ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΤΜΗΜΑ Δ΄ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ Α3/2026

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 17 Σεπτεμβρίου 2025, με δικαστή τον Νικόλαο Δρόσο, Εφέτη Διοικητικών Δικαστηρίων, και γραμματέα την Ελένη Ζήζη, δικαστική υπάλληλο,

για να εκδικάσει την έφεση με ημερομηνία κατάθεσης στις 31-10-2024 (Α.Β.Ε.Μ.: …/2025 και Ε.Α.Υ. ….),

των : 1) …. και 28) …. οι οποίοι παραστάθηκαν με δήλωση, κατ’ άρθρο 133 παρ. 2 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (Κ.Δ.Δ.), του πληρεξούσιου δικηγόρου Δημήτριου - Ελευθέριου Τάγαρη,

κατά του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία «Γενικό Νοσοκομείο ...΄΄- Γενικό Νοσοκομείο...΄΄ ..."», το οποίο εδρεύει στη...(οδός ...), εκπροσωπείται από τον Διοικητή του και παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου Αθανασίας Κοτσιοπούλου.

Κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο, ο διάδικος που εμφανίστηκε και παραστάθηκε, ανέπτυξε τους ισχυρισμούς του και ζήτησε όσα αναφέρονται στα πρακτικά.

Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα 

Σκέφθηκε κατά τον νόμο.

1. Επειδή, με την κρινόμενη έφεση, για την άσκηση της οποίας καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (σχετικά τα με κωδικούς …………………. e-παράβολα του διαδικτυακού ιστότοπου της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων και τα οικεία αποδεικτικά πληρωμής τους) ζητείται, παραδεκτώς, η εξαφάνιση της Α1488/2024 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Πειραιά, κατά το μέρος που απορρίφθηκε η με αριθμό κατάθεσης ...2021 αγωγή των ήδη εκκαλούντων, υπηρετούντων ιατρών στο εφεσίβλητο νοσοκομείο, αναφορικά με τις αξιώσεις τους περί αναγνώρισης της υποχρέωσης του τελευταίου να τους καταβάλει, νομιμοτόκως, σε καθέναν από αυτούς, τα επιμέρους αναφερόμενα στην αγωγή ποσά, τα οποία αντιστοιχούσαν σε διαφορά τακτικών αποδοχών χρονικής περιόδου από 01-01-2017 έως 28-02-2018, λόγω περικοπής τους βάσει των διατάξεων του άρθρου πρώτου παρ. Γ υποπαρ. Γ.1 περ. 27 του ν. 4093/2012 (Α΄ 222) και των άρθρων 136 επόμ. του ν. 4472/2017 (Α΄ 74).

2. Επειδή, με τον νόμο 3205/2003 ΄΄Μισθολογικές ρυθμίσεις λειτουργών και υπαλλήλων του Δημοσίου …΄΄ (Α΄ 297) θεσπίσθηκε, στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης και του εξορθολογισμού της δομής των ειδικών μισθολογίων που ρυθμίζουν τις αποδοχές συγκεκριμένων κατηγοριών λειτουργών και υπαλλήλων, νέο μισθολόγιο για τους ιατρούς του Ε.Σ.Υ., με σκοπό τη βελτίωση των αποδοχών των νοσοκομειακών ιατρών και την αποτελεσματικότερη λειτουργία του Ε.Σ.Υ.. Ειδικότερα, στο Κεφάλαιο Γ΄ του εν λόγω νόμου, με τίτλο «ΙΑΤΡΟΙ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΥΓΕΙΑΣ», ορίσθηκαν τα εξής: «Άρθρο 43. Βασικός μισθός. 1. Ο μηνιαίος βασικός μισθός όλων των βαθμών της ιεραρχίας του κλάδου των ιατρών του … (Ε.Σ.Υ.) καθορίζεται με βάση το βασικό μισθό του βαθμού του Επιμελητή Β΄, ο οποίος πολλαπλασιάζεται με τους παρακάτω συντελεστές και στρογγυλοποιείται στην πλησιέστερη μονάδα ευρώ: α. Διευθυντής 1,40, β. Επιμελητής Α΄ 1,20, γ. Επιμελητής Β΄ 1,00, δ. Επιμελητής Γ΄ και ειδικευόμενος 0,70. 2. Για τη διαμόρφωση των βασικών μισθών της προηγούμενης παραγράφου, ο μηνιαίος βασικός μισθός του Επιμελητή Β΄ ορίζεται σε χίλια σαράντα δύο ευρώ (1.042 ευρώ). 2. … Άρθρο 44. Επιδόματα, παροχές και αποζημιώσεις. Α. Πέρα από το βασικό μισθό του προηγούμενου άρθρου παρέχονται και τα εξής επιδόματα, παροχές και αποζημιώσεις κατά μήνα: 1. Χρόνου υπηρεσίας, με ανάλογη εφαρμογή της παραγράφου Α. 1. του άρθρου 30 του νόμου αυτού. Ως υπηρεσία για τη χορήγηση του επιδόματος αυτού λαμβάνεται υπόψη εκείνη που προβλέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 15 του παρόντος νόμου, υπολογιζομένου και του χρόνου απόκτησης ειδικότητας. 2. Μεταπτυχιακών σπουδών, για τη χορήγηση του οποίου εφαρμόζονται οι διατάξεις της παραγράφου Α. 1. του άρθρου 8 του νόμου αυτού. 3. Νοσοκομειακής απασχόλησης, απόδοσης και ειδικών συνθηκών άσκησης ιατρικού έργου οριζόμενη κατά βαθμό, ως εξής: α. Διευθυντής 450 €, β. Επιμελητής Α΄ 389 €, γ. Επιμελητής Β΄ 327 €, δ. Επιμελητής Γ΄ και ειδικευόμενος 265 €. 4. Πάγια αποζημίωση για συμμετοχή σε σεμινάρια και ενημέρωση βιβλιοθήκης, οριζόμενη κατά βαθμό, ως εξής: α. Διευθυντής 339 €, β. Επιμελητής Α΄ 293 €, γ. Επιμελητής Β΄ 247 €, δ. Επιμελητής Γ΄ και ειδικευόμενος 185 €. 5. Οικογενειακή παροχή, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 11 του παρόντος νόμου. 6. Θέσεως ευθύνης στους Διευθυντές, για όσο χρόνο ασκούν τα καθήκοντα του βαθμού τους, οριζόμενο σε διακόσια τριάντα πέντε ευρώ (235 €). Στους Επιμελητές Α΄, που απονέμεται ο τίτλος του Αναπληρωτή Διευθυντή, καταβάλλεται επίδομα θέσεως ευθύνης ίσο με τα σαράντα εκατοστά (40/100) του αντίστοιχου επιδόματος του Διευθυντή, για όσο χρονικό διάστημα φέρουν τον τίτλο αυτόν. Το ίδιο επίδομα και στο αυτό ύψος με τους Αναπληρωτές Διευθυντές καταβάλλεται και σε ιατρούς που υπηρετούν σε προσωποπαγείς θέσεις Διευθυντών. Το επίδομα θέσεως ευθύνης καταβάλλεται και στην περίπτωση απουσίας του δικαιούχου από τα καθήκοντά του, για οποιαδήποτε αιτία, αλλά όχι πέραν των δύο (2) μηνών συνολικά κατ’ έτος. Β. 1. Εορτών και αδείας, χορηγούμενα σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 31 του νόμου αυτού. 2. ...». Στη συνέχεια, ο μηνιαίος βασικός μισθός του Επιμελητή Β΄ ιατρού του Ε.Σ.Υ. αναπροσαρμόσθηκε από 1.1.2005 σε 1.080 ευρώ με το άρθρο 2 παρ. 1 περ. ιδ΄ του ν. 3336/2005 (Α΄ 96), από 1.1.2006 σε 1.112 ευρώ με το άρθρο 11 περ. ιδ΄ του ν. 3453/2006 (Α΄ 74), από 1.1.2007 σε 1.151 ευρώ με το άρθρο 1 παρ. 1 περ. ιδ΄ του ν. 3554/2007 (Α΄ 80) και από 1.1.2008 και 1.10.2008 σε 1.180 και 1.203 ευρώ αντίστοιχα με το άρθρο 5 περ. ιδ΄ του ν. 3670/2008 (Α΄ 117). Ακολούθως, με τον ν. 3754/2009 (Α’ 43) ρυθμίσθηκε, όπως προκύπτει από τη σχετική αιτιολογική έκθεση, σειρά σημαντικών ζητημάτων για τους νοσοκομειακούς ιατρούς με σκοπό την εξασφάλιση συνθηκών απασχόλησης και απολαβών «που ανταποκρίνονται στην επιστημοσύνη τους και την επαγγελματική τους αξιοπρέπεια», τονίζεται δε ότι οι θεσπιζόμενες μισθολογικές ενισχύσεις «αποτελούν τη βάση του νέου μισθολογίου των γιατρών, που θα ανταποκρίνεται στην ιδιαιτερότητα και τη σπουδαιότητα του λειτουργήματός τους». Ειδικότερα, στο άρθρο 6 του εν λόγω νόμου, με τίτλο «Μισθολόγιο», ορίσθηκαν τα εξής: «1. Το άρθρο 43 του ν. 3205/2003 ... αντικαθίσταται ως κάτωθι: “1. Οι μηνιαίοι βασικοί μισθοί όλων των βαθμών της ιεραρχίας του κλάδου των ιατρών του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ) ορίζονται από 1ης Ιανουαρίου 2009, στα παρακάτω ποσά: α. Διευθυντής 2.054 €, β. Επιμελητής Α΄ 1.759 €, γ. Επιμελητής Β΄ 1.468 €, δ. Ειδικευόμενος 1.027 €. 2. ...”. 2. Το εδάφιο δ΄ της παραγράφου 3 του άρθρου 44 του ν. 3205/2003 αντικαθίσταται ως εξής: “δ. Ειδικευόμενος 355 €”». Εξάλλου, με το άρθρο 55 παρ. 2 του ν. 3918/2011 (Α’ 31) αντικαταστάθηκε εκ νέου το ανωτέρω άρθρο 43 του ν. 3205/2003, ενόψει της θέσπισης με την παρ. 1 του ίδιου άρθρου του βαθμού του “Συντονιστή Διευθυντή”, και ορίσθηκε ότι: «1. Οι μηνιαίοι βασικοί μισθοί όλων των βαθμών της ιεραρχίας του κλάδου των ιατρών του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ) ορίζονται από 1ης Ιανουαρίου 2011, στα παρακάτω ποσά: α. Συντονιστής Διευθυντής 2.055 ευρώ. β. Διευθυντής 2.054 ευρώ. γ. Επιμελητής Α΄ 1.759 ευρώ. δ. Επιμελητής Β΄ 1.468 ευρώ. ε. Ειδικευόμενος 1.027 ευρώ», ενώ με το άρθρο 66 παρ. 33 του ν. 3984/2011 (Α΄ 150) αντικαταστάθηκε το πρώτο εδάφιο της περίπτωσης 6 της πρώτης παραγράφου του άρθρου 44 του ν. 3205/2003 και προβλέφθηκε η χορήγηση επιδόματος «Θέσεως-Ευθύνης στους Συντονιστές Διευθυντές, για όσο χρόνο ασκούν τα καθήκοντα του βαθμού τους, οριζόμενο σε διακόσια τριανταπέντε (235) ευρώ». Περαιτέρω, με το άρθρο 1 του ν. 3833/2010 (Α' 40/15.3.2010, έναρξη ισχύος από 1.1.2010, σύμφωνα με το άρθρο 20 παρ. 1 του ίδιου νόμου), όπως η παρ. 3 αυτού τροποποιήθηκε με τις παρ. 3 και 4 του άρθρου 90 του ν. 3842/2010 (Α' 58), ορίσθηκαν τα εξής: «1. … 2. Τα πάσης φύσεως επιδόματα, αποζημιώσεις και αμοιβές γενικά, καθώς και τα με οποιαδήποτε άλλη ονομασία οριζόμενα και από οποιαδήποτε γενική ή ειδική διάταξη προβλεπόμενα, των λειτουργών και υπαλλήλων του Δημοσίου, των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) … μειώνονται κατά ποσοστό δώδεκα τοις εκατό (12%) … 3. Από τη μείωση της προηγούμενης παραγράφου εξαιρούνται τα επιδόματα που προβλέπονται στις παρακάτω διατάξεις, όπως ισχύουν κάθε φορά: α) … β) χρόνου υπηρεσίας (άρθρα … 44 παρ. Α.1 … του ν. 3205/2003), γ) … 9. Τα ποσά που προκύπτουν από τη μείωση που προβλέπεται στο άρθρο αυτό και αντιστοιχούν στο χρονικό διάστημα από 1.1.2010 μέχρι την εφαρμογή του νόμου αυτού παρακρατούνται από τη μισθοδοσία των επόμενων της ψήφισης του νόμου αυτού …». Ακολούθως, με το άρθρο τρίτο του ν. 3845/2010 (Α' 65/6.5.2010, έναρξη ισχύος άρθρου τρίτου από 1.6.2010, βλ. άρθρο έβδομο παρ. 1 του νόμου) [Μνημόνιο Ι] ορίσθηκαν τα εξής: «1. Τα πάσης φύσεως επιδόματα, αποζημιώσεις και αμοιβές γενικά, καθώς και τα με οποιαδήποτε άλλη ονομασία οριζόμενα και από οποιαδήποτε γενική ή ειδική διάταξη προβλεπόμενα των λειτουργών και υπαλλήλων των φορέων της παραγράφου 2 του άρθρου 1 του ν. 3833/2010 ... μειώνονται κατά ποσοστό οκτώ τοις εκατό (8%). 2. Από τη μείωση της προηγούμενης παραγράφου εξαιρούνται τα επιδόματα που προβλέπονται στην παράγραφο 3 του άρθρου 1 του ν. 3833/2010, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει. 3. …». Τέλος, με το άρθρο 55 παρ. 23 περ. δ' του ν. 4002/2011 (Α' 180) μειώθηκε από 1.7.2011 εκ νέου κατά ποσοστό 20% το προβλεπόμενο από την παρ. Α.3 του άρθρου 44 του ν. 3205/2003 επίδομα νοσοκομειακής απασχόλησης, απόδοσης και ειδικών συνθηκών άσκησης ιατρικού έργου, όπως είχε ήδη διαμορφωθεί.

3. Επειδή, περαιτέρω, με τις διατάξεις των περιπτώσεων 13 - 36 της υποπαραγράφου Γ.1 (με τίτλο «ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ»), της παραγράφου Γ (με τίτλο «ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΘΕΜΑΤΩΝ ΓΕΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ»), του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012 ΄΄Έγκριση Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013 – 2016 – Επείγοντα Μέτρα Εφαρμογής του ν. 4046/2012 και του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013 – 2016΄΄ (Α΄ 222) επήλθαν μειώσεις σε όλα τα χαρακτηρισθέντα από τον νομοθέτη ως «ειδικά μισθολόγια», με βάση τα οποία αμείβονται διάφορες κατηγορίες λειτουργών και υπαλλήλων. Ειδικότερα, με την περίπτωση 1 της ανωτέρω υποπαραγράφου (Γ1) ορίσθηκε ότι: «Τα επιδόματα εορτών Χριστουγέννων, Πάσχα και αδείας, που προβλέπονται από οποιαδήποτε γενική ή ειδική διάταξη, … για λειτουργούς, … καταργούνται από 1.1.2013», ενώ με την περίπτωση 27 τροποποιήθηκε το άρθρο 43 του ν. 3205/2003 και επήλθαν περαιτέρω μειώσεις στις αποδοχές των ιατρών του Ε.Σ.Υ., με τη μείωση του μηνιαίου βασικού μισθού όλων των βαθμών της ιεραρχίας του κλάδου (περίπτ. 27.α.), τη μείωση των προβλεπομένων στις παραγράφους 3, 4 και 6 του άρθρου 44 του ν. 3205/2003 επιδομάτων και αποζημιώσεων (επίδομα νοσοκομειακής απασχόλησης, απόδοσης και ειδικών συνθηκών άσκησης ιατρικού έργου, πάγια αποζημίωση για συμμετοχή σε σεμινάρια και ενημέρωση βιβλιοθήκης και επίδομα θέσης ευθύνης, αντίστοιχα) (περίπτ. 27.β. και 27.γ.), τη μείωση του συντελεστή βάσει του οποίου υπολογίζεται το ωρομίσθιο των εφημεριών, τη μείωση της προσαύξησης ενεργού εφημερίας που καταβάλλεται στους Διευθυντές του Ε.Σ.Υ. και τον καθορισμό προσαύξησης ενεργού εφημερίας 30 ευρώ αδιακρίτως για όλους τους βαθμούς της ιεραρχίας (περίπτ. 27.δ.), τη μείωση της αποζημίωσης εφημεριών που καταβάλλεται στους Συντονιστές Διευθυντές των Νοσοκομείων της Α΄ Ζώνης και στους Διευθυντές των πανεπιστημιακών κλινικών εργαστηρίων και μονάδων (περίπτ. 27.ε.) και, τέλος, τη, συνεπεία των ανωτέρω ρυθμίσεων, μείωση της αμοιβής της μικτής εφημερίας (περ. 27.στ.).

4. Επειδή, οι προπαρατεθείσες διατάξεις του ν. 4093/2012, με τις οποίες θεσπίσθηκαν οι ως άνω περιγραφείσες μειώσεις των αποδοχών των ιατρών του Ε.Σ.Υ., κρίθηκαν, αρχικώς με την 7412/2015 απόφαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ως αντικείμενες στα άρθρα 4 παρ. 5 και 25 του Συντάγματος και στο άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α. και, εν συνεχεία, με την 431/2018 απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, ως αντικείμενες και στο άρθρο 21 παρ. 3 του Συντάγματος και την, εμμέσως απορρέουσα από αυτό, αρχή της ιδιαίτερης μισθολογικής μεταχείρισης των ιατρών του Ε.Σ.Υ., καθώς και στην συνταγματική αρχή της ισότητας υπό την δεύτερη όψη της, δηλαδή της υποχρέωσης του νομοθέτη να μεταχειρίζεται κατά διαφορετικό τρόπο τις άνισες καταστάσεις. Ειδικότερα, με την ως άνω απόφαση 431/2018 κρίθηκε, μεταξύ άλλων, ότι από καμία από τις προπαρασκευαστικές εργασίες του ν. 4093/2012 δεν προέκυπτε ότι κατά τον προσδιορισμό του ύψους των περικοπών στο μισθολόγιο των ιατρών του Ε.Σ.Υ. ελήφθησαν υπόψιν, πέραν του καθαρώς αριθμητικού και, ως εκ τούτου, προδήλως απρόσφορου κριτηρίου, της επιτεύξεως δηλαδή συγκεκριμένης μεσοσταθμικής μειώσεως του μισθολογικού κόστους του Δημοσίου, όλα εκείνα τα στοιχεία, τα οποία υπαγόρευσαν την θέσπιση ιδιαιτέρου μισθολογίου για την εν λόγω κατηγορία δημοσίων λειτουργών.

5. Επειδή, ακολούθως, στις 19-05-2017 δημοσιεύτηκε ο ν. 4472/2017, ο οποίος φέρει τον τίτλο ΄΄Συνταξιοδοτικές διατάξεις Δημοσίου και τροποποίηση διατάξεων του ν. 4387/2016, μέτρα εφαρμογής των δημοσιονομικών στόχων και μεταρρυθμίσεων, μέτρα κοινωνικής στήριξης και εργασιακές ρυθμίσεις, Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2018 – 2021 και λοιπές διατάξεις΄΄ (Α΄ 74). Με τις διατάξεις του Κεφαλαίου Ε’ του Μέρους ΣΤ΄ του νόμου αυτού, υπό τον τίτλο «Μισθολογικές ρυθμίσεις ειδικών κατηγοριών λειτουργών και υπαλλήλων του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ. και Ν.Π.Ι.Δ., καθώς και των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και αντίστοιχων της Ελληνικής Αστυνομίας, του Πυροσβεστικού και Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής» (όπως αυτές ίσχυαν κατά τη δημοσίευση του νόμου), θεσπίστηκε νέο μισθολόγιο, μεταξύ άλλων, και για τους Ιατρούς του Ε.Σ.Υ.. Οι διατάξεις δε αυτές ισχύουν αναδρομικά από 1.1.2017 (άρθρο 162). Ειδικότερα, στο άρθρο 136, υπό τον τίτλο «Μισθολογική κατάταξη», ορίζεται ότι: «Για τη μισθολογική κατάταξη των υπαγόμενων στο παρόν κεφάλαιο, πλην των ιατρών υπηρεσίας υπαίθρου, ορίζονται δεκαέξι (16) μισθολογικά κλιμάκια (Μ.Κ.) για κάθε βαθμίδα με εισαγωγικό το Μ.Κ. 1 και καταληκτικό το Μ.Κ. 16», ενώ στο άρθρο 137 περιγράφεται ο χρόνος και τρόπος μισθολογικής εξέλιξης των υπαγόμενων στο εν λόγω Ε´ Κεφάλαιο ως ακολούθως: «1. Για τη μισθολογική εξέλιξη απαιτείται υπηρεσία ενός (1) έτους στο πρώτο μισθολογικό κλιμάκιο (Μ.Κ.1) και δύο (2) έτη για κάθε επόμενο. 2. Για τη μισθολογική εξέλιξη των υπαγόμενων στο παρόν κεφάλαιο, πλην των ιατρών υπηρεσίας υπαίθρου, από το κατώτερο μισθολογικό κλιμάκιο στο αμέσως ανώτερο απαιτείται να έχει συμπληρωθεί ο καθορισμένος χρόνος υπηρεσίας στο κατώτερο μισθολογικό κλιμάκιο. 3. … 4. Ως υπηρεσία για τη μισθολογική κατάταξη και εξέλιξη υπολογίζεται η αναφερόμενη στις διατάξεις της παρ. 4 του άρθρου 11 του ν. 4354/2015, όπως κάθε φορά ισχύει, καθώς και ο χρόνος απόκτησης ιατρικής ειδικότητας. …». Περαιτέρω, στο άρθρο 138 του ίδιου νόμου ορίζονται τα εξής: «Βασικός μισθός. 1. Ο μηνιαίος βασικός μισθός του Μ.Κ.1 του Συντονιστή Διευθυντή ορίζεται στο ποσό των χιλίων εννιακοσίων τριών ευρώ (1.903 €). Ο βασικός μισθός των επόμενων μισθολογικών κλιμακίων μέχρι το Μ.Κ. 16 διαμορφώνεται με πρόσθεση στο αμέσως προηγούμενο Μ.Κ. του ποσού των εξήντα επτά ευρώ (67 €). 2. Ο μηνιαίος βασικός μισθός των λοιπών βαθμίδων των ιατρών διαμορφώνεται σε ποσοστό επί του αντίστοιχου Μ.Κ. του Συντονιστή Διευθυντή, ως εξής: α. Διευθυντής και αντίστοιχοι 95%. β. …. 5. Όλοι οι ως άνω βασικοί μισθοί στρογγυλοποιούνται στην πλησιέστερη μονάδα ευρώ».». Περαιτέρω, στο άρθρο 139 ορίζονται τα προβλεπόμενα πέραν από το βασικό μισθό του προηγούμενου άρθρου παρεχόμενα επιδόματα, παροχές και αποζημιώσεις κατά μήνα, ειδικότερα δε προβλέπονται τα ακόλουθα: «Επιδόματα. 1. Πέρα από το βασικό μισθό του προηγούμενου άρθρου, στους υπαγόμενους στο παρόν κεφάλαιο παρέχονται και τα εξής επιδόματα, παροχές και αποζημιώσεις κατά μήνα: Α. Στους Ιατρούς και Οδοντιάτρους του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.), στους έμμισθους ειδικευόμενους ιατρούς και στους Επικουρικούς Ιατρούς, επίδομα νοσοκομειακής απασχόλησης, οριζόμενο ως εξής: α. Συντονιστής Διευθυντής και Διευθυντής τριακόσια σαράντα (340) ευρώ. β. ... Β. ... Τα ως άνω επιδόματα καταβάλλονται με την απαραίτητη προϋπόθεση ότι οι δικαιούχοι τους προσφέρουν υπηρεσία με πλήρη και αποκλειστική απασχόληση στους χώρους που δικαιολογείται η καταβολή τους. ... Γ. ... Ε. Επίδομα θέσης ευθύνης, στους προϊσταμένους οργανικών μονάδων, για όσο χρόνο ασκούν τα καθήκοντά τους, οριζόμενο κατά βαθμίδα θέσης, ως εξής: α) Προϊστάμενοι της Ιατρικής Υπηρεσίας των Νοσοκομείων και Προϊστάμενοι Γενικών Διευθύνσεων Διοίκησης εκατόν πενήντα ευρώ (150 €). β) Προϊστάμενοι Τομέων της Ιατρικής Υπηρεσίας των Νοσοκομείων και Προϊστάμενοι Διευθύνσεων Διοίκησης εκατόν είκοσι ευρώ (120 €). γ) Προϊστάμενοι Τμημάτων της Ιατρικής Υπηρεσίας των Νοσοκομείων-επιστημονικά υπεύθυνοι, Υπεύθυνοι για το συντονισμό της επιστημονικής λειτουργίας των Κέντρων Υγείας και λοιπών Μονάδων Υγείας του ΠΕΔΥ, καθώς και Προϊστάμενοι Τμημάτων Διοίκησης εκατό (100) ευρώ. Οι προϋποθέσεις χορήγησης είναι ίδιες με αυτές που προβλέπονται στις παραγράφους 2, 3 και 4 του άρθρου 16 του ν. 4354/2015. ΣΤ. ... 3. … 5. Από την έναρξη της ισχύος του παρόντος και εφεξής, πέραν των παροχών και αποζημιώσεων του παρόντος και του επόμενου άρθρου δεν δικαιολογείται η χορήγηση άλλων μισθολογικών παροχών με οποιαδήποτε ονομασία και από οποιαδήποτε πηγή».

6. Επειδή, όπως έχει κριθεί με την 1408/2022 απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας ο νομοθέτης με τον προαναφερθέντα ν. 4472/2017 επεδίωξε στο πλαίσιο των δημοσιονομικών δυνατοτήτων της χώρας, να αναμορφώσει τα ειδικά μισθολόγια, αφενός μεν περιορίζοντάς τα σε αριθμό, αφετέρου δε εξορθολογίζοντας τις αποδοχές που χορηγούνται με αυτά, με κυριότερο εργαλείο τη συγχώνευση ή κατάργηση επιδομάτων και τη δημιουργία μισθολογικών κλιμακίων. Ειδικότερα, ο νομοθέτης επεδίωξε τον αριθμητικό περιορισμό των ειδικών μισθολογίων, όχι καταργώντας κάποια από αυτά, αλλά συνενώνοντας τα υφιστάμενα ειδικά μισθολόγια που, κατά την κρίση του, είχαν «ομοειδές αντικείμενο». Ωστόσο, προκειμένου να επιτύχει τον εξορθολογισμό των αποδοχών που χορηγούνται με τα ειδικά αυτά μισθολόγια, ο νομοθέτης χρησιμοποίησε, όπως ρητώς αναφέρεται και στην αιτιολογική έκθεση του εν λόγω νόμου, αρχές και κανόνες, όχι προσιδιάζοντες ειδικώς στις ιδιαιτερότητες κάθε μισθολογίου, αλλά κοινούς για όλα τα ειδικά μισθολόγια, συνιστάμενους, κυρίως, στη διατήρηση ενός τουλάχιστον επιδόματος, συνδεόμενου με τα ειδικά καθήκοντα κάθε κατηγορίας και με την ενεργό άσκησή τους, καθώς και στην κατάργηση του χρονοεπιδόματος και τη δημιουργία μισθολογικής κλίμακας ανά βαθμίδα, με μισθολογικά κλιμάκια. Έτσι, συγκεκριμένα ως προς το ειδικό μισθολόγιο των ιατρών του Ε.Σ.Υ., πέραν του επιδόματος μεταπτυχιακών σπουδών και των ειδικότερων επιδομάτων των περιπτώσεων Ε΄ και ΣΤ΄ της παρ. 1 του άρθρου 139 αυτού, ο ν. 4472/2017 διατήρησε ως βασικό επίδομα, συνδεόμενο με τα ειδικά καθήκοντα των ιατρών, το επίδομα νοσοκομειακής απασχόλησης, κατήργησε δε την πάγια αποζημίωση για συμμετοχή σε σεμινάρια και ενημέρωση βιβλιοθήκης, χωρίς να προκύπτει ειδικότερα για ποιόν λόγο η αποζημίωση αυτή έπρεπε να καταργηθεί ή ενδεχομένως να συγχωνευθεί με το ανωτέρω επίδομα νοσοκομειακής απασχόλησης.

7. Επειδή, με την ίδια απόφαση της Ολομέλειας κρίθηκε ότι, όπως προκύπτει από το σύνολο των προπαρασκευαστικών εργασιών του ν. 4472/2017, κρίσιμο και βασικό στοιχείο για τον εξ υπαρχής προσδιορισμό των αποδοχών και των ιατρών του Ε.Σ.Υ., αποτέλεσε για τον νομοθέτη, προεχόντως, η διατήρηση του μισθολογίου ως δημοσιονομικά ουδέτερου, λόγω της ανάγκης να επιτευχθούν οι τεθέντες δημοσιονομικοί στόχοι για πρωτογενές πλεόνασμα, ύψους πλέον του 3,5% του ΑΕΠ, για καθένα από τα έτη 2018 έως 2021. Δηλαδή, αν και καθένα από τα «ειδικά μισθολόγια» αφορούσε σε διαφορετική κατηγορία λειτουργών ή υπαλλήλων, με απολύτως διακεκριμένα καθήκοντα και αποστολή, καθώς και με διαφορετικά τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, ο νομοθέτης αφενός μεν τα ρύθμισε στηριζόμενος σε κοινές αρχές και κοινούς κανόνες, αφετέρου δε τα αντιμετώπισε συλλήβδην ως ένα ενιαίο οικονομικό μέγεθος, το οποίο έπρεπε, υπολογιζόμενο ως σύνολο, να παραμείνει δημοσιονομικά ουδέτερο, στο πλαίσιο της ανάγκης προς επίτευξη των τεθέντων δημοσιονομικών στόχων για πρωτογενές πλεόνασμα. Κατά τα λοιπά, όμως, ούτε από τις προπαρασκευαστικές εργασίες του ν. 4472/2017 ούτε από το κείμενο του εγκριθέντος με τον νόμο αυτό Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής προκύπτει ότι κατά τον επαναπροσδιορισμό των αποδοχών του μισθολογίου των ιατρών του Ε.Σ.Υ. ελήφθησαν υπόψη, πέραν του ανωτέρω καθαρώς αριθμητικού και, ως εκ τούτου, προδήλως απρόσφορου κριτηρίου, της δημιουργίας δηλαδή ενός δημοσιονομικώς ουδέτερου μισθολογίου, άλλα στοιχεία, μεταξύ των οποίων, η φύση των καθηκόντων τους και η σημασία της αποστολής τους, οι ειδικές συνθήκες άσκησης του εν λόγω λειτουργήματος, οι ιδιαίτερες απαιτήσεις του ιατρικού επαγγέλματος όσον αφορά στον χρόνο απασχόλησης, την ένταση και την ποιότητα της εργασίας, τις ιδιαίτερες ευθύνες που απορρέουν από την άσκησή του, το καθεστώς πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης υπό το οποίο παρέχουν τις υπηρεσίες τους, τον μεγαλύτερο χρόνο γενικής εκπαίδευσης των ιατρών συγκριτικά με άλλους επιστήμονες, την πολυετή μεταπανεπιστημιακή μετεκπαίδευσή τους για ειδίκευση, καθώς και την ανάγκη για διαρκή εκπαίδευση. Ειδικότερα, δεν προκύπτει ότι εκτιμήθηκαν ειδικώς οι επιπτώσεις από τον εν λόγω επαναπροσδιορισμό των αποδοχών των ιατρών στη λειτουργία του Ε.Σ.Υ. ούτε εάν οι επιπτώσεις αυτές είναι μικρότερες ή μεγαλύτερες από το επιδιωκόμενο όφελος, ήτοι τη διατήρηση του μισθολογίου ως δημοσιονομικά ουδέτερου ούτε αν θα μπορούσαν να αναζητηθούν άλλα μέτρα, με μικρότερη επιβάρυνση για τους ιατρούς του Ε.Σ.Υ.. Επίσης, δεν εξετάσθηκε εάν οι αποδοχές των τελευταίων, μετά από τον επαναπροσδιορισμό τους, παραμένουν επαρκείς για την αντιμετώπιση του κόστους προς αξιοπρεπή διαβίωσή τους και ανάλογες της αποστολής τους. Εξάλλου, το γεγονός ότι με το άρθρο 156 του ν. 4472/2017 καθορίσθηκε ότι το σύνολο των αποδοχών της οργανικής θέσης των ιατρών του Ε.Σ.Υ. και των πρόσθετων αμοιβών τους κατά μήνα δεν μπορεί να υπερβεί τις μηνιαίες αποδοχές που αντιστοιχούν σε Εφέτη με 19 χρόνια υπηρεσίας, σε αντίθεση με τους δημόσιους υπαλλήλους, για τους οποίους ως ανώτατο όριο τίθεται αυτό του Γενικού Γραμματέα Υπουργείου, δεν αποδεικνύει αυτό και μόνο ότι διασφαλίζεται ιδιαίτερη μισθολογική μεταχείριση των ιατρών του Ε.Σ.Υ.. Περαιτέρω, με τα δεδομένα που ίσχυαν κατά τον χρόνο δημοσίευσης του ν. 4472/2017, ο δι’ αυτού επαναπροσδιορισμός των αποδοχών τους, λαμβανόμενος υπόψη αθροιστικώς, με την πλήρη κατάργηση των επιδομάτων εορτών και αδείας, καθώς και με τις προηγούμενες μειώσεις του εισοδήματός τους, έχει ως αποτέλεσμα, λόγω του σωρευτικού τους αποτελέσματος και της έκτασής τους, την υπέρβαση του ορίου που θέτουν οι συνταγματικές αρχές της αναλογικότητας και της ισότητας στα δημόσια βάρη. Κατόπιν τούτων, κρίθηκε, κατά πλειοψηφία, από την Ολομέλεια ότι οι κρίσιμες διατάξεις των άρθρων 138 έως 140 του ν. 4472/2017, με τις οποίες καθορίστηκε ο βασικός μισθός, τα επιδόματα και τα ωρομίσθια εφημεριών των ιατρών του Ε.Σ.Υ., στο πλαίσιο θεσμοθέτησης εξ υπαρχής νέου ειδικού μισθολογίου για τους ανωτέρω και των οποίων αυτών διατάξεων η εφαρμογή εξειδικεύεται στα άρθρα 154 και 155 του ίδιου νόμου, σε συνδυασμό με τα άρθρα 136 και 137 αυτού, αντίκεινται στο άρθρο 21 παρ. 3 του Συντάγματος και την απορρέουσα από αυτό αρχή της ιδιαίτερης μισθολογικής μεταχείρισης των ιατρών του Ε.Σ.Υ., καθώς και στην αρχή της αναλογικότητας και της ισότητας στα δημόσια βάρη. Η πλημμέλεια δε αυτή δεν αίρεται από τη δυνατότητα για συμμετοχή των ιατρών του Ε.Σ.Υ. στην ολοήμερη λειτουργία των μονάδων του και για λήψη αμοιβής ως προς τις διενεργούμενες πέραν του τακτικού τους ωραρίου πράξεις. Δεδομένου, μάλιστα, ότι και οι διατάξεις του ν. 4093/2012, οι οποίες ίσχυαν πριν από τον ν. 4472/2017 και με τις οποίες είχαν μειωθεί οι αποδοχές των ιατρών του Ε.Σ.Υ., έχουν κριθεί, με την υπ’ αριθμ. 431/2018 απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, επίσης, ως αντίθετες προς τις ανωτέρω συνταγματικές διατάξεις και αρχές και, συνεπώς, δεν μπορούν να εφαρμοσθούν για τον προσδιορισμό των επίμαχων αποδοχών, η, κατά τα ανωτέρω, διάγνωση της αντισυνταγματικότητας των διατάξεων του ν. 4472/2017 έχει ως συνέπεια την αναβίωση των ειδικών μισθολογικών ρυθμίσεων για τους ιατρούς του Ε.Σ.Υ., όπως αυτές ίσχυαν πριν από την τροποποίησή τους με τις διατάξεις του ν. 4093/2012, δηλαδή πριν από την 1.8.2012, με βάση τα, τότε ισχύοντα, άρθρα 43 έως 45 του ν. 3205/2003. Περαιτέρω, το Συμβούλιο της Επικρατείας, με την 1408/2022 απόφασή του, μετά από στάθμιση του δημόσιου συμφέροντος, συνιστάμενου στην οξυμμένη δημοσιονομική κρίση και στην κοινώς γνωστή μέχρι πρότινος ταμειακή δυσχέρεια του ελληνικού κράτους όρισε ότι οι συνέπειες της αντισυνταγματικότητας των επίμαχων διατάξεων θα επέλθουν μετά τη δημοσίευση της εν λόγω απόφασης, ήτοι στις 28.6.2022. Βέβαια, η διαγνωσθείσα αντισυνταγματικότητα έχει αναδρομικό χαρακτήρα για τους συγκεκριμένους προσφεύγοντες και για όσους είχαν ασκήσει ένδικα βοηθήματα ή μέσα μέχρι τον χρόνο δημοσίευσης της απόφασης αυτής.

8. Επειδή, στην προκείμενη περίπτωση από την επανεκτίμηση των στοιχείων της δικογραφίας προκύπτουν τα ακόλουθα: Οι εκκαλούντες, ιατροί διαφόρων ειδικοτήτων του Ε.Σ.Υ., υπηρετούσαν με σχέση δημοσίου δικαίου στο εφεσίβλητο νοσοκομείο. Από 01-01-2017 και εφεξής, οι τακτικές μηνιαίες αποδοχές τους υπολογίστηκαν με βάση τις οικείες διατάξεις του ν. 4093/2012 και του νεότερου μισθολογίου (ν. 4472/2017). Με την με αριθμό κατάθεσης ...2021 αγωγή τους, ισχυρίστηκαν ότι οι μισθολογικές διατάξεις, βάσει των οποίων υπολογίσθηκαν οι αποδοχές τους, κατά το χρονικό διάστημα από 01-01-2017 έως 28-02-2018, και ειδικότερα τα άρθρα 136 επόμενα του ν. 4472/2017, αντίκεινται στην αρχή της ιδιαίτερης μισθολογικής μεταχείρισης των ιατρών του Ε.Σ.Υ., της αναλογικότητας και της ισότητας ενώπιον των δημοσίων βαρών, όπως κρίθηκε με την 431/2018 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, και, ως εκ τούτου είναι ανίσχυρες και μη εφαρμοστέες. Εξάλλου, ενόψει και της αντισυνταγματικότητας των διατάξεων του άρθρου πρώτου περιπτ. 1 και 27 της υποπαραγράφου Γ.1 της παραγράφου Γ του ν. 4093/2012, υποστήριξαν ότι, κατά τον υπολογισμό των αποδοχών τους εξακολουθούν να τυγχάνουν εφαρμογής οι διατάξεις του ν. 3205/2003. Για το λόγο αυτό ζήτησαν, μεταξύ άλλων, να αναγνωριστεί η υποχρέωση του εφεσίβλητου να τους καταβάλει, νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής, τα επιμέρους αναφερόμενα στην αγωγή ποσά, ως αποζημίωση, κατά τα άρθρα 105 και 106 του Εισ.Ν.Α.Κ., για την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστησαν και αντιστοιχούν στη διαφορά των τακτικών αποδοχών που έλαβαν, όπως αναλυτικώς υπολογίστηκαν, κατά το χρονικό διάστημα από 01-01-2017 έως 28-02-2018, κατ’ εφαρμογή των άρθρων 136 επόμενα του ν. 4472/2017, και εκείνων που θα ελάμβαναν βάσει των διατάξεων των άρθρων 43, 44 και 45 του ν. 3205/2003, όπως αυτές ίσχυαν πριν από την τροποποίησή τους από τις διατάξεις του ν. 4093/2012. Για την απόδειξη των ισχυρισμών τους οι εκκαλούντες προσκόμισαν και επικαλέστηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: α) την …2021 έκθεση επίδοσης της με αριθμό κατάθεσης ...2021 αγωγής στο εφεσίβλητο του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών …., β) την ….-2019 αίτησή τους προς το εφεσίβλητο περί πληρωμής ποσών που αντιστοιχούσαν στις περικοπείσες αποδοχές τους για το επίμαχο διάστημα και γ) εκκαθαριστικά σημειώματα με την ανάλυση των αποδοχών τους για το ένδικο χρονικό διάστημα. Με την εκκαλούμενη απόφαση απορρίφθηκε η αγωγή ως προς τις αξιώσεις τους χρονικού διαστήματος από 01-01-2017 έως 28-02-2018, με το σκεπτικό ότι εφόσον οι εκκαλούντες δεν προέβαλαν ότι είχαν διεκδικήσει τις περικοπείσες αποδοχές τους με ένδικο βοήθημα κατατεθέν ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων πριν από τη δημοσίευση της 431/2018 απόφασης της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την οποία κρίθηκαν αντισυνταγματικές οι διατάξεις της περίπτωσης 17 της υποπαραγράφου Γ.1 της παραγράφου Γ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012 και ορίστηκε ως χρονικό σημείο επέλευσης των αποτελεσμάτων της διαγνωσθείσης αντισυνταγματικότητας ο χρόνος δημοσίευσής της (26-2-2018), αυτοί δεν μπορούσαν να επικαλεσθούν την αντισυνταγματικότητα των διατάξεων του ν. 4093/2012 για τη θεμελίωση αποζημιωτικών αξιώσεων, που αφορούσαν τις περικοπείσες, βάσει των εν λόγω διατάξεων, αποδοχές, που πραγματοποίησαν κατά το χρονικό διάστημα από 01-01-2017 έως 28-02-2018, διότι οι τελευταίες ανάγονταν σε χρόνο προγενέστερο του χρονικού σημείου δημοσίευσης της ανωτέρω 431/2018 απόφασης και, επομένως, η αγωγή ήταν απορριπτέα κατά το σκέλος αυτό.

9. Επειδή, με την κρινόμενη έφεση, οι εκκαλούντες βάλλουν κατά της ορθότητας της πρωτόδικης κρίσης και ζητούν την εξαφάνιση της εκκαλουμένης κατά το μέρος που απέρριψε τις αγωγικές τους αξιώσεις, ως εσφαλμένης. Ειδικότερα, υποστηρίζουν ότι μολονότι είχαν ασκήσει την με αριθμό κατάθεσης …-2016 αγωγή, που αφορούσε τις περικοπείσες αποδοχές τους αναφορικά με το αμέσως προγενέστερο του ένδικου χρονικό διάστημα και από την ευδοκίμησή της υπήρχε υποχρέωση συμμόρφωσης και για το μεταγενέστερο χρονικό διάστημα, εντούτοις με την εκκαλούμενη απόφαση απορρίφθηκαν εντελώς αυθαίρετα και αναιτιολόγητα οι αξιώσεις τους, που αφορούσαν το χρονικό διάστημα από 01-01-2017 έως 28-02-2018, κατ’ εσφαλμένη εφαρμογή της 431/2018 απόφασης της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία, όμως, αναφερόταν σε χρονική περίοδο πριν από την θέση σε ισχύ του ν. 4472/2017.

10. Επειδή, σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά με την 1408/2022 απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, εφόσον η αγωγή των ήδη εκκαλούντων ασκήθηκε στις 01-03-2021, ήτοι πριν από τη δημοσίευση της ανωτέρω απόφασης (στις 28-06-2022), η διαγνωσθείσα με αυτήν αντισυνταγματικότητα των μισθολογικών διατάξεων του ν. 4472/2017 έχει αναδρομικό χαρακτήρα, η οποία καταλαμβάνει και αυτούς. Ενόψει τούτου, το Δικαστήριο εξετάζοντας την υπόθεση, μέσα στα όρια του μεταβιβαστικού, με την κρινόμενη έφεση, αποτελέσματος (κατ’ άρθρο 97 παρ. 1 του Κ.Δ.Δ.), κρίνει, κατ’ αρχάς, ότι κατά το ένδικο χρονικό διάστημα από 01-01-2017 έως 28-02-2018, μη νομίμως προσδιορίστηκαν οι τακτικές αποδοχές τους βάσει των διατάξεων των άρθρων 136 επ. του ν. 4472/2017, οι οποίες είναι αντίθετες στο Σύνταγμα και, ως εκ τούτου, ανίσχυρες, κατά το μέρος που επαναπροσδιορίζουν, μεταξύ άλλων, τον βασικό μισθό και τα επιδόματα των ιατρών του Ε.Σ.Υ.. Περαιτέρω, δεδομένου ότι και οι διατάξεις του ν. 4093/2012 που ίσχυαν πριν από τον ν. 4472/2017 και με τις οποίες είχαν μειωθεί οι αποδοχές των ιατρών του Ε.Σ.Υ., κρίθηκαν με την 431/2018 απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, επίσης, ως αντικείμενες στις ανωτέρω συνταγματικές διατάξεις και αρχές και, συνεπώς, δεν μπορούν να εφαρμοστούν για τον προσδιορισμό των αποδοχών αυτών, η, κατά τα ανωτέρω, διάγνωση της αντισυνταγματικότητας των διατάξεων του ν. 4472/2017 έχει ως συνέπεια την αναβίωση των ειδικών μισθολογικών ρυθμίσεων για τους ιατρούς του Ε.Σ.Υ., όπως αυτές ίσχυαν πριν από την τροποποίησή τους με τις αντισυνταγματικές διατάξεις του ν. 4093/2012, δηλαδή πριν από την 01-08-2012 (άρθρα 43 – 45 του ν. 3205/2003, όπως, μετά από τροποποιήσεις, ίσχυαν πριν την 01-08-2012). Συνεπώς, καθένας από τους εκκαλούντες δικαιούται, ως αποζημίωση, τη διαφορά μεταξύ των μηνιαίων τακτικών αποδοχών που έλαβε βάσει του βαθμού του, κατά το προαναφερόμενο χρονικό διάστημα, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 136 επ. του ν. 4472/2017 και αυτών που θα ελάμβανε, εάν δεν είχαν θεσπισθεί και εφαρμοσθεί οι εν λόγω κριθείσες ως αντισυνταγματικές διατάξεις, αλλά οι προγενέστερες, κατά τα ανωτέρω, ειδικές μισθολογικές ρυθμίσεις των άρθρων 43 και 44 του ν. 3205/2003, όπως ίσχυαν πριν την 01-08-2012. Ενόψει αυτών, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, κατά το μέρος που με την εκκαλούμενη απόφαση απέρριψε την αγωγή για το χρονικό διάστημα πριν τον Μάρτιο του έτους 2018, έσφαλε, κατ’ αποδοχή του προβαλλόμενου λόγου έφεσης, ως βάσιμου. Κατόπιν αυτών, το Δικαστήριο δικάζοντας την αγωγή καθ’ ο μέρος κρίθηκε βάσιμος ο προβαλλόμενος λόγος έφεσης, ήτοι καθ’ ο μέρος αφορά τις αξιώσεις λόγω της μείωσης των τακτικών αποδοχών των εκκαλούντων, κατά το χρονικό διάστημα από 01-01-2017 έως 28-02-2018 και λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψη ότι μεταξύ των στοιχείων του διοικητικού φακέλου, δεν περιλαμβάνονται βεβαιώσεις από τις οποίες να προκύπτει το ύψος των ακαθάριστων μηνιαίων τακτικών αποδοχών που θα ελάμβανε ο καθένας από τους εκκαλούντες κατά το προαναφερόμενο χρονικό διάστημα, αν δεν είχαν μεσολαβήσει οι αντισυνταγματικές διατάξεις τόσο του ν. 4472/2017 όσο και του ν. 4093/2012, ούτε το ποσό της διαφοράς μεταξύ των μηνιαίων τακτικών αποδοχών που ο καθένας έλαβε βάσει των διατάξεων του ν. 4472/2017 και αυτών που δικαιούται να λάβει, βάσει των προϊσχυουσών διατάξεων, ήτοι των άρθρων 43 επ. του ν. 3205/2003, όπως ίσχυαν, κατόπιν τροποποιήσεων, πριν την 01-08-2012, κρίνει αναγκαίο, προκειμένου να σχηματίσει ασφαλή δικανική πεποίθηση, ως προς το ποσό της διαφοράς των τακτικών αποδοχών που αυτοί δικαιούνται, να αναβάλει την έκδοση οριστικής απόφασης επί της κρινόμενης αγωγής και να διατάξει τη συμπλήρωση των στοιχείων του διοικητικού φακέλου (άρθρο 155 του Κ.Δ.Δ.), κατά τα ειδικώς αναφερόμενα στο διατακτικό της παρούσας.

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

Αναβάλλει την έκδοση οριστικής απόφασης.

Υποχρεώνει το ν.π.δ.δ. με την επωνυμία «Γενικό Νοσοκομείο .... ΄΄...΄΄- Γενικό Νοσοκομείο .... ΄΄...."» να προσκομίσει στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου (Τμήμα Δ΄ Μονομελές), μέσα σε προθεσμία σαράντα (40) ημερών από την επομένη της επίδοσης αντιγράφου της παρούσας απόφασης, βεβαίωση του αρμόδιου εκκαθαριστή αποδοχών του νοσοκομείου, από την οποία να προκύπτει για καθένα από τους εκκαλούντες: α) οι ακαθάριστες μηνιαίες τακτικές αποδοχές, σε σύνολο αλλά και αναλυτικά ανά μήνα και ανά μηνιαία τακτική παροχή (βασικός μισθός, επιδόματα χρόνου υπηρεσίας, βιβλιοθήκης, νοσοκομειακό και θέσεως ευθύνης), που θα ελάμβαναν, με βάση τις ισχύουσες πριν από την 01-08-2012 διατάξεις και β) το ποσό της διαφοράς μεταξύ των ακαθάριστων μηνιαίων τακτικών αποδοχών που ο καθένας από αυτούς έλαβε, κατά το χρονικό διάστημα από 01-01-2017 έως 28-02-2018, βάσει των διατάξεων των άρθρων 136 επ. του ν. 4472/2017 και αυτών που θα ελάμβαναν, εάν δεν εφαρμόζονταν οι εν λόγω κριθείσες ως αντισυνταγματικές διατάξεις, αλλά αυτές των ειδικών μισθολογικών ρυθμίσεων για τους ιατρούς του Ε.Σ.Υ., όπως ίσχυαν πριν την τροποποίησή τους από τις, επίσης, αντισυνταγματικές διατάξεις του ν. 4093/2012, δηλαδή πριν την 01-08-2012, και αντιστοιχούν στον βαθμό που κατείχαν, κατά το προαναφερόμενο χρονικό διάστημα.

Στη συνέχεια θα οριστεί αρμοδίως νέα δικάσιμος στην οποία θα κληθούν να παραστούν οι διάδικοι με επιμέλεια της Γραμματείας του Δικαστηρίου τούτου.

Η απόφαση δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου, στις 05 Ιανουαρίου 2026.

Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ 

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ