ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ 312/2026

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή, Ευμορφίλη Παπαδοπούλου, Εφέτη, την οποία όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Εφετείου και από το Γραμματέα Αθανάσιο Ιασωνίδη.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στη Θεσσαλονίκη, στις 22 Μαίου 2025, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΟΥ ΚΑΛΟΥΝΤΟΣ - ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΟΥ - ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ: ...., κατοίκου …. Θεσσαλονίκης, οδός …., με ΑΦΜ …., ο οποίος παραστάθηκε στο Δικαστήριο μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου του Πολύκαρπου Παπαδόπουλου (Α.Μ. … Δ.Σ. ….).

ΤΗΣ ΚΑΘΉΣ Η ΚΛΗΣΗ - ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ - ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ: Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία «….», που εδρεύει στο … Αττικής, …, με ΑΦΜ ..., όπως εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε στο Δικαστήριο δια του πληρεξούσιου δικηγόρου της Σταύρου Παπαγερμανού (Α.Μ. … Δ.Σ. …).

Ο ενάγων και ήδη εφεσίβλητος άσκησε, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, την από 24.1.2023 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ΓΑΚ/ΕΑΚ/.../24.1.2023 αγωγή, απευθυνόμενη κατά των εναγομένων: 1. Εταιρίας με την επωνυμία «... ATEE», που εδρεύει στην Αθήνα, 2. ... ... του ... και 3. Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία «...Α.Α.Ε.», ήδη εκκαλούσας, με την οποία ζήτησε όσα αναφέρονται σ'αυτήν. Επί της ανωτέρω αγωγής εκδόθηκε, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών και αντιμωλία των διαδίκων, η υπ'αριθμ. 11855/2023 εν μέρει οριστική απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου, με την οποία απορρίφθηκε ως ουσιαστικά αβάσιμη ως προς τους δύο πρώτους εναγομένους, κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτησή της ως προς το κονδύλιο ποσού 37.500 ευρώ περί διαφυγόντων εισοδημάτων του ενάγοντος και έγινε κατά τα λοιπά εν μέρει δεκτή ως ουσία βάσιμη ως προς την τρίτη εναγομένη ασφαλιστική εταιρία. Εν συνεχεία, ο ενάγων, με την από 11.10.2023 δήλωσή του και με την από 25.10.2023 κλήση του, που κατατέθηκαν στη Γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου με αριθμό κατάθεσης, αντίστοιχα, ΓΑΚ/ΕΑΚ/.../19.10.2023 και ΓΑΚ/ΕΑΚ…/25.10.2023 και επιδόθηκαν στην τρίτη εναγομένη στις 27.11.2023, παραιτήθηκε από το προαναφερόμενο αγωγικό κονδύλιο διαφυγόντων εισοδημάτων. Κατόπιν τούτων, η τρίτη εναγομένη και ήδη εκκαλούσα ασφαλιστική εταιρία, άσκησε κατά της ως άνω απόφασης την από 21.12.2023 έφεσή της, που κατατέθηκε στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ΓΑΚ/ΕΑΚ/.../22.12.2023 και προσδιορίσθηκε με τη με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ΓΑΚ/ΕΑΚ/.../22.12.2023 πράξη της Γραμματέα αυτού του Δικαστηρίου για να δικασθεί κατά την δικάσιμο της 4.4.2024, κατά την οποία συζητήθηκε και εκδόθηκε η υπ'αριθμ. 1881/2024 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, με την οποία, αφού έγινε τυπικά δεκτή η έφεση και απορρίφθηκε ό,τι κρίθηκε απορριπτέο, αναβλήθηκε κατά τα λοιπά η έκδοση οριστικής απόφασης και διατάχθηκε η επανάληψη της συζήτησης της υπόθεσης, προκειμένου να εξετασθεί εκ νέου η αναφερόμενη μάρτυρας. Ήδη με την από 21.1.2025 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ΓΑΚ/ΕΑΚ/.../21.1.2025 κλήση του εφεσιβλήτου - ενάγοντος, η υπόθεση επαναφέρεται προς συζήτηση και ορίσθηκε δικάσιμος η αναφερομένη στην αρχή της παρούσας, κατά την οποία συζητήθηκε.

Κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως αναφέρεται παραπάνω και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσαν.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Νόμιμα φέρεται προς συζήτηση, με την από 21.1.2025 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ΓΑΚ/ΕΑΚ/.../21.1.2025 κλήση του εφεσιβλήτου - ενάγοντος, η από 21.12.2023 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ΓΑΚ/ΕΑΚ/.../22.12.2023 έφεση της τρίτης εναγομένης ασφαλιστικής εταιρίας κατά της υπ’ αριθμ. 11855/2023 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών και αντιμωλία των διαδίκων, μετά την έκδοση της υπ'αριθμ. 1881/2024 απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου, με την οποία, αφού έγινε τυπικά δεκτή η έφεση και απορρίφθηκε ό,τι κρίθηκε απορριπτέο, αναβλήθηκε κατά τα λοιπά η έκδοση οριστικής απόφασης και διατάχθηκε η επανάληψη της συζήτησης της υπόθεσης προκειμένου να εξετασθεί εκ νέου στο ακροατήριο, ενώπιον του παρόντος δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, η μάρτυρας ... ... του ..., σύζυγος του ενάγοντος, που εξετάσθηκε πρωτοδίκως, για να συμπληρώσει και να διευκρινίσει την κατάθεσή της ως προς τα αναφερόμενα στο σκεπτικό της ως άνω απόφασης ζητήματα, η οποία και εξετάσθηκε.

Ο ενάγων και ήδη εφεσίβλητος, με την από 24.1.2023 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ΓΑΚ/ΕΑΚ/.../24.1.2023 αγωγή, που άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και απηύθυνε κατά των εναγομένων: 1. Εταιρίας με την επωνυμία «... ATEE», που εδρεύει στην Αθήνα, 2. ... ... του ... και 3. Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία «...Α.Α.Ε», ήδη εκκαλούσας, ιστορούσε ότι στις ...και περί ώρα 10.20', στη διασταύρωση των οδών Χρ. Σμύρνης και Βιζυηνού, στη Σίνδο Θεσσαλονίκης, προκλήθηκε, υπό τις περιγραφόμενες στην αγωγή συνθήκες, αυτοκινητικό ατύχημα από αποκλειστική υπαιτιότητα του δεύτερου εναγομένου, ... ... του ..., ο οποίος οδηγούσε αμελώς το υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας ...Ι.Χ.Ε αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας της πρώτης εναγομένης, που ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στην τρίτη εναγομένη ασφαλιστική εταιρία, συνεπεία του οποίου προκλήθηκαν αφενός υλικές ζημίες στην υπ'αριθμ. κυκλοφορίας ... ... δίκυκλη μοτοσυκλέτα, που οδηγούσε ο ενάγων, ιδιοκτησίας του, αφετέρου ο τραυματισμός του ίδιου (ενάγοντος), κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα στην αγωγή. Ζήτησε δε, με την αγωγή του, όπως όλα τα αιτήματα της παραδεκτά τράπηκαν από καταψηφιστικά σε αναγνωριστικά με δήλωση του πληρεξούσιου δικηγόρου του, που περιέχεται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και με τις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσε πρωτοδίκως, να αναγνωρισθεί ότι οι εναγόμενοι οφείλουν να του καταβάλουν, σε ολόκληρος έκαστος, α) το ποσό των 37.500 ευρώ (75 μήνες X 500 ευρώ) ως αποζημίωση λόγω διαφυγόντων εισοδημάτων, που θα αποκέρδαινε μετά πιθανότητας και κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, το χρονικό διάστημα από ...έως 31.1.2023, από την εργασία του ως επιστάτη στο …. Λύκειο - ΕΠΑΛ - ΙΕΚ …. αλλά και σε οικοδομικές εργασίες, το οποίο απώλεσε λόγω του τραυματισμού του κατά το ένδικο τροχαίο ατύχημα και της αδυναμίας του να εργασθεί, β) το ποσό των 299.956 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη συνεπεία του τραυματισμού του, μετ'αφαίρεση του ποσού των 44 ευρώ, το οποίο του επιδικάσθηκε, ως πολιτικώς ενάγοντα, από το ποινικό Δικαστήριο, και γ) το ποσό των 200.000 ευρώ ως ειδική χρηματική παροχή κατ άρθρο 931 ΑΚ λόγω της προκληθείσας κατά το ατύχημα μόνιμης αναπηρίας του, η οποία επιδρά αρνητικά στις αναφερόμενες στην αγωγή επιμέρους εκφάνσεις του βίου του, νομιμότοκα όλα τα ανωτέρω κονδύλια από την επομένη της έκδοσης της υπ'αριθμ. ..../2018 απόφασης του Δ' Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης (30.10.2018) άλλως από την επίδοση της αγωγής, ενώ επίσης ζήτησε να καταδικασθούν οι εναγόμενοι στην δικαστική του δαπάνη. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, δικάζοντας αντιμωλία των διαδίκων και κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών, εξέδωσε την υπ αριθμ. 11855/2023 εν μέρει οριστική απόφασή του, με την οποία, αφού κρίθηκε ότι το παρεπόμενο αίτημα των τόκων είναι νόμιμο μόνο για το χρόνο από την επίδοση της αγωγής και ότι το επίδικο τροχαίο ατύχημα οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του δεύτερου εναγομένου και απορρίφθηκαν ως ουσιαστικά αβάσιμοι οι ισχυρισμοί των εναγόμενων περί αποκλειστικής υπαιτιότητας άλλως περί συνυπαιτιότητας του ενάγοντος στην επέλευση του ένδικου ατυχήματος και αφού επίσης απορρίφθηκαν α) ως μη νόμιμη η αντένσταση διακοπής της παραγραφής, που προέβαλε ο ενάγων επικαλούμενος προς θεμελίωσή της, τη δήλωση παράστασής του ως πολιτικώς ενάγοντος ενώπιον του Δ' Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, για το ποσό των 44 ευρώ, με επιφύλαξη, το οποίο ζήτησε να του επιδικασθεί ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη από το ένδικο ατύχημα, και β) ως ουσία αβάσιμη η αντένσταση του ενάγοντος περί αναστολής της παραγραφής λόγω της πανδημίας του κορονοϊού και της έκδοσης των σχετικών κανονιστικών διοικητικών πράξεων, καθώς και ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι η ζημία του ήταν απρόβλεπτη κατά το χρόνο του ατυχήματος και ότι η παραγραφή των ένδικων αξιώσεών του αρχίζει από τις 24.5.2017, οπότε εκδόθηκε το πιστοποιητικό του Γ.Ν. ..., σχετικά με την κατάσταση της ψυχικής του υγείας, η οποία κλονίσθηκε εκ των υστέρων και δεν μπορούσε να προβλεφθεί εξ αρχής ως συνέπεια του τραυματισμού του, εν συνεχεία Α) έγινε δεκτή ως ουσία βάσιμη η ένσταση παραγραφής που προέβαλαν η πρώτη εναγομένη και ο δεύτερος εναγόμενος και απορρίφθηκε η αγωγή ως προς αυτούς ως ουσία αβάσιμη, τα δε δικαστικά έξοδα συμψηφίσθηκαν μεταξύ του ενάγοντος και των δύο πρώτων εναγομένων, λόγω της δυσχερούς ερμηνείας των εφαρμοσθέντων κανόνων δικαίου (άρθρο 179 ΚΠολΔ), ενώ Β) όσον αφορά την τρίτη εναγομένη, κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της αγωγής ως προς το κονδύλιο περί διαφυγόντων εισοδημάτων του ενάγοντος ελλείψει επίδοσής της στην αρμόδια Δ.Ο.Υ., κρίθηκε ορισμένη και έγινε δεκτή ως ουσία βάσιμη η προβληθείσα από τον ενάγοντα αντένσταση αναστολής της παραγραφής κατ' άρθρο 255 εδ. β' ΑΚ, απορρίφθηκε ως ουσία αβάσιμη η περί παραγραφής ένσταση της τρίτης εναγομένης και εν τέλει έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή ως ουσία βάσιμη ως προς την τρίτη εναγομένη και αναγνωρίσθηκε ότι αυτή οφείλει να καταβάλει στον ενάγοντα α) το ποσό των 10.000 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη συνεπεία του τραυματισμού του κατά το ένδικο ατύχημα και β) το ποσό των 8.000 ευρώ, ως ειδική χρηματική παροχή κατ'άρθρο 931 ΑΚ, και συνολικά το ποσό των 18.000 ευρώ, με το νόμιμο τόκο επιδικίας από την επομένη της επίδοσης της αγωγής και μέχρι την πλήρη εξόφληση, ενώ επίσης καταδικάσθηκε η τρίτη εναγομένη σε μέρος των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος, τα οποία ορίσθηκαν στο ποσό των 450 ευρώ. Κατά της απόφασης αυτής, η οποία κατέστη οριστική στις 27.11.2023 ήτοι πριν την άσκηση της ένδικης έφεσης, άσκησε την κρινόμενη έφεση η τρίτη εναγομένη για τους αναφερόμενους σε αυτήν λόγους, που συνίστανται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και σε κακή εκτίμηση των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο και ζητεί να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη, ώστε να απορριφθεί ως προς αυτήν η αγωγή. Η ως άνω έφεση συζητήθηκε κατά τη δικάσιμο της 4.4.2024 και εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, η υπ'αριθμ. 1881/2024 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία, αφού έγινε τυπικά δεκτή η έφεση, και αφού κρίθηκε α) ότι είναι επαρκώς ορισμένη η αγωγή ως προς τα κονδύλια με τα οποία ο ενάγων ζητεί να του επιδικασθεί χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης (άρθρ. 932 ΑΚ) και ειδική χρηματική παροχή του άρθρου 931 ΑΚ και απορρίφθηκαν ως αβάσιμα τα σκέλη των λόγων της έφεσης, με τα οποία η εκκαλούσα υποστηρίζει ότι, όσον αφορά τα κονδύλια αυτά, η αγωγή έπρεπε να απορριφθεί με την εκκαλουμένη ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας, β) ότι αποκλειστικά υπαίτιος για την πρόκληση του ένδικου ατυχήματος είναι ο δεύτερος εναγόμενος ... και απορρίφθηκε ως αβάσιμος ο λόγος της έφεσης με τον οποίο η εκκαλούσα υποστηρίζει ότι έσφαλε το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμους τους ισχυρισμούς της περί αποκλειστικής υπαιτιότητας άλλως περί συνυπαιτιότητας του ενάγοντος κατά ποσοστό 80% στην επέλευση του ατυχήματος και γ) ότι είναι νόμιμη η ένσταση που παραδεκτά προέβαλε πρωτοδίκως η τρίτη εναγομένη και ήδη εκκαλούσα, περί παραγραφής των ένδικων απαιτήσεων του ενάγοντος και επίσης ότι είναι ορισμένη και νόμιμη η εκ του άρθρου 255 εδ. β' ΑΚ, παραδεκτά προβληθείσα πρωτοδίκως αντένσταση του ενάγοντος περί αναστολής της παραγραφής λόγω παρελκυστικής τακτικής της τρίτης εναγομένης κατά το διάστημα των ετών 2021 και 2022 και απορρίφθηκε ως αβάσιμος ο λόγος της έφεσης με τον οποίο η εκκαλούσα υποστηρίζει ότι έσφαλε το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που δεν απέρριψε με την εκκαλουμένη την ως άνω αντένσταση ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας, εν συνεχεία, ενόψει του ότι το Δικαστήριο δεν μπορούσε από τα εισφερθέντα αποδεικτικά μέσα να οδηγηθεί σε ασφαλή κρίση ως προς τη βασιμότητα ή μη της ως άνω αντένστασης και συνακόλουθα και ως προς τη βασιμότητα ή μη της ένστασης παραγραφής, απορρίφθηκε ό,τι κρίθηκε απορριπτέο, αναβλήθηκε κατά τα λοιπά η έκδοση οριστικής απόφασης και διατάχθηκε η επανάληψη της συζήτησης της υπόθεσης στο ακροατήριο, προκειμένου να εξετασθεί εκ νέου στο ακροατήριο, ενώπιον του παρόντος δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, η μάρτυρας ... ... του ..., σύζυγος του ενάγοντος, που εξετάσθηκε πρωτοδίκως, για να συμπληρώσει και να διευκρινίσει την κατάθεσή της ως προς τα κρίσιμα ζητήματα α) του ακριβούς χρονικού διαστήματος κατά το οποίο διήρκεσαν οι, κατά τους ισχυρισμούς του αντενιστάμενου - ενάγοντος, παρελκυστικές διαπραγματεύσεις της τρίτης εναγομένης με τον τότε πληρεξούσιο δικηγόρο του, β) του περιεχομένου των διαπραγματεύσεων αυτών και γ) του τρόπου με τον οποίο διακόπηκαν οι ως άνω επικαλούμενες από τον αντενιστάμενο διαπραγματεύσεις, η οποία μάρτυρας ήδη εξετάσθηκε εκ νέου στο ακροατήριο, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου.

I) Κατά τις διατάξεις του άρθρου 10 παρ. 1 και 2 του ν. 489/1976 "Περί υποχρεωτικής ασφαλίσεως της εξ ατυχημάτων αυτοκινήτων αστικής ευθύνης" (που κωδικοποιήθηκε με το π.δ. 237/1986), όπως η παράγραφος 2 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 7 του ν. 3557/2007 (ΦΕΚ 100/Α/14-5-2007) και εφαρμόζεται στην επίδικη περίπτωση, ως εκ χρόνου που έλαβε χώρα το τροχαίο ατύχημα (13.9.2016) πρόσωπο που ζημιώθηκε έχει από την ασφαλιστική σύμβαση μέχρι το ποσό αυτής ιδία αξίωση κατά του ασφαλιστή" (παρ. 1) και "η αξίωση αυτή παραγράφεται μετά πάροδο πέντε ετών από την ημέρα του ατυχήματος, επιφυλασσομένων των κειμένων διατάξεων για την αναστολή και τη διακοπή της παραγραφής". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι η εν λόγω πενταετής παραγραφή, που έχει ως αφετηρία το γεγονός του ατυχήματος, αρχίζει, αν ληφθεί υπόψη και το άρθρο 241 ΑΚ, από την επόμενη ημέρα του ατυχήματος. Μέσα στην πενταετία αυτή πρέπει να ολοκληρωθεί η άσκηση της αγωγής (άρθρ. 215 ΚΠολΔ), δηλαδή κατάθεση στη γραμματεία του δικαστηρίου και επίδοση αυτής στον εναγόμενο. Αν η επίδοση γίνει μετά τη συμπλήρωση της πενταετίας, επιτρεπτά προτείνεται από τον εναγόμενο ασφαλιστή η ένσταση της πενταετούς παραγραφής. Για την έναρξη της πενταετούς αυτής παραγραφής δεν έχει σημασία αν και πότε λαμβάνει γνώση της ζημίας ο ζημιωθείς. Το άρθρο 937 ΑΚ δεν εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση, γιατί τούτο ισχύει στην αξίωση αποζημιώσεως από αδικοπραξία. Η διάταξη του άρθρου 10 παρ. 2 του ν. 489/1976, η οποία ρυθμίζει ειδικά την αξίωση αποζημιώσεως κατά του ασφαλιστή, που ευθύνεται έναντι του παθόντος, όχι από αδικοπραξία, αλλά από το νόμο, επικρατεί της γενικής διατάξεως του άρθρου 937 ΑΚ (ΑΠ 732/2019, ΑΠ 750/2018, ΑΠ 1158/2017, ΑΠ 1993/2013). Η παραπάνω πενταετής παραγραφή, ως προς την αφετηρία της, καλύπτει όλες τις ζημίες που έχουν επέλθει, καθώς και τις προβλεπτές από την αρχή μέλλουσες ζημίες του παθόντος. Δεν εφαρμόζεται όμως, αν η ζημία είναι από την αρχή απρόβλεπτη. Και στην πενταετή αυτή παραγραφή ισχύουν οι γενικές ρυθμίσεις του ΑΚ ως προς την αναστολή και διακοπή της παραγραφής, κατά τις διατάξεις των άρθρων 255 επ. και 260 επ. του ΑΚ (βλ. ΑΠ 314/2022 Δημοσίευση Νόμος). Ειδικότερα, στην περίπτωση που από τη ζημιογόνο πράξη προκύπτει και δυσμενής συνέπεια, που είναι απρόβλεπτη, για τη σχετική αξίωση που απορρέει από αυτή αρχίζει να διανύεται νέα χωριστή παραγραφή, τόσο ως προς το υπόχρεο προς αποζημίωση φυσικό πρόσωπο, όσο και ως προς τον ασφαλιστή, από τότε που ο δικαιούχος αυτής αντιλήφθηκε τις νέες επιζήμιες συνέπειες της αδικοπραξίας και την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ εκείνων και αυτής (ΑΠ 1205/2023 Δημοσίευση Νόμος). Ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι η δυσμενής συνέπεια ήταν από την αρχή απρόβλεπτη, δεν αποτελεί αντένσταση, αλλά άρνηση της ενστάσεως παραγραφής. Έτσι, ο ενάγων δεν έχει το βάρος να επικαλεστεί το χαρακτηρισμό της ζημίας του ως απρόβλεπτης, αλλά ο εναγόμενος, ως ενιστάμενος, έχει το βάρος να επικαλεστεί και να αποδείξει ότι η ζημία ήταν από την αρχή προβλεπτή, διότι αυτό είναι το περιεχόμενο της ενστάσεώς του (ΑΠ 314/2022 ό.π.)

II) Στην παρ. 1 του άρθρου 74 του N. 4690/2020 ορίζεται ότι: "1. Το χρονικό διάστημα της επιβολής του μέτρου της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων και των εισαγγελιών της Χώρας (13.3.2020 - 31.5.2020) δεν υπολογίζεται στις νόμιμες και δικαστικές προθεσμίες για τη διενέργεια διαδικαστικών και εξώδικων πράξεων, καθώς και άλλων ενεργειών ενώπιον των δικαστηρίων, συμβολαιογράφων ως υπαλλήλων του πλειστηριασμού, υποθηκοφυλακείων, κτηματολογικών γραφείων και άλλων τρίτων προσώπων. Μετά τη λήξη της παραπάνω αναστολής οι προθεσμίες αυτές τρέχουν για όσο χρονικό διάστημα υπολείπεται για να συμπληρωθεί η αντίστοιχη προβλεπόμενη από το νόμο προθεσμία. Ειδικότερα οι προθεσμίες της παρ. 2 του άρθρου 215, των παρ. 1 και 2 του 237 και του άρθρου 238 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠολΔ), καθώς και οι προθεσμίες άσκησης ανακοπών, με εξαίρεση τις προθεσμίες του άρθρου 934 ΚΠολΔ, ένδικων μέσων και πρόσθετων λόγων δεν συμπληρώνονται, αν δεν παρέλθουν επιπλέον τριάντα (30) ημέρες από την προβλεπόμενη λήξη τους", ενώ στην παρ.1 του άρθρου 83 του N. 4790/2021 ορίζεται ότι "Το χρονικό διάστημα από τις 7.11.2020 έως και την ημερομηνία λήξης της επιβολής του μέτρου της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων και των εισαγγελιών της χώρας, δυνάμει της κοινής υπουργικής απόφασης του άρθρου 11 της από 11.3.2020 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου (A' 55), η οποία κυρώθηκε με το άρθρο 2 του v. 4682/2020 (Α 76), δεν υπολογίζεται στις νόμιμες και δικαστικές προθεσμίες για τη διενέργεια διαδικαστικών και εξώδικων πράξεων, καθώς και άλλων ενεργειών ενώπιον των δικαστηρίων, συμβολαιογράφων ως υπαλλήλων του πλειστηριασμού, υποθηκοφυλακείων, κτηματολογικών γραφείων και άλλων τρίτων προσώπων, καθώς και στις προθεσμίες παραγραφής των συναφών αξιώσεων. Μετά τη λήξη του χρονικού διαστήματος του πρώτου εδαφίου, οι προθεσμίες αυτές τρέχουν για όσο χρονικό διάστημα υπολείπεται για να συμπληρωθεί η αντίστοιχη προβλεπόμενη από τον νόμο προθεσμία. Οι προθεσμίες που ανεστάλησαν κατά τα προηγούμενα εδάφια, δεν συμπληρώνονται, εάν δεν παρέλθουν επιπλέον δέκα (10) ημέρες από την προβλεπόμενη λήξη τους". Τέλος, κατά την ερμηνευτική διάταξη του άρθρου 25 του N 4792/2021 "Κατά την αληθή έννοια του άρθρου 83 του ν. 4790/2021 (Α 48), ως ημερομηνία λήξης της επιβολής του μέτρου της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των πολιτικών δικαστηρίων της χώρας για τον υπολογισμό των νόμιμων και δικαστικών προθεσμιών, λογίζεται η ημερομηνία άρσης της αναστολής των προθεσμιών, η οποία επήλθε με τη λήξη ισχύος της υπό στοιχεία Δ1α/Γ.Π.οικ. 18877/26.3.2021 κοινής απόφασης των Υπουργών... "Έκτακτα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας από τον κίνδυνο περαιτέρω διασποράς του κορονοϊού COVID-19 στο σύνολο της Επικράτειας για το διάστημα από τη Δευτέρα 29 Μαρτίου 2021 και ώρα 6:00 έως και τη Δευτέρα, 5 Απριλίου 2021 και ώρα 6:00" (B' 1194)", ήτοι η 6.4.2021".

Από την ένορκη κατάθεση της μάρτυρα απόδειξης που εξετάσθηκε με επιμέλεια του ενάγοντος στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και περιέχεται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά δημοσίας συνεδριάσεώς του (οι εναγόμενοι δεν εξέτασαν μάρτυρα), από την ένορκη κατάθεση της ίδιας ως άνω μάρτυρα, η οποία εξετάσθηκε εκ νέου στο ακροατήριο του παρόντος δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου και η κατάθεσή της περιέχεται στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου και από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για να χρησιμεύσουν είτε προς άμεση απόδειξη είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, για μερικά μάλιστα των οποίων (εγγράφων) γίνεται ειδικότερη μνεία κατωτέρω χωρίς να παραγνωρίζεται η αποδεικτική δύναμη των λοιπών, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Στις 13.9.2016 και περί ώρα 10.20' ο ενάγων ... ..., οδηγώντας την υπ'αριθμ. κυκλοφορίας ... - ... δίκυκλη μοτοσυκλέτα, ιδιοκτησίας του, έβαινε, με ταχύτητα που δεν αποδείχθηκε ότι υπερέβαινε τα 50χ/ω, επί της οδού Χρ.Σμύρνης στη Σίνδο Θεσσαλονίκης, με κατεύθυνση προς την οδό Μ.Αλεξάνδρου. Η οδός Χρ.Σμύρνης είναι ευθεία, άσφαλτος, διπλής κατεύθυνσης, με μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, πλάτος οδοστρώματος 9 μ. και συμβάλλεται σε σχήμα σταυρού με την οδό Βιζυηνού. Κατά τον ίδιο χρόνο (...και περί ώρα 10.20) ο δεύτερος εναγόμενος ... ..., οδηγώντας το υπ'αριθμ. κυκλοφορίας … ΙΧΕ αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας της πρώτης εναγομένης εταιρίας με την επωνυμία «... ATEE», το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στην τρίτη εναγομένη ανώνυμη ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία «...Μ.Α.Α.Ε.», κινούνταν, με ταχύτητα που δεν αποδείχθηκε ότι υπερέβαινε το όριο των 50χ/ω, στην κάθετη σε σχέση με την οδό Χρ.Σμύρνης, οδό Βιζυηνού, με κατεύθυνση προς την οδό Κομνηνών, ήτοι από αριστερά σε σχέση με την πορεία του ενάγοντος. Η οδός Βιζυηνού είναι ευθεία, διπλής κατεύθυνσης, με μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση και πλάτος οδοστρώματος 7 μ. Εξάλλου, κατά τον ως άνω χρόνο, ήταν ημέρα, η κυκλοφορία οχημάτων στην οδό Βιζυηνού ήταν αραιή και στην οδό Χρ. Σμύρνη μέτρια, ενώ η κυκλοφορία πεζών στις πιο πάνω οδούς ήταν μέτρια, το οδόστρωμα ξηρό, οι καιρικές συνθήκες καλές και η ορατότητα δεν περιοριζόταν, το δε ανώτατο όριο ταχύτητας ανέρχεται σε 50 χ/ω διότι πρόκειται για κατοικημένη περιοχή. Στην άνω διασταύρωση δεν υπάρχει σήμανση που να ρυθμίζει την κίνηση των οχημάτων. Έτσι προτεραιότητα έχουν, σύμφωνα με το άρθρο 26 παρ. 5 του ΚΟΚ, τα οχήματα που προέρχονται από δεξιά ήτοι το δίκυκλο που οδηγούσε ο ενάγων. Όταν ο δεύτερος εναγόμενος έφθασε στη διασταύρωση της οδού Βιζυηνού με την οδό Χρ.Σμύρνης δεν διέκοψε, όπως όφειλε, την πορεία του οχήματος του αλλά συνεχίζοντας εισήλθε χωρίς προηγούμενο έλεγχο σ αυτήν, προτιθέμενος να κινηθεί ευθεία προς την οδό Κομνηνών, με αποτέλεσμα η μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο ενάγων να προσκρούσει με το εμπρόσθιο μέρος της στο εμπρόσθιο δεξιό μέρος (φτερό) του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο δεύτερος εναγόμενος, η δε σύγκρουση επήλθε εντός της ως άνω διασταύρωσης στο ύψος του ρεύματος πορείας του ενάγοντος. Λόγω της ανωτέρω συγκρούσεως ο ενάγων εκτινάχθηκε από τη μοτοσυκλέτα του, το σώμα του προσέκρουσε στον εμπρόσθιο ανεμοθώρακα του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο δεύτερος εναγόμενος προκαλώντας τη θραύση του, και στη συνέχεια επέπεσε στο οδόστρωμα και τραυματίσθηκε, ενώ οι τελικές θέσεις των συγκρουσθέντων οχημάτων, όπως αναφέρεται στην έκθεση αυτοψίας δεν ανευρέθησαν ούτε αποτυπώνονται στο σχεδιάγραμμα του τόπου του ατυχήματος. Αποκλειστικά υπαίτιος για την πρόκληση του ανωτέρω ατυχήματος είναι ο δεύτερος εναγόμενος, ο οποίος από αμέλεια και συγκεκριμένα από έλλειψη της προσήκουσας επιμέλειας και προσοχής, την οποία όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, δεν επέδειξε την οδηγική συμπεριφορά, την οποία θα επεδείκνυε ο μέσος συνετός οδηγός αυτοκινήτου, αν βρισκόταν υπό τις συνθήκες υπό τις οποίες βρέθηκε αυτός, κατά το χρόνο του ατυχήματος. Ειδικότερα, δεν οδηγούσε με σύνεση και με διαρκώς τεταμένη την προσοχή του ούτε είχε τον πλήρη έλεγχο του οχήματος του ώστε να μπορεί κάθε στιγμή να εκτελεί τους αναγκαίους χειρισμούς και, όταν έφθασε στην προαναφερόμενη διασταύρωση, εισήλθε αιφνίδια και ανέλεγκτα σε αυτήν, παραβιάζοντας την εξ δεξιών προτεραιότητα του ενάγοντος, με αποτέλεσμα το όχημα που οδηγούσε να συγκρουσθεί με τη μοτοσυκλέτα που οδηγούσε ο ενάγων (παράβαση των διατάξεων των άρθρων 12 παρ. 1,19 παρ. 1,2,3 και 26 παρ. 1 και 5 N. 2696/1999). Η συμπεριφορά του αυτή βρίσκεται σε άμεση αιτιώδη συνάφεια με την επέλευση του επίδικου τροχαίου ατυχήματος και τα αποτελέσματα του. Ο ενάγων δεν συνετέλεσε με αμελή συμπεριφορά του στην επέλευση της ένδικης σύγκρουσης, καθόσον κινούνταν κανονικά στην πορεία του, έχοντας προτεραιότητα, με ταχύτητα που δεν υπερέβαινε το ανώτατο όριο των 50 χ/ω, το οποίο ισχύει στην περιοχή και, λόγω της απρόβλεπτης και αιφνίδιας παρεμβολής του οχήματος που οδηγούσε ο δεύτερος εναγόμενος, καθ'ο χρόνο μάλιστα τα δύο οχήματα απείχαν μικρή απόσταση μεταξύ τους, δεν είχε τα χρονικά περιθώρια (ο ενάγων) να διενεργήσει πέδηση του οχήματος του ή να πραγματοποιήσει αποφευκτικό ελιγμό. Το γεγονός ότι δεν ήταν κάτοχος της απαιτούμενης για την μοτοσυκλέτα του άδειας οδήγησης, δεν συνδέεται αιτιωδώς με την επέλευση του ατυχήματος, διότι το τελευταίο οφείλεται στην αιφνίδια και ανέλεγκτη κίνηση του οχήματος που οδηγούσε ο δεύτερος εναγόμενος, το οποίο παρεμβλήθηκε στην πορεία της μοτοσυκλέτας του ενάγοντος, ενώ, δεν αποδείχθηκε ότι υπό τις συνθήκες υπό τις οποίες συνέβη το επίδικο ατύχημα, μπορούσε ο ενάγων να αποφύγει την επέλευσή του προβαίνοντας σε διαφορετικούς χειρισμούς από αυτούς στους οποίους προέβη και ότι η παράλειψή του αυτή και συνακόλουθα η ένδικη σύγκρουση οφείλονται σε ανεπιτηδειότητά του στην οδήγηση της πιο πάνω μοτοσυκλέτας. Τα ανωτέρω ως προς τις συνθήκες πρόκλησης του ένδικου ατυχήματος, την αποκλειστική υπαιτιότητα του δεύτερου εναγομένου και την έλλειψη υπαιτιότητας του ενάγοντος, κρίθηκαν με την υπ'αριθμ. 1881/2024 εν μέρει οριστική απόφαση του Δικαστηρίου τούτου και εν συνεχεία με την ίδια απόφαση, αφού απορρίφθηκαν ως ουσιαστικά αβάσιμοι οι ισχυρισμοί της τρίτης εναγομένης περί αποκλειστικής υπαιτιότητας άλλως συνυπαιτιότητας του ενάγοντος κατά ποσοστό 80% στην επέλευση του ένδικου ατυχήματος, απορρίφθηκε ως αβάσιμος ο λόγος της έφεσης με τον οποίο η εκκαλούσα υποστηρίζει ότι το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο εσφαλμένα απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμους τους ως άνω ισχυρισμούς της περί αποκλειστικής υπαιτιότητας άλλως περί συνυπαιτιότητας του ενάγοντος στην επέλευση του ένδικου ατυχήματος. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι ο ενάγων τραυματίσθηκε κατά το ένδικο τροχαίο ατύχημα και διακομίσθηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο Γενικό Νοσοκομείο ... «...», όπου μετά τη διενέργεια απεικονιστικού ελέγχου διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί κατάγματα 10ης - 11ης πλευράς, κάταγμα ΑΡ λαγονίου, εξάρθρημα ηβικής σύμφυσης, αιμάτωμα εδάφους πυέλου, υποκεφαλικό κάταγμα ΑΡ, ανοικτό κάταγμα διάφυσης ΑΡ μηριαίου και θλάσεις μεσεντερίου. Λόγω αιμοδυναμικής αστάθειας και ελάττωσης της τιμής αιμοσφαιρίνης μεταφέρθηκε στο χειρουργικό τμήμα όπου υποβλήθηκε σε ερευνητική λαπαροτομία και διενεργήθηκε έλεγχος αιμορραγίας από το μεσεντέριο (αιμόσταση) και αποκατάσταση των καταγμάτων λαγονίου, διάφυσης ΑΡ μηριαίου και υποκεφαλικού κατάγματος, χωρίς διεγχειρητικά συμβάματα. Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση εξωτερικής οστεοσύνθεσης λεκάνης - ΑΡ μηριαίου - οστεοσύνθεση αυχένα μηριαίου με αυλοφόρους κοχλίες. Κατόπιν μεταφέρθηκε στη ΜΕΘ του ανωτέρω νοσοκομείου για υποστήριξη των ζωτικών του λειτουργιών, όπου διαπιστώθηκε αιμοθώρακας ΑΡ και τοποθετήθηκε θωρακικός σωλήνας παροχέτευσης, ενώ από τον υπερηχογραφικό έλεγχο καταγράφηκαν λιπώδη έμβολα στην ΑΡ μηριαία φλέβα και επίσης υποβλήθηκε σε νέα χειρουργική επέμβαση αποκατάστασης του κατάγματος διάφυσης του ΑΡ μηριαίου με τοποθέτηση εξωτερικής οστεοσύνθεσης Ilizarov. Στις 26.9.2016 ενδομετακινήθηκε από τη ΜΕΘ στην ορθοπαιδική κλινική από όπου έλαβε εξιτήριο στις 20.10.2016. Εν συνεχεία, στις 14.3.2017 εισήλθε εκ νέου στο παραπάνω νοσοκομείο, όπου υποβλήθηκε σε τοποθέτηση λαγονίου μοσχεύματος - εξωτερική οστέος μονόπλευρη, και νοσηλεύθηκε έως τις 21.3.2017, οπότε εξήλθε με διάγνωση, απουσία πόρωσης του κατάγματος (ψευδάρθρωση), μηχανικές επιπλοκές που οφείλονται σε συσκευές εσωτερικής οστεοσύνθεσης των οστών και οδηγίες για υποβοηθούμενη βάδιση με τραπεζοειδή βακτηρία χωρίς φόρτιση του σκέλους, αντιπηκτική αγωγή, αναλγητικά επί πόνου και επανεξέταση στα εξωτερικά ιατρεία στις 29.3.2017. Επίσης, στο υπ'αριθμ. πρωτ. …. πιστοποιητικό του ψυχιάτρου, ... ….., του Γ.Ν.Θ. «....» - Ψ.Ν.Θ. Οργανική Μονάδα Ψυχιατρικό Νοσοκομείο ..., αναφέρεται για τον ενάγοντα ότι «..Εμφανίζει τον τελευταίο χρόνο, μετά από σοβαρό τροχαίο ατύχημα, μετατραυματική συμπτωματολογία PTSD (νυχτερινοί εφιάλτες, επαναβίωση των τραυματικών εμπειριών, φοβίες, καταθλιπτικό συναίσθημα, απελπισία και ιδέες θανάτου) και χρήζει φαρμακευτικής αγωγής με (υποτροπιάζουσα καταθλιπτική διαταραχή. Παρόν επεισόδιο βαρύ με ψυχωσικά συμπτώματα F33 καθώς και συνεχή ψυχοθεραπευτική υποστήριξη. Στην παρούσα φάση δεν είναι ικανός για εργασία.». Εξάλλου, στην από 21.3.2022 ιατρική γνωμάτευση του ίδιου ως άνω νοσοκομείου, αναφέρεται για τον ενάγοντα ότι πάσχει από βαριά μετατραυματική αρθρίτιδα και οστεονέκρωση ισχίου αριστερά και ότι βρίσκεται σε προγραμματισμό για νέα χειρουργική επέμβαση στο αριστερό ισχίο - ολική αρθροπλαστική ισχίου. Σύμφωνα δε, με τις κατωτέρω από 7.11.2017 και από 12.11.2019 γνωστοποιήσεις αποτελέσματος πιστοποίησης αναπηρίας ο ενάγων κρίθηκε, αντίστοιχα, ανάπηρος και ειδικότερα α) στην από 7.11.2017 γνωστοποίηση αποτελέσματος πιστοποίησης αναπηρίας του Υποκαταστήματος ΙΚΑ - ΕΤΑΜ /КЕПА …, αναφέρεται ότι το ποσοστό αναπηρίας του ανέρχεται σε 40% λόγω των αναλυτικά περιγραφόμενων σε αυτήν ορθοπαιδικών παθήσεών του, σε 25% λόγω μικτής διαταραχής άγχους κατάθλιψης και ότι το συνολικό ποσοστό αναπηρίας του ανέρχεται σε 55%, εκ του οποίου ποσοστό 25% οφείλεται σε ψυχιατρική πάθηση, κατά ιατρική πρόβλεψη από 31.3.2017 έως 31.3.2019 και β) στην από 12.11.2019 γνωστοποίηση αποτελέσματος πιστοποίησης αναπηρίας του ΕΦΚΑ Υποκαταστήματος Μισθωτών Θεσσαλονίκης, αναφέρεται ότι το ποσοστό αναπηρίας του ανέρχεται σε 40% λόγω ορθοπαιδικών παθήσεων, σε 35% λόγω ψυχικής διαταραχής (υποτροπιάζουσα καταθλιπτική διαταραχή) και σε 20% λόγω ανισότητας του μήκους των άκρων (επίκτητη) και ότι το συνολικό ποσοστό αναπηρίας του ανέρχεται σε 69% κατά ιατρική πρόβλεψη από 1.4.2019 έως 31.3.2022, ενώ στη με αριθμό …..2022 γνωστοποίηση αποτελέσματος πιστοποίησης αναπηρίας του ΕΦΚΑ Ζ' Τοπικού Υποκαταστήματος Μισθωτών Θεσσαλονίκης, αναφέρεται για τον ενάγοντα ότι πάσχει από μετατραυματική αρθροπάθεια του ισχίου με ποσοστό αναπηρίας 40%, υποτροπιάζουσα καταθλιπτική διαταραχή με ποσοστό αναπηρίας 35%, ανισότητα του μήκους των άκρων (επίκτητη) με ποσοστό αναπηρίας 20% και σπονδυλοαρθρίτιδα με ποσοστό αναπηρίας 10%, ότι το συνολικό ποσοστό αναπηρίας του ανέρχεται σε 73%, κατά ιατρική πρόβλεψη από 1.4.2022 έως 31.3.2025 και ότι ποσοστό 50% αντιστοιχεί στην κινητική αναπηρία του. Η τρίτη εναγομένη και ήδη εκκαλούσα, με δήλωση του πληρεξούσιου δικηγόρου της, που καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και αναπτύχθηκε εκτενέστερα με τις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσε πρωτοδίκως, ισχυρίσθηκε ότι οι ένδικες απαιτήσεις του ενάγοντος έχουν υποπέσει σε παραγραφή, διότι από την επομένη του ένδικου τροχαίου ατυχήματος (14.9.2016) έως το χρόνο άσκησης της κρινόμενης αγωγής, η οποία κατατέθηκε στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου στις 24.1.2023 και επιδόθηκε στην τρίτη εναγομένη στις 25.1.2023, παρήλθε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της πενταετίας και ειδικότερα παρήλθε χρονικό διάστημα 6 ½ ετών. Ο ισχυρισμός αυτός, όπως κρίθηκε και με την υπ'αριθμ. 1881/2024 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, συνιστά ένσταση παραγραφής των ένδικων αξιώσεων του ενάγοντος, η οποία είναι νόμιμη στηριζόμενη στις διατάξεις του άρθρου 10 παρ. 1 και 2 του ν. 489/1976 «Περί υποχρεωτικής ασφαλίσεως της εξ ατυχημάτων αυτοκινήτων αστικής ευθύνης» (που κωδικοποιήθηκε με το π.δ. 237/1986), όπως η παράγραφος 2 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 7 του ν. 3557/2007 (ΦΕΚ A' 100/14.5.2007) και εφαρμόζεται στην επίδικη περίπτωση, ως εκ του χρόνου που έλαβε χώρα το τροχαίο ατύχημα, η οποία πρέπει να εξετασθεί κατ'ουσία. Ο ενάγων, προς αντίκρουση της ανωτέρω ενστάσεως, με προφορική δήλωση του πληρεξούσιου δικηγόρου του, που καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και αναπτύχθηκε εκτενέστερα με την προσθήκη επί των προτάσεων που κατέθεσε πρωτόδικα, ισχυρίσθηκε ότι οι ένδικες αξιώσεις του δεν έχουν υποπέσει σε παραγραφή, διότι αυτή είχε ανασταλεί κατ' άρθρο 255 ΑΚ, κατά τη διάρκεια των ετών 2021 και 2022 λόγω της παρελκυστικής τακτικής της τρίτης εναγομένης, κατά το χρονικό αυτό διάστημα, η οποία στα πλαίσια διαπραγματεύσεων με τον αναφερόμενο τότε πληρεξούσιο δικηγόρο του, υποσχόταν ψευδώς ότι θα αποζημιώσει τον ενάγοντα, με αποτέλεσμα ο τελευταίος να μην προβαίνει στην άσκηση αγωγής. Ο ισχυρισμός αυτός, όπως κρίθηκε και με την υπ'αριθμ. 1881/2024 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, είναι επαρκώς ορισμένος και συνιστά νόμιμη κατά τη διάταξη του άρθρου 255 εδ. β' του ΑΚ αντένσταση αναστολής της παραγραφής των ένδικων αξιώσεων του ενάγοντος, η οποία πρέπει να ερευνηθεί κατ'ουσία. Εξάλλου, ο ενάγων με τις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου στις 4.42024, κατά την αρχική συζήτηση της υπόθεσης μετά την οποία εκδόθηκε η υπ'αριθμ. 1881/2024 εν μέρει οριστική απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, στις οποίες ενσωμάτωσε αντίγραφο των προτάσεων και της προσθήκης αντίκρουσης που είχε καταθέσει στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, κατά τρόπο ώστε οι τελευταίες προτάσεις και προσθήκη αντίκρουση να αποτελούν ένα ενιαίο κείμενο με τις πρώτες και να καλύπτονται και αυτές με την υπογραφή του πληρεξουσίου δικηγόρου του, την οποία έθεσε στο τέλος των προτάσεων που κατέθεσε στο παρόν δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, επανέφερε παραδεκτά (ΑΠ 1271/2023 Δημοσίευση Νόμος) προς απόκρουση της έφεσης, τους κάτωθι ισχυρισμούς που συνέχονται με το εκκληθέν κεφάλαιο της παραγραφής των ένδικων αξιώσεων του ενάγοντος και ειδικότερα, Α) τον αρνητικό της ενστάσεως παραγραφής ισχυρισμό, που παραδεκτά προέβαλε πρωτοδίκως με την προσθήκη αντίκρουση επί των προτάσεών του, με τον οποίο διατείνεται ότι κατά το χρόνο του ένδικου ατυχήματος (13.9.2016) δεν ήταν προβλέψιμη ι) αφενός η καταθλιπτική διαταραχή, την οποία εμφάνισε μεταγενέστερα και ότι η παραγραφή των αξιώσεών του λόγω της απρόβλεπτης αυτής επιδείνωσης της ψυχικής υγείας του άρχισε από τις 24.5.2017, οπότε εκδόθηκε το με ίδια ημεροχρονολογία ιατρικό πιστοποιητικό, στο οποίο περιγράφεται και πιστοποιείται η κατάσταση της ψυχικής του υγείας, ιι) αφετέρου η κατάσταση της σωματικής του υγείας, καθόσον στο υπ'αριθμ. πρωτ. ...2016 πιστοποιητικό του Νοσοκομείου «...» αναφέρεται ότι «...τυχόν αναπηρία δεν δύναται να προβλεφθεί επί του παρόντος », η δε κατάστασή του πιστοποιήθηκε αργότερα σε χρόνο που δεν είχαν υποπέσει σε παραγραφή οι αξιώσεις του και μάλιστα επιδεινώθηκε και πρέπει να υποβληθεί σε νέες χειρουργικές επεμβάσεις, Β) την παραδεκτά προβληθείσα πρωτοδίκως, με δήλωση του πληρεξούσιου δικηγόρου του που καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και με την προσθήκη αντίκρουση επί των προτάσεών του, αντένσταση περί αναστολής λόγω του κορονοϊού της προθεσμίας παραγραφής των αξιώσεών του. Ως προς τους ανωτέρω ισχυρισμούς των διαδίκων λεκτέα τα ακόλουθα. Όπως προεκτέθηκε, ο εναγών αμέσως μετά το ένδικο ατύχημα διακομίσθηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο Γενικό Νοσοκομείο ...«...», όπου μετά από έλεγχο διαπιστώθηκαν όλες οι προπεριγραφείσες ορθοπαιδικές βλάβες, που υπέστη και σταδιακά αυτές αντιμετωπίσθηκαν με σειρά χειρουργικών επεμβάσεων. Επομένως, οι ορθοπαδικές σωματικές βλάβες που υπέστη ο ενάγων από το ένδικο ατύχημα και οι δυσμενείς συνέπειες (παρούσες τότε αλλά και μέλλουσες) των βλαβών αυτών στην κατάσταση της σωματικής του υγείας, ήταν προβλέψιμες κατά το χρόνο του ατυχήματος και γνωστές στον ενάγοντα από τον ίδιο χρόνο, παρά τα αντίθετα υποστηριζόμενα από τον ενάγοντα. Ως εκ τούτου, η παραγραφή των αξιώσεων του ενάγοντος για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης κατ'άρθρο 932 ΑΚ και ειδική χρηματική παροχή κατ'άρθρο 931 ΑΚ λόγω των ως άνω ορθοπαιδικών σωματικών βλαβών του, άρχισε, λαμβάνοντας υπόψη και τη διάταξη του άρθρου 241 ΑΚ, από την επομένη του ατυχήματος ήτοι από 14.9.2016 και χωρίς την προσωρινή αναστολή της λειτουργίας των δικαστηρίων της χώρας στα πλαίσια έκτακτων μέτρων προστασίας της δημόσιας υγείας από τον κίνδυνο περαιτέρω διασποράς του κορονοϊού COVID-19, Α) από 13.3.2020 έως 31.5.2020 (2 μήνες + 18 ημέρες), σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 74 του N. 4690/2020, Β) από 30.10.2020 έως και 6.11.2020 ήτοι 7 ημέρες, σύμφωνα με την ισχύουσα για την Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης υπ'αριθμ. Δ1α/Γ.Π.οικ. 67924 Κ.Υ.Α. (ΦΕΚ Β' 4709/23.10.2020) όπως τροποποιήθηκε με την υπ'αριθμ. Δ1α/Γ.Π.οικ.69239 Κ.Υ.Α. (ΦΕΚ Β' 4777/29.10.2020, Γ) από 7.11.2020 έως 6.4.2021 (5 μήνες), σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 83 παρ.1 εδ. α' του N. 4790/2021 και Δ) διαστήματος δέκα (10) επιπλέον ημερών που προβλέπεται από την παρ. 1 του άρθρου 83 του N. 4790/2021, θα έληγε στις 14.9.2021, ενώ λόγω της ως άνω αναστολής και του εξ αυτής μη υπολογισμού των ανωτέρω χρονικών διαστημάτων και συνολικά χρονικού διαστήματος 8 μηνών και 5 ημερών, συμπληρώθηκε στις 19.5.2022 ήτοι πολύ προγενέστερα από την επίδοση, στις 25.1.2023, στην τρίτη εναγομένη και ήδη εκκαλούσα ασφαλιστική εταιρία της υπό κρίση αγωγής. Εξάλλου, δεν αποδείχθηκε ότι η τρίτη εναγομένη διεξήγαγε κατά τη διάρκεια των ετών 2021 και 2022 παρελκυστικές διαπραγματεύσεις με τον τότε πληρεξούσιο δικηγόρο του ενάγοντος, στα πλαίσια των οποίων υποσχόταν ψευδώς ότι θα αποζημιώσει τον ενάγοντα, με αποτέλεσμα ο τελευταίος να μην προβαίνει στην άσκηση αγωγής. Ειδικότερα, η μάρτυρας του ενάγοντος σύζυγός του, κατέθεσε ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου ότι από το έτος 2018 και μετά και πιο εντατικά το έτος 2021, ο τότε πληρεξούσιος δικηγόρος του συζύγου της, τους έλεγε ότι έκανε συζητήσεις με την εναγομένη ασφαλιστική εταιρία, ότι θα πάρουν χρήματα 100.000 ευρώ, 50.000 ευρώ, 30.000 ευρώ και ότι στις αρχές του έτους 2022 ο ως άνω δικηγόρος δεν απαντούσε στα τηλέφωνα, όταν δε η μάρτυρας πήγαινε στο γραφείο του δεν της άνοιγε, δεν τον έβρισκε και αναγκάστηκε να απευθυνθεί στον νυν πληρεξούσιο δικηγόρο του ενάγοντος. Ενώπιον του παρόντος δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου η ίδια ως άνω μάρτυρας κατέθεσε, μεταξύ άλλων, ότι οι διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν μετά το 2018, μετά το ποινικό δικαστήριο, ότι, ο τότε πληρεξούσιος δικηγόρος του συζύγου της, τους είπε τον Ιούνιο του 2021 ότι η ασφαλιστική θα τους δώσει 60.000 ευρώ, ότι η ίδια δεν ξέρει με ποιους υπαλλήλους της ασφαλιστικής μιλούσε ο πιο πάνω δικηγόρος, ότι ο τελευταίος τον Ιανουάριο του έτους 2022 της είπε ότι σε ένα μήνα η ασφαλιστική θα τους έδινε τα χρήματα και ότι η διαδικασία καθυστέρησε λόγω του κορονοϊού, ότι περί τα τέλη Μαΐου 2022 τηλεφώνησε στον εν λόγω δικηγόρο και αυτός της είπε «μας τη φέρανε» και σε ερώτησή της τι σημαίνει αυτό δεν τις έδωσε εξηγήσεις, ότι από τα τέλη Μαΐου και μετά περίμενε (η μάρτυρας) να της τηλεφωνήσει ο πιο πάνω δικηγόρος, ενώ επίσης η ίδια μάρτυρας σε ερώτηση εάν μετά το Μάιο του έτους 2022 ο τότε δικηγόρος του ενάγοντος της είπε ότι θα ξαναπροσπαθούσε με την ασφαλιστική, η μάρτυρας κατέθεσε «Όχι. Αφού είδα ότι πέρασαν τα χρόνια και λέω τι γίνεται, μας είπε σε έναν μήνα, ήταν ο κορονοϊός, μας το έριχνε στον κορονοϊό, μας το έριχνε από εδώ - από εκεί, και γύρισα μετά και πήγα να πάρω τον φάκελο να δω τι γίνεται». Όμως, πέραν του ότι η μάρτυρας δεν ανέφερε, συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά υποσχέσεων από συγκεκριμένο υπάλληλο ή όργανο της τρίτης εναγομένης, ούτε προσδιόρισε ακριβώς πότε έλαβαν χώρα αυτές και δη αν συνέτρεξαν εντός και καθ' όλη την διάρκεια του τελευταίου εξαμήνου, πριν από τη συμπλήρωση της παραγραφής των ένδικων αξιώσεων, αφού από το σημείο της καταθέσεώς της ότι περί τα τέλη Μαΐου 2022 σε τηλεφώνημά της προς τον τότε δικηγόρο του ενάγοντος, αυτός της είπε «μας τη φέρανε» προκύπτει μόνο η ημεροχρονολογία κατά την οποία πληροφορήθηκε η ίδια ότι δεν ευοδώθηκε η εξώδικη επίλυση της διαφοράς και όχι ότι έως εκείνο το χρονικό σημείο διαρκούσαν διαπραγματεύσεις, σε κάθε περίπτωση οι ως άνω καταθέσεις της μάρτυρα απόδειξης δεν κρίνονται πειστικές, διότι δεν ενισχύονται από άλλο αποδεικτικό μέσο και ιδίως από έγγραφα από τα οποία να προκύπτει η σχετική αλληλογραφία (ταχυδρομική ή ηλεκτρονική), που οπωσδήποτε θα είχε ανταλλάξει ο τότε πληρεξούσιος δικηγόρος του ενάγοντος με αρμόδιο υπάλληλο ή όργανο της εναγομένης ασφαλιστικής εταιρίας, εάν πράγματι είχαν λάβει χώρα διαπραγματεύσεις, στα οποία θα αποτυπώνονταν το περιεχόμενο των υποσχέσεων της ασφαλιστικής εταιρίας, ο χρόνος κατά τον οποίο έλαβαν χώρα αλλά και η διαμαρτυρία του πληρεξούσιου δικηγόρου του ενάγοντος για την αθέτησή τους. Εκ περισσού σημειώνεται ότι, ακόμη και εάν γινόταν δεκτό ότι η τρίτη εναγομένη διεξήγαγε παρελκυστικές διαπραγματεύσεις με τον τότε πληρεξούσιο δικηγόρο του ενάγοντος, προκειμένου να αποτραπεί ο ενάγων από την άσκηση αγωγής, περίπτωση που, όπως προεκτέθηκε, δεν συντρέχει, αυτές (διαπραγματεύσεις), με βάση την κατάθεση της ως άνω μάρτυρα είχαν ήδη διακοπεί περί τα τέλη Μαΐου 2022 και επομένως η παραγραφή των επίδικων αξιώσεων του ενάγοντος, κατά το μέρος που θεμελιώνονται στις ορθοπαιδικές σωματικές βλάβες που υπέστη από το ένδικο ατύχημα, η οποία συμπληρωνόταν κατά τα προεκτεθένα στις 19.5.2022, εάν προστεθεί διάστημα έξι επιπλέον μηνών κατ'άρθρο 257 ΑΚ, θα συμπληρωνόταν στις 19.11.2022 ήτοι πολύ πριν την επίδοση της κρινόμενης αγωγής στην τρίτη εναγομένη, που έλαβε χώρα στις 25.1.2023. Επομένως, η εκ του άρθρου 255 εδ. Β' ΑΚ αντένσταση του ενάγοντος περί αναστολής της παραγραφής λόγω παρελκυστικών διαπραγματεύσεων της εναγομένης ασφαλιστικής εταιρίας με τον αναφερόμενο πληρεξούσιο δικηγόρο του ενάγοντος, πρέπει να απορριφθεί ως ουσία αβάσιμη. Περαιτέρω όμως, όπως προεκτέθηκε, στο υπ'αριθμ. πρωτ. ….2017 πιστοποιητικό του ψυχιάτρου, ... ..., του Γ.Ν.Θ. «....» - Ψ.Ν.Θ. Οργανική Μονάδα Ψυχιατρικό Νοσοκομείο ...., αναφέρεται για τον ενάγοντα ότι «..Εμφανίζει τον τελευταίο χρόνο, μετά από σοβαρό τροχαίο ατύχημα, μετατραυματική συμπτωματολογία PTSD (νυχτερινοί εφιάλτες, επαναβίωση των τραυματικών εμπειριών, φοβίες, καταθλιπτικό συναίσθημα, απελπισία και ιδέες θανάτου) και χρήζει φαρμακευτικής αγωγής με ....(υποτροπιάζουσα καταθλιπτική διαταραχή. Παρόν επεισόδιο βαρύ με ψυχωσικά συμπτώματα F33 καθώς και συνεχή ψυχοθεραπευτική υποστήριξη. Στην παρούσα φάση δεν είναι ικανός για εργασία.». Συνεπεία δε, της ως άνω υποτροπιάζουσας καταθλιπτικής διαταραχής, κρίθηκε αναγκαία από τον ίδιο ως άνω χρόνο (24.5.2017) η χορήγηση στον ενάγοντα φαρμακευτικής αγωγής, ενώ έως τότε δεν προκύπτει ότι είχε διαγνωσθεί η εν λόγω πάθηση ούτε ότι λάμβανε σχετική φαρμακευτική αγωγή. Η ανωτέρω απρόβλεπτη μεταβολή της κατάστασης της υγείας του, είχε σαν περαιτέρω συνέπεια να κριθεί αρχικά με την 7.11.2017 γνωστοποίηση αποτελέσματος πιστοποίησης αναπηρίας του ΙΚΑ - ΕΤΑΜ /КЕПА …., ότι η αναπηρία του από την ψυχιατρική αυτή πάθηση (υποτροπιάζουσα καταθλιπτική διαταραχή) ανέρχονταν σε ποσοστό 25% το οποίο εν συνεχεία, σύμφωνα με τις από 12.11.2019 και 15.7.2022 γνωστοποιήσεις αποτελέσματος πιστοποίησης αναπηρίας του αυξήθηκε σε 35%. Επομένως, όσον αφορά τις ένδικες αξιώσεις του ενάγοντος εκ των άρθρων 931 και 932 ΑΚ καθ'ο μέρος θεμελιώνονται στην ως άνω επικαλούμενη από αυτόν καταθλιπτική διαταραχή, η οποία ήταν απρόβλεπτη κατά το χρόνο του ατυχήματος και εμφανίσθηκε μεταγενέστερα, η παραγραφή τους άρχισε, σύμφωνα και με τα εκτιθέμενα στην ανωτέρω μείζονα σκέψη της παρούσας, λαμβάνοντας υπόψη και τη διάταξη του άρθρου 241 ΑΚ, από τις 25.5.2017 ήτοι την επομένη της 24ης.5.2017 οπότε εκδόθηκε το ανωτέρω ιατρικό πιστοποιητικό και ο ενάγων έλαβε γνώση της εν λόγω επιβλαβούς συνέπειας του ατυχήματος στην ψυχική του υγεία και της αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της συνέπειας αυτής και του ατυχήματος. Από δε τις 25.5.2017 έως το χρόνο άσκησης της κρινόμενης αγωγής, η οποία κατατέθηκε στη Γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου στις 24.1.2023 και επιδόθηκε στην τρίτη εναγομένη και ήδη εκκαλούσα στις 25.1.2023 στηνομίμωςεπικαλούμενη και προσκομιζόμενη από τον εφεσίβλητο υπ'αριθμ. …. έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών, με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών, ….), δεν είχε συμπληρωθεί η πενταετής προθεσμία του άρθρου 10 παρ. 1 και 2 του v. 489/1976 «Περί υποχρεωτικής ασφαλίσεως της εξ ατυχημάτων αυτοκινήτων αστικής ευθύνης» (που κωδικοποιήθηκε με το π.δ. 237/1986), όπως η παράγραφος 2 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 7 του v. 3557/2007 (ΦΕΚ A' 100/14.5.2007). Ειδικότερα, από τις 25.5.2017 άρχισε η διαδρομή της ως άνω πενταετούς προθεσμίας για την άσκηση των ένδικων αξιώσεων του ενάγοντος καθ' ο μέρος θεμελιώνονται στην προαναφερόμενη ψυχική διαταραχή του, η οποία, χωρίς την προσωρινή αναστολή της λειτουργίας των δικαστηρίων της χώρας στα πλαίσια έκτακτων μέτρων προστασίας της δημόσιας υγείας από τον κίνδυνο περαιτέρω διασποράς του κορονοϊού COVID-19, θα έληγε στις 25.5.2022, ενώ λόγω της ως άνω αναστολής, δεκτής γενομένης ως βάσιμης και της σχετικής αντενστάσεως του ενάγοντος και του εξ αυτής της αναστολής μη υπολογισμού των κάτωθι χρονικών διαστημάτων, ήτοι Α) από 13.3.2020 έως 31.5.2020 (2 μήνες + 18 ημέρες), σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 74 του N. 4690/2020, Β) από 30.10.2020 έως και 6.11.2020 ήτοι 7 ημέρες, σύμφωνα με την ισχύουσα για την Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης υπ'αριθμ. Δ1α/Γ.Π.οικ. 67924 Κ.Υ.Α. (ΦΕΚ Β' 4709/23.10.2020) όπως τροποποιήθηκε με την υπ'αριθμ. Δ1α/Γ.Π.οικ.69239 Κ.Υ.Α. (ΦΕΚ Β' 4777/29.10.2020, Γ) από 7.11.2020 έως 6.4.2021 (5 μήνες), σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 83 παρ.1 εδ. α' του N. 4790/2021 και Δ) διαστήματος δέκα (10) επιπλέον ημερών που προβλέπεται από την παρ. 1 του άρθρου 83 του N. 4790/2021, ήτοι συνολικά χρονικού διαστήματος 8 μηνών και 5 ημερών ( 2 μήνες + 18 ημέρες + 7 ημέρες + 5 μήνες + 10 ημέρες), συμπληρωνόταν στις 30.1.2023 και επομένως δεν είχε συμπληρωθεί στις 25.1.2023, οπότε κατά τα προεκτεθέντα επιδόθηκε η κρινόμενη αγωγή στην τρίτη εναγομένη και ήδη εκκαλούσα. Κατόπιν τούτων, όσον αφορά τις αξιώσεις του ενάγοντος για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης κατ'άρθρο 932 ΑΚ και ειδική χρηματική του άρθρου 931 ΑΚ, καθ' ο μέρος θεμελιώνονται στην καταθλιπτική διαταραχή που εμφάνισε αυτός ως απότοκη του ένδικου ατυχήματος, θα πρέπει να απορριφθεί ως ουσία αβάσιμη η ένσταση παραγραφής που προέβαλε η τρίτη εναγομένη, η οποία φέρει και το βάρος αποδείξεώς της, σημειουμένου ότι ως προς το ίδιο ως άνω μέρος των αξιώσεων του ενάγοντος ήτοι κατά το μέρος που αυτές εδράζονται στην προαναφερόμενη ψυχική διαταραχή του, εφόσον δεν είχαν υποπέσει σε παραγραφή έναντι της τρίτης εναγομένης κατά το χρόνο άσκησης της κρινόμενης αγωγής, δεν ασκεί έννομη επιρροή η απόρριψη της αντενστάσεως του ενάγοντος περί αναστολής της παραγραφής κατ' άρθρο 255 ΑΚ. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που με την εκκαλουμένη απόφαση έκανε δεκτή ως ουσία βάσιμη της προαναφερόμενη αντένσταση του ενάγοντος περί αναστολής της παραγραφής κατ΄άρθρ 255 ΑΚ και επίσης απέρριψε ως ουσία αβάσιμη την ένσταση παραγραφής που προέβαλε η τρίτη εναγομένη, αντί να κάνει εν μέρει δεκτή ως ουσία βάσιμη την ένσταση αυτή (παραγραφής) όσον αφορά τις επίδικες αξιώσεις του ενάγοντος κατά το μέρος που θεμελιώνονται στις ορθοπαιδικές σωματικές βλάβες που υπέστη από το ένδικο ατύχημα, έσφαλε στην εφαρμογή του νόμου και την εκτίμηση των αποδείξεων εν μέρει δεκτού γενομένου ως βάσιμου του σχετικού λόγου της έφεσης. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο ενάγων, ο οποίος κατά το χρόνο του ένδικου ατυχήματος ήταν ηλικίας 49, έγγαμος με τέκνα, πάσχει, όπως προεκτέθηκε, συνεπεία του ένδικου τραυματισμού του από υποτροπιάζουσα καταθλιπτική διαταραχή και η κατάσταση αυτή της υγείας του συνιστά έλλειψη της ψυχικής ακεραιότητάς του και μερική μόνιμη αναπηρία του κατά την έννοια του νόμου. Η μερική αυτή αναπηρία, επιδρά δυσμενώς στο οικονομικό του μέλλον αλλά και στην κοινωνική και οικογενειακή ζωή του, διότι το ανωτέρω πρόβλημα υγείας, που αντιμετωπίζει, περιορίζει τη λειτουργικότητα του, επηρεάζει αρνητικά τη ζωή και την ψυχική του διάθεση και προκαλεί σ αυτόν αισθήματα εσωστρέφειας. Επομένως, δικαιούται ιδιαίτερη αποζημίωση κατ' άρθρο 931 ΑΚ, χωρίς να απαιτείται ειδικότερος προσδιορισμός συγκεκριμένης περιουσιακής ζημίας. Ενόψει δε, των συνθηκών του ένδικου τροχαίου ατυχήματος, της αποκλειστικής υπαιτιότητας του δεύτερου εναγομένου στην πρόκληση του ατυχήματος αυτού, της ηλικίας του ενάγοντος (49 ετών κατά το χρόνο του ατυχήματος), του είδους της ως άνω μερικής αναπηρίας του, καθώς και της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης του ενάγοντος (η ευθύνη της τρίτης εναγομένης ασφαλιστικής εταιρίας είναι εγγυητική), κρίνεται εύλογο το ποσό των 6.000 ευρώ ως ειδική χρηματική παροχή του άρθρου 931 ΑΚ. Το πρωτοβάθμιο, επομένως, Δικαστήριο, που έκρινε με την εκκαλουμένη ότι ο ενάγων δικαιούται ως ειδική χρηματική παροχή κατ' άρθρο 931 ΑΚ το ποσό των 8.000 ευρώ, εσφαλμένα εφάρμοσε το νόμο και εκτίμησε τις αποδείξεις, εν μέρει δεκτού γενομένου ως και ουσιαστικά βάσιμου του σχετικού λόγου της έφεσης. Επίσης ο ενάγων λόγω του ανωτέρω τραυματισμού του κατά το ένδικο ατύχημα και της εξ αυτού καταθλιπτικής διαταραχής που εμφάνισε, υπέστη ηθική βλάβη προς αποκατάσταση της οποίας λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το ένδικο ατύχημα, την αποκλειστική υπαιτιότητα του δεύτερου εναγομένου στην πρόκλησή του, την ηλικία του ενάγοντος (49 ετών) κατά το χρόνο του ένδικου συμβάντος, την ταλαιπωρία που υπέστη, το είδος της ψυχικής βλάβης που υπέστη συνεπεία του τραυματισμού του και τα εξ αυτής προβλήματα υγείας που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει, καθώς και την κοινωνική θέση και οικονομική κατάσταση του ενάγοντος (η ευθύνη της τρίτης εναγομένης ασφαλιστικής εταιρίας είναι εγγυητική), δικαιούται, ως χρηματική ικανοποίηση, το ποσό των 7.000 ευρώ. Το ποσό αυτό, μετά τη στάθμιση των παραπάνω στοιχείων, κρίνεται εύλογο, δηλαδή ανάλογο με τις προαναφερόμενες συγκεκριμένες περιστάσεις της υπό κρίση περίπτωσης, αλλά και σύμφωνο με την αρχή της αναλογικότητας, κατά τις διατάξεις των άρθρων 932 εδάφ. γ' του ΑΚ, 2 παρ. 1 και 25 παρ. 1 του Συντάγματος και 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ (ΟλΑΠ, 10/2017 και 9/2015). Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που με την εκκαλουμένη απόφαση έκρινε ότι ο ενάγων δικαιούται ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης το ποσό των 10.000 ευρώ, εσφαλμένα εφάρμοσε το νόμο και εκτίμησε τις αποδείξεις, εν μέρει δεκτού γενομένου ως βάσιμου του σχετικού λόγου της έφεσης, με τον οποίο η εκκαλούσα υποστηρίζει ότι έπρεπε να επιδικασθεί στον ενάγοντα μικρότερο ποσό για την πιο πάνω αιτία. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος έφεσης προς έρευνα, πρέπει αυτή (έφεση) να γίνει δεκτή κατ'ουσία, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση μεταξύ του ενάγοντος και της τρίτης εναγομένης, και αφού κρατηθεί η υπόθεση από το παρόν Δικαστήριο και δικασθεί κατ'ουσία η αγωγή μεταξύ των ανωτέρω διαδίκων, πρέπει αυτή να γίνει εν μέρει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη ως προς την Τρίτη εναγομένη και να αναγνωρισθεί ότι αυτή οφείλει να καταβάλει στον ενάγοντα, το ποσό των 13.000 ευρώ, νομιμότοκα από την επομένη της επίδοσης της αγωγής, να επιβληθεί σε βάρος της τρίτης εναγομένης ένα μέρος των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος, αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας (άρθρα 106, 176, 180 παρ. 1, 183, 189 παρ. 1, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ) και να διαταχθεί η επιστροφή στην εκκαλούσα του παράβολου έφεσης που κατέθεσε με το υπ'αριθμ. …/2023 e - παράβολο, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.

ΔΕΧΕΤΑΙ κατ'ουσία την από 21.12.2023 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ΓΑΚ/ΕΑΚ/.../22.12.2023 έφεση κατά της υπ’ αριθμ. 11855/2023 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών, η οποία (έφεση) έγινε τυπικά δεκτή με την υπ'αριθμ. 1881/2024 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου.

ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την εκκαλουμένη απόφαση μεταξύ του ενάγοντος και της τρίτης εναγομένης ασφαλιστικής εταιρίας.

ΚΡΑΤΕΙ την υπόθεση και ΔΙΚΑΖΕΙ την από την από 24.1.2023 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ΓΑΚ/ΕΑΚ/.../24.1.2023 αγωγή, μεταξύ των ανωτέρω διαδίκων.

ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την αγωγή ως προς την τρίτη εναγομένη.

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ότι η τρίτη εναγομένη οφείλει να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των δεκατριών χιλιάδων (13.000) ευρώ, νομιμότοκα από την επομένη της επίδοσης της ως άνω αγωγής.

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος της τρίτης εναγομένης ένα μέρος των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος, αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των οκτακόσιων (800) ευρώ.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή στην εκκαλούσα του παράβολου έφεσης που κατέθεσε με το υπ'αριθμ. …./2023 e - παράβολο.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στη Θεσσαλονίκη στις Φεβρουάριου 2026, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ