ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ 119/2025

Συγκροτήθηκε από τον Δικαστή Θεοδόσιο Τενεκετζίδη, Εφέτη, τον οποίο όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, και από τη γραμματέα Αναστασία Τσερτσόγλου.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του την 7η Νοεμβρίου 2024, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΟΥ ΚΑΛΟΥΝΤΩΝ - ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΩΝ - ΕΝ ΑΓΟΝΤΩΝ: α) … του …, χήρας …, με Α.Φ.Μ.: …, ως ασκούσας τη γονική μέριμνα και επιμέλεια των ανήλικων τέκνων της і. … του …, γεννηθέντος την ...-2008, με Α.Φ.Μ.: …, . … του …, γεννηθείσας τη 10η-10-2013, με Α.Φ.Μ.: …, και iii. … του …, γεννηθέντος τη 1845-2015, με Α.Φ.Μ.: …, β) … του …, με Α.Φ.Μ.: …, και γ) … του …, με Α.Φ.Μ.: …, απάντων κατοίκων …, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν με δήλωση του άρθρ. 242§2 ΚΠολΔ του πληρεξούσιου δικηγόρου τους, Νικολάου Μόσχου (Δ.Σ. Θεσσαλονίκης), που κατέθεσε προτάσεις.

ΤΩΝ ΚΑΘ’ ΩΝ Η ΚΛΗΣΗ - ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ - ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ: α) … του …, κατοίκου …, με Α.Φ.Μ.: …, β) … του …, κατοίκου …, με Α.Φ.Μ.: …, και γ) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία «…», που εδρεύει στην …, επί της … αριθ. …, και εκπροσωπείται νόμιμα, με Α.Φ.Μ.: …, άπαντες οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν με δήλωση του άρθρ. 242§2 ΚΠολΔ του πληρεξούσιου δικηγόρου τους, Χρόνη Χατζημιχαήλ (Δ.Σ. Θεσσαλονίκης), που κατέθεσε προτάσεις.

Οι ενάγοντες και ήδη καλούντες - εκκαλούντες άσκησαν την από 27- 8-2021 και με αριθ. κατάθ. …/…/30-9-2021 αγωγή τους ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία δικάστηκε κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών αντιμωλία των διαδίκων και επ’ αυτής εκδόθηκε η με αριθ. 13254/24-10-2022 οριστική απόφαση του ως άνω Δικαστηρίου, που απέρριψε την αγωγή. Την απόφαση αυτή προσέβαλαν οι εκκαλούντες με την από 1 -2-2023 έφεσή τους ενώπιον της γραμματέα του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου (αριθ. κατάθ. …/…/3-3- 2023), που κατατέθηκε στη γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου με αριθ. …/…/3-3-2023 και επ’ αυτής εκδόθηκε η με αριθ.385/5-3-2024 μη οριστική απόφαση, με την οποία αναβλήθηκε η πρόοδος της δίκης, για τους εκεί αναφερόμενους λόγους. Ήδη οι καλούντες - εκκαλούντες επαναφέρουν προς συζήτηση την υπόθεση με την από 29-4-2024 και με αριθ. κατάθ. …/…/1-5-2024 κλήση τους, η οποία προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως παραπάνω αναφέρεται.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ

Με την από 29-4-2024 και με αριθ. κατάθ. …/…/1-5-2024 κλήση παραδεκτά επανεισάγεται προς συζήτηση η από 1-2-2023 και με αριθ. κατάθ. …/…/3-3-2023 έφεση των καλούντων - εκκαλούντων κατά της με αριθ. 13254/24-10-2022 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών, μετά την έκδοση της με αριθ.385/5-3-2024 μη οριστικής απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου, που ανέβαλε την πρόοδο της δίκης, και έταξε προθεσμία ενός (1) μηνός από τη με επιμέλεια των διαδίκων επίδοση της απόφασης, προκειμένου η εκκαλούσα … του …, κάτοικος …, να δηλώσει ενώπιον του Δικαστηρίου ότι, ως ενήλικη, παρίσταται πλέον σε αυτό με το δικό της όνομα και το αν εγκρίνει ή όχι τις έως τώρα διαδικαστικές πράξεις που επιχειρήθηκαν στο όνομά της από τη μητέρα της, … του …, με την ιδιότητα της ασκούσας τη γονική της μέριμνα και επιμέλεια αυτής, ως ανήλικης., Τούτο, διότι προσκομίζεται από τους καλούντες - εκκαλούντες το με αριθ. …/19-4- 2024 συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο τής συμβολαιογράφου …, με το οποίο η εκκαλούσα … του … δηλώνει ότι διορίζει ως ειδικό πληρεξούσιο, αντιπρόσωπο και αντίκλητό της τον δικηγόρο Θεσσαλονίκης Νικόλαο ΜΟΣΧΟ, στον οποίο χορηγεί την πληρεξουσιότητα -μεταξύ άλλων- να δηλώσει για λογαριασμό της ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου «ότι εγκρίνει τις μέχρι τώρα διαδικαστικές πράξεις που επιχειρήθηκαν από τη μητέρα της … του … στο όνομά της, ως ασκούσα τη γονική μέριμνα και επιμέλεια της, ως ανήλικης, κατά τα οριζόμενα στην υπ’ αρ.385/2024 μη οριστική απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης», ο δε τελευταίος με τις από 18-10-2024 έγγραφες προτάσεις του δήλωσε στο πλαίσιο της χορηγηθείσας σε αυτόν ανωτέρω εντολής και πληρεξουσιότητας ότι η εντολέας του - ήδη γ’ καλούσα «παρίσταται πλέον ως διάδικος με το δικό της όνομα και εγκρίνει τις μέχρι τώρα διαδικαστικές πράξεις που επιχειρήθηκαν από τη μητέρα της, … του …, στο όνομά της, ως άλλοτε ασκούσα τη γονική μέριμνα και επιμέλεια της, ούσας της … ανήλικης μέχρι τον χρόνο συζήτησης της υπό κρίση έφεσης... ήτοι την 25/01/2024» και ότι επιθυμεί «την συνέχιση της εκκρεμούσης δίκης από τη ίδια ατομικώς ως ενηλικιωθείσα διάδικο, εκκαλούσα και ενάγουσα». Περαιτέρω, η έφεση έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, εντός διετίας από τη δημοσίευση της εκκαλουμένης, εφόσον οι διάδικοι δεν επικαλούνται επίδοση αυτής, ούτε άλλωστε προκύπτει τέτοια από τα έγγραφα της δικογραφίας, ενώ για το παραδεκτό της καταβλήθηκε το προβλεπόμενο από το άρθρ. 495§3 ΚΠολΔ e-παράβολο με κωδικό …/2023, ποσού εκατό (100) ευρώ, που αναφέρεται στην ανωτέρω έκθεση κατάθεσης. Πρέπει, επομένως, να γίνει αυτή (έφεση) τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω κατά την ίδια διαδικασία ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 533§1 ΚΠολΔ).

Με την από 27-8-2021 και με αριθ. κατάθ. …/…/30-9-2021 αγωγή τους ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης οι ενάγοντες και ήδη εκκαλούντες εξέθεταν ότι στις 29-6-2016, στον τόπο και υπό τις συνθήκες που αναφέρονταν αναλυτικά στην αγωγή, ο α’ εναγόμενος και ήδη α’ εφεσίβλητος, οδηγώντας το με αριθ. κυκλ. … Δ.Χ.Φ. αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας του β’ εναγομένου και ήδη β’ εφεσιβλήτου. που ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη από την κυκλοφορία του στη γ’ εναγόμενη και ήδη γ’ εφεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία, παρέσυρε τον …, πατέρα των εναγόντων (όπως οι τέσσερις πρώτοι από αυτούς -άπαντες τότε ανήλικοι- εκπροσωπούνταν από τη μητέρα τους, …, ως ασκούσα τη γονική μέριμνα και επιμέλεια τους), με αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό του. Ότι -μεταξύ άλλων εναγόντων- άσκησαν και αυτοί ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης την από 27-4-2017 και με αριθ. κατάθ. …/8-6-2017 αγωγή τους, με την οποία ζητούσαν την αποζημίωσή τους για χρηματική ικανοποίηση, λόγω της ψυχικής οδύνης που υπέστησαν από τον θάνατο του πατέρα τους, και επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθ. …/25-10-2019 απόφαση του ως άνω Δικαστηρίου, που, αφού έκρινε ότι η πρόκληση του επίδικου τροχαίου ατυχήματος οφειλόταν σε συγκλίνουσα υπαιτιότητα του ď εναγόμενου και του θανατωθέντος οικείου τους σε ποσοστά 65% και 35% αντίστοιχα, έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή και υποχρέωσε τους εναγόμενους, ευθυνόμενους εις ολόκληρον, να καταβάλουν σε καθέναν από τους συγκεκριμένους ενάγοντες το ποσό των 30.000 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επόμενη της επίδοσης της αγωγής. Ότι, ακολούθως, κατόπιν άσκησης εφέσεων από αμφότερες τις διάδικες πλευρές, εκδόθηκε η με αριθ. …/22-7-2021 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, με την οποία κρίθηκε με όμοιο τρόπο η συνυπαιτιότητα των εμπλακέντων στο ατύχημα προσώπων. Ότι ο θανατωθείς ήταν υγιής και, εάν δεν απεβίωνε κατά τα προαναφερόμενα, θα ζούσε μέχρι την ηλικία των 80 ετών (έτος 2055), ότι αποκόμιζε μηνιαία το ποσό των 3.000 ευρώ από την εργασία του, ως αγρότη και ως μεταφορέα, ενώ διέθετε και τα αναλυτικά περιγραφόμενα στην ένδικη αγωγή ακίνητα. Ότι, περαιτέρω, στις 28-3- 2016 ο θανατωθείς είχε αγοράσει το με αριθ. κυκλ. … Δ.Χ.Φ. αυτοκίνητο, προκειμένου να πραγματοποιεί μεταφορές για λογαριασμό τρίτων, όπως έπραττε μέχρι τότε με το με αριθ. κυκλ. … Ι.Χ.Φ. αυτοκίνητο (αγροτικό). Ότι η μητέρα των ανηλίκων, …, κατά τον χρόνο του ατυχήματος αποκόμιζε μηνιαία κατά μέσο όρο το ποσό των 8Ö0 ευρώ, κατά κύριο λόγο από αγροτικές επιχορηγήσεις και επιδόματα, που λάμβανε αυτή για φορολογικούς λόγους, μολονότι τις αγροτικές εργασίες και τη φροντίδα των αγρών της οικογένειας επιμελούνταν ο θανατωθείς σύζυγός της, ενώ η συνεισφορά της ίδιας στην ανατροφή των κοινών τους τέκνων αποτιμάται στο ποσό των 360 ευρώ μηνιαία και, επιπρόσθετα, λαμβάνει από τον Ε.Φ.Κ.Α. σύνταξη, λόγω του θανάτου του συζύγου της, καθαρού ποσού 338,4θ ευρώ. Ότι τα τέκνα του θανατωθέντος δεν διαθέτουν εισοδήματα και περιουσιακά στοιχεία, ώστε να αυτοδιατρέφονται, πλην ποσοστού 3/40 επί ποσοστού 19,40% ενός οικοπέδου και 3/20 εξ αδιαιρέτου επί ενός οικοπέδου και δύο αγροτεμαχίων, όπως αυτά ειδικότερα περιγράφονται στην ένδικη αγωγή και περιήλθαν στην κυριότητα τους, ως κληρονομιά, λόγω του πρόωρου θανάτου του πατέρα τους, λαμβάνουν δε για την ίδια αιτία μηνιαία από τον Ε.Φ.Κ.Α. μόνον καθαρό ποσό σύνταξης 67,68 ευρώ. Με βάση αυτό το ιστορικό, το οποίο αναπτυσσόταν εκτενέστερα στο αγωγικό δικόγραφο, οι ενάγοντες ζητούσαν, κατά παραδεκτό περιορισμό με τις προτάσεις που κατέθεσαν του αρχικού καταψηφιστικού αιτήματος τους σε αναγνωριστικό, με συνυπολογισμό του ποσοστού της συνυπαιτιότητας (35%) του θανατωθέντος, να αναγνωριστεί η υποχρέωση των εναγομένων, ευθυνόμενων εις ολόκληρον, να καταβάλουν: α) στην τότε ακόμη ανήλικη … (α’ ενάγουσα), εκπροσωπούμενη ακόμη από την ασκούσα τη γονική μέριμνα και επιμέλεια της μητέρα της, …, το συνολικό ποσό των 37.430 ευρώ και, συγκεκριμένα, і. για το χρονικό διάστημα από 29-6-2016 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2021 το ποσό 12.664 ευρώ και ii. για το χρονικό διάστημα από 1-9-2021 μέχρι και τον Ιούνιο του έτους 2027 το ποσό των 24.766 ευρώ, ως εφάπαξ κεφάλαιο, αμφότερα νομιμότοκα από την επίδοση της ένδικης αγωγής μέχρι την πλήρη και ολοσχερή εξόφληση, άλλως το ποσό των 294 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από 1 -9-2021 μέχρι και τον Αύγουστο του έτους 2023 (24 μήνες) και το ποσό των 385 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από 1-9-2023 μέχρι και τον Ιούνιο του έτους 2027 (46 μήνες), προκαταβαλλόμενο την πρώτη ημέρα κάθε μήνα, νομιμότοκα από την καθυστέρηση πληρωμής της κάθε μηνιαίας δόσης και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση, β) στον ανήλικο … (β’ ενάγοντα), εκπροσωπούμενο από την ασκούσα τη γονική μέριμνα και επιμέλεια του μητέρα του, …, το συνολικό ποσό των 43.334 ευρώ και, συγκεκριμένα, і. για το χρονικό διάστημα από 29-6-2016 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2021 το ποσό των 10.792 ευρώ και ii. για το χρονικό διάστημα από 1 -9-2021 μέχρι και τον Ιούνιο του έτους 2030 το ποσό των 32.542 ευρώ, ως εφάπαξ κεφάλαιο, αμφότερα νομιμότοκα από την επίδοση της ένδικης αγωγής, μέχρι την πλήρη και ολοσχερή εξόφληση, άλλως το ποσό των 216 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από 1-9- 2021 μέχρι και τον Αύγουστο του έτους 2024 (36 μήνες), το ποσό των 294 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από 1-9-2024 μέχρι και τον Αύγουστο του έτους 2026 (24 μήνες) και το ποσό των 385 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από 1-9-2026 μέχρι και τον Ιούνιο του έτους 2030 (46 μήνες), προκαταβαλλόμενο την πρώτη ημέρα κάθε μήνα, νομιμότοκα από την καθυστέρηση πληρωμής της κάθε μηνιαίας δόσης και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση, γ) στην ανήλικη … (γ* ενάγουσα), εκπροσωπούμενη από την ασκούσα τη γονική μέριμνα και επιμέλεια της μητέρα της, …, το συνολικό ποσό των 51.692 ευρώ και, συγκεκριμένα, і. για το χρονικό διάστημα από 29-6-2016 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2021 το ποσό των 8.686 ευρώ και ii. για το χρονικό διάστημα από 1-9-2021 μέχρι και τον Ιούνιο του έτους 2037 το ποσό των 43.006 ευρώ, ως εφάπαξ κεφάλαιο, αμφότερα νομιμότοκα από την επίδοση της ένδικης αγωγής μέχρι την πλήρη και ολοσχερή εξόφληση, άλλως το ποσό των 164 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από 1-9- 2021 μέχρι και τον Αύγουστο του έτους 2025 (48 μήνες), το ποσό των 216 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από 1-9-2025 μέχρι και τον Αύγουστο του έτους 2029 (48 μήνες), το ποσό των 294 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από 1-9-2029 μέχρι και τον Αύγουστο του έτους 2031 (24 μήνες) και το ποσό των 385 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από 1-9-2031 μέχρι και τον Ιούνιο του έτους 2035 (46 μήνες), προκαταβαλλόμενο την πρώτη ημέρα κάθε μήνα, νομιμότοκα από την καθυστέρηση πληρωμής της κάθε μηνιαίας δόσης και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση, δ) στον ανήλικο … (δ’ ενάγοντα), εκπροσωπούμενο από την ασκούσα τη γονική μέριμνα και επιμέλεια του μητέρα του, …, το συνολικό ποσό των 54.692 ευρώ και, συγκεκριμένα, і. για το χρονικό διάστημα από 29-6-2016 έως και το μήνα Αύγουστο του έτους 2021 το ποσό 7.750 ευρώ και iί. για το χρονικό διάστημα από 1 -9-2021 μέχρι και τον Ιούνιο του έτους 2035 το ποσό των 46,942 ευρώ, ως εφάπαξ κεφάλαιο, αμφότερα νομιμότοκα. από την επίδοση της ένδικης αγωγής μέχρι την πλήρη και ολοσχερή εξόφληση, άλλως το ποσό των 164 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από 1-9- 2021 μέχρι και τον Αύγουστο του έτους 2027 (72 μήνες), το ποσό των 216 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από 1-9-2027 μέχρι και τον Αύγουστο του έτους 2031 (48 μήνες), το ποσό των 294 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από 1-9-2031 μέχρι και τον Αύγουστο του έτους 2033 (24 μήνες) και το ποσό των 385 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από 1 -9-2033 μέχρι και τον Ιούνιο του έτους 2037 (46 μήνες), προκαταβαλλόμενο την πρώτη ημέρα κάθε μήνα, νομιμότοκα από την καθυστέρηση πληρωμής της κάθε μηνιαίας δόσης και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση, και ε) στην … (ε’ ενάγουσα) το συνολικό ποσό των 32.974 ευρώ και, συγκεκριμένα, і. για το χρονικό διάστημα από 29-6-2016 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2021 το ποσό των 15.264 ευρώ και ii. για το χρονικό διάστημα από 1-9-2021 μέχρι και τον Ιούνιο του έτους 2025 το ποσό των 17.710 ευρώ, ως εφάπαξ κεφάλαιο, αμφότερα νομιμότοκα από την επίδοση της ένδικης αγωγής μέχρι την πλήρη και ολοσχερή εξόφληση, άλλως το ποσό των 385 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από 1-9-2021 μέχρι και τον Ιούνιο του έτους 2025 (46 μήνες), προκαταβαλλόμενο την πρώτη ημέρα κάθε μήνα, νομιμότοκα από την καθυστέρηση πληρωμής της κάθε μηνιαίας δόσης και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση. Επί της ανωτέρω αγωγής εκδόθηκε η με αριθ. 13254/24-10-2022 οριστική απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, με την οποία, αφού προηγουμένως απορρίφθηκαν ως πρόωρα ασκούμενα τα αγωγικά κονδύλια που αφορούσαν την αποζημίωση των τεσσάρων πρώτων εναγόντων, λόγω στέρησης της διατροφής τους, για το χρονικό διάστημα μετά την ενηλικίωσή τους και μέχρι την ολοκλήρωση των σπουδών τους και δη ως προς την α' ενάγουσα (ακόμη τότε ανήλικη) για το ποσό των 385 ευρώ μηνιαία και για το χρονικό διάστημα από 1-9-2023 μέχρι και τον Ιούνιο του έτους 2027, ως προς τον β’ ενάγοντα (ανήλικο) για το ποσό των 385 ευρώ μηνιαία και για το χρονικό διάστημα από 1-9-2026 μέχρι και τον Ιούνιο του έτους 2030, ως προς τη γ’ ενάγουσα (ανήλικη) για το ποσό των 385 ευρώ μηνιαία και για το χρονικό διάστημα από 1-9-2031 μέχρι και τον Ιούνιο του έτους 2035 και ως προς τον δ’ ενάγοντα (ανήλικο) για το ποσό των 385 ευρώ μηνιαία και για το χρονικό διάστημα από 1-9- 2033 μέχρι και τον Ιούνιο του έτους 2037, ακολούθως απορρίφθηκε κατά τα λοιπά η αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη. Κατά της απόφασης αυτής παραπονούνται ήδη με την ένδικη έφεσή τους οι ενάγοντες - εκκαλούντες, από τους οποίους η πρώτη έχει πλέον ενηλικιωθεί και παρίσταται αυτοπροσώπως υπό στοιχείο (γ), οι δε λοιποί ανήλικοι εξακολουθούν να εκπροσωπούνται από τη μητέρα τους υπό στοιχεία (α.і), (α.ϋ) και (α.iii), και με τους λόγους αυτής (έφεσης), που ανάγονται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και σε κακή εκτίμηση των αποδείξεων, ζητούν να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη, με σκοπό να γίνει δεκτή η αγωγή τους στο σύνολό της.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρ. 928 εδ. β' ΑΚ, κατ' εξαίρεση του γενικού κανόνα ότι δεν αττοκαθίσταται η ζημία του εμμέσως ζημιωθέντος, σε περίπτωση θανάτωσης προσώπου υφίσταται υποχρέωση προς αποζημίωση και του τρίτου ο οποίος, δικαιούμενος εκ του νόμου να απαιτήσει διατροφή από τον θανατωθέντα, στερήθηκε εξαιτίας του θανάτου του το δικαίωμα διατροφής. Με την ανωτέρω διάταξη επιδιώκεται να έλθει ο δικαιούχος διατροφής στη θέση που θα βρισκόταν, αν δεν θανατωνόταν ο υπόχρεος, για να τον διατρέφει, επομένως από άποψη έκτασης η αποζημίωση περιλαμβάνει ό,τι (και για όσον χρόνο) θα όφειλε να καταβάλλει ο θανατωθείς στον δικαιούχο της διατροφής, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του οικογενειακού δικαίου (άρθρ. 1389 επ., 1485 επ. και 1504 ΑΚ, βλ. ΑΠ 796/2020, ΑΠ 939/2017, ΑΠ 124/2017, ΑΠ 873/2012, ΑΠ 1363/2010, ΑΠ 2331/2009, ÄIÍ 925/2004 δημοσίευση Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «ΝΟΜΟΣ», ΑΠ 375/2003 ΝοΒ 2003. 1858Χ Η ανωτέρω αξίωση διατροφής είναι γνήσια αξίωση αποζημίωσης και όχι ισόβιας προσόδου ούτε διατροφής, λόγος για τον οποίο δεν εφαρμόζονται όλες οι περί διατροφής διατάξεις του Αστικού Κώδικα, όπως λ.χ. εκείνες των άρθρ. 1487 και 1498 (βλ. ΑΠ 124/2017, ΑΠ 1308/2015 δημοσίευση Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «ΝΟΜΟΣ», ΑΠ 1965/2008 ΕλλΔνη 2009. 98, ΑΠ 813/2006 ΕλλΔνη 2009. 97, ΑΠ 1205/2004 ΕλλΔνη 2007. 765>. Περαιτέρω, οι διατάξεις των άρθρ. 1389 και 1390 ΑΚ ορίζουν ότι οι σύζυγοι έχουν την υποχρέωση να συνεισφέρουν από κοινού, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του, για την αντιμετώπιση των αναγκών της οικογένειας, η δε συνεισφορά γίνεται με την προσωπική εργασία, τα εισοδήματα τους και την ττεριουσία Τους. Στην υποχρέωση συνεισφοράς περιλαμβάνονται ειδικότερα η αμοιβαία υποχρέωση των συζύγων για διατροφή τους, η κοινή υποχρέωσή τους για διατροφή των τέκνων τους και εν γένει η υποχρέωση για συμβολή τους στη λειτουργία του κοινού οίκου, οφείλεται δε αυτή ακόμη και με την παροχή προσωπικών υπηρεσιών, ως μέσου για την αντιμετώπιση των αναγκών του κοινού οίκου, στο μέτρο των δυνατοτήτων του κάθε συζύγου. Στην υποχρέωση συνεισφοράς που έχει ανάλογα με τις δυνάμεις του κάθε σύζυγος αντιστοιχεί αμοιβαίο εκ του νόμου δικαίωμα του άλλου να αξιώσει τη συνεισφορά των υπηρεσιών αυτών. Έτσι, στην περίπτωση θανάτωσης του ενός συζύγου δικαιούται ο άλλος σύζυγος, καθώς και το τέκνο, να απαιτήσουν από τον υπεύθυνο για τη θανάτωση αποζημίωση για τη στέρηση της διατροφής την οποία δικαιούνταν κατά νόμο έναντι του θύματος. Η ύπαρξη και το μέγεθος της ζημίας που μπορεί να ζητηθεί και να επιδικαστεί από το δικαστήριο ως αποζημίωση εξαρτάται σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση από τις δυνάμεις και τον συσχετισμό των δυνάμεων των συζύγων, από τον οποίο θα προκύπτει η υποχρέωση, το είδος και το μέγεθος συνεισφοράς του θανατωθέντος συζύγου με την παροχή προσωπικών υπηρεσιών για την αντιμετώπιση των οικογενειακών αναγκών, βάσει των στοιχείων που εκτίθενται από τους διαδίκους και αποδεικνύονται. Σε περίπτωση θανάτωσης του συζύγου ο οποίος υπό τις συγκεκριμένες οικογενειακές συνθήκες προσφέρει μόνο αυτός εν ζωή τις προσωπικές υπηρεσίες για την κάλυψη των αναγκών της οικογένειας του, η έκταση αποζημίωσης της επιζούσας συζύγου και των τέκνων προσδιορίζεται από την αξία της συνεισφοράς του συζύγου με τη μορφή των προσωπικών του υπηρεσιών τόσο έναντι της συζύγου όσο και έναντι των τέκνων, δηλαδή χωριστά για κάθε δικαιούχο, στην οποία (συνεισφορά) ο θανατωθείς ήταν υποχρεωμένος, χωρίς να είναι απαραίτητο να προσληφθεί άλλη υποκατάστατη δύναμη στη θέση του. Με τις παραπάνω διατάξεις καθιερώνεται η ισότιμη και αναλογική συμβολή των συζύγων στην κάλυψη των οικογενειακών αναγκών, ως τέτοιας μη νοούμενης, ωστόσο, της μαθηματικής ισότητας συνεισφορών, καθόσον αυτή προϋποθέτει ισότητα δυνάμεων, αλλά της συμβολής καθενός των συζύγων ανάλογα με τις δυνάμεις του (βλ. ΜονΕφΔωδ 33/2016, ΜονΕφΠειρ 82/2015, ΜονΕφΠειρ 170/2014 δημοσίευση Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «ΝΟΜΟΣ»), Για τον υπολογισμό του ποσού της διατροφής που δικαιούται ο επιζών σύζυγος δεν απαιτείται η εφαρμογή συγκεκριμένου μαθηματικού υπολογισμού και η παράθεση στην απόφαση μαθηματικών πράξεων, αλλά το δικαστήριο καθορίζει το ποσό αυτό με βάση τις δυνάμεις των συζύγων, στις οποίες περιλαμβάνεται και η αποτίμηση των εισφερόμενων προσωπικών υπηρεσιών. Δεν ανταποκρίνεται, δηλαδή, στον πιο πάνω σκοπό της ισότιμης συμβολής των συζύγων η μαθηματική μέθοδος, κατά την οποία το ποσό της διατροφής που δικαιούται ο επιζών σύζυγος είναι ίσο με τη διαφορά που προκύπτει, αν από το ποσό κατά το οποίο ο υπόχρεος σύζυγος μετέχει στην κάλυψη των αναγκών του δικαιούχου αφαιρεθεί το ποσό κατά το οποίο ο δικαιούχος μετέχει στην κάλυψη των αναγκών του υπόχρεου (βλ. ΑΠ 548/2021, ΜονΕφΑΘ 1506/2023, ΜονΕφΑΘ 6240/2022 δημοσίευση Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «ΝΟΜΟΣ»), Εξάλλου, οι διατάξεις των άρθρ. 1489§2 και 1493 εδ, α’ ΑΚ ορίζουν ότι οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν τα τέκνα τους από κοινού, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του, το δε μέτρο της διατροφής προσδιορίζεται ανάλογα με τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι οι γονείς υποχρεούνται από κοινού να διατρέφουν τα τέκνα τους, όχι κατά ίσα μέρη, αλλά ανάλογα με τις δυνάμεις του ο καθένας. Αναγκαία στοιχεία για την κατά νόμο πληρότητα της αγωγής αποζημίωσης για την αποκατάσταση της ζημίας από τη στέρηση του δικαιώματος διατροφής, λόγω θανάτωσης του υπόχρεου συζύγου και γονέα, είναι α) η αναφορά της σχέσης του ενάγοντος με το θύμα, η οποία να τον νομιμοποιεί στην άσκηση της αγωγής, δηλαδή ότι είναι σύζυγος ή τέκνο κ.λπ., που, δυνάμει του νόμου δικαιούται να ζητήσει αποζημίωση, β) η θανάτωση του υπόχρεου από παράνομη και υπαίτια πράξη του εναγόμενου, γ) ο πιθανός χρόνος ζωής του υπόχρεου σε διατροφή συζύγου - γονέα και δ) το ποσό της καταβλητέας από αυτόν διατροφής, ανάλογα με τις συνθήκες της οικογενειακής ζωής (βλ. ΜονΕφΑΘ 3809/2021 δημοσίευση Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «ΝΟΜΟΣ»). Αντίθετα, δεν απαιτείται, για να είναι ορισμένη η αγωγή αποζημίωσης, να γίνεται αποτίμηση της συνεισφοράς που θα παρείχε καθένας από τους συζύγους για την αντιμετώπιση των αναγκών της οικογένειας, καθόσον ή αποτίμηση αυτή μπορεί να θεμελιώσει καταλυτικό της αξίωσης ισχυρισμό του εναγόμενου (βλ. ΑΠ 1205/2018, ΑΠ 1136/2014, ΑΠ 1322/2013, ΑΠ 212/2013, ΑΠ 873/2012 δημοσίευση Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «ΝΟΜΟΣ»), Όπως προαναφέρθήκε, η προβλεπόμενη από το άρθρ. 928 εδ. β’ ΑΚ γνήσια αξίωση αποζημίωσης εκείνου που είχε απέναντι στον θανατωθέντα αξίωση διατροφής από τον νόμο, η οποία, αποσκοπεί να φέρει τον δικαιούχο της διατροφής στη θέση που θα βρισκόταν, αν δεν θανατωνόταν ο υπόχρεος να τον διατρέφει, έχει άμεση σχέση με την καθοριζομένη από τις διατάξεις των άρθρ. 1485 επ. ΑΚ υποχρέωση διατροφής μεταξύ ανιόντων και κατιόντων και η διάρκεια της προσδιορίζεται από τον χρόνο κατά τον οποίο ο θανών θα ήταν υπόχρεος προς παροχή διατροφής, ακρότατο όριο του οποίου αποτελεί η πιθανή διάρκεια ζωής του. Η διαπίστωση αν το επιζών τέκνο υφίσταται ζημία από οικονομική έννοια από τη θανάτωση του γονέα ή των γονέων του θα λάβει χώρα με βάση τις διατάξεις του Οικογενειακού Δικαίου και συνδέεται αναγκαία με τον συσχετισμό των εκατέρωθεν δυνατοτήτων (βλ. ΑΠ 788/2010, ΤριμΕφΑνατΚρητ 11/2012 δημοσίευση Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «ΝΟΜΟΣ»). Ακόμη, το μέτρο της, κατ’ άρθρ. 1493 ΑΚ, δικαιούμενης διατροφής του τέκνου προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες ζωής του και περιλαμβάνει όλα τα αναγκαία για τη συντήρηση και την εν γένει εκπαίδευσή του (θεωρητική ή τεχνική, κάθε βαθμίδας, περιλαμβανομένης και της ανώτατης) έξοδα, χωρίς, όμως, να ικανοποιούνται οι παράλογες αξιώσεις. Ως συνθήκες ζωής νοούνται οι συγκεκριμένοι όροι διαβίωσης, που ποικίλλουν, ανάλογα με την ηλικία, τον τόπο κατοικίας, την ανάγκη εκπαίδευσης και την κατάσταση της υγείας του δικαιούχου, σε συνδυασμό με την περιουσιακή κατάσταση του υπόχρεου. Για το ορισμένο της αγωγής αυτής του τέκνου, πρέπει να εκτίθενται στο δικόγραφο, εκτός από τη συγγενική σχέση και τις συνθήκες της αδικοπραξίας, οι οικονομικές δυνατότητες του θανατωθέντος κατά τον τελευταίο, πριν από τη θανάτωσή του, χρόνο και οι πιθανές εξελίξεις των εισοδημάτων αυτών, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, αν αυτός ζούσε, καθώς επίσης ότι το τέκνο στερείται πόρων και εισοδημάτων, επαρκών για τη διατροφή του, αφού η αξίωση διατροφής προϋποθέτει αδυναμία του τέκνου να διατρέφει τον εαυτό του, αλλά και το ποσό της καταβλητέας διατροφής, με βάση τις ανάγκες του, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και ότι, συνεπεία του θανάτου του (γονέα), θα αποστερείται στο μέλλον το τέκνο της δικαιούμενης ανάλογης διατροφής (βλ. ΑΠ 796/2020, ΑΠ 1637/2018, ΑΠ 124/2017, ΑΠ 1322/2013, Τρι μΕφΑΘ 1175/2019, ΜονΕφΔωδ 60/2022, ΜονΕφΠατρ 33/2022, ΜονΕφΛαρ 1/2020, ΜονΕφΑΘ 99/2017 δημοσίευση Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «ΝΟΜΟΣ», πρβλ. ΑΠ 796/2020, ΑΠ 1637/2018 δημοσίευση Τ ράπεζα Νομικών Πληροφοριών «ΝΟΜΟΣ», καθώς επίσης και Αθ. Κρητικού, «Αποζημίωση από Αυτοκινητικά Ατυχήματα», τόμ. I, έκδ. 2019, αριθ. 89 επ., σελ. 553, 554 όπου και παράθεση περαιτέρω νομολογίας), ενώ δεν απαιτείται να εκτίθενται αναλυτικά στην αγωγή οι διατροφικές ανάγκες του δικαιούχου τέκνου και το ποσό που χρειάζεται για την κάλυψη εκάστης, καθόσον με τον εύχρηστο νομικό όρο «διατροφή» νοείται σαφώς το χρηματικό ποσό που απαιτείται για την κάλυψη των αναγκών του για τροφή, στέγαση, φωτισμό, θέρμανση, ένδυση, ψυχαγωγία, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, την ανατροφή και την εκπαίδευσή του (βλ. ΑΠ 124/2017, ΑΠ 1136/2014, ΑΠ 212/2013, ΑΠ 873/2012, ΑΠ 1363/2010, ΕφΑΘ 366/2022 δημοσίευση Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «ΝΟΜΟΣ», καθώς επίσης και Αθ. Κρητικού, «Αποζημίωση από Αυτοκινητικά ατυχήματα», έκδ. 2008, §19, αριθ. 50 επ. και ιδίως 73, σελ. 376, όπου και περαιτέρω παραπομπές σε θεωρία και νομολογία). Τέλος, από τη διάταξη του άρθρ. 930§1 ΑΚ συνάγεται ότι η αποζημίωση των άρθρ. 928 και 929 ΑΚ που αναφέρεται στο μέλλον, δηλαδή για στέρηση διατροφής ή υπηρεσιών και για απώλεια εισοδημάτων ή στέρηση υπηρεσιών, καταβάλλεται κατά κανόνα σε χρηματικές δόσεις κατά μήνα, κατ’ εξαίρεση, όμως, μπορεί το δικαστήριο, όταν το ζητήσει ο δικαιούχος και συντρέχει σπουδαίος λόγος, να την επιδικάσει σε κεφάλαιο εφάπαξ. Έτσι, η αποζημίωση του δικαιούχου από τη στέρηση του δικαιώματος συνεισφοράς ή διατροφής, εφόσον μεν αναφέρεται στον χρόνο μέχρι την άσκηση αγωγής, μπορεί να πληρωθεί με καταβολή κεφαλαίου εφάπαξ, αν, όμως, αναφέρεται στο μέλλον καταβάλλεται σε χρηματικές δόσεις κάτά μήνα, σε περίπτωση δε που μπάρχει σπουδαίος λόγος, ο οποίος και πρέπει να εκτίθεται στην αγωγή μαζί με τα περιστατικά που τον συνιστούν, μπορεί και η αναφερόμενη στο μέλλον αποζημίωση να επιδικασθεί σε κεφάλαιο εφάπαξ (βλ. ΑΠ 336/1994 ț^oB 43. 241 < Ąn 747/1996 ΕλλΔνη 96. 1544, ΤριμΕφΠαΐρ 709/2007, ΤριμΕφΠατρ 895/2006 δημοσίευση Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «ΝΟΜΟΣ», ΤριμΕφΑΘ 1502/1986 ΕλλΔνη 27. 534, ΤριμΕφΑΘ 7212/1984 ΝοΒ 32.1561). Κατά την έννοια της ως άνω διάταξης, σπουδαίος λόγος υπάρχει, όταν συγκεντρωμένη η αποζημίωση μπορεί να εξυπηρετήσει καλύτερα τα συμφέροντα του δικαιούχου της αποζημίωσης ή όταν υπάρχουν δυσμενείς προσωπικοί ή οικονομικοί λόγοι από την πλευρά του υποχρέου της αποζημίωσης (βλ. ΑΓΊ 206/2020, ΜονΕφΑθ 5849/2022, ΜονΕφΑθ 5799/2022 δημοσίευση Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «ΝΟΜΟΣ»), Ως κεφάλαιο εφάπαξ νοείται το σύνολο των μελλοντικών περιοδικών δόσεων και δεν υπόκειται σε μείωση για οποιοδήποτε λόγο, ενώ η ύπαρξη σπουδαίου λόγου εκτιμάται ελεύθερα από το Δικαστήριο, χωρίς να τάσσεται απόδειξη για τα στοιχειοθετούντα αυτόν περιστατικά (βλ. ΜονΕφΑθ 1506/2023, ΜονΕφΠειρ 139/2016 δημοσίευση Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «ΝΟΜΟΣ). Ωστόσο, η ανωτέρω μελλοντική ζημία αποκαθίσταται μόνο εφόσον η επέλευσή της είναι βέβαιη και η έκτασή της μπορεί να προσδιορισθεί κατά τον χρόνο της απόφασης, είτε εφάπαξ είτε κατά χρονικές περιόδους, όχι δε και όταν αυτή είναι ενδεχόμενη και υποθετική (βλ. ΑΠ 736/2019, ΑΠ 853/2017, ΑΠ 601/2010, ΜονΕφΠατρ 284/2019, ΜονΕφΑθ 294/2022, ΜονΕφΑθ 501/2018 δημοσίευση Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «ΝΟΜΟΣ»). Αντίθετα, όταν αυτή δεν είναι απλώς μέλλουσα, αλλά η πραγμάτωσή της εξαρτάται και από άλλους αστάθμητους παράγοντες, που είναι ενδεχόμενο να επέλθουν στο μέλλον και των οποίων η τυχόν μέλλουσα πραγματοποίηση είναι αδύνατο να προβλεφθεί κατά τους κανόνες της κοινής πείρας, τότε δεν επιδικάζεται, ως πρόωρη, και επιδικάζεται μόνο όταν γεννηθεί (βλ. ΑΠ 909/2022, ΑΠ 14/2022, ΑΠ 1572/2018 δημοσίευση Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «ΝΟΜΟΣ»), τούτο δε, διότι, αν η σχετική αξίωση δεν έχει πλήρως γεννηθεί και διαμορφωθεί και δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί το πραγματικό της αγωγής, τότε δεν υπάρχει αξίωση, αναβαλλόμενου του καθορισμού της αποζημίωσης και της επιβολής της σχετικής υποχρέωσης στους εναγομένους σε μεταγενέστερο χρόνο (βλ. και ΜονΕφΠειρ 354/2021 δημοσίευση Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «ΝΟΜΟΣ»),

Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο της ένδικής έφεσής τους οι ενάγοντες - εκκαλούντες παραπονούνται ότι το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλούμενη απόφασή του, κατ’ εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου, απέρριψε ως πρόωρα ασκούμενα τα αγωγικά κονδύλια που αφορούσαν την αποζημίωση των τεσσάρων πρώτων από αυτούς, λόγω στέρησης της διατροφής τους, για το χρονικό διάστημα μετά την ενηλικίωση τους και μέχρι την ολοκλήρωση των σπουδών τους, μολονότι αναφερόταν για καθέναν, πλέον των λοιπών απαιτούμενων στοιχείων, ότι, λόγω των αναγκών της εκπαίδευσής του και της ανηλικότητάς του, δεν εργάστηκε στο παρελθόν ούτε και θα δύναται να εργαστεί και ότι ταυτόχρονα στερείται εσόδων και περιουσιακών στοιχείων επαρκών για τη διατροφή, συντήρηση και εν γένει διαβίωση και εκπαίδευσή του, τις δαπάνες των οποίων έως τον χρόνο του επίδικου ατυχήματος κάλυπταν και θα συνέχιζαν να καλύπτουν κατά τα 2/3 ο θανατωθείς πατέρας τους και κατά το 1/3 η μητέρα τους. Ωστόσο, όπως ήδη αναφέρθηκε στη προπαρατεθείσα μείζονα σκέψη, δεν είναι νόμιμη η αξίωση αποζημίωσης του τέκνου για το μετά την ενηλικίωσή του χρονικό διάστημα, λόγω μελλοντικών εξόδων σπουδών, καθόσον αυτή ασκείται πρόωρα, τα δε έξοδα είναι απλώς ενδεχόμενα και όχι πιθανά κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων και την έννοια της διάταξης του άρθρ. 298 ΑΚ (βλ. και Αθ. Κρητικού, «Αποζημίωση από Αυτοκινητικά Ατυχήματα», τόμ. I, έκδ. 2019, αριθ. 93, σελ. 555) λαμβανομένου επιπρόσθετα υπόψη το ότι από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν μπορεί να αποδειχθεί σε αυτές τις περιπτώσεις εκ των προτέρων ότι το ανήλικο τέκνο θανατωθέντος μετά το πέρας της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσής του προτίθεται να συνεχίσει τις σπουδές του σε ανώτερο εκπαιδευτικό ίδρυμα ή να παρακολουθήσει μαθήματα σε τεχνική σχολή ούτε ότι έχουν ληφθεί τα αναγκαία προπαρασκευαστικά μέτρα για τον σκοπό αυτό. Σε αντίθετη περί τούτου κρίση δεν μπορεί να οδηγήσει το γεγονός ότι, όπως υποστηρίζουν οι εκκαλούντες, η υπό στοιχείο (β) από αυτούς, …, ενήλικη ούσα κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής, είχε ήδη επιτύχει στις Πανελλήνιες Εξετάσεις του έτους 2021 και εγγράφήκε ως φοιτήτρια στο Τρήμα … του Πανεπιστημίου … στην … και στη συνέχεια αιτήθηκε και έλαβε μεταγραφή για το Τμήμα … του Πανεπιστημίου … στον …. Τούτο, διότι δεν είναι δυνατή, λαμβανομένης υπόψη μόνο της ηλικίας των ανηλίκων, η πρόβλεψη των επιδόσεών τους, δηλαδή της ικανότητάς τους να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις ορισμένου βαθμού και επιπέδου σπουδών και να εισαχόούν σε κάποιο ίδρυμα τριτοβάθμιας ή άλλης επαγγελματικής εκπαίδευσης, κυρίως δε των επιλογών που καθένας από αυτούς θα κάνει μετά την ενηλικίωσή του (βλ. και ΕφΑΘ 109/2020, ΕφΔωδ 94/2019 δημοσίευση Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «ΝΟΜΟΣ»), παρά τα αβάσιμα περί του αντιθέτου υποστηριζόμενα στην έφεση, περί του ότι το προαναφερθέν γεγονός καταδεικνύει πως και οι λοιποί εκκαλούντες, ανήλικοι κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής τους, θα ολοκληρώσουν με τη σειρά τους τετραετή τουλάχιστον τέτοια εκπαίδευση, μετά την αποφοίτησή τους από το λύκειο, αφού «έτσι έχει προγραμματιστεί για όλους» από την οικογένεια τους και αυτό «προβλέπεται» κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων και βάσει της κοινωνικής τους θέσης και κατάστασης. Συνακόλουθα, δεν έσφαλε κατά την ερμηνεία και την εφαρμογή του νόμου το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που με την εκκαλουμένη κατέληξε στην ίδια κρίση και με έστω ελλιπή αιτιολογία, η οποία συμπληρώνεται με αυτήν της παρούσας (άρθρ. 534 ΚΠολΔ) απέρριψε ως πρόωρα ασκούμενα τα ανωτέρω κονδύλια, απορριπτομένου ως αβάσιμου του δεύτερου λόγου της ένδικης έφεσης.

Περαιτέρω, από όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι νόμιμα προσκομίζουν με επίκληση, έστω και για πρώτη φορά στην παρούσα κατ’ έφεση δίκη, άλλα από τα οποία λαμβάνονται υπόψη προς άμεση απόδειξη και άλλα για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, όπως τα έγγραφα της σχηματισθείσας για το επίδικο ατύχημα ποινικής δικογραφίας (βλ. ΑΠ 64/2019, ΑΠ 186/2017 δημοσίευση Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «ΝΟΜΟΣ»), για κάποια από τα οποία (έγγραφα) γίνεται ιδιαίτερη μνεία παρακάτω, χωρίς να παραλείπεται κάποιο κατά την ουσιαστική διερεύνηση της ένδικης διαφοράς, από τη με αριθ. …/13-11-2017 ένορκη βεβαίωση των μαρτύρων α) … του …, β) … του …, γ) … του … και δ) … του … ενώπιον της συμβολαιογράφου …, την οποία προσκομίζουν με επίκληση οι ενάγοντες, καθόσον δε λήφθηκε στο πλαίσιο άλλης (πολιτικής) δίκης και δη της από 27-4-2017 και με αριθ. κατάθ. …/…/8-6-2017 αγωγής μεταξύ των ίδιων ως άνω διαδίκων, εκτιμάται ως δικαστικό τεκμήριο στην παρούσα δίκη (βλ. ΑΠ 897/2014, ΑΠ 833/2007 δημοσίευση Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «ΝΟΜΟΣ», ΜονΕφΛαρ 48/2019 δημοσίευση Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών Δ.Σ.Α.), από τη με αριθ. …/28-1-2022 ένορκη βεβαίωση των μαρτύρων α) … και β) … ενώπιον της συμβολαιογράφου …, που προσκομίζουν με επίκληση οι ενάγοντες και η οποία λήφθηκε κατόπιν νομότυπης και εμπρόθεσμης κλήτευσης των αντιδίκων τους (βλ. με αριθ. … και …/21-1-2022 εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της Περιφέρειας του Εφετείου Λάρισας με έδρα το Πρωτοδικείο Λάρισας. … και με αριθ. …/20-1-2022 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της Περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών …), σε συνδυασμό όλων με τα διδάγματα της κοινής πείρας, που λαμβάνονται αυτεπαγγέλτως υπόψη από το Δικαστήριο (άρθρ. 336§4 ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν -κατά την κρίση του Δικαστηρίου- τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά, που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης: Με τη με αριθ. …/22-7-2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης (Τμήμα Ε’), που εκδόθηκε κατόπιν άσκησης αντιθέτων εφέσεων κατά της με αριθ. …/25-10-2019 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης επί της προηγούμενης από 27-4-2017 και με αριθ. κατάθ. …/…/8-6-2017 αγωγής των ίδιων εναγόντων (μεταξύ άλλων), έγιναν τελεσίδικα δεκτά και, συνεπώς, αποτελούν δεδικασμένο στην παρούσα δίκη (άρθρ. 321 ΚΠολΔ), κατά το μέρος που υφίσταται ίδια ιστορική και νομική αιτία, σύμφωνα με τα ανωτέρω εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη της παρούσας, τα ζητήματα που αφορούν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα το επίδικο ατύχημα, την υπαιτιότητα στην πρόκληση αυτού, την αιτία θανάτου του οικείου των εναγόντων και τον αιτιώδη σύνδεσμο με τον οποίο αυτή τελεί με το επίδικο ατύχημα, καθώς επίσης την ψυχική οδύνη που άπαντες οι νυν ενάγοντες υπέστησαν από τη θανάτωση του πατέρα τους και το ύψος της χρηματικής ικανοποίησης που έπρεπε να επιδικαστεί σε αυτούς προς απάμβλυνση της. Ειδικότερα, έγινε τελεσίδικα δεκτό ότι το επίδικο τροχαίο ατύχημά οφείλεται σε συντρέχουσα υπαιτιότητα κατά ποσοστό 65% του α’ εναγόμενου - ď εφεσίβλητου …, ασφαλισμένου της γ’ εναγόμενης - γ’ εφεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας «...», ο οποίος, εξαιτίας της κόπωσής του, οφειλόμενης στο ότι οδηγούσε για χρόνο κατά πολύ υπερβαίνοντα το ανώτατο όριο των δέκα (10) ωρών, αλλά και από αμέλεια, συγκεκριμένα δε από έλλειψη της επιμέλειας και προσοχής που όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε, όπως κάθε συνετός οδηγός, να επιδείξει, δεν οδηγούσε με σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή του αποκλειστικά στην οδήγηση του αυτοκινήτου του, ιδιοκτησίας του β’ εναγόμενου - β’ εφεσίβλητου …, και δεν κατέβαλε την κατ’ αντικειμενική κρίση απαιτούμενη επιμέλεια και προσοχή του μέσου συνετού οδηγού ούτε είχε τον έλεγχο του οχήματος που οδηγούσε, ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελέσει τους απαιτούμενους χειρισμούς. Έτσι, κινούμενος στο προς Θεσσαλονίκη ρεύμα κατεύθυνσης της Ν.ΕΌ. Αθηνών - Θεσσαλονίκης και επί της δεξιάς λωρίδας κυκλοφορίας αυτής με ταχύτητα περί τα 78 χλμ/ώρα, συνέχισε την ευθεία πορεία του προς τα εμπρός με αμείωτη την ταχύτητά του, χωρίς να διακρίνει έγκαιρα ότι επ’ αυτής (δεξιάς λωρίδας) βρισκόταν πεζός ο πατέρας των εναγόντων, …, δηλαδή εμπόδιο, εξαιτίας του οποίου όφειλε να ενεργήσει τροχοπέδηση, παρά μόνο όταν αυτός βρισκόταν σε απόσταση 35-40 μ. από το όχημά του. Η ως άνω οδηγητική του συμπεριφορά είχε ως συνέπεια το να επιχειρήσει καθυστερημένα ελιγμό τροχοπέδησης του οδηγούμενου από αυτόν ρυμουλκού (με το ρυμουλκούμενο) και ταυτόχρονα αποφευκτικό ελιγμό προς τα αριστερά και, ακολούθως, προς τα δεξιά, να επιπέσει με σφοδρότητα στον πεζό αρχικά με το πλαϊνό μέρος του ρυμουλκού και στη συνέχεια με την εμπρόσθια δεξιά γωνία της ρυμουλκούμενης καρότσας και να τον εκτινάξει διαγώνια δεξιά, με αποτέλεσμα ο τελευταίος να επιπέσει πρώτα στον …, που στεκόταν έμπροσθεν του οχήματος του, και στη συνέχεια στο οδόστρωμα. Ωστόσο, με την ίδια απόφαση έγινε τελεσίδικα δεκτό και ότι συνυπαίτιος κατά ποσοστό 35% στην πρόκληση του ατυχήματος ήταν και ο πεζός …, καταρχάς διότι είχε ακινητοποιήσει το όχημά του επί της Λ.Ε.Α. της ανωτέρω οδού, καταλαμβάνοντας και τμήμα της δεξιάς λωρίδας κυκλοφορίας αυτής, προκειμένου να διακανονίσει τη ζημία που είχε προκληθεί στο όχημα του … από τελάρο που μεταφερόταν με το όχημα του … και είχε αποχωριστεί από το λοιπό φορτίο, κυρίως, όμως, διότι δεν εξήλθε από την πόρτα του συνοδηγού του οχήματος του, αλλά από εκείνη του οδηγού, και, ενώ ήταν δυνατή η κίνησή του αποκλειστικά εντός της Λ.Ε.Α., κινήθηκε εντός της δεξιάς λωρίδας κυκλοφορίας της Ν.Ε.Ο., χωρίς να έχει διαρκώς τεταμένη την προσοχή του ως προς το αν παρεμβάλλεται στην πορεία των κινούμενων επ’ αυτής οχημάτων, με συνέπεια να μην αντιληφθεί το επερχόμενο όχημα του α’ εναγόμενου και να μην εισέλθει -έστω σε δεύτερο χρόνο- στη Λ.Ε.Α. μεταξύ των δύο ακινητοποιημένων οχημάτων, μέχρι αυτό να περάσει από τη χιλιομετρική θέση 480+100. Επίσης, με την ίδια απόφαση κρίθηκε τελεσίδικα ως αποδεδειγμένο ότι ο …, αμέσως μετά το ατύχημα μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο του Ε ΚΑΒ στο Γ. N. Θεσσαλονίκης « Π ΑΠ ΑΓΈΩΡ ΓΙΟ Y », όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του, οφειλόμενος σε κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις (κάταγμα των οστών του κρανίου, αρχόμενο στο αριστερό κροταφικό οστό και επεκτεινόμενο προς τον θόλο και τον πρόσθιο κρανιακό βόθρο, ράγισμα της σκληρής μήνιγγας κατά μήκος των γραμμών του κατάγματος, αιμορραγία εγκεφάλου κ.λπ.). Με βάση αυτά τα πραγματικά περιστατικά κρίθηκαν ακόμη τελεσίδικα τα αγωγικά κονδύλια που αφορούσαν τη χρηματική ικανοποίηση των νυν εναγόντων, λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστησαν, συνεπεία της θανάτωσης του πατέρα τους κατά το ατύχημα, και επιδικάστηκε σε καθέναν από αυτούς ποσό 40.000 ευρώ (αφάιρουμένου επιμέρους ποσού 10 ευρώ, για το οποίο καθένας τους επιφυλάχθηκε να παραστεί ενώπιον του αρμόδιου ποινικού δικαστηρίου ως πολιτικώς ενάγων κατά την τυχόν διεξαχθησόμενη σε βάρος του α’ εναγόμενου ποινική δίκη). Μετά την έκδοση της ανωτέρω τελεσίδικης ΟΤΓόφασης η γ\ εναγόμενη - γ’ εφεσίβλητη κατέβαλε την 24η-9-2021 σε καθέναν από τους εν λόγω εγάγοντες α) για κεφάλαιο που επιδικάσθηκε με αυτήν (χρηματική ικανοποίηση, λόγω ψυχικής οδύνης) το ποσό των 40.000 ευρώ, β) για τόκους το ποσό των 12.307,12 ευρώ και γ) για δικαστική δαπάνη που επιδικάσθηκε to ποσό των 1.545,45 ευρώ και, μετ’ αφαίρεση τού ποσού των 1.846,07 ευρώ,ψς φόρου 15% για τόκους της περιόδου από 12-6-2017 έως 23-9-2021, το συνολικό ποσό των 52.006,50 ευρώ (βλ. πρόσκομιζόμενες εξοφλητικές αποδείξεις εξόφλησης απόφασης, υπογεγραμμένες από την … και γιρ τους λοιπούς - άπαντες ανήλικους τότε- ενάγογτες από τη μητέρά τους, …, ως ασκούσα τη γονική μέριμνα καί επιμέλεια τους). Εξάλλου, όπως αποδείχτε, ο θανατωθείς … εργαζόταν ως αυτοκινητιστής (βλ. με αριθ. 1325/14-12-2016 επανεκτύπωση βεβαίωσης διακοπής εργασιών φυσικού προσώπου επιτηδευματία της Δ.Ο.Υ. …, με αναφερόμενη κύρια δραστηριότητα «ΟΔΙΚΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ», ημερομηνία έναρξης 31-12-2000 και διακοπής 29-6- 2016), μεταφέροντας αγροτικά προϊόντα και άλλα εμπορεύματα στην ευρύτερη περιοχή … παλαιότερα με το με αριθ. κυκλ. … Ι.Χ.Φ. αυτοκίνητο (αγροτικό), εργοστασίου κατασκευής TOYOTA, τύπου SOUTH, κυλινδρισμού 2.446 κ.εκ. και ισχύος 17 φορολογήσιμων ίππων, ιδιοκτησίας του, και τουλάχιστον από τον Μάρτιο του έτους 2011 με το με αριθ. κυκλ. … Δ.Χ.Φ. αυτοκίνητο. Οι ενάγοντες, βέβαια, επικαλούμενοι την προσκομιζόμενη από αυτούς με αριθ. … από 28-3-2016 άδεια κυκλοφορίας του με τα ανωτέρω στοιχεία κυκλοφορίας οχήματος εργοστασίου κατασκευής DAIMLER CHRYSLER, τύπου 970.25, κυλινδρισμού 6.374 κ.εκ. και ισχύος 38 φορολογήσιμων ίππων, ισχυρίζονται ότι αυτό θα χρησιμοποιούνταν στο μέλλον από τον πατέρα τους, με συνέπεια, λόγω των μεγαλύτερων δυνατοτήτων του νέου οχήματος, την αύξηση των εισοδημάτων που αυτός αποκέρδαινε μηνιαία. Πλην όμως από τα προσκομιζόμενα από τους ίδιους μπλοκ φορτωτικών αποδεικνύεται ότι όχημα με τα συγκεκριμένα στοιχεία κυκλοφορίας χρησιμοποιούνταν για μεταφορές από τον θανατωθέντα τουλάχιστον από τη 10^-3-2011, καθόσον αναγράφεται ως μέσο μεταφοράς στην από ίδια ημερομηνία με αριθ. … φορτωτική, με φερόμενο, μάλιστα, ιδιοκτήτη τον ίδιο (βλ. και προσκομιζόμενο από τους εναγόμενους με αριθ. πρωτ. …/…/16-5-2022 έγγραφο του Τμήματος Αδειών Κυκλοφορίας και Διαχείρισης Αρχείου της Διεύθυνσης Μεταφορών και Επικοινωνιών Περιφερειακής Ενότητας Πιερίας της Γενικής Διεύθυνσης Μεταφοράς και Επικοινωνιών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας περί ταξινόμησης στις 28-3-2016 νέου Φ.Δ.Χ. «σε αντικατάσταση ταυτάριθμου αποχαρακτηρισθέντος στο όνομα του κ. … του …» και χορήγησης άδειας κυκλοφορίας του). Από την ως άνω εργασία του, με μεγαλύτερους και πιο σταθερούς πελάτες κατά το τελευταίο έτος της εργασίας του (από τον Σεπτέμβριο του έτους 2015) τις εταιρείες με επωνυμίες «…», «…», «…», ο … αποκόμιζε εισοδήματα περί τα 1.500 ευρώ μηνιαία, γεγονός που δεν αμφισβητείται από τους εναγόμενους (βλ. και 8η σελίδα των από 18-5-2022 προτάσεων τους: «... Σε κάθε περίπτωση... είναι βέβαιο ότι τα ΚΑΘΑΡΑ μηνιαία έσοδά του σε καμία περίπτωση δεν ξεπερνούσαν το ποσό των 1.500 ευρώ...»). Πλέον συγκεκριμένα, από τα προσκομιζόμενα από τους ενάγοντες μπλοκ φορτωτικών, που καλύπτουν τα χρονικά διαστήματα από 10-3-2011 έως 2-6-2011, 3-10-2011 έως 27-1 - 2012, 9-5-2013 έως 9-7-2013, 10-9-2015 έως 5-11-2015 και 12-1-2016 έως 27-6'2016, προκύπτουν μηνιαίες αξίες κομίστρων για τις μεταφορές που πραγματοποιούσε ο θανατωθείς με το με αριθ. κυκλ. … Δ.Χ.Φ. αυτοκίνητο περί τα 2.600 ευρώ για τον Μάρτιο, 2.200 ευρώ για τον Απρίλιο, 2.500 ευρώ για τον Μάιο, 1.200 ευρώ για τον Οκτώβριο, 1.600 ευρώ για τον Νοέμβριο και 1.600 ευρώ για τον Δεκέμβριο του έτους 2011, 1.100 ευρώ για τον Ιανουάριο του έτους 2012, 3.300 ευρώ για τον Μάιο, 3.100 ευρώ για τον Ιούνιο, 3.100 ευρώ για τον Σεπτέμβριο και 4.000 ευρώ για τον Οκτώβριο του έτους 2015, 2.500 ευρώ για τον Ιανουάριο, 4.000 ευρώ για τον Φεβρουάριο, 4.300 ευρώ για τον Μάρτιο, 4.400 ευρώ για τον Απρίλιο, 4.300 ευρώ για τον Μάιο και 3.600 ευρώ για τον Ιούνιο του έτους 2016. Οι ως άνω φορτωτικές λαμβάνονται υπόψη από το παρόν Δικαστήριο, κατ’ άρθρ. 529 ΚΠολΔ, ως νέα αποδεικτικά μέσα, καθόσον κρίνεται ότι η παράλειψη προσκόμισής τους από τους ενάγοντες ενώπιον tou πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου δεν οφείλεται σε πρόθεση στρεψοδικίας ή βαριά τους αμέλεια, λαμβανομένου ιδιαίτερα υπόψη του ότι κανένα συμφέρον δεν είχαν αυτοί να προκαλέσουν παρέλκυση της παρούσας δίκης ή να διακινδυνεύσουν την απόρριψη της αγωγής τους ως αναπόδεικτης. Περαιτέρω, τα προαναφερθέντα ποσά, τουλάχιστον για τα φορολογικά έτη 2015 και 2016, για τα οίτοία προσκομίζονται και ργτίστοιχα εκκαθαριστικά σημειώματα του θανατωθέντος, συμβαδίζουν με τα δηλωθέντα από αυτόν , ακαθάριστα έσοδα από επιχειρηματική δραστηριότητα, που ανέρχονταν στο ποσό των 38.651.17 ευρώ (κωδ. 425), πλέον εισοδημάτων που εξαιρούνται από φόρο καί εισφορά (κωδ. 617, άρθρ. 29§2 N. 3986/2011) ποσού 3.220 ευρώ, για το φορολογικό έτος 2015, και των 19.564,26 ευρώ, πλέον εισοδημάτων που εξαιρούνται από φόρο και εισφορά (κωδ. 617, άρθρ. 29§2 N. 3986/2011) ποσού 799,98 ευρώ, για το φορολογικό έτος 2016, η δε φορολογική του υποχρέωση υπολογίζεται για το φορολογικό έτος 2015 με βάση το τεκμαρτό εισόδημά του, δηλαδή εκείνο των 12.000 ευρώ ετησίως (με συνολικό δηλωθέν εισόδημα 7.937,61 ευρώ), και για το φορολογικό έτος 2016 με βάση το συνολικό δηλωθέν εισόδημα των 7.289,06 ευρώ στα ποσά των 1.376,24 ευρώ και των 63,29 ευρώ αντίστοιχα. Πέραν τούτων, όμως, κατά τα διδάγματα της κοινής πείραξ και λογικής, τα ττοσά που αναγράφονται στις φορτωτικές ως κόμιστρα δεν είναι δυνατόν να αντιστοιχούν σε ανάλογου ύψους καθαρά εισοδήματα, καθόσον σε αυτά δεν έχει συνυπολογιστεί (: αφαιρεθεί) το κόστος παροχής της συγκεκριμένης υπηρεσίας μεταφοράς, ενδεικτικά αναφερόμενων των δαπανών για την κίνηση των χρησιμοποιούμενων από τον θανατωθέντα οχημάτων (για καύσιμα, συντήρηση, επισκευή, ασφάλιση, τέλη κυκλοφορίας κ.λπ.). Σε αντίθετη κρίση αναφορικά με το ζήτημα των καθαρών εσόδων του … από την εργασία του ως αυτοκινητιστή δεν μπορεί να οδηγηθεί το Δικαστήριο με βάση την προσκομιζόμενη από τους ενάγοντες ένορκη βεβαίωση των … (βλ. και από 6-10-2016 έκθεση ένορκης εξέτασης του ίδιου στο πλαίσιο της ποινικής προδικασίας), …, … και …, καθόσον οι αναφορές τους στην επαγγελματική απασχόληση του θανατωθέντος είναι όλως αόριστες (: «...Ήταν πολύ εργατικός, δούλευε ακούραστα και στα χωράφια και ταυτόχρονα εκτελούσε μεταφορές με το φορτηγό του, εξυπηρετώντας όλο τον … αλλά και τα περίχωρα...», «... ήταν πολύ φιλότιμος, ταπεινός και εξαιρετικά εργατικός. Τα χωράφια μας στον … ήταν γειτονικά και πάντα μας βοηθούσε με τις αγροτικές εργασίες όποτε το χρειαζόμασταν. Παράλληλα δούλευε και ως μεταφορές, ασταμάτητα και ακούραστα, ακόμη και τις Κυριακές και τις αργίες εάν παρίστατο ανάγκη να εξυπηρετήσει τον κόσμο...», «... Ήταν εργατικότατος, έκανε δύο δουλειές, και αγρότης και οδηγός φορτηγού - μεταφορέας...», «... Ήταν εργατικός, δούλευε μέρα - νύχτα στα χωράφια και σαν μεταφορέας, ακόμα και τις αργίες, για να εξυπηρετεί όλο τον κόσμο που του το ζητούσε...»), χωρίς καμία μνεία στα καθαρά του έσοδα και τον λόγο για τον οποίο αυτά δεν αποτυπώνονται στα προσκομισθέντα φορολογικά στοιχεία. Το ίδιο πρέπει, εξάλλου, να ειπωθεί και για την προσκομιζόμενη από τους ενάγοντες ένορκη βεβαίωση των … και …, πατέρα και αδελφής της μητέρας των εναγόντων και χήρας του θανατωθέντος, …, καθόσον, παρά το γεγονός ότι αυτοί κάνουν λόγο για μηνιαία κέρδη του τελευταίου «τουλάχιστον 3.000 ευρώ», ομοίως δεν αιτιολογούν το γιατί τα επικαλούμενα από αυτούς έσοδα δεν αποτυπώνονται στα προσκομισθέντα από τους ενάγοντες φορολογικά στοιχεία. Πράγματι, για το ασκούμενο από τον … επάγγελμα επιβάλλεται από τον νόμο η υποχρέωση έκδοσης για κάθε μεταφορά τιμολογίου/δελτίου αποστολής ή φορτωτικής, που θα πρέπει να αναγράφει αποστολέα, τόν πελάτη για τον οποίο προορίζονται τα μεταφερόμενα αγαθά (είτε πρόκειται για πελάτη λιανικής είτε χοντρικής) και τα στοιχεία του μεταφορέα. Μολονότι δε παρίσταται σαφές, με βάση τα διδάγματα της κοινής πείρας, ότι ο θανατωθείς (όπως και πολλοί απασχολούμενοι στον ιδιωτικό τομέα) είχε επιπλέον καθαρά έσοδα και δη από μεταφορές που πραγματοποιούσε χωρίς να έχει εκδώσει τα προβλεπόμενα από τον νόμο παραστατικά και ότι, συνακόλουθα, οι κατ’ έτος υποβαλλόμενες από αυτόν δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος δεν ήταν ως προς το συγκεκριμένο στοιχείο απόλυτα ειλικρινείς, στο μέτρο που στην προκειμένη περίπτωση ουδόλως αποδείχτηκε από τους ενάγοντες ότι τα συνολικά του εισοδήματα υπερέβαιναν μηναία το ποσό των 1.500 ευρώ, τυγχάνει απορριπτέος ως ουσιαστικά αβάσιμος ο περί του αντιθέτου ισχυρισμός των εναγόντων. Τούτο, για τον μείζονα λόγο ότι από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν επιβεβαιώθηκε και η παράλληλη απασχόληση του πατέρα τους ως αγρότη, από την οποία αποκέρδαινε επιπλέον έσοδα, απορριπτομένου ως αβάσιμου του ισχυρισμού τους περί ύπαρξης δεδικασμένου από τη με αριθ. …/22-7-2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα της διπλής απασχόλησης του θανατωθέντος, καθόσον το συγκεκριμένο ζήτημα ούτε αποτέλεσε ούτε μττορούσε να αποτελέσει αντικείμενο ουσιαστικής έρέυνας και κρίσης από το συγκεκριμένο Δικαστήριο. Τούτο, διότι τα αγωγικά κονδύλια των οποίων τη νομική και ουσιαστική βασιμότητα αυτό έκρινε αφορούσαν -κατά τα ήδη εκτεθέντα- αποκλειστικά χρηματική ικανοποίηση, λόγω ψυχικής οδύνης των εναγόντων, οι δε σχετικές αναφορές στην εν λόγω απόφαση στην επαγγελματική απασχόληση του … [: «... ασχολείτο επαγγελματικά τόσο με αγροτικές εργασίες όσο και, ως αυτοκινητιστής, με μεταφορές αγροτικών προϊόντων (και όχι μόνο) στην ευρύτερη περιοχή...», «... ο εκλιπών... φρόντισε, πέραν της απασχόλησής του σε αγροτικές εργασίες, να απασχοληθεί, από το 2008 και εξής, και ως μεταφορέας - αυτοκινητιστής...»] αποτελούν πλεοναστικά και διηγηματικά γενόμενες τέτοιες. Επίσης, με βάση την προσκομιζόμενη από αυτούς με αριθ. πρωτ. …/28-12-2016 έγγραφη βεβαίωση χρόνου ασφάλισης για ασφαλισμένο σε διακοπή, ο … «ήταν εγγεγραμμένος στα Μητρώα Ασφαλισμένων του κλάδου Ασφάλισης Αγροτών του N. 2458/97 της Τοπ.Δημ. Κοινότητας … του Δήμου … από 01/01/2001 έως 31/01/2007 οπότε και διακόπηκε η ασφάλισή του». Μολονότι δε προσκομίζονται βεβαιώσεις δηλωθείσας περιουσιακής κατάστασης ετών 2013 έως και 2020 της μητέρας των εναγόντων, στις οποίες εμφαίνονται δηλούμενα από αυτήν διάφορα αγροτεμάχια με μονοετείς καλλιέργειες στον …, το … και τον …, καθώς επίσης βεβαιώσεις δηλωθείσας περιουσιακής κατάστασης έτους 2020 των εναγόντων, στις οποίες εμφαίνονται δηλούμενα αγροτεμάχια με μονοετείς καλλιέργειες στον … (από την κληρονομιά του πατέρα τους, βλ. σχετ. και με αριθ. …/10-10-2017 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς της συμβολαιογράφου … και με αριθ. …/22-12- 2017 πιστοποιητικό μεταγραφής της Μεταγραφοφύλακα …), άπαντα τα οποία φέρεται να φρόντιζε και να καλλιεργούσε ο θανατωθείς (βλ. 20η σελ. αγωγής: «... αν και τις αγροτικές εργασίες και την φροντίδα των αγρών της οικογένειας είχε αναλάβει ο θανών...»), από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει το είδος της καλλιέργειας, το ύψος ανά στρέμμα των καθαρών κερδών που αποκόμιζε από αυτήν, αλλά και το είδος και ύψος ανά στρέμμα των καλλιεργητικών δαπανών. Συνεπώς, εισοδήματα από άλλες πηγές, πλην της εργασίας του ως αυτοκινητιστή, δεν αποδείχτηκε ότι είχε ο θανατωθείς, ενώ, με δεδομένη τη μέχρι το χρόνο του ατυχήματος καλή κατάσταση της υγείας του και το προσδόκιμο της ηλικίας των ανδρών, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, στην προκειμένη περίπτωση, εάν δεν μεσολαβούσε ο κατά το επίδικο ατύχημα θανάσιμος τραυματισμός του, αυτός (γεν. το 1975), κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, θα ζούσε τουλάχιστον έως το έτος 2042, πότε και θα συνταξιοδοτούνταν με τη συμπλήρωση του 67ου έτους της ηλικίας του.

Κατά το διάστημα αυτό θα εξακολουθούσε να εργάζεται, ασκώντας το ίδιο επάγγελμα, με βάσιμη δε πιθανότητα και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων θα εξακολουθούσε να κερδίζει τουλάχιστον το ίδιο ως άνω ποσό των 1.500 ευρώ μηνιαία. Εξάλλου, η σύζυγος του θανατωθέντος, μητέρα των εναγόντων, …, δεν εργαζόταν κατά τον χρόνο του ατυχήματος ούτε και μπορεί να εργαστεί, καθόσον είναι επιφορτισμένη νπλέον μόνη της με την ανατροφή της πολυμελούς οικογένειας της, στερείται δε εισοδημάτων από άλλες πηγές, καθόσον από κανένα στοιχείο δεν προέκυψε τυχόν εκμίσθωση ή με άλλο τρόπο επωφελής εκμετάλλευση των ακινήτων ιδιοκτησίας της (βλ. και προσκομιζόμενά εκκαθαριστικά

σημειώματα φορολογικών ετών 2016 - 2019), πλην ποσού 800 ευρώ, που, όπως οι ενάγοντες συνομολογούν, εισπράττει μηνιαία κατά μέσο όρο από αγροτικές επιχορηγήσεις και επιδόματα και, επιπρόσθετα, καθαρού ποσού 338,40 ευρώ, που λαμβάνει από τον Ε.Φ.Κ.Α. σύνταξη, λόγω του θανάτου του συζύγου της. Εξάλλου, η … συνεισέφερε από κοινού με τον θανατωθέντα σύζυγό της στις κοινές ανάγκες του οικογενειακού τους οίκου, προσφέροντας αμφότεροι τις υπηρεσίες τους στην καθαριότητα, συντήρηση του σπιτιού, τη διεκπεραίωση εργασιών που αφορούσαν τη λειτουργία της κοινής κατοικίας τους (αγορά τροφίμων, πληρωμή λογαριασμών και άλλων αναγκαίων ειδών), καθώς και στην ανατροφή και φροντίδα των τέκνων τους, ανηλίκων και ενηλίκου, αποτιμώμενης της εργασίας της αυτής στο ποσό των 360 ευρώ μηνιαία, κατά τα συνομολογούμενα από τους ενάγοντες και την κοινή πείρα και παρά τα αβάσιμα περί του αντιθέτου υποστηριζόμενα από τους εναγόμενους για υπέρτερα των ανωτέρω εισοδήματα της και, συνακόλουθα, για αποτίμηση σε μεγαλύτερο ποσό της συνεισφοράς της στην κάλυψη των Οικογενειακών αναγκών, για την ουσιαστική βασιμότητα των οποίων κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν προσκομίζεται από αυτούς. Όσον αφορά τα τέκνα του θανατωθέντος … και της …, με βάση τα εκτιθέμενα στην ένδικη αγωγή και τα διδάγματα της κρινής πεφάςχαι λογικής, οι ανάγκες τους για τη διατροφή, συντήρηση και εκπαίδευσή τους είναι Οι συνήθεις γιά παιδιά της ηλικίας τους. Πλέον συγκεκριμένα, ο υπό στοιχείο (ά.ί) ανήλικος εκκαλών, …, γεννηθείς την 1M0-20ÖÖ, ηλικίας -κατά τα

προεκτεθέντα- 8 ετών, κατά τον χρόνο θανάτωσης του πατέρα του, ήταν μαθητής της Β’ τάξης του Δημοτικού και στερούνταν εισοδημάτων και περιουσίας, με συνέπεια να μην μπορεί να διαθρέψει τον εαυτό του με δικά του μέσα, αλλά διατρεφόταν από αμφότερους τους γονείς του. Οι ανάγκες διατροφής του είναι οι συνήθεις των συνομηλίκων του, της ίδιας από οικονομική άποψη και οικονομικές δυνατότητες των γονέων του κατάστασης, οι οποίες προσδιορίζονται μηνιαία στο ποσό των 250 ευρώ για το χρονικό διάστημα από την 29η-6-2016 έως τον μήνα Αύγουστο tqu έτους 2024, οπότε ολοκλήρωσε τη φοίτησή του στην Α’ τάξη του Λυκείου, και των 350 ευρώ από την 1η-9-2024 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2026, οπότε θα ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του. Εξάλλου, η υπό στοιχείο (α.ϋ) ανήλικη εκκαλούσα, …, γεννηθείσα τη 10η-10-2013, ηλικίας -κατά τα προεκτεθέντα- 3 ετών, κατά τον χρόνο θανάτωσης του πατέρα της, στερούνταν εισοδημάτων και περιουσίας, με συνέπεια να μην μπορεί να διαθρέψει τον εαυτό της με δικά της μέσα, αλλά διατρεφόταν και αυτή από αμφότερους τους γονείς της. Οι ανάγκες διατροφής της είναι οι συνήθεις των συνομηλίκων της, της ίδιας από οικονομική άποψη και οικονομικές δυνατότητες των γονέων της κατάστασης, οι οποίες προσδιορίζονται μηνιαία στο ποσό των 200 ευρώ για το χρονικό διάστημα από την 29η-6- 2016 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2019, οπότε βρισκόταν σε προνηπιακή και νηπιακή ηλικία, των 250 ευρώ για το χρονικό διάστημα από την 1^-9-2019 έως τον μήνα Αύγουστο του έτους 2029, οπότε θα έχει ολοκληρώσει τη φοίτησή της στην Α’ τάξη του Λυκείου, και των 350 ευρώ από την 1 η-9-2029 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2031, οπότε θα ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή της. Ακόμη, ο υπό στοιχείο (α.ϋί) ανήλικος εκκαλών, …, γεννηθείς τη 18π-6- 2015, ηλικίας -κατά τα προεκτεθέντα-1 έτους, κατά τον χρόνο θανάτωσης του πατέρα του, στερούνταν εισοδημάτων και περιουσίας, με συνέπεια να μην μπορεί και αυτός να διαθρέψει τον εαυτό του με δικά του μέσα, αλλά διατρεφόταν από αμφότερους τους γονείς του. Οι ανάγκες διατροφής του είναι οι συνήθεις των συνομηλίκων του, της ίδιας από οικονομική άποψη και οικονομικές δυνατότητες των γονέων του κατάστασης, οι οποίες προσδιορίζονται μηνιαία στο ποσό των 200 ευρώ για το χρονικό διάστημα από την 29^-6-2016 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2021, οπότε βρισκόταν σε προνηπιακή και νηπιακή ηλικία, των 250 ευρώ για το χρονικό διάστημα από την 1η-9-2021 έως τον μήνα Αύγουστο του έτους 2031, οπότε θα έχει ολοκληρώσει τη φοίτησή του στην A’ τάξη του Λυκείου, και των 350 ευρώ από την 1η-9-2031 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2033, οπότε θα ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του. Περαιτέρω, η υπό στοιχείο (β) εκκαλούσα, …, γεννηθεισα την 9η-5-2003, ηλικίας -κατά τα προεκτεθέντα- 13 ετών, δηλαδή ανήλικη κατά τον χρόνο θανάτωσης του πατέρα της, ήταν μαθήτρια της Α’ τάξης του Γυμνασίου και ήδη ενήλικη, φοιτήτρια στο Τμήμα … της Σχολής … του Πανεπιστημίου …, ελάχιστης διάρκειας φοίτησης οκτώ (8) εξαμήνων, και αμέσως προηγουμένως του Τμήματος … της Σχολής … του Πανεπιστημίου …, διάρκειας φοίτησης οκτώ (8) εξαμήνων (βλ. προσκομιζόμενα με επίκληση από 20-12-2021 και 25-1-2022 σχετικά πιστοποιητικά), στερούνταν εισοδημάτων και περιουσίας, με συνέπεια να μην μπορεί να διαθρέψει τον εαυτό της με δικά της μέσα, αλλά διατρεφόταν και αυτή από αμφότερους τους γονείς της. Οι ανάγκες διατροφής της είναι οι συνήθεις των συνομηλίκων της, της ίδιας από οικονομική άποψη και οικονομικές δυνατότητες των γονέων της κατάστασης, οι οποίες προσδιορίζονται μηνιαία στο ποσό των 250 ευρώ για το χρονικό διάστημα από την 29η-6- 2016 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2019, οπότε είχε ολοκληρώσει τη φοίτησή της στην Α’ τάξη του Λυκείου, των 350 ευρώ από την 1^-9- 2019 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2021, οπότε είχε ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή της, και των 550 ευρώ μηνιαία από την 1Π- 9-2021 έως και τον μήνα Ιούνιο του έτους 2025, οπότε θα έχει ολοκληρώσει την τετραετή επαγγελματική της εκπαίδευση μετά το Λύκειο, λρμβανομένων υπόψη και των δαπανών της για μίσθωση οικίας κ.λπ, λόγω της φοίτησης της σε πόλη μακριά αϊτό την οικία της (βλ. από 1-7- 2022 μισθωτήριο κατοικίας στον Βόλο με εκμισθώτρια την …). Τέλος, η υπό στοιχείο (γ) ήδη ενήλικη εκκαλούσα, …, γεννηθεισα τη 2α-10-2005, ηλικίας -κατά τα προεκτεθέντα- 11 ετών, κατά τον χρόνο θανάτωσης του πατέρα της, ήταν μαθήτρια της Ε’ τάξης του Δημοτικού και στερούνταν εισοδημάτων και περιουσίας, με συνέπεια να μην μπορεί και αυτή να διαθρέψει τον εαυτό της με δικά της μέσα, αλλά διατρεφόταν από αμφότερους τους γονείς της. Οι ανάγκες διατροφής της είναι ομοίως οι συνήθεις των συνομηλίκων της, της ίδιας από οικονομική άποψη και οικονομικές δυνατότητες των γονέων της κατάστασης, οι οποίες προσδιορίζονται μηνιαία στο ποσό των 250 ευρώ για το χρονικό διάστημα από την 29η-6-2016 έως τον μήνα Αύγουστο του έτους 2021, οπότε ολοκλήρωσε τη φοίτησή της στην Α’ τάξη του Λυκείου, και των 350 ευρώ από την 1η-9-2021 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2023, οπότε ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή της. Κατά λοιπά, τα ποσά που οι ενάγοντες ισχυρίζονται στην ένδικη αγωγή τους ότι αντικατοπτρίζουν τις πραγματικές ανάγκες διατροφής τους κρίνονται υπερβολικά και απορριπτέα, με την επισήμανση ότι δεν προσκομίζονται ενδεικτικά μηνιαίοι λογαριασμοί κοινοχρήστων, θέρμανσης, τηλεφώνου κ.λπ. ούτε οι πάγιες δαπάνες της οικογένειας των εναγόντων αποτυπώνονται στα εκκαθαριστικά σημειώματα που αυτοί προσκομίζουν κατά τον τρόπο που επικαλούνται στην αγωγή τους. Ενδεικτικά δε αναφέρεται επιπρόσθετα ότι, κατά τα εκτιθέμενα στο εν λόγω δικόγραφο, μόνο η συμμετοχή των τέκνων στις μηνιαίες δαπάνες για σταθερό και κινητό τηλέφωνο αποτιμάται μηνιαία στο συνολικό ποσό των 150 ευρώ κατά τον χρόνο του ατυχήματος και των 240 ευρώ κατά τον χρόνο συζήτησης της έφεσης, ενώ και οι συνολικές δαπάνες για τη διατροφή των εναγόντων ανέρχονταν κατά τον χρόνο του επίδικου ατυχήματος στο συνολικό ποσό των 2.340 ευρώ και θα ανέρχονταν στο συνολικό ποσό των 3.720 ευρώ κατά τον χρόνο συζήτησης της ένδικης έφεσης. Αμφότερα δε τα εν λόγω ποσά κρίνονται αναντίστοιχα των επικαλούμενων στην αγωγή οικογενειακών εισοδημάτων (κατά μέσον όρο 3.000 ευρώ εισοδήματα … και 800 ευρώ εισοδήματα …, βλ. σχετ. σελ. 18-20 της αγωγής), λαμβανομένου υπόψη του ότι δεν συνυπολογίζονται σε αυτά οι λοιπές οικογενειακές υποχρεώσεις (για τη διατροφή των γονέων, κίνηση και συντήρηση των οχημάτων κ.λπ.). Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημανθεί ακόμη ότι, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες από τους ενάγοντες δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης και συνομολογείται από αυτούς, σε άπαντες περιήλθαν, ως κληρονομιαία περιουσιακά στοιχεία, ακίνητα κυριότητας του θανατωθέντος πατέρα τους, όσο αυτός ζούσε, ωστόσο, κατά την άποψη που δέχεται ως ορθή το παρόν Δικαστήριο, αυτά δεν μπορούν να καταλογιστούν (: συνυπολογιστούν ως όφελος) στη ζημία που υφίστανται οι ενάγοντες, καθόσον οι τελευταίοι πιθανότατα θα έπαιρναν την ίδια την κληρονομιά αργότερα και χωρίς τη μεσολάβηση του θανάτου, συνεπεία της επίδικης αδικοπραξίας, ενώ η ζημία τους από τη στέρηση διατροφής έχει και διαφορετική αιτία από την κτήση της κληρονομιάς (όφελος), δεν υπάρχει, δηλαδή, μεταξύ τους αιτιώδης σύνδεσμος και ο συνυπολογισμός θα ήταν αντίθετος στην καλή πίστη (βλ. και Αθ. Κρητικού, «Αποζημίωση από Αυτοκινητικά Ατυχήματα», τόμ. I, έκδ. 2019, §19, αριθ. 125, σελ. 566). Κατόπιν αυτών, με βάση τις οικονομικές δυνατότητες των συζύγων, στις οποίες περιλαμβάνεται και η αποτίμηση των εισφερόμενων προσωπικών υπηρεσιών της μητέρας (…), τις εν γένει συνθήκες, όπως είχαν διαμορφωθεί κατά τη διάρκεια του έγγαμου βίου τους, και τις ανάγκες των τέκνων τους, ο θανατωθείς, όσο ζούσε, διέθετε: α) στο ανήλικο τέκνο του, …, το ποσό των 150 ευρώ μηνιαία, το οποίο θα συνέχιζε να διαθέτει και για το χρονικό διάστημα από την 29η-6-2016, έως τον μήνα Αύγουστο του έτους 2024, ενώ θα διέθετε και το ττοσό των 210 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1 1-9-2024 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2026, β) στο ανήλικο τέκνο του, …, το ποσό των 120 ευρώ μηνιαία, το οποίο θα συνέχιζε να διαθέτει και για το χρονικό διάστημα από την 291-6-2016 έως και τον μήνα Αύγουστο τθυ έτους 2019, ενώ θα διέθετε και το ποσό των 150ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1 η-9-201 Ș έως τον μήνα Αύγουστο του έτους 2020 και το ποσό των 210 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 11-9-2029 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2031, γ) Otö ανήλικο τέκνο του, …, το ποσό των 120 ευρώ μηνιαία, το οποίο θα συνέχιζε να διαθέτει και για το χρονικό διάστημα από την 29η-6-2016 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2021, ενώ θα διέθετε και το ποσό των 150 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάρτήβα tíTtó την 11-9-202ν,έως τον μήνα Αύγουστο τθυ έτους 2031 κ<?1 το Ttòtfõ των 210 ευρώ για το χρογικρ διάστημα από την 11-9-2031 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2033, δ) στο τέκνο του, …, το ποσό των 150 ευρώ μηνιαία, το οποίο θα συνέχιζε να δίαθέτεί και για το χρονικό διάστημα από την 29η-6-2016 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2019, ενώ θα διέθετε και το ποσό των 210 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1η-9-2019 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2021 και το ποσό των 330 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1η-9-2021 έως και τον μήνα Ιούνιο του έτους 2025, και ε) στο τέκνο του, …, το ποσό των 150 ευρώ μηνιαία, το οποίο θα συνέχιζε να διαθέτει και για το χρονικό διάστημα από την 29η-6-2016 έως τον μήνα Αύγουστο του έτους 2021, ενώ θα διέθετε και το ποσό των 210 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1η-9-2021 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2023. Όλα τα ανωτέρω ποσά ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί κατά τη διάρκεια της οικογενειακής συμβίωσης και αποτελούν την αναλογία την οποία ο θανατωθείς πατέρας τους ήταν υποχρεωμένος να συνεισφέρει στις αναγκαίες δαπάνες τους, με μέτρο τις συνθήκες της οικογενειακής τους ζωής και ανάλογα με τις οικονομικές του δυνάμεις, εξαιτίας δε του θανάτου του, οι ενάγοντες στερήθηκαν τη διατροφή, που αυτός θα τους παρείχε, με βάσιμη πιθανότητα και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, εάν δεν μεσολαβούσε το επίδικο ατύχημα και -ως εκ τούτου- έχουν αντίστοιχο δικαίωμα αποζημίωσης από τους υπόχρεους εναγόμενους. Πρέπει δε να ειπωθεί εκ νέου ότι, όπως ήδη αναφέρθηκε στη μείζονα σκέψη της παρούσας, κατά τον υπολογισμό του ποσού της διατροφής που δικαιούνται τα τέκνα δεν απαιτείται η εφαρμογή συγκεκριμένου μαθηματικού υπολογισμού και η παράθεση στην παρούσα απόφαση μαθηματικών πράξεων, καθόσον το δικαστήριο καθορίζει το ποσό, βάσει των δυνάμεων των συζύγων, στις οποίες περιλαμβάνεται και η αποτίμηση των εισφερόμενων προσωπικών υπηρεσιών (βλ. ΑΠ 925/2004 ΕλλΔνη 2005. 1658, ΑΠ 1136/2003 ΕλλΔνη 2005. 893, ΑΠ 933/2002 ΕλλΔνη 44. 1276, ΕφΠειρ 82/2015 δημοσίευση Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «ΝΟΜΟΣ», ΕφΠειρ 663/2008 ΑχΝομ 2009. 349). Έναντι αυτών των ποσών, καθένας από τους ενάγοντες λαμβάνει από τον Ε.Φ.Κ.Α., ως σύνταξη, λόγω του θανάτου του πατέρα τους, καθαρό ποσό 67,68 ευρώ (βλ. προσκομιζόμενες αποφάσεις του Διευθυντή της Β’ Περιφερειακής Διεύθυνσης Μη Μισθωτών Θεσσαλονίκης), το οποίο, μάλιστα, αυτοί προαφαιρούν στην αγωγή τους από την αποζημίωση που κατ’ αρχάς δικαιούνται γι’ αυτήν την αιτία, μολονότι η κρατούσα στη νομολογία γνώμη δέχεται την αθροιστική είσπραξη από τον δικαιούχο τόσο της οφειλόμενης από τον τρίτο αποζημίωσης όσο και της οφειλόμενης σύνταξης από τον ασφαλιστικό φορέα, με αιτιολογία το ανεκτίμητο της ζωής και το γεγονός ότι εν ζωή του θύματος κατά κανόνα καταβλήθηκαν από αυτόν ασφαλιστικές εισφορές και με βάση την οποία προκρίνεται οι οικείοι του θύματος να εισπράξουν αθροιστικά την αποζημίωση και τη σύνταξη, αντί να απαλλαγεί ο ζημιώσας (βλ. σχετ. Αθ. Κρητικού, «Αποζημίωση από Αυτοκινητικά Ατυχήματα», τόμ. I, έκδ. 2019, §19, αριθ. 130, σελ. 567, όπου και παραπομπές σε νομολογία). Ως εκ τούτου, τα ποσά που κατ’ αρχάς δικαιούνται οι ενάγοντες διαμορφώνονται, κατόπιν της προαφαίρεσης που οι ίδιοι πραγματοποιούν: α)για τον …, στο ποσό των (150 - 67,68 =) 82,32 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 2945-2016 έως τον μήνα Αύγουστο του έτους 2024 και των (210 - 67,68 =) 142,32 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1η-9-2024 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2026, β) για την …, στο ποσό των (120 - 67,68 =) 52,32 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 29η-6-2016 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2019, των (150 - 67,68 =) 82,32 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1η-9-2019 έως τον μήνα Αύγουστο του έτους 2029 και των (210 - 67,68 =) 142,32 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1Π-9-2029 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2031, γ) για τον …, στο ποσό των (120 - 67,68 =) 52,32 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 2945-2016 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2021, των (150 - 67,68 =) 82,32 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1 η-9-2021 έως τον μήνα Αύγουστο του έτους 2031 και των (210 - 67,68 =) 142,32 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1η-9-2031 έως και τον μήγα Αύγουστο του έτους 2033, δ) για την …, στο ποσό των (150 - 67,68 =) 82,32 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 29η-6-2016 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2019, των (210 - 67,68 =) 142,32 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την. ,1η-9-2019 έως και τον μήνα. Αύγουστο του έτους 2021 και των (330 - 67,68 =) 262,32 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1η-9-2021 έως και τον μήνα Ιούνιο του έτους 2025 και ε) για την …, στο ποσό των (150 - 67,68 =) 82,32 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 29-6-2016 έως τον μήνα Αύγουστο του έτους 2021 και των (210 - 67,68 =) 142,32 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1η-9-2021 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2023. Τα ως άνω ποσά πρέπει, ωστόσο, να απομειωθούν περαιτέρω κατά το ήδη κριθέν ποσοστό συνυπαιτιότητας 35% του θανατωθέντος … στην πρόκληση του επίδικου ατυχήματος και του οφειλόμενου σε αυτό θανάσιμου τραυματισμού του, κατά συνυπολογισμό που και οι ίδιοι ενάγοντες πραγματοποιούν στην ένδικη αγωγή τους, ώστε η τελικά οφειλόμενη σε αυτούς από τους εναγομένους αποζημίωση, λόγω στέρησης της διατροφής τους, να ανέρχεται: α) για τον …, στο ποσό των (82,32 - 35% =) 53,50 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 29η-6-2016 έως τον μήνα Αύγουστο του έτους 2024 και των (142,32 - 35% =) 92,50 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1η- 9-2024 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2026, β) για την …, στο ποσό των (52,32 - 35% =) 34 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 29^-6-2016 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2019, των (82,32 - 35% =) 53,50 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1^-9-2019 έως τον μήνα Αύγουστο του έτους 2029 και των (142,32 - 35% =) 92,50 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1Π-9-2029 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2031, γ) για τον …, στο ποσό των (52,32 - 35% =) 34 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 29η-6-2016 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2021, των (82,32 - 35% =) 53,50 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1η-9-2021 έως τον μήνα Αύγουστο του έτους 2031 και των (142,32 - 35% =) 92,50 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1Π-9-2031 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2033, δ) για την …, στο ποσό των (82,32 - 35% =) 53,50 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 29η-6-2016 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2019, των (142,32 - 35% =) 92,50 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1η-9-2019 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2021 και των (262,32 - 35% =) 170,50 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1η-9-2021 έως και τον μήνα Ιούνιο του έτους 2025, και ε) για την …, στο ποσό των (82,32 - 35% =) 53,50 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 29η-6-2016 έως τον μήνα Αύγουστο του έτους 2021 και των (142,32 - 35% =) 92,50 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 11-9-2021 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2023. Επομένως, υπό το πρίσμα των ανωτέρω αναλυτικά εκτεθέντων, κακώς εκτίμησε τις αποδείξεις το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που με την εκκαλούμενη απόφασή του απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την αγωγή αναφορικά με τα συγκεκριμένα κονδύλια, όπως βάσιμα παραπονούνται οι εκκαλούντες με τον πρώτο λόγο της ένδικης έφεσής τους, ο οποίος πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος και από ουσιαστική άποψη, καθόσον δε μετά την εξαφάνιση της προσβαλλόμενης με αριθ. 13254/24-10-2022 οριστικής απόφασης του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου θα εξαφανιστεί και η διάταξη αυτής περί επιβολής των δικαστικών εξόδων, παρέλκει η έρευνα του τρίτου λόγου της έφεσης, ο οποίος αφορά το ύψος της επιβληθείσας στους ενάγοντες δικαστικής δαπάνης.

Κατόπιν τούτων, πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή η έφεση και να διαταχθεί η επιστροφή στους εκκαλούντες του παράβολου των εκατό (100) ευρώ, που κατέθεσαν κατά την άσκησή της. Ακολούθως πρέπει για το ενιαίο της εκτέλεσης να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη στο σύνολό της, αναγκαία δε και κατά τη διάταξή της περί δικαστικών εξόδων, τα οποία θα επανακαθοριστούν, και, αφού η υπόθεση κρατηθεί από το παρόν Δικαστήριο και ερευνηθεί κατ’ ουσίαν η κύρια αγωγή, πρέπει να γίνει αυτή κατά ένα μέρος της δεκτή, ως βάσιμη από ουσιαστική άποψη, και να αναγνωριστεί η υποχρέωση των εναγόμενων, ευθυνόμενων εις ολόκληρον να καταβάλουν: α) στον ανήλικο ενάγοντα … εφάπαξ το ποσό των (53,50 ευρώ μηνιαία χ 62 μήνες =) 3.317 ευρώ για το χρονικό διάστημα από την 29η-6-2016 έως τον χρόνο άσκησης της ένδικης αγωγής (31-8-2021), ποσό 53,50 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 11-9-2021 έως και 31 -8-2024 και ποσό 92,50 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 11-9-2024 έως και 31-8-2026, αμφότερα καταβαλλόμενα την 1η ημέρα κάθε ημερολογιακού μήνα, β) στην ανήλικη ενάγουσα … εφάπαξ το ποσό των (34 ευρώ μηνιαία χ 38 μήνες =) 1.292 ευρώ για το χρονικό διάστημα altó την 29η-6- 2016 έως και τον μήνα Αύγουστο του έτους 2019 και το ποσό των (53,50 ευρώ μηνιαία χ 24 μήνες =) 1.284 ευρώ για το χρονικό διάστημα από την 11-9-2019 έως και 31-8-2021, ποσό 53,50 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 11-9-2021 έως και 31-8-2029 και ποσό 02,50 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1η-9-2029 έως και 31-8-2031, αμφότερα καταβαλλόμενα την 1η ημέρα κάθε ημερολογιακού μήνα, γ) στον ανήλικο ενάγοντα … εφάπαξ το ποσό των (34 ευρώ μηνιαία χ 62 μήνες =) 2.108 ευρώ για το χρονικό διάστημα από την 29Ί-6- 2016 έως και 31-8-2021, ποσό 53,50 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1*^-9-2021 έως και 31-8-2031 και ποσό 92,50 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1η-9-2031 έως και 31-8-2033, αμφότερα καταβαλλόμενα την 1** ημέρα κάθε ημερολογιακού μήνα, απάντων των ανωτέρω ανηλίκων εκπροσωπούμενων από την ασκούσα τη γονική τους μέριμνα και επιμέλεια μητέρα τους, Κυριακή ΚΙΟΣΣΕ, δ) στην ενήλικη ενάγουσα … εφάπαξ το ποσό των (53,50 ευρώ μηνιαία χ 38 μήνες =) 2.033 ευρώ για το χρονικό διάστημα από την 29Π-6-2016 έως και 31-8-2019 και το ποσό των (92,50 ευρώ μηνιαία χ 24 μήνες =) 2.220 ευρώ για το χρονικό διάστημα από την 1η-9- 2019 έως και 31-8-2021 και ποσό 170,50 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1η-9-2021 έως και 30-6-2025, καταβαλλόμενο την 1η ημέρα κάθε ημερολογιακού μήνα, και ε) στην πλέον ενήλικη ενάγουσα … εφάπαξ το ποσό των (53,50 ευρώ μηνιαία χ 60 μήνες =) 3.210 για το χρονικό διάστημα από την 29η-6-2016 έως και 31-8-2021 και ποσό 92,50 ευρώ μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1η-9-2021 έως και 31-8-2023, καταβαλλόμενο την 1η ημέρα κάθε ημερολογιακού μήνα. Το αίτημα των εναγόντων για επιδίκαση σε κεφάλαιο εφάπαξ όλων των οφειλόμενων ποσών αποζημίωσης, δηλαδή και εκείνων που αναφέρονται σε χρόνο μετά την άσκηση της ένδικης αγωγής (31-8- 2021), πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμο, καθόσον -κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου- δεν συντρέχει σπουδαίος προς τούτο λόγος, λαμβανομένης υπόψη τόσο της οικονομικής φερεγγυότητας της γ’ εναγόμενης ασφαλιστικής εταιρείας, η οποία δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση από κανένα αποδεικτικό στοιχείο, αλλά και του γεγονότος ότι όλοι οι ενάγοντες έχουν ήδη εισπράξει σημαντικά ποσά ως χρηματική ικανοποίηση, λόγω ψυχικής οδύνης, ώστε να μην διακινδυνεύει στο άμεσο προβλέψιμο μέλλον η διατροφή και η εκπαίδευσή τους. Εξάλλου, τα -κατά τα ανωτέρω- εφάπαξ σε κεφάλαιο ποσά πρέπει να επιδικαστούν με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επόμενη της επίδοσης της κρινόμενης αγωγής και μέχρι την πλήρη εξόφληση, γενομένου δεκτού ως ουσιαστικά βάσιμου του νομίμως υποβληθέντος αιτήματος των εναγόμενων περί επιδίκασης των ανωτέρω αξιώσεων με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας (άρθρ. 346 εδ. δ' και ε' ΑΚ), καθόσον κρίνεται ότι, ενόψει των αιτούμενων από τους ενάγοντες ποσών σε σχέση με τα επιδικασθέντα, αυτοί αντιδίκησαν εύλογα, ενώ, κατά τα λοιπά, τα σε μηνιαίες δόσεις ποσά πρέπει να επιδικαστούν με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας από την καθυστέρηση πληρωμής της κάθε μηνιαίας δόσης και μέχρι την πλήρη εξόφληση. Τέλος, πρέπει να επιβληθεί σε βάρος των εναγομένων, ευθυνόμενων εις ολόκληρον, λόγω της εν μέρει ήττας τους, μέρος των δικαστικών εξόδων των εναγόντων αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας, κατά όύσιαστική παραδοχή του σχετικού τους αιτήματος (άρθρ. 178§1, 183 και 191 §2 ΚΠολΔ), όπως όλα τα ανωτέρω ζητήματα ορίζονται ειδικότερα στο διατακτικό της παρούσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.

ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και εν μέρει κατ' ουσίαν την έφεση.

ΔΙΑΤΑΣΣΈΙ την επιστροφή στους εκκαλούντες - ενάγοντες του παράβολου των εκατό (100) ευρώ, που κατέθεσαν κατά την άσκηση της έφεσής τους.

ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την εκκαλούμενη με αριθ. 13254/24-10-2022 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

ΚΡΑΤΕΙ την υπόθεση και ΔΙΚΑΖΕΙ την από 27-8-2021 και με αριθ. κατάθ. …/…/30-9-2021 αγωγή.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ό,τι κρίθηκε στο σκεπτικό απορριπτέο ΔΕΧΕΤΑΙ την αγωγή κατά ένα μέρος.

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ την υποχρέωση των εναγόμενων, ευθυνόμενων εις ολόκληρον, να καταβάλουν: ¡. στον εκπροσωπούμενο από τη μητέρα του, …, ανήλικο ενάγοντα … εφάπαξ σε κεφάλαιο το ποσό των τριών χιλιάδων τριακοσίων δεκαεπτά (3.317) ευρώ, με τον νόμιμο Τόκο υπερημερίας από την επόμενη της επίδοσης της αγωγής και μέχρι την πλήρη εξόφληση, καθώς επίσης ποσό πενήντα τριών ευρώ και πενήντα λεπτών (53,50€) μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1η-9-2021 έώζ και 31-0-2024 kai ποσό ενενήντα δύο ευρώ και πενήντα λεπτών (92,50Ε) μηνιαία για Το χρονικό διάστημα από την 1η-9-2024 έως και 31-8-2026, αμφότερα καταβαλλόμενα την 1η ημέρα κάθε ημερολογιακού μήνα και με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας από την καθυστέρηση πληρωμής της κάθε μηνιαίας δόσης και μέχρι την πλήρη εξόφληση, β) στην εκπροσωπούμενη από τη μητέρα της, …, ανήλικη ενάγουσα … εφάπαξ σε κεφάλαιο τα ποσά των χιλίων διακοσίων ενενήντα δύο (1.292) ευρώ και χιλίων διακοσίων ογδόντα τεσσάρων (1.284) ευρώ, δηλαδή συνολικό ποσό δύο χιλιάδων πεντακοσίων εβδομήντα έξι (2.576) ευρώ, με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επόμενη της επίδοσης της αγωγής και μέχρι την πλήρη εξόφληση, καθώς επίσης ποσό πενήντα τριών ευρώ και πενήντα λεπτών (53,50€) μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1η-9-2021 έως και 31-8-2029 και ποσό ενενήντα δύο ευρώ και πενήντα λεπτών (92,50€) μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1η-9-2029 έως και 31-8-2031, αμφότερα καταβαλλόμενα την 1η ημέρα κάθε ημερολογιακού μήνα και με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας από την καθυστέρηση πληρωμής της κάθε μηνιαίας δόσης και μέχρι την πλήρη εξόφληση, γ) στον εκπροσωπούμενο από τη μητέρα του, …, ανήλικο ενάγοντα … εφάπαξ σε κεφάλαιο το ποσό των δύο χιλιάδων εκατόν οκτώ (2.108) ευρώ, με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επόμενη της επίδοσης της αγωγής και μέχρι την πλήρη εξόφληση, καθώς επίσης ποσό πενήντα τριών ευρώ και πενήντα λεπτών (53,50€) μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1Π-9-2021 έως και 31-8-2031 και ποσό ενενήντα δύο ευρώ και πενήντα λεπτών (92,50€) μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1 η-9-2031 έως και 31-8-2033, αμφότερα καταβαλλόμενα την 1η ημέρα κάθε ημερολογιακού μήνα και με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας από την καθυστέρηση πληρωμής της κάθε μηνιαίας δόσης και μέχρι την πλήρη εξόφληση, δ) στην ενάγουσα … εφάπαξ σε κεφάλαιο τα ποσά των δύο χιλιάδων τριάντα τριών (2.033) ευρώ και δύο χιλιάδων διακοσίων είκοσι (2.220) ευρώ, δηλαδή συνολικό ποσό τεσσάρων χιλιάδων διακοσίων πενήντα τριών (4.253) ευρώ, με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επόμενη της επίδοσης της αγωγής και μέχρι την πλήρη εξόφληση, καθώς επίσης ποσό εκατόν εβδομήντα ευρώ και πενήντα λεπτών (170,50€) μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1Ί-9- 2021 έως και 30-6-2025, καταβαλλόμενο την 1η ημέρα κάθε ημερολογιακού μήνα και με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας από την καθυστέρηση πληρωμής της κάθε μηνιαίας δόσης και μέχρι την πλήρη εξόφληση, και ε) στην ήδη ενήλικη ενάγουσα … εφάπαξ σε κεφάλαιο το ποσό των τριών χιλιάδων διακοσίων δέκα (3.210) ευρώ, με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επόμενη της επίδοσης της αγωγής και μέχρι την πλήρη εξόφληση, καθώς επίσης ποσό ενενήντα δύο ευρώ και πενήντα λεπτών (92,50€) μηνιαία για το χρονικό διάστημα από την 1η-9-2021 έως και 31-8-2023, καταβαλλόμενο την 1η ημέρα κάθε ημερολογιακού μήνα και με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας από την καθυστέρηση πληρωμής της κάθε μηνιαίας δόσης και μέχρι την πλήρη εξόφληση.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους εναγομένους, ευθυνόμενους εις ολόκληρον, στην πληρωμή μέρους των δικαστικών εξόδων των εναγόντων αμφότερων των βαθμών δικαιοδοσίας, που ορίζει στα ποσά των ì. τετρακοσίων (400) ευρώ για τον …, ii. τετρακοσίων πενήντα (450) ευρώ για την …, iii. πεντακοσίων (500) ευρώ για τον …, άπαντες νόμιμα εκπροσωπούμενους -λόγω της ανηλικότητάς τους- από την ασκούσα τη γονική τους μέριμνα και επιμέλεια μητέρα τους, …, iv. πεντακοσίων πενήντα (550) ευρώ για την … και ν. τριακοσίων (300) ευρώ για την ….

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε στη Θεσσαλονίκη σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Ιανουάριου 2025, χωρίς να παρίστανται οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους.

Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ