 α' του ΚΠολΔ, ως η ανωτέρω διάταξη ισχύει μετά την τροποποίησή της με το άρθρο 163 του N.5221/2025 (ΦΕΚ ΑΊ33/28-07-2025-έναρξη ισχύος της η 28-07-2025, ήτοι η ημερομηνία δημοσίευσης του Νόμου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, κατά το άρθρο 168 αυτού - η ανωτέρω διάταξη, υπό τη νέα μορφή της, προβλέπει πλέον ότι η παροχή πληρεξουσιότητας συνιστά τυπική παράλειψη) και προσκόμισε σχετικό έγγραφο παροχής πληρεξουσιότητας προς την ανωτέρω δικηγόρο.

5. Από την εκτίμηση του συνόλου των αποδεικτικών στοιχείων της υπόθεσης και ειδικότερα από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρος …, που εξετάσθηκε με επιμέλεια της εναγομένης, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, από τη με αριθμό …. ένορκη βεβαίωση της μάρτυρος …., ενώπιον της συμβολαιογράφου Βασιλικών …., από τη με αριθμό …. ένορκη βεβαίωση της μάρτυρος …. συζ. ... ..., το γένος ... …., οι οποίες ελήφθησαν με επιμέλεια των εναγόντων, κατόπιν νόμιμης κλήτευσης της εναγομένης (βλ. τη με αριθμό …. έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με έδρα το Πρωτοδικείο ...., ... ... - οι εν λόγω ένορκες βεβαιώσεις αποτελούν ιδιαίτερο και αυτοτελές αποδεικτικό μέσο, καίτοι ελήφθησαν στο πλαίσιο εκδίκασης της αγωγής, ενώπιον του Ειρηνοδικείου ..., το οποίο κήρυξε εαυτό αναρμόδιο καθ’ ύλην και παρέπεμψε την υπόθεση προς εκδίκαση, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου..., όπως ήδη αναφέρθηκε, ΑΠ 248/2020, Δημοσίευση Νόμος), από τις ανώμοτες καταθέσεις των εναγόντων, που δόθηκαν ενώπιον του Ειρηνοδικείου ...και λαμβάνονται υπόψιν ως δικαστικά τεκμήρια (πρβλ.ΑΠ 248/2020, όπ.π., ΑΠ 250/2019, δημοσιευμένη στην ιστοσελίδα του Αρείου Πάγου) και από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, τα οποία με νόμιμη επίκληση με τις προτάσεις τους, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου προσκομίζουν οι διάδικοι (σε αυτά περιλαμβάνονται και η προσκομιζόμενη από τους εφεσίβλητους-ενάγοντες ποινική απόφαση και τα λοιπά έγγραφα της σχηματισθείσας ποινικής δικογραφίας, μεταξύ των οποίων και η από 16-10-2018 έκθεση πραγματογνωμοσύνης της ηλεκτρολόγου-μηχανολόγου … ..., που συντάχθηκε στο πλαίσιο της διενεργηθείσας για την κάτωθι αναφερόμενη πυρκαγιά, διενεργηθείσας προανάκρισης, τα οποία λαμβάνονται υπόψιν ως δικαστικά τεκμήρια - ΑΠ 1866/2025, ΑΠ 1456/2025, Δημοσίευση Νόμος), μερικά εκ των οποίων (εγγράφων) ειδικότερα κατωτέρω αναφέρονται, χωρίς όμως να παραλείπεται κανένα για την ουσιαστική διάγνωση της διαφοράς και χωρίς η ρητή αναφορά ορισμένων να προσδίδει σε αυτά αυξημένη αποδεικτική δύναμη, σε σχέση με τα λοιπά έγγραφα, για τα οποία δεν γίνεται ειδική μνεία, αφού όλα είναι ισοδύναμα και όλα ανεξαιρέτως συνεκτιμώνται για την εκφορά της δικαστικής κρίσης (ΑΠ 983/2021, ΑΠ 76/2019, ΑΠ 64/2019 και ΑΠ 1257/2016, Δημοσίευση Νόμος), πλήρως αποδεικνύονται, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η εναγόμενη ανώνυμη εταιρία έχει ως αντικείμενο δραστηριότητας της την εκμετάλλευση της οργανωμένης κατασκήνωσης (camping), με τον διακριτικό τίτλο «…», που βρίσκεται στη θέση …. …. ... και συγκεκριμένα στην ..., σε μισθωμένο αγροδασόκτημα, έκτασης 644,00 στρεμμάτων περίπου. Περαιτέρω, οι ενάγοντες ήταν για αρκετά χρόνια πελάτες αυτής, καθόσον ο μεν πρώτος από το έτος 2013, ο δε δεύτερος από το έτος 2011, είχαν συνάψει με την εναγομένη συνεχόμενες συμβάσεις μίσθωσης - χρήσης θέσης εποχιακής διαμονής για τοποθέτηση τροχόσπιτων και εξοπλισμού κάμπινγκ, προς τον σκοπό διαμονής τους κατά την καλοκαιρινή περίοδο, ήτοι από την 01η Μαΐου έως την 30η Σεπτεμβρίου έκαστου έτους, κατά την οποία και λειτουργούσαν όλες οι υπηρεσίες, που προσέφερε η ως άνω διάδικος-εκμισθώτρια και δη τα μίνι μάρκετ, τα καφέ και τα εστιατόρια, που αποτελούσαν τμήμα των εγκαταστάσεων της επιχείρησής της. Αμφότεροι μίσθωναν κάθε χρόνο συγκεκριμένη θέση και συγκεκριμένα ο μεν πρώτος ενάγων τη με αριθμό 36 θέση, ο δε δεύτερος τη με αριθμό 31, έκαστη εκ των οποίων είχε εμβαδό 150 τ.μ. περίπου. Σε αυτές τις θέσεις οι ενάγοντες είχαν σταθμευμένα τα τροχόσπιτά τους και επιπλέον είχαν τοποθετήσει κιόσκια, έπιπλα και τον αναγκαίο για τις καλοκαιρινές διακοπές τους εξοπλισμό, δημιουργώντας μία αυλή, έξωθεν των τροχόσπιτών τους, που αποτελούσαν κατ’ ουσίαν την εξοχική τους κατοικία, για τους μήνες μίσθωσης των παραπάνω θέσεων. Για τη θερινή περίοδο του έτους 2018, μεταξύ των εναγόντων και της εναγομένης, υπεγράφησαν αντίστοιχες συμβάσεις μίσθωσης, δυνάμει των οποίων έκαστος εκ των πρώτων, αντί του ποσού των δύο χιλιάδων διακοσίων (2.200,00) ευρώ, είχε το δικαίωμα της ανενόχλητης χρήσης των παραπάνω θέσεων για τον χρονικό διάστημα από 01-05-2018 έως και 30-09-2018 (όρος 6 της σύμβασης μίσθωσης), ενώ μετά την παρέλευση του εν λόγω χρονικού διαστήματος (ήτοι της θερινής σεζόν), οι ενάγοντες υποχρεούνταν να απομακρύνουν και να αποθηκεύουν όλες τις εγκαταστάσεις ηλιοπροστασίας, τις τέντες, καθώς και τα δεμένα σε δέντρα σχοινιά, που διατηρούσαν (όρος 13 της σύμβασης μίσθωσης). Καθόσον οι ενάγοντες επιθυμούσαν να κάνουν χρήση των ανωτέρω θέσεων και κατά την τουριστική περίοδο του έτους 2019, με συμβάσεις μίσθωσης, που θα συνάπτονταν μεταξύ αυτών και της εναγομένης, πριν την έναρξη της περιόδου αυτής, γεγονός για το οποίο η τελευταία ήταν και ενήμερη και σύμφωνη, συνήφθη προφορικά μεταξύ αυτής και έκαστου εκ των παραπάνω διαδίκων, σύμβαση παρακαταθήκης, στο πλαίσιο της οποίας τα τροχόσπιτα και ο λοιπός εξοπλισμός τους (σε αυτόν περιλήφθηκε και η ανήκουσα στον δεύτερο ενάγοντα φουσκωτή βάρκα με καρίνα, μετά της μηχανής της, για την οποία θα γίνει λόγος κατωτέρω) θα παρέμειναν στον χώρο του camping και μετά την παρέλευση της 30ης-09ου-2018, στις παραπάνω θέσεις 36 και 31 αυτού, ενώ η εκμισθώτρια θα είχε την υποχρέωση φύλαξης όλων των παραπάνω, ήτοι της επιμελούς και ειδικής επίβλεψης τους και της λήψης κάθε αναγκαίου μέτρου για τη διασφάλιση τους από κάθε κίνδυνο απώλειας ή βλάβης. Εξάλλου, σχετικές συμβάσεις παρακαταθήκης, με το ανωτέρω περιεχόμενο, είχαν συναφθεί μεταξύ των διαδίκων για όλες τις χρονικές περιόδους, που ακολουθούσαν τις προγενέστερες συμβάσεις μίσθωσης, που συνήφθησαν μεταξύ τους και προηγούνταν των συμβάσεων μίσθωσης της επόμενης θερινής (τουριστικής) περιόδου. Ωστόσο, για τη συμφωνηθείσα σύμβαση παρακαταθήκης δεν οφειλόταν αμοιβή από τους ενάγοντες και ούτε περιλαμβανόταν αυτή στο ανωτέρω συμφωνηθέν για τις συμβάσεις μίσθωσης ποσό των δύο χιλιάδων διακοσίων (2.200,00) ευρώ, όπως αβάσιμα ισχυρίζονται οι εν λόγω διάδικοι. Άλλωστε, εάν πράγματι υπήρχε τέτοια υποχρέωσή τους για καταβολή αμοιβής, θα γινόταν και ανάλογη διευκρίνιση - μνεία στα ιδιωτικά συμφωνητικά, που υπεγράφησαν μεταξύ αυτών και της εναγομένης, για τους όρους χρήσης των με αριθμούς 36 και 31 αντίστοιχα θέσεων εποχιακής διαμονής στο camping, στα οποία δεν αναφέρεται τίποτα σχετικό. Επιπροσθέτως, καίτοι οι συμβάσεις παρακαταθήκης συνήφθησαν μεταξύ των διαδίκων, με αφορμή τις προαναφερόμενες συμβάσεις μίσθωσης του έτους 2018, αλλά και για αυτές, που θα συνάπτονταν ακολούθως, για το καλοκαίρι του έτους 2019 συναφθείσες, δεδομένου ότι κάθε αντίστοιχη παροχή, ήτοι στη μεν πρώτη (σύμβαση παρακαταθήκης) η φύλαξη των παραδιδόμενων κινητών πραγμάτων (τροχόσπιτου και φυλασσόμενου εξοπλισμού και προσωπικών αντικειμένων των εναγόντων) εντός του χώρου του camping, στη δε δεύτερη (σύμβαση μίσθωσης) η παραχώρηση της χρήσης των παραπάνω θέσεων, των οποίων η κατοχή περιήλθε στους ενάγοντες για τη συμφωνηθείσα χρονική περίοδο, είναι της αυτής σπουδαιότητας για τους συμβαλλομένους, έχουν εφαρμογή οι για τον τύπο καθεμιάς ισχύοντες κανόνες [βλ. και τα αναφερόμενα στη με αριθμό (3) νομική σκέψη]. Για την εκπλήρωση της υποχρέωσης φύλαξης των τροχόσπιτων, που παρέμεναν στον χώρο του camping, έως την έναρξη της επόμενης τουριστικής περιόδους (τακτική - συμφωνία συνήθης, καθόσον η εναγομένη είχε μόνιμους πελάτες, οι οποίοι, όπως και οι ενάγοντες, επέλεγαν την επιχείρησή αυτής για την εγκατάσταση του τροχόσπιτού τους, για συνεχόμενες τουριστικές περιόδους), η θεματοφύλακας ανώνυμη εταιρία απασχολούσε ως φύλακα τον μη διάδικο στην παρούσα δίκη ..., υπήκοο Βουλγαρίας, ο οποίος μάλιστα εργαζόταν σε αυτήν καθ’ όλη τη διάρκεια έκαστου έτους και διέμενε σε οικία, κείμενη εντός του χώρου των εγκαταστάσεων της επιχείρησής της. Μετά την λήξη της τουριστικής περιόδου, οι πελάτες της εναγομένης είχαν τη δυνατότητα να επισκεφθούν τις εγκαταστάσεις της τελευταίας, προκειμένου να ελέγξουν την κατάσταση των τροχόσπιτών τους και των λοιπών πραγμάτων τους, τα οποία φυλάσσονταν εντός του χώρου του camping, κατόπιν έγκαιρης προηγούμενης ενημέρωσης του ως άνω φύλακα, προκειμένου να είναι παρών κατά την άφιξή τους και να καταστήσει εφικτή την είσοδό τους στις εγκαταστάσεις του, καθόσον η κεντρική πόρτα, από την 01η Οκτωβρίου, έως την έναρξη της νέας τουριστικής περιόδου την 01 n Μαΐου του επόμενου έτους ήταν κλειδωμένη. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι στις 13-10- 2018, ημέρα Σάββατο, η μη διάδικος στην παρούσα δίκη ..., πελάτισσα ομοίως της εναγομένης και μισθώτρια για πολλά έτη της θέσης (34) του camping (η συγκεκριμένη θέση είναι δίπλα στις θέσεις των τροχόσπιτων των εναγόντων, όπως κατωτέρω θα αναφερθεί ειδικότερα και μισθωνόταν από την ανωτέρω από το έτος 2001), στην οποία είχε εγκαταστήσει τροχόσπιτο ιδιοκτησίας της, τηρώντας την παραπάνω διαδικασία, ειδοποίησε τον προαναφερόμενο φύλακα του camping ότι προτίθετο να επισκεφθεί το μεσημέρι της ίδιας ημέρα το τροχόσπιτό της, προκειμένου να παραλάβει κάποια πράγματα από αυτό και να ολοκληρώσει την τακτοποίησή του, καθόσον την 30η-09ου-2018 είχε ήδη, με το πέρας της τουριστικής περιόδου, λήξει η σύμβαση μίσθωσης εκ μέρους της, της ως άνω θέσης και η ίδια δεν διέμενε πλέον στο camping, ωστόσο και το δικό της τροχόσπιτο παρέμεινε προς φύλαξη, έως την επόμενη τουριστική περίοδο, για την οποία θα καταρτιζόταν μεταξύ της ιδίας και της εναγομένης, νέα σύμβαση μίσθωσης. Καθόσον ο ανωτέρω επρόκειτο να μεταβεί στο χωριό ... ... , το οποίο απέχει περίπου δεκαπέντε (15) χιλιόμετρα από την επιχείρηση της εναγομένης, πριν φύγει, φρόντισε να ενεργοποιήσει την παροχή του ηλεκτρικού ρεύματος προς το τροχόσπιτο της ..., όπως του ζήτησε η τελευταία και αποχώρησε από τον χώρο του camping. Άλλωστε, καθόσον ο ηλεκτρολογικός πίνακας ήταν κλειδωμένος, μόνο ο ανωτέρω είχε πρόσβαση σε αυτόν, διότι διέθετε το κλειδί του. Τα όσα η εναγομένη ισχυρίζεται περί του ότι ο ανωτέρω υπάλληλος της προέβη στην κατά τα ανωτέρω ενεργοποίηση, ενεργώντας δήθεν αντίθετα στις σαφείς οδηγίες της, περί χορήγησης ρεύματος στους πελάτες της, μόνο κατά την τουριστική περίοδο, ήτοι από την 01 n Μαΐου έως και την 30η Σεπτεμβρίου και απαγόρευσης ηλεκτροδότησης των τροχόσπιτων από την 01η Οκτωβρίου και έως την έναρξη της επόμενης τουριστικής περιόδου, δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα, καθόσον στο πλαίσιο της διενεργηθείσας ποινικής προδικασίας, τόσο η νόμιμη εκπρόσωπος της εναγομένης (επών.) ... (όν.) ..., όσο και ο ανωτέρω φύλακας αυτής τίποτα σχετικό δεν κατέθεσαν (από 02-09-2019 χωρίς όρκο κατάθεση της πρώτης ενώπιον του Πυρονόμου ... και από 08-02-2019 ένορκη κατάθεση του δεύτερου ενώπιον του Πυρονόμου ..., αμφότερες ληφθείσες στο πλαίσιο της ποινικής προδικασίας), ο δε τελευταίος στη σχετική ένορκη κατάθεση του με σαφήνεια ιστόρησε ότι «έδωσε ρεύμα στο τροχόσπιτο της και έφυγε για τη ...». Ο εν λόγω φύλακας της εναγομένης, για πρώτη φορά επιβεβαίωσε τον σχετικό αβάσιμο ισχυρισμό της παραπάνω διαδίκου, όταν εξετάσθηκε ως μάρτυρας ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου ...,, κατά τη δικάσιμο της 25-10-2024, οπότε και δικάσθηκαν οι ... ... (νόμιμη εκπρόσωπος της εναγομένης) και ... (πελάτισσα αυτής) για την πράξη του εμπρησμού από συγκλίνουσα αμέλεια με παράλειψη, και ειδικότερα κατέθεσε ότι κατά τον κανονισμό λειτουργίας της επιχείρησης της εναγομένης και κατά τις σαφείς εντολές της νομίμου εκπροσώπου αυτής, δεν επιτρέπεται η ηλεκτροδότηση των τροχόσπιτων, μετά το πέρας της τουριστικής περιόδου, ήτοι από 01-10 έως 30-04 έκαστου έτους και ότι ο ίδιος, ενεργώντας αυτοβούλως, παρέβη τον ανωτέρω κανόνα και παρείχε ρεύμα στο τροχόσπιτο της τελευταίας, υποκύπτοντας στις παρακλήσεις της, ωστόσο είναι η εν λόγω κατάθεσή του έγινε μόνο προς τον σκοπό ενίσχυσης της υπερασπιστικής γραμμής της τότε πρώτης κατηγορουμένης. Εξάλλου, το ότι ο ηλεκτρολογικός πίνακας ήταν κλειδωμένος, ενόψει μη λειτουργίας της επιχείρησης και διαμονής στις εγκαταστάσεις της παραθεριστών, είναι ζήτημα διαφορετικό από αυτόν της δυνατότητας παροχής ρεύματος στους τελευταίους, κατόπιν αιτήματος τους, σε περίπτωση επίσκεψης εκ μέρους τους του χώρου εκτός της τουριστικής περιόδου, προς τον σκοπό τακτοποίησης των πραγμάτων τους και παραμονής τους για λίγες ώρες, δυνατότητα την οποία είχαν, και καμία αντίθετη απαγόρευση της εναγομένης δεν υπήρχε, ενόψει του ότι και η σχετική κατανάλωση ρεύματος θα ήταν πολύ μικρής αξίας. Επίσης, κατά την 13η-10ου-2018, ο φύλακας ... είχε μεριμνήσει να αφήσει το κλειδί της εισόδου σε σημείο, στο οποίο θα μπορούσε η ... να έχει πρόσβαση (δεν αποσαφηνίσθηκε το εν λόγω σημείο, ωστόσο αποτελεί ζήτημα αδιάφορο για την ουσία της υπόθεσης), εκτιμώντας ότι κατά την άφιξή της αυτός θα απουσιάζει. Πράγματι, η ..., συνοδευόμενη από την ομοίως μη διάδικο φίλη της ..., έφθασε στις εγκαταστάσεις της εναγομένης περί ώρα 12.30' μ.μ. και τηλεφώνησε στον παραπάνω φύλακα, προκειμένου να της ανοίξει, ωστόσο ενημερώθηκε από αυτόν για την απουσία του και για τον χώρο φύλαξης του κλειδιού της εισόδου του camping και εντέλει εισήλθε σε αυτό, κάνοντας χρήση του εν λόγω κλειδιού. Μάλιστα, μετά την επιστροφή του στο camping, ο φύλακας ..., μετέβη στη θέση του τροχόσπιτου της ανωτέρω επισκέπτριας, η οποία τον ενημέρωσε ότι προτίθετο να μαγειρέψει και τον προσκάλεσε για φαγητό, ωστόσο ο ίδιος αρνήθηκε και επέστρεψε στην οικία του. Η προαναφερόμενη επισκέπτρια- πελάτισσα της εναγομένης εντέλει μαγείρεψε σε ηλεκτρικό κουζινάκι, που διατηρούσε, το οποίο και τοποθέτησε στον περιβάλλοντα χώρο, έμπροσθεν του τροχόσπιτού της και αφού γευμάτισε με τη φίλη της, περί ώρα 16.30' μ.μ. περίπου, αμφότερες μετέβησαν στην παραλία ..., η οποία βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο camping «…». Η εν λόγω προσωρινή αποχώρησή τους έγινε αντιληπτή από τον φύλακα του camping, διότι προκειμένου να επισκεφθούν τη γειτονική παραλία, πέρασαν έμπροσθεν της οικίας του και τον ενημέρωσαν σχετικά. Εντέλει, περί ώρα 17.00' περίπου και ενώ η ... και η φίλη της απουσίαζαν, ξέσπασε φωτιά στον χώρο του τροχόσπιτου της πρώτης, η οποία εξελίχθηκε σε πυρκαγιά και επεκτάθηκε και σε άλλα τρία (3) τροχόσπιτα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονταν και αυτά των εναγόντων, όπως κατωτέρω θα αναφερθεί. Η φωτιά έγινε μάλιστα αντιληπτή από άλλους πελάτες του camping, που βρίσκονταν ομοίως στις εγκαταστάσεις αυτού, για να περισυλλέξουν στο τροχόσπιτό τους, τα πράγματα του εξοπλισμού τους, τα οποία δεν είχαν τακτοποιήσει, κατά την λήξη της λειτουργίας του (30-09-2018, όπως ήδη αναφέρθηκε) και περί ώρα 17.20' περίπου, ειδοποίησαν τον φύλακα ..., ο οποίος και έσπευσε αμέσως στη θέση «34», με δύο πυροσβεστήρες, επιχειρώντας ανεπιτυχώς την κατάσβεση της. Καθόσον όμως ήδη η φωτιά επεκτάθηκε αρχικά στη θέση «31», όπου βρισκόταν το τροχόσπιτο του δεύτερου ενάγοντος, ακολούθως στη θέση «32», όπου βρισκόταν το τροχόσπιτο του μη διαδίκου στην προκειμένη δίκη …. και τέλος στη θέση «36», όπου βρισκόταν το τροχόσπιτο του πρώτου ενάγοντος, ο προαναφερόμενος φύλακας ειδοποίησε την Πυροσβεστική Υπηρεσία του … και με λάστιχα νερού και τη συνδρομή και άλλων πελατών της εναγομένης, που βρίσκονταν στον χώρο του camping, επιχείρησε την κατάσβεση της πυρκαγιάς, η οποία εντέλει επιτεύχθηκε λίγο πριν την άφιξη της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, ωστόσο σε χρόνο, που όλα τα ανωτέρω τέσσερα τροχόσπιτα και ό,τι υπήρχε στον περιβάλλοντα χώρο τους καταστράφηκαν ολοσχερώς. Όπως διαπιστώθηκε, κατά την αυτοψία, που διενεργήθηκε, μετά την κατάσβεση της πυρκαγιάς, στον χώρο της θέσης του τροχόσπιτου της ... τα καλώδια ήταν βραχυκυκλωμένα και αλλοιωμένα, εξαιτίας της μεγάλης έντασης του ρεύματος, που προκλήθηκε από το βραχυκύκλωμα. Τα ανωτέρω τέσσερα (4) τροχόσπιτα τροφοδοτούνταν από κοινό ηλεκτρικό υποπίνακα (κείμενο στο μέσο του χώρου, όπου ήταν εγκατεστημένα), με τον οποίο έκαστο εξ αυτών συνδεόταν με καλώδιο και διέθεταν προσκήνιο, σκεπασμένο με τέντα, τμήμα του οποίου αποτελούσε ξύλινο δάπεδο, που οι ιδιοκτήτες των τροχόσπιτων τοποθέτησαν, έμπροσθεν αυτών, με τη συναίνεση της εναγομένης, διαμορφωμένη αυλή. Αναφορικά με τα αίτια πρόκλησης της πυρκαγιάς, αποδείχθηκε ότι αρχικά, προκλήθηκε βραχυκύκλωμα (μεγάλη ένταση ρεύματος σε μικρό χρονικό διάστημα) στην ηλεκτρική συσκευή (ηλεκτρικό κουζινάκι), που χρησιμοποίησε, κατά τα ανωτέρω, η ..., για την προετοιμασία του γεύματός της ιδίας και της φίλης της, και ακολούθως, εξ αυτού, προκλήθηκε βραχυκύκλωμα στην ηλεκτρολογική εγκατάσταση του τροχόσπιτού της [κατά την αυτοψία, που διενεργήθηκε, μετά την κατάσβεση της πυρκαγιάς, διαπιστώθηκε ότι ο διακόπτης του ηλεκτρικού ματιού ήταν ανοικτός (βρισκόταν στην θέση «on»)], με περαιτέρω συνέπεια την εκδήλωση φωτιάς, που πολύ γρήγορα εξαπλώθηκε, ήτοι έλαβε τη μορφή πυρκαγιάς και κατέστρεψε ολοκληρωτικά τα ανωτέρω τέσσερα τροχόσπιτα και ό,τι φυλάσσονταν στον περιβάλλοντα χώρο αυτών. Σημειώνεται δε ότι τα εν λόγω τροχόσπιτα ήταν τοποθετημένα, πολύ κοντά το ένα στο άλλο, συγκεκριμένα δε ανατολικά του τροχόσπιτου της ... βρισκόταν το τροχόσπιτο του πρώτου ενάγοντος, έμπροσθεν του τροχόσπιτου αυτού βρισκόταν το τροχόσπιτο του … και δυτικά του τελευταίου και έμπροσθεν του τροχόσπιτου της ... βρισκόταν το τροχόσπιτο του δεύτερου ενάγοντος, ήτοι τα τέσσερα τροχόσπιτα σχημάτιζαν ένα ορθογώνιο παραλληλόγραμμο. Ειδικότερα, η φωτιά εκδηλώθηκε, όπως ήδη αναφέρθηκε στο τροχόσπιτο της ... (θέση 34), ακολούθως, από αυτό πέρασε από την τέντα, στο τροχόσπιτο του πρώτου ενάγοντος (θέση 31), εν συνεχεία στο τροχόσπιτο του …. (θέση 32) και τέλος στο τροχόσπιτο του δεύτερου ενάγοντος (θέση 36). Όπως όμως αποδείχθηκε, στην εκδήλωση και στην ταχεία επέκταση της πυρκαγιάς συνέβαλε καθοριστικά και η υφιστάμενη πλημμελής και μη σύννομη ηλεκτρολογική εγκατάσταση της τροφοδοσίας του υποπίνακα των παραπάνω τεσσάρων (4) τροχόσπιτων και της τροφοδοσίας έκαστου εξ αυτών και η έλλειψη επιλεκτικότητας στα μέσα προστασίας της ηλεκτρολογικής εγκατάστασης, η οποία όταν υφίσταται, σε περίπτωση που προκόψει σφάλμα σε ένα σημείο της εγκατάστασης, λειτουργεί η διάταξη προστασίας, που βρίσκεται κοντά στο σφάλμα και διακόπτει την τροφοδότηση, οπότε τα καλώδια δεν υπερθερμαίνονται και το σφάλμα μπορεί να εντοπισθεί εύκολα και γρήγορα. Ειδικότερα, ενώ κατά την ισχύουσα κατά την εκδήλωση της ανωτέρω πυρκαγιάς Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) με αριθμό ΦΑ50/12081/642/2006 (ΦΕΚ 1222/Β/05-09- 2006), που εκδόθηκε για την ασφάλεια των ηλεκτρικών εγκαταστάσεων σε κτίρια και χώρους, στα οποία επιβάλλει συγκεκριμένα μέτρα προστασίας και την ΕΛΟΤ HD (ελληνική υιοθέτηση ευρωπαϊκού εγγράφου εναρμόνισης στον τομέα των ηλεκτρολογικων εγκαταστάσεων) με αριθμό 384, οι εναέριες καλωδιώσεις πρέπει να απέχουν έξι (6) μέτρα από το έδαφος σε χώρους, που περνούν οχήματα και τρισήμισι από τους πεζούς και να είναι τοποθετημένα σε μεταλλικούς σωλήνες, που έχουν πληρωθεί με μονωτική ταινία, τα δε υπόγεια καλώδια πρέπει να είναι τοποθετημένα σε περιμετρικούς χώρους και όχι σε χώρο χρήσης του τροχόσπιτου, στην προκειμένη περίπτωση, υπήρχαν εναέρια καλώδια τροφοδοσίας των τροχόσπιτων, που δεν πληρούσαν τις παραπάνω προδιαγραφές και ακουμπούσαν σε μεταλλικές επιφάνειες, δένδρα και ξύλινες κατασκευές, ενώ περαιτέρω, οι καλωδιώσεις διέρχονταν στον ενδιάμεσο χώρο, μεταξύ των τροχόσπιτων. Επιπλέον, καίτοι κατά την ΕΛΟΤΙ με αριθμό 708 (α) 530.2, κάθε ρευματοδότης πρέπει να έχει τη δική του προστασία υπερτάσεως και να προστατεύεται με διαφορικό διακόπτη έντασης, δυνάμει του οποίου, σε περίπτωση ανίχνευσης διαρροής σε κύκλωμα, η παροχή διακόπτεται άμεσα εν προκειμένω, η ηλεκτρολογική εγκατάσταση του υποπίνακα δεν είχε την εν λόγω προστασία. Οι ως άνω πλημμέλειες είχαν ως αποτέλεσμα μετά το βραχυκύκλωμα να μην σταματήσει η τροφοδοσία αμέσως, να συνεχίσει η παροχή ενέργειας, να αυξηθεί η θερμική καταπόνηση των καλωδίων και να προκληθεί η φωτιά, την οποία τροφοδότησε το ενεργειακό φορτίο, καθόσον αυτό (ήτοι η ηλεκτρική ενέργεια) λειτούργησε ως «επιταχυντής» της πυρκαγιάς, ενώ σε διαφορετική περίπτωση το βραχυκύκλωμα θα παρέμενε ως μία βλάβη ηλεκτρικής φύσης και δεν θα εξελισσόταν σε πυρκαγιά. Εξάλλου, την έκταση της φωτιάς επηρέασε και η ύπαρξη των κρεμασμένων και απροστάτευτων εν γένει καλωδίων, καθόσον κάποια εξ αυτών μετέφεραν τη φλόγα κατά μήκος τους και κάποια έπεσαν ως λιωμένα φλεγόμενα κομμάτια στο έδαφος και σε άλλες επιφάνειες (ήτοι, τα εν λόγω εκτεθειμένα και μη μονωμένα καλώδια λειτούργησαν σαν φυτίλι), ενώ ως καύσιμο και αγωγός φωτιάς λειτούργησαν και τα καλώδια των έτερων τριών τροχόσπιτων, που δεν είχαν ρεύμα. Επιπροσθέτως, στον ως άνω χώρο της πυρκαγιάς υπήρχαν τρεις φιάλες υγραερίου, οι οποίες κατά την εξέλιξη αυτής και προκειμένου να αποφευχθεί η έκρηξη, μεταφέρθηκαν από τους συμμετέχοντες στην κατάσβεση της φωτιάς, σε χώρο εκτός του περιοχής, όπου αυτή εκδηλώθηκε, ωστόσο, εκ των δύο, που είχαν αρκετή ποσότητα υγραερίου, μέρος αυτής διαχύθηκε και παρέμεινε κοντά στο έδαφος (ενόψει του ότι το υγραέριο είναι βαρύτερο από τον αέρα), αεριοποιήθηκε και αναμείχθηκε με τον αέρα, δημιουργώντας ένα εύφλεκτο μίγμα. Το εν λόγω εύφλεκτο μίγμα, καθώς και τα ξύλινα δάπεδα, που υπήρχαν έμπροσθεν των τροχόσπιτων και οι πλαστικές τέντες, είχαν ως αποτέλεσμα να λειτουργήσουν τα τέσσερα (4) ως άνω τροχόσπιτα ως ένα ενιαίο σύστημα, που αύξησε το πυροθερμικό φορτίο και συνέβαλε στην ταχεία και εκτεταμένη εξάπλωση της πυρκαγιάς και την ανωτέρω ολοκληρωτική καταστροφή των τελευταίων (τροχόσπιτων), η απόσταση άλλωστε μεταξύ των οποίων ήταν μικρή. Με βάση τα ανωτέρω αποδεικνύεται ότι η καταστροφή των τροχόσπιτων των εναγόντων, τα οποία, όπως ήδη αναφέρθηκε, βρίσκονταν αντίστοιχα στις θέσεις (31) και (36) της επιχείρησης της εναγομένης προκλήθηκε και από τη συγκλίνουσα αμέλεια της τελευταίας, οι παραλείψεις της οποίας, σε συνδυασμό με την παράλειψη της προαναφερόμενης ... να διακόψει τη λειτουργία της ηλεκτρικής συσκευής (ηλεκτρικό κουζινάκι), που χρησιμοποίησε για να μαγειρέψει, προκάλεσαν την προπεριγραφόμενη πυρκαγιά [αναγκαία αιτιότητα - βλ. τη με αριθμό (2) νομική σκέψη]. Η εναγομένη, έχοντας την εκμετάλλευση του χώρου εγκατάστασης των παραπάνω τροχόσπιτων και ως εκ τούτου υποχρέωση αυξημένης επιμέλειας, καθόσον εξουσίαζε τον χώρο αυτό, συνέβαλε τόσο στην εκδήλωση, όσο και στην ταχεία και εκτεταμένη εξάπλωση της πυρκαγιάς ί) παραλείποντας την τήρηση των υποχρεωτικών κανονισμών, που ρυθμίζουν τις αναγκαίες τεχνικές προδιαγραφές μιας ασφαλούς ηλεκτρολογικής εγκατάστασης, κατά τα παραπάνω και ϋ) παραλείποντας να εξασφαλίσει εγκαίρως, δηλαδή με τη λήξη της τουριστικής περιόδου την απομάκρυνση από τον χώρο του camping των παραπάνω φιαλών υγραερίου (όφειλε να μεριμνήσει να παραμένει ο χώρος καθαρός από τα παραπάνω εύφλεκτα υλικά, κατά την περίοδο μη λειτουργίας του, υποδεικνύοντας και επιβάλλοντας στους πελάτες της τη μη διατήρησή τους, στον χώρο των εγκαταστάσεών της) και να απαγορεύει την κατασκευή των ανωτέρω ξύλινων στοιχείων, που αποτέλεσαν εύφλεκτα υλικά, για την μετάδοση της πυρκαγιάς, οι δε παραλείψεις της αυτές αντίκειται στην καλή πίστη, όπως αυτή διαμορφώνεται κατά την κρατούσα κοινωνική αντίληψη, η δε υπό στοιχείο (ί) και στον νόμο και συνιστούν βαριά αμέλεια, ήτοι αμέλεια σημαντική και ασυνήθη, με βάση και τα αναφερόμενα στη με αριθμό (2) νομική σκέψη [σκέλη (α) και (β)]. Εξάλλου, όπως και στη με αριθμό (2) νομική σκέψη αναφέρεται, η συντρέχουσα αμέλεια της ..., η οποία όπως προαναφέρθηκε, παρέλειψε να διακόψει τη λειτουργία της ανωτέρω ηλεκτρικής συσκευής της, δεν αναιρεί την εις ολόκληρον ευθύνη της εναγομένης, στην πρόκληση του ανωτέρω ζημιογόνου αποτελέσματος, καθόσον όταν υπάρχει εις ολόκληρον ευθύνη των πλειόνων υπόχρεων, ο παθών δικαιούται να απαιτήσει ολόκληρη τη ζημία του από καθένα εξ αυτών, ο οποίος δεν μπορεί να επικαλεσθεί, έναντι του παθόντος, το πταίσμα του τρίτου ως λόγου μείωσης της αποζημίωσης, με βάση και τα αναφερόμενα στο σκέλος (δ) της με αριθμό (2) νομικής σκέψης. Ως εκ τούτου, ο ισχυρισμός της εναγομένης περί συνυπαιτιότητάς της στην επέλευση της πυρκαγιάς μόνο κατά ποσοστό 1%, ενόψει της υπέρτερης ευθύνης της ανωτέρω τρίτης, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος (βλ. και ΟλΑΠ 13/2002, Δημοσίευση Νόμος). Μάλιστα, τόσο η ανωτέρω νόμιμη εκπρόσωπος της εναγομένης ... ..., όσο και η προαναφερόμενη ... κρίθηκαν ένοχες για την άδικη πράξη του εμπρησμού από συγκλίνουσα αμέλεια με παράλειψη, δυνάμει της με αριθμό .../2024 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου .... Εκ της προπεριγραφόμενης πυρκαγιάς, όπως και παραπάνω αναφέρθηκε καταστράφηκαν ολοκληρωτικά τα τροχόσπιτα των εναγόντων, καθώς και τα κάτωθι κινητά πράγματα ιδιοκτησίας τους, που βρίσκονταν αποθηκευμένα σε αυτά ή στον περιβάλλοντα χώρο των παραπάνω με αριθμούς (31) και (36) θέσεων, η αξία των οποίων, κατά τον κρίσιμο χρόνο της συζήτησης της υπόθεσης ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, με βάση της κατάστασή τους κατά τον χρόνο της καταστροφής τους [ως προς τον εν λόγω κρίσιμο χρόνο, βλ. σκέλος (γ) της με αριθμό (2) νομικής σκέψης], ανερχόταν στα ομοίως κατωτέρω αναφερόμενα ποσά:

Α] Καταστραφέντα κινητά πράγματα κυριότητας του πρώτου ενάγοντος: 1) Ένα τροχόσπιτο εργοστασίου κατασκευής ..., μοντέλο 2010, το οποίο είχε διαστάσεις 7,80 μ. X 2,50 μ., περιελάμβανε κρεβατοκάμαρα, σαλόνι-κουζίνα, κουκέτα και χημική τουαλέτα και είχε δύο τροχούς, η δε αξία του ανερχόταν κατά τον ανωτέρω κρίσιμο χρόνο στο ποσό των 12.000,00 ευρώ. 2) Ένα κλιματιστικό οροφής εργοστασίου Dometic (αγοράσθηκε το έτος 2010), αξίας 1.000,00 ευρώ. 3) Μία τροχοσκηνή τύπου «Fusion Vario GR 16» (αγοράσθηκε το έτος 2009), αξίας 1.200,00 ευρώ. 4) Μία εσωτερική ντουλάπα 3 φύλλων, διαστάσεων 2,20 μ.Χ2,50 μ. κατασκευασθείσα από νοβοπάν θαλάσσης, αξίας 500,00 ευρώ. 5) 12 πλαστικές καρέκλες, αξία 60,00 ευρώ και ένα τραπέζι οβάλ πλαστικό, αξίας 50,00 ευρώ. 6) Ένα μπαούλο πλαστικό, αξίας 30,00 ευρώ. 7) Μία κουνουπιέρα αξίας 5,00 ευρώ. 8) Ένα στρώμα μονό ύπνου φουσκωτό αξίας 15,00 ευρώ. 9) Μία παπουτσοθήκη ΙΚΕΑ αξίας 30,00 ευρώ. 10) Ένα τραπεζάκι και δύο καρεκλάκια ΙΚΕΑ αξίας 30,00 ευρώ. 11) Μία απλώστρα ρούχων αξίας 15,00 ευρώ. 12) Μία δίφυλλη πλαστική ντουλάπα praktiker αξίας 50,00 ευρώ. 13) Δέκα καρέκλες υφασμάτινες συνολικής αξίας 200,00 ευρώ. 14) Ένας σάκος για άπλυτα ρούχα αξίας 10,00 ευρώ. 15) Δύο ξαπλώστρες θαλάσσης συνολικής αξίας 50,00 ευρώ. 16) Μία ομπρέλα θαλάσσης αξίας 30,00 ευρώ. 17) Τέσσερα φουσκωτά στρώματα θαλάσσης συνολικής αξίας 20,00 ευρώ. 18) Ένα ζευγάρι βατραχοπέδιλα αξίας 10,00 ευρώ. 19) Μία μπάλα για beach volley, μάρκας mikaca, αξίας 30,00 ευρώ και έξι επιτραπέζια παιχνίδια συνολικής αξίας 40,00 ευρώ. 20) Δύο τρόμπες ποδηλάτου συνολικής αξίας 20,00 ευρώ. 21) Δύο τσάντες θαλάσσης συνολικής αξίας 20,00 ευρώ. 22) Ρακέτες ξύλινες αξίας 10,00 ευρώ. 23) Μία τσάντα ψυγείο αξίας 10,00 ευρώ. 24) Πέντε καρεκλάκια θαλάσσης συνολικής αξίας 75,00 ευρώ. 25) Ένα ζευγάρι πατίνια αξίας 30,00 ευρώ. 26) Δύο ποδήλατα τύπου Ideal hillmaster 27,5 er 2014, αξίας έκαστου 150,00 ευρώ, ήτοι συνολικής αξίας 300,00 ευρώ. 27) Μία κατσαρόλα χωρητικότητας 38 λίτρων αξίας 50,00 ευρώ. 28) Μία γάστρα 42 εκατοστών αξίας 20,00 ευρώ. 29) Δέκα μπολ πλαστικά συνολικής αξίας 20,00 ευρώ. 30) Είκοσι ποτήρια νερού συνολικής αξίας 60,00 ευρώ και επτά πιατέλες συνολικής αξίας 40,00 ευρώ. 31) Έξι κούπες ροφήματος συνολικής αξίας 12,00 ευρώ. 32) Τρία τηγάνια tefal συνολικής αξίας 60,00 ευρώ. 33) Μία χύτρα WMF με ένα τηγάνι WMF συνολικής αξίας 50,00 ευρώ. 34) Ένα σετ αποτελούμενο από μαχαιροπήρουνα και κουτάλια ΙΚΕΑ (60 τεμάχια) συνολικής αξίας 80,00 ευρώ. 35) Σετ από κουτάλες και σπάτουλες κουζίνας (6 τεμάχια) συνολικής αξίας 20,00 ευρώ. 36) Ένα επαγγελματικό μαχαίρι κουζίνας 21 εκατοστών αξίας 20,00 ευρώ. 37) Ένας κουβάς και μία σφουγγαρίστρα αξίας 10,00 ευρώ. 38) Δύο σκούπες αξίας 10,00 ευρώ. 39) Έναν ψυγείο μάρκας LIEBHERR 60 εκατοστών αξίας 700,00 ευρώ (αγοράστηκε το έτος 2014). 40) Ένας ψυγειοκαταψύκτης μπαούλο αξίας 150,00 ευρώ (αγοράστηκε το έτος 2014). 41) Μία καφετιέρα φίλτρου μάρκας Philips αξίας 20,00 ευρώ. 42) Μία καφετιέρα κάψουλας αξίας 40,00 ευρώ. 43) Μία καφετιέρα μάρκας nespresso αξίας 80,00 ευρώ. 44) Ένα ηλεκτρικό σκουπάκι αξίας 50,00 ευρώ. 45) Ένας απλό αερόθερμο αξίας 20,00 ευρώ. 46) Ένα φουρνάκι μάρκας davoline αξίας 80,00 ευρώ. 47) Ένας ανεμιστήρας οροφής μάρκας westing house αξίας 50,00 ευρώ. 48) Ένα ραδιόφωνο με υποδοχή για cd μάρκας Philips αξίας 50,00 ευρώ. 49) Μία τοστιέρα μικρή αξίας 20,00 ευρώ. 50) Ένα μίξερ επιτραπέζιο μάρκας izzy αξίας 50,00 ευρώ. 51) Ένα μπλέντερ μάρκας WMF αξίας 70,00 ευρώ. 52) Μία τηλεόραση 22 ιντσών μάρκας F&U αξίας 70,00 ευρώ. 53) Ένα σίδερο μάρκας AEG αξίας 30,00 ευρώ. 54) 6 διπλά σεντόνια και 8 μονά σεντόνια αξίας 120,00 ευρώ. 55) Έξι μαξιλάρια ύπνου αξίας 60,00 ευρώ. 56) Δέκα πετσέτες κουζίνας αξίας 30,00 ευρώ. 57) Δύο τραπεζομάντηλα αξίας 20,00 ευρώ. 58) Τρεις κουβέρτες υπέρδιπλες βελουτέ αξίας 120,00 ευρώ. 59) Τέσσερις κουβέρτες ποιότητας «φλις» αξίας 40,00 ευρώ. 60) Έξι πετσέτες θαλάσσης αξίας 60,00 ευρώ. 61) Πετσέτες μπάνιου, 6 προσώπου και 6 σώματος συνολικής αξίας 80,00 ευρώ. 62) Οκτώ λάμπες φθορίου τύπου LET TUBE Τ8 120 cm αξίας 60,00 ευρώ. 63) Ένα καραβόπανο διαστάσεων 10μΧ6μ αξίας 150,00 ευρώ. Περαιτέρω, δεν αποδείχθηκε ότι ο πρώτος ενάγων διατηρούσε εντός του τροχόσπιτού του τα είδη ρουχισμού, που αναφέρει στην κρινόμενη αγωγή του, ήτοι ένα ανδρικό μπουρνούζι αξίας 100,00 ευρώ, τρία παντελόνια φόρμας αξίας 60,00 ευρώ, εσώρουχα αξίας 300,00 ευρώ, ένα μπουφάν ανδρικό αξίας 100,00 ευρώ, δύο παντελόνια φόρμας αξίας 140,00 ευρώ, δύο μπλούζες-φούτερ αξίας 120,00 ευρώ, πλην ενός ζευγαριού σαγιονάρων GANT, αξίας 20,00 ευρώ, το οποίο και πράγματι διατηρούσε σε αυτό, καθόσον ο ίδιος, λόγω της εργασίας του, πέραν των Σαββατοκύριακων της θερινής περιόδου, πραγματοποιούσε ολιγοήμερες διακοπές μόνο τον Αύγουστο και ως εκ τούτου είναι καταφανές ότι κατά τις ημέρες της παραμονής του μετέφερε από την κύρια κατοικία του τα είδη ρουχισμού, που χρειαζόταν. Ομοίως, δεν αποδείχθηκε ότι ο παραπάνω διάδικος διατηρούσε στο τροχόσπιτό του ένα πατίνι ισορροπίας («have board»), αξίας 300,00 ευρώ, καθόσον το εν λόγω πατίνι χρησιμοποιείται για κίνηση σε ασφαλτοστρωμένους και επίπεδους δρόμους, ήτοι δεν έχει χρηστικότητα σε χώρους camping και ως εκ τούτου, η επιμέρους αξίωση περί αποζημίωσης, συνεπεία καταστροφής του είναι απορριπτέα ως ουσιαστικά αβάσιμη. Ενόψει των παραπάνω η θετική ζημία, που υπέστη ο πρώτος ενάγων εκ της ολοκληρωτικής καταστροφής του τροχόσπιτού του και των αντικειμένων, που ήταν αποθηκευμένα σε αυτό και στον περιβάλλοντα χώρο του, ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 18.492,00 ευρώ, που αποτελεί το άθροισμα της αξίας των ως άνω επιμέρους καταστραφέντων συνεπεία της πυρκαγιάς πραγμάτων, κυριότητας του. Σημειώνεται ότι ο αριθμός των αντικειμένων του ενάγοντος, που πράγματι φυλάσσονταν από την εναγομένη ήταν ο ανωτέρω αναφερόμενος και όχι ο μεγαλύτερος, που εκτίθεται στην αγωγή, ενόψει και του περιορισμένου εμβαδού του τροχόσπιτου και του περιβάλλοντα χώρου αυτού, ενώ η (υπέρτερη) αξία των παραπάνω καταστραφέντων πραγμάτων, για την οποία κάνει λόγο ο ενάγων, δεν αποδείχθηκε βάσιμη, η δε τεχνική έκθεση του μηχανολόγου μηχανικού ... ..., που προσκομίζει με επίκληση, για την απόδειξη της βασιμότητάς της, δεν κρίνεται πειστική, καθόσον δεν παραθέτει στοιχεία ικανά να δικαιολογήσουν τις σχετικές υψηλές αξίες., που μνημονεύει.

Β] Καταστραφέντα κινητά πράγματα κυριότητας του δεύτερου ενάγοντος: 1) Ένα τροχόσπιτο εργοστασίου κατασκευής ..., μοντέλο 2000 και χωρητικότητας έξι (6) ατόμων, το οποίο είχε μήκος 7,5 μ., περιελάμβανε κρεβατοκάμαρα, σαλόνι-κουζίνα, κουκέτα και χημική τουαλέτα με ντουζιέρα και μπόιλερ και είχε δύο τροχούς, η δε αξία του ανερχόταν κατά τον ανωτέρω κρίσιμο χρόνο στο ποσό των 10.000,00 ευρώ. 2) Μία τροχοσκηνή «PANAMAS» 7,5 μ. X 2,5 μ. αξίας 1.000,00 ευρώ. 3) Συρμάτινο πλέγμα οροφής τροχοσκηνής διαστάσεων 1,2μ.Χ25μ. αξίας 40,00 ευρώ, 4) Οκτώ πυραμίδες στήριξης αλουμινίου συνολικής αξίας 100,00 ευρώ. 5) Μία τριχιά πόρτας αξίας 40,00 ευρώ. 6) Μία Τέντα Αυτοφερόμενη Χειροκίνητη (TAX) τροχόσπιτου αξίας 500,00 ευρώ. 7) Ένα τρόλεϊ μεταφοράς χημικής τουαλέτας αξίας 20,00 ευρώ. 8) Δύο πυροσβεστήρες ξηράς κόνεως συνολικής αξίας 40,00 ευρώ. 9) Ένας πυροσβεστήρας αζώτου αξίας 20,00 ευρώ. 10) Ένας μουσαμάς τροχοσκηνής διαστάσεων 7μΧ2,5μ αξίας 100,00 ευρώ. 11) Ένας μουσαμάς πατώματος διαστάσεων 8μΧ2,5μ αξίας 70,00 ευρώ. 12) Δύο ποδιές τροχόσπιτου με οδηγούς συνολικής αξίας 60,00 ευρώ. 13) Τέσσερις γρύλλοι στήριξης αξίας 40,00 ευρώ. 14) Ένας αφυγραντήρας με ανταλλακτικά αξίας 15,00 ευρώ. 15) Έξι μεγάλες πλαστικές καρέκλες με μπράτσα συνολικής αξίας 40,00 ευρώ. 16) Δύο μεγάλες πλαστικές καρέκλες χωρίς μπράτσα συνολικής αξίας 12,00 ευρώ. 17) Τέσσερις καρέκλες σκηνοθέτη ξύλινες συνολικής αξίας 80,00 ευρώ. 18) Ένα ξύλινο μεγάλο τραπέζι λάκα διαστάσεων 2μΧ1μ αξίας 80,00 ευρώ. 19) Ένα τραπέζι πλαστικό διαστάσεων 80X80 αξίας 30,00 ευρώ. 20) Ένα σαλονάκι μπαμπού αποτελούμενο από μικρό τραπέζι και τρεις καρέκλες συνολικής αξίας 80,00 ευρώ. 21) Μία μεταλλική χαμηλή παπουτσοθήκη αξίας 10,00 ευρώ. 22) Μία μεταλλική παπουτσοθήκη κάθετη ύψους 2,5 μ. αξίας 15,00 ευρώ. 23) Δύο πλαστικά χαμηλά σκαμπό συνολικής αξίας 5,00 ευρώ. 24) Δύο πλαστικές σκηνές ινγκλού συνολικής αξίας 50,00 ευρώ. 25) Ένα στρώμα ύπνου φουσκωτό διπλό αξίας 20,00 ευρώ. 26) Ένα στρώμα ύπνου αυτόματο διπλό αξίας 30,00 ευρώ. 27) Δύο στρώματα ύπνου φουσκωτά μονά συνολικής αξίας 20,00 ευρώ. 28) Ένας σάκος μεταφοράς παιχνιδιών ADMIRAL αξίας 10,00 ευρώ. 29) Ένα πλαστικό φορητό ψυγείο διαστάσεων 90εκ.Χ40Εκ.Χ50 εκ. αξίας 30,00 ευρώ. 30) Πέντε επιστρώματα από αφρολέξ μονά συνολικής αξίας 40,00 ευρώ. 31) Πέντε υπνόσακοι συνολικής αξίας 100,00 ευρώ. 32) Έναν μουσαμά χοντρό για νουζιέρα με τρουκς διαστάσεων 2,5μ.Χ3μ. αξίας 150,00 ευρώ. 33) Δύο ψιλοί μουσαμάδες διαστάσεων 5μΧ5μ συνολικής αξίας 10,00 ευρώ. 34) Πέντε καρέκλες θαλάσσης αλουμινίου συνολικής αξίας 50,00 ευρώ. 35) Ένα τραπεζάκι σπαστό αλουμινίου αξίας 15,00 ευρώ. 36) Μία ομπρέλα διαμέτρου 3μ αλουμινίου αξίας 40,00 ευρώ. 37) Μία ομπρέλα διαμέτρου 2μ αλουμινίου αξίας 20,00 ευρώ. 38) Μία ξαπλώστρα θαλάσσης αλουμινίου αξίας 20,00 ευρώ. 39) Μία βάρκα φουσκωτή με κουπιά πλαστική αξίας 20,00 ευρώ. 40) Μία πολυθρόνα φουσκωτή-παιχνίδι αξίας 15,00 ευρώ. 41) Δύο μπαούλα πλαστικά αποθήκευσης αξίας 50,00 ευρώ. 42) Τέσσερα καλάμια ψαρέματος αξίας 80,00 ευρώ. 43) Μία βάρκα φουσκωτή με καρίνα με δάπεδο αλουμινίου , τύπου XG-NAUTIC-ME-380 (αγοράσθηκε το έτος 2009 έναντι τιμήματος 1.400,00 ευρώ), αξίας 1.000,00 ευρώ. 44) Εξωλέμβια μηχανή YAMAHA 15 ίππων (αγοράσθηκε το έτος 2009 έναντι τιμήματος 3.400,00 ευρώ) αξίας 1.000,00 ευρώ. 45) Τέσσερα φουσκωτά στρώματα θαλάσσης συνολικής αξίας 20,00 ευρώ, 46) Τέσσερις κατσαρόλες αντικολλητικές συνολικής αξίας 40,00 ευρώ. 47) Μία χύτρα ταχύτητος αξίας 30,00 ευρώ. 48) Τέσσερα αντικολλητικά τηγάνια συνολικής αξίας 40,00 ευρώ. 49) Τρία ταψιά εμαγιέ συνολικής αξίας 30,00 ευρώ. 50) Δύο ταψιά αλουμινένια μεγάλα συνολικής αξίας 30,00 ευρώ και μία γαλατιέρα αξίας 10,00 ευρώ. 51) Τρεις πλαστικοί δίσκοι σερβιρίσματος συνολικής αξίας 15,00 ευρώ. 52) Μία μεγάλη πλαστική τυριέρα αξίας 10,00 ευρώ. 53) Δύο πιατέλες σαλατιέρες μικρές και δύο πιατέλες σαλατιέρες μεγάλες από πλαστικό, συνολικής αξίας 15,00 ευρώ. 54) Δέκα πλαστικά μπολ συνολικής αξίας 20,00 ευρώ. 55) Τρία πολύ μεγάλα μπολ με καπάκι πλαστικά συνολικής αξίας 20,00 ευρώ. 56) Τριάντα πλαστικά πιάτα βαθιά και ρηχά συνολικής αξίας 30,00 ευρώ. 57) Σετ αποτελούμενο από μαχαιροπήρουνα και κουτάλια, 70 τεμαχίων, συνολικής αξίας 70,00 ευρώ. 58) Δέκα κούπες (5 μικρές και 5 μεγάλες) καφέ πορσελάνινες συνολικής αξίας 15,00 ευρώ. 59) Δύο πλαστικά τραπεζομάντιλα διαστάσεων 2μΧ5μ συνολικής αξίας 10,00 ευρώ. 60) Ένα γκαζάκι EL GRECO αξίας 25,00 ευρώ. 61) Τρία μεταλλικά μπρίκια συνολικής αξίας 10,00 ευρώ. 62) Μία μεταλλική πετρογκάζ με ένα μάτι συνολικής αξίας 20,00 ευρώ. 63) Τρεις ξύλινες επιφάνειες κοπής συνολικής αξίας 15,00 ευρώ. 64) Μια φόρμα κέικ αλουμινίου αξίας 10,00 ευρώ. 65) Δύο σκούπες με φαράσι αξίας 10,00 ευρώ. 66) Μία σφουγγαρίστρα αξίας 15,00 ευρώ. 67) Μία ειδική σκούπα συνδεδεμένη με λάστιχο αξίας 10,00 ευρώ. 68) Μία κανονική σκάλα και μία σκάλα μεγάλη για τροχόσπιτο αξίας αντίστοιχα 20,00 και 30,00 ευρώ. 69) Τρεις θήκες - κρεμάστρες πλαστικές 20, 8 και 10 θέσεων συνολικής αξίας 20,00 ευρώ. 70) Δύο απλώστρες δαπέδου εκ των οποίων η μία πλαστική και η άλλη αλουμινίου συνολικής αξίας 40,00 ευρώ. 71) Ένας μεγάλος κάδος σκουπιδιών πλαστικός αξίας 10,00 ευρώ. 72) Μία τηλεόραση Sony Bravia αξίας 100,00 ευρώ. 73) Ένας αποκωδικοποιητής τηλεόρασης αξίας 30,00 ευρώ. 74) Ένα φορητό ραδιόφωνο με υποδοχή ψηφιακών δίσκων αξίας 30,00 ευρώ. 75) Μία συσκευή προβολής DVD αξίας 15,00 ευρώ. 76) Μία σκούπα ηλεκτρική PHILIPS αξίας 40,00 ευρώ. 77) Ένας ανεμιστήρας βάσης αξίας 20,00 ευρώ. 78) Μία τοστιέρα μεγάλη PHILIPS αξίας 40,00 ευρώ. 79) Ένα ατμοσίδερο αξίας 20,00 ευρώ. 80) Ένας βραστήρας νερού αξίας 15,00 ευρώ. 81) Ένα σύστημα καφετιέρας SIEMENS (δυνατότητα παραγωγής τριών ειδών καφέ) αξίας 80,00 ευρώ. 82) Ένας πολυκόφτης KENWOOD αξίας 20,00 ευρώ. 83) Ένας ηλεκτρικός λεμονοστίφτης αξίας 20,00 ευρώ. 84) Μία ηλεκτρική φρυγανιέρα αξίας 15,00 ευρώ. 85) Ένα μίξερ χειρός αξίας 20,00 ευρώ. 86) Μία ηλεκτρική ζυγαριά τροφίμων αξίας 15,00 ευρώ. 87) Ένας βραστήρας αυγών αξίας 10,00 ευρώ. 88) Τέσσερα ανδρικά μαγιώ συνολικής αξίας 60,00 ευρώ. 89) Δύο παπλώματα μεγάλα βαμβακερά συνολικής αξίας 50,00 ευρώ. 90) Ένα πάπλωμα ψιλό διαστάσεων 2,20μΧ2μ αξίας 20,00 ευρώ. 91) Έξι κουβέρτες χειμωνιάτικες (2 διπλές και 4 μονές) συνολικής αξίας 120,00 ευρώ. 92) Έξι κουβέρτες καλοκαιρινές πικέ (2 διπλές και 4 μονές) συνολικής αξίας 80,00 ευρώ. 93) Έξι διπλά σεντόνια και οκτώ μονά συνολικής αξίας 120,00 ευρώ. 94) Οκτώ μαξιλάρια ύπνου συνολικής αξίας 50,00 ευρώ. 95) 12 μαξιλαροθήκες συνολικής αξίας 40,00 ευρώ. 96) Πετσέτες μπάνιου 8 προσώπου και 8 σώματος συνολικής αξίας 100,00 ευρώ. 97) Δέκα πετσέτες κουζίνας συνολικής αξίας 30,00 ευρώ. 98) Οκτώ πετσέτες θαλάσσης συνολικής αξίας 80,00 ευρώ. 99) Δέκα βαμβακερά μαξιλάρια καρέκλας διακοσμητικά συνολικής αξίας 60,00 ευρώ. 100) 6 καλύμματα για μαξιλάρια ύπνου συνολικής αξίας 15,00 ευρώ. 101) Μία στολή αδιάβροχη θαλάσσης αξίας 50,00 ευρώ. 102) Ένας μετασχηματιστής ρυθμιζόμενος για τον εξωτερικό φωτισμό 24W μάρκας GENERAL ELECTRIC αξίας 60,00 ευρώ (ο δεύτερος ενάγων προσδιορίζει την αξία αυτού στο ποσό των 1.750,00 ευρώ, ωστόσο δεν αποδείχθηκαν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, του καταστραφέντος αντικειμένου του, ικανά να δικαιολογήσουν την εν λόγω υπέρτερη αξία). 103) Τρεις αντάπτορες για τροχόσπιτο συνολικής αξίας συνολικής 45,00 ευρώ. 104) Ένα καρούλι καλωδίου 50 μ. αξίας 30,00 ευρώ. 105) Ένα ηλεκτρικό λεπιδοφόρο πριόνι αξίας 70,00 ευρώ. 106) Ένα ηλεκτρικό δράπανο αξίας 30,00 ευρώ. 107) Μία ηλεκτρική σέγα αξίας 50,00 ευρώ. 108) Ένα επαναφορτιζόμενο δραπανοκατσάβιδο αξίας 60,00 ευρώ. 109) Ένα καλώδιο ρεύματος ειδικό για camping μήκους 50μ αξίας 50,00 ευρώ. 110) Πλυστικό μηχάνημα υψηλής πίεσης, με έξτρα βούρτσα και προέκταση λάστιχου αξίας 100,00 ευρώ. 111) Ένα καρφωτικό απλό και ένα ηλεκτρικό αξίας αντίστοιχα 10,00 ευρώ και 30,00 ευρώ. 112) Ένα λάστιχο νερού 30 μ. αξίας 15,00 ευρώ. 113) Μία τσουγκράνα, ένα φτιάρι και ένας γκαζμάς αξίας αντίστοιχα 10, 5,00 και 5,00 ευρώ. 114) Τρία τεμάχια ελαιόπανο διαστάσεων έκαστο 6μ.Χ15μ. συνολικής αξίας 200,00 ευρώ. 115) Μία τέντα από καραβόπανο με τρουκς διαστάσεων 6μΧ3μ και μία τέντα από καραβόπανο διαστάσεων 3μ.Χ3μ. αξίας αντίστοιχα 90,00 και 60,00 ευρώ. 116) Δύο ψάθινες καλαμωτές κουρτίνες συνολικής αξίας 20,00 ευρώ. 117) Μία αιώρα δαπέδου με σιδερένιο σκελετό αξίας 60,00 ευρώ. 118) Μία συρταριέρα ξύλινη με 3 συρτάρια, διαστάσεων 1,10μΧ86 εκ.Χ40εκ. αξίας 100,00 ευρώ. 119) Ένα ξύλινο ντουλαπάκι με ράφια διαστάσεων 86εκ.Χ80εκ.Χ30εκ. αξίας 60,00 ευρώ. 120) Μία μεταλλική ντουλάπα διαστάσεων 1μ.Χ1,10X60 εκ. αξίας 70,00 ευρώ. 121) Μία πλαστική δίφυλλη ντουλάπα διαστάσεων 2μΧ60εκΧ60εκ αξίας 40,00 ευρώ. 122) Ένα σπαστό κρεβάτι με στρώμα (ράντζο) αξίας 50,00 ευρώ. 123) Δύο στρώματα μονά από αφρολέξ χονδρό συνολικής αξίας 100,00 ευρώ. 124) Ένα ξύλινο κιόσκι με μουσαμά 8,5μ.Χ2,5μ. αξίας 400,00 ευρώ. 125) Ένα ψυγείο κανονικό BlueSky 1,80μ.Χ60εκ.Χ60εκ. αξίας 200,00 ευρώ. 126) Ένα πλυντήριο ρούχων μικρό αξίας 100,00 ευρώ. 127) Ένα ηλεκτρικό φουρνάκι αξίας 50,00 ευρώ. Περαιτέρω, δεν αποδείχθηκε ότι ο δεύτερος ενάγων διατηρούσε εντός του τροχόσπιτού του τα είδη ρουχισμού, που αναφέρει στην κρινόμενη αγωγή του, ήτοι τρία αντιανεμικά μπουφάν συνολικής αξίας 70,00 ευρώ, έξι ζακέτες φούτερ συνολικής αξίας 90,00 ευρώ, έξι πουκάμισα ανδρικά συνολικής αξίας 90,00 ευρώ, έξι υφασμάτινα παντελόνια συνολικής αξίας 30,00 ευρώ (πλην των μαγιό, που αναφέρονται ανωτέρω, τα οποία και διατηρούσε πράγματι στο τροχόσπιτο), καθόσον ο ίδιος, λόγω της εργασίας του, πέραν των Σαββατοκύριακων διακοπές μόνο τον Αύγουστο και ως εκ τούτου είναι καταφανές ότι κατά τις ημέρες της παραμονής του μετέφερε από την κύρια κατοικία του τα είδη ρουχισμού, που χρειαζόταν. Ενόψει των παραπάνω η θετική ζημία, που υπέστη ο πρώτος ενάγων εκ της ολοκληρωτικής καταστροφής του τροχόσπιτού του και των αντικειμένων, που ήταν αποθηκευμένα σε αυτό και στον περιβάλλοντα χώρο του, ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 19.332,00 ευρώ, που αποτελεί το άθροισμα της αξίας των ως άνω επιμέρους καταστραφέντων συνεπεία της πυρκαγιάς πραγμάτων, κυριότητας του. Σημειώνεται ότι ο αριθμός των αντικειμένων του ενάγοντος, που πράγματι φυλάσσονταν από την εναγομένη ήταν ο ανωτέρω αναφερόμενος και όχι ο μεγαλύτερος, που εκτίθεται στην αγωγή, ενόψει και του περιορισμένου εμβαδού του τροχόσπιτου και του περιβάλλοντα χώρου αυτού. Ειδικά, κρίνεται αβάσιμος ο ισχυρισμός του ότι πλην του ανωτέρω ψυγείου, διατηρούσε και άλλα δύο ψυγεία, ένα μεγάλο διαστάσεων 2μ.Χ70εκ.Χ65εκ. αξίας 400,00 ευρώ και ένα μεσαίο διαστάσεων 1,5μ.Χ60εκ.Χ60εκ. αξίας 240,00, λαμβανομένου υπόψιν του περιορισμένου εμβαδού του τροχόσπιτου. Τέλος, τα υφιστάμενο εντός του τροχόσπιτου κρεβάτια και στρώματα αυτών, συνυπολογίσθηκαν στην αξία του τελευταίου, και όχι αυτοτελώς, ενόψει του ότι τα τροχόσπιτα διατίθενται με τα βασικά έπιπλα (τέτοια αποτελούν και τα κρεβάτια), η αξία των οποίων συνυπολογίζεται στο τίμημά τους, ενώ η (υπέρτερη) αξία των παραπάνω καταστραφέντων πραγμάτων, για την οποία κάνει λόγο ο ενάγων, δεν αποδείχθηκε βάσιμη, η δε τεχνική έκθεση του μηχανολόγου μηχανικού ... ..., που προσκομίζει με επίκληση, για την απόδειξη της βασιμότητάς της, δεν κρίνεται πειστική, καθόσον δεν παραθέτει στοιχεία ικανά να δικαιολογήσουν τις σχετικές υψηλές αξίες, που μνημονεύει.

Εξάλλου, αμφότεροι οι ενάγοντες, συνεπεία της καταστροφής των τροχόσπιτών τους και των λοιπών κινητών, που φυλάσσονταν σε αυτά και στον περιβάλλοντα χώρο τους (οικοσκευή και λοιπά προπεριγραφόμενα κινητά), λαμβανομένου υπόψιν του ότι κατ’ ουσίαν είχαν δημιουργήσει μία πολύ καλά οργανωμένη εξοχική «κατοικία», που αποτελούσε για τους ίδιους και τα μέλη της οικογένειας τους τόπο χαλάρωσης και ηρεμίας, υπέστησαν ηθική βλάβη, για την αποκατάσταση της οποίας έκαστος εξ αυτών δικαιούται το ποσό των 1.500,00 ευρώ, δεδομένου ότι εν προκειμένω υφίσταται συρροή δικαιοπρακτικής και αδικοπρακτικής ευθύνης της εναγομένης, διότι οι προπεριγραφόμενες υπαίτιες παραλείψεις της τελευταίας και χωρίς τη συμβατική σχέση θα ήταν καθαυτή παράνομη, ως αντικείμενη στο γενικό καθήκον, που επιβάλλει το άρθρο 914 ΑΚ, να μην ζημιώσει κάποιος υπαιτίως άλλον. Τέλος, ο ισχυρισμός της εναγομένης περί συντρέχοντος πταίσματος των εναγόντων στην επέλευση της ζημίας τους είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, καθόσον προτάθηκε το πρώτον με την προσθήκη στις προτάσεις, που κατέθεσε ενώπιον του παρόντος δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου. Κατόπιν των ανωτέρω, η κρινόμενη αγωγή πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή και να υποχρεωθεί η εναγομένη να καταβάλει ί) στον πρώτο ενάγοντα το συνολικό ποσό των 19.992,00 (18.492,00+1.500,00) ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη επίδοσης της αγωγής και έως την ολοσχερή εξόφληση και ϋ) στον πρώτο ενάγοντα το συνολικό ποσό των 20.832,00 (19.332,00+1.500,00) ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη επίδοσης της αγωγής και έως την ολοσχερή εξόφληση. Τέλος, εφόσον εξαφανίστηκε η εκκαλούμενη οριστική απόφαση, εξαφανίζεται και η διάταξη αυτής περί δικαστικών εξόδων, κατά τη διάταξη του άρθρου 535 παρ. 1 ΚΠολΔ και ακολούθως πρέπει να καταδικασθεί η εναγομένη, που ηττήθηκε εν μέρει στη δίκη, στην καταβολή μέρους των δικαστικών εξόδων των εναγόντων, αμφότερων των βαθμών δικαιοδοσίας, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό της παρούσας αναφερόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων την από την από 15-11-2024 και με αριθμό κατάθεσης ενώπιον της Γραμματείας του Πρωτοδικείου ...2024 έφεσή (αριθμός κατάθεσης ενώπιον της Γραμματείας του παρόντος Δικαστηρίου .../11-04-2025) κατά της με αριθμό 131/2024 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου ...

ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και κατ’ ουσίαν την έφεση.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την απόδοση στην εκκαλούσα του ποσού των εκατόν (100,00) ευρώ (παράβολο με αριθμό …), που κατατέθηκε για την άσκηση της έφεσής.

ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την εκκαλούμενη με αριθμό 131/2024 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου...

ΚΡΑΤΕΙ την υπόθεση και ΔΙΚΑΖΕΙ την από 17-05-2022 και με αριθμό κατάθεσης ...-2022 αγωγή.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ό,τι στο σκεπτικό της παρούσας κρίθηκε απορριπτέο.

ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την αγωγή.

ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ την εναγομένη να καταβάλει, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής και έως την ολοσχερή εξόφληση: ί) στον πρώτο ενάγοντα το συνολικό ποσό των δεκαεννέα χιλιάδων εννιακοσίων ενενήντα δύο (19.992,00) ευρώ και ιι) στον δεύτερο ενάγοντα το συνολικό ποσό των είκοσι χιλιάδων οκτακοσίων τριάντα δύο (20.832,00) ευρώ.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την εκκαλούσα στην καταβολή μέρους των δικαστικών εξόδων των εφεσιβλήτων, αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζονται στο ποσό των δύο χιλιάδων πεντακοσίων (2.500,00) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στη Θεσσαλονίκη, στο ακροατήριο του και σε έκτακτη δημόσια αυτού συνεδρίαση, στις … Μαρτίου 2026, χωρίς την παρουσία των διαδίκων ή των πληρεξουσίων τους δικηγόρων.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ