ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΤΜΗΜΑ 11° - ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ Α920/2020

 

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 21 Οκτωβρίου 2019, με Δικαστή τη Μαρία Φακουρέλη, Πρωτόδικη Διοικητικών Δικαστηρίων, και με γραμματέα την Ελένη Ζήζη, δικαστική υπάλληλο,

για να δικάσει την ανακοπή με ημερομηνία κατάθεσης 16.02.2018 (ΑΚ../2018),

του Ι. Α. του Δ., κατοίκου ... Θεσσαλονίκης και επί της οδού .... στον αριθμό ..., ο οποίος παρέστη διά του πληρεξουσίου του δικηγόρου Κωνσταντίνου Γωνιανάκη,

κατά του Ελληνικού Δημοσίου όπως εκπροσωπείται από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. Πειραιά ο οποίος λογίζεται ότι παρέστη με την από 13.09.2019 δήλωση, κατ’ άρθρο 133 παρ. 2 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, όπως ισχύει, της δικαστικής πληρεξούσιας του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, Παναγιώτας Φραντζή.

Κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο, ο διάδικος που παρέστη ανέπτυξε τους ισχυρισμούς του και ζήτησε όσα αναφέρονται στα πρακτικά.

Μετά τη δημόσια συνεδρίαση, το Δικαστήριο αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα,

σκέφτηκε κατά τον νόμο και η κρίση του είναι η εξής:

1.Επειδή, με την κρινόμενη ανακοπή, για την άσκηση της οποίας καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (σχ. το με κωδικό πληρωμής ... ειδικό έντυπο παραβόλου, Σειράς Α, του Ελληνικού Δημοσίου μετά του από 15.02.2018 αποδεικτικού πληρωμής της Τράπεζας Πειραιώς), ο ανακόπτων επιδιώκει την ακύρωση: 1) της με αριθμό .../12.03.2013 ταμειακής βεβαίωσης του Προϊσταμένου της Δημόσιας Οικονομικής Υπηρεσίας (Δ.Ο.Υ.) Φ.Α.Ε. Πειραιά με την οποία βεβαιώθηκε ταμειακά σε βάρος της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «...» και με τον διακριτικό τίτλο «...» το ποσό των 295.838,36 ευρώ προερχόμενο από φορολογία εισοδήματος οικονομικού έτους 2004, 2) της με αριθμό .../26.03.2015 ατομικής ειδοποίησης προ ποινικής δίωξης του Προϊσταμένου της ίδιας ως άνω Δ.Ο.Υ. προς τον ανακόπτοντα για ληξιπρόθεσμες οφειλές κεφαλαίου 295.838,36 ευρώ και προσαυξήσεων 66.562,71 ευρώ και συνολικού ύψους 362.401,07 ευρώ, με την ιδιότητά του ως Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου της ως άνω εταιρείας κατά το κρίσιμο χρόνο. Με το αντικείμενο αυτό, η υπό κρίση ανακοπή αρμοδίως φέρεται προς εκδίκαση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω.

2. Επειδή, στο άρθρο 35 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (Κ.Δ.Δ.), ο οποίος κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 2717/1999 (ΦΕΚ Α' 97), ορίζεται ότι: «Το δικαστήριο ελέγχει και αυτεπαγγέλτως τη συνδρομή των διαδικαστικών προϋποθέσεων», και στο άρθρο 70 του ίδιου Κώδικα όπως το δεύτερο εδάφιο της παρ. 1 αυτού αντί καταστάθηκε αρχικά με το άρθρο 24 του ν. 4274/2014 (ΦΕΚ Α' 147/14.07.2014) και στη συνέχεια με το άρθρο 25 παρ. 1 του ν. 4509/2017 (ΦΕΚ Α' 201/22.12.2017) το οποίο καταλαμβάνει και τις εκκρεμείς υποθέσεις (παρ. 3 του άρθρου 25 αυτού), ορίζεται ότι: «1. Είναι απαράδεκτη η άσκηση δεύτερης προσφυγής από τον ίδιο προσφεύγοντα κατά της αυτής πράξης ή παράλειψης. Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η άσκηση δεύτερης προσφυγής, όταν η πρώτη έχει απορριφθεί τελεσιδίκως για οποιονδήποτε τυπικό λόγο και σε κάθε περίπτωση, εκτός από αυτή της απόρριψής της ως εκπρόθεσμης, καθώς και όταν ο προσφεύγων κλήθηκε κατ’ εφαρμογή των άρθρων 28 παράγραφος 3, 139Α και 277 παράγραφος 1 του παρόντος Κώδικα. Η προσφυγή αυτή ασκείται εντός προθεσμίας εξήντα (60) ημερών από την κοινοποίηση της τελεσίδικης απόφασης και τα αποτελέσματα της άσκησής της ανατρέχουν στο χρόνο άσκησης της πρώτης. 2. [...]» και στο άρθρο 230, το οποίο υπάγεται στο Πρώτο Τμήμα «Διαδικασία Διαφορών Διοικητικής Εκτέλεσης» του Δεύτερου Μέρους «Ειδικές Διαδικασίες» του Κ.Δ.Δ. ότι: «Κατά τα λοιπά, εφαρμόζονται αναλόγως οι γενικές διατάξεις του ΠΡΩΤΟΥ ΜΕΡΟΥΣ». Εξ άλλου, στην αιτίολογική έκθεση του πιο πάνω ν. 4274/2014 και συγκεκριμένα στο άρθρο 25 αναφέρεται ότι: «Με την προτεινόμενη ρύθμιση για λόγους ασφάλειας δικαίου, που συναρτώνται με την οριστικότητα των διοικητικών καταστάσεων, αλλά και αποφυγής επανόδου διαδίκων, στους οποίους δόθηκε η ευκαιρία συμπλήρωσης τυπικών παραλείψεων, αποκλείεται η άσκηση δεύτερης προσφυγής, όταν η πρώτη έχει απορριφθεί ως εκπρόθεσμη, καθώς και όταν ο προσφεύγων είχε κληθεί από το δικαστήριο ή τον εισηγητή δικαστή, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 28 παρ. 3, 139Α και 277 παρ. 1, να καλύψει τις τυπικές παραλείψεις ή την έλλειψη παράβολου που οδήγησαν στην απόρριψη του ασκηθέντος ενδίκου βοηθήματος ως απαραδέκτου». Τέλος, στο άρθρο 94 του ίδιου ως άνω Κώδικα ορίζεται ότι: «1, Η προθεσμία για την άσκηση έφεσης είναι εξήντα ημερών και αρχίζει από την επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης. 2. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ασκηθεί έφεση αν έχουν περάσει τρία (3) χρόνια από τη δημοσίευση της απόφασης».

3. Επειδή, όπως έχει κριθεί, υπό το προϊσχύσαν του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας καθεστώς, στις διαφορές που αναφύονται κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας που αφορά την είσπραξη των δημοσίων εσόδων (ν.δ. 356/1974, ΦΕΚ Α' 90), εφαρμοζόταν η διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 29 του π.δ. 341/1978 (ΦΕΚ Α' 71), κατά την οποία «Δευτέρα προσφυγή παρά του αυτού προσώπου κατά της αυτής διοικητικής πράξεως είναι απαράδεκτος», ως προσφυγής νοουμένης στις διαφορές αυτές, της ανακοπής (βλ. ΣτΕ 1847/1993). Εξ άλλου, υπό το καθεστώς του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, (ν. 2717/1999, ΦΕΚ Α' 97), η ισχύς του οποίου άρχισε από 17.07,1999, τα οριζόμενα στο άρθρο 70, σύμφωνα με το οποίο «1. Είναι απαράδεκτη η άσκηση δεύτερης προσφυγής από τον ίδιο προσφεύγοντα κατά της αυτής πράξης ή παράλειψης [...]», εφαρμόζονται αναλογικά και για το προβλεπόμενο, στο άρθρο 217 του ίδιου Κώδικα, ένδικο βοήθημα της ανακοπής, το οποίο ασκείται «κατά κάθε πράξης που εκδίδεται στα πλαίσια της διαδικασίας της διοικητικής εκτέλεσης και, ιδίως, κατά: α) της πράξης της ταμειακής βεβαίωσης του εσόδου, [...]» (ΣτΕ 2621/2014, 4352/2012). Ειδικότερα, με το άρθρο 70 παρ. 1 Κ.Δ.Δ καθιερώθηκε, αρχικώς, απόλυτη απαγόρευση άσκησης δεύτερης προσφυγής του αυτού προσφεύγοντος κατά της αυτής πράξης. Η δικονομική αυτή ρύθμιση αποτελεί ειδικότερη εκδήλωση της γενικής αρχής της άπαξ άσκησης των ένδικων βοηθημάτων στη διοικητική δίκη, η οποία, στην περίπτωση της προσφυγής, όπως, άλλωστε, και της αίτησης ακύρωσης (πρβλ. ΣτΕ 4584/2015, 91/2015, 3651/2013, 4726/2012, 1585/2012, 2480/2011, 387/2011 κ.ά.), έχει ως πρόσθετο δικαιολογητικό λόγο, πέραν της ίσης μεταχείρισης των διαδίκων, τη σταθερότητα των διοικητικών καταστάσεων, με την αποτροπή του κινδύνου παράτασης της εκκρεμότητας που προκαλείται από την αμφισβήτηση της νομιμότητας άμεσα εκτελεστών πράξεων της διοίκησης, εξοπλισμένων με το τεκμήριο της νομιμότητας. Απόκλιση από την απαγόρευση αυτή εισήχθη για πρώτη φορά με τις διατάξεις του άρθρου 83 του ν. 4139/2013, οι οποίες, λόγω του εξαιρετικού τους χαρακτήρα, πρέπει να ερμηνεύονται στενά (ΣτΕ 2408/2018 σκέψη 4). Με τη ρύθμιση αυτή επιδιώκεται, αφενός, να μην παρεμποδίζεται υπέρμετρα το δικαίωμα δικαστικής προστασίας των διαδίκων σε περιπτώσεις απόρριψης για τυπικούς λόγους, αφετέρου, να αποτρέπεται η διαιώνιση της εκκρεμότητας και η επάνοδος των διαδίκων, στους οποίους δόθηκε η ευκαιρία συμπλήρωσης τυπικών παραλείψεων (βλ. τις αιτιολογικές εκθέσεις του ν. 4139/2013 και του ν. 4274/2014). Για τη νόμιμη δε άσκηση δεύτερης προσφυγής δεν απαιτείται να έχει καταστεί τελεσίδικη η απορριπτική της αρχικής προσφυγής απόφαση κατά την κατάθεσή της, αλλά αρκεί η εν λόγω τελεσιδικία να έχει επέλθει μέχρι τη συζήτηση της δεύτερης προσφυγής ενώπιον του δικαστηρίου (βλ. Δ.Εφ.ΑΘ. 2990/2019, 4302/2014, Δ.Εφ.Θεσ. 1256/2019, Δ.Πρ.Κερ. 20/2020 Τριμελές, Δ.Πρ.Πειρ. 5848/2019 Τριμελές, contra Δ.Εφ.Θεσ. 1809/2018).

4. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, ο ανακόπτων με τη με ημερομηνία κατάθεσης 17.04.2015 (ΑΚΠ .../2015) ανακοπή του κατά του Ελληνικού Δημοσίου, είχε ζητήσει την ακύρωση : 1) της με αριθμό .../12.03.2013 ταμειακής βεβαίωσης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. Πειραιά με την οποία βεβαιώθηκε ταμειακά σε βάρος της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «...» το ποσό των 295.838,36 ευρώ προερχόμενο από φορολογία εισοδήματος οικονομικού έτους 2004, 2) της με αριθμό .../26.03.2015 ατομικής ειδοποίησης προ ποινικής δίωξης του Προϊσταμένου της ίδιας ως άνω Δ.Ο.Υ. προς τον ανακόπτοντα για ληξιπρόθεσμες οφειλές κεφαλαίου 295.838,36 ευρώ και προααυξήσεων 66.562,71 ευρώ και συνολικού ύψους 362.401,07 ευρώ, με την ιδιότητά του ως Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου της ως άνω εταιρείας. Η ανακοπή αυτή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη με την Α8503/18.12.2017 απόφαση του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Πειραιά (11° Τμήμα) λόγω της μη νομιμοποίησης του φερόμενου ως δικηγόρου του ανακόπτοντος που υπέγραφε το δικόγραφο. Και τούτο διότι προσκομίστηκε η από 14.06,2017 εξουσιοδότηση του ανακόπτοντος προς τον δικηγόρο Θεσσαλονίκης Θεόδωρο Ζέρβα και τον δικηγόρο Αθηνών Κωνσταντίνο Γωνιανάκη, η οποία, ωστόσο, δεν έφερε το γνήσιο της υπογραφής από δημόσια, δημοτική ή κοινοτική αρχή κατά τις διατάξεις του άρθρου 30 παρ. 2 περ.β΄ του Κ.Δ.Δ., αλλά βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής από έτερο δικηγόρο. Εξ άλλου, σύμφωνα με την Α8503/2017 δικαστική απόφαση δεν τέθηκε ζήτημα εφαρμογής της διάταξης της παρ. 3 του άρθρου 28 και παρ. 1 του άρθρου 139Α του Κ.Δ.Δ., όπως αυτή ίσχυε κατά το χρόνο έκδοσης της ανωτέρω απόφασης (πριν αντικατασταθεί από την παρ. 6 του άρθρου 25 του ν. 4509/2017), αφού, η διάταξη αυτή προϋποθέτει την ύπαρξη έγκυρης, κατ’ αρχήν νομιμοποίησης (βλ. ΣτΕ 1215/2007, 1530/2007, 1486/2011).

Ακολούθως, ο ανακόπτων άσκησε την από 16.02.2018 υπό κρίση ανακοπή (.../2018) με την οποία προσέβαλλε την ίδια με αριθμό .../12.03.2013 ταμειακή βεβαίωση του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. Πειραιά και την ίδια με αριθμό ... /26.03.2015 ατομική ειδοποίηση προ ποινικής δίωξης του Προϊσταμένου της ως άνω Δ.Ο.Υ. και, ως εκ τούτου, αποτελεί δεύτερη ανακοπή κατ’ άρθρο 70 παρ. 1, 217 και 230 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, καθόσον έχει ταυτόσημο περιεχόμενο με εκείνο της αρχικής, η οποία απορρίφθηκε για τυπικό λόγο που δεν εμπίπτει στις εξαιρέσεις της ως άνω διάταξης σε σχέση με την με αριθμό κατάθεσης ΑΚΠ.../2015 ανακοπή του. Εξ άλλου, κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 70 παρ. 1 του Κ.Δ.Δ. που εφαρμόζεται αναλόγως και στην περίπτωση άσκησης δεύτερης ανακοπής, για τη νόμιμη άσκηση δεύτερης ανακοπής δεν απαιτείται να έχει καταστεί τελεσίδικη η απορριπτική για τυπικό λόγο απόφαση επί της αρχικής ανακοπής, αλλά αρκεί η εν λόγω τελεσιδικία να έχει επέλθει μέχρι τη συζήτηση της δεύτερης ανακοπής ενώπιον του δικαστηρίου (βλ. Δ.Εφ.Αθ. 2990/2019). Ενόψει τούτων και δοθέντος του ότι : α) κατ' άρθρο 92 του Κ.Δ.Δ., η δημοσιευθείσα Α8503/2017 απόφαση υπόκειται σε έφεση (λόγω ποσού), ασκούμενη εντός της προβλεπόμενης από το άρθρο 94 Κ.Δ.Δ. προθεσμίας (60 ημερών από την επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης για την έφεση και από την επίδοση ή την πλήρη γνώση για την ανακοπή ερημοδικίας), β) ο ανακόπτων, αν και φέρει το σχετικό βάρος απόδειξης, δεν προσκόμισε στοιχεία από τα οποία να προκύπτει η τελεσιδικία της Α8503/2017 απόφασης και αν τούτη είχε επέλθει κατά το χρόνο συζήτησης της κρινόμενης ανακοπής (λόγω πχ. μη άσκησης κατ’ αυτής έφεσης), ώστε να διαπιστωθεί το παραδεκτό της άσκησης της κρινόμενης ανακοπής κατ’ άρθρο 70 παρ. 1 του Κ.Δ.Δ., το Δικαστήριο κρίνει αναγκαίο να αναβάλλει την δημοσίευση οριστικής απόφασης επί της υπόθεσης αυτής, σύμφωνα με το άρθρο 151 του Κ.Δ.Δ. προκειμένου ο ανακόπτων να προσκομίσει αποδεικτικό κοινοποίησης σε αυτόν της Α8503/2017 απόφασης του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Πειραιά, καθώς και βεβαίωση περί μη άσκησης ενδίκων μέσων κατά της προαναφερόμενης απόφασης. Περαιτέρω δε ορίζει νέα δικάσιμο προς συζήτησή της την 18η Μαϊου 2020 (ημέρα Δευτέρα) και διατάσσει την εγγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο της νέας αυτής δικασίμου, καθώς και την επίδοση, με επιμέλεια της Γραμματείας του Δικαστηρίου, της απόφασης αυτής στους διαδίκους. Η επίδοση δε αυτή επέχει θέση κλήτευσης των διαδίκων για να παραστούν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο, κατά την ως άνω δικάσιμο, σύμφωνα με το άρθρο 195 παρ. 1 εδ. β' του Κ.Δ.Δ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναβάλλει την δημοσίευση οριστικής απόφασης.

Υποχρεώνει τον ανακόπτοντα να προσκομίσει, στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου, εντός προθεσμίας τριάντα (30) ημερών από την επίδοση σε αυτόν αντιγράφου της παρούσας απόφασης, αποδεικτικό κοινοποίησης σε αυτόν της Α8503/2017 απόφασης του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Πειραιά καθώς και βεβαίωση περί μη άσκησης ενδίκων μέσων κατά της απόφασης αυτής.

Ορίζει νέα δικάσιμο για την περαιτέρω συζήτηση της ανακοπής, την 18η Μάίου 2020, ημέρα Δευτέρα στο τόπο συνεδρίασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου Πειραιά στην οδό Δημητρίου Γούναρη στον αριθμό 31 33 (3ος όροφος) στον Πειραιά και διατάσσει να εγγράφει η υπόθεση στο πινάκιο. Η επίδοση της παρούσης απόφασης στους διαδίκους επέχει θέση κλήτευσης αυτών για την συζήτηση της υπόθεσης κατά την ως άνω ορισθείσα δικάσιμο.

Η απόφαση δημοσιεύτηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου στον Πειραιά κατά την δημόσια συνεδρίαση της 17ης Φεβρουάριου 2020.

 

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΜΑΡΙΑ ΦΑΚΟΥΡΕΛΗ ΕΛΕΝΗ ΖΗΣΗ

 

 

[ ΠΗΓΗ : κος Ι. Ιωαννίδης, Δικηγόρος Θεσσαλονίκης ]