ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΛΑΡΙΣΑΣ
ΤΜΗΜΑ Β΄- ΤΡΙΜΕΛΕΣ
(Διαδικασία διοικητικών διαφορών ουσίας)
ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΟ25/2026
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 13 Μαΐου 2025, με δικαστές τους: Ευστράτιο Βαρβαρίδη, Πρόεδρο Εφετών Δ.Δ., Ανδρέα Ταγαράκη, και Ιωάννα Τσιάκα (Εισηγήτρια), Εφέτες Δ.Δ. και με γραμματέα τη Μαρία Κασσωτάκη, δικαστική υπάλληλο,
Για να δικάσει τη με αριθ. καταχ. …. έφεση,
του …., κατοίκου …., για τον οποίο παραστάθηκε ο πληρεξούσιος δικηγόρος... Μιχαήλ Βασιλικός, με την από 12-5-2025 δήλωση κατά το άρθρο 133 παρ. 2 του Κ.Δ.Δ.,
κατά του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου (ν.π.δ.δ.) με την επωνυμία «Δήμος ...», που εδρεύει στην … ... και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Δήμαρχό του, για τον οποίο παραστάθηκε η πληρεξούσια δικηγόρος Βόλου Στυλιανή Χαραλαμπίδου, με την από 12-5-2025 δήλωση κατά το άρθρο 133 παρ. 2 του Κ.Δ.Δ.,
και κατά της 897/2021 οριστικής απόφασης του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου ...
Μετά τη συνεδρίαση το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη και
Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα
Σκέφθηκε κατά τον Νόμο
1. Επειδή, με την κρινόμενη έφεση, για την άσκηση της οποίας έχει καταβληθεί το νόμιμο παράβολο ύψους 200 ευρώ (βλ. το με κωδικό πληρωμής …. ηλεκτρονικό παράβολο της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων του Υπουργείου Οικονομικών), ο εκκαλών επιδιώκει, παραδεκτώς, την εξαφάνιση της 897/2021 οριστικής απόφασης του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου...(Τμήμα Β΄), με την οποία απορρίφθηκε η με χρονολογία κατάθεσης 16-2-2018 αγωγή του. Με την αγωγή αυτή, ο εκκαλών ζητούσε να υποχρεωθεί το εφεσίβλητο ν.π.δ.δ., να του καταβάλει, νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής έως την πλήρη εξόφληση, το συνολικό ποσό των 80.958,53 ευρώ και ειδικότερα: α) το ποσό των 958,53 ευρώ, ως αποζημίωση κατ’ άρθρα 105 και 106 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα (ΕισΝ.Α.Κ.), για την αποκατάσταση της θετικής ζημίας που, κατά τους ισχυρισμούς του, υπέστη συνεπεία τραυματισμού του από την πτώση σιδερένιου στύλου φωτισμού στις 14.7.2017 στην παραλία της ..., εξαιτίας της παράνομης παράλειψης των οργάνων του εφεσίβλητου Δήμου να μεριμνήσουν για τη συντήρηση και αντικατάσταση αυτού και β) το ποσό των 80.000 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση, κατ’ άρθρο 932 του Αστικού Κώδικα (π.δ. 456/1984, Α΄ 164), για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης, που ισχυρίζεται ότι υπέστη από την ίδια αιτία.
2. Επειδή, ο Εισαγωγικός Νόμος του Αστικού Κώδικα (Εισ.Ν.Α.Κ.) ορίζει στο άρθρο 105 ότι: «Για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του δημοσίου κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, το δημόσιο ενέχεται σε αποζημίωση, εκτός αν η πράξη ή η παράλειψη έγινε κατά παράβαση διάταξης που υπάρχει για χάρη του γενικού συμφέροντος. …» και στο άρθρο 106 ότι: «Οι διατάξεις των δύο προηγούμενων άρθρων εφαρμόζονται και για την ευθύνη των δήμων, των κοινοτήτων ή άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου από πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων που βρίσκονται στην υπηρεσία τους». Κατά την έννοια των ανωτέρω διατάξεων, ευθύνη προς αποζημίωση γεννάται όχι μόνον από την έκδοση παράνομης εκτελεστής διοικητικής πράξης ή από την παράνομη παράλειψη έκδοσης τέτοιας πράξης, αλλά και από μη νόμιμες υλικές ενέργειες των οργάνων του Δημοσίου ή του ν.π.δ.δ. ή από παραλείψεις οφειλομένων νόμιμων υλικών ενεργειών αυτών, εφόσον αυτές απορρέουν από την οργάνωση και λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών (ΣτΕ 15/2018, 3292/2017, 3539/2015), δεν συνάπτονται με την ιδιωτική διαχείριση της περιουσίας τους ούτε οφείλονται σε προσωπικό πταίσμα οργάνου που ενήργησε εκτός του κύκλου των υπηρεσιακών του καθηκόντων (ΣτΕ 1581/2018, 325/2017, ΑΕΔ 5/1995). Εξάλλου, υπάρχει ευθύνη του Δημοσίου ή του ν.π.δ.δ., τηρουμένων και των λοιπών προϋποθέσεων του νόμου, όχι μόνο όταν με πράξη ή παράλειψη οργάνου των νομικών αυτών προσώπων παραβιάζεται συγκεκριμένη διάταξη νόμου, αλλά και όταν παραλείπονται τα ιδιαίτερα καθήκοντα και υποχρεώσεις που προσιδιάζουν στη συγκεκριμένη υπηρεσία και προσδιορίζονται από την κειμένη εν γένει νομοθεσία, τα διδάγματα της κοινής πείρας και τις αρχές της καλής πίστης (ΣτΕ 1943/2020, 2112/2019, 15/2018, 1414/2017, 2669/2015, 2271/2013 7μ., 4133/2011 7μ.). Ο, κατά τα ανωτέρω, παράνομος χαρακτήρας της ζημιογόνου πράξης, παράλειψης ή υλικής ενέργειας αρκεί για να στοιχειοθετηθεί η ευθύνη του Δημοσίου ή του ν.π.δ.δ., χωρίς να απαιτείται και η διαπίστωση πταίσματος του οργάνου του (ΣτΕ 2473/2019, 15/2018, 2187/2015, 1352/2011, 1413/2006). Απαραίτητη, πάντως, προϋπόθεση για την επιδίκαση αποζημίωσης είναι η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της παράνομης πράξης ή παράλειψης ή υλικής ενεργείας ή παράλειψης υλικής ενεργείας του δημόσιου οργάνου και της ζημίας που επήλθε (ΣτΕ 1943/2020, 2112/2019, 2271/2013 7μ., 4133/2011 7μ.). Αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει, δε, όταν, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, η πράξη ή η παράλειψη είναι επαρκώς ικανή (πρόσφορη) και μπορεί αντικειμενικά, κατά τη συνήθη και κανονική πορεία των πραγμάτων, να επιφέρει τη ζημία την οποία και επέφερε στη συγκεκριμένη περίπτωση (ΣτΕ 2112/2019, 15/2018, 596/2017, 877/2013 7μ. κ.ά.). Περαιτέρω, κατά την έννοια των ανωτέρω διατάξεων, το Δημόσιο και τα ν.π.δ.δ. υποχρεούνται να αποκαταστήσουν κάθε θετική ή αποθετική ζημία εκ της ανωτέρω αιτίας, τα δικαστήρια δε της ουσίας μπορούν, επιπλέον, να επιδικάσουν χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 932 του Αστικού Κώδικα (ΣτΕ 15, 76/2018, 596, 1084/2017).
3. Επειδή, περαιτέρω, το άρθρο 75 του ν. 3463/2006 «Κύρωση του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων» (Α΄ 114) ορίζει ότι: «Ι. Οι δημοτικές και οι κοινοτικές αρχές διευθύνουν και ρυθμίζουν όλες τις τοπικές υποθέσεις, σύμφωνα με τις αρχές της επικουρικότητας και της εγγύτητας, με στόχο την προστασία, την ανάπτυξη και τη συνεχή βελτίωση των συμφερόντων και της ποιότητας ζωής της τοπικής κοινωνίας. Οι αρμοδιότητες των Δήμων και Κοινοτήτων αφορούν, κυρίως, τους τομείς: α)… γ) Ποιότητας Ζωής και Εύρυθμης Λειτουργίας των Πόλεων και των Οικισμών, στον οποίο περιλαμβάνεται, ιδίως: 1. Η εξασφάλιση και διαρκής βελτίωση των τεχνικών και κοινωνικών υποδομών στις πόλεις και τα χωριά όπως η κατασκευή, συντήρηση και διαχείριση συστημάτων ύδρευσης, … έργων ηλεκτροφωτισμού των κοινόχρηστων χώρων, η δημιουργία χώρων πρασίνου, χώρων αναψυχής, πλατειών και λοιπών υπαίθριων κοινόχρηστων χώρων. 2…».
4. Επειδή, εξάλλου, στην παράγραφο 2 του άρθρου 5 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (Κ.Δ.Δ.), που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 2717/2019 (ΦΕΚ Α΄ 97), όπως η παράγραφος αυτή ισχύει μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο 17 του ν. 4446/2016 (ΦΕΚ Α΄ 240/22.12.2016 - έναρξη ισχύος του άρθρου 17 από τη δημοσίευση του ν. 4446/2016 στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης, σύμφωνα με το άρθρο 32 του νόμου αυτού) και καταλαμβάνει τις υποθέσεις που συζητήθηκαν μετά τη δημοσίευση του νόμου (πρβλ. ΣτΕ 459/2018), ορίζεται ότι: «Τα δικαστήρια δεσμεύονται από τις αποφάσεις των πολιτικών δικαστηρίων, οι όποιες, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, ισχύουν έναντι όλων. Δεσμεύονται, επίσης, από τις αμετάκλητες καταδικαστικές αποφάσεις των ποινικών δικαστηρίων ως προς την ενοχή του δράστη, από τις αμετάκλητες αθωωτικές αποφάσεις, καθώς και από τα αμετάκλητα αποφαινόμενα να μην γίνει η κατηγορία βουλεύματα, εκτός εάν η απαλλαγή στηρίχτηκε στην έλλειψη αντικειμενικών η υποκειμενικών στοιχείων που δεν αποτελούν προϋπόθεση της διοικητικής παράβασης», ενώ στην παράγραφο 4 του ίδιου άρθρου ορίζεται ότι: «Το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το δεδικασμένο και αυτεπαγγέλτως, εφόσον τούτο προκύπτει από τα στοιχεία της δικογραφίας». Κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, εφόσον η ενοχή αποτελεί κρίση του αρμοδίου ποινικού δικαστηρίου περί τέλεσης συγκεκριμένης αξιόποινης πράξης, έπεται ότι, εφόσον η εν λόγω απόφαση αφορά το ως άνω όργανο και την παράνομη συμπεριφορά, καθώς και το ζημιογόνο αποτέλεσμα επί των οποίων βασίζεται η αγωγική αξίωση, τα εκτιμηθέντα πραγματικά περιστατικά, τα οποία συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του τιμωρηθέντος εγκλήματος, περιλαμβάνονται στην έννοια της γενόμενης δέσμευσης. Τέλος, το δεδικασμένο που απορρέει από τις αμετάκλητες καταδικαστικές αποφάσεις των ποινικών δικαστηρίων αφορά θέμα δημόσιας τάξης και, ως εκ τούτου, λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο και αυτεπαγγέλτως, εφόσον προκύπτει από τα στοιχεία της δικογραφίας, κατά την παρ. 4 του ανωτέρω άρθρου 5 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (πρβλ. ΣτΕ 2403/2015, 486/2014), ενώ μπορεί να προταθεί από τους διαδίκους σε κάθε στάση της δίκης και ενώπιον του εφετείου το πρώτον, με την προσκόμιση της σχετικής αμετάκλητης απόφασης. Αντιθέτως, όπως κρίθηκε με την απόφαση ΣτΕ 156/2022 7μ., η ρύθμιση της παρ. 2 του άρθρου 5 του Κ.Δ.Δ. περί δέσμευσης των διοικητικών δικαστηρίων από τις «αμετάκλητες αθωωτικές αποφάσεις, καθώς και από τα αμετάκλητα αποφαινόμενα να μην γίνει κατηγορία βουλεύματα» δεν εφαρμόζεται στις δίκες που ανοίγονται με άσκηση αγωγής αποζημίωσης με βάση τα άρθρα 105 και 106 του Εισ.Ν.Α.Κ.
5. Επειδή, στην προκείμενη περίπτωση, από την επανεξέταση των στοιχείων της δικογραφίας προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο εκκαλών, γεννηθείς στις 29-5-1949, νοσηλεύθηκε στην ορθοπεδική κλινική του Γενικού Νοσοκομείου... από 14-7-1017 έως 18-7-2017 με διάγνωση εξόδου «συμπιεστικό κάταγμα των σπονδύλων που δεν ταξινομούνται αλλού». Ειδικότερα, ο εκκαλών, σύμφωνα με το … πιστοποιητικό του παραπάνω νοσοκομείου «προσήλθε εκτάκτως στην παραλαβή του Νοσοκομείου την 14.7.2017 και αριθμό 34 για: αναφερόμενη πτώση βαρέος αντικειμένου, κάκωση κεφαλής, ΟΜΣΣ, κοιλίας. ... Αναπνευστικό ψιθύρισμα ομότιμο άμφω. ... κάταγμα Ο1, έγινε εισαγωγή στην ορθ/κή κλινική». Ακολούθως, ο εκκαλών άσκησε, ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου ..., την από 16-2-2018 αγωγή κατά του εφεσίβλητου Δήμου, με αίτημα την καταβολή συνολικού ποσού 80.958,53 ευρώ ως αποζημίωση και ως χρηματική ικανοποίηση, κατά τα άρθρα 105 και 106 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα και 932 του Αστικού Κώδικα για την αποκατάσταση της θετικής ζημίας και της ηθικής βλάβης αντίστοιχα που ισχυρίστηκε ότι υπέστη συνεπεία τραυματισμού του από την πτώση σιδερένιου στύλου φωτισμού στις 14.7.2017 στην παραλία της ..., εξαιτίας της παράνομης παράλειψης των οργάνων του εφεσίβλητου να μεριμνήσουν για τη συντήρηση και αντικατάσταση αυτού. Συγκεκριμένα ισχυρίστηκε ότι στις 14.7.2017, περί ώρα 9:30 π.μ., ενώ βρισκόταν στη μικρή παραλία της ..., η οποία εφάπτεται με τη δημοτική οδό ..., όντας κάτοικος της περιοχής, καταπλακώθηκε από σιδερένιο στύλο φωτισμού, ο οποίος αποκολλήθηκε από τη θέση όπου ήταν τοποθετημένος μεταξύ του δρόμου και της παραλίας, προκαλώντας τον τραυματισμό του. Όπως εξιστόρησε, με το χτύπημα που υπέστη έχασε προσωρινά τις αισθήσεις του, ακολούθως δε, όταν συνήλθε, απώθησε το στύλο με τη βοήθεια συγχωριανού του, ο οποίος προσέτρεξε στο σημείο για να τον βοηθήσει. Αμέσως μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο ..., όπου παρέμεινε νοσηλευόμενος στην ορθοπαιδική κλινική του νοσοκομείου έως τις 18.7.2017, οπότε και έλαβε εξιτήριο. Με την ως άνω αγωγή του, ισχυρίστηκε ότι το ανωτέρω ατύχημα και ο συνεπεία αυτού τραυματισμός του οφείλονται αποκλειστικά σε παράνομες παραλείψεις των οργάνων του εφεσίβλητου Δήμου, και συγκεκριμένα στο γεγονός ότι τα αρμόδια όργανά του δεν μερίμνησαν, ως όφειλαν, για τη συντήρηση και αντικατάσταση του στύλου φωτισμού, ο οποίος ήταν σκουριασμένος και ολοκληρωτικά διαβρωμένος, τα δε στηρίγματά του ήταν σπασμένα και συγκρατούνταν στο έδαφος μόνο από τα καλώδια του ηλεκτρισμού, θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια των λουόμενων και των περαστικών. Συνεπεία των ανωτέρω παραλείψεων του εφεσίβλητου, οι οποίες οδήγησαν στον τραυματισμό του, ο εκκαλών ισχυρίστηκε ότι υπέστη περιουσιακή αλλά και ηθική βλάβη. Ειδικότερα, προέβαλε ότι νοσηλεύτηκε στην ορθοπεδική κλινική του Γενικού Νοσοκομείου ..., έχοντας υποστεί κάκωση κεφαλής, κάταγμα σπονδύλων και κάκωση κοιλίας, έως τις 18.7.2017, οπότε και έλαβε εξιτήριο με διάγνωση συμπιεστικού κατάγματος σπονδύλων στη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης (ΘΜΣΣ). Περαιτέρω, ισχυρίστηκε ότι, λόγω του ανωτέρω ατυχήματος, οι συνεχείς πόνοι που αισθανόταν ακόμη και μετά την εξαγωγή του από το νοσοκομείο τον οδήγησαν να επισκεφθεί ιδιώτη ιατρό ορθοπαιδικό, ο οποίος του συνέστησε τη διενέργεια αξονικής τομογραφίας οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης (ΟΜΣΣ), η οποία υπέδειξε την ύπαρξη αμφικοίλης παραμόρφωσης Ο1 με κάταγμα της πρόσθιας κολώνας του σπονδύλου, ρωγμώδες κάταγμα Ο2 σπονδύλου και σπονδυλική στένωση σε όλα τα επίπεδα ΟΜΣΣ. Λόγω της συνεχούς επιδείνωσης των συμπτωμάτων, επανέλαβε τον εργαστηριακό έλεγχο με μαγνητική εξέταση ΟΜΣΣ, ο οποίος υπέδειξε ριζιτική συνδρομή (κήλες μεσοσπονδυλίου δίσκου) σε όλα τα επίπεδα ΟΜΣΣ. Εξάλλου, ισχυρίστηκε ότι ο τραυματισμός του είχε ως αποτέλεσμα, εκτός της επώδυνης δυσκαμψίας που προκλήθηκε από τα κατάγματα (κύφωση), να εμφανιστούν και συμπτώματα επιδείνωσης της προηγηθείσας ολικής αρθροπλαστικής του αριστερού γόνατος που είχε πραγματοποιήσει κατά το έτος 2013, με αποτέλεσμα να βαδίζει πλέον με μεγάλη δυσκολία, καθώς η πτώση του στύλου προκάλεσε μετακίνηση των μεταλλικών λαμών που είχαν τοποθετηθεί στο γόνατό του και, περαιτέρω, λοιμώξεις και φλεγμονές. Προβάλλει δε ότι, μετά τον επίδικο τραυματισμό του, υποβλήθηκε σε αλλεπάλληλες χειρουργικές επεμβάσεις προς αποκατάσταση της λοίμωξης και της φλεγμονής που προκλήθηκε στο αριστερό του γόνατο, ειδικότερα το 2018 υποβλήθηκε σε 1ο στάδιο αναθεώρησης ολικής αρθροπλαστικής, το 2019 ολοκλήρωσε το 2ο στάδιο αναθεώρησης ολικής αρθροπλαστικής, ενώ το Μάρτιο του 2019, μετά το πέρας των επί δύο συναπτά έτη χειρουργικών επεμβάσεων, εισήχθη στο Θεσσαλικό Κέντρο Αποκατάστασης «Αρωγή», προκειμένου να ακολουθήσει φυσικοθεραπευτικό πρόγραμμα, τις δαπάνες του οποίου κάλυψε αποκλειστικά με δικά του έξοδα. Τέλος, υποστήριξε ότι έως την άσκηση της αγωγής, και παρά τις ανωτέρω θεραπείες, είχε αφόρητους πόνους και δυσκολία στη βάδιση, ότι λόγω του προχωρημένου της ηλικίας του (72 ετών) δεν υπήρχε περιθώριο βελτίωσης της κατάστασής του, η οποία είχε κριθεί ως μη αναστρέψιμη κατάσταση αναπηρίας, καθώς και ότι, ως εκ τούτου, αναγκαζόταν να λαμβάνει βοήθεια για τις οικιακές εργασίες από οικιακή βοηθό και από συγγενείς. Ενόψει των ανωτέρω, ο εκκαλών ζήτησε ο εφεσίβλητος Δήμος να του καταβάλει το ποσό των 958,53 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί, κατά τα αναλυτικώς αναφερόμενα στην αγωγή κονδύλια, στα ποσά που δαπάνησε για ιατρικές επισκέψεις (366,21 ευρώ), για την αγορά φαρμακευτικών σκευασμάτων (139,24 ευρώ), για την αγορά ορθοπεδικού στρώματος (300 ευρώ) και στα ποσά που δαπάνησε για τις αναγκαίες, συνεπεία του ατυχήματος, μετακινήσεις του στο ... (153,08 ευρώ). Επίσης, ζήτησε να του καταβληθεί το ποσό των 80.000 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που ισχυρίστηκε ότι υπέστη, λόγω της σωματικής και ψυχικής ταλαιπωρίας που βίωσε από την ανωτέρω αιτία. Προς απόδειξη των ισχυρισμών του, επικαλέστηκε και προσκόμισε: 1. αποδείξεις παροχής υπηρεσιών για τη διενέργεια ιατρικών εξετάσεων, επισκέψεων και φυσικοθεραπειών ποσού 366,21 ευρώ, για αγορά φαρμάκων ποσού 139,24 ευρώ και υγρών καυσίμων για τις μετακινήσεις του ποσού 153,08 ευρώ (και συγκεκριμένα: Την από 27/12/2017 με αριθμό ... απόδειξη παροχής υπηρεσιών του φυσικοθεραπευτή …., την από 18/10/2017 με αριθμό ... απόδειξη λιανικών συναλλαγών του ορθοπεδικού …., την από 10/10/2017 με αριθμό...απόδειξη λιανικών συναλλαγών του ορθοπεδικού …., την από 12/12/2017 με αριθμό ... απόδειξη λιανικών συναλλαγών του ορθοπεδικού …., την από 24/1/2018 με αριθμό ... απόδειξη παροχής υπηρεσιών του ορθοπεδικού …., την από 25/7/2017 με αριθμό... απόδειξη λιανικών συναλλαγών του ορθοπεδικού ... την από 12/10/2017 με αριθμό .. απόδειξη παροχής υπηρεσιών του ιδιωτικού διαγνωστικού εργαστηρίου «…. ΑΕ» και η από 22/12/2017 με αριθμό ... απόδειξη παροχής υπηρεσιών του Ιδιωτικού Διαγνωστικού Εργαστηρίου Μαγνητικής Τομογραφίας «…. ΑΕ», τις από 2/8/2017 με αριθμό ..., από 25/7/2017 με αριθμό ... και από 9/2017 με αριθμό ...αποδείξεις λιανικής πώλησης του φαρμακείου …. και ΣΙΑ ΟΕ, την από 7/2017 απόδειξη λιανικής του …. και ΣΙΑ ΕΕ, την από 25/7/2017 με αριθμό ... απόδειξη του Φαρμακείου …. και ΣΙΑ ΕΕ., την από 6/2/2018 με αριθμό ... απόδειξη εσόδου του πρατηρίου υγρών καυσίμων …., η από 4/1/2018 με αριθμό... απόδειξη εσόδου του πρατηρίου υγρών καυσίμων …. ΑΕ, και οι από 1/2/2018 με αριθμό ... και από 18/1/2018 με αριθμό...αποδείξεις εσόδου του πρατηρίου υγρών καυσίμων …., τις από 6/2/2018 με αριθμό ... απόδειξη εσόδου του πρατηρίου υγρών καυσίμων …. ΑΕ., τις από 10/2/2018 με αριθμό ... απόδειξη εσόδου του πρατηρίου υγρών καυσίμων ….. ΑΕ.), 2. φύλλο ιστορικού ασθενούς του Γενικού Νοσοκομείου .... ... και το από 14.7.2017 πόρισμα εξετάσεων του ακτινολογικού εργαστηρίου του εν λόγω νοσοκομείου, 3. ενημερωτικό σημείωμα της ορθοπεδικής κλινικής του ανωτέρω νοσοκομείου με αναφερόμενη ημερομηνία εισόδου 14.7.2021 και ημερομηνία εξόδου 17.7.2021, με διάγνωση συμπιεστικού κατάγματος των σπονδύλων, 4. το υπ’ αριθμ. … πιστοποιητικό του ανωτέρω Νοσοκομείου, όπου αναφέρεται ότι ο εκκαλών «προσήλθε εκτάκτως στην παραλαβή του Νοσοκομείου την 14.7.2017 και αριθμό...για: αναφερόμενη πτώση βαρέως αντικειμένου, κάκωση κεφαλής, ΟΜΣΣ, κοιλίας. ... Αναπνευστικό ψιθύρισμα ομότιμο άμφω. ... κάταγμα Ο1, έγινε εισαγωγή στην ορθ/κή κλινική», 5. το υπ’ αριθμ. … πιστοποιητικό του ίδιου Νοσοκομείου, όπου αναφέρεται ότι ο εκκαλών «προσήλθε εκτάκτως στην παραλαβή του Νοσοκομείου την 17.8.2017 και αριθμό 11 για: αναφερόμενες φωτοψίες – μυοψίες Δ.Α.Ο., σαν ιστός αράχνης από μηνός. Αναφέρει προ μηνός κάκωση κεφαλής από πτώση αντικειμένου (στύλος φωτισμού) ...», 6. εξιτήρια, εκδοθέντα από το ανωτέρω νοσοκομείο, από τα οποία προκύπτει ότι ο εκκαλών νοσηλεύτηκε στην ορθοπεδική κλινική του εν λόγω νοσοκομείου α) από 14.7.2017 έως 18.7.2017, με διάγνωση εξόδου συμπιεστικό κάταγμα των σπονδύλων και β) από 7.7.2018 έως 20.7.2018, με διάγνωση εξόδου μόλυνση και φλεγμονώδης αντίδραση από άλλες εσωτερικές αρθροπλαστικές προθέσεις, 7. ιατρική έκθεση της Ορθοπεδικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου... με αναφερόμενη ημερομηνία εισόδου 5.11.2018, ημερομηνία εξόδου 6.11.2018 και κύρια συμπτώματα λοίμωξη ολικής αρθροπλαστικής αριστερού γόνατος, 8. εξιτήρια του τελευταίου νοσοκομείου, από τα οποία προκύπτει ότι ο εκκαλών νοσηλεύτηκε α) από 5.11.2018 έως 6.11.2018, με διάγνωση εξόδου επιπλοκές από άλλες εσωτερικές προθέσεις-εμφυτεύματα-μοσχεύματα, λοίμωξη επί ολικής αρθροπλαστικής αριστερού γόνατος, β) από 26.11.2018 έως 7.1.2019, με διάγνωση εξόδου λοίμωξη αριστερού γόνατος σε έδαφος ΤΚΑ- 1ο στάδιο αναθεώρησης, γ) από 11.2.2019 έως 13.2.2019, με διάγνωση εξόδου μόλυνση και φλεγμονώδης αντίδραση από άλλες εσωτερικές προθέσεις, 2ο στάδιο αναθεώρησης ολικής αρθροπλαστικής γόνατος, δ) από 4.3.2019 έως 13.3.2019, με διάγνωση εξόδου λοίμωξη ολικής αρθροπλαστικής γόνατος, 2ο στάδιο ολικής αρθροπλαστικής γόνατος και ε) από 1.10.2019 έως 11.11.2019, με διάγνωση εξόδου λοίμωξη επί εδάφους αναθεώρησης ολικής αρθροπλαστικής ισχίου αριστερά, 9. ιατρικά πιστοποιητικά, βεβαιώσεις και γνωματεύσεις του ανωτέρω νοσοκομείου, 10. ενημερωτικό σημείωμα νοσηλείας, εξιτήριο και αποδείξεις παροχής υπηρεσιών του …. «….», 11. την από 18.8.2017 έγκληση του εκκαλούντος κατά παντός υπευθύνου λόγω της σωματικής βλάβης που υπέστη συνεπεία του εξιστορούμενου ατυχήματος και την από 21.8.2017 έκθεση καταθέσεως, υπογεγραμμένη από τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών ..., καθώς και την από 19.7.2018 κλήση του να εμφανιστεί στο Μονομελές Πλημμελειοδικείου ..., προκειμένου να εξεταστεί ως μάρτυρας, 12. τα από 18.8.2019 και 20.8.2019 άρθρα της εφημερίδας «….», τα οποία αναφέρουν δύο περιστατικά ατυχημάτων, προκληθέντων από στύλους φωτισμού στην παραλιακή οδό της ..., 13. φωτογραφίες στις οποίες απεικονίζονται ένας πεσμένος στύλος φωτισμού, πεζοδρόμιο παραλιακής οδού, τμήμα του οποίου έχει καταστραφεί στην πλευρά που εφάπτεται με την παραλία, και καλώδια. Αντιθέτως ο εφεσίβλητος Δήμος, με το από 29.9.2021 υπόμνημά του και την από 8.10.2021 προσθήκη του, ζήτησε την απόρριψη της αγωγής, αμφισβητώντας την πραγματική βάση της, καθόσον, κατά τους ισχυρισμούς του, τα πραγματικά περιστατικά που εξιστόρησε ο εκκαλών δεν αποδεικνύονταν από δημόσια έγγραφα. Σε κάθε, δε, περίπτωση, προέβαλε ότι το εν λόγω ατύχημα οφείλεται σε τυχαίο και απρόβλεπτο γεγονός και ότι ουδεμία ευθύνη έφερε για αυτό, καθόσον η συντήρηση των στύλων φωτισμού σε όλο το παραλιακό δίκτυο του Δήμου διενεργείται περιοδικά και πριν την έναρξη της θερινής περιόδου. Τέλος, ισχυρίστηκε ότι η επιδείνωση της κατάστασης της υγείας του εκκαλούντος δεν συνδεόταν αιτιωδώς με το ατύχημα καθώς και ότι δεν αποδεικνυόταν η προβαλλόμενη από αυτόν περιουσιακή βλάβη, ενώ το αιτούμενο για την αποκατάσταση της ηθικής του βλάβης ποσό ήταν δυσανάλογο σε σχέση με τη ζημία που υπέστη.
6. Επειδή, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο με την εκκαλούμενη απόφαση απέρριψε την αγωγή, καθόσον έκρινε ότι ο εκκαλών, ο οποίος έφερε το σχετικό βάρος απόδειξης, κατ’ άρθρο 145 του Κ.Δ.Δ., δεν απέδειξε τα πραγματικά περιστατικά, των οποίων η συνδρομή ήταν απαραίτητη για τη θεμελίωση της ιστορικής βάσης της αγωγής του και, ειδικότερα, ότι η επικαλούμενη σωματική του βλάβη επήλθε από πτώση στύλου φωτισμού, ο οποίος τον καταπλάκωσε, με αποτέλεσμα να μην στοιχειοθετείται αδικοπρακτική ευθύνη του εφεσίβλητου Δήμου, κατά τα άρθρα 105 και 106 του Εισ.Ν.Α.Κ. Προς τούτο, έλαβε υπόψη ότι ο εκκαλών δεν επικαλέστηκε ούτε προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο, από το οποίο να αποδεικνύεται ότι στις 14.7.2017 κατέπεσε πάνω του στύλος φωτισμού - τοποθετημένος στην παραλία της ...- ο οποίος αποκολλήθηκε από τη θέση του και προκάλεσε τον τραυματισμό του, όπως δελτίο καταγραφής του επίδικου έκτακτου περιστατικού από το Ε.Κ.Α.Β., αστυνομικό δελτίο καταγραφής συμβάντος ή μαρτυρικές καταθέσεις από αυτόπτες μάρτυρες, οι δε προσκομισθείσες φωτογραφίες, δεν έφεραν βέβαιη χρονολογία, ώστε να προκύπτει ο χρόνος λήψης αυτών, ούτε μπορούσε να εξαχθεί κάποιο συμπέρασμα ως προς τον τόπο λήψης αυτών. Επιπροσθέτως, λήφθηκε υπόψη ότι τα προσαχθέντα εκ μέρους του εκκαλούντος ιατρικά έγγραφα (ενημερωτικά σημειώματα, ιατρικά εξιτήρια και πλείονες ιατρικές βεβαιώσεις-γνωματεύσεις) αποτύπωναν μεν την εισαγωγή του την κρίσιμη ημέρα (14.7.2017) και την έξοδο του στις 18.7.2017 από το Γενικό Νοσοκομείο ..., συνεπεία αναφερόμενου τραυματισμού του, αφετέρου δε, την μετέπειτα πορεία της υγείας του, χωρίς ωστόσο να αποδεικνύουν ότι ο επίδικος τραυματισμός του επήλθε συνεπεία πτώσης στύλου φωτισμού, καθώς επίσης (λήφθηκε υπόψη) ότι η υποβληθείσα ενώπιον της Εισαγγελέως Πρωτοδικών ... έγκλησή του κατά παντός υπευθύνου, λόγω σωματικής βλάβης του, και η κλήση αυτού προκειμένου να καταθέσει ως μάρτυρας στη σχετική ποινική δίκη, δεν επαρκούσαν για να αποδείξουν τους ισχυρισμούς του, ελλειπούσης σχετικής αμετάκλητης ποινικής απόφασης, ούτε, εξάλλου, προς τούτο επαρκούσαν και τα προσκομισθέντα άρθρα τοπικής εφημερίδας, από τα οποία δεν προέκυπτε η ταυτότητα των παθόντων.
7. Επειδή, με την υπό κρίση έφεση, ο εκκαλών υποστηρίζει ότι μη νομίμως, με την εκκαλούμενη απόφαση, απορρίφθηκε η αγωγή του με την παραπάνω αιτιολογία. Ειδικότερα, προβάλλει ότι μη νομίμως απορρίφθηκε σιγή με την εκκαλούμενη απόφαση το αίτημά του για εξέταση τριών μαρτύρων που πρότεινε προκειμένου να αποδείξει την ιστορική βάση της αγωγής του. Περαιτέρω, προβάλλει ότι κατ’ εσφαλμένη και πλημμελή αξιολόγηση των αποδείξεων κρίθηκε ότι δεν αποδείχθηκαν τα πραγματικά περιστατικά της ιστορικής βάσης της αγωγής του, καθώς : α) όπως προκύπτει από τη δικογραφία προσκόμισε το με αριθμό πρωτ. … έγγραφο του ΕΚΑΒ, από το οποίο προκύπτει ότι στις 14-7-2017 και ώρα 12.39 το ΕΚΑΒ δέχτηκε κλήση για παραλαβή του ως τραυματία από τη ... και ότι το ασθενοφόρο τον παρέλαβε στις 14.17 και τον μετέφερε στο Νοσοκομείο..., β) από το με αριθμό πρωτ. …. πιστοποιητικό του Νοσοκομείου ..., προκύπτει ότι στις 14-7-2017 προσήλθε στο Νοσοκομείο ... για αναφερόμενη πτώση βαρέος αντικειμένου, γ) στις 18-8-2017 υπέβαλε έγκληση κατά παντός υπευθύνου για το ατύχημα που έλαβε χώρα στις 14-7-2017 και δ) προσκόμισε τα φύλλα της τοπικής εφημερίδας Ταχυδρόμος της 18-7-2017 και της 11-8-2017, στα οποία καταγράφεται ότι το ατύχημα έλαβε χώρα στις 14-7-2017 με θύμα 70χρονο στην παραλία της ... και ότι καταπλακώθηκε από δημοτική κολώνα φωτισμού, που ξηλώθηκε. Εξάλλου, με το παραδεκτώς κατατεθέν υπόμνημά του προσθέτει ότι με την ..../30-9-2022 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείο...(σε δίκη στην οποία κατέθεσαν και μάρτυρες που είχε προτείνει να εξεταστούν και στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο), ο αρμόδιος αντιδήμαρχος του εφεσίβλητου, …., κρίθηκε ένοχος του ότι στη ... , ως αντιδήμαρχος αποκλειστικά αρμόδιος για θέματα ηλεκτροφωτισμού, από αμέλεια, δηλαδή από έλλειψη προσοχής την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, προξένησε σε αυτόν σωματικές κακώσεις, καταδικάστηκε δε για την πράξη αυτή σε ποινή φυλάκισης τριών μηνών με αναστολή. Ακολούθως, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο ... δικάζοντας κατ’ έφεση, με την .../9-6-2023 απόφασή του κατέληξε στην ίδια κρίση με το πρωτοβάθμιο ποινικό δικαστήριο, κρίνοντας ένοχο τον κατηγορούμενο και καταδικάζοντάς τον στην ίδια ποινή. Προς απόδειξη των ισχυρισμών του, προσκομίζει, μεταξύ άλλων, την παραπάνω απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου..., με την οποία ο ανωτέρω κατηγορούμενος, αντιδήμαρχος του εφεσίβλητου ν.π.δ.δ., κηρύχθηκε ένοχος του ότι «στη ... του Δήμου ... της Π.Ε. ..., την 14.07.2017, … υπό την ιδιότητα του αντιδημάρχου του Δήμου ..., στην αρμοδιότητα του οποίου περιλαμβάνονταν τα θέματα ηλεκτροφωτισμού, άρα εκ της ιδιότητας του ήταν υπόχρεος σε ιδιαίτερη επιμέλεια και προσοχή, από αμέλεια, δηλαδή από έλλειψη της προσοχής την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, δεν πρόβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα της παράλειψής του και προξένησε σωματικές κακώσεις σε άλλον. Ειδικότερα, με την υπ’ αριθμ. … και με αριθμό πρωτοκόλλου …. απόφαση του Δημάρχου ... ο κατηγορούμενος ορίστηκε έμμισθος αντιδήμαρχος της Δημοτικής Ενότητας ... με αρμοδιότητα, μεταξύ άλλων, την εκτέλεση των τεχνικών έργων (εκτός ύδρευσης και αποχέτευσης), μεταξύ των οποίων η εκτέλεση έργων ηλεκτροφωτισμού, και την εποπτεία και ευθύνη της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου, … είχε την αρμοδιότητα για την συντήρηση και επισκευή των έργων και των υποδομών του δικτύου ηλεκτροφωτισμού του Δήμου. Στον ως άνω τόπο …κατά τον ανωτέρω χρόνο ….παρέλειψε την υποχρέωσή του να δώσει τις κατάλληλες οδηγίες προς την αρμόδια τεχνική υπηρεσία του Δήμου και να επιμεληθεί την συντήρηση των κολώνων ηλεκτροφωτισμού, ενώ, επιπλέον δεν μερίμνησε, ώστε να γίνεται τακτικός έλεγχός τους, με αποτέλεσμα μία εξ αυτών, εξαιτίας της σήψης της από την αλμύρα του θαλασσινού νερού να παρουσιάσει έντονη διάβρωση στη βάση της και, εξαιτίας αυτής σε συνδυασμό με τον άνεμο που έπνεε κατά τον προαναφερόμενο χρόνο, να αποκοπεί και να καταπέσει ξαφνικά πάνω στο διερχόμενο πολίτη ....…. και να τον τραυματίσει προξενώντας του κάκωση κεφαλής και κάταγμα σπονδύλων». Η απόφαση φέρει την από 7-5-2025 βεβαίωση του αρμόδιου γραμματέα του Εφετείου Θεσσαλονίκης ότι δεν ασκήθηκε κατ’ αυτής κανένα ένδικο μέσο. Επίσης προσκομίζει ενώπιον του Δικαστηρίου : α) Το με αριθμό …. ιατρικό εξιτήριο του νοσοκομείου ΚΑΤ και τη με αριθμό πρωτ. …. ιατρική γνωμάτευση του ιατρού του ΚΑΤ …., σύμφωνα με τα οποία νοσηλεύθηκε στην ορθοπεδική κλινική του νοσοκομείου αυτού κατά το χρονικό διάστημα από 9-2-2022 έως 15-3-2022 και υποβλήθηκε σε επέμβαση αρθρόδεσης στο γόνατο, παρουσίασε δε ομαλή μετεγχειρητική πορεία, β) την από 31-3-2022 γνωμάτευση παροχών ΕΚΠΥ για χορήγηση ιατρικού αμαξιδίου, γ) το από 23-12-2022 με αριθμό …. διοικητικό εξιτήριο του ΚΑΤ, δ) την από 8-11-2023 ιατρική βεβαίωση-γνωμάτευση της νευροχειρουργικής κλινικής του Νοσοκομείου ..., σύμφωνα με την οποία υποβλήθηκε σε εξετάσεις που κατέδειξαν εκφυλιστικές αλλοιώσεις στην σπονδυλική στήλη, ε) την από 23-1-2025 γνωστοποίηση αποτελέσματος αναπηρίας του ΕΦΚΑ, σύμφωνα με την οποία το ποσοστό αναπηρίας του κατά το χρονικό διάστημα από 23-11-2023 έως 30-11-2025 ανέρχεται σε 62%, οφειλόμενο σε τρεις παθήσεις οι οποίες είναι αναστρέψιμες: 1. Επιμόλυνση δις χειρουργηθείσας ολικής αρθροπλαστικής γόνατος, σε ποσοστό 50%, 2. Κάταγμα οσφυϊκού σπονδύλου, σε ποσοστό 15% και 3. Ανισότητα του μήκους των κάτω άκρων σε ποσοστό 10% και στ) την από 4-4-2022 απόδειξη αγοράς ορθοπεδικών ειδών ποσού 90,00 ευρώ. Αντιθέτως, ο εφεσίβλητος Δήμος, από την πλευρά του, με το παραδεκτώς κατατεθέν υπόμνημά του, αρνείται τη βασιμότητα της έφεσης και ζητεί την απόρριψή της, επαναφέροντας όσα και πρωτοδίκως υποστήριξε.
8. Επειδή, το Δικαστήριο, ως προς τον προβαλλόμενο λόγο έφεσης λαμβάνει υπόψη τα εξής: Ως προς το ζήτημα της εσφαλμένης μη λήψης υπόψη από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο του με αριθμό πρωτ. …. εγγράφου του ΕΚΑΒ περί διακομιδής του εκκαλούντος στο Νοσοκομείο ..., ο ισχυρισμός είναι απορριπτέος ως ερειδόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση, καθόσον το έγγραφο αυτό δεν είχε προσκομιστεί πρωτοδίκως, όπως το στοιχείο αυτό προκύπτει, εκτός άλλων, από την ημερομηνία έκδοσης του εν λόγω εγγράφου. Περαιτέρω, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη ότι: α) με την.../9-6-2023 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου ..., κρίθηκε αμετακλήτως, κατά τα εκτιθέμενα στην προηγούμενη σκέψη, ότι ο αρμόδιος Αντιδήμαρχος του εφεσίβλητου Δήμου ευθύνεται για την παράλειψη συντήρησης της επίμαχης κολώνας φωτισμού, η οποία είχε ως αποτέλεσμα αυτή να καταπέσει επί του εκκαλούντος και να του προκαλέσει κάκωση κεφαλής και κάταγμα σπονδύλων και β) η ως άνω κρίση αφορά στα ίδια πραγματικά περιστατικά επί των οποίων ερείδεται η ένδικη αγωγική αξίωση του εκκαλούντος. Κατόπιν τούτων, και ενόψει του ότι η ως άνω απόφαση του ποινικού δικαστηρίου παραδεκτώς λαμβάνεται υπόψη ως νέο αποδεικτικό στοιχείο, που προέκυψε μετά την έκδοση της εκκαλουμένης (άρθρο 96 παρ. 2 και 3 του ΚΔΔ), δεσμεύει δε το παρόν Δικαστήριο, σύμφωνα με τα γενόμενα δεκτά στην 4η σκέψη, το Δικαστήριο κρίνει ότι εν προκειμένω αποδείχθηκαν τα ως άνω πραγματικά περιστατικά, που συνδέονται με την ιστορική βάση της αγωγής του εκκαλούντος, κατά τα προεκτιθέμενα, όπως βάσιμα προβάλλεται από τον εκκαλούντα, ήτοι ότι ο ως άνω τραυματισμός του επήλθε συνεπεία πτώσης του επίμαχου στύλου φωτισμού, η δε εκκαλούμενη απόφαση, με την οποία κρίθηκε το αντίθετο, είναι εσφαλμένη και πρέπει να εξαφανισθεί, ενώ παρέλκει, κατόπιν τούτου, η εξέταση του ειδικότερου λόγου περί εσφαλμένης μη εξέτασης από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο των προτεινόμενων από τον εκκαλούντα μαρτύρων, προς απόδειξη της πραγματικής βάσης της αγωγής.
9. Επειδή, περαιτέρω, γενομένης δεκτής της έφεσης του εκκαλούντος, το Δικαστήριο, κρατώντας την υπόθεση, εκδικάζει την αγωγή του, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 98 παρ.1 του ΚΔΔ, και λαμβάνοντας, καταρχάς, υπόψη τα πραγματικά περιστατικά της ένδικης υπόθεσης, όπως αυτά προκύπτουν από την ως άνω αμετάκλητη απόφαση του ποινικού δικαστηρίου, όπως εκτέθηκαν στην προηγούμενη σκέψη, κρίνει ότι το παραπάνω ζημιογόνο αποτέλεσμα προκλήθηκε από την παράνομη παράλειψη του εναγομένου Δήμου να επιμεληθεί, δια των αρμοδίων οργάνων του, τη συντήρηση των κολώνων ηλεκτροφωτισμού, με αποτέλεσμα μία εξ αυτών να αποκοπεί και να καταπέσει πάνω στον εφεσίβλητο και να τον τραυματίσει προξενώντας του κάκωση κεφαλής και κάταγμα σπονδύλων. Περαιτέρω, ως προς τη ζημία που προκλήθηκε στον ενάγοντα, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη ότι από τα προσκομιζόμενα από τον τελευταίο έγγραφα δεν αποδεικνύεται ότι η ως άνω πτώση της κολώνας του προκάλεσε - εκτός από κάκωση κεφαλής και κάταγμα σπονδύλων- και επιδείνωση της προηγηθείσας ολικής αρθροπλαστικής του αριστερού γόνατος, λόγω μετακίνησης των μεταλλικών λαμών που είχαν τοποθετηθεί στο γόνατό του (σε επέμβαση στην οποία είχε υποβληθεί το έτος 2013), καθόσον αφενός μεν η εν λόγω μετακίνηση δεν διαγνώσθηκε κατά τη νοσηλεία του μετά το ατύχημα, από 14-7-2017 έως 18-7-2017 στο Γενικό Νοσοκομείο ..., αφετέρου δε η νοσηλεία του στην Ορθοπεδική Κλινική του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου ... για τις επικαλούμενες επιπλοκές ολικής αρθροπλαστικής αριστερού γόνατος λαμβάνει χώρα μετά την παρέλευση ενός και πλέον έτους από την επέλευση του επίδικου ατυχήματος, με αποτέλεσμα να μην προκύπτει ότι η ζημία του από την επιδείνωση αυτή συνδέεται αιτιωδώς με το ένδικο συμβάν. Για τον ίδιο λόγο δεν αποδεικνύεται ότι η αναπηρία που εμφανίζει αυτός σε συνολικό ποσοστό 62% συνδέεται αιτιωδώς με το ένδικο συμβάν στο σύνολό της, παρά μόνο προκύπτει ότι αυτή συνδέεται αιτιωδώς με αυτό σε ποσοστό 15%, το οποίο αφορά σε κάταγμα οσφυϊκού σπονδύλου, πάθηση που δεν είναι μη αναστρέψιμη, σύμφωνα με την από 23-1-2025 γνωστοποίηση αποτελέσματος αναπηρίας του ΕΦΚΑ (που παραδεκτώς λαμβάνεται υπόψη ως νέο αποδεικτικό στοιχείο, που προέκυψε μετά την έκδοση της εκκαλουμένης, κατ’ άρθρο 96 παρ. 2 και 3 του ΚΔΔ). Επομένως στοιχειοθετείται, κατ’ αρχήν, αδικοπρακτική ευθύνη του εναγόμενου Δήμου, κατά τα άρθρα 105 και 106 του Εισ.Ν.Α.Κ., για την αποκατάσταση της κατά τα ανωτέρω ζημίας που προκλήθηκε στον ενάγοντα από την παραπάνω παράλειψη του οργάνου του εφεσίβλητου και της ηθικής του βλάβης που προκλήθηκε από την ίδια αιτία. Κατόπιν τούτων, ως προς το ύψος της οφειλόμενης αποζημίωσης, το Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη ότι, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες αποδείξεις (παροχής υπηρεσιών, αγοράς κλπ.), ο ενάγων δαπάνησε για ιατρικές επισκέψεις 366,21 ευρώ, για την αγορά φαρμακευτικών σκευασμάτων 139,24 ευρώ, για την αγορά ορθοπεδικών ειδών 90,00 ευρώ και για τις αναγκαίες, συνεπεία του ατυχήματος, μετακινήσεις του στο...153,08 ευρώ, κρίνει ότι το σύνολο της αποζημίωσης που πρέπει να του καταβληθεί ανέρχεται στο ποσό των 748,53 ευρώ. Εξάλλου, λαμβάνοντας υπόψη ότι ο ενάγων υπέστη σωματική και ψυχική ταλαιπωρία από την βλάβη της υγείας του και συνεκτιμώντας την ηλικία του κατά τον χρόνο του ατυχήματος (68 ετών), τη μη μόνιμη βλάβη της υγείας που αυτό του προκάλεσε (σύμφωνα με την από 23-1-2025 γνωστοποίηση αποτελέσματος αναπηρίας του ΕΦΚΑ, η πάθησή του δεν είναι μη αναστρέψιμη), σε συνδυασμό με το βαθμό υπαιτιότητας του εναγομένου, κρίνει ότι ο πρώτος πρέπει να λάβει το ποσό των 10.000 Ευρώ, ως εύλογη χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, επομένως ο εναγόμενος Δήμος πρέπει να υποχρεωθεί να του καταβάλει νομιμοτόκως, από την επίδοση αντιγράφου της αγωγής μέχρι την εξόφληση, το συνολικό ποσό των 10.748,53 ευρώ, κατά μερική παραδοχή της αγωγής.
10. Επειδή, κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτή η έφεση και να εξαφανισθεί η 897/2021 απόφαση του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου .... Στη συνέχεια, πρέπει να δικαστεί η ασκηθείσα αγωγή και να γίνει εν μέρει δεκτή κατά το σκεπτικό, να υποχρεωθεί, δε, ο εναγόμενος Δήμος να καταβάλει στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 10.748,53 ευρώ, νομιμοτόκως, από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση. Τέλος, η δικαστική δαπάνη και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας πρέπει να συμψηφιστεί μεταξύ των διαδίκων λόγω της μερικής νίκης και μερικής ήττας αυτών (άρθρο 275 παρ. 1 του εδ. γ΄ Κ.Δ.Δ).
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
Δέχεται την έφεση.
Εξαφανίζει την 897/2021 οριστική απόφαση του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου ..
Δικάζει την αγωγή και δέχεται εν μέρει αυτήν.
Υποχρεώνει τον εναγόμενο Δήμο να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των δέκα χιλιάδων επτακοσίων σαράντα οκτώ ευρώ και πενήντα τριών λεπτών (10.748,53), νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής έως την πλήρη εξόφληση.
Συμψηφίζει τα δικαστικά έξοδα και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας μεταξύ των διαδίκων.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στη Λάρισα στις 20-1-2026, όπου και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του
Δικαστηρίου στις 29-1-2026.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΕΙΣΗΓΗΤΡΙΑ
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ