ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΑΡΙΘΜΟΣ 3690/2019

 

Πρόεδρος: Β. Πορτοκάλλης (Πρόεδρος Πρωτοδικών)

Εισηγητής: Ευ. Χατζίκος (Πρόεδρος Πρωτοδικών)

Δικηγόρος: Γ. Χαραλάμπης

Δικηγόρος: Π. Νιάδης

 

[…1. Από την διάταξη του άρθρου 125 παρ. 3 ν. 4072/2012 προκύπτει ότι στις γενικές προϋποθέσεις για την προστασία καταχωρισμένου εθνικού σήματος ανήκει, μεταξύ άλλων, η χρήση του μεταγενέστερου πανομοιότυπου ή παρόμοιου με το καταχωρισθέν σήμα σημείου «στις συναλλαγές», ήτοι στο πλαίσιο εμπορικής δραστηριότητας με σκοπό την άντληση οικονομικού οφέλους και όχι στον ιδιωτικό τομέα (βλ. απόφαση ΔΕΕ της 23ης Μαρτίου 2010, C-236 έως 238/08, Google France και Google, EU:C:2010:159, ΔίΜΕΕ 2010.135, σκέψη 50).

2. Το ΔΕΕ έχει κρίνει ότι εκείνος που κατά την αγορά διαδικτυακής υπηρεσίας αντιστοίχισης επιλέγει συγκεκριμένη λέξη-κλειδί (keyword), ώστε, εάν κάποιος χρήστης του διαδικτύου πληκτρολογήσει αυτήν (λέξη-κλειδί) σε διαδικτυακή μηχανή αναζήτησης, να εμφανίζεται στα αποτελέσματα ένας διαφημιστικός σύνδεσμος (advertising link) προς τον ιστότοπο, μέσω του οποίου διαθέτει ή προωθεί τα προϊόντα του ή τις υπηρεσίες του, χρησιμοποιεί το ως άνω σημείο (λέξη-κλειδί) «στις συναλλαγές» υπό την έννοια του άρθρου 125 παρ. 3 ν. 4072/2012, και ειδικότερα στο πλαίσιο της δικής του εμπορικής επικοινωνίας (βλ. αποφάσεις ΔΕΕ της 22ας Σεπτεμβρίου 2011, C-323/09, Interflora και Interflora British Unit, EU:C:2011:604, ΕΕμπΔ 2012.195, σκέψη 30, της 8ης Ιουλίου 2010, C-558/08, Portakabin, EU:C:2010:416, Αρμεν 2010.1918, σκέψη 27, 45 επ. και 55, της 26ης Μαρτίου 2010, C-91/09, Eis.de, EU:C:2010:174, σκέψη 17, της 25ης Μαρτίου 2010, C-278/08, BergSpechte, EU:C:2010:163, σκέψη 18, Google France και Google σκέψεις 51, 52 και 56).

3. Εξάλλου, η προαναφερόμενη χρήση του εν λόγω σημείου συνιστά χρήση για προϊόντα ή υπηρεσίες, κατά την έννοια του άρθρου 125 ν. 4072/2012, έστω και εάν η εμφανιζόμενη διαφημιστική αναγγελία δεν περιλαμβάνει το επιλεγέν σημείο (βλ. Interflora και Interflora British Unit σκέψη 31, Portakabin σκέψη 28, Eis.de σκέψη 18, BergSpechte σκέψη 19, Google France και Google σκέψεις 65 επ.). Μάλιστα, υπάρχει χρήση του σήματος «για προϊόντα ή υπηρεσίες», είτε όταν τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες που αφορά η διαφημιστική αναγγελία πραγματικά προσφέρονται προς πώληση με αυτή ταύτη την αναγγελία, όπως αυτή εμφανίζεται από τον παρέχοντα την υπηρεσία αντιστοιχίσεως, είτε όταν προσφέρονται μόνο στον ιστότοπο του διαφημιζομένου, στον οποίο ο χρήστης του διαδικτύου παραπέμπεται αν κάνει κλικ πάνω στον διαφημιστικό σύνδεσμο (βλ. Portakabin σκέψεις 40-44).

4. Η χρήση λέξης-κλειδιού πανομοιότυπου με σήμα εντάσσεται στο άρθρο 125 παρ. 3 περ. α΄ ν. 4072/2012 («διπλή ταυτότητα»), όταν έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση διαφημιστικού συνδέσμου προς ιστότοπο, στον οποίο προτείνονται προϊόντα ή υπηρεσίες πανομοιότυπα με τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες για τα οποία έχει καταχωρισθεί το εν λόγω σήμα (βλ. Interflora και Interflora British Unit σκέψη 33, Portakabin σκέψεις 25-26, Google France και Google σκέψεις 46 και 47), στην περίπτωση β΄ της ίδιας παραγράφου, όταν τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες του τρίτου είναι παρόμοια με εκείνα για τα οποία έχει καταχωρισθεί το εν λόγω σήμα (βλ. Google France και Google σκέψη 47), και στην περίπτωση γ΄ της ως άνω παραγράφου, όταν το σήμα έχει αποκτήσει φήμη στην ημεδαπή (βλ. Interflora και Interflora British Unit σκέψη 69, Google France και Google σκέψεις 32 και 48). Συναφώς, η χρήση λέξης-κλειδιού παρόμοιου με το σήμα εντάσσεται στο άρθρο 125 παρ. 3 περ. β΄ ν. 4072/2012, όταν έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση διαφημιστικού συνδέσμου προς ιστότοπο, στον οποίο προτείνονται προϊόντα ή υπηρεσίες παρόμοια ή πανομοιότυπα με τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες για τα οποία έχει καταχωρισθεί το εν λόγω σήμα (βλ. Portakabin σκέψεις 49 επ., BergSpechte σκέψη 22). Σε κάθε περίπτωση, ο δικαιούχος του εμπορικού σήματος δεν μπορεί να αντιτίθεται στην χρήση ως λέξεως-κλειδιού ενός σημείου πανομοιότυπου ή παρόμοιου με το εμπορικό σήμα του, εφόσον δεν πληρούνται στο σύνολό τους οι προβλεπόμενες στο άρθρο 125 παρ. 3 ν. 4072/2012, καθώς και στην συναφή νομολογία, προϋποθέσεις (βλ. Interflora και Interflora British Unit σκέψη 32, Eis.de σκέψη 19). Τούτο δε, πρωτίστως, διότι αυτή καθαυτή η διαδικτυακή διαφήμιση βάσει λέξεων-κλειδιών πανομοιότυπων ή παρόμοιων με εμπορικά σήματα, με την οποία ο διαφημιζόμενος σκοπεί κατά κανόνα απλώς να προτείνει στους χρήστες του διαδικτύου εναλλακτικές λύσεις σε σχέση με τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες των δικαιούχων των ως άνω σημάτων, είναι πρακτική σύμφυτη με την άσκηση του ανταγωνισμού (βλ. Interflora και Interflora British Unit σκέψεις 57 και 58).

5. Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 125 παρ. 3 περ. β΄ του ν. 4072/2012 ο δικαιούχος ενός σήματος έχει την εξουσία να απαγορεύσει σε τρίτο να χρησιμοποιεί στις συναλλαγές, χωρίς τη συγκατάθεσή του, σημείο πανομοιότυπο ή παρόμοιο με το σήμα του προς διάκριση προϊόντων ή υπηρεσιών πανομοιότυπων ή παρόμοιων με εκείνα για τα οποία έχει καταχωρισθεί το σήμα, μόνον εάν, λόγω της υπάρξεως κινδύνου συγχύσεως από την σκοπιά μέρους του ενδιαφερόμενου κοινού, η χρήση αυτή θίγει ή μπορεί να θίξει την δηλωτική της προελεύσεως λειτουργία του (βλ. […]), ήτοι, όταν το ενδιαφερόμενο κοινό είναι δυνατόν να πιστέψει ότι τα σχετικά προϊόντα ή υπηρεσίες προέρχονται από την ίδια επιχείρηση ή, ενδεχομένως, από συνδεόμενες μεταξύ τους οικονομικώς επιχειρήσεις (βλ. απόφαση ΔΕΕ της 10ης Απριλίου 2008, C-102/07, Αdidas II, EU:C:2008:217, ΧρΙΔ 2008.942, σκέψη 28).

6. Υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως όταν στους χρήστες του διαδικτύου εμφανίζεται, με βάση λέξη-κλειδί παρόμοια με σήμα, διαφημιστική αναγγελία τρίτου, η οποία δεν καθιστά δυνατό ή δεν καθιστά ευχερώς δυνατό στον χρήστη του διαδικτύου, που έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος, να αντιληφθεί εάν τα διαφημιζόμενα προϊόντα ή οι υπηρεσίες προέρχονται από τον δικαιούχο του σήματος ή από επιχείρηση που συνδέεται οικονομικώς με αυτόν ή εάν, αντιθέτως, προέρχονται από τρίτον (βλ. Portakabin σκέψη 52, BergSpechte σκέψη 39). Έτσι, συντρέχει προσβολή της δηλωτικής της προελεύσεως λειτουργίας του σήματος, στην περίπτωση που η διαφήμιση του τρίτου υποδηλώνει την ύπαρξη μιας οικονομικής σχέσης μεταξύ του εν λόγω τρίτου και του δικαιούχου του σήματος, καθώς και στην περίπτωση που η διαφήμιση, μολονότι δεν υποδηλώνει την ύπαρξη οικονομικής σχέσης, παραμένει αόριστη όσον αφορά την προέλευση των προϊόντων ή των υπηρεσιών σε σημείο που ο χρήστης του διαδικτύου, ο οποίος έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος, να μην είναι σε θέση να γνωρίζει βάσει του διαφημιστικού συνδέσμου και του εμπορικού μηνύματος που περιέχει εάν ο διαφημιζόμενος είναι τρίτος σε σχέση με τον δικαιούχο του σήματος ή εάν, αντιθέτως, συνδέεται οικονομικά με αυτόν (βλ. Portakabin σκέψεις 35 και 53, BergSpechte σκέψεις 36 και 40). Αυτονόητο είναι ότι οι ανωτέρω παραδοχές του ΔΕΕ δεν πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι ο κίνδυνος σύγχυσης αποτρέπεται μόνο όταν ο διαφημιζόμενος, ο οποίος, ως προελέχθη στην σκέψη 4, υιοθετεί μία διαφημιστική πρακτική που καταρχήν δεν προσβάλλει το επί του σήματος δικαίωμα, περιλαμβάνει στην εμφανιζόμενη διαφήμιση μνεία περί του ότι δεν υφίσταται οποιαδήποτε είδους οικονομική σχέση μεταξύ του ιδίου και του σηματούχου (βλ. BGH, απόφαση της 13.12.2012 - Ι ZR 217/10, «MOST-Pralinen», σκέψη 34). […]

10. Το «domain name» (όνομα χώρου) επιτελεί κατ’ ουσία ρόλο ηλεκτρονικής διεύθυνσης επιτρέποντας την επικοινωνία του χρήστη του διαδικτύου με τον κάτοχο της ηλεκτρονικής διεύθυνσης. Έτσι ο χρήστης, συνδεόμενος με ένα συγκεκριμένο όνομα διαδικτύου, έρχεται σε επαφή με τα δημοσιευμένα στην ιστοσελίδα δεδομένα και κατ’ επέκταση με το πρόσωπο στο οποίο ανήκει η ιστοσελίδα. Με τον τρόπο αυτό καθίσταται δυνατή η πρόσβαση πελατών σε ιστοσελίδα εμπόρου, όπου ο τελευταίος προωθεί και διαφημίζει τα προϊόντα που διαθέτει ή τις υπηρεσίες που παρέχει, ενώ είναι εφικτή ακόμη και η κατάρτιση συναλλαγών. Το «domain name» δεν μπορεί καταρχήν να ταυτισθεί με την εμπορική επωνυμία, το διακριτικό τίτλο και το εμπορικό σήμα. Όμως, αποτελεί «ηλεκτρονικό διακριτικό γνώρισμα» με εξατομικευτική και αναγνωριστική λειτουργία και συνεπώς, μπορεί να δοθεί σε αυτό, μεταξύ άλλων, λειτουργία διακριτικού τίτλου (βλ. ΑΠ 1609/2014 ΧρΙΔ 2015.387, Τ. Φουντεδάκη, Η σύγκρουση των διακριτικών γνωρισμάτων, 2003, σελ. 241). Στην πράξη ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο εμφανίζεται στο διαδίκτυο με τα διακριτικά γνωρίσματα που τον κατέστησαν γνωστό στον υλικό κόσμο, δηλαδή χρησιμοποιεί το όνομα, την εμπορική επωνυμία ή το σήμα του, δεδομένων μάλιστα των περιορισμένων ορίων παροχής «domain name» για κάθε χρήση αλλά και της επιβαλλόμενης συντομίας για την επικοινωνία αυτού του είδους (βλ. ΑΠ 1609/2014 ό.π.). Αυτονόητο είναι ότι το «domain name» προστατεύεται αυτοτελώς κατ’ άρθρο 13 παρ. 1 ν. 146/1914 ως διακριτικός τίτλος επιχείρησης μόνο όταν δεν ταυτίζεται με τα ήδη υφιστάμενα ονοματικά διακριτικά γνωρίσματα και σήματα αυτής. Τούτο δε, διότι η χρήση των τελευταίων ως ονομάτων χώρου δευτέρου επιπέδου αποτελεί στην ουσία χρήση αυτών στο διαδίκτυο, δηλαδή άσκηση θετικής εξουσίας του δικαιούχου, και δεν οδηγεί στην αυτοτελή προστασία του ονόματος χώρου. Σε μια τέτοια περίπτωση η όποια προσβολή αναφέρεται σε αυτά καθαυτά τα αρχικά διακριτικά γνωρίσματα ή σήματα, συνακόλουθα δε βάσει αυτών κρίνεται η χρονική προτεραιότητα κατά την άρση της όποιας σύγκρουσης (βλ. ΠολΠρΑθ 4659/2017 αδημ.). […]

Από την εκτίμηση [των αναλυτικά αναφερόμενων στην απόφαση αποδεικτικών μέσων] αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η ενάγουσα δραστηριοποιείται από το έτος 1989 στον τομέα της παροχής υπηρεσιών εκπαίδευσης και επιμόρφωσης, και συγκεκριμένα στην διδασκαλία ξένων γλωσσών και πληροφορικής υπό την επωνυμία «Ε. ΑΝΩΝΥΜΗ...». Λόγω της μακροχρόνιας δραστηριοποιήσεώς της στον οικείο τομέα έχει αποκτήσει συσσωρευμένη εμπειρία και έχει δημιουργήσει και εξελίξει εξειδικευμένη τεχνογνωσία. Η παροχή των υπηρεσιών αυτών πραγματοποιείται διαμέσου ενός οργανωμένου δικτύου διακοσίων περίπου κέντρων ξένων γλωσσών και πληροφορικής (φροντιστηρίων), το οποίο λειτουργεί υπό τον κοινό διακριτικό τίτλο «Ε.» και έχει αναπτυχθεί με την μέθοδο της συνάψεως συμβάσεων δικαιόχρησης (franchise). Το προαναφερόμενο δίκτυο αριθμεί 200 περίπου μέλη και κατέχει την πρώτη θέση στην ημεδαπή σε αριθμό κέντρων, μαθητών, καθηγητών και εργαζομένων και απολαμβάνει ιδιαίτερης εκτίμησης μεταξύ του καταναλωτικού κοινού, λόγω της ποιότητας των προσφερόμενων υπηρεσιών. Εξάλλου, της έχει εκχωρηθεί το όνομα χώρου «e.» με την κατάληξη «.com», μέσω του οποίου προβάλλει τις παρεχόμενες από το δίκτυό της υπηρεσίες. Η πρώτη εναγομένη, η οποία εκπροσωπείται νομίμως από τον δεύτερο εναγόμενο, αντιπρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο, συνεστήθη το έτος 1984 και δραστηριοποιείται στον τομέα της διδασκαλίας ενηλίκων προς εκμάθηση ξένων γλωσσών. Έχει αναπτύξει με την μέθοδο της συνάψεως συμβάσεων δικαιόχρησης (franchise) οργανωμένο δίκτυο είκοσι έξι κέντρων ξένων γλωσσών (φροντιστηρίων), τα οποία παρέχουν τις υπηρεσίες διδασκαλίας υπό τον κοινό διακριτικό τίτλο «ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ …». Στην πρώτη εναγομένη έχει εκχωρηθεί το όνομα χώρου «…» με την κατάληξη «edu.gr», μέσω του οποίου προβάλλει τις παρεχόμενες από το δίκτυό της υπηρεσίες. Αρχές του μήνα Σεπτεμβρίου του έτους 2016 η πρώτη εναγομένη επέλεξε να διαφημισθεί στην διαδικτυακή μηχανή αναζήτησης με την ονομασία «Google», η οποία παρείχε επ’ αμοιβή την υπηρεσία αντιστοίχισης με την ονομασία «...». Η υπηρεσία αυτή επέτρεπε στους διαφημιζόμενους επιχειρηματίες να επιλέγουν μία ή περισσότερες λέξεις-κλειδιά, ώστε, όταν αυτές περιέχονται σε αναζήτηση που πραγματοποιεί ένας χρήστης του διαδικτύου, να εμφανίζεται ένας διαφημιστικός σύνδεσμος προς τον ιστότοπο του επιχειρηματία (keyword advertising) στο άνω μέρος της οθόνης, άνωθεν των «φυσικών αποτελεσμάτων», ήτοι των ιστότοπων που αντιστοιχούσαν καλύτερα σε αυτές τις λέξεις και κατατάσσονταν κατά φθίνουσα σειρά αναλόγως της συνάφειάς τους. Κάτωθι του συνδέσμου εμφανιζόταν η λεκτική ένδειξη «Διαφ.» σε σκουρόχρωμο φόντο (πλαίσιο) ακολουθούμενη από τον ιστότοπο του διαφημιζομένου επιχειρηματία, καθώς και ένα σύντομο διαφημιστικό μήνυμα. Τα ως άνω μερικότερα στοιχεία (διαφημιστικός σύνδεσμος, ιστότοπος και διαφημιστικό μήνυμα) συναποτελούσαν την διαφήμιση, η οποία γινόταν αντιληπτή ως τέτοια από τον μέσο χρήστη του διαδικτύου, που έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος, λόγω της άνω επισήμανσης που περιείχε τα τέσσερα πρώτα γράμματα της λέξεως «Διαφήμιση», αλλά και της θέσεώς της στην κορυφή των αποτελεσμάτων. Άλλωστε, ο άνω χρήστης του διαδικτύου αναμένει –κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας– την εμφάνιση διαφημίσεων, όταν χρησιμοποιεί μία διαδικτυακή μηχανή αναζήτησης, και είναι σε θέση να διακρίνει αυτές (διαφημίσεις) από τα «φυσικά αποτελέσματα» (πρβλ. BGH, απόφαση της 13.1.2011 – Ι ZR 125/07, «Bananabay II», σκέψη 28, MOST-Pralinen σκέψη 27). Η πρώτη εναγομένη επέλεξε το σημείο «Ε.», το οποίο ταυτίζεται με τον κοινό διακριτικό τίτλο του δικτύου φροντιστηρίων της ενάγουσας και με το κυρίαρχο στοιχείο της εμπορικής της επωνυμίας, όχι μόνο ως λέξη-κλειδί (keyword), αλλά και ως περιεχόμενο αυτού καθαυτού του διαφημιστικού συνδέσμου, ώστε, όταν κάποιος χρήστης του διαδικτύου πληκτρολογούσε στην προαναφερόμενη μηχανή αναζήτησης την συγκεκριμένη λέξη, είτε μόνη της, είτε σε συνδυασμό με άλλες, να προτάσσεται στα αποτελέσματα διαφημιστικός σύνδεσμος προς τον δικό της ιστότοπο με το εξής περιεχόμενο: «Ε. – Ξένες Γλώσσες – …edu.gr» ή «Φροντιστήριο Ε… – Ξένες Γλώσσες – …edu.gr» ή «Ε… – Αγγλικά για ενήλικες – …edu.gr». Κάτω από τον διαφημιστικό σύνδεσμο εμφανιζόταν η προαναφερόμενη λεκτική ένδειξη «Διαφ.» σε σκουρόχρωμο φόντο (πλαίσιο) ακολουθούμενη από τον ιστότοπο «www.…edu.gr/» ή «www.…edu.gr/agglika» και από σύντομο διαφημιστικό μήνυμα με το ακόλουθο περιεχόμενο: «Φιλικά Δίδακτρα. Κορυφαίοι Καθηγητές. Ευέλικτα Ωράρια». Όμως, έτσι η εμφανιζόμενη αναγγελία υποδήλωνε την ύπαρξη οικονομικής σχέσης μεταξύ της πρώτης εναγομένης και της ενάγουσας, ώστε να δημιουργείται κίνδυνος σύγχυσης στον χρήστη του διαδικτύου, ο οποίος έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος, ως προς την προέλευση των διαφημιζόμενων υπηρεσιών διδασκαλίας προς εκμάθηση ξένων γλωσσών (πρβλ. MOST-Pralinen σκέψη 28). Η πρώτη εναγομένη στις 13.9.2016 διόρθωσε τον τρόπο εμφάνισης του διαφημιστικού συνδέσμου απαλείφοντας το σημείο «Ε…» από το κείμενό του, καίτοι διατήρησε αυτό ως λέξη-κλειδί στην υπηρεσία αντιστοίχισης. Έτσι, όταν κάποιος χρήστης του διαδικτύου πληκτρολογούσε αυτήν την λέξη στην ανωτέρω μηχανή αναζήτησης, είτε μόνη της, είτε σε συνδυασμό με άλλες, να προτάσσεται στα αποτελέσματα διαφημιστικός σύνδεσμος προς τον δικό της ιστότοπο, ο οποίος πλέον έφερε το ακόλουθο περιεχόμενο: «Όμιλος … Ξένες Γλώσσες – Νο 1 στους ενήλικες – …edu.gr» […]. Μετά την άνω διόρθωση η διαφήμιση της πρώτης εναγομένης δεν περιλάμβανε το επίδικο σημείο σε κανένα από τα επιμέρους στοιχεία που την συνέθεταν, ήτοι στον διαφημιστικό σύνδεσμο, στον ιστότοπο που ο σύνδεσμος αυτός παρέπεμπε ή στο σύντομο διαφημιστικό μήνυμα, το οποίο περιείχε γενικές μόνο αναφορές στις διαφημιζόμενες υπηρεσίες διδασκαλίας. Επομένως, η τελευταία αυτή εμφάνιση της διαφήμισης δεν υποδήλωνε την ύπαρξη μιας οικονομικής σχέσης μεταξύ εκείνης και της ενάγουσας, ούτε παρέμεινε αόριστη όσον αφορά την προέλευση των διαφημιζόμενων υπηρεσιών, καθώς ο χρήστης του διαδικτύου, ο οποίος έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος, ήταν σε θέση να αντιληφθεί βάσει του διαφημιστικού συνδέσμου και του ονόματος χώρου «www.…edu.gr/» ή «www.…edu.gr/agglika» ότι ο διαφημιζόμενος ήταν τρίτος σε σχέση με την επιχείρηση της ενάγουσας και με την διαφήμιση αποσκοπούσε να προτείνει στους χρήστες του διαδικτύου εναλλακτικές λύσεις σε σχέση με τις προσφερόμενες από την ενάγουσα υπηρεσίες εκμάθησης ξένων γλωσσών (πρβλ. MOST-Pralinen σκέψη 30, Bananabay II σκέψεις 26-28). Κατόπιν τούτων, η προσβολή των δικαιωμάτων της ενάγουσας επί της εμπορικής της επωνυμίας και του διακριτικού της τίτλου δεν διήρκησε έως την συζήτηση της αγωγής, αλλά έπαυσε στις 13.9.2016, και, συνεπώς, το αίτημα περί άρσεώς της παρίσταται απορριπτέο ως ουσία αβάσιμο (βλ. Μ.-Θ. Μαρίνο, ό.π., σελ. 330). Εξάλλου, το Δικαστήριο πρέπει να εκδώσει διάταξη που θα υποχρεώνει την πρώτη εναγομένη να παραλείπει την προσβολή στο μέλλον, αφού δεν αποδείχθηκε ότι η επανάληψή της είναι πλέον αδύνατη (πρβλ. επί σήματος απόφαση ΔΕΕ της 14ης Δεκεμβρίου 2006, Nokia, C-316/05, EU:C:2006:789, σκέψεις 30-36). Βέβαια, η διάταξη θα αφορά μόνο την χρήση του σημείου «Ε…» ως περιεχομένου διαδικτυακής διαφήμισης και όχι την με κάθε τρόπο χρήση στο πλαίσιο τέτοιας διαφήμισης, διότι η επιλογή του ως λέξης-κλειδιού υπό τις προπεριγραφόμενες –μετά την διόρθωση– συνθήκες δεν προσβάλλει τα δικαιώματα της ενάγουσας επί των επίδικων διακριτικών γνωρισμάτων. Κατόπιν τούτων πρέπει να γίνει δεκτή εν μέρει η αγωγή ως ουσία βάσιμη και ακολούθως: α) να υποχρεωθεί η πρώτη εναγομένη να παραλείπει στο μέλλον την προσβολή των δικαιωμάτων της ενάγουσας επί της εμπορικής επωνυμίας της και του διακριτικού της τίτλου, και συγκεκριμένα να παραλείπει την χρήση του σημείου «Ε…» ως περιεχομένου διαδικτυακής διαφήμισης των προσφερόμενων από την ίδια υπηρεσιών διδασκαλίας προς εκμάθηση ξένων γλωσσών, β) να απειληθεί η πρώτη εναγομένη με χρηματική ποινή υπέρ της ενάγουσας, ύψους 5.000 ευρώ, επιπλέον δε ο δεύτερος εναγόμενος με προσωπική κράτηση, διάρκειας ενός μήνα, για κάθε παράβαση της υποχρεώσεως παραλείψεως, γ) […]