ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 

ΤΜΗΜΑ Β΄

ΑΚΥΡΩΤΙΚΟΣ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ 122/2026

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 12η Φεβρουαρίου 2026, με δικαστές τους Δημήτριο Σπηλιώτη, Πρόεδρο Εφετών Δ.Δ., Ιωάννη Μόκκα και Ευανθία Πανάγου Εφέτες Δ.Δ. και με γραμματέα την Αικατερίνη Σιάρκου, δικαστική υπάλληλο,

Για να δικάσει την από 8.12.2025 (ΑΚ ….2025) αίτηση ακυρώσεως και το επ’ αυτής δικόγραφο προσθέτων λόγων (ΠΛ ….2025),

Της ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρίας με την επωνυμία «…. Ι.Κ.Ε.» (….), που εδρεύει στην …. Δήμου …. Νομού Θεσσαλονίκης, όπως εκπροσωπείται νομίμως, η οποία παρέστη δια της πληρεξουσίας δικηγόρου του ΔΣ Θεσσαλονίκης Αναστασίας Παναγκασίδου, νομιμοποιούμενης δια του υπ’ αρ. ….2025 ειδικού πληρεξουσίου της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης …,

Κατά του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών (Κτηματική Υπηρεσία ...), για τον οποίο παρέστη η Πάρεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Μαρία Αποστολίδου.

Η εκδίκαση άρχισε με συνοπτική ανάγνωση από την Εισηγήτρια Εφέτη Δ.Δ., Ευανθίας Πανάγου της έκθεσης του άρθρου 22 του π.δ/τος 18/1989 (Φ.Ε.Κ. Α’ 8).

Κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο η πληρεξουσία δικηγόρος της αιτούσας αιτήθηκε την αποδοχή της κρινόμενης αιτήσεως και η εκπρόσωπος του Υπουργού την απόρριψή της.

Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του Δικαστηρίου και,

Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα

Σκέφθηκε κατά τον Νόμο

1. Επειδή, για την άσκηση της κρινόμενης αιτήσεως, καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (βλ. το με κωδικό πληρωμής …. ηλεκτρονικό παράβολο).

2. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση, όπως οι λόγοι της συμπληρώθηκαν με το δικόγραφο πρόσθετων λόγων - το οποίο, σύμφωνα με τους όρους της παρ. 1 του άρθρου 25 του π.δ/τος 18/1989, κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 30.12.2025, λαμβάνοντας αριθμό καταχώρησης ΠΛ ..., περαιτέρω δε κοινοποιήθηκε νόμιμα στον καθ’ ου η αίτηση Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών (σχετική η υπ’ αρ. … έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου .….) - επιδιώκεται η ακύρωση (πρώτον) της υπ’ αρ. ...πράξης του Προϊσταμένου Διεύθυνσης της Κτηματικής Υπηρεσίας ...δυνάμει της οποίας επιβλήθηκε στην αιτούσα πρόστιμο κατ’ άρθρο 19 του ν. 5092/2024 (ΦΕΚ Α΄33), συνολικού ποσού 43.276,80 ευρώ, για την αυθαίρετη κατάληψη αιγιαλού και παραλίας, (δεύτερον) της υπ’ αρ. ....2025 πράξης του ίδιου ως άνω Προϊσταμένου περί άμεσης απομάκρυνσης εντός σαράντα οκτώ (48) ωρών, αυθαιρέτων κατασκευών/πραγμάτων από την κείμενη στα όρια ΔΚ ...και ...του Δήμου ... κοινόχρηστη ζώνη αιγιαλού και παραλίας, εμβαδού 772,80 τ.μ., σύμφωνα με την από 20.10.2025 έκθεση αυτοψίας των αρμοδίων οργάνων της Κτηματικής Υπηρεσίας..., (τρίτον) της υπ’ αρ. πρωτ. ...διαπιστωτικής πράξης του ίδιου Προϊσταμένου, περί αποκλεισμού της αιτούσας από κάθε διαδικασία παραχώρησης αιγιαλού και παραλίας για πέντε έτη από την επιβολή της υπό στ. α’ προσβαλλόμενης πράξεως, κατ’ άρθρο 19 παρ. 1 του ν. 5092/2024 και (τέταρτον) πάσης άλλης συναφούς πράξεως ή παραλείψεως της διοικήσεως.

3. Επειδή, ο ν. 5092/2024 «Όροι αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας στις παραθαλάσσιες περιοχές και άλλες διατάξεις», με έναρξη ισχύος του από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (4.3.2024), εκτός αν ορίζεται ειδικότερα στις επιμέρους διατάξεις του (άρθρο 63) που έχει ως σκοπό, μεταξύ άλλων, τη βελτίωση του πλαισίου που διέπει τη διαχείριση των παραθαλάσσιων περιοχών, ώστε να διασφαλίζεται ο κοινόχρηστος χαρακτήρας τους και να επιτρέπεται η αξιοποίησή τους κατά τρόπο προστατευτικό για το περιβάλλον και σύμφωνο με το δημόσιο συμφέρον (άρθρο 1) και αντικείμενο, μεταξύ άλλων, την καθιέρωση ενός ολοκληρωμένου πλαισίου τήρησης και επιβολής των κανόνων που έχουν τεθεί για την προστασία του κοινόχρηστου χαρακτήρα των αιγιαλών και της παραλίας (άρθρο 2) ορίζει στο Μέρος Β΄ (Διατάξεις για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας σε παραθαλάσσιες περιοχές) τα εξής: Άρθρο 6: «1. Ο αιγιαλός και η παραλία ανήκουν στη δημόσια κτήση και είναι κοινόχρηστα πράγματα, τα οποία προστατεύει και διαχειρίζεται η Κτηματική Υπηρεσία … 2. Κύριος προορισμός των κοινόχρηστων πραγμάτων της παρ. 1 είναι η ελεύθερη και ακώλυτη πρόσβαση του κοινού προς αυτά, καθώς και η επικοινωνία της ξηράς με τη θάλασσα, λιμνοθάλασσα, λίμνη ή ποταμό. Η παραχώρηση των πραγμάτων αυτών επιτρέπεται μόνο κατά χρήση, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία. 3. Απαγορεύεται η κατασκευή κτισμάτων και εν γένει η τοποθέτηση κατασκευασμάτων, καθώς και οιαδήποτε μεταβολή χωρίς άδεια ή καθ’ υπέρβαση αυτής ή με άδεια που εκδόθηκε παράνομα στον αιγιαλό, την παραλία, την όχθη, την παρόχθια ζώνη, το υδάτινο στοιχείο, τον πυθμένα και το υπέδαφος του βυθού της θάλασσας, λιμνοθάλασσας, λίμνης και της κοίτης πλεύσιμου ποταμού, πλην αυτών που προβλέπονται στα άρθρα 12, 12Α, 13Α, 14, 14Α και 30 του ν. 2971/2001 (Α΄ 285). 4. Η παραχώρηση αιγιαλού και παραλίας για απλή χρήση και η εξαίρεση τμημάτων τους από την κοινή χρήση επιτρέπεται σύμφωνα με τους όρους των άρθρων 8 έως 13…». Άρθρο 7: «1. Αρμόδιοι φορείς για την παραχώρηση απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας είναι το Δημόσιο και η Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου Α.Ε., κατά τις διακρίσεις της παρ. 1 του άρθρου 6. 2. Στην κατάρτιση της σύμβασης παραχώρησης το Ελληνικό Δημόσιο εκπροσωπείται από την Κτηματική Υπηρεσία.3…». Άρθρο 8: «1. Η παραχώρηση της απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας γίνεται με σύμβαση που καταρτίζεται ανάμεσα στο αρμόδιο όργανο και τον παραχωρησιούχο. Η σύμβαση δεν μπορεί να έχει χρονική διάρκεια μικρότερη του ενός (1) έτους και μεγαλύτερη των τριών (3) ετών. Οι συμβάσεις παραχώρησης είναι προσωποπαγείς, εκτός αν ορίζεται ειδικότερα. 2. …». Άρθρο 10: «1. Όλες οι παραχωρήσεις απλής χρήσης διενεργούνται ηλεκτρονικά κατόπιν πλειοδοτικής δημοπρασίας ανεξαρτήτως του φορέα παραχώρησης μέχρι την 31η Μαρτίου εκάστου έτους…». Άρθρο 11: «1. Με σύμβαση που συνάπτει ο φορέας που είναι αρμόδιος για την παραχώρηση, όπως αυτός προσδιορίζεται στην παρ. 1 του άρθρου 7, επιτρέπεται η παραχώρηση απλής χρήσης τμήματος αιγιαλού και παραλίας χωρίς δημοπρασία, για χρονικό διάστημα από ένα (1) έως τρία (3) έτη, στις εξής επιχειρήσεις και ναυταθλητικά σωματεία, μετά από αίτημά τους, εφόσον λειτουργούν νόμιμα σε χώρο όμορο του τμήματος αιγιαλού και παραλίας: …». Άρθρο 15 «1. Η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων και Ψηφιακής Διακυβέρνησης του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, σε συνεργασία με τη Γενική Γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, σχεδιάζει, αναπτύσσει, υλοποιεί, και υποστηρίζει παραγωγικά το Πληροφοριακό Σύστημα ‘’Μητρώο Συμβάσεων Παραχώρησης Απλής Χρήσης Αιγιαλού και Παραλίας’’ για χρήση από τις Κτηματικές Υπηρεσίες, το οποίο είναι προσβάσιμο μέσω της Ενιαίας Ψηφιακής Πύλης της Δημόσιας Διοίκησης (gov.gr - ΕΨΠ). 2. Σκοπός του συστήματος της παρ. 1 είναι η υποστήριξη της δημοπράτησης της παραχώρησης της απλής χρήσης των αιγιαλών και παραλιών, καθώς και της παρακολούθησης της συμμόρφωσης των παραχωρησιούχων με τους όρους των συμβάσεων παραχώρησης. Στον σκοπό αυτό εντάσσεται και η δυνατότητα εντοπισμού του τμήματος του αιγιαλού ή της παραλίας που καταλαμβάνεται αυθαίρετα σε σχέση με το τμήμα που παραχωρείται για απλή χρήση, προκειμένου να διαπιστώνονται αποκλίσεις και να ενημερώνονται δημόσιοι φορείς, είτε αυτόματα, είτε μέσω υποβολής καταγγελίας από πολίτες. 3. Στο σύστημα της παρ. 1 τηρούνται τα δεδομένα (περιγραφικά και γεωχωρικά) σχετικά με τις δημοπρασίες, τις παραχωρήσεις απλής χρήσης τμημάτων αιγιαλών και παραλιών, τις καταγγελίες και αυτοψίες, καθώς και φωτογραφικό γεωχωρικά προσδιορισμένο υλικό που αξιοποιείται για τη διενέργεια ελέγχων. 4. …», Άρθρο 16 (Σύστημα ηλεκτρονικών καταγγελιών) «1. Το κοινό έχει ηλεκτρονική πρόσβαση στο διάγραμμα του τμήματος του αιγιαλού και της παραλίας που παραχωρείται. 2. Η πρόσβαση γίνεται με χρήση ηλεκτρονικών μέσων, ιδίως με χρήση «QR - code» επί λογισμικού που είναι δωρεάν διαθέσιμο και μπορεί να εγκατασταθεί σε υπολογιστές, ταμπλέτες, κινητά τηλέφωνα και άλλες αντίστοιχες συσκευές των ενδιαφερομένων. Το λογισμικό είναι διασυνδεδεμένο με την ηλεκτρονική πλατφόρμα του άρθρου 15. 3. Ο κώδικας «QR - code» που αντιστοιχεί σε κάθε παραχώρηση απλής χρήσης αναρτάται στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και στην ιστοσελίδα του οικείου δήμου. Επίσης, αποτυπώνεται υποχρεωτικά στην πινακίδα σήμανσης του αιγιαλού ή της παραλίας και στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών. 4. Το λογισμικό της παρ. 2 παρέχει τη δυνατότητα άμεσης αποστολής καταγγελίας από όποιον παρατηρήσει αυθαίρετη κατάληψη αιγιαλού και παραλίας ή υπέρβαση της παραχώρησης». Άρθρο 17 ότι: «1. Η τήρηση του παρόντος στο σύνολο των αιγιαλών και παραλιών, καθώς και των όρων των συμβάσεων παραχώρησης όπου έχει παραχωρηθεί η απλή χρήση, ελέγχεται από τον παραχωρούντα φορέα και από την Κτηματική Υπηρεσία. Ελεγκτική και διαπιστωτική αρμοδιότητα έχουν και οι οικείοι δήμοι, οι οποίοι διαβιβάζουν αμελλητί τα πορίσματα και τις εκθέσεις τους στην Κτηματική Υπηρεσία. ... 2. Οι φορείς της παρ. 1 μπορούν να ασκούν τις αρμοδιότητές τους μεμονωμένα ή σε ομάδες κοινού ελέγχου, οι οποίες συγκροτούνται με σκοπό τον καλύτερο συντονισμό για την άσκηση των αρμοδιοτήτων του κάθε φορέα. ... 3. Τα όργανα της παρ. 1 διενεργούν αυτοψία στον αιγιαλό ή την παραλία και συντάσσουν επί τόπου σχετικό πόρισμα - έκθεση αυτοψίας, στο οποίο περιγράφονται οι διαπιστωθείσες παραβάσεις. Το πόρισμα του πρώτου εδαφίου περιέχει φωτογραφική τεκμηρίωση των διαπιστώσεων, η οποία μπορεί να γίνει με φωτογραφική λήψη εκ του σύνεγγυς ή εξ αποστάσεως, ιδίως με τη χρήση συστημάτων μη επανδρωμένων αεροσκαφών που λειτουργούν στον αέρα αυτόνομα ή τηλεκατευθυνόμενα (τηλεπισκόπηση) ή με αξιοποίηση δορυφορικών λήψεων. 4. Σε περίπτωση διαπίστωσης από τα όργανα της παρ. 1 παραβάσεων του παρόντος, αντίγραφο του πορίσματος - έκθεσης αυτοψίας επιδίδεται στον ευρισκόμενο στον χώρο της αυτοψίας παραβάτη και, αν αυτός είναι άγνωστος ή δεν ανευρίσκεται, αναρτάται ή επικολλάται στις εγκαταστάσεις ή στα κινητά στοιχεία της καταλαμβανόμενης έκτασης και διαβιβάζεται στην Α.Α.Δ.Ε.. Η επίδοση, η ανάρτηση ή επικόλληση του πρώτου εδαφίου επισημειώνεται στο πόρισμα. Μαζί με το ανωνυμοποιημένο αντίγραφο του πορίσματος επιδίδονται ή τοιχοκολλούνται τα διοικητικά μέτρα του άρθρου 18, περί μέτρων προστασίας της κοινοχρησίας, και η καταγγελία της σύμβασης παραχώρησης, αν συντρέχουν οι σχετικές προϋποθέσεις. 5. Μαζί με τα έγγραφα της παρ. 3 επιδίδεται ή τοιχοκολλάται και πράξη επιβολής προστίμων της παρ. 1 του άρθρου 19 για κάθε παράβαση που διαπιστώνεται. 6. … », ‘Αρθρο 18, ότι: 1. Σε περίπτωση κατάληψης αιγιαλού και παραλίας, χωρίς να υπάρχει σύμβαση παραχώρησης ή καθ’ υπέρβαση της σύμβασης παραχώρησης, η Κτηματική Υπηρεσία εκδίδει πράξη άμεσης απομάκρυνσης, η οποία επιδίδεται ή τοιχοκολλάται μαζί με το πόρισμα - έκθεση αυτοψίας της παρ. 3 του άρθρου 17. Με την πράξη αυτή διατάσσεται η απομάκρυνση εντός σαράντα οκτώ (48) ωρών των κινητών στοιχείων που έχουν τοποθετηθεί επί του αιγιαλού και της παραλίας, ανεξαρτήτως του χρόνου κατά τον οποίο έγινε η αυθαίρετη κατάληψη. Η πράξη της άμεσης απομάκρυνσης κοινοποιείται, χωρίς καθυστέρηση και με κάθε πρόσφορο μέσο, στον οικείο δήμο και ισχύει ακόμη και αν δεν κατονομάζεται το πρόσωπο που έχει την υποχρέωση να απομακρύνει τα κινητά στοιχεία ή αν αυτό είναι άγνωστο. 2. Σε περίπτωση οικονομικής δραστηριότητας σε αιγιαλό ή παραλία που έχει καταληφθεί χωρίς να υπάρχει σύμβαση παραχώρησης, η Κτηματική Υπηρεσία ή ο οικείος δήμος, μαζί με την πράξη άμεσης απομάκρυνσης, εκδίδει και διαταγή σφράγισης και διακοπής λειτουργίας της επιχείρησης στον χώρο που έχει καταληφθεί. Με την κοινοποίηση της διαταγής σφράγισης και διακοπής λειτουργίας της επιχείρησης απαγορεύεται οποιαδήποτε οικονομική δραστηριότητα στον χώρο που έχει καταληφθεί και διακόπτεται από την Α.Α.Δ.Ε. η λειτουργία ταμειακής μηχανής που βρίσκεται εντός αυτού. Εντός είκοσι τεσσάρων (24) ωρών από την κοινοποίηση της διαταγής σφράγισης και διακοπής λειτουργίας της επιχείρησης, χώρος που έχει καταληφθεί, σφραγίζεται με ταινία και τοποθετείται πινακίδα που αναφέρει τη σφράγιση και τον λόγο αυτής, καθώς και την απαγόρευση εισόδου στον σφραγισμένο χώρο, τουλάχιστον στην ελληνική και την αγγλική γλώσσα. 3. Κατά της πράξης απομάκρυνσης και της διαταγής σφράγισης και διακοπής λειτουργίας επιτρέπεται η άσκηση αίτησης ακυρώσεως στο κατά τόπον αρμόδιο Διοικητικό Εφετείο. …»,  Άρθρο 19: «1. Στους παραβάτες του παρόντος η Κτηματική Υπηρεσία επιβάλλει τις ακόλουθες διοικητικές κυρώσεις στις εξής περιπτώσεις: α) … β) Αυθαίρετης κατάληψης αιγιαλού ή παραλίας χωρίς σύμβαση παραχώρησης, πρόστιμο που ανέρχεται στο τετραπλάσιο του ανταλλάγματος που θα αντιστοιχούσε στην καταληφθείσα έκταση και αποκλεισμό του παραβάτη από κάθε διαδικασία παραχώρησης αιγιαλού και παραλίας για πέντε (5) έτη μετά από την επιβολή της κύρωσης ... 3. Τα πρόστιμα των παρ. 1 και 2 βεβαιώνονται αμέσως στην Α.Α.Δ.Ε. και εισπράττονται σύμφωνα με τον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (Ν. 4978/2022, ΦΕΚ 190 Α’) ... 6. Αν οι κυρώσεις του παρόντος κοινοποιούνται με την έκθεση αυτοψίας και τα λοιπά έγγραφα της παρ. 3 του άρθρου 17, επιτρέπεται η άσκηση αίτησης για την ακύρωσή τους με τη διαδικασία και στο δικαστήριο της παρ. 3 του άρθρου 18, εφόσον συμπροσβάλλονται και οι λοιπές εκτελεστές διοικητικές πράξεις που έχουν συγκοινοποιηθεί …». Άρθρο 22: « … 4. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Περιβάλλοντος και Ενέργειας δύνανται να εξειδικεύονται οι υποχρεώσεις της παρ. 3 του άρθρου 8, περί γενικών όρων και περιορισμών στην παραχώρηση της απλής χρήσης και να προστίθενται και άλλοι όροι με σκοπό τη διασφάλιση της κοινοχρησίας και της προστασίας του περιβάλλοντος …». 

4. Επειδή, περαιτέρω, κατ’ εξουσιοδότηση, μεταξύ άλλων, του άρθρου 10 παρ. 5 του ως άνω ν. 5092/2024 εκδόθηκε η 60314 ΕΞ 2024 απόφαση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών «Εξειδίκευση του μαθηματικού τύπου, των συντελεστών βαρύτητας αιγιαλού και των συντελεστών βαρύτητας δραστηριότητας της παρ. 5 του άρθρου 10 του ν. 5092/2024 για την παραχώρηση απλής χρήσης τμήματος αιγιαλού και παραλίας» (Β΄ 2516/26.4. 2024), στα άρθρα 1 και 2 της οποίας ορίζονται τα εξής: «Άρθρο 1: 1. Για την εξειδίκευση του μαθηματικού τύπου της παρ. 5 του άρθρου 10 του ν. 5092/2024, από τον οποίο προκύπτει το ετήσιο αντάλλαγμα παραχώρησης, ισχύουν οι παρακάτω ορισμοί: α) “Παραχωρούμενη έκταση”: η έκταση αιγιαλού και παραλίας που παραχωρείται για απλή χρήση. β) “ Όμορο ακίνητο”: ακίνητο που έχει κοινά όρια με την παραχωρούμενη έκταση. γ) “Αντικειμενική αξία όμορου ακινήτου”: το γινόμενο της τιμής ζώνης οικοπέδου με κτίσμα του όμορου ακινήτου ανά τετραγωνικό μέτρο επί του εμβαδού (σε τετραγωνικά μέτρα) της παραχωρούμενης έκτασης. Αν υπάρχουν περισσότερα του ενός όμορα ακίνητα με διαφορετικές τιμές ζώνης οικοπέδου με κτίσμα, λαμβάνεται υπόψη η υψηλότερη από αυτές. Σε περίπτωση που δεν υφίσταται όμορο ακίνητο όπου προσδιορίζεται τιμή ζώνης, ως τιμή ζώνης λαμβάνεται αυτή του εγγυτέρου ακινήτου που βρίσκεται σε ζώνη του αντικειμενικού συστήματος. δ) “Βασικός μαθηματικός τύπος”: ο μαθηματικός τύπος που προβλέπεται στην παρ. 5 του άρθρου 10 του ν. 5092/2024, όπως εξειδικεύεται στην παρούσα, ήτοι: αντικειμενική αξία όμορου ακινήτου x Συντελεστής Βαρύτητας Αιγιαλού x Συντελεστής Βαρύτητας Δραστηριότητας x έτη παραχώρησης x 3%. 2. Μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2025 στον μαθηματικό τύπο της περ. δ) της παρ. 1 προστίθεται και συντελεστής εξομάλυνσης. Ο συντελεστής εξομάλυνσης προκύπτει από τη σύγκριση ανάμεσα στο αποτέλεσμα του μαθηματικού τύπου της περ. δ) της παρ. 1 και στο μέγιστο αντάλλαγμα που είχε επιτευχθεί για την παραχώρηση του ίδιου διακριτού τμήματος αιγιαλού και παραλίας μετά την 1η Ιανουαρίου 2017 (μέγιστο αντάλλαγμα). Ο συντελεστής εξομάλυνσης λειτουργεί ως εξής: α) Για παραχωρήσεις που γίνονται με πλειοδοτική δημοπρασία: αα) αν η τιμή πρώτης προσφοράς που εξάγεται από τον μαθηματικό τύπο της περ. δ) της παρ. 1 υπολείπεται του μέγιστου ανταλλάγματος, αυξάνεται, ώστε να εξισωθεί με το μέγιστο αντάλλαγμα, και αβ) αν η τιμή πρώτης προσφοράς που εξάγεται από τον μαθηματικό τύπο της περ. δ) της παρ. 1 υπερβαίνει το μέγιστο αντάλλαγμα προσαυξημένο κατά δεκαπέντε τοις εκατό (15%), μειώνεται, ώστε να εξισωθεί με το μέγιστο αντάλλαγμα προσαυξημένο κατά δεκαπέντε τοις εκατό (15%). β) Για παραχωρήσεις σε όμορες επιχειρήσεις: βα) αν η τιμή πρώτης προσφοράς που εξάγεται από τον μαθηματικό τύπο της περ. δ) της παρ. 1 προσαυξημένη κατά 20%, ώστε να προκύπτει το αντάλλαγμα της παραχώρησης, σύμφωνα με την παρ. 6 του άρθρου 11 του ν. 5092/2024, υπολείπεται του μέγιστου ανταλλάγματος, αυξάνεται, ώστε να εξισωθεί με το μέγιστο αντάλλαγμα, και ββ) αν η τιμή πρώτης προσφοράς που εξάγεται από τον μαθηματικό τύπο της περ. δ) της παρ. 1 προσαυξημένη κατά 20%, ώστε να προκύπτει το αντάλλαγμα της παραχώρησης, σύμφωνα με την παρ. 6 του άρθρου 11 του ν. 5092/2024, υπερβαίνει το μέγιστο αντάλλαγμα προσαυξημένο κατά είκοσι πέντε τοις εκατό (25%), τότε το αντάλλαγμα για την παραχώρηση μειώνεται, ώστε να εξισωθεί με το μέγιστο αντάλλαγμα προσαυξημένο κατά είκοσι πέντε τοις εκατό (25%). Άρθρο 2: Οι συντελεστές βαρύτητας των αιγιαλών ορίζονται ως εξής: α) … β) … γ) Για τους λοιπούς αιγιαλούς και παραλίες: 0,25». Ακόμη, στο άρθρο 3 της ίδιας υπουργικής απόφασης, όπως αυτό τροποποιήθηκε με την αναρίθμηση της μοναδικής παραγράφου του σε παρ. 1 και την προσθήκη παρ. 2 και διαμορφώθηκε με την 147079 ΕΞ 2024/9.10.2024 υπουργική απόφαση (Β΄ 5692/14. 10.2024), ορίστηκε ότι: «1. Οι συντελεστές βαρύτητας δραστηριοτήτων ορίζονται ως εξής: α) Ανάπτυξη ομπρελοκαθισμάτων: 1, β)… ».

5. Επειδή, από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτουν τα ακόλουθα: Κατόπιν του υπ’ αρ. πρωτ. ...εγγράφου του Αστυνομικού Τμήματος...την 7η.8.2025, διενεργήθηκε από τα αρμόδια όργανα της Κτηματικής Υπηρεσίας .... αυτοψία και διαπιστώθηκε ότι στα όρια ΔΚ ...και ...του Δήμου... καθορισθέντος αιγιαλού δια της υπ’ αρ. .../ ….1998 (ΦΕΚ Δ΄ …) Αποφάσεως του Υπουργού Οικονομικών και έμπροσθεν της ξενοδοχειακής επιχείρησης με το διακριτικό τίτλο «...HOTEL» που φέρεται να διατηρεί η αιτούσα, αφού ελήφθησαν μετρήσεις σημείων με δέκτη GNSS υψηλής ακριβείας, συντάχθηκε τοπογραφικό διάγραμμα, κλίμακας 1:500, σύμφωνα με το οποίο προκύπτει η κατάληψη έκτασης εντός κοινόχρηστου χώρου ζώνης αιγιαλού και παραλίας, συνολικού εμβαδού 772,80 τ.μ. και ειδικότερα: 1. υπό στοιχεία 1-2-3-4-1 εμβαδού 760,60 τ.μ., εντός της οποίας υφίστατο ξύλινο δάπεδο, διαμορφωμένο σε δύο επίπεδα, ύψους 0,25 μ. (με πλάτος 5 μ.) το χαμηλό και 0,50 μ. (με πλάτος 3,05 μ.) το υπερυψωμένο τμήμα, με υποδάπεδο από ξύλινες δοκίδες που τμηματικά εδράζονται επάνω σε τσιμεντόπλακες, οι οποίες στηρίζονται απλά επί του εδάφους (χωρίς μόνιμη σύνδεση), εξ’ αυτών ξύλινο δάπεδο Δ1 (α-β-γ-δ-α-) εμβαδού 241,50 τ.μ. (φωτ.1), επί πλευράς β-γ και έμπροσθεν του υπερυψωμένου τμήματος υφίστατο σκαλοπάτι εμβαδού 1.07 τ.μ., επί πλευράς γ-δ και έως το κράσπεδο σε έκταση 12,15 τ.μ. είχαν τοποθετηθεί φυσικά αδρανή, επί του χαμηλού τμήματος του ξύλινου δαπέδου υπήρχαν τοποθετημένα σε πλαίσια με φυσικά αδρανή και κρόκαλα, φοίνικες και στοιχεία φωτισμού, ενώ στην υπόλοιπη έκταση εμβαδού 505,88 τ.μ. υφίσταντο ξαπλώστρες και ομπρέλες (φωτ. 2). 2. Ακόμη, υφίστατο, υπό στ. Φ, ξύλινος διάδρομος με τσιμεντένιο κράσπεδο, εκατέρωθεν αυτού στο μεγαλύτερο τμήμα του, συνολικού εμβαδού 8,90 τ.μ. (φωτ. 3). 3. Είχε τοποθετηθεί σε βάση σκυροδέματος με επίστρωση από κεραμικά πλακίδια, εμβαδού 3,30 τ.μ. μια ντουζιέρα, υπό στ. Χ, (φωτ. 3). Κατά την αυτοψία, η απόσταση μεταξύ της ακτογραμμής και της κατεχόμενης από την επιχείρηση εκτάσεως ήταν μεγαλύτερη των 5,00 μ. Η αιτούσα είναι όμορη προς δυσμάς με την επιχείρηση με την επωνυμία «...», αμφότερες δε κατείχαν εκτάσεις εντός κοινοχρήστου χώρου αιγιαλού και παραλίας, άνευ δημιουργίας ελεύθερης ζώνης παραλίας πλάτους δυο μέτρων (παρ. ε΄ του άρθρου 12 της ΚΥΑ 38609/2023 ΦΕΚ Δ΄1432/10.3.2023). Ακολούθως, εκδόθηκαν οι προσβαλλόμενες (πρώτον) η υπ’ αρ. ...πράξη του Προϊσταμένου Διεύθυνσης της Κτηματικής Υπηρεσίας ..., δυνάμει της οποίας επιβλήθηκε στην αιτούσα πρόστιμο κατ’ άρθρο 19 του ν. 5092/2024, συνολικού ποσού 43.276,80 ευρώ, για την αυθαίρετη κατάληψη του ως άνω κοινοχρήστου χώρου, (δεύτερον) η υπ’ αρ. ....2025 πράξη του ίδιου ως άνω Προϊσταμένου περί άμεσης απομάκρυνσης εντός σαράντα οκτώ (48) ωρών, των προαναφερομένων αυθαιρέτων κατασκευών/πραγμάτων και (τρίτον) η υπ’ αρ. πρωτ. ...διαπιστωτική πράξη του ίδιου Προϊσταμένου περί αποκλεισμού της αιτούσας από κάθε διαδικασία παραχώρησης αιγιαλού και παραλίας για πέντε έτη, ήτοι από 21.11.2025 έως 20.11.2030, από την επιβολή της υπό στ. α’ προσβαλλόμενης πράξεως, κατ’ άρθρο 19 παρ. 1 περ. β΄ του ν. 5092/2024. Η εν λόγω ξενοδοχειακή μονάδα δεν έχει συνάψει Σύμβαση Παραχώρησης του δικαιώματος απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 5092/4.3.2024 (Α’ 33) και της υπ' αριθμ. 57878 ΕΞ 2024/22.4.2024 (Β' 2419) ΚΥΑ των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Περιβάλλοντος και Ενέργειας για τοποθέτηση ομπρελών και ξαπλωστρών. Με την κρινόμενη αίτηση ακυρώσεως και το από 19.2.2026 υπόμνημά της, η αιτούσα επιδιώκει την ακύρωση των ως άνω πράξεων.

6. Επειδή, το Ελληνικό Δημόσιο με την υπ’ αρ. πρωτ. ... έκθεση απόψεων του Αν. Προϊσταμένου της Κτηματικής Υπηρεσίας .... και το από 16.2.2026 υπόμνημά του, ζητεί την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως, αντιτείνοντας ότι η αιτούσα προέβη αυθαιρέτως σε κατάληψη της κοινόχρηστης έκτασης της οποίας έκανε χρήση αποκομίζοντας όφελος, καθώς δεν είχε συνάψει σύμβαση παραχώρησης απλής χρήσης αιγιαλού για το έτος 2025, ως όμορη επιχείρηση. Ακόμη, αναφέρεται ότι για τις ως άνω περιγραφόμενες στην Έκθεση Αυτοψίας κατασκευές, έχει εκδοθεί το υπ’ αρ. …. Πρωτόκολλο Κατεδάφισης, Άρσης και Απομάκρυνσης Αυθαίρετων Κατασκευών σε Κοινόχρηστο Χώρο Αιγιαλού και Παραλίας του Προϊσταμένου Διεύθυνσης της Κτηματικής Υπηρεσίας ... σε βάρος της εταιρίας με την επωνυμία «….», η οποία λειτουργούσε μέχρι πρότινος την ξενοδοχειακή μονάδα με διακριτικό τίτλο «...HOTEL», εις βάρος της οποίας εκδόθηκε και η υπ’ αρ. …. Πράξη Επιβολής Προστίμου, ενώ η αιτούσα εταιρία με την επωνυμία «…. IKE» αποτελεί διάδοχη κατάσταση διαχείρισης με την ξενοδοχειακή μονάδα με διακριτικό τίτλο «…. HOTEL», έμπροσθεν της οποίας συνεχίζουν να υφίστανται οι εν λόγω κατασκευές.

7. Επειδή, η αιτούσα προβάλλει ότι προσβαλλόμενες πράξεις είναι μη νόμιμες και ακυρωτέες, ως εκδοθείσες κατά παράβαση του άρθρου 20 παρ. 2 του Συντάγματος και του άρθρου 6 παράγραφος 1 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, άνευ τηρήσεως του ουσιώδους τύπου της διαδικασίας της προηγούμενης ακρόασης, η τήρηση του οποίου θα παρείχε τη δυνατότητα στην αιτούσα να εκθέσει τους ισχυρισμούς της, αναφορικά με το φορέα κατασκευής του ξύλινου δαπέδου και τη δράση του διευθυντή της, ο οποίος όχι μόνο δεν ενημέρωσε, αλλά και παρέπεισε την εταιρία ως προς το περιεχόμενο των ενεργειών της διοίκησης. Ωστόσο, εν προκειμένω δεν απαιτείτο η τήρηση του ως άνω τύπου, καθότι η έκδοση των προσβαλλόμενων πράξεων από τον Προϊστάμενο της Κτηματικής Υπηρεσίας ..., συνιστούσε άσκηση δέσμιας αρμοδιότητας, μη συνδεόμενη με οιανδήποτε υποκειμενική συμπεριφορά της αιτούσας, αλλά αμιγώς με αντικειμενικά δεδομένα (πρβλ. ΣτΕ 616/2024, 1551/2022, 1168/2017), ήτοι με την παράνομη κατάληψη κοινοχρήστου τμήματος αιγιαλού και παραλίας, άνευ συνάψεως σύμβασης παραχώρησης του δικαιώματος απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας (άρθρο 8 του ν. 5092/2024), τον αποκλεισμό της από κάθε διαδικασία παραχώρησης κατόπιν διαπίστωσης των όρων του νόμου (άρθρο 19 παρ. 1 περ. β) και την επιμέτρηση προστίμου κατά νόμο υπολογιζομένου με χρήση σταθερών συντελεστών (βλ. ΔΕφΧανίων 44/2025, ΔΕφΠειρ. 16/2025, 416/2024, ΔΕφΘεσ. 279, 29/2025). Ως εκ των ανωτέρω, δεν καταλείπεται πεδίο εφαρμογής της αρχής της προηγούμενης ακρόασης για την διαφορετική εμφάνιση ή εκτίμηση του πραγματικού υλικού (πρβλ. Σ.τ.Ε. 1620-1625/2017, 567/2020, 2095/2022, 924/2023, βλ. και Δ.Εφ. Πατρών 15, 157, 159, 205/2025, Δ.ΕΦ. Χανίων 59/2025 κ.ά.).

8. Επειδή, η αιτούσα διατείνεται ότι πρώτη προσβαλλόμενη πράξη είναι ακυρωτέα λόγω αυθαιρέτου και εσφαλμένου υπολογισμού του προστίμου αυθαίρετης χρήσης και τούτο διότι δεν εφαρμόστηκε ο προβλεπόμενος μαθηματικός τύπος, αφού το πρόστιμο υπολογίστηκε ως εξής: 772,80 τ.μ. (εμβαδόν κατεχόμενης έκτασης) επί 14 ευρώ ανά τ.μ. -που δεν είναι σαφές σε τι αντιστοιχεί αν και πιθανόν το ποσό αυτό αναφέρεται στην τιμή ζώνης οικοπέδου του ομόρου ακινήτου ανά τ.μ.- επί τέσσερα, συνεπώς δεν εφαρμόστηκε για τον υπολογισμό του προστίμου ο συντελεστής βαρύτητας του αιγιαλού (0,25) -που λόγω του ύψους του θα μείωνε το γινόμενο- ούτε ο συντελεστής δραστηριότητας (πολλαπλασιασμός επί 1) ούτε το εν λόγω γινόμενο πολλαπλασιάστηκε επί 3%. Επιπλέον τα έτη παραχώρησης δεν ήταν γνωστά, οπότε θα έπρεπε, αν γίνει δεκτό ότι είχε υποβάλει αίτηση παραχώρησης για ένα έτος, να πολλαπλασιαστεί το ανωτέρω ποσό επί 1. Με τον ως άνω υπολογισμό, κατά την αιτούσα, το επιβληθέν πρόστιμο θα ανερχόταν στο συνολικό ποσό των 81,15 ευρώ και όχι στο επιβληθέν, το οποίο είναι δυσανάλογο με τη φύση της παράβασης και το μέγεθος της επιχείρησης της αιτούσας, επίσης, θα έπρεπε να είχε αφαιρεθεί το εμβαδόν των 241,50 τ.μ.+8,90 τ.μ.+3,30 τ.μ. που αφορά σε πράγματα που ουδέποτε τοποθετήθηκαν ή αξιοποιήθηκαν από την αιτούσα και το πρόστιμο να υπολογιστεί επί εμβαδού 519,10 τ.μ., οπότε η προσβαλλόμενη πράξη επιβολής προστίμου δέον να ακυρωθεί, τουλάχιστον εν μέρει, και να αναπεμφθεί η υπόθεση στη διοίκηση προς νέα νόμιμη κρίση βάσει αληθών δεδομένων.

9. Επειδή, στην πρώτη προσβαλλόμενη πράξη, διαλαμβάνεται ο τρόπος υπολογισμού του ενδίκου προστίμου, με την εφαρμογή του προβλεπόμενου από το νόμο 5092/2024 (εδ. α΄ της παρ. 1 του άρθρου 19) μαθηματικού τύπου, όπως εξειδικεύεται με τις διατάξεις της κατ’ εξουσιοδότηση του νόμου αυτού εκδοθείσας ΥΑ 60314ΕΞ/2024, που τροποποιήθηκε με την 1470 ΕΞ 9.10.2024 όμοια και, επίσης, οι μεν εφαρμοζόμενοι συντελεστές προσδιορίζονται ειδικώς στα άρθρα 1 και 2 της εν λόγω Υπουργικής Απόφασης, οι δε αντικειμενικές αξίες καθορίζονται με τρόπο διαλειτουργικό, μέσω της σχετικής ηλεκτρονικής πλατφόρμας, η οποία αντλεί αυτομάτως από τα πληροφοριακά συστήματα του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών τις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων που είναι όμορα. Ειδικότερα, σύμφωνα με το άρθρο 19 παρ. 1 εδ. α΄ του προαναφερθέντος νόμου, για την περίπτωση αυθαίρετης κατάληψης αιγιαλού ή παραλίας, το πρόστιμο ανέρχεται στο τετραπλάσιο του ανταλλάγματος που θα αντιστοιχούσε στην καταληφθείσα έκταση, όπως αυτό (αντάλλαγμα) προκύπτει με βάση το μαθηματικό τύπο της παρ. 5 του άρθρου 10 του ίδιου νόμου και εξειδικεύεται στην υπ’ αρ. 60314 ΕΞ Υ.Α, στην παράγραφο 2 του άρθρου 1 της οποίας ορίζεται ότι υπολογίζεται και συντελεστής εξομάλυνσης αν η τιμή πρώτης προσφοράς που εξάγεται από τον ως άνω μαθηματικό τύπο (της περίπτωσης δ της παρ. 1 του άρθρου 1 της ίδιας Υ.Α.) προσαυξημένη κατά 20% (ώστε να προκύπτει το αντάλλαγμα παραχώρησης σύμφωνα με την παρ. 6 του άρθρου 11 του ν. 5092/2024), υπολείπεται του μεγίστου ανταλλάγματος, οπότε αυξάνεται, ώστε να εξισωθεί με το μέγιστο αντάλλαγμα. Εν προκειμένω, κατά τα αναφερόμενα στην έκθεση απόψεων της Διοίκησης, η τιμή ανταλλάγματος υπολογίστηκε ως εξής: αντικειμενική αξία ομόρου 1.000,00 ευρώ/τ.μ.Χ συντελεστή βαρύτητας αιγιαλού 0,25 σύμφωνα με την περίπτωση γ) του άρθρου 2 Χ συντελεστή δραστηριότητας, ο οποίος σε περίπτωση ανάπτυξης ομπρελοκαθισμάτων ορίζεται σε 1 (περ. α΄ του άρθρου 3 της της 1470 ΕΞ 9.10.2014) Χ 3%, δοθέντος, όμως, ότι το μέγιστο αντάλλαγμα που προέκυψε (άρθρο 1 παρ. 2 της προαναφερόμενης κ.υ.α.), είναι 14,00 ευρώ, όπως καθορίστηκε ως μισθωτικό αντάλλαγμα στις συμβάσεις παραχώρησης του δικαιώματος απλής χρήσης αιγιαλού των όμορων επιχειρήσεων σε όλη την παραλιακή περιοχή του Δ...για τα έτη 2024 και 2025 (βλ. την υπ’ αρ. ...2025 σύμβαση παραχώρησης απλής χρήσης αιγιαλού σε συνδυασμό με την υπ’ αρ. πρωτ. …2025 διακήρυξη του Προϊσταμένου της Κτηματικής Υπηρεσίας ... για την παραχώρηση του δικαιώματος απλής χρήσης αιγιαλού, κ. ά.), ενώ από τη σύγκριση των τιμών και σύμφωνα με την παρ. 2β της υπ’ αρ. 60314 ΕΞ/2024 Υ.Α.: 7,50 ευρώ/τ.μ.+ 7,50 ευρώ/τ.μ Χ20%=9,00 ευρώ/τ.μ.<14,00 ευρώ/τ.μ. και, επομένως, το αντάλλαγμα ορίζεται σε 14 ευρώ/τ.μ. και το πρόστιμο υπολογίζεται ως εξής: 772,80 τ.μ. (εμβαδόν αυθαίρετης κατάληψης) Χ 14,00 ευρώ/τ.μ. Χ 4 (τετραπλάσιο) Χ1 έτος = 43.276,00 ευρώ. Ο εν λόγω υπολογισμός έλαβε χώρα δια της εφαρμογής δυνάμει νομοθετικής εξουσιοδοτήσεως, θεσπιζομένων και, ως εκ τούτου, υποχρεωτικώς και ανεξαιρέτως σε κάθε περίπτωση εφαρμοστέων συντελεστών, χωρίς να προκύπτει στη συγκεκριμένη περίπτωση απόκλιση από τις τιθέμενες παραμέτρους, την εφαρμογή των οποίων επιτάσσουν οι αναγραφόμενες στην προσβαλλόμενη πράξη επιβολής προστίμου εφαρμοστέες διατάξεις που καθιστούν εφικτό τον έλεγχο της ακρίβειας του υπολογισμού του προστίμου. Σε κάθε δε περίπτωση, το καθοριζόμενο από τις σχετικές διατάξεις του ν. 5092/2024 πρόστιμο, δεν δύναται να θεωρηθεί ως προδήλως δυσανάλογο για την επίτευξη του επιτακτικού σκοπού δημοσίου συμφέροντος που επιτελείται, ενόψει της σπουδαιότητας του διακυβευόμενου αγαθού προστασίας της κοινοχρησίας του αιγιαλού και της παραλίας με την ελεύθερη και απρόσκοπτη πρόσβαση του κοινού σε αυτά. Κατά συνέπεια, καθίσταται απορριπτέος ο σχετικός ισχυρισμός περί πλημμελειών του τρόπου υπολογισμού του προστίμου στην πρώτη προσβαλλόμενη πράξη.

10. Επειδή, η αιτούσα προβάλλει, ακόμη, ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις απομάκρυνσης αυθαιρέτων κατασκευών/κινητών στοιχείων και επιβολής προστίμου (πρώτη και δεύτερη) πρέπει να ακυρωθούν ως παράνομες, διότι η έκδοση της έκθεσης αυτοψίας, η οποία αποτελεί ουσιώδη τύπο της διαδικασίας, συντάχθηκε κατά παράβαση του άρθρου 17 παρ. 3 και 4 του ν. 5092/2024, το δε υπ’ αρ. …2025 έγγραφο δεν αποτελεί την εκ του νόμου απαιτούμενη έκθεση αυτοψίας και, πάντως έχουν παραβιαστεί άπαντες οι, στις ως άνω διατάξεις, αναφερόμενοι διαδικαστικοί κανόνες, η τήρηση των οποίων επιβάλλεται, προεχόντως, λόγω της εξαιρετικά περιορισμένης προθεσμίας δικαστικής προσβολής τους. Ειδικότερα, η υπ’ αρ. ....2025 έκθεση αυτοψίας, δεν τεκμηριώνεται από το απαιτούμενο φωτογραφικό υλικό και δεν διαλαμβάνεται αν οι ληφθείσες φωτογραφίες πληρούν την κείμενη νομοθεσία, εφόσον δεν προκύπτει πότε και πως ελήφθησαν, επιπλέον, η έκθεση αυτοψίας συντάχθηκε στις 20.10.2025 παρότι η αυτοψία έλαβε πράγματι χώρα στις 7.8.2025, συνεπώς, η έκθεση αυτοψίας δεν συντάχθηκε επί τόπου, το μνημονευόμενο σε αυτή υπ’ αρ. ….2025 έγγραφο του Τμήματος Β΄ Αιγιαλού και Παραλίας είναι μεταγενέστερο, επίσης, δεν επιδόθηκε στο νόμιμο εκπρόσωπο της αιτούσας, ο οποίος, εξάλλου, δεν κλήθηκε να παραστεί κατά τη διενέργεια της αυτοψίας, δεν αναρτήθηκε αντίγραφό της στις εγκαταστάσεις της επιχείρησής της και όλα τα ανωτέρω δεν βεβαιώνονται στο εν λόγω έγγραφο, με αποτέλεσμα οι προσβαλλόμενες πράξεις να ερείδονται σε ανυπόστατη, άλλως, παράνομη έκθεση αυτοψίας. Επίσης, η αιτούσα προβάλλει ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις είναι ακυρωτέες, λόγω αοριστίας και πλημμελούς αιτιολογίας της εκθέσεως αυτοψίας, που ισοδυναμεί με ανυπαρξία αιτιολογικού ερείσματός τους, καθώς σε αυτή αναφέρονται απλώς οι διαπιστώσεις των υπαλλήλων που υποτίθεται ότι διενήργησαν την αυτοψία ως προς τις μετρήσεις τους, χωρίς να διαλαμβάνεται οτιδήποτε άλλο ως προς τη χρήση της παραλίας από την αιτούσα ή των εξαρτημάτων, χωρίς να προσδιορίζεται το ακριβές σημείο της αυθαίρετης κατάληψης και ελλείψει φωτογραφικών λήψεων δεν δύναται να αποδειχθεί η τοποθέτηση έμπροσθεν της επιχειρήσεως της αιτούσας ομπρελών και ξαπλωστρών προς εξυπηρέτηση της πελατείας της.

11. Επειδή, στο υπ’ αρ. πρωτ. …2026 έγγραφο του Προϊσταμένου του Τεχνικού Τμήματος της Κτηματικής Υπηρεσίας ..., υπό τον τίτλο «Διατύπωση άποψης επί Αίτησης Ακυρώσεως επιχείρησης στην .... (… HOTEL)» αναφέρεται: «Με το Αριθμ. Πρωτ. Εσωτ. Β΄….-2025 έγγραφο μας ζητήθηκε η διενέργεια αυτοψίας σε έτερες επιχειρήσεις … Η αυτοψία διενεργήθηκε κατόπιν της με Αρ. Πρωτ. Κτημ. ….2025 Απόφασης Εντολής Μετακίνησης του Προϊσταμένου Διεύθυνσης της Κτηματικής Υπηρεσίας .… Σύμφωνα με το πρότυπο έγγραφο για το “Πόρισμα-αυτοψία” που συντάσσεται στο πλαίσιο ελέγχου του άρθρου 17 του ν. 5092/2024, οι διαπιστωμένες παραβάσεις μπορούν να απεικονισθούν και με την μορφή σκαριφήματος, εφόσον δεν είναι δυνατή η σύνταξη άμεσα ενός τοπογραφικού. Όμως για τις διοικητικές κυρώσεις του άρθρου 19 του ν. 5092/2024, οι οποίες αφορούν την έκδοση προστίμου, του οποίου ο υπολογισμός στηρίζεται στον υπολογισμό του Εμβαδού της αυθαίρετης κατάληψης, ο υπολογισμός εμβαδού, θα πρέπει να βασίζεται σε τοπογραφικές μετρήσεις. Ακολουθώντας τις ανωτέρω οδηγίες, την Πέμπτη 07-08-2025, πραγματοποιήθηκαν τοπογραφικές μετρήσεις με δέκτη GNSS, η απόδοση των μετρήσεων έγινε στο γραφείο και συντάχθηκε το από 20-10-2025 Τοπογραφικό Διάγραμμα, στο Ελληνικό Γεωδαιτικό Σύστημα Αναφοράς ΕΓΣΑ 87 και σε κλίμακα 1:500, που συνοδεύει την με Αριθμ. Πρωτ. Εσωτ. Γ’ …. Έκθεση Αυτοψίας. Κατά την ημέρα της αυτοψίας (07-08-2025) έγινε και φωτογραφική καταγραφή. Οι λήψεις πραγματοποιήθηκαν με την χρήση κάμερας κινητού τηλεφώνου (οπότε καταγράφεται η ημέρα και ώρα της κάθε λήψης) και τηρούνται στο ηλεκτρονικό αρχείο της Υπηρεσίας μας. Ενδεικτικά αποτυπώνονται τρεις από αυτές στο Παράρτημα Φωτογραφιών που συνοδεύει την με Αριθμ. Πρωτ. Εσωτ. Γ’ ….2025 Έκθεση Αυτοψίας. Αναφορικά με όσα περιγράφονται στην με Αριθμ. Πρωτ. Εσωτ. Γ’ …. 2025 Έκθεση Αυτοψίας και το Τοπογραφικό Διάγραμμα που την συνοδεύει (ξύλινο δάπεδο, ξύλινος διάδρομος με τσιμεντένιο κράσπεδο και ντουζιέρα), αυτά είναι τοποθετημένα από το έτος 2022 όπως φαίνεται και από τις με Αριθμ. Πρωτ. Εσωτ. Γ’: α) …2022 (αυτοψία που πραγματοποιήθηκε την 24-06-2022), β) ….2022 (αυτοψία που πραγματοποιήθηκε την 21-09-2022), γ) ….2023 (αυτοψία που πραγματοποιήθηκε την 19-09-2023), δ) ….-2024 (αυτοψία που πραγματοποιήθηκε την 10-07-2024), ε) ….-2024 (αυτοψία που πραγματοποιήθηκε την 09-10-2024), Εκθέσεις Αυτοψίας μας και τα Τοπογραφικά Διαγράμματα που τις συνοδεύουν… στο ξύλινο δάπεδο δεν υπήρχαν τοποθετημένα τραπεζοκαθίσματα, ομπρέλες ή ξαπλώστρες κατά την ημέρα της αυτοψίας μας…».

12. Επειδή, στην προκείμενη περίπτωση, συντάχθηκε η από 20.10.2025 έκθεση αυτοψίας, η οποία συνοδεύεται από τοπογραφικό διάγραμμα, φωτογραφικό υλικό (3 φωτογραφίες λήψεως 7.8.2025, στις οποίες εμφανίζεται ο αιγιαλός κατειλημμένος από ομπρέλες και ξαπλώστρες τοποθετημένες σε τρεις σειρές, καθώς και κατασκευές επί παραλιακού τμήματος) και πίνακα συντεταγμένων, αντίγραφο δε του πορίσματος (εκθέσεως αυτοψίας) επιδόθηκε την 3η.12.2025 στο υπάλληλο/συνεργάτη της αιτούσας που βρέθηκε στην επιχείρηση ..., μετά της πράξης του άρθρου 18 περί μέτρων προστασίας της κοινοχρησίας, της οποίας αποτελεί αναπόσπαστο μέρος (άρθρο 17 παρ. 3), ήτοι της υπ’ αρ. ....2025 πράξης άμεσης απομάκρυνσης. Προσέτι δε το Πληροφοριακό Σύστημα «Μητρώο Συμβάσεων Παραχώρησης Απλής Χρήσης Αιγιαλού και Παραλίας» για χρήση από τις Κτηματικές Υπηρεσίες, είναι προσβάσιμο μέσω της Ενιαίας Ψηφιακής Πύλης της Δημόσιας Διοίκησης (gov.gr - ΕΨΠ), προκειμένου να υφίσταται δυνατότητα εντοπισμού του τμήματος του αιγιαλού ή της παραλίας που καταλαμβάνεται αυθαίρετα προς ενημέρωση των δημοσίων φορέων, είτε αυτόματα, είτε μέσω υποβολής καταγγελίας από πολίτες και στο σύστημα αυτό (της παρ. 1 του άρθρου 15 του ν. 5092/2024) τηρούνται τα δεδομένα (περιγραφικά και γεωχωρικά) σχετικά με τις αυτοψίες, καθώς και φωτογραφικό γεωχωρικά προσδιορισμένο υλικό που αξιοποιείται για τη διενέργεια ελέγχων. Συνεπώς, στην έκθεση αυτοψίας και στο επ’ αυτής διάγραμμα με φωτογραφική τεκμηρίωση, το οποίο παρήχθη ψηφιακά κατόπιν επίγειων μετρήσεων και λήψης σημείων με χρήση συστήματος GPS (Global Positioing System) υψηλής ακριβείας με αναφορά στο κρατικό σύστημα συντεταγμένων ΕΓΣΑ’ 87, αποτυπώνεται ευκρινώς το ακριβές εμβαδόν της καταληφθείσας έκτασης και περιγράφεται λεπτομερώς η παράβαση που αποδίδεται στην αιτούσα, ήτοι η αυθαίρετη κατάληψη κοινόχρηστου χώρου αιγιαλού και παραλίας, ενώ, η μη σύνταξη επιτόπου του πορίσματος-εκθέσεως αυτοψίας, κατά παράβαση του σχετικού κανόνα της θεσπισθείσας διαδικασίας, συνιστά παράλειψη τύπου, όχι όμως ουσιώδη, ήτοι εις τρόπον ώστε να ασκεί επιρροή στη νομιμότητα των προσβαλλομένων πράξεων, συνδεόμενη με την υπεράσπιση των συμφερόντων της αιτούσας ή με την ύπαρξη βλάβης της. Εξάλλου, μετά τη σύνταξη επιτόπου προχείρου σκαριφήματος αποτύπωσης των μετρήσεων (7.8.2025), επακολούθησαν τοπογραφικές μετρήσεις, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα και συντάχθηκε το από 20.10.2025 τοπογραφικό διάγραμμα, ενώ στην έκθεση αυτοψίας, που νομίμως, κατ’ άρθρο 17 παρ. 2 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας συμπληρώνει την αιτιολογία των προσβαλλομένων πράξεων, ελλείψει ρητής απαίτησης αιτιολόγησης των πράξεων στο σώμα τους (πρβλ. ΣτΕ 1531/2014 σκ. 8),  αναφέρεται ότι η αποδοθείσα στην αιτούσα κατάληψη διαπιστώθηκε κατά την διενέργεια επιτόπιου ελέγχου στην επιχείρησή της – διαπιστώθηκε δηλαδή, ότι στα πλαίσια της άσκησης της δραστηριότητας της αιτούσας, είχε λάβει χώρα η κατάληψη της ένδικης έκτασης. Υπό τα ανωτέρω δεδομένα, η εκτίμηση της Διοίκησης περί της αυθαιρέτως καταληφθείσας από την επιχείρηση της αιτούσας έκτασης αιγιαλού 772,80 τ.μ., είναι επαρκώς αιτιολογημένη και βρίσκει έρεισμα στα στοιχεία του φακέλου, βάσει των οποίων ο προσδιορισμός της εν λόγω έκτασης αιγιαλού κα παραλίας και η αποτύπωσή της έγινε κατόπιν μετρήσεων με GPS υψηλής ακρίβειας, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα στην έκθεση αυτοψίας και στις προσβαλλόμενες πράξεις μνημονεύονται όλα τα απαιτούμενα κατά νόμον στοιχεία. Κατά τα ήδη δε κριθέντα (ΣτΕ Ολομ. 3315/2014 Ολομ., 1041/2004), οι διατάξεις των άρθρων 20 παρ. 1 του Συντάγματος και 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν.δ. 53/1974 (Α΄ 256), δεν απαγορεύουν τη θέσπιση από τον κοινό νομοθέτη διαδικαστικών όρων και προϋποθέσεων για την παροχή έννομης προστασίας και την εν γένει οργάνωση συστήματος ελέγχου των ακυρωτικών διαφορών, εφ’ όσον δεν αναιρείται ούτε περιορίζεται ουσιωδώς το δικαίωμα αυτό, η προβλεπόμενη δε, από τις ανωτέρω διατάξεις, σύντομη προθεσμία (πενθήμερη) για την άσκηση αιτήσεως ακυρώσεως, δεν κρίνεται ότι οδηγεί σε περιστολή του δικαιώματος προς αποτελεσματική δικαστική προστασία του διοικούμενου ενώπιον των Διοικητικών Δικαστηρίων, όπως υπολαμβάνει η αιτούσα.

13. Επειδή, ακόμη, η αιτούσα προβάλλει ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις πρέπει να ακυρωθούν, διότι από την έκδοση τους παραβιάζεται η αρχή της αναλογικότητας, δοθέντος ότι η σωρευτική επιβολή των κυρώσεων που επεβλήθησαν με τις τρεις προσβαλλόμενες πράξεις, επιφέρει εξόχως επαχθή μέτρα στην αιτούσα, που δεν βρίσκονται σε αναλογία με τον επιδιωκόμενο σκοπό δημοσίου συμφέροντος και την οδηγούν σε οικονομική εξόντωση, λαμβανομένου, μάλιστα, υπόψιν ότι δεν κατασκεύασε ούτε τοποθέτησε η ίδια τις ξύλινες κατασκευές. Ωστόσο, οι επιβαλλόμενες από τις προεκτεθείσες διατάξεις του ν. 5092/2024 ενέργειες της Διοίκησης, με τη λήψη μέτρων προστασίας του αιγιαλού και της παραλίας, καταληφθέντων χωρίς να υπάρχει σύμβαση παραχώρησης της απλής χρήσης τους, αποσκοπούν πρωτίστως στην εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος σκοπού της κοινοχρησίας και στη διαφύλαξη του ευαίσθητου οικοσυστήματος του αιγιαλού και της παραλίας, συνεπώς οι προσβαλλόμενες πράξεις εκδόθηκαν κατ’ ενάσκηση δέσμιας αρμοδιότητας της Διοικήσεως, χωρίς να υφίστανται περιθώρια εκτιμήσεως ή διακριτική ευχέρεια, εφόσον οι προδιαλαμβανόμενες διαπιστώσεις υπαγόρευαν την έκδοσή τους. Επομένως, από την έκδοση των προσβαλλομένων πράξεων κατ΄ εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων, δεν τίθεται ζήτημα παράβασης της αρχής της αναλογικότητας, ο περί του αντιθέτου δε λόγος ακυρώσεως τυγχάνει απορριπτέος (πρβλ. ΣτΕ 1666/2016, 1741/2012, 4470/2010).

14. Επειδή, με το δικόγραφο των προσθέτων λόγων, η αιτούσα προβάλλει ότι η τρίτη προσβαλλόμενη υπ’ αρ. πρωτ. ...διαπιστωτική πράξη περί του αποκλεισμού της από κάθε διαδικασία παραχώρησης αιγιαλού και παραλίας για πέντε έτη, ήτοι από 21.11.2025 έως 20.11.2030, ως ερειδόμενη επί αντισυνταγματικής διατάξεως, τυγχάνει ακυρωτέα, εφόσον η διάταξη του άρθρου 19 παρ. 1 περ. β΄ του ν. 5092/2024, επιβάλλουσα τον πενταετή αποκλεισμό εξαιτίας της άπαξ παραβίασης της σχετικής νομοθεσίας, τελεί σε αντίθεση με τα άρθρα 25 (αρχή της αναλογικότητας), 5.1 (δικαίωμα στην επαγγελματική ελευθερία) του Συντάγματος και 8 της Ε.Σ.Δ.Α.  [Ευρωπαϊκή Σύμβαση “διά την προάσπισιν των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών”, κυρωθείσα με το άρθρο πρώτο του ν.δ/τος 53/1974 (Α΄ 256)] (περί προστασίας της ζωής και του ιδιωτικού και οικογενειακού βίου). Τούτο, μάλιστα, υπό το πρίσμα των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών της υπόθεσης, ήτοι την επιβολή υψηλότατου προστίμου, τη μη σύναψη συμβάσεως παραχώρησης λόγω πλημμελούς αντισυμβατικής ενημέρωσης από τον κ. ... που δεν οφείλεται, δηλαδή, σε δόλο ή υπαιτιότητά της, σε συνδυασμό και με το ότι το ξενοδοχείο της κείται σε κοντινή απόσταση από τη θάλασσα και η επένδυσή της προσδοκά στην εκμετάλλευση της παραλίας. Ωστόσο, η ως άνω διάταξη αποβλέπουσα, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα, στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, κατά τη σχετική επιταγή του άρθρου 24 του Συντάγματος, η πραγμάτωση της οποίας συνιστά προέχουσα υποχρέωση της πολιτείας, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι ακατάλληλη ή προδήλως δυσανάλογη για την επίτευξη του προαναφερθέντος συνταγματικώς θεμιτού σκοπού, ούτε, εξάλλου, υπερακοντίζει τον σκοπό αυτό με, αποτέλεσμα να καθίσταται αντισυνταγματική. Έτι περαιτέρω, η ως άνω διάταξη δεν αντιβαίνει στο άρθρο 5 παρ. 1 του Συντάγματος, στο οποίο κατοχυρώνεται η προσωπική και οικονομική ελευθερία, ως αναγκαίου στοιχείου της προσωπικότητας του ατόμου, δοθέντος ότι ο κοινός νομοθέτης δύναται να επιβάλλει συνταγματικώς επιτρεπτούς περιορισμούς (ΣτΕ 1271/2025), εφ’ όσον δικαιολογούνται από αποχρώντες λόγους δημοσίου ή κοινωνικού συμφέροντος, όπως εν προκειμένω, ενώ, άλλωστε, ο εν λόγω πενταετής αποκλεισμός από το δικαίωμα παραχώρησης απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας δεν αποτελεί εξ’ υπαρχής περιορισμό δικαιώματος γενικά και κατά τρόπο αντικειμενικό, αλλά μέτρο που έπεται της αυθαίρετης κατάληψης, η δε αιτούσα, η οποία παρέβη τη σχετική νομοθεσία που αποβλέπει στην εξυπηρέτηση του προαναφερθέντος σκοπού δημοσίου συμφέροντος, δεν θα ανέμενε ότι θα ανέπτυσσε αυθαίρετα δράση επί κοινοχρήστου ευάλωτου οικοσυστήματος άνευ περαιτέρω περιορισμών της επιχειρηματικής της ελευθερίας, οι οποίοι, άλλωστε, δεν συνεπάγονται τη διακοπή της κύριας δραστηριότητάς της (λειτουργία της ξενοδοχειακής μονάδας της). Τέλος, ασχέτως του αορίστου της προβολής του σχετικού λόγου και του εάν, εν προκειμένω, έλκεται σε εφαρμογή το άρθρο 8 της Ε.Σ.Δ.Α. ενόψει και της νομικής προσωπικότητας της αιτούσας, δοθέντος ότι σύμφωνα με τα προαναφερόμενα δεν παραβιάστηκε η επαγγελματική ελευθερία, υπό όποια ειδικότερη έκφανσή της, η κρίσιμη διάταξη (άρθρο 19 παρ. 1 περ. β΄ του ν. 5092/2024), δεν αντιβαίνει στο ως άνω άρθρο της Ε.Σ.Δ.Α., κατά το οποίο, πάντως, δεν απαγορεύεται η λήψη μέτρου προς περιστολή των αντίστοιχων δικαιωμάτων, για τους λόγους που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του.

15. Επειδή, κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί και να καταπέσει υπέρ του Δημοσίου το καταβληθέν παράβολο (άρθρο 36 παρ. 4 εδάφιο δεύτερο του π.δ/τος 18/1989). Τέλος, πρέπει να επιβληθεί σε βάρος της αιτούσας η δικαστική δαπάνη του καθ’ ου, ποσού τριακοσίων σαράντα ενός (341,00) ευρώ [άρθρο 275 παρ. 1 εδ. γ΄ του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ν.2717/1999, Α΄ 97), σε συνδυασμό με το άρθρο 4 παρ. 1 περ. στ΄ του ν. 702/1977 (Α΄ 268)].

 ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

Απορρίπτει την κρινόμενη αίτηση και το επ’ αυτής δικόγραφο προσθέτων λόγων.

Διατάσσει την κατάπτωση του παραβόλου.

Επιβάλλει σε βάρος της αιτούσας τη δικαστική δαπάνη του καθ’ ου, ποσού τριακοσίων σαράντα ενός (341,00) ευρώ.

Η διάσκεψη έγινε στην Θεσσαλονίκη την 12η Μαρτίου 2026 και η απόφαση δημοσιεύθηκε στην ίδια πόλη, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου την 20η Μαρτίου 2026.

Ο Πρόεδρος  Η Γραμματέας

Τ.Υ.  Τ.Υ.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ  ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΣΙΑΡΚΟΥ

Θεωρήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 23/3/2026.

Η Εισηγήτρια

Τ.Υ.

ΕΥΑΝΘΙΑ ΠΑΝΑΓΟΥ