ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ
ΑΠΟΦΑΣΗ 283/2026
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 20 Οκτωβρίου 2023, με την εξής σύνθεση: Ευαγγελία Νίκα, Πρόεδρος, Μαρίνα-Ελένη Κωνσταντινίδου, Χρήστος Ντουχάνης, Αντιπρόεδροι του Συμβουλίου της Επικρατείας, Βασίλειος Αραβαντινός, Δημήτριος Μακρής, Παρασκευή Μπραΐμη, Κωνσταντίνα Κονιδιτσιώτου, Ρωξάνη Γιαννουλάτου, Νικόλαος Σκαρβέλης, Ευσταθία Σκούρα, Δημήτριος Βασιλειάδης, Αικατερίνη Ρωξάνα, Ελένη Γεωργούτσου, Μαρία Αθανασοπούλου, Άννα Μπόνου, Γεωργία Ανδριοπούλου, Βασιλική Μόσχου, Σουλτάνα..., Χριστιάνα Μπολόφη, Σύμβουλοι, Ιωάννης Παπαγιάννης, Θεοδώρα Ζιάμου, Νικόλαος Σεκέρογλου, Πάρεδροι. Από τους ανωτέρω, οι Σύμβουλοι Δημήτριος Βασιλειάδης και Χριστιάνα Μπολόφη καθώς και ο Πάρεδρος Νικόλαος Σεκέρογλου μετέχουν ως αναπληρωματικά μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 26 παρ. 2 του ν. 3719/2008. Γραμματέας η Ελένη Γκίκα.
Για να δικάσει την από 30 Οκτωβρίου 2020 αίτηση:
του Δήμου ... , ο οποίος παρέστη με τον δικηγόρο Δημήτριο Κυριακόπουλο (Α.Μ. … Δ.Σ. …), που τον διόρισε με εξουσιοδότηση του Δημάρχου του,
κατά του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ο οποίος παρέστη με τον Διονύσιο Χειμώνα, Νομικό Σύμβουλο του Κράτους,
και κατά των παρεμβαινόντων: Α) 1. … και 4. …, κατοίκων ... (…), οι οποίοι παρέστησαν με τον δικηγόρο Βασίλειο Παπαδημητρίου (Α.Μ. …), που νομιμοποιήθηκε στην πρώτη επ’ ακροατηρίου συζήτηση, και Β) ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία «...Α.Ε.», που εδρεύει στην Αθήνα (…), η οποία δεν παρέστη, αλλά η δικηγόρος που υπογράφει την παρέμβαση νομιμοποιήθηκε με συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο.
Η πιο πάνω αίτηση παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου, κατόπιν της υπ’ αριθμ. 2606/2022 αποφάσεως του Δ΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, προκειμένου να επιλύσει η Ολομέλεια το ζήτημα που αναφέρεται στην απόφαση.
Με την αίτηση αυτή ο αιτών Δήμος επιδιώκει να ακυρωθεί η υπ’ αριθμ. ...2020 απόφαση της Προϊσταμένης του Τμήματος Παρακολούθησης Παραχωρούμενων Ακινήτων της Διεύθυνσης Διαχείρισης Ακίνητης Περιουσίας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και κάθε άλλη σχετική πράξη ή παράλειψη της Διοικήσεως.
Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της παραπεμπτικής αποφάσεως, η οποία επέχει θέση εισηγήσεως, από την εισηγήτρια, Σύμβουλο Μαρία Αθανασοπούλου.
Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον πληρεξούσιο του αιτούντος Δήμου, ο οποίος ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους ακυρώσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση, τον πληρεξούσιο των παρεμβαινόντων που παρέστησαν και τον αντιπρόσωπο του Υπουργού, οι οποίοι ζήτησαν την απόρριψή της.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου και
Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα
Σκέφθηκε κατά τον Νόμο
1. Επειδή, για την άσκηση της υπό κρίση αίτησης δεν απαιτείται κατά νόμον η καταβολή παραβόλου.
2. Επειδή, με την αίτηση αυτή ζητείται η ακύρωση της ...2020 απόφασης της Προϊσταμένης του Τμήματος Παρακολούθησης Παραχωρούμενων Ακινήτων της Διεύθυνσης Διαχείρισης Ακίνητης Περιουσίας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων με θέμα «Αίτημα Δήμου ...νομού... για ανάκληση του ...τίτλου κυριότητας Υπουργείου Γεωργίας με τον οποίο μεταβιβάστηκε στην κυριότητα της Ένωσης ...., με τίμημα, έκταση 16.914 τμ, στην περιοχή του αγροκτήματος Ν. ... νομού ...». Με την πράξη αυτή, που εκδόθηκε με αφορμή το ως άνω αίτημα του ήδη αιτούντος Δήμου και εν όψει των αμφισβητήσεων που ανέκυψαν σχετικώς εντός της Διοίκησης, κατέστη γνωστό – στους περιλαμβανομένους στον συνημμένο πίνακα διανομής αποδέκτες – ότι το αίτημα αυτό δεν γίνεται δεκτό.
3. Επειδή, η υπόθεση εισάγεται ενώπιον της Ολομέλειας του Δικαστηρίου μετά την 2606/2022 παραπεμπτική απόφαση του Δ΄ Τμήματος, προς επίλυση ζητήματος συνταγματικότητας, σύμφωνα με το άρθρο 100 παρ. 5 του Συντάγματος.
4. Επειδή, από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτουν τα εξής: Κατόπιν διαδοχικών τροποποιήσεων της αρχικής ...απόφασης του Υπουργού Γεωργίας, τελικώς, με την – εκδοθείσα κατά τις διατάξεις του άρθρου 123 παρ. 1 του Αγροτικού Κώδικα (β.δ. της 29.10/6.12.1949, Α΄ 342) – ...απόφαση της Διεύθυνσης Εποικισμού του Υπουργείου Γεωργίας παραχωρήθηκε στην Ένωση ... έναντι τιμήματος 1.059.300 δραχμών (σχετικά τα υπ’ αριθμ. ...και ...διπλότυπα του Ταμείου Εισπράξεων ... υπέρ του Ειδικού Ταμείου Εποικισμού), έκταση συνολικού εμβαδού 16.914 τ.μ., εκ των ... και … κοινοχρήστων τεμαχίων της εποικισθείσας περιοχής του αγροκτήματος Ν. ... . διαχωρισθείσα σε τρία τεμάχια: τα υπ’ αριθμ. …, εμβαδού 7.040 τ.μ., υπ’ αριθμ. …, εμβαδού 9.199 τ.μ. και υπ’ αριθμ. ..., εμβαδού 675 τ.μ., για την ανέγερση κτιρίων εργοστασίου παστεριώσεως γάλακτος. Ο τίτλος μεταγράφηκε στις 21.1.1956 στο βιβλίο μεταγραφών του Yποθηκοφυλακείου... (τόμος … α/α …). Με οικοδομικές άδειες που εκδόθηκαν μεταξύ των ετών 1958 - 1969 η παραχωρησιούχος Ένωση ανήγειρε στο ακίνητο υπόστεγα, αποθήκες, εργοστάσιο, υποσταθμό, λεβητοστάσιο, αίθουσα παραλαβής γάλακτος και παγωτού και αποθήκες ζωοτροφών. Με το από 23.9.1972 βασιλικό διάταγμα «περί τροποποίησης και επέκτασης του ρυμοτομικού σχεδίου ... .» (Δ΄...) η παραχωρηθείσα έκταση, όσον αφορά τα τεμάχια ... και ..., τα οποία ήδη εντάσσονται στο Ο.Τ. … της Πολεοδομικής Ενότητας 4 - Πρόνοια της Δημοτικής Ενότητας ..., χαρακτηρίσθηκε ως κοινόχρηστος χώρος (το τεμάχιο ... παρέμεινε χαρακτηρισμένο ως οικοδομήσιμος χώρος). Εξάλλου, με την …. απόφασή του το Δημοτικό Συμβούλιο ... γνωμοδότησε ομοφώνως «υπέρ της απορρίψεως της αιτήσεως του εργοστασίου ... δια την τροποποίησιν του ρυμοτομικού σχεδίου εις τον κατεχόμενον υπ’ αυτού χώρον δεδομένου ότι ο χώρος αυτός έχει καθορισθεί δια διατάγματος ως πράσινον το οποίον είναι απαραίτητον δια την περιοχήν». Εντούτοις η Ένωση λειτούργησε στις παραπάνω εγκαταστάσεις βιομηχανία παστερίωσης και εμφιάλωσης γάλακτος έως το έτος 1992, οπότε μετεγκαταστάθηκε σε νεόκτιστο εργοστάσιο στο 14ο χλμ της οδού .... Με την υπ’ αριθμ. …..1999 απόφαση του Εφετείου ... η Ένωση – η οποία είχε εν τω μεταξύ μετονομασθεί σε «…….» και διακριτικό τίτλο «...» – τέθηκε σε ειδική εκκαθάριση κατά το άρθρο 46α του ν. 1892/1990, εκκαθαρίστρια δε διορίσθηκε η ανώνυμη τραπεζική εταιρεία «…. Α.Ε.». Με τo συμβόλαιο της συμβολαιογράφου... Ε. το ενεργητικό της υπό εκκαθάριση Ένωσης – στο οποίο περιλαμβανόταν και το παραχωρηθέν, δυνάμει της … απόφασης, ακίνητο – μεταβιβάσθηκε κατόπιν δημόσιου πλειοδοτικού διαγωνισμού στην ανώνυμη εταιρεία «... … ΑΕ» συσταθείσα το έτος 2000 με μετόχους τις εταιρείες «… Α.Ε.» (σε ποσοστό 99,6%) και «… ΑΕ» (0,4%). Με το … συμβόλαιο πώλησης της ιδίας ως άνω συμβολαιογράφου...το επίδικο ακίνητο μεταβιβάσθ ηκε από την εταιρεία «... … ΑΕ» στην ...της Ελλάδας Α.Ε. αντί τιμήματος 6.136.463,68 ευρώ και, ακολούθως, με το …. συμβόλαιο της συμβολαιογράφου... Ι..., αντί τιμήματος 6.237.000 ευρώ, στους …, …, ... του ... και ... του .... Επακολούθησε ο ν. 3147/2003 (Α΄ 135/5.6.2003), ο οποίος εισήγαγε με το άρθρο 12 παρ. 14 αυτού το διοικητικό αμετάκλητο των κατά το άρθρο 123 παρ. 1, 3 και 4 του Αγροτικού Κώδικα εκδοθεισών αποφάσεων παραχώρησης υπό τις εκεί τασσόμενες προϋποθέσεις. Το έτος 2012, με το άρθρο 37 του ν. 4061/2012 (Α΄ 66) καταργήθηκε, μεταξύ άλλων, η ανωτέρω διάταξη του άρθρου 12 του ν. 3147/2003. Μετά ταύτα, ο Δήμος ..., ο οποίος συνεστήθη με το άρθρο 1 παρ. 2 περ. 19 εδ. α΄ στοιχ. 4 του ν. 3852/2010 (Α΄ 87) από τους Δήμους α. ..., β. … και γ. …, οι οποίοι καταργήθηκαν, ζήτησε, με την ….2015 αίτηση προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, την ανάκληση της παραχώρησης λόγω επιγενόμενης ματαίωσης του σκοπού της, προκειμένου το ακίνητο, το οποίο (όσον αφορά τα ... και ... τεμάχια αυτού) είχε χαρακτηρισθεί ως κοινόχρηστος χώρος, να περιέλθει στο Δημόσιο και, εν συνεχεία, να παραχωρηθεί στον ίδιο. Του αιτήματος αυτού, στο οποίο ο αιτών Δήμος επανήλθε επανειλημμένως, ακολούθησε εκτενής και μακρόχρονη αλληλογραφία μεταξύ της Διεύθυνσης Πολεοδομίας του Δήμου και του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και δη του Νομικού Συμβούλου του τελευταίου, ιδίως επί της ερμηνείας των διαδοχικώς ισχυσασών ρυθμίσεων για τα παραχωρηθέντα δυνάμει των διατάξεων του Αγροτικού Κώδικα ακίνητα, τελικώς δε, με την ...2020 πράξη της Προϊσταμένης της Γενικής Διεύθυνσης Διοικητικών Υπηρεσιών και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης του καθ’ ου η αίτηση Υπουργείου, γνωστοποιήθηκε στον Δήμο, με κοινοποίηση και στις λοιπές εμπλεκόμενες υπηρεσίες της Διοίκησης, ότι το αίτημα ανάκλησης της παραχώρησης για τον «χώρο τριγωνικού σχήματος που στέκει εγκαταλειμμένος (μερική ανάκληση) και έχει χαρακτηρισθεί … κοινόχρηστος» (βλ. τα υπ’ αριθμ. … και …. έγγραφα του Δήμου προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων) «δεν γίνεται δεκτό επειδή πραγματοποιήθηκε ο σκοπός της παραχώρησης και έχει παρέλθει εικοσαετία από την μεταγραφή του τίτλου κυριότητας και συγκεκριμένα έχει παρέλθει χρονικό διάστημα εξήντα τεσσάρων (64) ετών», κατ’ επίκληση της διάταξης της παραγράφου 18 του άρθρου 36 του ν. 4061/2012, όπως αυτή προστέθηκε με το άρθρο 13 του ν. 4711/2020 (Α΄ 145/29.7.2020), που ορίζει ότι «Οι αποφάσεις που εκδόθηκαν σύμφωνα με τις παρ. 1, 3 και 4 του άρθρου 123 του Αγροτικού Κώδικα δεν ανακαλούνται, εφόσον οι ενδιαφερόμενοι πραγματοποίησαν τον σκοπό για τον οποίο εκδόθηκε η απόφαση και παρήλθε εικοσαετία από τον χρόνο μεταγραφής του σχετικού παραχωρητηρίου ή της απόφασης».
5. Επειδή, με έννομο συμφέρον παρεμβαίνουν υπέρ του κύρους της προσβαλλόμενης πράξης οι ..., ..., ... και ..., φερόμενοι ως ιδιοκτήτες της επίδικης έκτασης, δυνάμει, όπως προαναφέρθηκε, του … συμβολαίου μεταβίβασης.
6. Επειδή, υπέρ του κύρους της προσβαλλόμενης πράξης παρεμβαίνει, το πρώτον ενώπιον της Ολομελείας του Δικαστηρίου (βλ. ΣτΕ Ολ 3367/2015, 148/2014, 2499/2012), η ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία «…. Α.Ε.» (… ΑΕ), η οποία δεν παρέστη μεν με πληρεξούσιο δικηγόρο κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, νομιμοποίησε, όμως, την υπογράφουσα το δικόγραφο της παρεμβάσεώς της δικηγόρο με το υπ’ αριθ. … ειδικό συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο. Για τη θεμελίωση του εννόμου συμφέροντός της προς άσκηση της εν λόγω παρέμβασης η ανωτέρω προβάλλει, προσκομίζοντας σχετικά στοιχεία, ότι από κοινού με την ανώνυμη τραπεζική εταιρεία «… AE» ανέλαβε, δυνάμει της … σύμβασης, την κάλυψη κοινού ομολογιακού δανείου, ποσού μέχρι 20.000.000 ευρώ, που εξέδωσε η εταιρεία «…» και εγγυήθηκαν οι μέτοχοι αυτής, που είναι τα, κατά τα εκτεθέντα στην προηγούμενη σκέψη, παρεμβαίνοντα φυσικά πρόσωπα· για την εξασφάλιση δε της απαιτήσεως των ομολογιούχων δανειστών – δηλαδή, της ιδίας και της «… AE» – των οποίων ορίσθηκε εκπρόσωπος, ενέγραψε στο επίδικο ακίνητο, δυνάμει της .../2011 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου ...., προσημείωση υποθήκης, η οποία, εν συνεχεία, ετράπη εν μέρει σε υποθήκη. Υπό τα δεδομένα αυτά, η παρεμβαίνουσα τεκμηριώνει επαρκώς τη σύνδεσή της με το επίδικο ακίνητο και θεμελιώνει το έννομο συμφέρον της για την άσκηση της παρεμβάσεως (βλ. ΣτΕ 88/2001 7μ, πρβλ. ΣτΕ 1679-80/2018 7μ σκ. 4) και, συνεπώς, παραδεκτώς παρεμβαίνει στην παρούσα δίκη. Από την άλλη πλευρά, η εταιρεία με την επωνυμία «…» (με διακριτικό τίτλο ...), η οποία παρέστη κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, ισχυρίζεται, με το από 11.10.2023 υπόμνημά της, ότι έχει ήδη αναλάβει τη διαχείριση, μεταξύ άλλων απαιτήσεων της …. ΑΕ που μεταβιβάσθηκαν σε τρίτη εταιρεία (την εταιρεία ….), και της απαιτήσεως που απορρέει από το προαναφερθέν κοινό ομολογιακό δάνειο, καθώς και ότι έχει ορισθεί εκπρόσωπος των ομολογιούχων δανειστών του δανείου αυτού· υποστηρίζει δε ότι, υπό τα δεδομένα αυτά, έχει διαδεχθεί την ΕΤΕ ΑΕ στη θέση της ως παρεμβαίνουσας. Ωστόσο, από τα προσκομιζόμενα από αυτήν στοιχεία δεν αποδεικνύεται η, κρίσιμη όσον αφορά το αντικείμενο της παρούσης δίκης, σύνδεσή της με το συγκεκριμένο ακίνητο, για τον λόγο δε αυτό οι ισχυρισμοί της πρέπει να απορριφθούν και η παράστασή της κατά την συζήτηση της υπόθεσης να κηρυχθεί άκυρη.
7. Επειδή, στο άρθρο 47 παρ. 1 του π.δ. 18/1989 (Α΄ 8) ορίζεται ότι: «1. Αίτηση ακυρώσεως δικαιούται να ασκήσει ο ιδιώτης ή το νομικό πρόσωπο, τους οποίους αφορά η διοικητική πράξη ή των οποίων έννομα συμφέροντα, έστω και μη χρηματικά, προσβάλλονται από αυτήν». Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, το έννομο συμφέρον νομικού προσώπου για την προσβολή διοικητικής πράξης κρίνεται κατά περίπτωση, εν όψει κυρίως του σκοπού του νομικού προσώπου και του περιεχομένου της πράξης (ΣτΕ Ολομ 2179/2014, 1909/2014, 1212/2010, 1620/1988 κ.ά.).
8. Επειδή, ο αιτών Δήμος, εντός της εδαφικής περιφέρειας του οποίου ευρίσκεται η κατά τα ανωτέρω παραχωρηθείσα έκταση, υποστηρίζει ότι, ενόψει του ότι το μεγαλύτερο τμήμα της παραχωρηθείσης εκτάσεως (ήτοι τα τεμάχια ... και ...) έχει χαρακτηρισθεί με το από 23.9.1972 ρυμοτομικό διάταγμα ως «κοινόχρηστος χώρος – πράσινο», έχει έννομο συμφέρον να επιδιώξει δια της υπό κρίση αιτήσεως την ανάκληση της γενομένης παραχώρησής της, ούτως ώστε να περιέλθει στην κυριότητα του Ελληνικού Δημοσίου και, εν συνεχεία, να παραχωρηθεί στον ίδιο. Ο ισχυρισμός, όμως, αυτός, και υπό την εκδοχή ότι η προσβαλλόμενη άρνηση της Διοίκησης να ανακαλέσει την επίμαχη παραχώρηση είναι εκτελεστή, δεν προσπορίζει στον Δήμο το αναγκαίο έννομο συμφέρον για την άσκηση της κρινόμενης αίτησης. Και τούτο, διότι αντικείμενο της παρούσης δίκης δεν είναι ο πολεοδομικός χαρακτηρισμός της επίδικης εκτάσεως – ο οποίος δεν έχει υλοποιηθεί μέχρι σήμερα (κατ’ αντίθεση με το πραγματικό της ΣτΕ Ολoμ. 5934/1995, ή τον χαρακτήρα της εκμισθούμενης εκτάσεως ως αιγιαλού στην ΣτΕ Ολομ. 2685/2010), ώστε να τίθεται ζήτημα επιδείνωσης του περιβάλλοντος στην περιοχή του Δήμου, η προστασία του οποίου ανήκει στην αρμοδιότητά του κατ’ άρθρο 75 παρ. I περ. β΄ (‘Περιβάλλον’) του ν. 3463/2006 (Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων, Α΄ 114), όπως ισχύει – αλλά το κύρος της πράξεως παραχωρήσεως του ακινήτου και, εν τέλει, ο φορέας του δικαιώματος κυριότητας του περιουσιακού αυτού στοιχείου, ήτοι ζήτημα που αφορά τον δικαιούχο της παραχώρησης και τους δικαιοδόχους του, αφενός, και το Ελληνικό Δημόσιο, αφετέρου. Ο αιτών Δήμος, ο οποίος δεν προβάλλει ίδιο δικαίωμα κυριότητας, είναι τρίτος όσον αφορά την έννομη αυτή σχέση, έχει δε απλώς προσδοκία - ενδιαφέρον να περιέλθει η κυριότητα της έκτασης στο Δημόσιο, προκειμένου, κατά τους ισχυρισμούς του, να καταστεί δυνατή η μελλοντική απόκτησή της και η υλοποίηση του πολεοδομικού σχεδιασμού με ευνοϊκότερους για αυτόν όρους· το γεγονός, άλλωστε, ότι η προσβαλλόμενη πράξη εκδόθηκε κατόπιν της αναληφθείσας από τον Δήμο πρωτοβουλίας και των υποβληθέντων αιτημάτων του δεν αρκεί να του προσπορίσει έννομο συμφέρον να παρεμβληθεί στην έννομη σχέση του παραχωρησιούχου και του Ελληνικού Δημοσίου. Κατά τη γνώμη, όμως, των Συμβούλων Δ. Μακρή, Ε. Σκούρα, Α. Ρωξάνα, Μ. Αθανασοπούλου και Σ., ο αιτών Δήμος ασκεί με έννομο συμφέρον την υπό κρίση αίτηση κατά πράξεως που αφορά ακίνητο, ευρισκόμενο εντός της εδαφικής του περιφέρειας, επιδιώκοντας, άπαξ και ο σκοπός της παραχωρήσεως έπαυσε να εξυπηρετείται, να αποτραπεί η περαιτέρω ιδιωτική εκμετάλλευση του ακινήτου και να διευκολυνθεί η υλοποίηση του πολεοδομικού σχεδιασμού προς εξυπηρέτηση του συμφέροντος των δημοτών του (πρβλ. ΣτΕ 295/2002, 3908/2007, 83/2005 Ολ).
9. Επειδή, κατόπιν των ανωτέρω, η υπό κρίση αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, να γίνουν δε δεκτές οι ασκηθείσες παρεμβάσεις.
Δια ταύτα
Απορρίπτει την αίτηση.
Δέχεται τις παρεμβάσεις.
Επιβάλλει στον Δήμο ...τη δικαστική δαπάνη του Δημοσίου που ανέρχεται σε εννιακόσια είκοσι (920) ευρώ, των παρεμβαινόντων ..., ... ..., ... ... και ... ... που ανέρχεται συνολικά σε χίλια εκατό (1.100) ευρώ, και της παρεμβαινούσης ...Α.Ε. που ανέρχεται σε εκατόν ογδόντα (180) ευρώ.
Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 24 Νοεμβρίου 2023
Η Πρόεδρος
Ευαγγελία Νίκα
Η Γραμματέας
και μετά την αποχώρησή της
Σταυρούλα Χάρου
και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 6ης Μαρτίου 2026.
Ο Πρόεδρος
Μιχαήλ Πικραμένος
Η Γραμματέας
Σταυρούλα Χάρου