ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΑΡΙΘΜΟΣ 2847/2025

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τον Δικαστή Ηλία Κοντογιάννη, Εφέτη, τον οποίο όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Αθηνών και από την Γραμματέα Φωτεινή Μπριντζίκη.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημοσίως, στο ακροατήριό του, στις 31-10-2024, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

A) ΤΟΥ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ: ... ... του ... και της ..., κατοίκου Αθηνών, οικισμός …, οδός … αριθμός .., με ΑΦΜ …., ο οποίος παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου Δικηγόρου του Ισιδώρου Βακόνδιου, Δικηγόρου του Δικηγορικού Συλλόγου Σύρου (AM … …), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

ΤΩΝ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ: 1) ... χήρας ... ..., το γένος ... και …., κατοίκου Πατρών, οδός …., 2) ... ... του ... και της ..., κατοίκου Πατρών, οδός …., 3) ... ... του ... και της ..., κατοίκου …., οδός …. και 4) Της Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία «….», που εδρεύει στην Αθήνα, επί της …. αριθμός …., και εκπροσωπείται νομίμως, με Α.Φ.Μ. ..., ως καθολικής διαδόχου, μετά από συγχώνευση, με απορρόφηση της Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία «... Ε.Ε.Α.Ζ. ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Α.Ε.», η οποία συγχώνευση εγκρίθηκε με την υπ’ αριθμό ...απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης που καταχωρήθηκε στο ΓΕΜΗ στις 28-12-2023 με κωδικό αριθμό καταχώρησης ... και εκδόθηκε σχετικώς η υπ’ αριθμό .../28-12- 2023 ανακοίνωση, οι οποίοι παραστάθηκαν δια του πληρεξουσίου Δικηγόρου τους Ανδρέα Καμβύση, Δικηγόρου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (Α.Μ. Δ.Σ….. ….), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Β) ΤΩΝ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΩΝ: 1) ... ... του ... και της …, κατοίκου … Αχαϊας, οδός ... αριθμός 6-12, με Α.Φ.Μ. …., που απεβίωσε στις 29-7-2021 και 2) Της Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία «... ….», που εδρεύει στην Αθήνα, επί της …., και εκπροσωπείται νομίμως, με Α.Φ.Μ. ..., ως καθολικής διαδόχου, μετά από συγχώνευση, με απορρόφηση της Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία «... Ε.Ε.Α.Ζ. ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Α.Ε.», η οποία συγχώνευση εγκρίθηκε με την υπ’ αριθμό ...απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης που καταχωρήθηκε στο ΓΕΜΗ στις 28-12-2023 με κωδικό αριθμό καταχώρησης ... και εκδόθηκε σχετικώς η υπ’ αριθμό .../28-12-2023 ανακοίνωση, που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου Δικηγόρου της Ανδρέα Καμβύση, Δικηγόρου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (Α.Μ. Δ.Σ….. ….), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

ΤΟΥ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΟΥ: ... ... του ... και της ..., κατοίκου Αθηνών, οικισμός …., οδός …. αριθμός 4, με ΑΦΜ …., ο οποίος παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου Δικηγόρου του Ισιδώρου Βακόνδιου, Δικηγόρου του Δικηγορικού Συλλόγου Σύρου (AM … ….), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Ο ενάγων - εκκαλών της A έφεσης άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών την από 8-10-2017 υπό γενικό αριθμό έκθεσης κατάθεσης .../24-1-2018 αγωγή του κατά των εναγομένων - εκκαλούντων της В έφεσης, με την οποία ζητούσε τα όσα αναφέρονται σε αυτήν. Επί της άνω αγωγής εκδόθηκε η υπ’ αριθμό 1762/2018 μη οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, με την οποία διατάχθηκε ιατρική πραγματογνωμοσύνη από Ιατρό Ορθοπαιδικό Χειρουργό. Μετά δε την διεξαγωγή της πραγματογνωμοσύνης εκδόθηκε η υπ’ αριθμό 1353/2023 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή. Τις ανωτέρω αποφάσεις (1762/2018 και 1353/2023) εξεκάλεσαν στο παρόν Δικαστήριο: А) Ο ενάγων με την από 20-2-2024 υπό γενικό αριθμό έκθεσης κατάθεσης .../6-3-2024 έφεση, για την οποία με την υπό γενικό αριθμό 3463/5-4-2024 πράξη ορισμού συζήτησης της Γραμματέως αυτού του Δικαστηρίου, ορίστηκε ως δικάσιμος προς συζήτηση της έφεσης η ως άνω δικάσιμος (31-10-2024). Και Β) Οι εναγόμενοι με την από 20-3-2024 υπό γενικό αριθμό έκθεσης κατάθεσης .../21-3-2024 έφεση, για την οποία με την υπό γενικό αριθμό .../21-3-2024 πράξη ορισμού συζήτησης της Γραμματέως αυτού του Δικαστηρίου, ορίστηκε ως δικάσιμος προς συζήτηση της έφεσης η ως άνω δικάσιμος (31-10-2024). Κατά την δικάσιμο αυτή οι υπό στοιχεία A και В εφέσεις εκφωνήθηκαν από το πινάκιο και συζητήθηκαν, αντιμωλία των διαδίκων. Οι πληρεξούσιοι Δικηγόροι των διαδίκων αναφέρθηκαν στις προτάσεις τους.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ

Στην προκειμένη περίπτωση, ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου εκκρεμούν οι κάτωθι εφέσεις κατά της υπ’ αριθμό 1353/2023 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και της προηγηθείσας στην ίδια υπόθεση υπ’ αριθμό 1762/2018 μη οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (άρθρο 513παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.), που εκδόθηκαν κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών και ειδικότερα των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητα (άρθρο 614αρ.6 του Κ.Πολ.Δ.), αντιμωλία των διαδίκων, ήτοι: Α) Η από 20-2-2024 υπό γενικό αριθμό έκθεσης κατάθεσης .../6-3-2024 έφεση του ενάγοντος ... ..., στρεφομένη κατά των καθολικών διαδόχων - κληρονόμων του αρχικώς πρώτου εναγομένου, ήδη αποβιώσαντος στις 29-7-2021, ... ... και κατά της εναγομένης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία «... …», που εδρεύει στην Αθήνα (εφεξής: «Α έφεση»). Β) Η από 20-3-2024 υπό γενικό αριθμό έκθεσης κατάθεσης .../21-3-2024 έφεση των εναγομένων ... ... και της Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία «... ...», που εδρεύει στην Αθήνα, στρεφομένη κατά του ενάγοντος ... ... (εφεξής: «Β έφεση»). Οι εφέσεις αυτές ασκήθηκαν σύμφωνα με τις νόμιμες διατυπώσεις (άρθρα 495§1,2, 511, 513§1β’, 516§1, 517εδ.α’ και 591§1 ΚΠολΔ) και εμπροθέσμως, δεδομένου ότι δεν προκύπτει επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης, από την δημοσίευση της οποίας (12-7-2023) έως και την, κατά τα ανωτέρω, άσκηση των εφέσεων δεν παρήλθε η διετής προθεσμία του άρθρου 518§2 Κ.Πολ.Δ.. Περαιτέρω, για το παραδεκτό της Α έφεσης κατατέθηκε από τον εκκαλούντα το παράβολο που προβλέπεται από την διάταξη της παρ. 3Αβ του άρθρου 495 ΚΠολΔ (που προστέθηκε με το άρθρο 12§2 του Ν.4055/2012 και κατά το β' εδάφιό της με το άρθρο 93§1 του N. 4139/2013, όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 35 του Ν. 4446/22-12-2016, βλ. το αναγραφόμενο στην έκθεση κατάθεσης ενδίκου μέσου υπ’ αριθμό … e παράβολο, ποσού 100 ευρώ), ενώ για το παραδεκτό της В έφεσης κατατέθηκε από την εκκαλούσα το παράβολο που προβλέπεται από την ίδια ως άνω διάταξη (βλ. το αναγραφόμενο στην έκθεση κατάθεσης ενδίκου μέσου υπ’ αριθμό …./2024 e παράβολο, ποσού 100 ευρώ). Επομένως, οι υπό κρίση εφέσεις πρέπει να συνεκδικαστούν, λόγω της μεταξύ τους συνάφειας (άρθρο 246 ΚΠολΔ), κατά την αυτή, ως άνω, ειδική διαδικασία, από το Δικαστήριο αυτό, που είναι καθ’ ύλην αρμόδιο να τις δικάσει σύμφωνα με το άρθρο 19 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4§2 του Ν. 3994/2011 (ΦΕΚ Α’ - 165/25.7.2011) και ισχύει από την 25η-7-2011.

Στην Γραμματεία του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατατέθηκε η από 8-10-2017 υπό γενικό αριθμό κατάθεσης .../24-1-2018 αγωγή του εκκαλούντος στην A έφεση - ενάγοντος ... ... κατά των εκκαλούντων στην В έφεση - εναγομένων ... ... και της Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία «... ...», που εδρεύει στην Αθήνα, με την οποία ο ενάγων ιστορούσε ότι από αποκλειστική υπαιτιότητα του πρώτου των εναγομένων, ... ..., οδηγού του υπ1 αριθμό κυκλοφορίας ...- ... Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου, ιδιοκτησίας του, που ήταν ασφαλισμένο για την προς τρίτους αστική ευθύνη από την κυκλοφορία του στην δεύτερη των εναγομένων ασφαλιστική εταιρεία, προκλήθηκε, στις 13-6-2016, στην Ε.Ο. Τριπόλεως Πατρών, αυτοκινητικό ατύχημα που είχε ως αποτέλεσμα αφενός να προκληθούν υλικές ζημίες στο υπ’ αριθμό κυκλοφορίας ...-... ΙΧΕ αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας του μη διαδίκου Δημητρίου ..., αφετέρου να τραυματισθεί ο ίδιος που το οδηγούσε, κατά την σύγκρουση των οχημάτων αυτών, που έγινε υπό τις συνθήκες που περιγράφονται στην αγωγή. Με βάση το ανωτέρω ιστορικό ζήτησε 1) να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, εις ολόκληρον έκαστος, να του καταβάλουν το συνολικό ποσό των 9.487,62 ευρώ, ως αποζημίωση για τις ζημίες που υπέστη, 2) να αναγνωρισθεί ότι υποχρεούνται οι εναγόμενοι, εις ολόκληρον έκαστος, να του καταβάλουν το ποσό των 100.000 ευρώ, ως αποζημίωση του άρθρου 931 του ΑΚ και το ποσό των 99.960 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, όπως τα επί μέρους κονδύλια αναλύονται στην αγωγή, με τον νόμιμο τόκο επιδικίας από την επομένη της επίδοσης της αγωγής έως την πλήρη εξόφληση και 3) να καταδικασθούν οι εναγόμενοι στην καταβολή των δικαστικών του εξόδων.

Επί της ανωτέρω αγωγής εκδόθηκε, κατά την ειδική διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 614αρ.6 του Κ.Πολ.Δ., όπως ισχύει μετά την ισχύ του Ν. 4335/2015, η υπ’ αριθμό 1762/2018 μη οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία, αφού κρίθηκε ότι η αγωγή είναι ορισμένη και νόμιμη στηριζομένη στις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 299, 330 εδ. β', 345, 346, 914επ., 930 παρ. 3, 931 και 932 του ΑΚ, 1, 2, 10 παρ.1 του N. 489/1976 και 176 του ΚΠολΔ, διατάχθηκε ιατρική πραγματογνωμοσύνη από Ιατρό, Ορθοπαιδικό - Χειρουργό. Μετά δε την διεξαγωγή της πραγματογνωμοσύνης εκδόθηκε η υπ’ αριθμό 1353/2023 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή και Α) Υποχρεώθηκαν οι εναγόμενοι, εις ολόκληρον έκαστος, να καταβάλουν στον ενάγοντα το ποσό των τεσσάρων χιλιάδων τριακοσίων πενήντα ευρώ και δεκαοκτώ λεπτών (4.350,18), με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επομένη της επίδοσης της αγωγής έως την πλήρη εξόφληση. Β) Αναγνωρίστηκε ότι υποχρεούνται οι εναγόμενοι, εις ολόκληρον έκαστος, να καταβάλουν στον ενάγοντα το ποσό των ενενήντα πέντε χιλιάδων ευρώ (95.000), με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επομένη της επίδοσης της αγωγής έως την πλήρη εξόφληση. Επιπλέον καταδικάστηκαν οι εναγόμενοι στην καταβολή μέρους των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος, ποσού 3.000 ευρώ. Κατά της απόφασης αυτής, παραπονείται, με την υπό στοιχείο A έφεσή του, ο εκκαλών - ενάγων. Ζητεί δε, επικαλούμενος με την έφεσή του ότι η εκκαλούμενη κατ’ εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του Νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων απέρριψε μερικώς την αγωγή του, να γίνει δεκτή εξ ολοκλήρου η αγωγή του. Κατά της απόφασης αυτής παραπονούνται με την υπό στοιχείο Β έφεσή τους και οι εκκαλούντες - εναγόμενοι και ζητούν την εξαφάνιση της εκκαλουμένης απόφασης, προκειμένου να απορριφθεί εξ ολοκλήρου η αγωγή, επικαλούμενοι με την έφεσή τους ότι η εκκαλούμενη κατ’ εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του Νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων δέχθηκε εν μέρει την αγωγή. Η υπό κρίση A έφεση, εξολοκλήρου και η υπό κρίση Β έφεση, κατά το μέρος που ασκήθηκε από την δεύτερη των εναγομένων ασφαλιστική εταιρεία, πρέπει να γίνουν τυπικώς δεκτές και να εξεταστούν περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων τους (άρθρο 533§1 ΚΠολΔ). Αντιθέτως η υπό κρίση В έφεση κατά το μέρος που φέρεται ότι ασκήθηκε από τον αναφερόμενο στο δικόγραφο της αγωγής πρώτο των εναγομένων Ν ..., πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, καθόσον ο ... ... είχε αποβιώσει στις 29-7-2021 (βλ. το προσκομιζόμενο από 4-8-2021 απόσπασμα της …. ληξιαρχικής πράξης θανάτου του ... ... του Ληξιαρχείου Πατρών), ήτοι πριν τον χρόνο άσκησης της κρινόμενης υπό στοιχείο В έφεσης, που ασκήθηκε στις 21-3-2024, και επομένως ως αποβιώσας κατά τον χρόνο άσκησης της В έφεσης δεν είχε την ικανότητα να είναι υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, ήτοι την ικανότητα να είναι διάδικος (άρθρο 62 του Κ.Πολ.Δ.) ώστε να μπορεί να ασκήσει ένδικα μέσα κατά της εκκαλουμένης αποφάσεως, ήτοι εν προκειμένω να ασκήσει την υπό στοιχείο В κρινόμενη έφεση, με συνεκκαλούσα - απλή ομόδικο την 2η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία. Οι καθολικοί του διάδοχοι - κληρονόμοι του (τρεις πρώτοι εφεσίβλητοι της А έφεσης) ενομιμοποιούντο ενεργητικώς να ασκήσουν στο όνομά τους, σύμφωνα με το άρθρο 516 του Κ.Πολ.Δ., έφεση κατά της εκκαλουμένης αποφάσεως, όχι όμως να συνεχίσουν την δίκη (όπως έπραξαν απαραδέκτως εν προκειμένω), που φέρεται ότι άνοιξε ο φερόμενος 1ος εκκαλών της В έφεσης μετά τον θάνατό του, ήτοι χωρίς να δύναται να έχει την ιδιότητα του διαδίκου.

Α) Κατά τη διάταξη του άρθρου 931 του Α.Κ., "Η αναπηρία ή η παραμόρφωση που προξενήθηκε στον παθόντα λαμβάνεται υπόψη κατά την επιδίκαση της αποζημίωσης αν επιδρά στο μέλλον του". Ως "αναπηρία" θεωρείται κάποια έλλειψη της σωματικής, νοητικής ή ψυχικής ακεραιότητας του προσώπου, ενώ ως "παραμόρφωση" νοείται κάθε ουσιώδης αλλοίωση της εξωτερικής εμφανίσεως του προσώπου, η οποία καθορίζεται όχι αναγκαίως κατά τις απόψεις της ιατρικής αλλά κατά τις αντιλήψεις της ζωής. Περαιτέρω, ως "μέλλον" νοείται η επαγγελματική, οικονομική και κοινωνική εξέλιξη του προσώπου. Δεν απαιτείται βεβαιότητα δυσμενούς επιρροής της αναπηρίας ή παραμορφώσεως στο μέλλον του προσώπου. Αρκεί και απλή δυνατότητα κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων. Στον επαγγελματικό - οικονομικό τομέα η αναπηρία ή η παραμόρφωση του ανθρώπου, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, αποτελεί αρνητικό στοιχείο στο πλαίσιο του ανταγωνισμού και της οικονομικής εξελίξεως και προαγωγής του. Οι δυσμενείς συνέπειες είναι περισσότερο έντονες σε περιόδους οικονομικών δυσχερειών και στενότητας στην αγορά εργασίας. Οι βαρυνόμενοι με αναπηρία ή παραμόρφωση μειονεκτούν και κινδυνεύουν να βρεθούν εκτός εργασίας έναντι των υγιών συναδέλφων τους. Η διάταξη του άρθρου 931 του Α.Κ. προβλέπει επιδίκαση από το Δικαστήριο χρηματικής παροχής στον παθόντα αναπηρία ή παραμόρφωση, εφόσον, συνεπεία αυτών, επηρεάζεται το μέλλον του. Η χρηματική αυτή παροχή δεν αποτελεί αποζημίωση, εφόσον η τελευταία εννοιολογικά συνδέεται με την επίκληση και απόδειξη ζημίας περιουσιακής, δηλαδή διαφοράς μεταξύ της περιουσιακής καταστάσεως μετά το ζημιογόνο γεγονός και εκείνης, που θα υπήρχε χωρίς αυτό. Εξάλλου, η ένεκα της αναπηρίας ή παραμορφώσεως ανικανότητα προς εργασία, εφόσον προκαλεί στον παθόντα περιουσιακή ζημία, αποτελεί βάση αξιώσεως προς αποζημίωση, που στηρίζεται στη διάταξη του άρθρου 929 του Α.Κ. (αξίωση διαφυγόντων εισοδημάτων). Όμως, η αναπηρία ή η παραμόρφωση ως τοιαύτη δεν σημαίνει κατ' ανάγκην πρόκληση στον παθόντα περιουσιακής ζημίας. Δεν μπορεί να γίνει πρόβλεψη ότι η αναπηρία ή η παραμόρφωση θα προκαλέσει στον παθόντα συγκεκριμένη περιουσιακή ζημία. Είναι, όμως, βέβαιο ότι η αναπηρία ή η παραμόρφωση, αναλόγως με το βαθμό της και τις λοιπές συντρέχουσες περιστάσεις (ηλικία, φύλο, κλίσεις και επιθυμίες του παθόντος), οπωσδήποτε θα έχει δυσμενή επίδραση στην κοινωνική - οικονομική εξέλιξη τούτου, κατά τρόπον, όμως, που δεν δύναται επακριβώς να προσδιορισθεί. Η δυσμενής αυτή επίδραση είναι δεδομένη και, επομένως, δεν δικαιολογείται εμμονή στην ανάγκη προσδιορισμού του ειδικού τρόπου της επιδράσεως αυτής και των συνεπειών της στο κοινωνικό - οικονομικό μέλλον του παθόντος. Προέχον και κρίσιμο είναι το γεγονός της αναπηρίας ή της παραμορφώσεως ως βλάβης του σώματος ή της υγείας του προσώπου, δηλαδή ως ενός αυτοτελούς εννόμου αγαθού, που απολαύει και συνταγματικής προστασίας, σύμφωνα με τις παραγράφους 3 και 6 του άρθρου 21 του Συντάγματος, όχι μόνο στις σχέσεις των πολιτών προς το Κράτος, αλλά και στις μεταξύ των πολιτών σχέσεις, χωρίς αναγκαία η προστασία αυτή να συνδέεται με αδυναμία πορισμού οικονομικών ωφελημάτων ή πλεονεκτημάτων. Έτσι, ορθότερη κρίνεται η ερμηνεία της διατάξεως του άρθρου 931 του Α.Κ., που την καθιστά εφαρμόσιμη, σύμφωνα με την οποία προβλέπεται από την διάταξη αυτή η επιδίκαση στον παθόντα αναπηρία ή παραμόρφωση ενός εύλογου χρηματικού ποσού ακριβώς λόγω της αναπηρίας ή της παραμορφώσεως, χωρίς σύνδεση με συγκεκριμένη περιουσιακή ζημία, η οποία, άλλωστε και δεν δύναται να προσδιορισθεί. Επομένως, το ποσό που δικαιούται ο παθών κατά το άρθρο 931 του Α.Κ., δεν υπολογίζεται με τα μέτρα της αποζημιώσεως, αλλά εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστή, να το καθορίσει κατά δίκαιη κρίση σε εύλογο χρηματικό ποσό, με βάση, αφενός μεν, το είδος, την έκταση και τις συνέπειες της αναπηρίας ή παραμορφώσεως του παθόντος, αφετέρου δε, την ηλικία, το φύλο, τις κλίσεις του παθόντος και το βαθμό συνυπαιτιότητάς του. Είναι πρόδηλο ότι η κατά τη διάταξη του άρθρου 931 του Α.Κ. αξίωση για αποζημίωση λόγω αναπηρίας ή παραμορφώσεως είναι διαφορετική από την, κατά τη διάταξη του άρθρου 929 του Α.Κ., αξίωση αποζημιώσεως για διαφυγόντα εισοδήματα του παθόντος, η οποία, κατ' ανάγκη, συνδέεται με επίκληση και απόδειξη συγκεκριμένης περιουσιακής ζημίας λόγω της ανικανότητας του παθόντος προς εργασία και από την, κατά τη διάταξη του άρθρου 932 του Α.Κ., αξίωση για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης και είναι αυτονόητο ότι όλες οι παραπάνω αξιώσεις δύνανται να ασκηθούν, είτε σωρευτικώς είτε μεμονωμένως, αφού πρόκειται για αυτοτελείς αξιώσεις και η θεμελίωση καθεμίας από αυτές δεν προϋποθέτει αναγκαία την ύπαρξη και των λοιπών (ΑΠ 1330/2024 δημοσιευμένη στην ιστοσελίδα του ΑΠ και εκεί παραπομπές στις ΟλΑΠ 18/2008, ΑΠ 415/2023, ΑΠ 1488/2022, ΑΠ 909/2022, ΑΠ 306/2022, ΑΠ 931/2021, ΑΠ 485/2021).

Β) Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 932 του Α.Κ. "Σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία, το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη, κατά την κρίση του, χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Αυτό ισχύει ιδίως για εκείνον που έπαθε προσβολή της υγείας, της τιμής ή της αγνείας του ή στερήθηκε την ελευθερία του. Σε περίπτωση θανάτωσης προσώπου η χρηματική ικανοποίηση μπορεί να επιδικαστεί στην οικογένεια του θύματος λόγω ψυχικής οδύνης". Κατά την έννοια του άρθρου αυτού, το δικαστήριο της ουσίας, αφού δεχθεί ότι συνεπεία αδικοπραξίας προκλήθηκε σε κάποιο πρόσωπο ηθική βλάβη ή ψυχική οδύνη, καθορίζει στη συνέχεια το ύψος της οφειλόμενης γι' αυτήν χρηματικής η ικανοποίησης, με βάση τους κανόνες της κοινής πείρας και της λογικής, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη, ως κριτήρια, το είδος της προσβολής, την έκταση της βλάβης, τις συνθήκες τελέσεως της αδικοπραξίας, τη βαρύτητα του πταίσματος του υπόχρεου, το τυχόν συντρέχον πταίσμα του παθόντος και την οικονομική και κοινωνική κατάσταση των διαδίκων μερών, πλην της περιουσιακής κατάστασης της εναγόμενης ασφαλιστικής εταιρείας, της οποίας η ευθύνη είναι εγγυητική (Α.Π. 1204/2021, Α.Π. 525/2021, Α.Π. 768/2020, Α.Π. 170/2020), χωρίς να απαιτείται ειδικότερη αιτιολόγηση καθενός στοιχείου (Α.Π. 525/2021, Α.Π. 1210/2020, Α.Π. 170/2020). Ο προσδιορισμός του ποσού της εύλογης χρηματικής ικανοποίησης αφέθηκε στην ελεύθερη εκτίμηση του δικαστηρίου, η σχετική κρίση του οποίου δεν υπόκειται, κατ' αρχήν, σε αναιρετικό έλεγχο, αφού σχηματίζεται από την εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων (άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.), χωρίς υπαγωγή του πορίσματος σε νομική έννοια, ώστε να μπορεί να κριθεί εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου, είτε ευθέως, είτε εκ πλαγίου, για έλλειψη νόμιμης βάσης. Επιβάλλεται, όμως, σε κάθε περίπτωση, να τηρείται, κατά τον καθορισμό του ποσού που επιδικάζεται, η αρχή της αναλογικότητας, ως γενική νομική αρχή και μάλιστα αυξημένης τυπικής ισχύος, υπό την έννοια ότι η σχετική κρίση του δικαστηρίου δεν πρέπει να υπερβαίνει τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας, πράγμα που, αν συμβαίνει, ελέγχεται ως παραβίαση της πιο πάνω γενικής νομικής αρχής, ήτοι ως πλημμέλειες του άρθρου 559 αριθμ. 1 και 19 του Κ.Πολ.Δ. (Α.Π. Ολομ., 10/2017, 9/2015, Α.Π. 858/2021, Α.Π.525/2021, Α.Π. 301/2021, Α.Π. 1303/2020). Και τούτο, διότι, μία απόφαση, με την οποία επιδικάζεται ένα ευτελές ή υπέρμετρα μεγάλο ποσό, ως δήθεν εύλογο, κατά την ελεύθερη κρίση του δικαστηρίου, προς αποκατάσταση της ηθικής βλάβης ή της ψυχικής οδύνης, ευτελίζει, στην πρώτη περίπτωση (όσον αφορά τον δικαιούχο - παθόντα), το σεβασμό της αξίας του ανθρώπου και στη δεύτερη (όσον αφορά τον υπόχρεο), το δικαίωμα της περιουσίας του, αφού το δικαστήριο, επεμβαίνοντας στη διαφορά μεταξύ ιδιωτών, πρέπει να τηρεί μια δίκαιη ισορροπία ανάμεσα στα αντιτιθέμενα συμφέροντα, με παράλληλη προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων (Βλ. ΑΠ 22/2023 δημοσιευμένη στην ιστοσελίδα του ΑΠ και εκεί παραπομπή στις ΑΠ 1003/2021, ΑΠ 525/2021, ΑΠ 934/2020, ΑΠ 642/2020). Από την εκτίμηση της ένορκης κατάθεσης του μάρτυρα απόδειξης …., η οποία καταχωρίστηκε στα υπ’ αριθμό 13945/2018 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και όλων των εγγράφων που νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα είτε για την συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και οι φωτογραφίες, των οποίων η γνησιότητα δεν αμφισβητείται από τους διαδίκους, που επισκοπήθηκαν και λαμβάνονται υπόψη ως ιδιωτικά έγγραφα (444παρ.1περ.γ του ΚΠολΔ) και τα έγγραφα της σχηματισθείσας ποινικής δικογραφίας που σχετίζεται με το ένδικο ατύχημα (ΑΠ 1546/2010 Τ.Ν.Π. ΝΟΜΟΣ), αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Στις 13-6-2016 και περί ώρα 10:20 π.μ., ο ενάγων οδηγούσε το υπ’ αριθμό κυκλοφορίας ... ... Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, εργοστασίου κατασκευής Toyota, τύπου Avensis, ιδιοκτησίας του συνοδηγού του, ο οποίος καθόταν στο εμπρόσθιο δεξιό κάθισμα του οχήματος, …., και εκινείτο, με κανονική και εντός των νομίμων ορίων ταχύτητας, επί της Εθνικής Οδού Τριπόλεως - Πατρών με κατεύθυνση από την Τρίπολη προς την Πάτρα. Οδηγούσε στο δεξιό άκρο του ρεύματος κυκλοφορίας που προοριζόταν για την κίνηση των οχημάτων με την ίδια με την δική του κατεύθυνση και φορούσε ζώνη ασφαλείας. Η Εθνική Οδός Τριπόλεως - Πατρών είναι διπλής κατεύθυνσης, με 2 λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση. Στο ύψος του 11ου χιλιόμετρου αυτής, η οδός αυτή και σε μήκος περίπου 500 μέτρων είναι στενότερη, σχεδόν κατά το ήμισυ, στερούμενη ένα ολόκληρο ρεύμα κυκλοφορίας, καθότι ολόκληρο το οδόστρωμα του δεξιού ρεύματος κυκλοφορίας αυτής έχει υποστεί καθίζηση. Έτσι σε μήκος 500 περίπου μέτρων, η κίνηση των διερχομένων οχημάτων πραγματοποιείτο επί οδοστρώματος συνολικού πλάτους 7,40 μέτρων, με μόνο μία λωρίδα ανά ρεύμα κυκλοφορίας. Καθ' όλο αυτό το μήκος και για τον διαχωρισμό των δύο λωρίδων κυκλοφορίας, υπήρχαν ανάμεσα τους διαχωριστικοί κώνοι και λόγω της επικινδυνότητας, ειδικά σήματα ασφαλείας, τόσο στο δεξιό όσο και στο αριστερό άκρο αυτής. Στον ίδιο τόπο και χρόνο, πίσω από τον ενάγοντα, εκινείτο ομορρόπως στο ίδιο ρεύμα κυκλοφορίας και με ταχύτητα ανώτερη της επιτρεπομένης, το υπ’ αριθμό κυκλοφορίας ... ... Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, εργοστασίου κατασκευής Seat, τύπου Arosa, ιδιοκτησίας του 1ου εναγόμενου, ήδη αποβιώσαντος στις 29-7-2021, ... ..., καθολικοί διάδοχοι του οποίου είναι οι κληρονόμοι του εφεσίβλητοι της A έφεσης, το οποίο ήταν ασφαλισμένο με έγκυρη και ισχυρή, κατά τον ένδικο χρόνο, σύμβαση ασφάλισης στην 2η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία για τις σωματικές βλάβες και τις ζημίες, που θα προκαλούνταν σε τρίτους από την κυκλοφορία του. Καθ’ ην στιγμή ο ενάγων οδηγούσε κανονικά και με μειωμένη ταχύτητα λόγω των ιδιαίτερων προαναφερομένων τοπικών συνθηκών της οδού, δέχθηκε ένα δυνατό τράνταγμα προερχόμενο από το πίσω μέρος του αυτοκινήτου του, καθώς το όπισθεν αυτού κινούμενο όχημα του 1ου εναγομένου, προσέκρουσε με σφοδρότητα στο πίσω μέρος του αυτοκίνητου που οδηγούσε ο ενάγων. Ο 1ος εναγόμενος, μη τηρώντας την δέουσα απόσταση ασφαλείας από το προπορευόμενο όχημα του ενάγοντος και λόγω της ταχύτητας πού είχε αναπτύξει, επέπεσε και κόλλησε στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου του ενάγοντος. Ταυτόχρονα με την πρόσκρουση, έστριψε απότομα το τιμόνι του αυτοκινήτου του προς τα αριστερά, αναπτύσσοντας ακόμα μεγαλύτερη ταχύτητα, και με αυτήν την ενέργεια του το όχημα που οδηγούσε ώθησε με ιδιαίτερη ένταση και δύναμη, με το εμπρόσθιο τμήμα του, την πίσω αριστερή πλευρά του οχήματος που οδηγούσε ο ενάγων. Από την σφοδρή αυτή σύγκρουση και ώθηση, που επήλθε ακριβώς λόγω της ταχύτητας πού είχε αναπτύξει ο εναγόμενος, απώλεσε ο ενάγων τον έλεγχο του αυτοκινήτου που οδηγούσε, με αποτέλεσμα αυτό να εκτραπεί της πορείας του. Στην συνεχεία ανατράπηκε κατά την κίνησή του στο οδόστρωμα και αφού πραγματοποίησε δύο με τρεις περιστροφικές κινήσεις γύρω από τον νοητό άξονα του στην άκρη του οδοστρώματος και του δεξιού ρεύματος κυκλοφορίας όπου εκινείτο, ξέφυγε από αυτό και αφού παρέσυρε, κατά την εκτός ελέγχου πορεία του, τους προειδοποιητικούς κώνους πού βρίσκονταν κατά μήκος του δεξιού άκρου της αντίστοιχης λωρίδας κυκλοφορίας του οδοστρώματος, έπεσε με ταχύτητα στο παλαιό, εκτός κυκλοφορίας λόγω καθίζησης, χωμάτινο ρεύμα κυκλοφορίας πού κείται σε χαμηλότερο κατά 2 περίπου μέτρα επίπεδο από το οδόστρωμα της εθνικής οδού επί της οποίας εκινείτο ο ενάγων. Τελικώς, το όχημα που οδηγούσε ο ενάγων, μετά από αρκετές περιστροφές που πραγματοποίησε γύρω από τον εαυτό του, έπεσε και ακινητοποιήθηκε με τον ουρανό του στο έδαφος, στο χαμηλότερο επίπεδο του παλαιού χωμάτινου ρεύματος κυκλοφορίας, δίπλα ακριβώς από το έρεισμα πού παλαιότερα διαχώριζε τα δύο ρεύματα κυκλοφορίας της Εθνικής οδού Τριπόλεως - Πατρών. Λόγω της σφοδρότητας της σύγκρουσης και της παραμόρφωσης της καμπίνας του οδηγού του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο ενάγων, τόσο αυτός όσο και ο συνοδηγός του οχήματος εγκλωβιστήκαν τραυματισμένοι σε αυτήν και μόνο με την βοήθεια περαστικών που σταμάτησαν για να τους βοηθήσουν απεγκλωβιστήκαν από το παράθυρο του συνοδηγού. Αποκλειστικά υπαίτιος για το ανωτέρω τροχαίο ατύχημα είναι ο 1ος εναγόμενος, ... ..., οδηγός του υπ' αριθμό κυκλοφορίας ...-... Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου, καθότι από αμέλεια, που συνίσταται στην έλλειψη της επιμέλειας και της προσοχής που, με αντικειμενική κρίση, όφειλε και μπορούσε υπό τις παραπάνω περιστάσεις να επιδείξει ως μέσος συνετός και ευσυνείδητος οδηγός, με βάση τους νομικούς κανόνες, την κοινή πείρα και τις κατά τα ανωτέρω επικρατούσες οδικές και κυκλοφοριακές συνθήκες και την οποία (επιμέλεια και προσοχή) αν επιδείκνυε θα μπορούσε να προβλέψει και να αποφύγει το επίδικο ατύχημα, δεν οδηγούσε με σύνεση και δεν είχε διαρκώς τεταμένη την προσοχή του στην οδήγηση, δεν ασκούσε τον έλεγχο του οχήματος του, ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να αντιδράσει αποτελεσματικά και να εκτελέσει τους απαιτούμενους για την αποφυγή ατυχήματος χειρισμούς αλλά, αντίθετα δεν ρύθμισε την ταχύτητά του ανάλογα με τις περιστάσεις, με αποτέλεσμα, να μην προλάβει εγκαίρως να τροχοπεδήσει το όχημά του και να συγκρουστεί με το έμπροσθεν του κινούμενο ομορρόπως αυτοκίνητο του ενάγοντος (άρθρα 12παρ.1, 19παρ.1, 2, 7 Κ.Ο.Κ.). Οι εναγόμενοι οδηγός και ασφαλιστική εταιρεία έχουν ομολογήσει, με τις προτάσεις τους ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, την αποκλειστική υπαιτιότητα στην πρόκληση του ενδίκου ατυχήματος του 1ου εναγομένου, οδηγού του υπ’ αριθμό ...-... Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου, ομολογία που σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 352παρ.1του Κ.Πολ.Δ. αποτελεί πλήρη απόδειξη εναντίον τους. Επομένως, εφόσον ο 1ος εναγόμενος, ... ..., προκάλεσε, υπαίτια και παράνομα ζημία στον ενάγοντα, έχει υποχρέωση (ήδη μετά τον θάνατο του οι καθολικοί διάδοχοί του - κληρονόμοι του τρεις πρώτοι των εφεσιβλήτων της A έφεσης), και ο ενάγων, ως αμέσως παθών, αντίστοιχο δικαίωμα προς αποζημίωσή του. Παράλληλα με τον ανωτέρω αποκλειστικά υπαίτιο οδηγό ευθύνεται και η εναγόμενη - ασφαλιστική εταιρεία, λόγω της σύμβασης ασφάλισης του ζημιογόνου αυτοκινήτου για πρόκληση ζημιών και σωματικών βλαβών σε τρίτους (ασφάλιση αστικής ευθύνης). Περαιτέρω, αποδείχθηκε από την από 25-2- 2022 ιατρική πραγματογνωμοσύνη του Ορθοπαιδικού –Χειρουργού ..., που διορίστηκε με την προαναφερόμενη υπ’ αριθμό 1762/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και συγκεκριμένα από την διερεύνηση του ιατρικού φακέλου του ενάγοντος στην οποία προέβη ο ως άνω δικαστικός πραγματογνώμονας, ότι αμέσως μετά το ένδικο τροχαίο ατύχημα ειδοποιήθηκε το ΕΚΑΒ οι νοσηλευτές του οποίου, αφού έδωσαν τις πρώτες βοήθειες στον ενάγοντα ως και στον συνοδηγό του, του συνέστησαν να επισκεφτεί άμεσα νοσοκομείο. Την επόμενη του ατυχήματος 14-6-2016 ο ενάγων μετέβη στο Νοσοκομείο "..." όπου διαπιστώθηκε μετά από κλινικό, εργαστηριακό και ακτινολογικό έλεγχο ότι είχε υποστεί: 1. Κρανιοεγκεφαλική κάκωση. 2. Κάκωση της οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης. 3. Κάκωση του αριστερού ώμου. 4. Κάκωση αριστερού αντίχειρα με οίδημα οστών. 5. Συνδεσμική κάκωση γόνατος ενώ διαπιστώθηκε ότι εμφανίζει ζάλη και υπνηλία. Στις 4-7-2016 μετέβη για επανεξέταση στο τακτικό εξωτερικό ιατρείο του Νοσοκομείου «...», όπου διαπιστώθηκε ότι πάσχει από μετατραυματικό αυχενικό σύνδρομο, μετά το ένδικο τροχαίο ατύχημα, στις 13-6-2016, και διαπιστώθηκε μετά από СТ ΑΜΣΣ που είχε πραγματοποιηθεί στις 22-6-2016 ότι εμφανίζει ΚΜΔ στο Α3-Α4, Α5-Α6, Α6-Α7 με πίεση των A4, Α6 και Α7 νευρικών ριζών δεξιά, οπότε και του συνεστήθη εφαρμογή κολάρου αυχένος. Λόγω των συνεχιζόμενων ενοχλημάτων από τον αυχένα, των αιμωδιών και της μυϊκής αδυναμίας δεξιού άνω άκρου, στις 8-7-2016 υποβλήθηκε σε μαγνητική άνω άκρου το οποίο έδειξε πρόσφατη βλάβη Α4-Α5 δεξιά ενώ στις 17-7-2016 υποβλήθηκε σε μαγνητική ΑΜΣΣ η οποία κατέδειξε προβολές δίσκων στα διαστήματα Α3-Α4, Α4-Α5, Α5-Α6 και Α6-Α7 με αντίστοιχη πίεση των ριζών. Στις 6-9-2016 λόγω οσφυοϊσχιαλγίας που παρουσίαζε προοδευτικά επιδείνωση και μυϊκή αδυναμία κάτω άκρων, υποβλήθηκε σε μαγνητική Ο.Μ.Σ.Σ η οποία κατέδειξε ΚΜΔ στα διαστήματα 03-04, 04-05 και 05-11. Στις 26-10-2020 υποβλήθηκε σε ακτινολογικό έλεγχο στην αυχενική μοίρα και οσφυϊκή και σε ηλεκτρομυογραφικό έλεγχο άνω και κάτω άκρων. Τα ευρήματα των ανώτερων εξετάσεων εμφάνιζαν: α. Από τον ακτινολογικό έλεγχο της αυχενικής μοίρας μεγάλη στένωση στα διαστήματα Α5-Α6, Α6-Α7 και μικρότερη στο διάστημα Α2-Α3 και Α4-Α5. β. Από την ακτινογραφία οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης οπισθολίσθηση του 03 επί του 04 ως και του 04 επί του 05 και μεγάλη στένωση 03-04 και 04-05 διάστημα με μικρότερη στο 05 I. γ. Από το Η.Μ. Γ/ΦΗΜΑ χρόνια νευρολογική βλάβη Α6- Α7 δεξιά και 04-05 ως και 05-11 αριστερά. Περαιτέρω, ο ίδιος ως άνω δικαστικός πραγματογνώμονας στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης του αναφέρει ότι στις 21-2-2022 διενήργησε στο ιατρείο του κλινική εξέταση του ενάγοντος και μελέτησε τον προσκομισθέντα ιατρικό φακέλο (αξονικές, μαγνητικές τομογραφίες, απλές ακτινογραφίες, Η.Μ.Γράφημα, εργαστηριακές εξετάσεις, γνωματεύσεις) και διαπίστωσε: α) μείωση της αισθητικότητας του δεξιού άνω άκρου στην κατανομή της Α6 και Α7 ρίζας (έξω επιφάνειας αντιβραχίου και άκρας χειρός), β) μείωση μυϊκής ισχύος και συλληπτικής ικανότητας της δεξιάς άκρας χειρός και το τελευταίο δίμηνο και της αριστερής άκρας χειρός, γ) μείωση αισθητικότητας δεξιού κάτω άκρου στην κατανομή 04, 05 και 11 ρίζας (σχεδόν σε όλη την επιφάνεια της κνήμης), μείωση του αντανακλαστικού της επιγονατίδας δεξιά. Το τελικό συμπέρασμα - γνωμοδότηση του ως άνω δικαστικού πραγματογνώμονα, μετά την κλινική εξέταση και την μελέτη του ιατρικού φακέλου του ενάγοντος διατυπώνεται στην ανωτέρω έκθεση πραγματογνωμοσύνης του ως εξής «1. Ο ασθενής ... Σταύρος του Θεόδωρου μετά την κάκωση που υπέστη στην αυχενική μοίρα σπονδυλικής στήλης και οσφυϊκή μοίρα σπονδυλικής στήλης λόγω του τροχαίου ατυχήματος την 13/6/2016 εμφανίζει: Συχνά επεισόδια αυχεναλγίας με αιμωδίες, άλγος ως και μυϊκή αδυναμία από το δεξιό και το τελευταίο δίμηνο και από το αριστερό άνω άκρο. Συχνά επεισόδια οσφυαλγίας με συνοδό άλγος από το αριστερό κάτω άκρο (ισχιαλγία) ως και μυϊκή αδυναμία αυτού. Τα ανωτέρω ενοχλήματα εμφανίστηκαν μετά το τροχαίο ατύχημα στις 13/6/2016 ενώ ασθενής δεν είχε παρόμοια συμπτωματολογία πριν από αυτό, όπως προκύπτει από το βιβλιάριο υγείας του. Λόγω των αναφερόμενων ενοχλημάτων ο ασθενής αναγκάζεται να παραμείνει κλινήρης υπό φαρμακευτική αγωγή (αναλγητικά, αντιφλεγμονώδες), για αρκετές ημέρες κατά την περίοδο των κρίσεων αυχεναλγίας, φορώντας κολάρο αυχένος, ενώ μόνιμα σχεδόν φέρει ζώνη ισχύος ενισχυμένη με μπανέλες. Οι μετακινήσεις του ασθενούς είναι περιορισμένες λόγω των κρίσεων οσφυαλγίας και αυχεναλγίας και οι δραστηριότητες του έχουν περιοριστεί στο ελάχιστο σχετικά με αυτές που είχε προ του ατυχήματος. 2. Λόγω των κακώσεων που υπέστη στην αυχενική μοίρα σπονδυλικής στήλης και οσφυϊκή μοίρα σπονδυλικής στήλης έχει καταστεί ανίκανος για εργασία που να απαιτεί παρατεταμένη βάδιση, ορθοστασία ή άρση βάρους, ενώ είναι μερικώς μόνο ικανός για επιτέλεση εργασίας γραφείου. Οι κρίσεις αυχεναλγίας και οσφυαλγίας δεν του επιτρέπουν να έχει δραστηριότητες που να απαιτούν παρατεταμένη ορθοστασία ή βάδιση, δεν είναι δυνατόν ως εκ τούτου να επιτελέσει καμιά χειρονακτική εργασία όπως συντήρηση κήπου, μικρό επισκευές κατοικίας μεταφορά επίπλων και άλλες παρόμοιες, ενώ δεν είναι δυνατόν να ασχοληθεί με κάποιου είδους αθλητική δραστηριότητα. Η τωρινή κατάσταση πρέπει να θεωρηθεί μόνιμη. 3. Πιθανόν κάποια νευροχειρουργική επέμβαση στην αυχενική μοίρα σπονδυλικής στήλης και οσφυϊκή μοίρα σπονδυλικής στήλης να βελτιώσει την κλινική εικόνα αλλά μόνο μερικώς. Τέτοιου είδους νευροχειρουργικές επεμβάσεις στην αυχενική και οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης απαιτούν δισκεκτομή με συνοδό σπονδυλοδεσία (τοποθέτηση πλακών και βιδών τιτανίου). Πλην των επιπλοκών μετά από αυτές τις επεμβάσεις (φλεγμονή τραύματος, χαλαρότητα υλικών), συνήθως δεν έχουμε πλήρη υποχώρηση των ενοχλημάτων και πολλές φορές υπάρχει και υποτροπή. Ακόμα λοιπόν και μετά από απόφαση του ασθενούς για κάποια επέμβαση με σκοπό την βελτίωση της κατάστασης του πλην των αναφερόμενων κινδύνων θα είναι μικρή και δεν θα μπορέσει ο ασθενής να επανέλθει και να πραγματοποιεί εργασία και δραστηριότητες που είχε προ του ατυχήματος της 13/6/2016». Περαιτέρω, ως προς την αξίωση του ενάγοντος για χρηματική παροχή λόγω αναπηρίας, σύμφωνα με όσα διαλαμβάνονται ανωτέρω στην δικαστική ιατρική πραγματογνωμοσύνη ως προς την εξέλιξη της κατάστασης της υγείας ενάγοντος, μεταξύ άλλων διαπιστώθηκαν: α) Συχνά επεισόδια αυχεναλγίας με αιμωδίες, άλγος ως και μυϊκή αδυναμία από το δεξιό και από το αριστερό άνω άκρο, β) Συχνά επεισόδια οσφυαλγίας με συνοδό άλγος από το αριστερό κάτω άκρο (ισχιαλγία) ως και μυϊκή αδυναμία αυτού, γ) Ότι αναγκάζεται να παραμείνει κλινήρης υπό φαρμακευτική αγωγή (αναλγητικά, αντιφλεγμονώδες), για αρκετές ημέρες κατά την περίοδο των κρίσεων αυχεναλγίας, φορώντας κολάρο αυχένος, ενώ μόνιμα σχεδόν φέρει ζώνη ισχύος ενισχυμένη με μπανέλες, δ) Ότι οι μετακινήσεις του είναι περιορισμένες λόγω των κρίσεων οσφυαλγίας και αυχεναλγίας και οι δραστηριότητες του έχουν περιοριστεί στο ελάχιστο σχετικά με αυτές που είχε προ του ατυχήματος, ε) Ότι είναι μερικώς μόνο ικανός για επιτέλεση εργασίας γραφείου, στ) Ότι οι κρίσεις αυχεναλγίας και οσφυαλγίας δεν του επιτρέπουν να έχει δραστηριότητες που να απαιτούν παρατεταμένη ορθοστασία ή βάδιση και ως εκ τούτου δεν δύναται να επιτελέσει καμιά χειρονακτική εργασία όπως συντήρηση κήπου, μικροεπισκευές κατοικίας, μεταφορά επίπλων και άλλες παρόμοιες, ενώ δεν είναι δυνατόν να ασχοληθεί με κάποιου είδους αθλητική δραστηριότητα, ζ) Ότι η ανωτέρω σωματική κατάσταση του ενάγοντος πρέπει να θεωρηθεί μόνιμη και ότι ενδεχόμενη υποβολή του σε νευροχειρουργική επέμβαση, εκτός από επικίνδυνη, λόγω των επιπλοκών που συχνά εμφανίζονται μετά από τέτοιου είδους χειρουργικές επεμβάσεις, θα του επέφερε μικρή βελτίωση στην υγεία του, χωρίς να μπορεί ποτέ να επανέλθει και να πραγματοποιήσει τις εργασίες και δραστηριότητες που είχε προ του ενδίκου ατυχήματος. Από τα παραπάνω αποδεικνύεται: α) ότι ο ενάγων είναι μερικώς ανάπηρος, β) ότι η αναπηρία του προκλήθηκε από το ένδικο ατύχημα, απορριπτομένου του ισχυρισμού - λόγου έφεσης της εναγομένης ασφαλιστικής εταιρείας ότι η εν λόγω κατάσταση του ενάγοντος δεν συνδέεται αιτιωδώς με το ένδικο ατύχημα, αλλά προϋπήρχε αυτού, καθότι ρητώς αναφέρεται στην ιατρική πραγματογνωμοσύνη ότι «Τα ανωτέρω ενοχλήματα εμφανίστηκαν μετά το τροχαίο ατύχημα στις 13/6/2016 ενώ ο ασθενής δεν είχε παρόμοια συμπτωματολογία πριν από αυτό, όπως προκύπτει από το βιβλιάριο υγείας του» και γ) ότι η αναπηρία του αυτή είναι μόνιμη δηλαδή διαρκής και εφόρου ζωής, όπως απαιτείται από την ΑΚ 931 για την παροχή ανάλογης πρόσθετης αποζημίωσης. Τα ανωτέρω δεν αναιρούνται από την προσκομιζόμενη από την εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία από 27-7-2022 τεχνική έκθεση - ιατρική γνωμάτευση του Ορθοπαιδικού Χειρουργού ... ο οποίος δεν κατόρθωσε να σχηματίσει σαφή εικόνα της κατάστασης της υγείας του ενάγοντος μετά το ένδικο ατύχημα, καθόσον ο ίδιος ως άνω τεχνικός σύμβουλος αναφέρει ότι ο ενάγων δεν του προσκόμισε ακτινοδιαγνωστικό έλεγχο (1η σελίδα τεχνικής έκθεσης), ότι ακόμη δεν του προσκόμισε ακτινογραφίες, μαγνητικές τομογραφίες και ηλεκτρομυογράφημα (3η σελίδα τεχνικής έκθεσης) και ότι επίσης δεν του προσκόμισε ιατρικές γνωματεύσεις μετά το έτος 2016 στις οποίες να αναφέρονται επισκέψεις του ενάγοντος σε ιατρούς (3η σελίδα τεχνικής έκθεσης). Συνεπεία της μερικής αναπηρίας του ο ενάγων, συνταξιούχος, 62 ετών κατά τον χρόνο του ατυχήματος, δεν έχει δραστηριότητες και έχει μειωθεί η κοινωνική ζωή του. Οι προαναφερόμενες μόνιμες συνέπειες στην υγεία του ενάγοντος συνιστούν έλλειψη της σωματικής του ακεραιότητας, που περιορίζουν την οικονομική και κοινωνική του εξέλιξη και έχουν ιδιαίτερα δυσμενή επίπτωση σ' αυτές. Η κατάσταση της υγείας του έχει αντίκτυπο στον τρόπο ζωής του και τον καθιστά γενικά άτομο που μειονεκτεί έναντι των άλλων ατόμων της ηλικίας του, δυσχεραίνονται οι κοινωνικές συναναστροφές του, που αποτελούν έκφραση της συνταγματικά προστατευόμενης προσωπικότητας και ατομικότητας του ανθρώπου και έχει δυσμενείς επιδράσεις στην εν γένει κοινωνική εξέλιξή του και ζωή. Συνακολούθως και δεδομένου ότι η δυσμενής αυτή επίδραση του τραυματισμού του στο κοινωνικό και οικονομικό του μέλλον δεν μπορεί να καλυφθεί εντελώς με τις παροχές που προβλέπονται από τις διατάξεις των άρθρων 929 και 932 ΑΚ, συντρέχει νόμιμη περίπτωση να επιδικασθεί υπέρ του ενάγοντος εύλογη, κατά τους ορισμούς της διάταξης του άρθρου 931 ΑΚ, πρόσθετη χρηματική παροχή, το ύψος της οποίας, με βάση το φύλο και την ηλικία του, το είδος και τις συνέπειες της αναπηρίας του, της άρτιας, προ του τραυματισμού του, φυσικής του κατάστασης και της έλλειψης ευθύνης του στην επέλευση του ένδικου ατυχήματος, εξαιτίας του οποίου τελεί στην ως άνω κατάσταση μερικής αναπηρίας, πρέπει να ορισθεί, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, στο εύλογο ποσό των 30.000 ευρώ. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που με την εκκαλουμένη απόφαση επιδίκασε για την αιτία αυτή μεγαλύτερο ποσό, και δη το ποσό των 50.000 ευρώ, το οποίο κρίνεται υπερβολικό, έσφαλε στην κρίση του σύμφωνα με βάσιμο λόγο της В έφεσης της εναγομένης ασφαλιστικής εταιρείας. Περαιτέρω, εξαιτίας των ανωτέρω σωματικών βλαβών του ενάγοντος, όπως αποδεικνύεται από την κατάθεση του μάρτυρα απόδειξης, ο ενάγων είχε ανάγκη για χρονικό διάστημα τριών (3) μηνών από τον τραυματισμό του, στις 13-6-2016, μερικής βοήθειας τρίτου προσώπου (οικιακής βοηθού - περιποιητή) για την υποβοήθησή του στις καθημερινές ανάγκες και ενασχολήσεις του, λόγω των δυσχερειών που ανέκυπταν εξαιτίας του τραυματισμού του και της αποθεραπείας του, την οποία προσέφερε σε αυτόν η σύζυγός του, ..., με υπερένταση των προσπαθειών της και καθ' υπέρβαση των νομίμων υποχρεώσεών της, παρέχοντας αυξημένες περιποιήσεις και φροντίδα για την αποκατάσταση της υγείας του. Ως εκ τούτου, ο ενάγων δικαιούται ως αποζημίωση το ποσό που θα υποχρεούτο να καταβάλει σε τρίτο πρόσωπο, έστω και αν στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν κατέβαλε κανένα τέτοιο ποσό, αφού η οικειοθελής εκ μέρους της συζύγου του προσφορά των ως άνω υπηρεσιών δεν αποβαίνει, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 930παρ.3 ΑΚ, προς όφελος του ζημιώσαντος -- υπόχρεου προς αποζημίωση. Η εύλογη δε αποζημίωσή του από την αιτία αυτή ανέρχεται στο ποσό των 600 ευρώ μηνιαίως και συνολικά σε 1.800 ευρώ (600 ευρώ X 3 μήνες) απορριπτομένου του σχετικού αγωγικού κονδυλίου ως κατ' ουσίαν αβασίμου κατά το επιπλέον ποσό, δεδομένου ότι όταν οι υπηρεσίες προς τον παθόντα προσφέρονται από τους οικείους του επιδικάζεται εύλογη αποζημίωση και όχι το ποσό που πράγματι θα κατέβαλε σε μία υποκατάστατη δύναμη (Κρητικός, Αποζημίωση από τροχαία αυτοκινητικά ατυχήματα, έκδ. 1998, σελ. 78, στοιχ 196). Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που επιδίκασε για το ίδιο χρονικό διάστημα μεγαλύτερο χρηματικό ποσό και δη το ποσό των 800 ευρώ μηνιαίως για δαπάνη οικιακής βοηθού - περιποιήτριας έσφαλε στην εκτίμηση των αποδείξεων. Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι προ του τραυματισμού του, η καθημερινή διατροφή του ενάγοντος ήταν η συνήθης για την ηλικία του και την οικονομική και κοινωνική του κατάσταση και αποτελείτο από τα βασικά είδη διατροφής όπως γάλα, κρέας, κοτόπουλο, όσπρια, ρύζι κ.λ.π. Μετά όμως τον επίδικο τραυματισμό του κατέστη επιτακτική η ανάγκη για την λήψη βελτιωμένης τροφής, αποτελούμενης επιλεκτικά κατά βάσιν από ορισμένα είδη διατροφής, τα οποία δεν περιλαμβάνονταν με την ίδια συχνότητα στο καθημερινό διαιτολόγιό του προηγουμένως. Συγκεκριμένα, απαιτούνταν βασικά τροφές πλούσιες σε ασβέστιο, και μάλιστα πλείονες φορές από το σύνηθες, εβδομαδιαίως, ώστε να είναι ταχύτερη η αποθεραπεία του και για να μπορεί το πεπτικό του σύστημα να ανταπεξέλθει στην τοξικότητα των φαρμάκων (αντιφλεγμονώδη και αναλγητικά), που ελάμβανε πολύ συχνά για την αντιμετώπιση των πόνων από τον τραυματισμό του. Έτσι, κατέστη αναγκαία η λήψη βελτιωμένης τροφής του, για το χρονικό διάστημα τριών, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, μηνών από τον τραυματισμό του με αποτέλεσμα να αυξηθούν οι συνήθεις δαπάνες διατροφής του με αντίστοιχη ζημία του. Για την αναγκαία και επιβεβλημένη λήψη βελτιωμένης τροφής του καθ' όλο το προαναφερόμενο χρονικό διάστημα, οι επιπλέον των συνήθων καθημερινές του δαπάνες για την αιτία αυτή ανέρχονταν στο ποσό των πέντε (5) ευρώ ημερησίως και συνεπώς ζημιώθηκε αντίστοιχα κατά το συνολικό ποσό των (90 ημέρες X 5 ευρώ ημερησίως) 450 ευρώ, απορριπτομένου του σχετικού αγωγικού κονδυλίου ως κατ' ουσίαν αβασίμου κατά το επιπλέον ποσό. Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που επιδίκασε για το ίδιο χρονικό διάστημα το ίδιο χρηματικό ποσό για βελτιωμένη διατροφή δεν έσφαλε στην εκτίμηση των αποδείξεων. Επιπλέον αποδείχθηκε ότι ο ενάγων κατέβαλε για δαπάνες ιατρικών και εργαστηριακών εξετάσεων τα ακόλουθα χρηματικά ποσά: Α) Δυνάμει της υπ' αριθμό..../8-7-2016 αποδείξεως παροχής υπηρεσιών του ιδιωτικού πολυιατρείου - ιατρικής ανώνυμης εταιρίας «...» (….), κατέβαλε για συμμετοχή του στην συνολική δαπάνη εξέτασης με αιτιολογία α) για εκάστη εκ των 2 ηλεκτρομυογραφικών εξετάσεων (δοκιμασία desmet) το ποσό των 1,29 ευρώ X 2 = 2,58 ευρώ, β) για αισθητική ταχύτητα αγωγής ΑΤΑ το ποσό των 1,14 ευρώ x 2 = 2,28 ευρώ και γ) για κινητική ταχύτητα αγωγής ΑΤΑ ή ΚΤΑ 1,14 ευρώ X 2 = 2,28 ευρώ, ήτοι εν συνόλω κατέβαλε το ποσό των 7,14 ευρώ. Β) Δυνάμει της υπ' αριθμό 1-982733/13-7-2016 αποδείξεως παροχής υπηρεσιών του ιδίου πολυιατρείου - ιατρικής ανώνυμης εταιρίας «...», κατέβαλε για συμμετοχή του στην συνολική δαπάνη εξέτασης με αιτιολογία Μ/Τ ΑΜΣΣ σε τρία επίπεδα το ποσό των 35,54 ευρώ. Γ) Δυνάμει της υπ' αριθμό .../22-6-2016 αποδείξεως παροχής υπηρεσιών του ιδίου πολυιατρείου - ιατρικής ανώνυμης εταιρίας «...» κατέβαλε για συμμετοχή του στην συνολική δαπάνη εξέτασης με αιτιολογία C/Т ΑΜΣΣ (αυχενική μοίρα σπονδυλικής στήλης) 10,67 ευρώ. Δ) Δυνάμει της υπ' αριθμό ..../22-8- 2016 αποδείξεως παροχής υπηρεσιών του ιδιωτικού πολυιατρείου - ιατρικής ανώνυμης εταιρίας «...», κατέβαλε για συμμετοχή του στην συνολική δαπάνη εξέτασης με αιτιολογία Ακτινογραφία θωρακικής μοίρας, το ποσό των 0,61 ευρώ. Ε) Δυνάμει της υπ' αριθμό .../22-8-2016 αποδείξεως παροχής υπηρεσιών του ιδιωτικού πολυιατρείου - ιατρικής ανώνυμης εταιρίας «...», κατέβαλε ως συμμετοχή του στην όλη δαπάνη εξέτασης με αιτιολογία Ψηφιακή ακτινογραφία ποσό 5 ευρώ. ΣΤ) Δυνάμει της υπ' αριθμό .../22-8-2016 αποδείξεως παροχής υπηρεσιών του ιδιωτικού πολυιατρείου - ιατρικής ανώνυμης εταιρίας «...», κατέβαλε για συμμετοχή μου στην συνολική δαπάνη εξέτασης με αιτιολογία Ακτινογραφία θωρακικής μοίρας (Ρ) το ποσό των 18 ευρώ. Ζ) Δυνάμει της υπ' αριθμό ..../6-9-2016 αποδείξεως παροχής υπηρεσιών του ιδιωτικού ιατρικού εργαστηρίου του ομίλου ιατρικών εταιριών «...», κατέβαλε για συμμετοχή του στην όλη δαπάνη εξέτασης με αιτιολογία Μαγνητική τομογραφία (mri) οσφυοϊεράς μοίρας το ποσό των 35,54 ευρώ. Η) Δυνάμει της υπ αριθμό .../25-5-2017 αποδείξεως παροχής υπηρεσιών του ιδιωτικού πολυιατρείου - ιατρικής ανώνυμης εταιρίας «...», κατέβαλε για συμμετοχή του στην συνολική δαπάνη εξέτασης με αιτιολογία Μ/Τ ΑΜΣΣ σε τρία επίπεδα το ποσό των 35,54 ευρώ. Θ) Δυνάμει της υπ' αριθμό .../26-5-2017 αποδείξεως παροχής υπηρεσιών του ιδιωτικού πολυιατρείου - ιατρικής ανώνυμης εταιρίας «...» κατέβαλε για συμμετοχή του στην συνολική δαπάνη εξέτασης με αιτιολογία α) ηλεκτρομυογραφική εξέταση (δοκιμασία desmet), β) για αισθητική ταχύτητα αγωγής ΑΤΑ και γ) για κινητική ταχύτητα αγωγής ΑΤΑ ή ΚΤΑ το ποσό των 7,14 ευρώ. Το ανωτέρω συνολικό ποσό των 155,18 ευρώ (7,14 + 35,54 + 10,67 + 0,61 + 5 + 18 + 35,54 + 35,54 + 7,14 ), που συνδέεται αιτιωδώς με το επίδικο ατύχημα, ορθώς έκρινε η εκκαλούμενη, ότι αποτελεί αποκαταστατέα ζημία του ενάγοντος. Ακόμη αποδείχθηκε από την κατάθεση του μάρτυρα απόδειξης ότι εξαιτίας του ενδίκου ατυχήματος καταστράφηκαν τα ακόλουθα προσωπικά αντικείμενα του ενάγοντος,: α) ένα ζεύγος γυαλιών οράσεως, αποτελούμενο από μεταλλικό σκελετό, αξίας 100 ευρώ και φακούς ζεύγους υπερμετρωπίας και αστιγματισμού, αξίας 150 ευρώ, β) ένα μόνιτορ τύπου SRT 29” NTSC PAL SECAM2, μάρκας SONY, τριών εισόδων, αξίας 300 ευρώ, γ) ένα tablet Led, τεσσάρων πυρήνων, 7 ιντσών, αξίας 120 ευρώ, δ) ένα σετ ειδών υγιεινής, που είχε στον χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου του, αξίας 610 ευρώ και ε) ένα πουκάμισο, αξίας 65 ευρώ. Συνεπώς, η συνολική ζημία που υπέστη ο ενάγων λόγω της καταστροφής των παραπάνω προσωπικών του ειδών, ανέρχεται στο ποσό των 1.345 ευρώ, το οποίο πρέπει να του επιδικαστεί, διότι η καταστροφή τους συνδέεται αιτιωδώς με τον ένδικο συμβάν. Ως ουσιαστικά αβάσιμο, όμως, πρέπει να απορριφθεί το υπό στοιχείο Γ2 κονδύλιο της αγωγής, επιδίκασης του ποσού των 360 ευρώ, το οποίο ο ενάγων ισχυρίζεται ότι απώλεσε από την καταγγελία της μίσθωσης κατοικίας στο χωριό .... της Σύρου, διότι από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν αποδείχτηκε η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ του εν λόγω κονδυλίου και του ενδίκου συμβάντος ούτε η υποβολή του ενάγοντος στην εν λόγω δαπάνη, ούτε άλλωστε παραπονείται ειδικώς ο ενάγων - εκκαλών για την απόρριψή του με την υπό στοιχείο A έφεσή του. Τέλος, ενόψει των συνθηκών του ατυχήματος, της αποκλειστικής υπαιτιότητας του ... ..., οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου, του είδους, της έντασης και της έκτασης των σωματικών βλαβών του ενάγοντος, της ηλικίας του (62 ετών κατά τον χρόνο του ατυχήματος), της ανάγκης τακτικής επανεξέτασής του από τους θεράποντες ιατρούς του, της εξέλιξης της υγείας του, η οποία έως και σήμερα δεν έχει αποκατασταθεί, του χρόνου αποθεραπείας του, του πόνου που δοκίμασε, της σωματικής και ψυχικής ταλαιπωρίας στην οποία υποβλήθηκε, της στενοχώριας που δοκίμασε από τις παραπάνω αιτίες, της διατάραξης της κοινωνικής και οικογενειακής του ζωής, της αποχής του από τις εν γένει δραστηριότητές του και της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης των διαδίκων, όχι όμως και της 2ης εναγομένης ασφαλιστικής εταιρείας η οποία δεν λαμβάνεται υπ' όψιν λόγω του εγγυητικού χαρακτήρα της ευθύνης της τελευταίας, ο ενάγων υπέστη ηθική βλάβη, προς αποκατάσταση της οποίας πρέπει να αναγνωριστεί η υποχρέωση της εναγόμενης να του καταβάλει χρηματική ικανοποίηση, ποσού τριάντα χιλιάδων (30.000) ευρώ, το οποίο κρίνεται εύλογο μετά την στάθμιση των ως άνω κατά Νόμο στοιχείων (άρθρο 932 ΑΚ) αλλά και σύμφωνο με την αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ. 1 Σ), όπως η αρχή αυτή, χωρίς να έχει άμεση εφαρμογή στην ένδικη περίπτωση, εξειδικεύεται με την πιο πάνω διάταξη του άρθρου 932 ΑΚ, για τον προσδιορισμό του ύψους της χρηματικής ικανοποίησης. Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ορθώς μεν έκρινε: α) ότι αποκλειστικά υπαίτιος στην πρόκληση του ενδίκου τροχαίου ατυχήματος και του τραυματισμού του ενάγοντος ήταν ο ήδη αποβιώσας πρώτος εναγόμενος, ... ..., οδηγός του ζημιογόνου αυτοκινήτου, β) ως προς το ποσό που επιδίκασε για την δαπάνη βελτιωμένης διατροφής, γ) ως προς τα ποσά που επιδίκασε για ιατρικές εξετάσεις και για την καταστροφή των προσωπικών αντικειμένων που έφερε ο ενάγων κατά τον χρόνο του ατυχήματος, καθώς και δ) ως προς την απόρριψη του υπό στοιχείο Γ2 κονδυλίου της αγωγής για δαπάνη μίσθωσης κατοικίας, περαιτέρω, όμως, κατά το μέρος που επιδίκασε: α) μεγαλύτερο ποσό για την πλασματική δαπάνη οικιακής βοηθού - περιποιήτριας, και δη το ποσό των 2.400 ευρώ, β) μεγαλύτερο ποσό για την πρόσθετη χρηματική παροχή - αποζημίωση του άρθρου 931 ΑΚ, και δη το ποσό των 50.000 ευρώ και γ) μεγαλύτερο ποσό ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, και δη το ποσό των 45.000 ευρώ, έσφαλε ως προς την εφαρμογή του Νόμου και την εκτίμηση των αποδείξεων. Συνεπώς, πρέπει να απορριφθούν οι λόγοι της υπό στοιχείο A έφεσης, καθώς και η υπό στοιχείο A έφεση στο σύνολό της, ως ουσιαστικά αβάσιμη. Ακολούθως πρέπει να απορριφθεί η υπό στοιχείο Β’ έφεση τυπικώς ως προς τον πρώτο εναγόμενο, ήδη αποβιώσαντα πριν την άσκηση της В έφεσης, φερόμενο ως Γ εκκαλούντα της В έφεσης. Περαιτέρω, κατά μερική παραδοχή των λόγων της υπό στοιχείο В έφεσης, μόνο κατά το μέρος που ασκήθηκε αυτή από την 2η εναγόμενη - εκκαλούσα ασφαλιστική εταιρεία, πρέπει αυτή να γίνει δεκτή ως κατ’ ουσίαν βάσιμη και να εξαφανιστεί η εκκαλούμενη απόφαση, κατά το μέρος που αφορά τον ενάγοντα και την 2η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία. Στην συνέχεια, αφού διακρατηθεί η υπόθεση από το Δικαστήριο τούτο και δικαστεί εκ νέου η από 8-10-2017 υπό γενικό αριθμό κατάθεσης .../24-1-2018 αγωγή του ενάγοντος μόνο κατά το μέρος που στρέφεται κατά της 2ης εναγομένης ασφαλιστικής εταιρείας (άρθρο 535§1 του ΚΠολΔ), πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή ως κατ’ ουσίαν βάσιμη και να υποχρεωθεί η 2η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία να καταβάλει στον ενάγοντα ως αποζημίωση για την περιουσιακή του ζημία, το συνολικό ποσό των (3.750,18) τριών χιλιάδων επτακοσίων πενήντα ευρώ και δεκαοκτώ λεπτών (155,18 δαπάνη για ιατρικές εξετάσεις + 1.800 ευρώ για πλασματική δαπάνη περιποιήτριας λόγω τραυματισμού + 450 ευρώ για δαπάνη βελτιωμένης διατροφής + 1.345 ευρώ ως αποζημίωση για την καταστροφή των προσωπικών ειδών που έφερε κατά τον χρόνο του ατυχήματος = 3.750,18), καθώς και να αναγνωρισθεί η υποχρέωση της 2ης εναγομένης ασφαλιστικής εταιρείας να καταβάλει στον ενάγοντα α) ως πρόσθετη χρηματική παροχή - αποζημίωση του άρθρου 931 ΑΚ το ποσό των τριάντα (30.000) ευρώ και β) ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, το ποσό των τριάντα (30.000) ευρώ, άπαντα δε τα ως άνω ποσά με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επομένη της επίδοσης της αγωγής έως την πλήρη εξόφληση, διότι κρίνεται ότι συντρέχει στην προκειμένη περίπτωση η προβλεπόμενη εκ του άρθρου 346 ΑΚ δυνατότητα εξαίρεσης της επιδίκασης της απαίτησης με το νόμιμο τόκο επιδικίας, λόγω της εύλογης αμφιβολίας ως προς την βασιμότητα και το ύψος των ενδίκων αξιώσεων για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης (αιτούμενο ποσό 200.000 ευρώ) και για αποζημίωση κατ’ άρθρο 931 του ΑΚ (αιτούμενο ποσό 100.000 ευρώ), οι οποίες εκδικάζονται κατ’ εύλογη κρίση του Δικαστηρίου. Επιπλέον επειδή εξαφανίστηκε η εκκαλούμενη οριστική απόφαση, κατά το μέρος που αφορά τον ενάγοντα και την 2η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία, εξαφανίζεται και η διάταξη αυτής περί δικαστικών εξόδων, κατά την διάταξη του άρθρου 535§1 ΚΠολΔ. Μέρος των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος - εκκαλούντος - εφεσιβλήτου και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, ανάλογο της εκτάσεως της νίκης του, και αφού ληφθεί υπόψη ότι απορρίπτεται η υπό στοιχείο A έφεσή του, για την οποία δεν θα επιβληθεί ξεχωριστή δικαστική δαπάνη για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, καθόσον οι δύο εφέσεις συνεκδικάστηκαν λόγω συνάφειας και προς μείωση των εξόδων, πρέπει, σε αποδοχή του σχετικού αιτήματος του, να επιβληθεί σε βάρος της ως άνω εν μέρει ηττηθείσας 2ης εναγομένης - εφεσίβλητης - εκκαλούσας (άρθρα 178§1, 183, 191 §2 ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό. Τέλος, κατ’ εφαρμογή της παρ. 3 του άρθρου 495 του ΚΠολΔ, πρέπει να διαταχθεί η απόδοση στην 2η εκκαλούσα της В έφεσης του καταβληθέντος, κατά την κατάθεση αυτής παράβολου, ενώ αντίθετα πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του παράβολου των εκατό (100) ευρώ, που κατατέθηκε με την A έφεση, όπως επίσης ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ την Α) από 20-2-2024 υπό γενικό αριθμό κατάθεσης .../6-3-2024 και προσδιορισμού ..../5-4-2024 έφεση και την Β) από 20- 3-2024 υπό γενικό αριθμό κατάθεσης .../21-3-2024 και προσδιορισμού .../21-3-2024 έφεση, αντιμωλία των διαδίκων.

ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ κατ’ ουσία την από 20-2-2024 υπό γενικό αριθμό κατάθεσης .../6-3-2024 A έφεση, κατά της υπ’ αριθμό 1353/2023 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία του άρθρου 614παρ.6 του Κ.Πολ.Δ.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ τυπικά την από 20-3-2024 υπό γενικό αριθμό κατάθεσης .../21-3-2024 В έφεση, κατά της υπ’ αριθμό 1353/2023 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία του άρθρου 614παρ.6 του Κ.Πολ.Δ., κατά μέρος που ασκήθηκε από τον πρώτο εκκαλούντα.

ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και κατ’ ουσίαν την από 20-3-2024 υπό γενικό αριθμό κατάθεσης .../21-3-2024 В έφεση, κατά της υπ’ αριθμό 1353/2023 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία του άρθρου 614παρ.6 του Κ.Πολ.Δ., κατά το μέρος που ασκήθηκε από την δεύτερη εκκαλούσα.

ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την εκκαλούμενη υπ’ αριθμό 1353/2023 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κατά το μέρος που αφορά τον ενάγοντα και την 2η εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία.

ΚΡΑΤΕΙ την από 8-10-2017 υπό γενικό αριθμό έκθεσης κατάθεσης .../24-1-2018 αγωγή του ενάγοντος μόνο κατά το μέρος που στρέφεται κατά της 2ης εναγομένης ασφαλιστικής εταιρείας.

ΔΙΚΑΖΕΙ επί της ουσίας την υπόθεση.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ό,τι κρίθηκε απορριπτέο.

ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την αγωγή.

ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ την εναγόμενη - ασφαλιστική εταιρεία να καταβάλει στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των τριών χιλιάδων επτακοσίων πενήντα ευρώ και δεκαοκτώ λεπτών (3.750,18), με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επομένη της επίδοσης της αγωγής έως την πλήρη εξόφληση.

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ την υποχρέωση της εναγομένης - ασφαλιστικής εταιρείας να καταβάλει στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των εξήντα χιλιάδων ευρώ (60.000), με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επομένη της επίδοσης της αγωγής έως την πλήρη εξόφληση.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την εναγόμενη - εκκαλούσα της В έφεσης - εφεσίβλητη της A έφεσης ασφαλιστική εταιρεία σε μέρος των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος - εφεσιβλήτου της В έφεσης - εκκαλούντος της А έφεσης, αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας, τα οποία καθορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων διακοσίων ευρώ (3.200) ευρώ.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του καταβληθέντος παράβολου κατά την κατάθεση της από 20-2-2024 υπό γενικό αριθμό κατάθεσης .../6-3-2024 А έφεσης στο Δημόσιο Ταμείο.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή του καταβληθέντος παράβολου κατά την κατάθεση της από 20-3-2024 υπό γενικό αριθμό κατάθεσης .../21-3-2024 В έφεσης στην 2η εκκαλούσα ασφαλιστική εταιρεία.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε στην Αθήνα στις …./5/2025, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση του Δικαστηρίου στο ακροατήριο του, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων τους Δικηγόρων.

Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ