ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΣΠΑΡΤΗΣ

(ΑΣΦ. ΜΕΤΡΑ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 66/2018

 

Δικαστής : Π. Μπουρέλου, Πρόεδρος Πρωτοδικών

Δικηγόροι : Α. Πάνου, Θ. Παπαδογιάννης

 

Με το άρθρο 1 της ΥΑ 29/2013 (ΦΕΚ Β 832/9.4.2013) «Κώδικας Προμήθειας Ηλεκτρικής Ενέργειας σε Πελάτες» ορίζεται ότι «1. Με τον παρόντα Κώδικα Προμήθειας Ηλεκτρικής Ενέρ­γειας σε Πελάτες (εφεξής «Κώδικας Προμήθειας») ρυθμίζονται τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των προμηθευτών και των πελατών τόσο κατά το στάδιο των διαπραγματεύσεων και της σύναψης της μεταξύ τους σύμβασης, όσο και κατά την εκ­πλήρωση των συμβατικών τους υποχρεώσεων. 2. Ως πελάτης με την έννοια του παρόντος νοείται ο τελικός πελάτης, δηλαδή το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, που αγοράζει ηλεκτρική ενέργεια αποκλει­στικά για δική του χρήση. Οι δύο όροι χρησιμο­ποιούνται αδιακρίτως». Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 39 παρ. 4, 6 και 7 της ως άνω υπουργικής απόφασης, «4. Η προθεσμία εξόφλησης του λογα­ριασμού κατανάλωσης, που παρέχεται από τον προμηθευτή, άρχεται από την ημερομηνία απο­στολής αυτού και δεν μπορεί να είναι μικρότερη από είκοσι (20) ημέρες για μικρούς πελάτες. Σε περίπτωση ταχυδρομικής αποστολής, η προθε­σμία εξόφλησης άρχεται από την παράδοση του λογαριασμού στο ταχυδρομείο.... 6. Αν ο λογαριασμός κατανάλωσης δεν εξοφληθεί εντός της οριζόμενης προθεσμίας, ο προμηθευτής προβαίνει στις ακόλουθες ενέργειες: α. Αναγράφει το ποσό της ληξιπρόθεσμης οφειλής στον αμέσως επόμενο λογαριασμό και προσθέτει το ποσό αυτό βεβαρη­μένο με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας στο συνο­λικό οφειλόμενο ποσό του νέου λογαριασμού, που ο πελάτης οφείλει να καταβάλει εντός της κανονι­κής προθεσμίας εξόφλησης του νέου λογαρια­σμού, β. Αν παρέλθει άπρακτη και η δεύτερη κατά σειρά προθεσμία εξόφλησης, ο προμηθευτής δύ­ναται να υποβάλει στον αρμόδιο διαχειριστή ε­ντολή απενεργοποίησης μετρητή φορτίου λόγω ληξιπρόθεσμων οφειλών. Η εντολή αυτή κοινο­ποιείται υποχρεωτικώς προς τον πελάτη, γ. Αν η ληξιπρόθεσμη οφειλή δεν εξοφληθεί εντός δέκα (10) ημερών από την κοινοποίηση στον πελάτη της εντολής απενεργοποίησης μετρητή φορτίου, ο προμηθευτής δύναται να καταγγείλει τη σύμβαση προμήθειας, υποβάλλοντας στον αρμόδιο διαχει­ριστή δήλωση παύσης εκπροσώπησης, ενημερώ­νοντας ανάλογα τον πελάτη. 7. Ο προμηθευτής δεν δύναται να υποβάλει εντολή απενεργοποίη­σης μετρητή φορτίου ή να καταγγείλει σύμβαση προμήθειας, με την υποβολή δήλωσης παύσης εκ­προσώπησης, λόγω υπερημερίας πελάτη ως προς την εξόφληση ληξιπρόθεσμων οφειλών, εάν οι εν λόγω οφειλές αμφισβητούνται από τον πελάτη, και προς τούτο έχει προσφύγει ενώπιον αρμόδιας αρχής ή δικαστηρίου και έχει λάβει προσωρινή διαταγή ή αναστολή εκτέλεσης της απενεργοποί­ησης του μετρητή του ή παύσης εκπροσώπησης, αντίστοιχα...». Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 42 παρ. 2 και 4 της ίδιας ανωτέρω υπουργικής απόφα­σης, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 1 παρ. 3 και 4 της ΥΑ ΑΠΕΗΛ/Γ/ΦΙ/οικ. 177367/10.5.2016 (ΦΕΚ 1463 Β/24.5.2016), «1. Η αλλαγή προμηθευ­τή επιτρέπεται μετά από προηγούμενη έγγραφη καταγγελία της σύμβασης προμήθειας. Η εν λόγω καταγγελία λαμβάνει χώρα είτε από τον ίδιο τον πελάτη, είτε από το νέο προμηθευτή κατόπιν σχε­τικής έγγραφης εξουσιοδότησης του πελάτη. Ο πελάτης δεν δύναται να προβεί σε καταγγελία της σύμβασης για άσκηση του δικαιώματος αλλαγής προμηθευτή, εάν δεν έχει προηγουμένως εξοφλή­σει ολοσχερώς τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του, που απορρέουν από την αρχική σύμβαση ή εάν δεν έχει πρώτα προβεί σε διακανονισμό των ληξιπρό­θεσμων οφειλών του προς τον προμηθευτή του, στο πλαίσιο της πολιτικής διακανονισμών, που αυτός εφαρμόζει, εκτός εάν εμπίπτει στην παρ. 5 του άρθρου 34 του παρόντος. Ο παλαιός προμηθευ­τής, σε περίπτωση μη τήρησης από μεριάς του πε­λάτη των όρων του διακανονισμού των ληξιπρό­θεσμων οφειλών, διατηρεί το δικαίωμα να υπο­βάλει στον αντίστοιχο διαχειριστή εντολή απε­νεργοποίησης της παροχής, ακόμη και εάν έχει συναφθεί σύμβαση προμήθειας με νέο προμηθευ­τή ... 4. Ο πελάτης υποχρεούται στην εξόφληση κάθε οφειλής προς τον προμηθευτή, με τον οποίο είχε ή έχει συμβατική σχέση. Ο προμηθευτής οφεί­λει να επιδιώξει με κάθε νόμιμο τρόπο την εξό­φληση των οφειλών του πελάτη». Ακόμη, κατά το άρθρο 682 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., τα δικαστήρια, σε επείγου­σες περιπτώσεις ή για να αποτραπεί επικείμενος κίνδυνος, μπορούν να διατάζουν ασφαλιστικά μέτρα για την εξασφάλιση ή διατήρηση ενός δι­καιώματος ή τη ρύθμιση μιας κατάστασης και να τα μεταρρυθμίζουν ή να τα ανακαλούν. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι απαραίτητη προϋπό­θεση, για να διαταχθεί οποιοδήποτε ασφαλιστικό μέτρο, είναι η συνδρομή επείγουσας περίπτωσης ή επικειμένου κινδύνου, προς αποτροπή του οποίου να κατατείνει το ζητούμενο ασφαλιστικό μέτρο, διότι η δικαστική προστασία, που παρέχεται με τη μορφή των ασφαλιστικών μέτρων, σκοπό έχει την εξασφάλιση ή τη διατήρηση του δικαιώματος ή τη ρύθμιση της κατάστασης, καθώς και την αποφυγή βλαβών, οι οποίες είναι ενδεχόμενο να επέλθουν, μέχρις ότου επιτευχθεί η δικαστική διάγνωση κα­τά τη διαγνωστική δίκη, η οποία εκκρεμεί ή πρό­κειται να ανοιχθεί. Κατά την έννοια της ανωτέρω διάταξης, επείγουσα περίπτωση συντρέχει, όταν υπάρχει ανάγκη αμέσου ρυθμίσεως δια δικαστι­κής παρεμβάσεως, ως εκ της ανάγκης ταχείας απολαύσεως του ασφαλιστέου ουσιαστικού δι­καιώματος εκ μέρους του δικαιούχου, έτσι ώστε να μην προξενηθεί ουσιώδης και αναπότρεπτος κίνδυνος, ο οποίος υφίσταται, όταν η εξ αυτού απειλούμενη βλάβη είναι εγγύς και επικρέμεται επί του πράγματος ή των διαδίκων. Η ύπαρξη δε η μη επείγουσας περιπτώσεως ή επικειμένου κινδύνου, προς αποτροπή του οποίου ζητείται να δι­αταχθεί κάποιο ασφαλιστικό μέτρο, απόκειται σε κάθε περίπτωση στην κρίση του αρμόδιου κατά νόμον δικαστηρίου, η οποία σχηματίζεται βάσει πιθανολογήσεως (Παρμ. Τζίφρας, Ασφαλιστικά Μέτρα, ΑΠ 126/1973 ΝοΒ 21. 889, ΑΠ 422/1970 ΝοΒ 18. 1197, ΠΠρΑθ 7674/2008, ΜΠρΑθ 7946/2015 ΤΝΠ Νόμος, Μ.Πρ.Αθ. 107/2009, ΜΠρΘ 23900/2011, ΜΠρΘ 26449/2003 ΤΝΠ ΔΣΑ). Για την προσωρινή ρύθμιση κατάστασης, η οποία δεν αποτελεί ασφαλιστικό μέτρο με προκα­θορισμένο περιεχόμενο, αλλά το πλαίσιο για τη λήψη πρόσφορων μέτρων, με τα οποία ορισμένη κατάσταση, που έχει διαμορφωθεί ή τείνει να δια­μορφωθεί στις έννομες σχέσεις των διαδίκων, α­ντιμετωπίζεται προσωρινά, έως ότου κριθούν ορι­στικά οι έννομες σχέσεις τους, ή ως προς τις οποίες έχει ανακύψει η έριδα, προϋπόθεση είναι να υ­πάρχει άμεση και πιεστική ανάγκη (επείγουσα περίπτωση) οι σχέσεις αυτές να ενεργοποιηθούν ως τότε ή ανάλογα να αδρανοποιηθούν εν όλω ή εν μέρει, για να αποφευχθεί η δημιουργία αμετά­κλητων ή δυσβάστακτων συνεπειών ως προς το πιθανολογούμενο αποτέλεσμα της κύριας δίκης (βλ. Δημ. Κράνη σε Ερμηνεία Κ.Πολ.Δ. Κεραμέα - Κονδύλη - Νίκα, άρθρο 731, αριθ. 1, Μ.Πρ.Αθ. 5491/2015, Μ.Πρ.Αθ. 5486/2015, Μ.Πρ.Αθ. 6926/2015 ΤΝΠ Νόμος, Μ.Πρ.Αθ. 3286/2014 ΔΕΕ 2014.586, Μ.Πρ.Αθ. 4901/2012 ΤΝΠ ΔΣΑ, Μ.Πρ.Αθ. 14443/ 1994 ΕΕργΔ 1995.361). Στη βάση δηλαδή της ρυθμιστέας κατάστασης πρέπει να υπάρχει ορι­σμένο δικαίωμα, που προσβλήθηκε ή κινδυνεύει να προσβληθεί ή έννομη σχέση του ουσιαστικού δικαίου, γι αυτό και δεν αποτελούν αντικείμενο ρύθμισης απλές πραγματικές καταστάσεις. Υπό την έννοια αυτή η προσωρινή ρύθμιση κατάστα­σης καλύπτεται από τα άρθρα 731 και 732 Κ.Πολ.Δ. και έχει ευρύτερο περιεχόμενο από την απλή εξα­σφάλιση ή διατήρηση του δικαιώματος με μέτρα ρυθμιστικού χαρακτήρα, αφού μπορεί να αφορά και κάθε άλλου είδους ρύθμιση, με την οποία εξυ­πηρετούνται ανεπίδεκτες αναβολής έννομες σχέ­σεις των διαδίκων και παράλληλα εμπεδώνεται η δικαιϊκή ειρήνη. Κατά τις διατάξεις δε αυτές διατάσσεται επιτρεπτώς η προσωρινή παράλειψη νο­μικής πράξης, αφού δεν πρόκειται για την αντίθε­τη περίπτωση της προσωρινής καταδίκης σε δήλωση βουλήσεως (δηλαδή σε ενέργεια νομικής πράξης, βλ. Μ.Πρ.Αθ. 2750/2014 ΧρΙδΔ 2014.200, ΜΠρΘ 9053/2013 Αρμ 2013.1300), η οποία δεν μπορεί να διαταχθεί ως ασφαλιστικό μέτρο, διότι απαιτεί τελεσίδικη απόφαση στην κύρια διαγνω­στική δίκη και οδηγεί σε πλήρη ικανοποίηση του αντιστοίχου δικαιώματος κατά παράβαση της ανωτέρω διάταξης του άρθρου 692 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ. (Μ.Πρ.Αθ. 12082/2012 ΕΕργΔ 2013. 498, Μ.Πρ.Αθ. 4929/2011 ΧρΙδΔ 2011. 708, Μ.Πρ.Αθ. 11071/1994 ΕΕργΔ 1994. 1066, ΜΠρΘ 9053/2013 Αρμ 2013. 1300, ΜΠρΘ 3840/1989 Αρμ 1990. 228). Ειδικότε­ρα, κατά το άρθρο 692 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ., τα ασφαλιστι­κά μέτρα δεν πρέπει να συνίστανται στην ικανο­ποίηση του δικαιώματος, του οποίου ζητείται η εξασφάλιση ή η διατήρηση. Με τη διάταξη αυτή, η ρύθμιση της οποίας υπαγορεύεται από τη φύση της προσωρινής δικαστικής προστασίας, τίθεται απαγορευτικός κανόνας, δεσμευτικός για το δικαστήριο, κατά τον οποίο τα ασφαλιστικά μέτρα δεν πρέπει να συνίστανται σε ικανοποίηση του δικαιώματος, του οποίου ζητείται η εξασφάλιση ή η διατήρηση, γιατί δεν είναι επιτρεπτή η με α­σφαλιστικά μέτρα δημιουργία αμετάκλητων κα­ταστάσεων στις σχέσεις των διαδίκων, έτσι, που να ματαιώνεται ο τελικός σκοπός της οριστικής δικαστικής προστασίας. Ο κανόνας αυτός έχει εφαρμογή και στο ασφαλιστικό μέτρο της προσω­ρινής ρύθμισης της κατάστασης, το οποίο δεν δι­αφέρει κατά τον σκοπό του από τα άλλα ασφαλι­στικά μέτρα, αφού και αυτό συνδέεται τελολογικά με κάποιο δικαίωμα, που πρέπει να προστατευθεί προσωρινά, για την αποτροπή δημιουργίας, έως την περάτωση της κύριας διαγνωστικής δίκης, α­μετάκλητων καταστάσεων, που θα μπορούσαν να ματαιώσουν τον πρακτικό σκοπό της δίκης αυτής (Μ.Πρ.Αθ. 1377/2004 ΝοΒ 2005. 305). Ωστόσο, επί διαρκών εννόμων σχέσεων η προσωρινή παρά­λειψη νομικής πράξης, που διατάσσεται με από­φαση ασφαλιστικών μέτρων, έτσι ώστε να τεθεί ή να διατηρηθεί προσωρινά σε λειτουργία μία δι­αρκής έννομη σχέση, ώσπου να εκδοθεί η τελεσί­δικη ή οριστική δικαστική απόφαση στο πλαίσιο της κύριας δίκης, δεν συνιστά πλήρη ικανοποίηση του αντίστοιχου ουσιαστικού δικαιώματος, αφού έχει εξ ορισμού προσωρινή διάρκεια και κατά την έννοια αυτή υπολείπεται χρονικά της οριστικής δικαστικής προστασίας (ΑΠ 75/2014 ΧρΙδΔ 2014. 448). Οι προμηθευτικές συμβάσεις, στις οποίες ο προμηθευτής εκπληρώνει την υποχρέωσή του με διαδοχικές τμηματικές παροχές, εμπίπτουν στην κατηγορία των συμβάσεων με περιοδικές παρο­χές. Στις συμβάσεις αυτές η παροχή εκπληρώνεται με πολλές στιγμιαίες πράξεις, που παρουσιάζουν όμως μία ενότητα και συνέχεια στην εκτέλεση και τα μέρη δεν ενδιαφέρονται μόνο για το αποτέλε­σμα, που θα έχει επιτευχθεί κατά τη λήξη της συμ­βατικής σχέσεως, αλλά και για την ομαλή εκπλή­ρωση κατά τις ενδιάμεσες φάσεις. Οι ανωτέρω συμβάσεις λόγω της μεγάλης ομοιότητας, που εμ­φανίζουν με τις διαρκείς, υπάγονται κατ αρχήν στην έννοια και τη ρύθμιση των τελευταίων (Μιχ. Σταθόπουλος σε Αστικό Κώδικα Απ. Γεωργιάδη - Μιχ. Σταθόπουλου, Εισαγωγικές παρατηρήσεις στα άρθρα 361-373, αριθ. 21) και, επομέ­νως, μπορεί να διαταχθεί επ αυτών η προσωρινή απαγόρευση της διακοπής της παροχής (πχ. Ηλεκ­τροδότησης, υδροδότησης κ.λπ.) με απόφαση α­σφαλιστικών μέτρων για την προσωρινή ρύθμιση της κατάστασης (Δ. Κράνης σε Ερμηνεία Κ.Πολ.Δ. Κεραμέα - Κονδύλη - Νίκα, άρθρο 732, αριθ. 5, Μ.Πρ.Αθ. 891/2013 ΝοΒ 2013.717, Μ.Πρ.Αθ. 9275/2005 ΔΕΕ 2003.170, ΜΠρΘ 12990/2012, ΜΠρΘ 17920/2012 ΔΣΑ, ΜΠρΘ 7339/2010 Αρμ 2011. 762). Εξάλλου, γίνεται δεκτή απόκλιση από τον ανωτέρω δεσμευτικό κανόνα σε ακραίες περι­πτώσεις, όταν η άρνηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων δημιουργεί για τον αιτούντα αφόρητες συνέπειες, που δεν επιδέχονται υποκατάστατες λύσεις και οι οποίες, συγκρινόμενες με τις συνέ­πειες, που προκαλούνται στον αντίδικο του από τη λήψη των ασφαλιστικών μέτρων, είναι αντικειμενικώς πολύ βαρύτερες ενόψει και του πιθα­νολογούμενου αποτελέσματος της κύριας δίκης (Δ. Κράνης σε Ερμηνεία Κ.Πολ.Δ. Κεραμέα - Κον­δύλη - Νίκα, άρθρο 692, αριθ. 4, με παρα­πομπές στη θεωρία, Μ.Πρ.Αθ. 13130/1997 ΕΔΠολυκ 1997. 209). Έτσι, γίνεται δεκτό στη νομολογία ότι ο κανόνας αυτός υποχωρεί, όταν πιθανολογείται κίνδυνος σημαντικής προσβολής της αξίας του ανθρώπου, η οποία διασφαλίζεται συνταγματικά, όπως συμβαίνει, όταν απειλείται η ζωή ανθρώπου ή βλάβη της υγείας του (Μ.Πρ.Αθ. 1273/2016, Μ.Πρ.Αθ. 5486/2015, Μ.Πρ.Αθ. 5083/2015 ΤΝΠ Νόμος, Μ.Πρ.Αθ. 550/2012 ΝοΒ 2012. 319, Μ.Πρ.Αθ. 6822/2008 ΕφΑΔ 2008. 1049), καθώς και όταν α­πειλείται η επιβίωση της οικογένειάς του (βλ. Μ.Πρ.Αθ. 10000/2015, Μ.Πρ.Αθ. 9998/2015, Μ.Πρ.Αθ. 3399/2015 ΤΝΠ Νόμος). Στην προκειμένη περί­πτωση με την υπό κρίση αίτηση η αιτούσα εκθέτει ότι διατηρεί ξενοδοχείο στη Μ.**, το οποίο δυνά­μει συμβάσεως προμήθειας ηλεκτρικού ρεύματος ηλεκτροδοτούνταν κατά το χρονικό διάστημα από 25.1.2012 έως 5.5.2016 από την πρώτη των καθ ων. Ότι η τελευταία εξέδωσε επ ονόματι της (αιτούσας) έκτακτο λογαριασμό κατανάλωσης η­λεκτρικού ρεύματος με ημερομηνία λήξεως την 18.7.2016, στον οποίο έχει συμπεριλάβει (πέραν του καταβληθέντος ήδη ποσού των 1.486,11 ευρώ, που αφορούσε προηγούμενο ανεξόφλητο υπόλοι­πο) το ποσό των 15.384,77 ευρώ, πλέον ΦΠΑ, πο­σού 1.780,10 ευρώ, στο οποίο υπολόγισε αυθαίρε­τα την αξία του ηλεκτρικού ρεύματος, που ισχυρί­ζεται αβάσιμα ότι απώλεσε λόγω ρευματοκλοπής και ότι παρά τις διαμαρτυρίες της (αιτούσας) οι καθ ων απειλούν να προβούν στις απαιτούμενες ενέργειες για τη διακοπή της παροχής ηλεκτρικής ενέργειας στο ξενοδοχείο της, η οποία θα της προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη. Με βάση το ιστο­ρικό αυτό η αιτούσα, επικαλούμενη επείγουσα πε­ρίπτωση και επικείμενο κίνδυνο, ζητεί να ληφθούν ασφαλιστικά μέτρα για την προσωρινή ρύθμιση της κατάστασης και, συγκεκριμένα, να απαγορευ­θεί προσωρινά στις καθ ων να προβούν σε οποια­δήποτε ενέργεια, που θα έχει ως αποτέλεσμα τη δι­ακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στο ξενο­δοχείο της (αιτούσας) και να καταδικασθούν οι καθ ων στη δικαστική της δαπάνη. Έχοντας αυτό το περιεχόμενο και αίτημα, η αίτηση αρμοδίως ει­σάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, για να συζητηθεί κατά την προκειμένη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (άρθρα 25 παρ. 2, 683 παρ. 1 και 4 και 686 επ. Κ.Πολ.Δ.). Παρά τα όσα αντίθετα ισχυρί­ζεται η καθ ης, είναι παραδεκτή και νόμιμη, στηρι­ζόμενη στις προαναφερόμενες διατάξεις και, συνε­πώς, πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική βασιμότητά της.

(...) πιθανολογήθηκαν τα ακόλουθα πραγμα­τικά περιστατικά: Η αιτούσα διατηρεί στη .... Μο­νεμβασίας ένα ξενοδοχείο κλασικού τύπου, δυναμικότητας 40 κλινών, με τον διακριτικό τίτλο «...», το οποίο δυνάμει της υπ αριθ. ... συμβάσεως προμήθειας ηλεκτρικού ρεύματος ηλεκτροδοτού­νταν κατά το χρονικό διάστημα από 25.1.2012 έως 5.5.2016 από την πρώτη των καθ ων. Στις 21.5. 2015 μετέβη στο ανωτέρω ξενοδοχείο ο ηλεκτροτεχνίτης ..., υπάλληλος του αναδόχου υπεργολά­βου, που είχε αναλάβει τις διακοπές της παροχής ηλεκτρικής ενέργειας για λογαριασμό της δεύτε­ρης των καθ ων και, αφού διαπληκτίσθηκε έντο­να με τον νόμιμο εκπρόσωπο της αιτούσας διέ­κοψε την ηλεκτροδότηση του εν λόγω ξενοδοχείου λόγω ληξιπροθέσμων οφειλών. Μετά την ενέργειά του αυτή ο ανωτέρω ηλεκτροτεχνίτης εισήλθε για λίγα λεπτά στο ξενοδοχείο, όπου συνομίλησε με την υπάλληλο της αιτούσας και, στη συνέ­χεια, επανήλθε στον προαύλιο χώρο του ξενοδο­χείου, στο σημείο, που βρίσκεται το κιβώτιο του μετρητή, το οποίο περιεργαζόταν, έως ότου ανα­γκάσθηκε να αποχωρήσει, επειδή εκδιώχθηκε από την ανωτέρω υπάλληλο της αιτούσας, χωρίς να της αναφέρει οτιδήποτε για τον λόγο της παρουσίας του στον ανωτέρω χώρο μετά την ολοκλήρωση της διακοπής της παροχής. Ακολούθως, ο ανω­τέρω ηλεκτροτεχνίτης ανέφερε στη δεύτερη των καθ ων ότι, όπως διαπίστωσε κατά τη διακοπή της ηλεκτροδότησης στο ξενοδοχείο της αιτούσας, ήταν παραβιασμένο το κιβώτιο του μετρητή της κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος από την πα­ροχή της και είχε αφαιρεθεί από αυτόν το λαμάκι της πρώτης φάσης, προς επιβεβαίωση δε της αναφοράς του παρέδωσε στους αρμοδίους υπαλλή­λους της δεύτερης των καθ ων επτά φωτογραφίες, που είχε τραβήξει με το κινητό του τηλέφωνο, στις οποίες απεικονίζεται πράγματι κομμένο το λαμά­κι της πρώτης φάσης του μετρητή. Έτσι, στις 28.5.2015 διενεργήθηκε έλεγχος του μετρητή από τον υπάλληλο της δεύτερης των καθ ων ..., ο ο­ποίος διαπίστωσε ότι πράγματι «ο μετρητής (ενν. της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στο ξενοδοχείο της αιτούσας) γράφει μέρος της κατανάλωσης, έ­χει παραβιαστεί το καπάκι των ακροδεκτών και έχει αφαιρεθεί το λαμάκι από την 1η (ενν. πρώτη φάση)», κατόπιν τούτου δε αντικατέστησε τον μετρητή με άλλον (τον υπ αριθ. ΔΕΗ ...). Ενόψει των ανωτέρω εστάλη στην αιτούσα η υπ αριθ. πρωτ. ../3.6.2015 επιστολή της δεύτερης των καθ ων, με την οποία της γνωστοποίησε ότι «κατά τον έλεγχο, που διενεργήθηκε από αρμόδιο συνεργείο του ΔΕΔΔΗΕ την 28.5 2015... διαπιστώθηκε αυ­θαίρετη παρέμβαση στον μετρητή ηλεκτρικής ε­νέργειας με στοιχεία Δ ... της παροχής με αριθμό ...», ότι «ο μετρητής, στον οποίο διαπιστώθηκε η παρέμβαση, αφαιρέθηκε, σφραγίσθηκε σε ειδική συσκευασία και φυλάσσεται στα γραφεία της» και ότι «ο μετρητής, που αφαιρέθηκε, αντικαταστά­θηκε από άλλον και η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος δεν διακόπηκε». Μετά ταύτα εστάλη στην πρώτη των καθ ων η υπ αριθ. .../12.1.2016 επι­στολή της δεύτερης εξ αυτών, με την οποία την καλούσε να την ενημερώσει σχετικά με την αξία της «κλαπείσας» ηλεκτρικής ενέργειας για τον λό­γο ότι, όπως αναφέρεται στην ανωτέρω επιστολή, διαπιστώθηκε μη τεκμηριωμένη μεταβολή στην καταναλωτική συμπεριφορά της αιτούσας λόγω ρευματοκλοπής επί του μετρητή με στοιχεία ... και αριθμό παροχής ..., ήτοι «κομμένες σφραγίδες κιβωτίου και μετρητή και κομμένο το λαμάκι της Α φάσης», το οποίο είχε αφαιρεθεί, η δε κλαπείσα ηλεκτρική ενέργεια, που εκτιμάται σε 112.598 kWh, αφορά τη χρονική περίοδο από πριν το 2010 έως 28.5. 2015 (υπολογισμός για πέντε έτη). Η επιστολή αυτή κοινοποιήθηκε στην αιτούσα στις 19.1.2016, οπότε η τελευταία επέδωσε στις καθ ων στις 15.2. 2016 την από 26.1.2016 εξώδικη δήλωσή της, με την οποία αρνήθηκε ότι έχει οποιαδήποτε σχέση με την επέμβαση στον μετρητή, διαμαρτυ­ρήθηκε για το γεγονός ότι ο μετρητής αφαιρέθηκε εν αγνοία της και χωρίς την παρουσία εκπροσώ­που της και κάλεσε τις καθ ων να απέχουν από κάθε ενέργεια σε βάρος της, όπως διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος ή χρέωση του πο­σού, που αντιστοιχεί στην δήθεν κλαπείσα ηλεκ­τρική ενέργεια, να της χορηγήσουν στοιχεία σχε­τικά με την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος από την επιχείρησή της κατά την τελευταία δεκαετία και να της γνωστοποιήσουν τα πλήρη στοι­χεία ταυτότητας του υπαλλήλου, που προέβη στη διακοπή της ηλεκτροδότησης του ξενοδοχείου της τον Μάϊο του 2015. Η δεύτερη των καθ ων απά­ντησε στην ανωτέρω εξώδικη δήλωση με το υπ αριθ. πρωτ. ../25.2.2016 έγγραφο της, με το οποίο γνωστοποίησε απλώς στην αιτούσα το ιστορικό των καταναλώσεων της παροχής της από το έτος 2003. Έτσι, την 1.4.2016 η αιτούσα απέστειλε στις καθ ων την από 26.3.2016 εξώδικη δήλωση της, με την οποία διαμαρτυρήθηκε εκ νέου για τους υ­παινιγμούς τους περί κλοπής ηλεκτρικής ενέργειας εκ μέρους της, ζήτησε για μία ακόμη φορά τα πλήρη στοιχεία ταυτότητας του υπαλλήλου, που προέβη στη διακοπή της ηλεκτροδότησης του ξε­νοδοχείου της τον Μαϊο του 2015 και κάλεσε τις καθ ων να απόσχουν από κάθε ενέργεια σε βάρος της, μέχρι να διαλευκανθεί η αιτία της παραβία­σης των σφραγίδων του μετρητή, ο χρόνος τέλεσής της και το υπαίτιο πρόσωπο. Στη συνέχεια, η πρώτη των καθ ων, για να προβεί στη χρέωση της οφειλής στην αιτούσα, αλλά και να απαντήσει στην ως άνω εξώδικη δήλωσή της, κάλεσε τη δεύ­τερη των καθ ων να της αποστείλει άμεσα νέο έγ­γραφο, στο οποίο να προσδιορίζονται επακριβώς τα προς χρέωση ποσά, ήτοι να ορίζεται η ακριβής ημερομηνία έναρξης της ρευματοκλοπής και η απωλεσθείσα ενέργεια για την περίοδο, που η αι­τούσα ήταν πελάτης της πρώτης των καθ ων, επι­σημαίνοντας ότι στο προηγούμενο έγγραφο της (δεύτερης των καθ ων) δεν προσδιοριζόταν σα­φώς η χρονική περίοδος της ρευματοκλοπής, αλλά αναφερόταν γενικώς το χρονικό διάστημα πριν το έτος 2010 έως 28.5.2015 και από 26.8.2010 έως 25.1.2012 δεν υπήρχε ενεργό συμβόλαιο της αι­τούσας με την πρώτη των καθ ων. Κατόπιν τούτου, η δεύτερη των καθ ων απέστειλε στην πρώτη εξ αυτών το υπ αριθ. Πρωτ.../6.6.2016 έγγραφο της, με το οποίο την κάλεσε να την ενημερώσει σχετικά με την αξία της «κλαπείσας» ενέργειας, δεδομένου ότι, όπως αναφέρεται στο ανωτέρω έγ­γραφο, «διαπιστώθηκε μη τεκμηριωμένη μεταβο­λή στην καταναλωτική συμπεριφορά του χρήστη (ενν. της απούσας) λόγω ρευματοκλοπής επί του μετρητή με στοιχεία .... της παροχής », ήτοι «κομμένες σφραγίδες κιβωτίου και μετρητή και κομμένο το λαμάκι της Α φάσης», το οποίο είχε αφαιρεθεί, ότι η κλαπείσα ηλεκτρική ενέργεια ε­κτιμάται σε 80.763 kWh και αφορά τη χρονική περίοδο από 25.1.2012 έως 28.5.2015, ότι η διαφυγούσα αξία των χρεώσεων χρήσης δικτύου της δεύτερης των καθ ων ανέρχεται σε 1.872,13 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ 24% και ότι η απολογιστική χρέωση για τις εργασίες της για την αντιμετώπιση της ρευματοκλοπής ανέρχεται σε 187,90 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ 23%. Έτσι, η πρώτη των καθ ων εξέδωσε επ ονό­ματι της αιτούσας έκτακτο λογαριασμό κατανά­λωσης ηλεκτρικού ρεύματος με ημερομηνία λή­ξεως την 18.7.2016, στον οποίο, πέραν του ποσού των 1.486,11 ευρώ, που αφορούσε προηγούμενο ανεξόφλητο υπόλοιπο, συμπεριέλαβε και το ποσό των 15.384,77 ευρώ (403,82 ευρώ για τον ειδικό φόρο κατανάλωσης + 59,78 ευρώ για το ειδικό τέ­λος του ν. 2093/1992 + 1.575,20 ευρώ για τόκους υπερημερίας + 56,71 ευρώ για χαρτόσημο 3,6% + 8.131,01 ευρώ για το αντίτιμο της απωλεσθείσας ηλεκτρικής ενέργειας + 1.737,03 ευρώ για το ειδι­κό τέλος μείωσης εκπομπών αερίων ρύπων + 3.421.22 ευρώ για λοιπές ρυθμιζόμενες χρεώσεις), πλέον ΦΠΑ, ποσού 1.780,10 ευρώ, στο οποίο υπο­λόγισε την οφειλή της αιτούσας λόγω της παρέμ­βασης στον μετρητή για το χρονικό διάστημα από 12.6.2012 έως 5.5.2015. Επιπλέον, η πρώτη των καθ ων απέστειλε στην αιτούσα το υπ αριθ. πρωτ. .../.../2016 έγγραφο της, με το οποίο την ενημέρωσε ότι η χρέωση της απωλε­σθείσας ενέργειας ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 15.532,96 ευρώ, πλέον τόκων 1.626,25 ευρώ, όπως αυτό αναλύεται στο ανωτέρω έγγραφο, ότι η απωλεσθείσα ενέργεια τιμολογήθηκε σύμφωνα με υπολογισμό, που της διέθεσε η αρμόδια τεχνική υπηρεσία της δεύτερης των καθ ων κατά τον ι­σχύοντα Κώδικα Προμήθειας, ότι σύμφωνα με το άρθρο 12 και τους γενικούς όρους του συμβολαί­ου προμήθειας (όρος 43) έχει εκδοθεί λογαριασμός ρεύματος, στον οποίο περιλαμβάνεται το ανωτέ­ρω ποσό και ότι το ποσό αυτό έπρεπε να εξοφλη­θεί έγκαιρα, διότι σε διαφορετική περίπτωση θα ασκούσε η πρώτη των καθ ων όλα τα νόμιμα δικαιώματά της για την διεκδίκηση της απαίτησής της. Η αιτούσα εξόφλησε εμπροθέσμως (στις 13.7. 2016) το ανωτέρω ποσό των 1.486,11 ευρώ, που αφορούσε προηγούμενο ανεξόφλητο υπόλοιπο, πλην όμως δεν κατέβαλε το (υπόλοιπο) ποσό, που της καταλόγισε η πρώτη των καθ ων λόγω της ε­πικαλούμενης εκ μέρους της ρευματοκλοπής, διό­τι εξαιτίας της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης και της επί σειρά ετών μείωσης του κύκλου εργα­σιών της, ο οποίος μόλις το έτος 2015 άρχισε να ανακάμπτει, η αιτούσα βρίσκεται σε δυσμενή οι­κονομική κατάσταση, με αποτέλεσμα το σύνολο των εσόδων της να διατίθεται στις λειτουργικές δαπάνες του ξενοδοχείου της, τις αμοιβές του προσωπικού της και την εξυπηρέτηση των δανει­ακών και άλλων υποχρεώσεών της, στις οποίες δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί, αν κατέβαλλε το εν λόγω ποσό. Έτσι, ελλοχεύει ο άμεσος κίνδυ­νος να προβεί η πρώτη των καθ ων σε εντολή απενεργοποίησης της παροχής της αιτούσας, έτσι ώστε να διακοπεί η παροχή ηλεκτρικής ενέργειας στο ξενοδοχείο της από τη δεύτερη εξ αυτών, πα­ρότι δυνάμει της από 4.3.2016 συμβάσεως προμή­θειας ηλεκτρικής ενέργειας η αιτούσα προμηθεύε­ται πλέον ηλεκτρικό ρεύμα από άλλο προμηθευτή (την εταιρεία "..."), καθώς σύμφωνα με την προπαρατεθείσα διάταξη του άρθρου 42 παρ. 1 της ΥΑ 29/2013 (ΦΕΚ Β 832/9.4.2013) «Κώδικας Προμή­θειας Ηλεκτρικής Ενέργειας σε Πελάτες», όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 1 παρ. 3 και 4 της ΥΑ ΑΠΕΗΛ/ Γ7ΦΙ/οικ. 177367/10.5 2016 (ΦΕΚ 1463 Β/24.5.2016), ο (παλαιός) προμηθευτής ηλεκτρι­κής ενέργειας, σε περίπτωση μη τήρησης των όρων του διακανονισμού των ληξιπροθέσμων οφειλών εκ μέρους του πελάτη ή (κατά μείζονα λόγο) σε περίπτωση άρνησής του να προβεί στη ρύθμιση και την πληρωμή τους (εφάπαξ ή σε δόσεις), δια­τηρεί το δικαίωμα να υποβάλει εντολή απενεργο­ποίησης της παροχής στον διαχειριστή, ακόμη και εάν έχει συναφθεί σύμβαση προμήθειας με νέο προμηθευτή. Η κατά τα ανωτέρω επαπειλούμενη διακοπή της ηλεκτροδότησης του ξενοδοχείου της αιτούσας θα έχει δυσβάστακτες συνέπειες γι αυτήν, αφού θα καταστήσει αδύνατη τη λειτουργία της ως άνω επιχείρησης της, η οποία αποτελεί τη μοναδική της δραστηριότητα, προκαλώντας της ανεπανόρθωτη οικονομική βλάβη και προσβολή της φήμης και της αξιοπιστίας της, που αποτελεί παράγοντα καθοριστικό για τη συνεργασία της με τα τουριστικά γραφεία και κατ επέκταση για τον κύκλο εργασιών της κατά τα επόμενα έτη, ενώ η ένδικη οφειλή της δεν έχει βεβαιωθεί δικαστικώς και αμφισβητείται έντονα εκ μέρους της με την προβολή πειστικών επιχειρημάτων ως προς τον χρόνο της παράνομης επέμβασης στον μετρητή και, συνακόλουθα, ως προς το ύψος της οφειλής της για την απωλεσθείσα ηλεκτρική ενέργεια. Ει­δικότερα, από τα ίδια παραπάνω αποδεικτικά μέ­σα δεν πιθανολογείται μεν ότι η αυθαίρετη επέμ­βαση έγινε από τον ανωτέρω ηλεκτροτεχνίτη .., που προέβη στη διακοπή της παροχής ηλεκτρικής ενέργειας στο ξενοδοχείο της αιτούσας στις 21.5.2015 (για λόγους εκδίκησης μετά τον διαπληκτι­σμό του με τον νόμιμο εκπρόσωπο της αιτούσας), όπως υπονοεί η ίδια, πλην όμως δεν πιθανολογεί­ται ούτε ότι η επέμβαση αυτή έγινε προ δεκαετίας τουλάχιστον (έστω κι αν καταλογίσθηκε μόνο η απωλεσθείσα ηλεκτρική ενέργεια της τελευταίας τριετίας, επειδή η εκτίμηση της μη καταγραφείσας ηλεκτρικής ενέργειας περιορίζεται πάντα στην τε­λευταία πενταετία, κατά τη διάρκεια της οποίας η αιτούσα ήταν συμβεβλημένη επί δύο έτη με άλλο προμηθευτή), όπως κατέθεσε ο υπάλληλος της δεύτερης των καθ ων ..., που εξετάσθηκε ως μάρ­τυρας στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου μετά από πρόταση των καθ ων, αφού: α) κατά τη διάρκεια των ετών αυτών είχαν γίνει εκατοντάδες καταμετρήσεις της κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύ­ματος από την παροχή της αιτούσας και με βάση τα διδάγματα της κοινής πείρας και τη λογική δεν δικαιολογείται οι αρμόδιοι υπάλληλοι των καθ ων ή των αναδόχων υπεργολάβων, οι οποίοι κα­τέγραφαν τις ενδείξεις του μετρητή κάθε μήνα, να μην έχουν αντιληφθεί την παραβίαση των εξωτε­ρικών σφραγίδων του μετρητή, οι οποίες είναι ευ­διάκριτες και εμφανείς ακόμη και για μη ειδικούς, β) Κατά τη διάρκεια των ετών αυτών έγινε τουλά­χιστον μία φορά (στα μέσα του έτους 2014) δια­κοπή και επανασύνδεση της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στο ξενοδοχείο της αιτούσας (λόγω λη­ξιπρόθεσμης οφειλής της), οπότε με βάση τα δι­δάγματα της κοινής πείρας και τη λογική οι ηλεκτροτεχνίτες, που προέβησαν στις σχετικές εργα­σίες, θα διαπίστωναν οπωσδήποτε τόσο την πα­ραβίαση των εξωτερικών και εσωτερικών σφραγί­δων του μετρητή, όσο και την αφαίρεση του εξαρτήματος από την πρώτη φάση της παροχής, που απέκλειε την καταγραφή ενός μέρους της κατα­νάλωσης της ηλεκτρικής ενέργειας, που παρεχό­ταν στο ξενοδοχείο της αιτούσας, δεδομένου ότι ακόμη και ο μάρτυρας των καθ ων δεν ήταν σε θέση να βεβαιώσει ότι οι εργασίες αυτές (διακοπή και επανασύνδεση) έγιναν από την κολώνα (και όχι από τον μετρητή, όπως έγινε στις 28.5.2015 και ήταν το σύνηθες στα μέσα του έτους 2014). γ) Με βάση τους ισχυρισμούς των καθ ων περί ρευματοκλοπής λόγω της παραβίασης του μετρητή, που απέκλειε την καταγραφή του ενός τρίτου της κα­τανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος από την ένδικη παροχή, η κατανάλωση αυτή θα έπρεπε να εμφα­νίζεται αυξημένη κατά το ένα τρίτο μετά την α­ντικατάσταση του παραβιασμένου μετρητή στις 28.5.2015, ενώ από το προσκομιζόμενο αντίγραφο του ιστορικού των καταναλώσεων ηλεκτρικής ε­νέργειας από την ένδικη παροχή της αιτούσας

από τον Σεπτέμβριο του έτους 2003 έως και τον Ιανουάριο του 2016, το οποίο (αντίγραφο του ι­στορικού) παραδόθηκε στην αιτούσα από τη δεύτερη των καθ ων, καθώς και από τους λογαρια­σμούς κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος, που εκδόθηκαν επ ονόματι της αιτούσας από τον νέο προμηθευτή της για το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο του 2016 έως την συζήτηση της κρινο­μένης αιτήσεως, προκύπτει ότι μετά την αντικα­τάσταση του παραβιασμένου μετρητή εμφανίζε­ται πολλές φορές μειωμένη η κατανάλωση ηλεκ­τρικού ρεύματος από την ένδικη παροχή της σε σχέση με αντίστοιχους μήνες παλαιότερων ετών, όπως: i) τον Αύγουστο του έτους 2015, που κατα­γράφηκε κατανάλωση 9.220 kWh, ενώ τον ίδιο μήνα των ετών 2013,2012, 2010,2008 και 2006 είχε καταγραφεί κατανάλωση 9.454, 9.916, 10.946, 9 844 και 10.293 kWh αντίστοιχα, ii) τον Νοέμβριο του έτους 2015, που καταγράφηκε κατανάλωση 3.971 kWh, ενώ τον ίδιο μήνα των ετών 2008, 2007, 2006, 2005, 2004 και 2003 είχε καταγραφεί κατα­νάλωση 4.079, 5.161, 5.760, 5.599, 4.543 και 4.891 kWh αντίστοιχα, iii) τον Ιανουάριο του έτους 2016, που καταγράφηκε κατανάλωση 4.559 kWh, ενώ τον ίδιο μήνα των ετών 2015, 2011, 2009, 2008, 2007, 2006, 2005 και 2004 είχε καταγραφεί κατανάλωση 4.863, 4.732, 4.671, 5.985, 6.661, 7.650, 5.196 και 6.906 kWh αντίστοιχα κλπ. δ) Κατά τους δέκα πρώτους μήνες του έτους 2016, που η καταναλωθείσα ηλεκτρική ενέργεια καταμετρή­θηκε με τον νέο μετρητή, καταγράφηκε κατανά­λωση μικρότερη ή ελαφρώς αυξημένη σε σχέση με το αντίστοιχο χρονικό διάστημα των ετών 2004 έως και 2009 (57.255 kWh η κατανάλωση, που κα­ταγράφηκε κατά τους δέκα πρώτους μήνες του έτους 2016, έναντι 57.734, 68.570, 61.947, 63.169, 55.624 και 53.586 kWh, που καταγράφηκαν κατά το αντίστοιχο χρονικό διάστημα των ετών 2009, 2008, 2007, 2006, 2005 και 2004 αντίστοιχα), ε) Και ναι μεν η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας κατά τους δέκα πρώτους μήνες του έτους 2016 εμφανί­ζεται σημαντικά μειωμένη σε σχέση με το αντί­στοιχο χρονικό διάστημα των ετών 2010 έως και 2014, πλην όμως η μείωση αυτή (με εξαίρεση τα έτη 2013 και 2014) δεν είναι της τάξεως του 3333%, όπως θα έπρεπε να συμβαίνει υπό την εκ­δοχή των καθ ων, είναι δε δικαιολογημένη, εάν ληφθεί υπόψη ότι: i) τον Απρίλιο του 2015 η αιτούσα αντικατέστησε το σύστημα θέρμανσης του νερού χρήσης, που λειτουργούσε με πετρέλαιο, με δύο δεξαμενές - καυστήρες (boiler), χωρητικότη­τας 500 λίτρων έκαστη, οι οποίες θερμαίνουν το νερό χρήσης του ξενοδοχείου με τη χρήση ηλε­κτρικής ενέργειας και τον Ιούλιο του ίδιου έτους προμηθεύθηκε επαγγελματικό σιδερωτήριο και πλυντήριο ρούχων, έτσι ώστε να καθαρίζεται ο ιματισμός εντός του ξενοδοχείου, με αποτέλεσμα να αυξηθεί έκτοτε η καταναλισκόμενη ηλεκτρική ενέργεια και ii) ο κύκλος εργασιών της αιτούσας σημείωσε σημαντική μείωση κατά τα έτη 2010 έως και 2014 και άρχισε να ανακάμπτει από το έτος 2015 και εφεξής, γεγονός, που επιβεβαιώνεται και από τις προσκομιζόμενες φορολογικές δηλώσεις της (αιτούσας σύμφωνα με τις οποίες τα έσοδά της κατά τα έτη 2013, 2014 και 2015 ανέρχονταν σε 80.015,61, 91.194,21 και 140,008,72 ευρώ αντίστοι­χα, αλλά και από το προσκομιζόμενο ισοζύγιο γε­νικού - αναλυτικών καθολικών για το χρονικό διάστημα από 1.1,2016 έως 30,9.2016, σύμφωνα με το οποίο τα έσοδά της κατά τους πρώτους εννέα μήνες του 2016 ανέρχονταν σε 156, 200,95 ευρώ, στ) Κατά τη θερινή περίοδο (δηλαδή τους μήνες Ιούνιο έως και Σεπτέμβριο) των τελευταίων πέντε ετών (2012 έως και 2016) καταγράφηκε κατανάλω­ση ηλεκτρικού ρεύματος 26.782, 23,455, 18.907, 29706 και 30.100 kWh αντίστοιχα, που είναι ανά­λογη του κύκλου εργασιών της αιτούσας, όπως αυτή προκύπτει από τις καθαρές εισπράξεις της, οι οποίες κατά τα αντίστοιχα τετράμηνα ανέρχο­νταν σε 65.232,13, 52.464,25, 48.880,81, 84,087,07 και 119.290,40 ευρώ αντίστοιχα και ζ) από μόνο το γεγονός ότι είχε οξειδωθεί στο σημείο αποκο­πής του το χάλκινο λαμάκι της πρώτης φάσης της παροχής της αιτούσας, που εμπόδιζε την κατα­γραφή ενός μέρος της ηλεκτρικής ενέργειας, που κατανάλωνε, δεν αρκεί, για να πιθανολογηθεί ότι η εν λόγω παρέμβαση έγινε πριν από δέκα χρόνι­α, όπως κατέθεσε ο μάρτυρας των καθ ων ή έστω πριν από το έτος 2010, όπως αναφέρεται στα έγ­γραφα των καθ ων, αφού προς τούτο αρκεί χρο­νικό διάστημα δύο ή τριών μηνών, εάν ληφθεί υπόψη το υλικό, από το οποίο ήταν κατασκευα­σμένο το ανωτέρω λαμάκι και η υγρασία, στην οποία ήταν εκτεθειμένο λόγω της γειτνίασης του ξενοδοχείου με τη θάλασσα. Με βάση τα προανα­φερόμενα πιθανολογείται ότι έγινε αυθαίρετη πα­ρέμβαση στον μετρητή της ηλεκτρικής ενέργειας, που κατανάλωνε η αιτούσα για τη λειτουργία του ξενοδοχείου της, με αποτέλεσμα να βαρύνεται η ίδια με το αντίτιμο της μη καταγραφείσας ηλεκ­τρικής ενέργειας, ακόμη κι αν η παραβίαση έγινε εν αγνοία της. Ωστόσο, δεν πιθανολογείται ότι η ανωτέρω παρέμβαση πραγματοποιήθηκε κατά τον αναφερόμενο από τις καθ ων χρόνο (πριν από το έτος 2010) ή έστω τον Ιούνιο του έτους 2012, με βάση τον οποίο υπολογίσθηκε η αξία της απωλεσθείσας ηλεκτρικής ενέργειας (για το χρο­νικό διάστημα έως 5.5.2015), αλλά σε χρόνο πολύ μεταγενέστερο, ο οποίος δεν μπορεί να προσδιο­ρισθεί, πλην όμως σε καμία περίπτωση δεν απείχε περισσότερο από δύο ή τρεις μήνες από την κατα­γραφή της παρέμβασης (σης 28.5.2015), πέραν των οποίων δεν δικαιολογείται με βάση τα διδάγ­ματα της κοινής πείρας και τη λογική να μην γί­νει αντιληπτή η παραβίαση του μετρητή από τους υπαλλήλους του αναδόχου υπεργολάβου, που κα­ταμετρούσαν κάθε μήνα την κατανάλωση ηλεκ­τρικής ενέργειας από την παροχή της αιτούσα Επομένως, αυτή δεν οφείλει το ποσό των 15.384,7 ευρώ, πλέον ΦΠΑ εκ 1.780,10 ευρώ, για το οποίο εκδόθηκε επ ονόματι της ο έκτακτος λογαριασμός κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος με ημερομη­νία λήξεως την 18.7.2016, διότι το ποσό αυτό υπολογίσθηκε για την ηλεκτρική ενέργεια, που εκτιμήθηκε ότι δεν καταγράφηκε κατά το χρονικό διάστημα από 12.6.2012 έως 5.5.2015, ενώ το χρονικό σημείο της επέμβασης στον μετρητή δεν είναι εμφανές, οπότε τεκμαίρεται ότι η μη καταγραφή ξεκίνησε μετά την ημερομηνία της πλέον πρόσφα­της προς τη διαπίστωση αυτής (επέμβασης) κατα­μέτρησης (βλ. το υπ αριθ.... έγγραφο της δεύτερης των καθ ων προς τον πρό­εδρο της ΡΑΕ). Συντρέχει δε επείγουσα περίπτωση και επικείμενος κίνδυνος, που επιβάλλουν τη λή­ψη ασφαλιστικών μέτρων για την προσωρινή ρύθ­μιση της κατάστασης, έτσι ώστε να συνεχισθεί η ηλεκτροδότηση του ξενοδοχείου της αιτούσας και να αποφευχθεί η άλλως επαπειλούμενη παύση της λειτουργίας της, που σημαίνει τη δημιουργία αμε­τάκλητων συνεπειών καθοριστικών για τη βιωσιμότητά της προσωρινά, μέχρις ότου επιτευχθεί η δικαστική διάγνωση κατά την κύρια διαγνωστική δίκη. Κατ ακολουθίαν, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινομένη αίτηση ως βάσιμη και κατ ουσίαν, να απαγορευθεί στις καθ ων προσωρινά, μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης επί της ασκηθησομένης τακτικής αγωγής, να προβούν σε οποιαδήπο­τε ενέργεια, που θα έχει ως αποτέλεσμα τη διακο­πή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στο ξενοδο­χείο της αιτούσας λόγω μη πληρωμής του ποσού, που καταλογίσθηκε σε βάρος της με τον ανωτέρω έκτακτο λογαριασμό, να ταχθεί κατ άρθρον 693 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. προθεσμία τριάντα ημερών από τη δημο­σίευση της παρούσας για την άσκηση της τακτικής αγωγής και να συμψηφισθούν στο σύνολο τους τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων, διότι κατά την κρίση του Δικαστηρίου οι κανόνες δικαίου, που εφαρμόσθηκαν, ήταν ιδιαίτερα δυσχερείς (άρθρο 179 Κ.Πολ.Δ.), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.