ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΤΜΗΜΑ 13ο

ΑΡΙΘΜΟΣ 2035/2025

 

Αποτελούμενο από τον Δικαστή Αλκιβιάδη Φερεσίδη, Εφέτη, τον οποίο όρισε το Τριμελές Συμβούλιο Διεύθυνσης του Εφετείου, και τη Γραμματέα Έλενα Παΐλα.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 5 Δεκεμβρίου 2024, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της εκκαλούσας-ενάγουσας: ... ... του ... (Α.Φ.Μ. …), κατοίκου … Αττικής, οδός …, την οποία εκπροσώπησε με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ η πληρεξούσια δικηγόρος της Μαρία Καρκούλη του Κωνσταντίνου (Α.Μ. Δ.Σ….), κάτοικος Αθηνών, οδός …, η οποία προκατέθεσε προτάσεις και το με στοιχεία … γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών και ενσήμων Δ.Σ…..

Των εφεσίβλητων-εναγομένων: 1) ... ... του ... (Α.Φ.Μ. …), κατοίκου Αθηνών, οδός ... αρ. …, 2) ... ... του ... (Α.Φ.Μ. …), κατοίκου …, οδός ... αρ…, 3) ... χήρας ... ... το γένος ... και ... (Α.Φ.Μ. ...), κατοίκου … Αττικής, οδός …. 4) ... ... του ... (Α.Φ.Μ. ….), κατοίκου … Αττικής, οδός … αρ. …, και 5) ... ... του ... (Α.Φ.Μ. ...), κατοίκου Αθηνών, οδός …. αρ. …, τους οποίους εκπροσώπησε με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ η πληρεξούσια δικηγόρος τους Ηλέκτρα Χατζηπαναγιώτη του ... (Α.Μ. Δ.Σ….. …), κάτοικος Αθηνών, οδός …, η οποία προκατέθεσε προτάσεις και το με στοιχεία … γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών και ενσήμων Δ.Σ…..

Η ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα ζήτησε να γίνει δεκτή η από 5-2-2018 (Γ.Α.Κ. .../2018, Ε.Α.Κ. .../2018) αγωγή της, που άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την υπ’ αριθμ. 7693/2023 οριστική απόφασή του (τακτική διαδικασία) απέρριψε την αγωγή. Ήδη η εκκαλούσα με την από 4-10-2023 (Γ.Α.Κ. .../2023, Ε.Α.Κ. .../2023 Πρωτοδικείου Αθηνών) έφεσή της, που κατατέθηκε στη Γραμματεία αυτού του Δικαστηρίου στις 20-10-2023 με Γ.Α.Κ. .../2023 και Ε.Α.Κ. .../2023, προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και γράφτηκε στο πινάκιο, προσβάλλει την απόφαση αυτή.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων παραστάθηκαν, ως ανωτέρω.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση έφεση της εκκαλούσας κατά της υπ' αριθμ. 7693/2023 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (τακτική διαδικασία), που δίκασε την από 5-2-2018 (Γ.Α.Κ. .../2018, Ε.Α.Κ. .../2018) αγωγή της, έχει ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα, εφόσον αντίγραφο της εκκαλουμένης επιδόθηκε στην εκκαλούσα στην 7-9-2023 (βλ. τη με στοιχεία …2023 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στο Εφετείο Αθηνών ….) και η έφεση ασκήθηκε στις 9-10-2023 (βλ. την από 9-10-2023 έκθεση κατάθεσης ενδίκου μέσου του Πρωτοδικείου Αθηνών) (άρθρο 518 παρ. 1 ΚΠολΔ). Εξάλλου, έχει καταβληθεί το νόμιμο παράβολο της έφεσης (βλ. το υπ’ αριθμ. … ηλεκτρονικό παράβολο της Γ.Γ.Π.Σ. ποσού 100 ευρώ) (άρθρο 495 παρ. 3 περ. A ΚΠολΔ). Είναι, επομένως, παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί κατά την ίδια διαδικασία, για να κριθεί κατ’ ουσίαν.

Με την υπό κρίση αγωγή της η ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα εκθέτει ότι έχει την ιδιότητα της εργολάβου οικοδομών και ότι οι εναγόμενοι και ήδη εφεσίβλητοι είναι συγκύριοι του λεπτομερώς περιγραφόμενου στην αγωγή οικοπέδου μετά παλαιός οικοδομής κείμενου στη ... Αττικής. Ότι στους δύο πρώτους εναγόμενους ανήκουν κατ' ισομοιρία τα 837/1000 εξ αδιαιρέτου, ενώ το ποσοστό των 163/1000 εξ αδιαιρέτου του οικοπέδου ανήκε στον ήδη αποβιώσαντα την 23η. 10.2015 ... ... του ..., μετά τον θάνατο του οποίου κατέστησαν νόμιμοι εξ αδιαθέτου κλη­ρονόμοι η τρίτη εναγομένη-χήρα του και οι τέταρτος και πέμπτος των εναγομένων-τέκνα του. Ότι δυνάμει του υπ' αριθμ.....2012 προσυμ­φώνου συμβολαίου μεταβίβασης ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδου- εργο­λαβικού της Συμβολαιογράφου Αθηνών …, που καταρτίστηκε μεταξύ αφενός της ίδιας ως εργολήπτριας και αφετέρου των δύο πρώτων εναγομένων και του ... ... ως οικοπεδούχων- εργοδοτών, η ενάγουσα ανέλαβε την υποχρέωση να ανεγείρει με δαπάνες της με το σύστημα της αντιπαροχής και σύμφωνα με τις διατάξεις «περί ορι­ζοντίου ιδιοκτησίας» πενταόροφη οικοδομή επί του οικοπέδου. Ότι ως εργο­λαβικό αντάλλαγμα για την εκτέλεση των ανωτέρω εργασιών (εργολαβική αμοιβή) συμφωνήθηκε οι οικοπεδούχοι να μεταβιβάσουν είτε στην εργολήπτρια, είτε σε τρίτα, υποδεικνυόμενα από εκείνη πρόσωπα ποσοστό 594/000 εξ αδιαιρέτου αντικειμενικής αξίας, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στο συμβόλαιο, 70.071,23 ευρώ. Ότι η ίδια (ενάγουσα) ανέθεσε εμπρόθε­σμα σε πολιτικό μηχανικό τις αναγκαίες μελέτες και, έτσι, με δικές της ενέρ­γειες την 28η-1-2013 εκδόθηκαν οι απαιτούμενες οικοδομικές άδειες και εγκρίσεις κατεδάφισης και δόμησης. Ότι αιφνιδίως την 28η-2-2013 οι τρεις οικοπεδούχοι τής επέδωσαν την από 27-2-2013 εξώδικη δήλωση-πρόσκληση, με την οποία την καλούσαν να προσκομίσει γραπτώς εντός 48 ωρών τον προϋπολογισμό του έργου σε πραγματικές αγοραίες τιμές και στοιχεία για την οικονομική της κατάσταση που να αποδεικνύουν ότι διαθέτει, όπως είχε δηλώσει ρητώς στο προαναφερόμενο προσύμφωνο, τα απαιτούμενα κεφάλαια για την πλήρη αποπεράτωση του έργου, γνωστοποιώντας της ότι το ανωτέρω εργολαβικό παραμένει ανεκτέλεστο από υπαιτιότητα της. Ότι η ενάγουσα τους κάλεσε με την από 5-3-2013 εξώδικη δήλωσή της να προσέλθουν στην ίδια ως άνω Συμβολαιογράφο για την υπογραφή των δη­λώσεων φόρου, πλην, όμως, εκείνοι δεν εμφανίστηκαν, συνταγείσης προς τούτου της σχετικής συμβολαιογραφικής πράξης μη εμφάνισης. Ότι την 6η- 3-2013 οι ανωτέρω οικοπεδούχοι τής επέδωσαν την από 6-3-2013 εξώδικη καταγγελία, στην οποία της δήλωναν ότι για τους αναφερόμενους σε αυτή σπουδαίους λόγους καταγγέλλουν την εργολαβική σύμβαση και την κάλε- σαν να απέχει από κάθε ενέργεια εκτέλεσης των εκδοθεισών αδειών. Ότι οι οικοπεδούχοι παράνομα και καταχρηστικά προέβησαν σε καταγγελία, χωρίς να της καταβάλουν τη συμφωνηθείσα αμοιβή της, προκαλώντας της ζημία. Ότι, ειδικότερα, πέραν του συμφωνηθέντος εργολαβικού ανταλλάγματος, της οφείλουν τις δαπάνες στις οποίες προέβη για την ανάληψη και εκτέλεση της εργολαβίας, που αναλυτικά αναφέρονται στο δικόγραφο και συνίστανται στα καταβληθέντα από εκείνη έξοδα για την κατάρτιση των προαναφερόμενων συμβολαιογραφικών πράξεων, καθώς και σε δαπάνες (εισφορές και κρατήσεις) για την έκδοση των αδειών κατεδάφισης και ανέγερσης οικοδο­μής, ανερχόμενες στο συνολικό ποσό των 12.224,19 ευρώ. Ότι στην κατα­βολή των οφειλόμενων ποσών ενέχονται εις ολόκληρον οι δύο πρώτοι ενα­γόμενοι αντισυμβαλλόμενοί της οικοπεδούχοι, καθώς και οι τρίτη, τέταρτος και πέμπτος εξ αυτών ως κληρονόμοι του αποβιώσαντος οικοπεδούχου ... .... Ζητεί δε -μετά την τροπή του αιτήματος της αγωγής σε αναγνωριστικό στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο- να αναγνωρισθεί η υποχρέω­ση των εναγομένων να της καταβάλουν εις ολόκληρον το ποσό των 82.295,42 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο για το μεν κονδύλιο των 70.071,23 ευρώ από τις 7.3.2013 (επομένη της επίδοσης της καταγγελίας), άλλως από την επίδοση της αγωγής και μέχρις εξοφλήσεως, για το δε κονδύλιο των 12.224,19 ευρώ από την επομένη της επίδοσης της αγωγής και μέχρις εξο­φλήσεως. Με την εκκαλουμένη το πρωτοβάθμιο δικαστήριο α) ως προς το αίτημα αναγνώρισης οφειλής της εργολαβικής αμοιβής έκρινε αυτό νόμιμο, αλλά απέρριψε το αίτημα περί παθητικής εις ολόκληρον ενοχής των εναγομένων, β) ως προς το αίτημα αναγνώρισης οφειλής των εξόδων της ενάγου- σας από τη σύμβαση έργου έκρινε αυτό απορριπτέο ως μη νόμιμο καθ’ ολοκληρίαν, γ) στη συνέχεια, απέρριψε το αίτημα αναγνώρισης οφειλής της εργολαβικής αμοιβής διαιρετά ως ουσία αβάσιμο και, άρα, δ) απέρριψε την αγωγή εν συνόλω κατά τις αμέσως προηγούμενες διακρίσεις. Κατά αυτής της απόφασης παραπονείται τώρα η εκκαλούσα με την υπό κρίση έφεσή της για τους λόγους που περιέχονται σε αυτή, οι οποίοι συνίστανται σε εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και σε κακή εκτίμηση των αποδείξεων. Ζη­τεί δε την εξαφάνιση της εκκαλουμένης και την παραδοχή της αγωγής της.

Κατά το άρθρο 700 ΑΚ, ο εργοδότης έχει το δικαίωμα να καταγγείλει οποτεδήποτε έως την αποπεράτωση του έργου τη σύμβαση και μάλιστα χωρίς ανάγκη να επικαλεσθεί και να αποδείξει την ύπαρξη σπουδαίου λόγου, οπότε αυτή λύνεται για το μέλλον και υποχρεούται πλέον ο ίδιος να παραλάβει το έργο στην κατάσταση που αυτό βρίσκεται κατά την καταγγε­λία, καταβάλλοντας ολόκληρη τη συμφωνημένη αμοιβή, από την οποία πάντως, ύστερα από ένστασή του, αφαιρείται η δαπάνη που εξοικονομήθη­κε από τη ματαίωση της συμβάσεως, καθώς και οτιδήποτε άλλο ωφελήθηκε ο εργολάβος από άλλη εργασία του ή παρέλειψε με δόλο να ωφεληθεί. Πε­ραιτέρω, με την καταγγελία της συμβάσεως έργου από τον εργοδότη, που αποτελεί άσκηση διαπλαστικού δικαιώματος του και για το κύρος της οποί­ας δεν απαιτείται η από μέρους του προσφορά στον εργολάβο της συμφωνημένης αμοιβής του, δημιουργούνται αυτόματα για τα μέρη με τη λύση της συμβάσεως που συνεπάγεται η καταγγελία οι αμοιβαίες υποχρεώσεις για μεν τον εργοδότη να καταβάλει στον εργολάβο ολόκληρη τη συμφωνημένη αμοιβή του, εφόσον δεν υπάρχουν οι παραπάνω κατ’ ένσταση προτεινόμενοι λόγοι περιορισμού αυτής, για δε τον εργολάβο να παραδώσει στον ερ­γοδότη το τμήμα του έργου που μέχρι την καταγγελία εκτέλεσε ως οφειλόμενη συμβατική αντιπαροχή του, την οποία, αν δεν εκπληρώνει, δικαιού­ται ο εργοδότης να αρνηθεί τότε την πληρωμή της εργολαβικής αμοιβής, προτείνοντας την ένσταση του μη εκπληρωθέντος συναλλάγματος (ΑΠ 1598/2011, ΑΠ 1617/2009 Τ.Ν.Π. «ΝΟΜΟΣ»), οπότε η καταδίκη του στην καταβολή της εργολαβικής αμοιβής θα γίνει με τον όρο της ταυτόχρονης από τον εργολάβο εκπληρώσεως της αντιπαροχής του (άρθρα 374-378 ΑΚ). Συνακόλουθα, από το άρθρο 216 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό προς τα άρ­θρα 681 και 694 ΑΚ, συνάγεται ότι ο εργολάβος που ενάγει τον εργοδότη για την καταβολή της αμοιβής του ή του υπολοίπου αυτής οφείλει να επικα­λεστεί στην αγωγή του για το ορισμένο αυτής τη σύμβαση μίσθωσης έργου κατά τα ουσιώδη στοιχεία της, ήτοι τη σύμβαση που καταρτίσθηκε, το έργο που συμφωνήθηκε με αυτή να εκτελεστεί, την εκτέλεση και παράδοση ή προσφορά του έργου και την αμοιβή που συμφωνήθηκε και αν αυτή είχε συμφωνηθεί κατά μονάδα εργασίας και ποιες ποσότητες στις συμφωνηθείσες μονάδες από κάθε εργασία εκτελέστηκαν ή ότι συμφωνήθηκε, πως ο εργοδότης υποχρεούται να καταβάλει την αμοιβή σε χρόνο προγενέστερο της παράδοσης του έργου ή ότι συμφωνήθηκε ότι η παράδοση του έργου και η καταβολή της αμοιβής θα γίνει κατά τμήματα (ΑΠ 162/2018, ΑΠ 728/2017 Τ.Ν.Π. «ΝΟΜΟΣ»). Όμως, διαφορετική από την καταγγελία του άρθρου 700 ΑΚ είναι ως προς τις προϋποθέσεις, αλλά και ως προς τις συ­νέπειες, η υπαναχώρηση από τη σύμβαση έργου, που προβλέπεται από το άρθρο 686 ΑΚ, σύμφωνα με το οποίο, αν ο εργολάβος δεν αρχίσει έγκαιρα την εκτέλεση του έργου ή αν επιβραδύνει, χωρίς υπαιτιότητα του εργοδότη, την εκτέλεση του έργου, στο σύνολο της ή εν μέρει, κατά τρόπο που αντι­βαίνει στη σύμβαση και καθιστά αδύνατη την έγκαιρη περάτωσή του, μπο­ρεί ο εργοδότης, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πταίσματος του εργολάβου, να υπαναχωρήσει από τη σύμβαση, χωρίς να περιμένει το χρόνο της παραδόσεως του έργου. Σε περίπτωση δε υπερημερίας του εργολάβου διατη­ρούνται ακέραια τα σχετικά δικαιώματα του εργοδότη. Με την υπαναχώρη­ση, η οποία μπορεί να είναι ολική ή μερική, δηλαδή μόνον κατά το ανεκτέλε­στο μέρος του έργου, η σύμβαση έργου καταργείται αναδρομικά, ολικά ή αναλόγως εν μέρει και επέρχονται οι συνέπειες που ορίζονται στο άρθρο 389 παρ. 2 ΑΚ, δηλαδή αποσβέννυνται οι συμβατικές υποχρεώσεις προς παροχή και οι συμβαλλόμενοι έχουν αμοιβαία υποχρέωση να αποδώσουν κατά τις διατάξεις για τον αδικαιολόγητο πλουτισμό τις παροχές που έλα­βαν. Αυτό σημαίνει ότι, σε περίπτωση μερικής υπαναχωρήσεως από τη σύμβαση, ο εργοδότης οφείλει να καταβάλει στον εργολάβο αμοιβή αντί­στοιχη με το μέρος του έργου που αυτός εκτέλεσε και παρέδωσε. Ο εργο­δότης, εξάλλου, που ενάγεται από τον εργολάβο για καταβολή της αμοιβής του λόγω καταγγελίας της συμβάσεως έργου κατά το άρθρο 700 ΑΚ μπορεί, αρνούμενος αιτιολογημένα την αγωγή, να ισχυρισθεί ότι δεν κατήγγειλε τη σύμβαση, αλλά ότι υπαναχώρησε από αυτή κατά το άρθρο 686 ΑΚ ή ανα­λόγως κατά τα άρθρα 382, 383-385 ΑΚ και ότι, συνεπώς, δεν υποχρεούται σε καταβολή αμοιβής στον εργολάβο. Εναπόκειται δε στο δικαστήριο της ουσίας να κρίνει αν η σχετική δήλωση του εργοδότη, που μπορεί να είναι ρητή ή και σιωπηρή, αποτελεί υπαναχώρηση ή καταγγελία (ΑΠ 1351/2024, ΑΠ 1110/2021, ΑΠ 957/2019, ΑΠ 445/2019, ΑΠ 1665/2014, ΑΠ 233/2006, ΤριμΕφΑθ 396/2023, ΜονΕφΑΘ 3103/2023 Τ.Ν.Π. «ΝΟΜΟΣ»),

Σημειωτέον ότι α) στην προκειμένη περίπτωση ορθώς το πρωτοβάθ­μιο Δικαστήριο έκρινε ότι υπό τα εκτιθέμενα στην αγωγή δεν προκύπτει συμφωνία των διαδίκων για εις ολόκληρον οφειλή των οικοπεδούχων εκ της συμβάσεως και έκρινε την παροχή τους διαιρετή κατ’ ισομοιρίαν (άρθρο 480 ΑΚ), απορριπτομένου του δεύτερου λόγου έφεσης, β) ως προς το αγωγικό κονδύλιο των 12.224,19 ευρώ, που αφορούσε τις μέχρι την καταγγελία της σύμβασης δαπάνες στις οποίες είχε προβεί η ενάγουσα εργολάβος, το οποίο απορρίφθηκε πρωτοδίκως ως μη νόμιμο, δεν προσβάλλεται το σχετι­κό κεφάλαιο της εκκαλουμένης με λόγο έφεσης (πβλ. σελ. 14 έφεσης). Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 421, 422 και 424 ΚΠολΔ, οι οποίες προστέθηκαν με το άρθρο δεύτερο του άρθρου 1 N. 4335/2015, που ισχύει από 1-1-2016, συνάγεται ότι είναι παραδεκτή η επίκληση και προ­σκόμιση από τους διαδίκους προαποδεικτικώς προς απόδειξη ή ανταπόδειξη, αρμοδίως ληφθεισών κατά τη διάταξη του άρθρου 421 ΚΠολΔ ενόρκων βεβαιώσεων, υπό την προϋπόθεση της επίδοσης με επιμέλεια του ενδιαφε­ρομένου διαδίκου, πριν από δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν την ημερομηνία λήψης της βεβαίωσης, κλήσης προς τον αντίδικο, στην οποία να αναφέρονται η αγωγή ή το ένδικο βοήθημα ή το ένδικο μέσο, το οποίο αφορά η βεβαίωση, ο τόπος, η ημέρα και η ώρα λήψης της βεβαίωσης και το ονοματεπώνυμο, το επάγγελμα και η διεύθυνση κατοικίας του βεβαιούντος, ενώ, αν παραλειφθεί η εν λόγω επίδοση ή το δικόγραφο της κλήσης δεν περιέχει τα προαναφερόμενα στοιχεία, αυτεπαγγέλτως, ανεξαρτήτως βλάβης του καθ’ ου, η δοθείσα βεβαίωση δεν λαμβάνεται υπόψη από το δι­καστήριο ως αποδεικτικό μέσο στην δίκη, την οποία αφορά, ούτε προς συ­ναγωγή δικαστικών τεκμηρίων. Από την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 422 ΚΠολΔ, η οποία εξαρτά το παραδεκτό του εν λόγω αποδεικτικού μέσου από την προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου, για να δυνηθεί να παραστεί κατά την εξέταση, συνάγεται ότι απαιτείται στη σχετική κλήση να ορίζεται κατά τρόπο σαφή και συγκεκριμένο ο χρόνος και ο τόπος της εξέτασης και ότι, αν τούτο δεν συμβεί, η ένορκη βεβαίωση που έγινε χωρίς την παρουσία του αντιδίκου είναι ανύπαρκτη ως αποδεικτικό μέσο και δεν λαμβάνεται υπόψη (ΑΠ 580/2016, ΑΠ 1321/2014 Τ.Ν.Π. «ΝΟΜΟΣ»), Ειδικότερα δε, όπως γι­νόταν δεκτό και υπό το προϊσχύσαν δίκαιο, η διαζευκτική ή συμπλεκτική αναφορά του τόπου και του χρόνου λήψης της ένορκης βεβαίωσης δεν είναι σαφής και συγκεκριμένη, ώστε να παρέχεται στον αντίδικο του καλούντος προς λήψη ένορκης βεβαίωσης η δυνατότητα να παρασταθεί κατά την εξέταση και συνακόλουθα δεν πληρούται η απαιτούμενη από τη διάταξη του άρθρου 422 παρ. 1 ΚΠολΔ προϋπόθεση της προηγούμενης νομότυπης κλήτευσης του αντιδίκου του (ΤριμΕφΑθ 4504/2024 αδημ., ΕφΑθ 608/2022 Τ.Ν.Π. «ΝΟΜΟΣ»). Συνεπώς, η δοθείσα παρά την έλλειψη αυτή ένορκη βεβαίωση, χωρίς να παρίσταται ο αντίδικος του καλούντος, είναι ανύπαρκτη ως αποδεικτικό μέσο. Σημειώνεται ότι την τήρηση των αναγκαίων αυτών προϋποθέσεων έχει υποχρέωση το δικαστήριο της ουσίας να ερευνήσει όχι μόνο κατ’ ένσταση, αλλά και αυτεπαγγέλτως, διότι η έλλειψή τους έχει ως συνέπεια ότι η ένορκη βεβαίωση δεν είναι απλώς άκυρη, αλλά ανύπαρκτη ως αποδεικτικό μέσο (ΑΠ 704/2022, ΑΠ 31/2022, ΑΠ 1288/2021, ΕφΑθ 414/2022, ΕφΠειρ 127/2022 Τ.Ν.Π. «ΝΟΜΟΣ») και δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη ούτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (ΑΠ 977/2020 Τ.Ν.Π. «ΝΟΜΟΣ»), ανεξάρτητα από το εάν η ανωτέρω πλημμέλεια οφείλεται σε παραδρομή και (ανεξάρτητα) από την ύπαρξη δικονομικής βλάβης του αντιδίκου εκείνου που τις επικαλείται, στο μέτρο που από τον νόμο δεν τίθεται τέτοια προϋπόθεση για τον αποκλεισμό τους ως αποδεικτικών μέσων, ούτε δε οι διατάξεις των άρθρων 421-424 ΚΠολΔ μπορούν να ενταχθούν στο πλαίσιο εκείνης του άρθρου 159 ΚΠολΔ για την κήρυξη ακυρότητας διαδικα­στικής πράξης (ΕφΑθ 1160/2024 Τ.Ν.Π. «ΝΟΜΟΣ»). Τέλος, από το άρθρο 520 παρ. 1 του ΚΠολΔ συνάγεται ότι οι λόγοι της έφεσης δεν αρκεί να είναι μόνο σαφείς και ορισμένοι, αλλά πρέπει να είναι και λυσιτελείς, δηλαδή σε περίπτωση βασιμότητας τους να επέρχεται ως αποτέλεσμα η εξαφάνιση της εκκαλουμένης απόφασης. Λόγος, όμως, έφεσης, ο οποίος και αληθής υπο­τιθέμενος δεν ασκεί έννομη επιρροή και, επομένως, δεν δύναται να οδηγή­σει κατά νόμο στην εξαφάνιση της εκκαλουμένης, είναι αλυσιτελής και κατά τούτα απορριπτέος ως απαράδεκτος (ΑΠ 122/2014, ΕφΠειρ 425/2021, Εφ­Πειρ 6/2021 Τ.Ν.Π. «ΝΟΜΟΣ»). Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο έφεσης η εκκαλούσα ισχυρίζεται ότι εσφαλμένα δεν λήφθηκε υπόψη ως ανυπόστατη από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο η υπ’ αριθμ. …- 2018 ένορκη βεβαίωση του ... ..., που δόθηκε ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών, επειδή η ενάγουσα κάλεσε τους εναγόμενους να παραστούν στην εξέταση του ανωτέρω μοναδικού μάρτυρα ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών «...την Τρίτη 5-6-2018 και ώρες 11.00, 11.15 και 11.30 πμ...» (βλ. τις με στοιχεία ……….. εκ­θέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Πειραιώς … και τη με στοιχεία …. έκθεση επίδοσης του δικαστι­κού επιμελητή στο Πρωτοδικείο…), με την αιτιολογία ότι ο κατά τα ανωτέρω προσδιορισμός περισσότερων χρόνων για την εξέταση του μοναδικού μάρτυρα συνεπάγεται ασάφεια της σχετικής κλήσης, αφού σε αυτή δεν ορίζεται κατά τρόπο σαφή και συγκεκριμένο ο χρόνος της εξέτασης, ώστε να παρέχεται στους αντίδικους της η δυνατότητα να παρα­σταθούν κατά την εξέταση και, συνακόλουθα, δεν πληρούται στην προκει­μένη περίπτωση η απαιτούμενη από το άρθρο 422 ΚΠολΔ προϋπόθεση της προηγούμενης κλήτευσης του αντιδίκου και, ως εκ τούτου, η δοθείσα παρά την έλλειψη αυτή προαναφερόμενη ένορκη βεβαίωση, κατά την οποία δεν παραστάθηκαν οι εναγόμενοι-εφεσίβλητοι, είναι ανύπαρκτη ως αποδεικτικό μέσο και δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Όμως, μια τέτοια τυχόν νομική πλημμέλεια του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου δεν θα καθιστούσε εξαφανιστέα την εκκαλουμένη απόφαση εκ του λόγου αυτού, διότι το παρόν δευτε­ροβάθμιο Δικαστήριο, στο πλαίσιο του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της κρινόμενης έφεσης (άρθρο 522 ΚΠολΔ), κατά τον έλεγχο των συναφών λόγων της για κακή εκτίμηση των αποδείξεων, επανεκτιμά από την αρχή την ουσία της υπόθεσης και κρίνει την ορθότητα του διατακτικού (άρθρου 534 ΚΠολΔ), λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των προσκομιζομένων από τους διαδίκους νόμιμων αποδεικτικών μέσων, μεταξύ των οποίων δεν περι­λαμβάνεται η ως άνω ένορκη βεβαίωση, την οποία ως ανυπόστατο αποδει­κτικό μέσο δεν θα λάβει υπόψη του. Η εξαφάνιση δε της εκκαλουμένης απόφασης θα επέλθει μόνον, εάν το δευτεροβάθμιο τούτο Δικαστήριο, κατά τον έλεγχο των συναφών λόγων της κρινόμενης έφεσης για κακή εκτίμηση των αποδείξεων, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των προσκομιζομένων από τους διαδίκους νόμιμων αποδεικτικών μέσων, αχθεί σε διαφορετική κρίση ως προς την ουσία της ένδικης υπόθεσης. Επομένως, ο ως άνω λόγος έφεσης προβάλλεται αλυσιτελώς και τούτο, διότι, ακόμη και σε περί­πτωση ουσιαστικής παραδοχής του, δεν οδηγεί σε εξαφάνιση της εκκαλου­μένης απόφασης. Από την επανεκτίμηση όλων των εγγράφων που προσκομίζουν μετ’ επικλήσεως οι διάδικοι (μεταξύ των οποίων μία φωτογραφία που προ­σκομίζει μετ’ επικλήσεως η ενάγουσα-εκκαλούσα), καθώς και από τις προσκομιζόμενες μετ’ επικλήσεως α) από όλους τους διαδίκους υπ' αριθμ. .../2018 ένορκη βεβαίωση της … ..., που δόθη­κε ενώπιον της Ειρηνοδίκη Αθηνών στο πλαίσιο άλλης δίκης και λαμβάνεται υπόψη για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, β) από τους εναγόμενους- εφεσίβλητους υπ' αριθ. ….2018 ένορκη βεβαίωση του …., που δόθηκε ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών κατόπιν νόμιμης κλήτευσης της ενάγουσας-εκκαλούσας (βλ. τη με στοιχεία ….2018 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ….) -σημειωτέον ότι α) η υπ’ αριθμ. …/2018 ένορκη βεβαίωση του ... ..., που προσκομίζει μετ’ επικλήσεως η ενάγουσα-εκκαλούσα δεν λαμβάνεται υπόψη ως ανυπόστατο αποδεικτικό μέσο για τους λόγους που αναφέρονται ανωτέρω και που ανα­φέρονται και στην εκκαλουμένη, β) η προσκομιζόμενη μετ’ επικλήσεως από την ενάγουσα-εκκαλούσα υπ’ αριθμ. ….-2024 ένορκη βεβαίωση του ίδιου μάρτυρα (... ...), που δόθηκε ενώπιον της Συμβολαιο­γράφου Αθηνών …. κατόπιν κλήτευσης των εναγομένων-εφεσιβλήτων (βλ. τη με στοιχεία ….2024 έκθεση επίδοσης του δι­καστικού επιμελητή στο Εφετείο Πειραιώς …. προς την πλη­ρεξούσια δικηγόρο-αντίκλητο των εφεσιβλήτων ….) δεν λαμβάνεται υπόψη, καθόσον δόθηκε μετά τη συζήτηση της έφεσης, προσκομίζεται το πρώτον με την προσθήκη-αντίκρουση στις δευτεροβάθ­μιες προτάσεις της ενάγουσας-εκκαλούσας και δεν κατατείνει στην εξουδετέρωση ισχυρισμού των αντιδίκων που να προβλήθηκε το πρώτον με τις δευτεροβάθμιες προτάσεις αυτών, αλλά δόθηκε, επειδή κηρύχθηκε ανυ­πόστατη η πρωτοδίκως δοθείσα ένορκη βεβαίωση του ιδίου μάρτυρα και προς ενίσχυση των ισχυρισμών που εμπεριέχονται στην αγωγή και στην έφεση και όχι σε ισχυρισμό των εφεσιβλήτων που, όπως προαναφέρθηκε, να προτάθηκε το πρώτον με τις δευτεροβάθμιες προτάσεις τους (ΑΠ 1272/2002 ΕλλΔνη 2004 σελ. 405, ΕφΠατρ 620/2009 Τ.Ν.Π. «ΝΟΜΟΣ», Μ. Μαργαρίτη/Α. Μαργαρίτη «Ερμηνεία ΚΠολΔ» έκδοση 2012 υπό άρθρο 529 αριθμ. 5, Κ. Οικονόμου (επιμ) «Η έφεση. Συστηματική κατ’ άρθρο ερμηνεία του ΚΠολΔ» σελ. 312)-, αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστα­τικά. Δυνάμει του υπ’ αριθμ. .../6-11-2012 προσυμφώνου συμβολαίου μεταβίβασης ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδου-εργολαβικού της Συμβο­λαιογράφου Αθηνών …., το οποίο καταρτίστηκε μεταξύ αφενός της ενάγουσας και ήδη εκκαλούσας ως εργολήπτριας και αφετέρου των δύο πρώτων εναγομένων και ήδη δύο πρώτων εφεσιβλήτων και του ήδη θανόντος ... ... ως οικοπεδούχων-εργοδοτών (και στις διαπραγματεύσεις του οποίου μετείχε ο πατέρας της ενάγουσας, όπως βεβαιώνει στην υπ’ αριθμ. ….-2024 ένορκη βεβαίωσή του), η ενάγουσα ανέλαβε την υποχρέωση να ανεγείρει με δαπάνες της με το σύ­στημα της αντιπαροχής και σύμφωνα με τις διατάξεις του N. 3741/1929 «περί οριζοντίου ιδιοκτησίας» και των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ οικοδομή επί οικοπέδου ιδιοκτησίας τους και δη ενός οικοπέδου επιφάνειας 197,20 τ.μ., άρτιου και οικοδομήσιμου, κείμενου στον Αστικό Προσφυγικό Συνοικι­σμό του Δήμου …, εντός του ... Ο.Τ., επί της οδού ... αριθ. ...., επί του οποίου υφίσταται παλαιά διόροφη οικοδομή. Κατά τον χρόνο κατάρτισης της ένδικης σύμβασης, στους δύο πρώτους εναγόμενους ανήκε η πλήρης και αποκλειστική κυριότητα, νομή και κατοχή κοινά και αδιαίρετα και κατ' ισομοιρία του ισογείου διαμερίσματος, με ποσοστό συνι- διοκτησίας επί του οικοπέδου 183/1000 εξ αδιαιρέτου, καθώς και ποσοστό 654/1000 εξ αδιαιρέτου του οικοπέδου, που αντιστοιχούν στο δικαίωμα ανέγερσης 1ου, 2ου και 3ου πάνω από το ισόγειο ορόφων. Στον ήδη αποβιώσαντα την 23η-10-2015 ... ... του ... ανήκε η πλή­ρης και αποκλειστική κυριότητα, νομή και κατοχή του υπογείου διαμερίσμα­τος, με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου 163/1000 εξ αδιαιρέτου. Μετά τον θάνατό του το ανωτέρω ακίνητο περιήλθε στους νόμιμους εξ αδια­θέτου κληρονόμους-πλησιέστερους συγγενείς του, οι οποίοι δεν αποποιήθηκαν την κληρονομιά, όπως αποδεικνύεται από τα προσκομιζόμενα από την ενάγουσα πιστοποιητικά του Ειρηνοδικείου και δεν αμφισβητείται από τους εναγόμενους, και δη κατά ποσοστό 1/4 εξ αδιαιρέτου στην τρίτη εναγό­μενη και ήδη τρίτη εφεσίβλητη χήρα του και κατά 3/8 εξ αδιαιρέτου σε κα­θένα από τα τέκνα του, τέταρτο και πέμπτο των εναγομένων και ήδη τέταρ­το και πέμπτο των εφεσιβλήτων. Οι ανωτέρω εναγόμενοι υπεισήλθαν ως καθολικοί διάδοχοι στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του αποβιώσαντος- αντισυμβαλλομένου της ενάγουσας και νομιμοποιούνται, συνεπώς, παθητι­κά στην άσκηση της κρινόμενης αγωγής και της έφεσης. Περαιτέρω, ως ερ­γολαβικό αντάλλαγμα για την εκτέλεση των ανωτέρω εργασιών (εργολαβική αμοιβή} συμφωνήθηκε οι οικοπεδούχοι να μεταβιβάσουν είτε στην εργολήπτρια, είτε σε τρίτα, υποδεικνυόμενα από εκείνη πρόσωπα, τμηματικά πο­σοστό 594/000 εξ αδιαιρέτου επί του όλου οικοπέδου μετά των υπολοίπων (πέραν αυτών που συμφωνήθηκε να περιέλθουν στους οικοπεδούχους} οριζοντίων ιδιοκτησιών αντικειμενικής αξίας, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στο εργολαβικό συμβόλαιο-προσύμφωνο, 70.071,23 ευρώ. Οι οικοπεδούχοι παρέδωσαν την 6η-11-2012 το οικόπεδο στην ενάγουσα, προκειμένου να ξεκινήσει η εκτέλεση των εργασιών και η ίδια ανέθεσε στον πολιτικό μηχανι­κό ... να προβεί στις αναγκαίες ενέργειες για την έκδοση των οικοδομικών αδειών. Την 28η-1-2013, ήτοι εντός της ορισθείσας στην επίδικη σύμβαση δίμηνης προθεσμίας, εκδόθηκαν από την πολεοδομική υπηρεσία του Δήμου…οι υπ’ αριθμ. ...άδεια δόμησης και …. έγκριση δόμησης για την κατεδάφιση του υφιστάμενου κτηρίου και, ακολούθως, εκδόθηκαν οι υπ’ αριθμ. …. άδεια δόμησης και … έγκριση δόμησης για την ανέγερση οικοδομής. Κατά τον ίδιο χρόνο περιήλ­θαν σε γνώση των οικοπεδούχων στοιχεία σχετικά με την οικονομική κα­τάσταση της ενάγουσας και, συγκεκριμένα, ότι υφίσταται υπολειπόμενο χρέος της ύψους 177.244.10C προς τον γαμβρό της ... ..., ο οποίος προς εξασφάλιση της απαίτησής του είχε καταθέσει την από 3-3- 2012 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών με αίτημα την εγγραφή προσημείωσης υποθήκης σε ακίνητα της ενάγουσας. Κατόπιν αυτών, η ενάγουσα προσκόμισε στους οικοπεδούχους το σχετικό δικόγραφο, από το οποίο προέκυπτε ότι δυνάμει της από 31-7-2009 επιταγής προς πληρωμή κάτωθι αναγράφου πρώτου εκτελεστού απογράφου της υπ’ αριθμ..../2009 Διαταγής Πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών η ενάγουσα επιτάχθηκε να καταβάλει στον ... ... το ποσό των 300.117,99 ευρώ, εκ του οποίου είχε ήδη πραγματοποιηθεί την 25η-10-2010 καταβολή ποσού 166.696,39 ευρώ από την υπάλληλο του πλειστηριασμού, έπειτα από εκπλειστηρίαση ακινή­των της ενάγουσας, και την 24η-5-2011 είχε λάβει χώρα καταβολή ποσού 4.955 ευρώ επίσης μετά από πλειστηριασμό ακινήτων της. Κατόπιν αυτών, στις 28-2-2013 οι τρεις οικοπεδούχοι επέδωσαν στην ενάγουσα την από 27- 2-2013 εξώδικη δήλωση-πρόσκλησή τους, με την οποία την καλούσαν να προσκομίσει γραπτώς εντός 48 ωρών τον προϋπολογισμό του έργου σε πραγματικές αγοραίες τιμές, καθώς και στοιχεία για την οικονομική της κα­τάσταση, που να αποδεικνύουν ότι διαθέτει, όπως είχε δηλώσει ρητώς στο προαναφερόμενο προσύμφωνο, τα απαιτούμενα κεφάλαια για την πλήρη αποπεράτωση του έργου, γνωστοποιώντας της ότι μέχρι τότε το ανωτέρω εργολαβικό παραμένει ανεκτέλεστο από υπαιτιότητα της. Στην ίδια δήλωση εξέθεταν επίσης: α) ότι, αφού εκδόθηκαν οι προαναφερόμενες άδειες κατε­δάφισης και δόμησης, την 1η-2-2013 την ενημέρωσαν προφορικά πως το διαμέρισμα του υπογείου είναι πλέον κενό και της παρέδωσαν το κλειδί στις 18-2-2023, το δε διαμέρισμα του ισογείου ήταν ήδη κενό, β) ότι της ζήτησαν επανειλημμένως πραγματικό προϋπολογισμό του έργου, αλλά εκείνη τους προσκόμισε έγγραφο με το ελάχιστο τεκμαρτό κόστος και γ) ότι η ίδια ζήτη­σε την τροποποίηση του προαναφερθέντος εργολαβικού όσον αφορά την αύξηση των προς μεταβίβαση χιλιοστών προς εκείνη και δη όσον αφορά την πρώτη φάση της σταδιακής μεταβίβασης με την έκδοση της οικοδομικής αδείας ζήτησε την αύξηση από τα 184/1000 στα 206/1000, προκειμένου να είναι σε θέση να πωλήσει μία εκ των οριζοντίων ιδιοκτησιών του εργολαβι­κού ανταλλάγματος, γεγονός που δεικνύει ότι βάσιζε τη χρηματοδότηση του έργου στην είσπραξη του τιμήματος από ενδεχόμενη αγοραπωλησία και όχι σε ίδια κεφάλαια και δ) ότι στις 28-1-2013 ανακάλυψαν τυχαίως το προαναφερόμενο χρέος της ύψους 177.244,10 ευρώ. Ακολούθως, η ενάγουσα επέδωσε στους οικοπεδούχους την από 5-3-2013 εξώδικη όχλησή της, στην οποία, αφού ανέφερε ότι εκδόθηκαν οι απαιτούμενες άδειες και ότι αρνείται όλο το περιεχόμενο της εξωδίκου δηλώσεώς τους, τους κάλεσε να προσέλθουν στις 13-3-2013 στην ίδια ως άνω Συμβολαιογράφο για την υπογραφή των δηλώσεων φόρου μεταβίβασης και κάθε σχετικού εγγράφου, προκειμένου να καταρτιστεί η πράξη σύστασης οριζοντίων ιδιοκτησιών. Την επόμενη ημέρα, οι οικοπεδούχοι επέδωσαν στην ενάγουσα την από 6-3- 2013 εξώδικη δήλωσή τους, στην οποία της δήλωναν ότι για τους αναφερόμενους σε αυτή σπουδαίους λόγους κατήγγειλλαν την εργολαβική σύμβα­ση και την κάλεσαν να απέχει από κάθε ενέργεια εκτέλεσης των εκδοθεισών αδειών. Κατόπιν τούτου, οι οικοπεδούχοι δεν προσήλθαν στη Συμβολαιο­γράφο την προαναφερόμενη ημερομηνία, συνταγείσης προς τούτο της υπ’ αριθμ. …-2013 συμβολαιογραφικής πράξης μη εμφάνισης. Επι­πλέον, κοινοποίησαν την προαναφερόμενη εξώδικη δήλωση στον επι- βλέποντα μηχανικό και κατόπιν σχετικής αίτησής τους διετάχθη από την αρ­μόδια Υπηρεσία η διακοπή των οικοδομικών εργασιών τής υπ’ αριθμ. ...άδειας δόμησης. Η από 6-3-2013 εξώδικη δήλωση των οικοπεδού­χων έχει, κατά τα ουσιώδη σημεία της, το ακόλουθο περιεχόμενο. Οι εξωδίκως δηλούντες εξέθεταν ότι, επειδή παρήλθε άπρακτη η προθεσμία την οποία είχαν θέσει στην ενάγουσα να τους γνωστοποιήσει εγγράφως όσα στοιχεία της ζήτησαν, κατήγγειλαν για τους παρακάτω σπουδαίους λόγους την εργολαβική σύμβαση; 1) επειδή η ενάγουσα παραβίασε το 19° άρθρο του προσυμφώνου-εργολαβικού, σύμφωνα με το οποίο είχε δηλώσει ρητά ότι διέθετε απαιτούμενα κεφάλαια για την πλήρη αποπεράτωση του έργου βάσει προϋπολογισμού του οποίου την ακρίβεια ρητώς εγγυούνταν, 2) επει­δή στις 28-1-2013 ανακάλυψαν τυχαίως το προαναφερόμενο χρέος της ύψους 177.244,10 ευρώ, το οποίο προκύπτει και από το δικόγραφο που τους προσκόμισε, 3} ότι οι ίδιοι ξεκίνησαν έρευνες από τις οποίες προέκυψε ότι είχαν καταγραφεί εις βάρος της 10 πλειστηριασμοί ακινήτων, 3 κατα­σχέσεις ακινήτων και 10 ακάλυπτες επιταγές συνολικού ποσού 131.200 ευρώ. 4} επειδή κατά την υπογραφή του προαναφερθέντος προσυμφώνου εργολαβικού απέκρυψε αθέμιτα την αληθινή διεύθυνση της μόνιμης κατοικί­ας της (οδός ….) και δήλωσε ψευδή διεύ­θυνση {οδός ..., αριθμός 2, ...), με αποτέλεσμα να μην πραγ­ματοποιηθεί αυθημερόν η επίδοση της από 27-2-2013 εξώδικης δήλωσής του, ενώ μετά από έρευνα εντόπισαν την αληθινή της κατοικία, επιπλέον δε αποκαλύφθηκε ταυτόχρονα πως η ενάγουσα όφειλε μισθώματα ύψους 2.520 ευρώ για τη μίσθωση του γραφείου της επί της οδού ... αρ. ..., εκδοθείσης προς τούτο της υπ' αριθμ. …-2012 Διαταγής Απόδοσης Χρήσης Μισθίου του Ειρηνοδίκη …, 5} επειδή από τον Ιούνιο 2012 ήταν υπερήμερη και δεν είχε παραδώσει στους οικοπεδούχους …, …, … και … τις οριζόντιες ιδιοκτησίες (του τελευταίου έργου της) επί της οικο­δομής στην οδό ..., αρ. 29, στη ... και είχε οφειλή προς το ΙΚΑ ...έως 13-12-2012 συνολικού ύψους 49.230,10 ευρώ λόγω μη καταβολής των ασφαλιστικών εισφορών που αφορούσαν το προαναφερθέν έργο. Τέλος, στην ίδια δήλωση ανέφεραν ότι υπέβαλαν κατά της ενάγουσας την από 6-3-2013 έγκληση για το αδίκημα της απάτης. Με βάση το προεκτεθέν περιεχόμενό της, η ως άνω εξώδικη δήλωση των οικοπεδού­χων περιέχει δήλωση υπαναχώρησης κατά το άρθρο 686 εδ. A’ ΑΚ και όχι δήλωση καταγγελίας του άρθρου 700 ΑΚ -απορριπτομένου του περί του αντιθέτου ισχυρισμού της ενάγουσας, που επαναφέρεται με τους πρώτο και τέταρτο λόγους έφεσης-, δοθέντος ότι σε αυτή γίνεται αναλυτικά λόγος για αντισυμβατική συμπεριφορά της ενάγουσας εργολάβου, ενώ, επιπλέον, το αίτημα των δηλούντων να απέχει η ενάγουσα από την εκτέλεση των αδειών κατεδάφισης και δόμησης παραπέμπει σε άσκηση δικαιώματος υπαναχώρησης με ex tunc ανατροπή της σύμβασης έργου. Και τούτο, ανεξάρτητα από τον νομικό χαρακτηρισμό που οι ίδιοι της προσέδωσαν, αφού ενα­πόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου να αποφανθεί -σύμφωνα με το άρθρο 200 ΑΚ- αν η σχετική δήλωση του εργοδότη, που μπορεί να είναι ρητή ή και σιωπηρή, αποτελεί υπαναχώρηση ή καταγγελία, σύμφωνα με τα αναλυτικά αναφερόμενα στην ως άνω μείζονα σκέψη. Εξάλλου, ο αγωγικός ισχυρι­σμός της ενάγουσας -που επαναφέρεται με σχετικό λόγο έφεσης- ότι οι δια­λαμβανόμενοι στην εξώδικη υπαναχώρηση λόγοι δεν συνέτρεχαν, αλλά προσχηματικά προβλήθηκαν από τους οικοπεδούχους, οι οποίοι αιφνιδίως απλώς μετέστρεψαν τη βούλησή τους να ανεγείρουν πολυόροφη οικοδομή δεν κρίνεται βάσιμος. Αντιθέτως, από τα προσκομιζόμενα μετ’ επικλήσεως από τους εναγομένους έγγραφα -μεταξύ των οποίων η προαναφερόμενη αί­τηση ασφαλιστικών μέτρων του αντιδίκου της, η υπ' αριθ. … Δια­ταγή Απόδοσης Χρήσης Μισθίου της Ειρηνοδίκη ...κατά της ενάγουσας ατομικά και ως εκκαθαρίστριας της υπό εκκαθάρισης εταιρείας με την επωνυμία «…. Ο.Ε.», από το οποίο (μίσθιο) η ενάγουσα αποχώρησε στις αρχές Ιουνίου 2012, όπως βεβαιώνεται στη με στοιχεία …. έκθεση ματαιωθείσας επίδο­σης της δικαστικής επιμελήτριας ...., οι υπ' αριθ. 309/16-7-2012 και 311/16-7-2012 αποφάσεις του Ειρηνοδικείου ..., με τις οποίες επιβλήθηκαν συντηρητικές κατασχέσεις εις βάρος της ακί­νητης περιουσίας της ενάγουσας μέχρι του ποσού των 6.000 και 6.500 ευρώ αντίστοιχα και ο από 13.12.2012 πίνακας ληξιπρόθεσμων χρεών (ει­σφορών) του ΙΚΑ για το ποσό των 49.230,10 ευρώ-, αποδεικνύεται ότι πράγματι κατά τον επικαλούμενο από τους εναγόμενους χρόνο, αμέσως μετά την έκδοση των οικοδομικών αδειών, περιήλθαν σε γνώση των εργο­δοτών στοιχεία αναφορικά με την οικονομική κατάσταση της ενάγουσας εργολήπτριας ικανά να εγείρουν αμφιβολίες σε εκείνους ως προς την πραγμα­τική δυνατότητά της να αποπερατώσει εγκαίρως το έργο και την αλήθεια της διαληφθείσας στον όρο 19 διαβεβαίωσής της ότι διέθετε τα απαιτούμενα κε­φάλαια για την πλήρη αποπεράτωση του έργου βάσει προϋπολογισμού, την ακρίβεια του οποίου ρητώς εγγυούνταν. Επιπλέον, ο μάρτυρας ... στην ως άνω ένορκη βεβαίωσή του, που δόθηκε το 2018, επιβεβαίωσε τον διαλαμβανόμενο για πρώτη φορά στην εξώδικη υπαναχώρηση ισχυρισμό των οικοπεδούχων ότι δεν έχει παραδοθεί παρά την παρέλευση του συμφωνημένου χρόνου (Ιούνιος 2012) στον ίδιο (όπως και στους άλλους συνοικοπεδούχους) το διαμέρισμα στην οδό ..., αρ. 29, που είχε συμφωνήσει με την ενάγουσα να λάβει ως οικοπεδούχος, βάσει αντίστοιχης εργολαβικής σύμβασης. Επιπλέον, η εργολήπτρια, παρότι οχλήθηκε προς τούτο εγγράφως, δεν παρέδωσε στους εργοδότες πραγματικό προϋπολογισμό του έργου, παρά μόνο το συνταχθέν από τον επιβλέποντα μηχανικό έγγραφο υπολογισμού ελάχιστου κόστους κατασκευ­ής οικοδομής, όπως βάσιμα διαλαμβάνουν οι τελευταίοι στη δήλωση υπα­ναχώρησης. Η ενάγουσα εκθέτει περαιτέρω ότι η επικαλούμενη αντιδικία με τον γαμβρό της για το προαναφερόμενο χρέος, που προερχόταν από την άσκηση της επαγγελματικής της δραστηριότητας και δη αφορούσε οφειλές από τη λύση της προαναφερόμενης κατασκευαστικής εταιρείας που είχαν συστήσει, επιλύθηκε συμβιβαστικά, ματαιωθείσας εξ αυτού του λόγου της συζήτησης των ασφαλιστικών μέτρων, καθώς και ότι αθωώθηκε αμετάκλητα για το αδίκημα της απάτης, για το οποίο την καταμήνυσαν οι εν ... οικοπε­δούχοι. Οι ανωτέρω ισχυρισμοί της ενάγουσας, οι οποίοι αποδείχθηκαν αληθείς από τα προσκομιζόμενα από την ίδια αποδεικτικά μέσα, δεν αναι­ρούν το πραγματικό γεγονός του κλονισμού της εμπιστοσύνης των οικοπε­δούχων στο πρόσωπό της κατά τον χρόνο επίδοσης της δήλωσης υπανα­χώρησης, οι οποίοι ευλόγως είχαν σχηματίσει την πεποίθηση, βάσει όλων των στοιχείων που συγκέντρωσαν και ανέφεραν στη δήλωσή τους, ότι η ερ- γολήπτρια είναι αφερέγγυα και δεν θα ανταποκριθεί στην αναληφθείσα υπο­χρέωσή της για έγκαιρη αποπεράτωση του έργου. Η δε ενάγουσα στην εξώδικη απάντησή της προς την πρώτη όχληση των οικοπεδούχων, ουδέν διέλαβε προς αντίκρουση των ισχυρισμών τους για τις οικονομικές τις δυ­νάμεις και δεν τους προσκόμισε τα αιτούμενα στοιχεία, ούτε συνέταξε και παρέδωσε τον πραγματικό προϋπολογισμό του έργου, όπως προαναφέρθηκε. Με την ανωτέρω συμπεριφορά της η ενάγουσα παραβίασε τον προαναφερόμενο με αριθμό 19 συμβατικό όρο, ενώ με την άρνησή της να χορη­γήσει στους εργοδότες τα αιτούμενα στοιχεία και τον προϋπολογισμό επήλ­θε επιβράδυνση στην εκτέλεση του έργου και, συνεπώς, κατά τον χρόνο επίδοσης της δήλωσης υπαναχώρησης συνέτρεχαν όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 686 εδ. α’ ΑΚ για την έγκυρη υπαναχώρηση των οικοπεδού­χων, όπως βασίμως οι ίδιοι υποστηρίζουν, αρνούμενοι αιτιολογημένα την αγωγή, απορριπτομένου του πέμπτου λόγου έφεσης. Αυτή δε η υπανα­χώρηση έχει ως αποτέλεσμα την αναδρομική λύση της σύμβασης και την υποχρέωση απόδοσης των εκατέρωθεν παροχών, που τυχόν έχουν εκτελεσθεί, σύμφωνα με τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Επομένως, οι εναγόμενοι δεν έχουν υποχρέωση από τη σύμβαση έργου προς καταβο­λή της εργολαβικής αμοιβής της ενάγουσας λόγω της υπαναχώρησής τους, η δε ενάγουσα εδύνατο να εγείρει τις αξιώσεις της εκ της υπαναχώρησης για την ωφέλεια που αποκόμισαν οι εναγόμενοι για το τμήμα του έργου που εκτελέσθηκε. Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η αγωγή -κατά το μέρος που κρίθηκε νόμιμη- είναι απορριπτέα ως ουσία αβάσιμη. Δεν έσφαλε, επο­μένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που δέχθηκε τα ίδια. Συνεπώς, πρέπει η έφεση να απορριφθεί στην ουσία της, να διαταχθεί η εισαγωγή του παρά­βολου της έφεσης στο δημόσιο ταμείο και να επικυρωθεί η εκκαλουμένη υπ’ αριθμ. 7693/2023 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθη­νών (τακτική διαδικασία). Τα δικαστικά έξοδα των εφεσίβλητων αυτού του βαθμού δικαιοδοσίας, όπως ορίζονται ειδικότερα στο διατακτικό, βαρύνουν την εκκαλούσα λόγω της ήττας της (άρθρα 176, 180, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ).

 

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων.

Δέχεται τυπικά και απορρίπτει στην ουσία της την έφεση.

Διατάσσει την εισαγωγή του παράβολου της έφεσης στο δημόσιο ταμείο.

Επιβάλλει σε βάρος της εκκαλούσας τα δικαστικά έξοδα των εφεσίβλητων αυτού του βαθμού δικαιοδοσίας, το ύψος των οποίων ορίζει στο ποσό των τριακοσίων πενήντα (350) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα χωρίς την παρουσία των ….

 

Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ    Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ