ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ KOMOTHNHΣ

ΤΡΙΜΕΛΕΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ Α234/2018

 

 

Αποτελούμενο από τα μέλη του: Αθανασία Σακκά, Πρόεδρο Εφετών Διοικητικών Δικαστηρίων, Άννα Τσαμήτρου και Αικατερίνη Σεραφείμη- Εισηγήτρια, Εφέτες Διοικητικών Δικαστηρίων.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 4 Απριλίου 2017, ημέρα Τρίτη και ώρα 10.00, με γραμματέα την Χρύσα Χίτογλου, δικαστική υπάλληλο,

για να δικάσει την προσφυγή με χρονολογία καταθέσεως 7-1-2015,

της Ο.Τ. του Γ., συζύγου Ι. Τ., κατοίκου … (οδός …), για την οποία παραστάθηκε η πληρεξούσια δικηγόρος Χριστίνα Αγγελίδου,

κατά του Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται εν προκειμένω από τον Προϊστάμενο της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.) (κατ' άρθρο 36 παρ. 1 του ν. 4389/2016, ΦΕΚ Α' 94), για τον οποίο παραστάθηκε ο Πάρεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Αθανάσιος Θεοχάρης.

Κατά την συζήτηση οι διάδικοι ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν όσα αναφέρονται στα πρακτικά.

Μετά την συνεδρίαση, το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη.

Η κρίση του είναι η εξής:

1. Επειδή, κατά την άσκηση της κρινόμενης προσφυγής καταβλήθηκε παράβολο ύψους 1.000 ευρώ (σχετικό το με α/α …/7-1-2015 διπλότυπο είσπραξης, Σειράς Η, της Δ.Ο.Υ. Δράμας), ενώ πριν την συζήτηση αυτής καταβλήθηκε παράβολο ύψους 2.000 ευρώ (σχετικό το με α/α …/24-3-2017 διπλότυπο είσπραξης, Σειράς …, της Δ.Ο.Υ. Δ' Θεσσαλονίκης), το άθροισμα δε των ποσών αυτών (3.000 ευρώ) αποτελεί το ανώτατο καταβλητέο ποσό έως την συζήτηση της προσφυγής, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο της παρ. 3 του άρθρου 277 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 45 του ν. 3900/2010 (ΦΕΚ Α' 213), σε συνδυασμό με το …/7-1-2015 ειδικό σημείωμα υπολογισμού παραβόλου του Προϊστάμενου της Δ.Ο.Υ. Δράμας.

2. Επειδή, με την κρινόμενη προσφυγή ζητείται η ακύρωση της ... απόφασης του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της Γενικής Γραμματείας Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών και ήδη της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.), με την οποία απορρίφθηκε, ως απαράδεκτη, η από 8-10-2014 (με αριθ. πρωτ. …) ενδικοφανής προσφυγή της προσφεύγουσας κατά του υπ' αριθ. …/26-2-2013 φύλλου ελέγχου προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων, οικονομικού έτους 2007, του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Δράμας. Με το φύλλο αυτό ελέγχου καταλογίσθηκε σε βάρος της προσφεύγουσας και του συζύγου της Ι.Τ. φόρος εισοδήματος ποσού 172.049,16 ευρώ και πρόσθετος φόρος λόγω ανακρίβειας ποσού 206.686,37 ευρώ. Η υπό κρίση προσφυγή, εφόσον ασκείται με την συνδρομή όλων των διαδικαστικών προϋποθέσεων, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να εξετασθεί κατά το ουσιαστικό της περιεχόμενο.

3. Επειδή, ο Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος, που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 2238/1994 (Κ.Φ.Ε., ΦΕΚ Α' 151), στο άρθρο 70Α, υπό τον τίτλο «Διοικητική επίλυση φορολογικών διαφορών στη Γενική Διεύθυνση Φορολογικών Ελέγχων και Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών», όριζε ότι: «4.α. Ο φορολογούμενος, εφόσον αμφισβητεί την πράξη προσδιορισμού του κύριου ή πρόσθετου φόρου, προστίμου, προσαυξήσεων, ή/και τελών ή πράξη επιβολής οποιασδήποτε κυρώσεως για παράβαση της φορολογικής εν γένει νομοθεσίας που έχει εκδοθεί σε βάρος του, σύμφωνα με τα οριζόμενα στις παραγράφους 2 και 3, μπορεί να ζητήσει, με αίτηση του, την επανεξέταση της πράξης στο πλαίσιο διοικητικής διαδικασίας από την Επιτροπή Διοικητικής Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών (Ε.Δ.Ε.Φ.Δ.). β. ...» (η παρ. 4, όπως είχε συμπληρωθεί με την παρ. 5 του άρθρου 4 του ν. 4038/2012, ΦΕΚ Α' 14, αντικαταστάθηκε ως άνω με την περίπτωση 3 β της Υποπαραγράφου Α.5 της Παραγράφου Α του άρθρου πρώτου του ν. 4152/2013, ΦΕΚ Α' 107/9.5.2013). Εξάλλου, με την περίπτωση 1 της Υποπαραγράφου Α.5 της Παραγράφου Α του άρθρου πρώτου του ίδιου ν. 4152/2013 προστέθηκε, μετά το άρθρο 70Α του ν. 2238/1994, νέο άρθρο 70Β, υπό τον τίτλο «Ειδική Διοικητική Διαδικασία - Ενδικοφανής προσφυγή», ως εξής: «Άρθρο 70 Β: 1. Ο υπόχρεος, εφόσον αμφισβητεί οποιαδήποτε πράξη που έχει εκδοθεί σε βάρος του από τη φορολογική αρχή, οφείλει να υποβάλει ενδικοφανή προσφυγή με αίτημα την επανεξέταση της πράξης στο πλαίσιο διοικητικής διαδικασίας από την Υπηρεσία Εσωτερικής Επανεξέτασης της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων. ... 2.α. Οι διατάξεις της περίπτωσης 1 της παρούσας υποπαραγράφου ισχύουν για πράξεις που εκδίδονται από 1.8.2013. ...». Περαιτέρω, στο άρθρο τέταρτο του ν. 4183/2013 (ΦΕΚ Α' 186/11.9.2013), υπό τον τίτλο «Επιτροπή Διοικητικής Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών του άρθρου 70Α του ν. 2238/1994», ορίσθηκε ότι: «Αιτήσεις διοικητικής επίλυσης που αφορούν πράξεις των φορολογικών αρχών που εκδόθηκαν μέχρι 31.7.2013 για τις οποίες η Επιτροπή Διοικητικής Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών (Ε.Δ.Ε.Φ.Δ.) καθίσταται αρμόδιο ή αποκλειστικά αρμόδιο όργανο σύμφωνα με το άρθρο 70Ατου Κ.Φ.Ε., εξετάζονται από την Ε.Δ.Ε.Φ.Δ. μέχρι 31.12.2013. Εάν κατά την τελευταία αυτή ημερομηνία δεν έχει εξεταστεί η αίτηση του υπόχρεου, τότε θεωρείται κατά περίπτωση ότι δεν έχει επέλθει η διοικητική επίλυση της διαφοράς ή ότι η αίτηση έχει απορριφθεί και ο υπόχρεος μπορεί να προσφύγει ενώπιον του διοικητικού δικαστηρίου, σύμφωνα με τα οριζόμενα στις οικείες διατάξεις, διαφορετικά η πράξη οριστικοποιείται».

4. Επειδή, ακολούθως, στο άρθρο 50 του ν. 4238/2014 (ΦΕΚ Α' 38/17.2.2014), ορίσθηκε ότι: «α. Υποθέσεις ενδικοφανών προσφυγών ενώπιον της Επιτροπής Διοικητικής Επίλυσης Διαφορών του άρθρου 70 Α του ν. 2238/1994 (A' 151), για τις οποίες αυτή ήταν αποκλειστικά αρμόδια, και οι οποίες δεν εξετάστηκαν έως την 31.12.2013 ή εξετάσθηκαν και αναπέμφθηκαν στη Φορολογική Διοίκηση, δύνανται, με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις της αρχικής υποβολής, να εξετάζονται στο πλαίσιο διοικητικής διαδικασίας από την Υπηρεσία Εσωτερικής Επανεξέτασης του άρθρου 63 του ν. 4174/2013 (A' 170), εντός αποκλειστικής προθεσμίας δύο μηνών από την υποβολή σχετικής αιτήσεως του ενδιαφερομένου, μετά την οποία η σχετική αίτηση θεωρείται ότι έχει σιωπηρά απορριφθεί. Η αίτηση εξετάζεται, μόνο εφόσον υποβληθεί εντός αποκλειστικής προθεσμίας ενός μηνός από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου. ... β. ... γ. (όπως η περίπτωση αυτή προστέθηκε με το άρθρο 184 παρ. 3 του ν. 4261/2014, ΦΕΚ Α' 107/5.5.2014). Οι διατάξεις των εδαφίων 1 και 2 της παραγράφου α' του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται και για υποθέσεις που είχαν εισαχθεί στην Επιτροπή Διοικητικής Επίλυσης Διαφορών του άρθρου 70Α του ν. 2238/1994, με αίτημα διοικητικού συμβιβασμού, και δεν εξετάστηκαν από αυτή έως τις 31.12.2013, εφόσον ο φορολογούμενος δεν έχει ασκήσει σχετική προσφυγή ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων ή έχει παραιτηθεί από προσφυγή που ασκήθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου τέταρτου του ν. 4183/2013 (Α’186). Η σχετική αίτηση του φορολογούμενου προς την Υπηρεσία Εσωτερικής Επανεξέτασης του άρθρου 63 του ν. 4174/2013 (A' 170) εξετάζεται μόνο εφόσον υποβληθεί εντός αποκλειστικής προθεσμίας ενός μηνός από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου». Τέλος, με τις Δ6Α 1198069 ΕΞ 2013 (ΦΕΚ Β' 3367/31.12.2013) και ПОΛ 1002/31.12.2013 (ФЕΚ В' 55/16.01.2014) αποφάσεις του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών, μετονομάσθηκε η Υπηρεσία Εσωτερικής Επανεξέτασης της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων σε Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.), ανακαθορίσθηκε η εσωτερική διάρθρωση και οι αρμοδιότητες της και αυτή αποτελεί ειδική αποκεντρωμένη υπηρεσία, υπαγόμενη αρχικά στην Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων και ήδη απευθείας στον Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.), η οποία συστάθηκε με το άρθρο 1 του ν. 4389/2016 (ΦΕΚ Α' 94).

5. Επειδή, εξάλλου, ο ν. 2238/1994 (παλαιός Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος), στο άρθρο 5 παρ. 1 όριζε ότι: «Κατά τη διάρκεια του γάμου οι σύζυγοι έχουν υποχρέωση να υποβάλλουν κοινή δήλωση των εισοδημάτων τους, στα οποία ο φόρος, τα τέλη και οι εισφορές που αναλογούν υπολογίζονται χωριστά στο εισόδημα καθενός συζύγου. Σε αυτήν την περίπτωση, το τυχόν αρνητικό αποτέλεσμα του εισοδήματος του ενός συζύγου δεν συμψηφίζεται με τα εισοδήματα του άλλου συζύγου. ...», στο άρθρο 61 παρ. 2 ότι: «Για τους εγγάμους, για τους οποίους συντρέχουν οι προϋποθέσεις του πρώτου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου 5, υπόχρεος σε επίδοση δήλωσης είναι ο σύζυγος και για τα εισοδήματα της συζύγου του. Ειδικά, υποχρεούνται να επιδώσουν φορολογική δήλωση ο καθένας χωριστά για το συνολικό εισόδημα του οι σύζυγοι όταν: α) Έχει διακοπεί η έγγαμη συμβίωση κατά το χρόνο υποβολής της δήλωσης. Το βάρος της απόδειξης για τη διακοπή φέρει ο φορολογούμενος, β) Ο ένας από τους δύο συζύγους είναι σε κατάσταση πτώχευσης. γ) Ο ένας από τους δύο συζύγους έχει υποβληθεί σε δικαστική συμπαράσταση» και στο άρθρο 74 παρ. 4 ότι: «... 4. Για τους εγγάμους, εφόσον συντρέχει περίπτωση της παρ. 1 του άρθρου 5, η οφειλή για φόρο, τέλη και εισφορές, που αναλογούν στα εισοδήματα τους βεβαιώνεται στο όνομα του συζύγου, η ευθύνη όμως για την καταβολή της οφειλής, που αναλογεί στα εισοδήματα καθενός συζύγου, βαρύνει κάθε σύζυγο χωριστά. ... Αν με αίτηση του ενός συζύγου ζητηθεί ο διαχωρισμός της οφειλής που προκύπτει από την κοινή δήλωση των συζύγων, ο αρμόδιος προϊστάμενος της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας υποχρεούται να του ανακοινώσει με σχετικό έγγραφο του το ποσό αυτής της οφειλής. ..». Αντίστοιχες προς τις ανωτέρω ρυθμίσεις, ως προς την υποβολή της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων, περιέλαβε και ο νέος Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος (ν. 4172/2013, ΦΕΚ ΑΊ 67/23.7.2013), στο άρθρο 67 παρ. 4 του οποίου ορίζεται ότι: «4. Οι σύζυγοι, κατά τη διάρκεια του γάμου, υποχρεούνται να υποβάλουν κοινή δήλωση για τα εισοδήματα τους, στα οποία ο φόρος, τα τέλη και οι εισφορές που αναλογούν υπολογίζονται χωριστά στο εισόδημα καθενός συζύγου. Κοινή δήλωση δύνανται να υποβάλουν και τα πρόσωπα που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης. Στην περίπτωση αυτή έχουν την ίδια φορολογική αντιμετώπιση με τους έγγαμους. Οι τυχόν ζημίες του εισοδήματος του ενός συζύγου δεν συμψηφίζονται με τα εισοδήματα του άλλου συζύγου ή του άλλου μέρους συμφώνου συμβίωσης. Υπόχρεος υποβολής δήλωσης είναι ο σύζυγος ή το μέρος συμφώνου συμβίωσης, το οποίο δηλώνεται ως υπόχρεος, και για τα εισοδήματα της συζύγου του ή του άλλου μέρους συμφώνου συμβίωσης, αντίστοιχα. Ειδικότερα, οι σύζυγοι ή τα μέρη συμφώνου συμβίωσης, υποβάλλουν χωριστή φορολογική δήλωση, ο καθένας για τα εισοδήματα του, εφόσον: α. Έχει διακοπεί η έγγαμη συμβίωση κατά το χρόνο υποβολής της δήλωσης. Το βάρος της απόδειξης για τη διακοπή της έγγαμης συμβίωσης ή τη λύση του συμφώνου συμβίωσης φέρει ο φορολογούμενος, β. Ο ένας από τους δύο συζύγους ή ένα από τα δύο μέρη συμφώνου συμβίωσης είναι σε κατάσταση πτώχευσης ή έχει υποβληθεί σε δικαστική συμπαράσταση. ...».

6. Επειδή, με βάση την κατ' άρθρο 61 παρ. 2 του ν. 2238/1994 (παλαιού Κ.Φ.Ε.) - ήδη την κατ' άρθρο 67 παρ. 4 του νέου Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ν. 4172/2013) - κοινή δήλωση που υποβάλλουν οι σύζυγοι κατά την διάρκεια του γάμου για τα εισοδήματα τους, αυτοτελώς λαμβανόμενα, εκδίδεται το κατ' άρθρο 68 του ν. 2238/1994 φύλλο ελέγχου προσδιορισμού φόρου - ήδη η κατ' αρθρ. 30 και 32 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 4174/2013) πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου - με το οποίο καθορίζεται, ύστερα από χωριστό υπολογισμό στο εισόδημα καθενός από αυτούς των αναλογούντων φόρων, τελών και εισφορών, το ποσό της φορολογικής οφειλής ή απαίτησης καθενός από τους συζύγους και με την οποία συνιστάται και βεβαιώνεται η φορολογική οφειλή ή απαίτηση εκάστου. Έτσι, ο Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος προβλέπει, προκειμένου περί συζύγων, αφενός ως υπόχρεο για τον φόρο, τα τέλη και τις εισφορές που αναλογούν στο εισόδημα του, κάθε σύζυγο χωριστά και, αφετέρου, ως κατ' αρχήν διαδικαστικώς υπόχρεο προς υποβολή της ως άνω κοινής δήλωσης τον σύζυγο, ενώ ο Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας προβλέπει ότι η βεβαίωση του φόρου γίνεται ομοίως σε κάθε σύζυγο χωριστά. Ωστόσο, η οφειλή για φόρο, τέλη και εισφορές που αναλογούν στα εισοδήματα των συζύγων βεβαιώνεται στο όνομα του συζύγου, τούτο δε εξακολουθεί να γίνεται και υπό την ισχύ του ν. 4172/2013. Δηλαδή, η υποβολή από τον σύζυγο δήλωσης και για το εισόδημα της συζύγου του άγει στο να καταχωρίζεται ως εισπρακτέο ή επιστρεπτέο στα βιβλία της φορολογικής Διοίκησης στο όνομα του συζύγου το ποσό που προκύπτει από την άθροιση των φορολογικών οφειλών αμφοτέρων των συζύγων ή από την άθροιση των φορολογικών απαιτήσεων αμφοτέρων των συζύγων ή ύστερα από συμψηφισμό της φορολογικής οφειλής του ενός έναντι του Δημοσίου με την φορολογική απαίτηση του άλλου έναντι του Δημοσίου (βλ. ΣτΕ 330/2018 επταμ.).

7. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτουν τα ακόλουθα: Με το …/15-11-2012 έγγραφο της Δ.Ο.Υ. Βόλου, η Δ.Ο.Υ. Δράμας ενημερώθηκε, λόγω αρμοδιότητας, περί της ηλεκτρονικής αποστολής από την Διεύθυνση Ελέγχων του Υπουργείου Οικονομικών κατάστασης προς έλεγχο φορολογουμένων φυσικών προσώπων, τα οποία δεν είχαν δηλώσει στην δήλωση φορολογίας εισοδήματος τους την δαπάνη αγοράς ακινήτων, περιόδου 2003-2009. Στην κατάσταση αυτή περιλαμβανόταν και η προσφεύγουσα, η οποία υπέβαλε δηλώσεις στην Δ.Ο.Υ. Δράμας (με επάγγελμα «υπηρεσίες ενοικίασης επιπλωμένων διαμερισμάτων στην Σκιάθο») από κοινού με τον σύζυγο της Ι.Τ. (αγρότη), με διεύθυνση στην ... (οδός …). Για τον λόγο αυτόν, εκδόθηκε από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ Δράμας η …/13-12-2012 εντολή προσωρινού ελέγχου της δήλωσης φόρου εισοδήματος, οικονομικού έτους 2007, στο όνομα του συζύγου της προσφεύγουσας Ι.Τ. Από τον διενεργηθέντα έλεγχο διαπιστώθηκε ότι στις 14-12-2006 η προσφεύγουσα προέβη σε αγορά ακινήτου στην νήσο Σκιάθο Ν. Μαγνησίας, έναντι τιμήματος 422.379,76 ευρώ, από την εταιρία «…», αποτελούμενο από ένα αγροτεμάχιο συνολικής έκτασης 11.979,54 τ.μ. και συγκρότημα κτισμάτων (τριών δίδυμων αυτοτελών και ανεξάρτητων οικίσκων που λειτουργούσαν ως τουριστικά καταλύματα και μίας ημιτελούς τριώροφης οικοδομής). Πέραν του ως άνω τιμήματος της αγοράς, είχε καταβληθεί στην Δ.Ο.Υ. Σκιάθου και ο αναλογών φόρος μεταβίβασης ακινήτου, ύψους 38.845,61 ευρώ, ενώ τα σχετικά έξοδα σύνταξης του συμβολαίου ανήλθαν σε 5.221,56 ευρώ. Διαπιστώθηκε ακόμη ότι η προσφεύγουσα για το οικονομικό έτος 2007 είχε υποβάλει την υπ' αρ. …/2007, κοινή με τον σύζυγο της, δήλωση φορολογίας εισοδήματος, στην οποία όμως δεν είχε δηλώσει την δαπάνη κτήσης του ανωτέρω ακινήτου. Στην συνέχεια, και συγκεκριμένα στις 31-10-2012, η προσφεύγουσα κατέθεσε συμπληρωματική δήλωση φορολογίας εισοδήματος, οικ. έτους 2007, στην οποία δήλωσε (στον κωδικό 736 δαπάνη για την αγορά ακινήτων) την ανωτέρω δαπάνη, συνολικού ποσού 466.446,93 ευρώ. Προς κάλυψη δε της εν λόγω δαπάνης δήλωσε επιπλέον και άλλα ποσά, συνολικού ύψους 457.630,70 ευρώ. Κατόπιν αυτών, ο Προϊστάμενος της Δ.Ο.Υ. Δράμας, αφού έλαβε υπόψη και την κατατεθείσα συμπληρωματική δήλωση, την οποία ο έλεγχος έκανε μερικώς αποδεκτή για τους λόγους που αναφέρονται αναλυτικά στην συνταχθείσα σχετικώς έκθεση ελέγχου, εξέδωσε το υπ' αριθ. …/26-2-2013 φύλλο ελέγχου προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων, οικονομικού έτους 2007, με το οποίο καταλόγισε σε βάρος της προσφεύγουσας και του συζύγου της Ι.Τ. φόρο εισοδήματος ποσού 172.049,16 ευρώ, καθώς και πρόσθετο φόρο, λόγω υποβολής ανακριβούς δήλωσης, ποσού 206.686,37 ευρώ, ήτοι συνολικό ποσό 378.735,53 ευρώ. Αντίγραφο της καταλογιστικής αυτής πράξης επιδόθηκε στις 19-4-2013 στην Σ.Τ. , αδελφή του συζύγου της προσφεύγουσας Ι.Τ. , σύμφωνα με την υπ' αρ. …/19-4-2013 έκθεση επίδοσης της Δικαστικής Επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Δράμας .... Την Σ.Τ. είχαν διορίσει, από κοινού η προσφεύγουσα και ο σύζυγος της, ως ειδική πληρεξούσια, αντιπρόσωπο και αντίκλητο τους ενώπιον της Δ.Ο.Υ. Δράμας, δυνάμει του υπ' αρ. …/21-1-2013 συμβολαιογραφικού πληρεξουσίου. Στις 16-5-2013 ο σύζυγος της προσφεύγουσας κατέθεσε την με αρ. πρωτ. … αίτηση του, ενώπιον της Επιτροπής Διοικητικής Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών (Ε.Δ.Ε.Φ.Δ.) του Υπουργείου Οικονομικών (Επιτροπή του άρθρου 70Α του ν. 2238/1994), ζητώντας την διοικητική επίλυση της διαφοράς που προέκυψε από το ανωτέρω φύλλο ελέγχου, χωρίς όμως να εκδοθεί απόφαση από την εν λόγω Επιτροπή. Ενόψει δε του ότι η αίτηση αυτή δεν εξετάσθηκε μέχρι 31-12-2013, η Επιτροπή του άρθρου 70Α, με βάση το άρθρο 4 του ν. 4183/2013, επέστρεψε, με το από 4-3-2014 (με αρ. Πρωτ. ....) έγγραφο της, την αίτηση διοικητικής επίλυσης και τον σχετικό φάκελο της υπόθεσης στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. Δράμας, η οποία προέβη στην βεβαίωση, στο ΑΦΜ του Ι.Τ. , του ποσού που είχε προσδιορισθεί με το ανωτέρω …/26-2-2013 φύλλο ελέγχου. Ακολούθως, η προσφεύγουσα άσκησε στις 8-10-2014 (με αριθ. πρωτ. …) ενδικοφανή προσφυγή ενώπιον της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της Γενικής Γραμματείας Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών, στρεφόμενη και πάλι κατά του ανωτέρω φύλλου ελέγχου, ως υπόχρεη για την καταβολή του καταλογισθέντος φόρου. Με την ενδικοφανή αυτή προσφυγή της, εκτός από λόγους που αφορούν τα ποσά που είχε αναγράψει στην συμπληρωματική της δήλωση για την κάλυψη της δαπάνης αγοράς του ακινήτου της και δεν είχε δεχθεί ο έλεγχος, προέβαλε ότι το επίμαχο φύλλο ελέγχου ουδέποτε της κοινοποιήθηκε και ότι έλαβε γνώση αυτού την προτεραία της κατάθεσης της ενδικοφανούς της προσφυγής. Με την .../5-12-2014 απόφαση του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίφθηκε η ενδικοφανής προσφυγή της ως απαράδεκτη, με την αιτιολογία ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις της περίπτωσης 2α της υποπαραγράφου Α.5 της παραγράφου Α του άρθρου πρώτου του ν. 4152/2013, η άσκηση ενδικοφανών προσφυγών και η εξέταση τους από την Υπηρεσία Εσωτερικής Επανεξέτασης προβλέπεται για πράξεις των φορολογικών αρχών που εκδίδονται από 1-8-2013, ενώ το ανωτέρω φύλλο ελέγχου εκδόθηκε στις 26-2-2013, ήτοι πριν από την 1-8-2013. Στην ίδια απόφαση αναφερόταν επίσης, ότι ο σύζυγος της προσφεύγουσας είχε υποβάλει στις 16-5-2013 αίτηση για διοικητική επίλυση της διαφοράς, που προέκυψε από το ίδιο φύλλο ελέγχου, ενώπιον της Επιτροπής Διοικητικής Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών (του άρθρου 70Α του ν. 2238/1994) και, εφόσον η υπόθεση δεν εξετάσθηκε από την Επιτροπή αυτή έως τις 31-12-2013, αυτός μπορούσε να καταθέσει αίτηση για εξέταση της υπόθεσης, ενώπιον της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών του άρθρου 63 του ν. 4174/2013, εντός αποκλειστικής προθεσμίας ενός μηνός από την δημοσίευση του ν. 4261/2014 (που ήταν η 5-5-2014), σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 184 παρ. 3 του νόμου αυτού, τούτο όμως δεν συνέβη, όπως προέκυψε από το ηλεκτρονικό αρχείο των υποθέσεων που είχαν εισαχθεί στην εν λόγω Υπηρεσία από την έναρξη της λειτουργίας της.

8. Επειδή, ήδη με την ένδικη προσφυγή η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της ως άνω απόφασης της Δ.Ε.Δ., προβάλλοντας, μεταξύ άλλων, ότι κατ’ εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 63 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας η Επιτροπή αυτή θεώρησε ότι η προσβαλλόμενη πράξη δεν υπέκειτο σε ενδικοφανή προσφυγή ως εκδοθείσα προ της 1-8-2013, ενώ τέτοια προϋπόθεση παραδεκτού δεν τάσσεται από τον νόμο. Επίσης, επανέλαβε ότι το επίδικο φύλλο ελέγχου ουδέποτε της κοινοποιήθηκε, παρά μόνο στον σύζυγο της διά της προαναφερομένης αδελφής του, αν και έπρεπε να επιδοθεί και στην ίδια, ως υποκείμενο του επιβληθέντος φόρου, καθώς και ότι έλαβε γνώση αυτού την προτεραία της κατάθεσης της από 8-10-2014 ενδικοφανούς προσφυγής της, την οποία νομοτύπως και εμπροθέσμως κατέθεσε ενώπιον της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών του Υπουργείου Οικονομικών, σύμφωνα με το άρθρο 63 του ν. 4174/2013 (Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας), όπου ουδόλως προβλέπεται συγκεκριμένος χρόνος έκδοσης της προσβαλλόμενης με αυτήν πράξης της φορολογικής αρχής και κανένα απολύτως χρονικό όριο δεν τίθεται ως όρος του παραδεκτού της. Εξάλλου, με το από 1-7-2016 δικόγραφο προσθέτων λόγων προσφυγής, αντίγραφο του οποίου επιδόθηκε νομοτύπως στο καθ' ου, κατ' άρθρο 131 παρ. 1 του Κ. Δ. Δ. (σχετ. η με αρ. …/-7-2016 έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή του Πρωτοδικείου Δράμας ....), η προσφεύγουσα αναπτύσσει και άλλους λόγους επί της ουσίας της υπόθεσης και επιπλέον ισχυρίζεται ότι αυτή και ο σύζυγος της είχαν διαφορετικό τόπο κατοικίας (αυτή ζούσε μεγάλα διαστήματα στην Γερμανία λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων και ο σύζυγος της με τα δύο τέκνα τους στην Δράμα). Περαιτέρω, με το από 29-3-2017 υπόμνημα που κατέθεσε προς ανάπτυξη των λόγων της προσφυγής, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η επίδοση του επίδικου φύλλου ελέγχου έπρεπε να γίνει προς αυτήν, ως ατομικώς υπόχρεης, που φορολογείται χωριστά από τον σύζυγο της, ενώ επίδοση δεν έγινε ούτε προς την ανωτέρω αντίκλητο, αλλά μόνο προς τον σύζυγο της, τα δε επιδοθέντα έγγραφα παρέλαβε η Σ.Τ. , όχι ως αντίκλητος αυτής, αλλά ως σύνοικος του συζύγου της. Συναφώς προβάλλει ότι, εφόσον δεν προκύπτει δική της πλήρης γνώση περί του προσβαλλόμενου φύλλου ελέγχου, αλλά και ενόψει της αρχής της χωριστής φορολόγησης των εισοδημάτων των συζύγων, η επίδικη καταλογιστική πράξη δεν είχε καταστεί οριστική και συνεπώς δεν είχε συντελεσθεί η έκδοση της προ της 1-1-2014, οπότε, όχι μόνον ήταν δυνατή η προσβολή της με ενδικοφανή προσφυγή του άρθρου 63 του ν. 4174/2013, αλλά και επιβεβλημένη η άσκηση της από την ίδια.

9. Επειδή, σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν στις σκέψεις 4 και 5, οι σύζυγοι υποβάλλουν κοινή δήλωση κατά την διάρκεια του γάμου τους και ο αναλογών φόρος βεβαιώνεται στο όνομα του συζύγου, παρότι υπολογίζεται χωριστά στο εισόδημα καθενός συζύγου και η ευθύνη καταβολής του βαρύνει τον κάθε σύζυγο χωριστά. Επομένως, νομίμως η καταλογιστική πράξη εκδόθηκε στο όνομα του διαδικαστικώς υπόχρεου προς υποβολή της ως άνω κοινής δήλωσης Ι.Τ. , συζύγου της προσφεύγουσας, αν και αφορούσε εισοδήματα της τελευταίας, άλλωστε, αυτός εμφανίζεται ως υπόχρεος σε όλα τα έγγραφα του φορολογικού ελέγχου (εντολή προσωρινού ελέγχου, πρόσκληση άρθρου 66 παρ. 1 του ν. 2238/1994, έκθεση προσωρινού ελέγχου, κλπ.). Συνακόλουθα, η επίδοση του φύλλου ελέγχου έγινε νομίμως προς τον Ι.Τ. , επ' ονόματι του οποίου είχε εκδοθεί και δεν απαιτούνταν ιδιαίτερη κοινοποίηση στην προσφεύγουσα. Όσα δε αυτή αναφέρει περί χωριστής διαμονής με τον σύζυγο της είναι απορριπτέα ως αβασίμως προβαλλόμενα, εφόσον η προσφεύγουσα δεν είχε διατυπώσει ρητώς, κατά την υποβολή της κοινής φορολογικής τους δήλωσης του κρίσιμου οικονομικού έτους, την έλλειψη συναίνεσης στην υποβολή της κοινής δήλωσης. Περαιτέρω, δεδομένου ότι ο σύζυγος της προσφεύγουσας Ι. Τ. δεν ανευρέθη στην δηλωθείσα διεύθυνση (βλ. σχετ. το από 16-4-2013 αποδεικτικό επίδοσης του υπαλλήλου της Δ.Ο.Υ. Δράμας ... το οποίο προηγήθηκε και επίσης υπογράφεται από την παραλαβούσα αδελφή του Σ. Τ. ), το επίμαχο φύλλο ελέγχου επιδόθηκε τελικώς στην κατοικία της προαναφερόμενης αδελφής του, την οποία από κοινού με την προσφεύγουσα είχαν διορίσει, με το .../21-1-2013 συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο, ως αντίκλητο τους. Εντός δε της προβλεπόμενης μηνιαίας προθεσμίας από την επίδοση, ο σύζυγος της προσφεύγουσας κατέθεσε την από 16-5-2013 αίτηση του για διοικητική επίλυση της διαφοράς που προέκυψε από το ανωτέρω φύλλο ελέγχου, ενώπιον της Επιτροπής Διοικητικής Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών (Ε.Δ.Ε.Φ.Δ.) του Υπουργείου Οικονομικών (Επιτροπή του άρθρου 70Α του ν. 2238/1994) και, με τον τρόπο αυτόν, καλύφθηκε οποιαδήποτε τυχόν πλημμέλεια της γενομένης προς αυτόν επίδοσης, όπως αβασίμως υπολαμβάνει η προσφεύγουσα. Εφόσον όμως η αίτηση αυτή δεν εξετάσθηκε από την εν λόγω Επιτροπή μέχρι 31-12-2013, αυτή θεωρείται ότι απορρίφθηκε, σύμφωνα με το άρθρο τέταρτο του ν. 4183/2013. Όμως, ακολούθως, για την περίπτωση που ο υπόχρεος φορολογούμενος δεν είχε ασκήσει προσφυγή ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων κατά της εν λόγω απόρριψης ή είχε παραιτηθεί από ασκηθείσα σχετική προσφυγή, προβλέφθηκε η δυνατότητα του, αρχικά δυνάμει του άρθρου 50 του ν. 4238/2014 (ΦΕΚ Α' 38/17.2.2014), να ζητήσει την εξέταση της υπόθεσης από την Υπηρεσία Εσωτερικής Επανεξέτασης του άρθρου 63 του ν. 4174/2013, υπό την προϋπόθεση ότι θα υπέβαλε αίτηση εντός αποκλειστικής προθεσμίας ενός μηνός από την δημοσίευση του νόμου αυτού (17-2-2014) και, κατόπιν, δυνάμει του άρθρου 184 παρ. 3 του ν. 4261/2014, ΦΕΚ Α' 107/5.5.2014) που προσέθεσε περίπτωση γ' στο ανωτέρω άρθρο 50 του ν. 4238/2014, υπό την ίδια προϋπόθεση, ότι δηλαδή θα υπέβαλε αίτηση εντός αποκλειστικής προθεσμίας ενός μηνός από την δημοσίευση του τελευταίου αυτού νόμου (ήτοι από 5-5-2014). Παρασχέθηκε έτσι από τον νομοθέτη δύο φορές η δυνατότητα σε όσους φορολογούμενους είχαν υποβάλει αίτηση στην πρώην Επιτροπή του άρθρου 70Α του ν. 2238/1994 χωρίς η υπόθεση τους να εξετασθεί μέχρι 31-12-2013, να υποβάλουν νέα αίτηση προς την Υπηρεσία Εσωτερικής Επανεξέτασης του άρθρου 63 του ν. 4174/2013, με μόνη προϋπόθεση η σχετική αίτηση να υποβληθεί εντός αποκλειστικής προθεσμίας ενός μηνός από την δημοσίευση εκάστου από τους ανωτέρω νόμους (17-2-2014 και 5-5-2014, αντίστοιχα). Ωστόσο, τέτοια αίτηση δεν υποβλήθηκε εν προκειμένω, εντός των ανωτέρω οριζομένων από τον νόμο ως αποκλειστικών προθεσμιών, παρά μόνο η προσφεύγουσα κατέθεσε στις 8-10-2014 την ενδικοφανή προσφυγή της κατά του ίδιου φύλλου ελέγχου ενώπιον της μετονομασθείσας πλέον Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών. Ενόψει αυτών και δεδομένου ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις της περίπτωσης 2α της Υποπαραγράφου Α.5 της Παραγράφου Α του άρθρου πρώτου του ν. 4152/2013, η άσκηση ενδικοφανών προσφυγών και η εξέταση τους από την Υπηρεσία Εσωτερικής Επανεξέτασης προβλέπεται για πράξεις των φορολογικών αρχών που εκδίδονται από 1-8-2013 και εφεξής, ενώ το επίδικο φύλλο ελέγχου είχε εκδοθεί πριν την εν λόγω ημερομηνία, το Δικαστήριο κρίνει ότι νομίμως απορρίφθηκε η από 8-10-2014 (με αριθ. Πρωτ. ...) ενδικοφανής προσφυγή της προσφεύγουσας ως απαραδέκτως ασκηθείσα, λόγω χρονικής αναρμοδιότητας της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών προς εξέταση της, όσα δε περί του αντιθέτου προβάλλονται με την υπό κρίση προσφυγή είναι απορριπτέα ως αβάσιμα.

10. Επειδή, κατόπιν αυτών, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη προσφυγή και οι επ' αυτής πρόσθετοι λόγοι και να διαταχθεί η κατάπτωση υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου του καταβληθέντος ποσού παραβόλου (άρθρο 277 παρ. 9 του Κ.Δ.Δ.). Κατ' εκτίμηση, ωστόσο, των περιστάσεων, πρέπει να απαλλαγεί η προσφεύγουσα από την δικαστική δαπάνη του καθ' ου (άρθρο 275 παρ.1 εδ. ε' του Κ.Δ.Δ.).

 

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

Απορρίπτει την προσφυγή και τους επ' αυτής πρόσθετους λόγους.

Διατάσσει την κατάπτωση υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου του καταβληθέντος ποσού παραβόλου.

Απαλλάσσει την προσφεύγουσα από την δικαστική δαπάνη.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Κομοτηνή στις 17-4-2018, με την σύνθεση που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας απόφασης και το πρωτότυπο υπογράφεται από την αρχαιότερη δικαστή της σύνθεσης Άννα Τσαμήτρου, Εφέτη Δ.Δ., λόγω μεταθέσεως της Προέδρου Αθανασίας Σακκά και της Εισηγήτριας Αικατερίνης Σεραφείμη (άρθρο 194 του Κ.Δ.Δ.).

 

Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΗ ΔΙΚΑΣΤΗΣ

 

Η απόφαση δημοσιεύθηκε στην Κομοτηνή στις 25-5-2018, με την συμμετοχή στην σύνθεση του Κωνσταντίνου Παππά, Προέδρου Εφετών Δ.Δ. και της Καλλιόπης Σινάκου, Εφέτη Δ.Δ., λόγω μεταθέσεως των δύο ανωτέρω μελών της αρχικής συνθέσεως.

 

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ГРАМΜΑΤΕΑΣ

 

 

 

[ ΠΗΓΗ : κος Ι. Ιωαννίδης, Δικηγόρος Θεσσαλονίκης ]