ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΑΚΥΡΩΤΙΚΟΣ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ – ΤΜΗΜΑ Θ’

ΑΡΙΘΜΟΣ 77/2020

 

Πρόεδρος : Ε. Μυλωνοπούλου, Πρόεδρος Εφετών Δ.Δ.

Εισηγητής : Μ. Παπαχαραλάμπους-Δασκαλάκη, Εφέτης Δ.Δ.

Δικηγόροι : Απ. Παπακωνσταντίνου, Μ. Σταμέλου (Ν.Σ.Κ.)

 

2. Επειδή, με την αίτηση αυτή ο αιτών, πρώην υπάλληλος της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (Υ.Π.Α.), ζητεί την ακύρωση: α) της .../10.7.2015 αποφάσεως του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού (ΦΕΚ ..../....2015, τ. Β) «Επαναφορά υπαλλήλων σε συνιστώμενες προσωποπαγείς θέσεις κατ εφαρμογή του Ν. 4325/2015», καθ ο μέρος δεν περιελήφθη και ο ίδιος μεταξύ των επαναφερθέντων υπαλλήλων και β) του υπ αριθμ. πρωτ. …/7.8.2015 εγγράφου του Διοικητή της Υ.Π.Α. με το οποίο εκδηλώθηκε και ρητώς η απόρριψη του αιτήματος του για επαναφορά.

3. Επειδή, η υπό κρίση αίτηση, κατατεθείσα στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 11.11.2015 ασκήθηκε εμπροθέσμως, εντός δηλαδή της προβλεπόμενης από την παρ. 1 του άρθρου 46 του π.δ. 18/1989 (Α 8) εξηκονθήμερης προθεσμίας, ενόψει της αναστολής αυτής, λόγω των δικαστικών διακοπών, από 1.7.2015 έως 15.9.2015. Συνεπώς, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος ο περί του αντιθέτου προβαλλόμενος ισχυρισμός του Δημοσίου.

4. Επειδή, στο κεφάλαιο 4 του ν. 4325/2015 «Εκδημοκρατισμός της Διοίκησης- Καταπολέμηση της Γραφειοκρατίας και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση. Αποκατάσταση αδικιών και άλλες διατάξεις» (Α 47), υπό τον τίτλο «Αποκατάσταση αδικιών- Επαναφορά προσωπικού- Κινητικότητα», ρυθμίζονται μεταξύ άλλων ζητήματα που αφορούν την επαναφορά του προσωπικού σε συνιστώμενες προσωποπαγείς θέσεις. Ειδικότερα, στο άρθρο 14 ορίζεται ότι: «1. Στις διατάξεις του παρόντος Κεφαλαίου εμπίπτουν μόνιμοι και με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου υπάλληλοι: α) των οποίων έχει λυθεί η υπαλληλική σχέση κατόπιν λήξης της διαθεσιμότητας… 3. Το προσωπικό του Κεφαλαίου αυτού έχει τη δυνατότητα συμμετοχής στις διαδικασίες κινητικότητας του άρθρου 15 του παρόντος, παράλληλα με το δικαίωμα επαναφοράς στις θέσεις που κατείχε ή σε συνιστώμενες προσωποπαγείς θέσεις, κατά τις διατάξεις των άρθρων 17 έως 19 αυτού.» και στο άρθρο 17 ότι: «....4. Υπάλληλοι, οι οποίοι περιλαμβάνονται σε προσωρινούς ή τελικούς πίνακες διάθεσης των Ανακοινώσεων του τέως Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, επανέρχονται σε συνιστώμενες προσωποπαγείς θέσεις στο Υπουργείο που υπάγονταν οργανικά και τίθενται στη διάθεση του οικείου Υπουργού, εκτός εάν δηλώσουν με αίτησή τους που υποβάλλεται στη Διεύθυνση Προσωπικού/Διοικητικού του φορέα υποδοχής, εντός δέκα (10) ημερών από τη δημοσίευση του παρόντος, ότι επιθυμούν να μεταταχθούν/ μεταφερθούν στις θέσεις τις οποίες καταλαμβάνουν βάσει των πινάκων αυτών. 5. Υπάλληλοι, οι οποίοι δεν περιλαμβάνονται στους οριστικούς πίνακες κατάταξης και διάθεσης της παραγράφου 2 του παρόντος, καθώς και υπάλληλοι, οι οποίοι δεν υπέβαλαν αίτηση για μετάταξη/μεταφορά και εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 14, επανέρχονται σε συνιστώμενες προσωποπαγείς θέσεις στο Υπουργείο που υπάγονταν οργανικά ή σε εποπτευόμενους από το Υπουργείο αυτό φορείς και τίθενται στη διάθεση του οικείου Υπουργού, με τον ίδιο βαθμό που κατείχαν και στο ίδιο μισθολογικό κλιμάκιο στο οποίο υπάγονταν κατά τη θέση τους σε διαθεσιμότητα βάσει του Ν. 4172/2013 (Α 167). Οι υπάλληλοι που υπηρετούσαν σε κλάδους οι οποίοι έχουν συνολικά καταργηθεί, επανέρχονται σε συνιστώμενες προσωποπαγείς θέσεις υφιστάμενων κλάδων, ανάλογα με την ειδικότητά τους. Για το προσωπικό του άρθρου 19 εφαρμόζονται οι ειδικές ρυθμίσεις αυτού. 6. Υπάλληλοι, οι οποίοι δεν περιλαμβάνονται στους οριστικούς πίνακες διάθεσης της ως άνω πρόσκλησης ή δεν υπέβαλαν αίτηση σε αυτή και εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 14 του παρόντος Κεφαλαίου, εφόσον υπάγονταν οργανικά σε φορείς που καταργήθηκαν, επανέρχονται στα Υπουργεία που επόπτευαν τους καταργηθέντες φορείς, σε συνιστώμενες προσωποπαγείς θέσεις, με τον ίδιο βαθμό που κατείχαν και στο ίδιο μισθολογικό κλιμάκιο που υπάγονταν κατά τη θέση τους σε διαθεσιμότητα ή την κατάργηση της σύμβασης εργασίας τους βάσει του Ν. 4250/2014 (Α 74). 7. Για την επαναφορά του προσωπικού των παραγράφων 3,4, 5 και 6 του παρόντος άρθρου εκδίδεται πράξη του οικείου Υπουργού. Με την πράξη αυτή ο οικείος Υπουργός ρυθμίζει τους όρους και το χρόνο απασχόλησης των υπαλλήλων του άρθρου αυτού και των υπαλλήλων των εξαιρέσεων του άρθρου 90 παρ. 2 περίπτωση Δ του Ν. 4172/2013 της αρμοδιότητας του...».

5. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτουν τα εξής: Με την ..../27.10.2010 κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Οικονομικών και Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων (ΦΕΚ .../....2010, τ. Γ) μεταφέρθηκε, μεταξύ άλλων, ο αιτών, υπάλληλος ειδικότητας μηχανικών αεροσκαφών των πρώην ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΕΡΟΓΡΑΜΜΩΝ Α.Ε., σε αντίστοιχη οργανική μονάδα της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, σε συσταθείσα προσωποπαγή θέση κατηγορίας ΔΕ, με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, βάσει των διατάξεων του άρθρου 7 του ν. 3717/2008. Στη συνέχεια, μετά την κατάργηση με την ..../23.10.2013 κοινή απόφαση των Υπουργών Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων των αναφερόμενων σ αυτή οργανικών και προσωποπαγών θέσεων με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου προσωπικού της Υ.Π.Α., εκδόθηκε, κατ εφαρμογή της παρ. 1 του άρθρου 90 του ν. 4172/2013, η ..../11.2.2014 πράξη του Υπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, με την οποία διαπιστώθηκε η θέση του αιτούντος σε διαθεσιμότητα από 27.12.2013 και για χρονικό διάστημα οκτώ (8) μηνών. Μετά την παρέλευση του άνω χρονικού διαστήματος της διαθεσιμότητας και δεδομένου ότι ο αιτών δεν είχε μεταφερθεί ή μεταταχθεί με τη διαδικασία της κινητικότητας σε άλλη υπηρεσία, με την ...78.9.2014 πράξη του Υπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων διαπιστώθηκε η λύση της υπαλληλικής του σχέσης με την Υ.Π.Α. από 28.8.2014. Ακολούθως, ο αιτών υπέβαλε στις 19.5.2015 αίτηση (αριθμ. πρωτ. Υ.Π.Α.../19.5.2015), με την οποία ζήτησε την επαναφορά του στην υπηρεσία, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 17 του ν. 4325/2015, πλην, όμως, δεν περιελήφθη μεταξύ των υπαλλήλων που με την προσβαλλόμενη (..../10.7.2015) απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού επαναφέρθηκαν στην Υ.Π.Α. σε συσταθείσες προσωποπαγείς θέσεις, κατ εφαρμογή των ως άνω διατάξεων. Με την από 30.7.2015 αίτησή του προς την Υ.Π.Α. ο αιτών ζήτησε να πληροφορηθεί τον λόγο της μη επαναφοράς του. Επί της αιτήσεώς του αυτής απάντησε ο Διοικητής της Υ.Π.Α με το προσβαλλόμενο υπ αριθμ. πρωτ. .../7.8.2015 έγγραφο του, στο οποίο διαλαμβάνονται επί λέξει τα εξής: «Κατά τον έλεγχο των δικαιολογητικών σας από το Τριμελές Ειδικό Υπηρεσιακό Συμβούλιο και τη διασταύρωση των δεδομένων που σας αφορούν, προέκυψαν στοιχεία ενδεχόμενης νόθευσης εγγράφων με μεταγενέστερη της κατάρτισής τους αλλοίωση του περιεχομένου τους. Τα έγγραφα αυτά αφενός ήταν αντικειμενικώς πρόσφορο να παράγουν δια της χρήσης τους έννομες συνέπειες, αφετέρου η χρήση τους προϋπέθετε γνώση και θέληση του ενεργούντος υποκειμένου να παραπλανήσει τρίτους στους οποίους επρόκειτο να επιδειχθεί προς εκπλήρωση της αποστολής του. Δυνάμει του άρθρου 37 « Υποχρέωση για την ανακοίνωση αξιόποινης πράξης» παρ. 2 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας διαβιβάσθηκε το σύνολο των εγγράφων στην αρμόδια δικαστική αρχή. Παράτα από τον Ν. 4057/2012 άρθρ. 114 προβλεπόμενα δεν ανακοινώθηκε στην Υπηρεσία μας η άσκηση ποινικής δίωξης ούτε υπάρχουν περαιτέρω πληροφορίες περί της αντικειμενικής υπόστασης και των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν την ποινική κατηγορία που σας βαρύνει. Ωστόσο αρμόδιος ανώτερος υπηρεσιακός παράγων εκλήθη ως μάρτυρας ενώπιον του όγδοου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών όπου και κατέθεσε για την ποινική σας υπόθεση την 23 Απριλίου, ημέρα Πέμπτη και ώρα 9 π.μ. Σύμφωνα με το άρθρ. 8 παρ. 1, εδ. α) του ν. 3528/2007 «1. Δεν διορίζονται υπάλληλοι: α) Όσοι καταδικάσθηκαν για κακούργημα και σε οποιαδήποτε ποινή για κλοπή, υπεξαίρεση (κοινή και στην υπηρεσία, απάτη, εκβίαση, πλαστογραφία, απιστία δικηγόρου, δωροδοκία, καταπίεση, απιστία περί την υπηρεσία, παράβαση καθήκοντος... κ.λ.π. β) Οι υπόδικοι που έχουν παραπεμφθεί με τελεσίδικο βούλευμα για κακούργημα ή πλημμέλημα της περίπτωσης α έστω και αν το αδίκημα έχει παραγραφεί. 2. Η ανικανότητα προς διορισμό αίρεται μόνο με την έκδοση του κατά το άρθρο 47 παρ. 1 του Συντάγματος διατάγματος που αίρει τις συνέπειες της ποινής.». Προκειμένου να ολοκληρωθεί σύννομα τυχόν επικείμενη επαναφορά σας δυνάμει του Ν. 4325/2015, η Υπηρεσία αιτήθηκε από το Γραφείο Νομικού Συμβούλου του Υπουργείου να προβεί στις κατά νόμον ενέργειες, προκειμένου να περιέλθει σε γνώση της Υ.Π.Α. η απόφαση του Ποινικού Δικαστηρίου, ώστε να διαπιστωθεί ότι δεν συντρέχει στο πρόσωπο σας κώλυμα διορισμού εκ των προαναφερθέντων...». Εξάλλου, με την 35646/23.4.2015 απόφαση του Η Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε πριν την έκδοση των προσβαλλομένων πράξεων, ο αιτών καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών με τριετή αναστολή για το αδίκημα της πλαστογραφίας μετά χρήσεως, επί εφέσεως δε που ασκήθηκε κατά της ανωτέρω αποφάσεως εκδόθηκε η ..../17.10.2016 απόφαση του Η Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία ο αιτών καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης έξι (6) μηνών με τριετή αναστολή για το ίδιο ως άνω αδίκημα. Η απόφαση αυτή κατέστη αμετάκλητη (βλ. την ..../3.4.2017 υπηρεσιακή βεβαίωση του Ποινικού Τμήματος της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου).

6. Επειδή, υπό τα ανωτέρω δεδομένα, η απόρριψη του αιτήματος για επαναφορά του αιτούντος στην υπηρεσία, κατ επίκληση των διατάξεων του άρθρου 17 του ν. 4325/2015, παρίσταται νόμιμη. Και τούτο διότι, κατά την έννοια των ανωτέρω διατάξεων, η επαναφορά του υπαλλήλου στην υπηρεσία συνεπαγόμενη την αναβίωση της υπαλληλικής σχέσεως κωλύεται, εν προκειμένω, λόγω της αμετάκλητης καταδίκης του αιτούντος για το αδίκημα της πλαστογραφίας, που συνιστά, κατ άρθρο 53 παρ. 1 του π.δ. 410/1988 (Α 191) σοβαρό και σπουδαίο λόγο για την καταγγελία της συμβάσεως εργασίας προσωπικού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου του Δημοσίου. Συνεπώς, αβασίμως προβάλλονται τα αντίθετα. Εξάλλου, ουδεμία επιρροή ασκεί, εν προκειμένω, το γεγονός ότι η εκτέλεση της επιβληθείσας στον αιτούντα ποινής ανεστάλη επί τριετία (πρβλ. ΣτΕ 2948/2017, 3276/2014, 3968/2013, 326/2011 κ.ά).