ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΤΜΗΜΑ ΝΑΥΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ

ΑΡΙΘΜΟΣ 3821/2020

 

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές Γεωργία Παναγιωτοπούλου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Αντιγόνη-Καλλιόπη Αδάμ, Πρωτοδίκη, και Χρυσάνθη Μάντη, Πρωτοδίκη-Εισηγήτρια, και από τη Γραμματέα Σεβαστή Ανδριανίδου.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 6 Οκτωβρίου 2020, για να δικάσει την υπόθεση:

Της αιτούσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «….», με Α.Φ.Μ. …, που εδρεύει στη … και έχει εγκαταστήσει, σύμφωνα με το Ν. 3427/2005, γραφείο στην Ελλάδα, επί της οδού …, νόμιμα εκπροσωπούμενης, η οποία παραστάθηκε στο ακροατήριο δια του πληρεξούσιου δικηγόρου της Ελευθέριου Αλεξάνδρου, που προσκόμισε  το υπ’ αριθμό … γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών του ΔΣΠ.

Η αιτούσα ζητεί να γίνει δεκτή η από 7-8-2020 αίτησή της, που κατατέθηκε στη γραμματεία του Δικαστηρίου αυτού με γενικό αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου ..../10-8-2020 και ειδικό αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου ..../10-8-2020, προσδιορίσθηκε να συζητηθεί για τη δικάσιμο που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας δικάσιμο και εγγράφηκε στο πινάκιο.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, ο πληρεξούσιος δικηγόρος της αιτούσας ανέπτυξε τους ισχυρισμούς της και ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης και στις προτάσεις της.

 ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

 ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Με το Ν. 3858/2010 προσαρμόστηκε το Ελληνικό Δίκαιο στον Πρότυπο Νόμο του έτους 1997 για τη «Διασυνοριακή πτώχευση» της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για το Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο (Uncitral). Στα κεφάλαια Β (άρθρα 9-14) και Γ (άρθρα 15-24) αυτού ρυθμίζεται το δικαίωμα πρόσβασης του αλλοδαπού συνδίκου και των αλλοδαπών πιστωτών στα εθνικά δικαστήρια, καθώς και η αναγνώριση της αλλοδαπής διαδικασίας και οι συνέπειές της αντίστοιχα. Η αναγνώριση της διαδικασίας [όπου ως «αλλοδαπή διαδικασία» κατ’ άρθρο 2 περ. α΄ του ως άνω νόμου, νοείται η συλλογική δικαστική ή διοικητική διαδικασία σε άλλο κράτος, συμπεριλαμβανομένης και της σχετικής με την πτώχευση προσωρινής διαδικασίας, η οποία προϋποθέτει την αφερεγγυότητα του οφειλέτη και συνεπάγεται τη μερική ή ολική στέρηση της διοίκησης της περιουσίας του (πτωχευτική απαλλοτρίωση) και το διορισμό συνδίκου προς το σκοπό εκκαθάρισης ή αναδιοργάνωσης], δεν επέρχεται αυτομάτως στο κράτος αναγνώρισης, αλλά προϋποθέτει προηγούμενη απόφαση του εθνικού πτωχευτικού δικαστηρίου στο κράτος αναγνώρισης, κατόπιν αίτησης του αλλοδαπού συνδίκου και υποβολής όλων των απαιτούμενων συνοδευτικών εγγράφων. Ειδικότερα, η απόφαση αναγνώρισης μίας αλλοδαπής διαδικασίας εκδίδεται από το εθνικό δικαστήριο εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις : α) πρόκειται για διαδικασία αφερεγγυότητας που έχει ήδη εκκινήσει σε αλλοδαπό κράτος κατά την κείμενη σε αυτό πτωχευτική νομοθεσία, β) υποβάλλεται αίτηση αναγνώρισης από τον αλλοδαπό σύνδικο, ως αρμόδιο προς τούτο όργανο (άρθρα 9 και 15 § 1 του ως άνω νόμου, βλ. (Λ. Αθανασίου, Η διασυνοριακή πτώχευση της ναυτιλιακής επιχείρησης, 2015, § 162, σελ. 93), γ) έχει το περιεχόμενο που ορίζει ο νόμος, δ) η αίτηση ασκείται στο αρμόδιο δικαστήριο και ε) δεν αντιτίθεται στη δημόσια τάξη (άρθρο 6), δηλαδή στις θεμελιώδεις κοινωνικές, νομοπολιτικές και ηθικές αντιλήψεις της ημεδαπής έννομης τάξης, όπως ιδίως οι θεμελιώδεις αρχές και δικαιώματα ή ελευθερίες του ατόμου, που κατοχυρώνονται συνταγματικά (Λ. Αθανασίου, ό.π., § 167, σελ. 95). Επιπλέον, η αλλοδαπή διαδικασία αναγνωρίζεται ως κύρια αν διεξάγεται στο κράτος, όπου ο οφειλέτης έχει το κέντρο των κυρίων συμφερόντων ή ως μη κύρια, όταν διεξάγεται στο κράτος, όπου ο οφειλέτης έχει την εγκατάστασή του. Η έκδοση της απόφασης αναγνώρισης επιφέρει αυτόματες συνέπειες, ήτοι την αναστολή της έναρξης ή συνέχισης των ατομικών διώξεων των πιστωτών σχετικά με τα περιουσιακά στοιχεία, τα δικαιώματα, τις υποχρεώσεις ή την ευθύνη του οφειλέτη, της αναγκαστικής εκτέλεσης σε περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη και του δικαιώματος μεταβίβασης, επιβάρυνσης ή με άλλον τρόπο διάθεσης οποιωνδήποτε περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη (άρθρο 20 § 1), αλλά και δυνητικές (κατά την κρίση του δικαστηρίου) συνέπειες, που επέρχονται μετά την έκδοση της απόφασης (άρθρο 21) ή μέχρι την έκδοση αυτής (άρθρο 19), ως προσωρινά μέτρα προστασίας.

II. Περαιτέρω, στο Ελληνικό δίκαιο δεν υπάρχει αυτοτελής ρύθμιση, ουσιαστικού ή δικονομικού δικαίου, για τη δομή και τη λειτουργία του ομίλου επιχειρήσεων (Ρ. Χατζηνικολάου – Αγγελίδου, Οι όμιλοι: έμφαση στο σύνολο ή στα μέλη; Το παράδειγμα της πώχευσης, Αρμ. 6/2017, σελ. 915 επ.). Ο όμιλος επιχειρήσεων δεν αποτελεί αναγνωρισμένο νομικό πρόσωπο και στερείται νομικής προσωπικότητας. Η έλλειψη αυτή συνεπάγεται ότι η ένωση δεν αποτελεί αυτοτελές υποκείμενο δικαίου, δεν είναι φορέας εταιρικής περιουσίας και δεν έχει ίδια δικαιοπρακτική και αδικοπρακτική ικανότητα, ούτε αυτοτέλεια έναντι των μελών της. Η διασάφηση αυτή, σε συνδυασμό με το άρθρο 2 § 1 του ΠτΚ, κατά το οποίο πτωχευτική ικανότητα έχουν οι εμπορικές εταιρείες με νομική προσωπικότητα αλλά και ενώσεις προσώπων με νομική προσωπικότητα που επιδιώκουν οικονομικό σκοπό, η οποία εισάγει στο Ελληνικό δίκαιο την αρχή «ένα νομικό πρόσωπο, μία περιουσία, μία πτώχευση» αποδεικνύει ότι δεν είναι δυνατή η πτώχευση του συνόλου του ομίλου, ούτε αντίστοιχα η υποβολή κοινής αίτησης για την πτώχευση του συνόλου των εταιρειών του, αλλά μόνο η πτώχευση επιμέρους εταιρειών του, εφόσον στο πρόσωπο καθεμίας συγκεντρώνονται οι αναγκαίες προϋποθέσεις (Μ. Βαρελά, Ζητήματα πτώχευσης στους ομίλους ανωνύμων εταιρειών, ΔΕΕ 4/2009, σελ. 401 επ.). Συνεπώς, με το ισχύον καθεστώς του ΠτΚ κρίνεται ανέφικτη η κήρυξη σε πτώχευση του ομίλου με μια ενιαία διαδικασία αφερεγγυότητας. Τέλος, στο πλαίσιο του ενωσιακού δικαίου, ο Κανονισμός 1346/2000 περί των διασυνοριακών διαδικασιών αφερεγγυότητας δεν περιείχε διατάξεις για τις διαδικασίες αφερεγγυότητας των ομίλων, ενώ ο νέος Κανονισμός 848/2015, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ από 26-6-2017, καταργώντας τον προηγούμενο, ως άνω, Κανονισμό, περιέχει κεφάλαιο (υπό στοιχείο V) για τη διαδικασία αφερεγγυότητας των μελών ομίλου εταιρειών, με σκοπό την αποτελεσματικότερη διαχείριση των διαδικασιών αφερεγγυότητας των εταιρειών – μελών του ομίλου, και όχι του ομίλου ως συνόλου, ως μια ενιαία διαδικασία (Ρ. Χατζηνικολάου – Αγγελίδου, ό.π.). Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτησή της, η αιτούσα εκθέτει ότι την 6η-11-2018, η ίδια μαζί με την «…», καθώς και με ορισμένες συνδεδεμένες με αυτήν, αμέσως ή εμμέσως εταιρείες, ως και μαζί με συνδεδεμένες με αυτήν, αμέσως ή εμμέσως, μη οφειλέτριες εταιρείες, υπέβαλαν από κοινού οικειοθελώς αίτηση για προστασία, κατά τις διατάξεις του Κεφαλαίου 11 του ΠτΚ των Η.Π.Α., στο αρμόδιο πτωχευτικό Δικαστήριο για τη Νότια Περιφέρεια της Νέας Υόρκης. Ότι, κατόπιν της ειδικότερα περιγραφόμενης σε αυτή διαδικασίας, την 29η-3-2019, το ανωτέρω Πτωχευτικό Δικαστήριο, με την από ίδιας ημερομηνίας απόφασή του, εξέδωσε Διαταγή Επιβεβαίωσης του υποβληθέντος, την 16η-1-2019, Κοινού Σχεδίου Αναδιοργάνωσης της «…» και των συνδεδεμένων οφειλετριών εταιρειών, μεταξύ των οποίων και η ίδια (αιτούσα), με ημερομηνία έναρξης ισχύος του Σχεδίου την 3η-4-2019. Ότι, ειδικότερα, το Πτωχευτικό Δικαστήριο, με την ως άνω απόφασή του, αφού διαπίστωσε ότι το Σχέδιο είναι νόμιμο, κήρυξε αυτό εκτελεστό και δεσμευτικό κατά παντός έχοντος οποιαδήποτε απαίτηση κατά των Αναδιοργανωθεισών Οφειλετριών, που είχε γεννηθεί πριν την 8η-11-2018 (ημερομηνία έως την οποία έπρεπε να έχουν αναγγελθεί οι πιστωτές τους και να έχουν υποβάλει τα στοιχεία των απαιτήσεων ή δικαιωμάτων τους), ενώ όρισε, μεταξύ άλλων, ότι από την έναρξη ισχύος του καταλαμβάνει οριστικά όλα τα πρόσωπα, τα οποία είχαν, έχουν και θα έχουν απαιτήσεις ή δικαιώματα, τα οποία έχουν διακανονισθεί με αυτό. Ότι η ανωτέρω διαδικασία, την οποία ακολούθησαν οικειοθελώς η «…» και οι συνδεδεμένες με αυτήν εταιρείες, μεταξύ των οποίων και η αιτούσα, ως διαδικασία αναδιοργάνωσής τους, προβλεπόμενης από τον ΠτΚ των Η.Π.Α., υπάγεται προδήλως στο πεδίο εφαρμογής του Ν. 3858/2010, χωρίς να επηρεάζεται εκ του γεγονότος ότι, κατ’ εφαρμογή των σχετικών διατάξεων του αλλοδαπού ΠτΚ και της παρεχόμενης από αυτές ευχέρειας, η διαδικασία αναδιοργάνωσης έγινε από τις ίδιες τις εταιρείες, δεδομένου ότι οι πιστωτές δε ζήτησαν το διορισμό συνδίκου. Ότι, ακόμη, στην περιφέρεια του ως άνω Πτωχευτικού Δικαστηρίου η «…» είχε, κατά τον κρίσιμο χρόνο, το κέντρο των κύριων συμφερόντων της, κατά την έννοια του άρθρου 2 εδ. β΄ Ν. 3858/2010, ενώ, τέλος, τόσο η «…», όσο και οι συνδεδεμένες με αυτήν εταιρείες, μεταξύ των οποίων και η ίδια, έχουν ως σκοπό ή ασχολούνται με την προμήθεια πλοίων δια καυσίμων. Με βάση το ιστορικό αυτό, και ενόψει των συνεπειών της αναγνώρισης, ήτοι της αναστολής και αδυναμίας έναρξης ή συνέχισης δικαστικών διαδικασιών ή διαδικασιών εκτέλεσης κατά αυτής και των ευρισκόμενων στην Ελλάδα περιουσιακών της στοιχείων προς επιδίκαση ή ικανοποίηση των κατ’ αυτής απαιτήσεων που εμπίπτουν στο επικυρωθέν Σχέδιο, ζητεί να αναγνωρισθεί στην Ελλάδα η περιγραφόμενη πτωχευτική διαδικασία, που κατέληξε στην έκδοση της από 29-3-2019 Απόφασης/Διαταγής του Πτωχευτικού Δικαστηρίου των Η.Π.Α. για τη Νότια Περιφέρεια της Νέας Υόρκης, με την οποία επικυρώθηκε (επιβεβαιώθηκε) το ενσωματωθέν σε αυτήν Σχέδιο Αναδιάρθρωσης των ως άνω εταιρειών, με βάση το Ν. 3858/2010, άλλως, επικουρικά, να αναγνωρισθεί η ισχύς της ως άνω Απόφασης/Διαταγής και οι προηγηθείσες Διαταγές/Αποφάσεις που αναφέρονται σε αυτήν, με βάση τα άρθρα 780 και 905 § 4 ΚΠολΔ. Με αυτό το περιεχόμενο και αιτήματα, η αίτηση αρμόδια, καθ’ ύλη και κατά τόπο, εισάγεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, κατά την προκείμενη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρα 4 Ν. 3858/2010 και 739 επ. ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με το άρθρο 51 §§ 1 περ. β΄ και 3 Ν. 2172/1993 λόγω της ναυτικής φύσης της διαφοράς), πλην όμως, είναι απαράδεκτη, κατά το κύριο αίτημά της, καθώς δεν κατατέθηκε από αλλοδαπό σύνδικο (άρθρα 9 και 15 § 1 Ν. 3858/2010), σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στην υπό στοιχείο Ι μείζονα σκέψη της παρούσας, ούτε συνυποβλήθηκε με αυτήν επικυρωμένο αντίγραφο της απόφασης ή βεβαίωση του αλλοδαπού δικαστηρίου, ή οποιαδήποτε άλλη απόδειξη ως προς το διορισμό συνδίκου (άρθρο 15 § 2 του ως άνω νόμου), ή, έστω, σε περίπτωση, που, όπως ισχυρίζεται η αιτούσα, η ίδια διατήρησε τη διοίκηση της πτωχευτικής της περιουσίας, βεβαίωση ή κάποια άλλη απόδειξη περί αυτού. Αντίθετα, τα μόνα έγγραφα που προσκομίζει η αιτούσα σχετικά με την αλλοδαπή διαδικασία είναι η από 29-3-2019 Διαταγή Επιβεβαίωσης του Σχεδίου Αναδιάρθρωσης του Πτωχευτικού Δικαστηρίου των Η.Π.Α. και η κοινοποίηση αυτού, στα οποία μάλιστα δεν αναφέρεται η ίδια, παρά μόνο η «…» και ως προς τις συνδεδεμένες με αυτήν επιχειρήσεις γίνεται παραπομπή σε άλλο έγγραφο, το οποίο δεν προσκομίζεται. Πέραν των ανωτέρω, όμως, η υπό κρίση αίτηση είναι απορριπτέα, σε κάθε περίπτωση, και ως νομικά αβάσιμη, δοθέντος ότι πρόκειται για πτώχευση ομίλου εταιρειών και συγκεκριμένα, της μητρικής ως άνω εταιρείας με την επωνυμία «…» και των συνδεδεμένων με αυτήν (θυγατρικών) επιχειρήσεων, όπως η αιτούσα, άλλωστε, εκθέτει με την προσθήκη στις προτάσεις της. Ωστόσο, κάθε εταιρεία – μέλος του ομίλου, όπως εν προκειμένω η αιτούσα, διατηρεί ξεχωριστή νομική προσωπικότητα, κατά τα εκτιθέμενα στην υπό στοιχείο ΙΙ νομική σκέψη της παρούσας, με αποτέλεσμα, να έχει μόνο αυτή πτωχευτική ικανότητα, κατά το ημεδαπό δίκαιο (όπως και κατά το ενωσιακό), και όχι ο όμιλος ως σύνολο. Συνεπώς, η αναγνώριση της εν λόγω αλλοδαπής διαδικασίας αφερεγγυότητας, ακόμη κι αν ήθελε κριθεί παραδεκτή, προσκρούει στη συγκεκριμένη περίπτωση στην εθνική δημόσια τάξη (άρθρο 6 του ως άνω νόμου), καθόσον αντίκεται στις θεμελιώδεις νομοπολιτικές αντιλήψεις της ημεδαπής έννομης τάξης, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν παραπάνω. Τέλος, για τον ίδιο ως άνω λόγο, ήτοι την πρόδηλη αντίθεση προς τη δημόσια τάξη, πρέπει να απορριφθεί ως νομικά αβάσιμη και η σωρευόμενη, κατά δικονομική επικουρικότητα, κατ’ άρθρο 219 § 1 ΚΠολΔ, αίτηση αναγνώρισης ισχύος της ως άνω απόφασης του αλλοδαπού δικαστηρίου, σύμφωνα με τα άρθρα 780 περ. 2 και 905 § 2 ΚΠολΔ. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση στο σύνολό της.

 

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει παρουσία της αιτούσας.

Απορρίπτει την αίτηση.

Κρίθηκε, αποφασίσθηκε στον Πειραιά στις 11-12-2020, και δημοσιεύθηκε στις 15-12-2020, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου αυτού, με απούσα την αιτούσα και τον πληρεξούσιο δικηγόρο της.

 

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                   Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ